ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΑΝTΡΕΟΥ ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Αρ. Αίτησης: 51/2011, 10.2.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2012:1 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Χρήσης Οικογενειακής Στέγης ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 51/2011 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΑΝTΡΕΟΥ Αιτήτριας - και - ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ Καθ΄ ου η Αίτηση ---------------------- Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 13.1.2012 Ημερομηνία: 10.2.2012 Εμφανίσεις Για την Αιτήτρια : κ. Μάριος Γαβριηλίδης Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Θεόδωρος Στυλιανού ----------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, ημερομηνίας 13.01.12, η Αιτήτρια ζήτησε από το Δικαστήριο: "Α. Την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου και/ή απόφαση και/ή διάταγμα με το οποίο να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής/απαντητικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με την ευρισκόμενη εντός του φακέλου της δικογραφίας ενόρκου δηλώσεως του Καθ΄ ου η Αίτηση, ημερομηνίας 28/12/11 αναφορικά με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση. Β. Περαιτέρω και/ή εναλλακτικά οποιανδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα, πλέον Φ.Π.Α." Στην Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 13.01.12 που υποστηρίζει την Ενδιάμεση Αίτηση της Αιτήτριας, αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: "Ως πληροφορούμαι από το δικηγόρο μου ο Καθ΄ ου η Αίτηση έχει καταχωρήσει στις 28/12/11 ένσταση στην Αίτηση ημερομηνίας 20/12/11 η οποία ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση Δημήτρη Γερολέμου ημερομηνίας 28/12/11 καθώς και αριθμό εγγράφων που τέθηκαν ως τεκμήρια στην ένορκη δήλωση. Οι προβαλλόμενοι στην Ένορκη Δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρισμοί είναι αναγκαίο να απαντηθούν αφού δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και περιέχουν αντιφατικούς ισχυρισμούς και γεγονότα που επιλεκτικά αναφέρονται αποκρύπτοντας ή παρασιωπώντας άλλα γεγονότα. Το παρόν αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής/απαντητικής Ένορκης Δήλωσης εδράζεται σε καλό λόγο αφού μεταξύ άλλων: α) Οι ισχυρισμοί αναφέρονται σε γεγονότα που άπτονται περιουσιακών διαφορών μεταξύ των διαδίκων που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. β) Δεν αναφέρεται στο Δικαστήριο ότι μαζί μου ο Καθ΄ ου η Αίτηση μετέβη στον πωλητή προκειμένου να προβούμε στην αγορά του διαμερίσματος και αποσιωπάται από το Δικαστήριο ότι μέρος του ποσού προήλθε από γραμμάτιο προϊόν του κοινού λογαριασμού που διατηρούσαμε κατά τη διάρκεια της συμβίωσης. γ) Αποκρύπτεται ότι το γραμμάτιο που ήταν επ΄ ονόματι και των δύο μας προήλθε από χρήματα που μας παραχώρησε η αδελφή μου. δ) Αποσιωπάται από το Δικαστήριο ότι με τον Καθ΄ ου η Αίτηση πριν την αγορά της οικίας μας στα Μανδριά συζούσαμε από τον Μάιο του 2009 σε σπίτι στο χωριό Ίνια το οποίο μας παραχωρήθηκε από την αδερφή μου. ε) Γίνεται αναφορά στη σχέση μου με τα τέκνα του Καθ΄ ου η Αίτηση από προηγούμενο του γάμο διαστρεβλώνοντας την πραγματική σχέση μεταξύ μας. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου, ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για να τεθούν στο Δικαστήριο μαρτυρίες και/ή τεκμήρια που καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς του Καθ΄ ου η Αίτηση, απαντούν σε άλλους ισχυρισμούς και στοιχειοθετούν νομικά επιχειρήματα, γεγονότα που κατέστη αναγκαίο να αναφερθούν μετά την καταχώρηση της Ένστασης και ενόψει του περιεχομένου της." Ο Καθ΄ ου η Αίτηση εδράζει την ένστασή του στους πιο κάτω λόγους: "Η Αίτηση αυτή δια Κλήσεως της Αιτήτριας είναι ενάντια στο Νόμο και στους θεσμούς των Δικαστηρίων και ιδιαίτερα στη Διαταγή 48 Θεσμός 4
(2)Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμός του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να δώσει την άδεια στην Αιτήτρια για να καταχωρήσει συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, εφόσον με την Ένορκη Δήλωσή της έχει ήδη εκδοθεί το μονομερές διάταγμα στις 20/12/11 και η διαδικασία των δικογράφων έχει κλείσει για την Αιτήτρια και δεν έχει αποδείξει στο Δικαστήριο καλό λόγο για να της επιτραπεί το αίτημά της και στην ουσία ζητά να προβεί σε απαντητική Ένορκη Δήλωση και όχι συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση για θέματα που η Αιτήτρια γνώριζε πριν την Ένορκη Δήλωσή της στις 20/12/
- Η Αιτήτρια ζητά άδεια του Δικαστηρίου να απαντήσει σε ισχυρισμούς τεκμηριωμένους κατά την άποψη του Καθ΄ ου η Αίτηση με συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση και εφόσον η διαδικασία για την Αιτήτρια έχει ολοκληρωθεί με την επίτευξη έκδοσης του προσωρινού Διατάγματος με βάση τη δική της Ένορκη Δήλωση στις 20/12/
- Επίσης ούτε παρουσίασε καλό λόγο για να πείσει το Δικαστήριο να της επιτρέψει κάτι τέτοιο που αποτελεί μοναδική προϋπόθεση που τίθεται από τη σχετική δικονομική διάταξη 48 Θ. 4
(2). Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική, καθότι με αυτήν η Αιτήτρια κακόπιστα και κακοπροαίρετα αποσκοπεί, μόνο στη διατήρηση ενός προσωρινού διατάγματος το οποίο πέτυχε μονομερώς και του οποίου η εκδίκαση θα καθυστερήσει περαιτέρω, αφού το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να επιληφθεί της παρούσας διαδικασίας προτού προχωρήσει στην ακρόαση του προσωρινού διατάγματος. Με την αίτηση της Αιτήτριας μεταβάλλει ολόκληρη τη βάση των γεγονότων, πάνω στα οποία στήριξε και πέτυχε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και σε περίπτωση που επιτραπεί κάτι τέτοιο, τότε η διαδικασία θα περιπλεχτεί και/ή θα παρεκτραπεί. Τα όσα ο δικηγόρος της Αιτήτριας επικαλείται στην αίτησή του και στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας, αφορούν στην πλειοψηφία του, γεγονότα τα οποία υπεισέρχονται στην ουσία της εναρκτήριας αίτησης και ως εκ τούτου δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης στα πλαίσια εκδίκασης του προσωρινού διατάγματος. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ζητά απόρριψη της Αίτησης της Αιτήτριας ημερομηνίας 13/01/12 με έξοδα εναντίον της." Oι δικηγόροι των διαδίκων αγόρευσαν επί του πιο πάνω εγειρόμενου θέματος και το Δικαστήριο επιφύλαξε την ενδιάμεση απόφασή του. Ο δικηγόρος της Αιτήτριας αναφέρθηκε στη Δ.48 Θ. 4
(2)και εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι όταν ερμηνεύεται ένας κανονισμός η ερμηνεία θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα ποιος είναι ο σκοπός του κανονισμού. Στην παρούσα περίπτωση, ο σκοπός του κανονισμού είναι για να δώσει την ευκαιρία στην Αιτήτρια στη συγκεκριμένη περίπτωση να δώσει απαντήσεις για να μπορέσει να διεξαχθεί η διαδικασία με βάση τις ένορκες δηλώσεις γιατί με τη νέα τροποποίηση δεν επιτρέπεται η προσαγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου προφορικής μαρτυρίας για την εκδίκαση των ενδιάμεσων αιτήσεων. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση της τότε Προέδρου του Ε. Δ. Λεμεσού κας Σ. Παναγή, ημερομηνίας 27.4.2001 στην αγωγή 925/01,
- Muskita Aluminium Co. Ltd
- Muskita Aluminium Industries Ltd, Eναγόντων και Groupal - Γκρουπ Αλουμίνιο Ελλάς, ΑΒΒΕ κ.α., Εναγομένων. Σε αυτή την απόφαση αναλύονται οι αρχές και η προσέγγιση με την οποία το Δικαστήριο πρέπει να προσεγγίσει την αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Αντίθετη ήταν η άποψη του δικηγόρου του Καθ΄ ου η Αίτηση, ο οποίος αναφέρθηκε στους λόγους που περιέχονται στην ένστασή του. Ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να δοθεί άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθότι δεν συντρέχει καλός λόγος. Σχετική είναι η απόφαση της τότε Προέδρου του Ε. Δ. Λεμεσού κας. Έφης Παπαδοπούλου στην αγωγή 2596/02, ημερομηνίας 5.11.02, μεταξύ Σωτήρη Πίττα, Ενάγοντα και Ανδρέα Νεοκλέους κ.α., Εναγομένων. Ισχυρίστηκε ότι ο τρόπος με τον οποίο ζητά η Αιτήτρια την καταχώρηση συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων είναι εσφαλμένος. Και συνεχίζει ο δικηγόρος του Καθ΄ ου η Αίτηση: "Η Αιτήτρια ζητά άδεια του Δικαστηρίου να απαντήσει σε ισχυρισμούς τεκμηριωμένους κατά την άποψη του Καθ΄ ου η Αίτηση με συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση και εφόσον η διαδικασία για την Αιτήτρια έχει ολοκληρωθεί με την επίτευξη έκδοσης του προσωρινού Διατάγματος με βάση την δική της Ένορκη Δήλωση στις 20/12/11, σε μονομερή αίτησή της. Επίσης δεν παρουσίασε καλό λόγο για να πείσει το Δικαστήριο να της επιτρέψει κάτι τέτοιο που αποτελεί μοναδική προϋπόθεση που τίθεται από την σχετική δικονομική διάταξη 48 Θ. 4
(2). Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική, καθότι με αυτήν η Αιτήτρια κακόπιστα και κακοπροαίρετα αποσκοπεί, μόνο στη διατήρηση ενός προσωρινού διατάγματος το οποίο πέτυχε μονομερώς και του οποίου η εκδίκαση θα καθυστερήσει περαιτέρω, αφού το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να επιληφθεί της παρούσας διαδικασίας προτού προχωρήσει στην ακρόαση του προσωρινού διατάγματος. Με την αίτηση της Αιτήτριας μεταβάλλει ολόκληρη τη βάση των γεγονότων, πάνω στα οποία στήριξε και πέτυχε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και σε περίπτωση που επιτραπεί κάτι τέτοιο, τότε η διαδικασία θα περιπλεχτεί και/ή θα παρεκτραπεί. Τα όσα ο δικηγόρος της Αιτήτριας επικαλείται στην αίτησή του και στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας, αφορούν στην πλειοψηφία τους, γεγονότα τα οποία υπεισέρχονται στην ουσία της εναρκτήριας αίτησης και ως εκ τούτου δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης στα πλαίσια εκδίκασης του προσωρινού διατάγματος. Το κατά πόσον θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. (Βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ. α. για έκδοση ενταλμάτων Φύσεως Certiorari, Prohibition και Mandamus
(2008)1 A.A.Δ. 510). Το Δικαστήριο για να εξασκήσει την ευχέρεια που του δίνει η εν λόγω δικονομική διάταξη και να παρέχει άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει προηγουμένως να εξετάσει κατά πόσον τηρείται η προϋπόθεση που θέτει η εν λόγω διάταξη. Αυτή της ύπαρξης «καλού λόγου». Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει ο Αιτητής να καταδείξει θετικά την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα πρέπει να του επιτραπεί η εν λόγω καταχώρηση. Παρόλο που η έννοια της φράσης «καλού λόγου» δεν καθορίζεται στην εν λόγω δικονομική διάταξη, αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο το, κατά την άποψη του, αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης με δεδομένη τη σχετικότητα των ισχυρισμών αυτών που θέλει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποτελεί ένα διάβημα στο οποίο προβαίνουν οι διάδικοι για υποστήριξη των θέσεων και απόδειξη των ισχυρισμών τους όταν εναποτίθεται σε αυτούς το βάρος απόδειξης. Στην απόφαση Κώστα v. Κώστα
(2003)1 Α.Α.Δ. 269, το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε ενδιάμεση αίτηση σημείωσε: "συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να τους αντικρούσει και να θέσει τη δική του εκδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου". Κατά τη γνώμη μας «καλός λόγος» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποδεικνύεται αν με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία είναι ορθό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και που η Αιτήτρια δεν γνώριζε εξ υπαρχής ή γεγονότα που παρουσιάστηκαν μετά την Ένορκο Δήλωση της πράγμα που δεν υφίσταται στην περίπτωσή μας. Στην κρινόμενη περίπτωση, η Αιτήτρια έχει το βάρος απόδειξης των προϋποθέσεων για έκδοση συντηρητικού διατάγματος (δηλαδή των προϋποθέσεων που τίθενται στο Άρθρο 32 του Ν. 14/60 και των άρθρων 4 και 5 του Κεφ. 6) και τα θέματα που επιζητεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να εξεταστούν με αναφορά τη σχετικότητα τους με την αίτηση της για έκδοση ενδιάμεσου συντηρητικού διατάγματος. Να σημειώσουμε ότι στη διαδικασία μας αυτή ισχύει απόλυτα ο κανόνας καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης «πρωθύστερα» έτσι ώστε να μεταβληθεί ή να αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο. 1: Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1 (Γ) ΑΑΔ
- 2: Ιnterpartemental Concern "URALMETROM" - v - Besuno Ltd, Πολιτική Έφεση 11524 ημερομηνίας 24/02/
- Σημειώνουμε ότι κατά την εκδίκαση αιτήσεων για ενδιάμεσα διατάγματα το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάζει το ενώπιόν του μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν. 14/60 και των Άρθρων 4 και 5 του Κεφ. 5 και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Θα πρέπει να αποφύγει (α) να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης και (β) να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του αμφισβητούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί τελικά η ουσία της υπόθεσης." Τέλος εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι πρέπει να απορρίψει την αίτηση της Αιτήτριας και δεν πρέπει να παραχωρήσει την άδεια καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων καθότι οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η άδεια δεν είναι οι λόγοι που εμπίπτουν στην έννοια της Δ.48 Θ. 4, δεν αποτελεί καλό λόγο γιατί πρόκειται για λόγους που έχουν να κάμουν με την επιβεβαίωση των ισχυρισμών της Αιτήτριας είτε με διάψευση των ισχυρισμών του Καθ΄ ου η Αίτηση και στην ουσία θα μετατρέψουν την παρούσα διαδικασία σε διαδικασία κυρίως δίκης της κυρίως αιτήσεως. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει με μεγάλη προσοχή τις θέσεις των διαδίκων και τα επιχειρήματα των συνηγόρων τους. Σύμφωνα με τον από 23.12.99 ισχύοντα νέο Κανονισμό 4 της Διαταγής 48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών: "
(1)Αν πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται αίτηση προτίθεται να ενστεί, τουλάχιστον δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση θα καταχωρεί ειδοποίηση αυτής της πρόθεσης του σύμφωνα με τον Τύπο 47 και θα αφήνει αντίγραφο της για τον Αιτητή στη διεύθυνση επίδοσης τους. Η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση και θα εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. Οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις οι οποίες θα συνοδεύουν την ειδοποίηση. Αντίγραφα αυτών των ενόρκων δηλώσεων θα αφήνονται στον Αιτητή μαζί με την ειδοποίηση.
(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39." Mε τον πιο πάνω νέο Κανονισμό 4 της Διαταγής 48 ο νομοθέτης ήθελε να διευκολύνει τη διαδικασία και να ανατρέψει τη νομική θέση που ίσχυε προηγουμένως, όπως έχει νομολογηθεί και στις υποθέσεις Stylianou v. Stylianou
(1988)1 A.A.Δ. 520, Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλος
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)1 Α.Α.Δ.
- Αναφέρεται στην πιο πάνω υπόθεση Louis Vuitton πως η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα και κατά συνέπεια πρέπει να υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Διαταγής 48 αναφορικά με το θέμα αυτό, πράγμα που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι επιτρεπτή είτε η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας ή απαντητικής μαρτυρίας από μέρους του Αιτητή, με τη μορφή επιπρόσθετων ενόρκων δηλώσεων. Εφόσον αμφισβητούνται τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξη τους από το διάδικο, ο οποίος φέρει το βάρος της απόδειξης, όπως ορίζεται στη Διαταγή 48, Θ.
- Το αποδεικτικό μέσο, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που δεν γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, είναι η προφορική μαρτυρία, όπως αποφασίστηκε και στην Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas (ανωτέρω). Η μαρτυρία η οποία προσάγεται πρέπει να είναι αποδεχτή βάσει του δικαίου της απόδειξης. Δεν περιορίζονται όπως οι μάρτυρες, οι οποίοι μπορεί να κληθούν για να αποδείξουν τα αμφισβητούμενα γεγονότα σ΄ εκείνο ή εκείνους που κατέθεσαν ένορκη δήλωση. Ο νέος όμως Κανονισμός 4
(2)της Διαταγής 48 παρέχει διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, αλλά μόνο για «καλό λόγο» και η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται μόνο στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39. "... το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου." Τα πιο πάνω αναφέρθησαν από τον Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Μιχαλάκη Φωτίου στην αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ. α. για έκδοση ενταλμάτων φύσεως Certiorari Prohibition και Mandamus
(2008)1 A.A.Δ. 510. Στην παρούσα ενδιάμεση αίτηση η Αιτήτρια στηρίζει το αίτημα της για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων στο ότι είναι αναγκαίο να διευκρινιστούν ορισμένα θέματα που θίγει ο Καθ΄ ου η Αίτηση στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του. Αναφέρεται αποκλειστικά σε θέματα που θέλει να συμπληρώσει με την ένορκη δήλωση της και αφορούν τις περιουσιακές διαφορές των διαδίκων που δεν είναι αντικείμενο τόσο της εναρκτήριας αίτησης όσο και του προσωρινού διατάγματος, όπως δηλαδή, ότι η Αιτήτρια μετέβη μαζί με τον Καθ΄ ου η Αίτηση στον πωλητή για την αγορά του διαμερίσματος, ότι το διαμέρισμα σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της, πληρώθηκε από κοινό λογαριασμό που διατηρούσαν οι διάδικοι και ότι μέρος των χρημάτων της αγοράς του διαμερίσματος τους το παραχώρησε η αδελφή της Αιτήτριας, ότι προηγούμενα συζούσαν από τον Μάιο του 2009 σε σπίτι που της παραχώρησε η αδελφή της στο χωριό ΄Ινια της Πάφου. Για τους λόγους που θα παραθέσει το Δικαστήριο πιο κάτω δεν μπορώ να επιτρέψω την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης από την Αιτήτρια. Είναι νομολογημένο ότι η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στην Αιτήτρια την αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης σημασίας (Uberrima fides). Η Αιτήτρια έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνώριζε ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο ή μπορεί ν΄ ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου (Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 587). Όπως έχει επίσης λεχθεί στην πιο πάνω υπόθεση Louis Vuitton, η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα και αποτελούν εξαιρετικό μέτρο, εφόσον παρέχεται έξω από το καθιερωμένο πλαίσιο της δίκης. Ο Κανονισμός 4
(2)της Διαταγής 48 αναφέρεται σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση και όχι σε απαντητική ένορκη δήλωση. Οι έννοιες των λέξεων «συμπληρωματική» και «απαντητική» διαφέρουν. Όπως αναφέρει και ο τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, κ. Ναθαναήλ, σε ενδιάμεση απόφασή του ημερομηνίας 11.2.2000, στην αγωγή με αρ. 4846/97, Ε. Δ. Λάρνακας (Federal Bank of the Middle East v. Hadkinson and Others): "Σίγουρα η έννοια της απαντητικής και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης διαφέρουν και παρόλο που η λέξη "supplementary" δεν απαντάται ούτε ερμηνεύεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή στον Περί Ερμηνείας Νόμο, Κεφ. 1, η λέξη δεν είναι τεχνικός όρος και θα πρέπει να της αποδοθεί η κοινή ερμηνεία της λέξης που, σύμφωνα με το Επίτομο Νέο Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας του Σπύρου Τσιούνη, σημαίνει «όποιος έχει σχέση με συμπλήρωμα ή χρησιμεύει για συμπλήρωμα», η δε λέξη «συμπλήρωμα» ερμηνεύεται ως «ό,τι προστίθεται σε κάτι για να συμπληρωθεί». Η έννοια, από την άλλη, των λέξεων «απαντητική» και «απάντηση», σημαίνει ότι προβάλλονται αντεπιχειρήματα σε μια θέση που καταγράφηκε προηγούμενα από την άλλη πλευρά". Τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος της Αιτήτριας θα αντιστρατευόταν το πνεύμα και το σκοπό της τροποποίησης του Κανονισμού 4 της Διάταξης 48, που δεν ήταν άλλος από του να συντομεύσει τη διαδικασία με όλα τα ευεργετικά επακόλουθά της. Όπως αναφέρει και η τότε Πρόεδρος του Ε. Δ. Λεμεσού κ. Έφη Παπαδοπούλου στην ενδιάμεση απόφασή της στην Αγωγή με αρ. 2596/02 μεταξύ Σωτήρη Πίττα, Ενάγοντα και Ανδρέα Νεοκλέους κ.α., Εναγομένων, ημερομηνίας 5.11.02: «Εκείνο που θα πρέπει να εξετάζεται είναι τι ακριβώς με την αιτούμενη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται. Εάν επιδιώκεται τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή συμπλήρωση ηθελημένου κενού, τότε σίγουρα αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί, όπως δεν πρέπει όταν ήταν σε γνώση του Αιτητή και απεκρύβησαν. Εάν όμως είναι σε απάντηση ισχυρισμών τους οποίους ο Αιτητής δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης που δεν μπορεί να δοθεί με προφορική μαρτυρία, τότε σίγουρα ο καλός λόγος ο οποίος προβλέπεται στη Δ.48
(4)
(2)υπάρχει». Οι λόγοι για τους οποίους η Αιτήτρια ζητά την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και που αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της, δεν συνιστούν «καλό λόγο», όπως προνοείται στον Κανονισμό 4
(2)της Διάταξης 48. Τους ισχυρισμούς που επιζητεί η Αιτήτρια να καταθέσει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της, θα μπορούσε να τους υποβάλει με ένορκή της δήλωση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ημερομηνίας 20.12.11, ούτως ώστε να γνωρίζει και το Δικαστήριο όλα τα γεγονότα πριν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και όχι να επιζητεί αυτή τη θεραπεία η Αιτήτρια μετά την καταχώρηση της ένστασης του Καθ΄ ου η Αίτηση στη συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Θέματα όπως είναι αυτά που αναφέρονται πιο πάνω και τα οποία η Αιτήτρια επιθυμεί να απαντήσει με τη συμπληρωματική της Ένορκη Δήλωση είναι θέματα τα οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν και να διευκρινιστούν μέσα στα πλαίσια της αντεξέτασης του Καθ΄ ου η Αίτηση από την Αιτήτρια, εάν και εφόσον ασκήσει το δικαίωμα αντεξέτασης που της παρέχει η Διάταξη 39 στην οποία αναφέρεται ρητά και ο Κανονισμός 4
(2)της Διαταγής 48. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό πως στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Άκης, άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου & Άλλοι v. Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου & Άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, σελ. 269 - 270: "Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης." Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου, δε θεωρώ αναγκαίο να εξετάσω και τους υπόλοιπους λόγους της ένστασης του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης, επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας. (Υπ.) ................. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο