IAN COWLEY ν. NATAL/YA ALEKSANDROVNA SVIRIDOVA, Αρ. Αίτησης: 97/11, 13.3.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2012:3 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 97/11 Μεταξύ: IAN COWLEY, από τη Μ. Βρετανία και τώρα στην Πάφο Αιτητή - και - NATAL´YA ALEKSANDROVNA SVIRIDOVA, από την Ολλανδία και τώρα στη Λεμεσό Καθ΄ ης η Αίτηση ------------------------------- Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 14.10.2011 Ημερομηνία: 13.3.2012 Εμφανίσεις Για Αιτητή : κ. Παύλος Ευθυμίου Για Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Άννα Δημητρίου για κ. κ. Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ ------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής με μονομερή αίτησή του, ημερομηνίας 14/10/2011, ζήτησε από το Δικαστήριο: "(Α) Διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται στον αιτητή να έχει καθημερινή επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του μεταξύ των ωρών 14:00 έως 22:00 και το οποίο να διατάζει την καθ΄ ης η αίτηση όπως παραδίνει την ανήλικη Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova στον αιτητή στην Πάφο. (Β) Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η έξοδος του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του αιτητή. (Γ) Οποιαδήποτε άλλη διαταγή το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. (Δ) Έξοδα της αίτησης." Η Καθ΄ ης η Αίτηση εμφανίστηκε με τη δικηγόρο της και ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει την ένστασή της. Εν τω μεταξύ, καταχώρησε ενδιάμεση αίτηση, ημερομηνίας 06/12/2011, με την οποία ζητούσε τις πιο κάτω θεραπείες: "Α. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να παραχωρείται στην Καθ΄ ης η Αίτηση-Αιτήτρια η άσκηση της επιμέλειας της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, ηλικίας 3 ετών και 10 μηνών, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Β. Διαζευκτικά προς το Α, προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ανατίθεται στην Καθ΄ ης η Αίτηση-Αιτήτρια η φύλαξη της ανήλικης Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, ηλικίας 3 ετών και 10 μηνών, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Γ. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να καθορίζεται ως τόπος διαμονής της ως άνω ανήλικης ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Καθ΄ ης η Αίτηση-Αιτήτριας. Δ. Οποιονδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και ορθή κάτω από τις περιστάσεις. Ε. Έξοδα της παρούσας αίτησης." Στις 16/12/11 μετά από έντονες διαβουλεύσεις των διαδίκων και των δικηγόρων τους εκδόθηκε εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα με το οποίο, ανατέθηκε προσωρινά στην Καθ΄ ης η Αίτηση, η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Περαιτέρω, εξεδόθη εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα με το οποίο καθορίστηκε ως τόπος διαμονής της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Καθ΄ ης η Αίτηση στη Λεμεσό, και ο οποίος τόπος διαμονής είναι σήμερα στη Γεωργίου Α΄ 58, Ποταμός Γερμασόγειας 4047, Lordos Seafront Flat 1A, Λεμεσός. Επίσης εξεδόθη εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα με το οποίο τοποθετήθηκε το όνομα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται η έξοδος από την Κύπρο (Stop List). Η ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, δεν θα δύναται να εξέλθει του εδάφους της Κύπρου χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του Αιτητή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Στις 02/02/2012 οι δικηγόροι των διαδίκων πληροφόρησαν το Δικαστήριο ότι συμφώνησαν μέχρι την εκδίκαση της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 14/10/11, όπως ο Αιτητής έχει τηλεφωνική επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova. Οι δηλώσεις των δικηγόρων των διαδίκων για τηλεφωνική επικοινωνία του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα του κάθε Δευτέρα και Πέμπτη, η ώρα 08:30 για περίοδο 10 λεπτών στο τηλέφωνο με αριθμό 97612033, που ανήκει στην Καθ΄ ης η Αίτηση, καταγράφηκαν στο πρακτικό του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα, παρέμεινε για εκδίκαση μόνο το αίτημα του Αιτητή για έκδοση προσωρινού διατάγματος επικοινωνίας με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova. Ο Αιτητής στην ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 14/10/2011 που συνοδεύει τη μονομερή αίτησή του αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: "Eίμαι ο αιτητής στην παρούσα αίτηση. Διάβασα το περιεχόμενο της εναρκτήριας αίτησης και συμφωνώ με αυτό. Από τη συμβίωση μας με την καθ΄ ης η αίτηση αποκτήσαμε την Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova η οποία γεννήθηκε στις 11/1/
- Κατά τον Ιούλιο του 2011 επήλθε η διάσταση μεταξύ μας, μετά την εκδίωξη μου από την οικία μας από την καθ΄ ης η αίτηση. Μετά τη διάσταση, παρόλο που προσπάθησα επανειλημμένα να έχω επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα μου, η καθ΄ ης η αίτηση εκδικητικά και χωρίς ιδιαίτερο λόγο μου το απαγορεύει. Πριν τη διάσταση είχα άριστη σχέση με το παιδί μου, το οποίο υπεραγαπώ. Η πιο πάνω συμπεριφορά της καθ΄ ης η αίτηση μου προκαλεί προβλήματα αλλά και αντιστρατεύεται τα γενικότερα συμφέροντα της ανήλικης. Μετά τη διάσταση εγώ διαμένω σε άνετο διαμέρισμα με όλο τον απαραίτητο οικιακό εξοπλισμό και μπορεί η ανήλικη να διαμένει και διανυκτερεύει εκεί. Πιστεύω ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα αποβεί προς όφελος της ανήλικης. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα δημιουργηθούν ψυχολογικά προβλήματα στην ανήλικη και θα υπάρξουν δυσμενείς συνέπειες στην ομαλή ψυχοσυναισθηματική της ανάπτυξη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι την έκδοση των διαταγμάτων που διαλαμβάνονται στην Αιτούμενη Θεραπεία. Είναι επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, διότι υφίσταμαι ανεπανόρθωτη ψυχολογική ζημιά, τόσο εγώ όσο και η ανήλικη κόρη μου. Σε αντίθετη περίπτωση, δεν θα υπάρχει τρόπος απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Ειλικρινά πιστεύω και όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, έχω πολύ καλό αγώγιμο δικαίωμα στην κυρίως αίτηση και οι πιθανότητες επιτυχίας μου είναι πολύ μεγάλες." Η Καθ΄ ης η Αίτηση κατεχώρησε ένσταση στην έκδοση προσωρινού διατάγματος επικοινωνίας του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova. Η Καθ΄ ης η Αίτηση βασίζει την ένστασή της στους κάτωθι λόγους: "Η Ένορκη δήλωση του Ian Cowley που υποστηρίζει την Αίτηση ημερομηνίας 14/10/2011 στηρίζεται και/ή περιέχει ψευδείς και/ή αναληθείς και/ή ανακριβείς ισχυρισμούς και/ή εσκεμμένα και/ή σκόπιμα και/ή άλλως πως αποκρύφτηκαν ουσιαστικά γεγονότα και/ή πληροφορίες από το Δικαστήριο. Δεν έχουν υποδειχθεί ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προϋπόθεση ότι ο Αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Δεν πληρούνται και/ή συνυπάρχουν και/ή ικανοποιούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Δεν υπάρχει ίχνος αποδεικτικής μαρτυρίας που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς του Αιτητή. Εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα επιφέρουν τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές στη ψυχοσωματική υγεία της ανήλικης. Δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και ο Αιτητής δεν έχει δείξει και/ή υποδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι αιτούμενες θεραπείες αντίκεινται προς το συμφέρον του τέκνου." H Kαθ΄ ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωσή της που συνοδεύει την ένστασή της αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: "Aναφορικά με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και αληθινά πιστεύω έχει σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Η οριστική ρήξη στην μεταξύ μας σχέση επήλθε στις 24/8/2011 μετά από ένα συμβάν για το οποίο υπάρχουν σοβαρές και βάσιμες ενδείξεις και υποψίες ότι ο Αιτητής παρενόχλησε σεξουαλικά το ανήλικο παιδί μας. Συγκεκριμένα, ισχυρίζομαι ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία το πρωί, το ανήλικο παιδί μας βρισκόταν στην βεράντα του σπιτιού με τον Αιτητή, όταν ξαφνικά την άκουσα να κλαίει και την βρήκα στο πάτωμα. Αρχικά νόμισα ότι έπεσε από μόνη της αλλά όταν την ρώτησα μου είπε ότι την έσπρωξε ο πατέρας της. Πρόσεξα ότι υπήρχαν κόκκινα σημάδια και αίμα στα γεννητικά όργανα του ανήλικου παιδιού μου και μώλωπες στον αστράγαλο. Στην συνέχεια τηλεφώνησα στο ασθενοφόρο και στην αστυνομία. Το παιδί εξετάστηκε από Γυναικολόγο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και από ειδικό εμπειρογνώμονα. Η γυναικολόγος διαπίστωσε ότι το τραύμα που έφερε η ανήλικη δεν προκλήθηκε από πέσιμο αλλά πολύ πιθανόν κάποιος να προέβη στον τραυματισμό της ανήλικης με την εισδοχή του δακτύλου του κοντά στα γεννητικά της όργανα. Ο εμπειρογνώμονας επιβεβαίωσε ότι το τραύμα δεν προήλθε από το πέσιμο του παιδιού στο πάτωμα αλλά από την εισδοχή κάποιου αντικειμένου στα γεννητικά της όργανα. Η υπόθεση καταγγέλθηκε στην Αστυνομία Πέγειας και μετά από σχετικό αίτημα εκδόθηκε διάταγμα απομάκρυνσης του Αιτητή από την οικία για δυο βδομάδες. Εγώ παρέμεινα με το ανήλικο παιδί στην οικία όπου συμβιώναμε με τον Αιτητή κατά την περίοδο των δύο εβδομάδων που απουσίαζε ο Αιτητής. Στις 9/9/2011, για να προστατεύσω το ανήλικο παιδί μου, αναγκάστηκα να εγκαταλείψω την οικία και εγκαταστάθηκα αρχικά στην Λάρνακα και ακολούθως στην Λεμεσό, όπου και διαμένουμε μέχρι και σήμερα σε διαμέρισμα που ενοικιάζω. Σε μεταγενέστερο στάδιο, η Αστυνομία μου ανέφερε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει περαιτέρω στην διερεύνηση της υπόθεσης λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων για να στοιχειοθετήσουν κατηγορία εναντίον του Αιτητή και ο φάκελος έκλεισε. Η Αστυνομία διευθέτησε συναντήσεις του ανήλικου παιδιού με ψυχολόγο στην Λεμεσό για ψυχολογική υποστήριξη και διαπιστώθηκε όμως ότι το παιδί ήταν πολύ τρομαγμένο και συγχυσμένο για να μιλήσει για ότι συνέβηκε στις 24/8/
- Την 1/10/2011 η ανήλικη μου περιέγραψε τι της έκαμνε ο πατέρας της και συμπέρανα ότι την παρενοχλούσε σεξουαλικά. Συγκεκριμένα μου έδειξε πως την φιλούσε ο πατέρας της και χρησιμοποιούσε τη γλώσσα της και μάλιστα μου έδειξε κοντά στα γεννητικά της όργανα. Ανάφερα αμέσως το γεγονός αυτό στην Αστυνομία της Λάρνακας στις 4/10/2011 και στη συνέχεια η Αστυνομία της Πέγειας μου πήρε κατάθεση στις 17/10/
- Όμως όταν αρνήθηκα να αποκαλύψω την διεύθυνση μου στον υπεύθυνο αστυνομικό γιατί φοβόμουν να μην με ανακαλύψει ο Αιτητής και μου πάρει το παιδί, η Αστυνομία τότε αρνήθηκε να συνεχίσει την διερεύνηση της υπόθεσης. Αρνούμαι την ένορκη δήλωση του Αιτητή και ισχυρίζομαι ότι ο Αιτητής είναι επικίνδυνος και/ή ανίκανος να έχει επικοινωνία με το τέκνο του λόγω του ότι είναι ψυχολογικά ασταθές και/ή άρρωστο άτομο. Ο Αιτητής ουδέποτε είχε άριστη σχέση με το ανήλικο παιδί του αντίθετα η σχέση του μαζί με το παιδί δεν ήταν η πρέπουσα ή η αναμενόμενη ενός πατέρα προς το παιδί του. Εγώ ήμουν πάντοτε υπεύθυνη προς τις ανάγκες του ανηλίκου. Ο Αιτητής αντιμετώπιζε και συνεχίζει να αντιμετωπίζει προβλήματα αλκοολισμού και συνήθιζε να ασκεί βία προς εμένα και στην παρουσία του ανήλικου παιδιού μας τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό όπου διαμέναμε προηγουμένως. Είναι αυταρχικό και επικίνδυνο άτομο, ανίκανος να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με το ανήλικο παιδί. Ισχυρίζομαι ότι η συμπεριφορά και ο χαρακτήρας του Αιτητή είναι τέτοια που δεν θα πρέπει να του επιτραπεί η επικοινωνία με το παιδί, αφού σε τέτοια περίπτωση θα καθιστούσε επικίνδυνη την ασφάλεια του ανήλικου παιδιού. Εάν επιτραπεί στον Αιτητή η επικοινωνία με την ανήλικη αυτό θα είναι καταστροφικό για την ψυχοσωματική ακεραιότητα του παιδιού λαμβανομένου ειδικότερα της διαστροφής του να παρενοχλεί σεξουαλικά την ανήλικη. Πολλές φορές μου έλεγε ότι η ανήλικη είναι κτήμα του και μπορεί να κάνει ότι θέλει μαζί της. Ισχυρίζομαι ότι και λόγω της προχωρημένης ηλικίας του Αιτητή ο οποίος σήμερα είναι σχεδόν 72 χρονών δεν είναι σε θέση να έχει υπό τη φύλαξη ή επίβλεψη του την ανήλικη χωρίς τη δική μου παρουσία ή παρουσία κοινωνικής λειτουργού. Ισχυρίζομαι επιπρόσθετα ότι ο Αιτητής από την ημέρα της διάστασης μας μέχρι και σήμερα δεν πρόσφερε καμία οικονομική βοήθεια για τις ανάγκες του παιδιού και με παρεμποδίζει, αν και του το ζήτησα πολλές φορές και στη παρουσία της Αστυνομίας να πάρω τα προσωπικά αντικείμενα και ρούχα τόσο του ανήλικου παιδιού μου όσο και τα δικά μου από το σπίτι πράγμα το οποίο μέχρι σήμερα αρνείται. Ισχυρίζομαι ότι η συμπεριφορά του Αιτητή είναι τέτοια που αντιστρατεύεται το συμφέρον του ανηλίκου. Συγκεκριμένα η βίαιη συμπεριφορά του και οι βάσιμες ενδείξεις και/ή υποψίες μου για σεξουαλική παρενόχληση σε βάρος του τέκνου μας και η ηλικία του, δεν του επιτρέπουν να έχει επικοινωνία με το παιδί και μάλιστα χωρίς τη παρουσία τρίτου προσώπου. Σε αντίθετη περίπτωση θα θέσουμε το παιδί σε άμεσο κίνδυνο τόσο της σωματικής ακεραιότητας του όσο και της ομαλής ψυχικής του ανάπτυξης. Το συμφέρον του παιδιού επιβάλλει την απομάκρυνση του από τον Αιτητή. Ισχυρίζομαι ότι εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, αυτό θα είναι καταστροφικό όσον αφορά την ψυχοσωματική ακεραιότητα του παιδιού. Ισχυρίζομαι ότι βάσει των όσων αναφέρω έχω νομική συμβουλή ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και/ή της νομολογίας περί της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Ισχυρίζομαι επίσης ότι ο Αιτητής απέκρυψε σημαντικά γεγονότα και δεν έχει ικανοποιήσει την προϋπόθεση του επείγοντος." Οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν τις γραπτές τους αγορεύσεις και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε. H υπό εκδίκαση αίτηση στηρίζεται βασικά στις διατάξεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως τροποποιήθηκε, στις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ.
- Το άρθρο 32, ανωτέρω, ορίζει τα ακόλουθα: "
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον Δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το Δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον." Το άρθρο 9 του Κεφ. 6 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα χωρίς να ακούει την άλλη πλευρά όταν η υπόθεση είναι επείγουσας φύσεως (upon proof of urgency or other peculiar circumstances). Οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Σχετικά με τις προϋποθέσεις αυτές, ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις: Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis
(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης v. Μακρυγιώρου και άλλου
(1978)1 Α.Α.Δ. 585, M. & M. Transport v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, National Bank of Greece v. Moticia
(1978)1 C.L.R. 303, ΚΟΤ v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X" Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών, όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ" Bασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos (πιο πάνω), σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιόν του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Όπως έχει τονίσει το Ανώτατο Δικαστήριο στην Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1 (Ε) Α.Α.Δ. 148, σελ. 1465 - 1466: ". η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία με τον καθορισμό της διακήρυξης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παρούσα προσωρινή θεραπεία είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης." Bλέπε επίσης, Κατσουρίδη v. Κατσουρίδη, Έφεση αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21/4/1997,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415. Το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιόν του μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος και οποιαδήποτε εξέταση της ενώπιόν του μαρτυρίας με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία ενδεχομένως να προκαταβάλουν τα τελικά συμπεράσματα ή να τα παραβλάψουν, πρέπει να αποφεύγεται. Αυτό δε, γιατί το αρμόδιο Δικαστήριο για εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων είναι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικαστεί η κυρίως υπόθεση [Jonitexo Ltd. V. Addidas (ανωτέρω)]. Η κ. Δημητρίου στην αγόρευσή της αναφέρει ότι ο Αιτητής σκόπιμα απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση απομακρύνθηκε από την οικία όπου διέμεναν μαζί στην Πέγεια στην Πάφο μετά το συμβάν που έλαβε χώρα στις 24/08/11 και ο Αιτητής κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova. Η Καθ΄ ης η Αίτηση αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι για να προστατεύσει το ανήλικο παιδί της από τον Αιτητή και όχι για εκδικητικούς λόγους, όπως αναφέρει ο Αιτητής στην ένορκή του δήλωση, γεγονότα που αν το Δικαστήριο γνώριζε θα απέρριπτε τη μονομερή αίτηση. Αντικρούοντας τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, ο κ. Ευθυμίου ανέφερε ότι ο Αιτητής τίποτε δεν απέκρυψε από το Δικαστήριο, αντίθετα τα όσα αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει τη μονομερή του αίτηση, ανταποκρίνονται στην αλήθεια και περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι: Ο Αιτητής δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα αλκοολισμού και δεν είναι αλήθεια ότι δεν είναι ικανός να έχει συνδρομή στο μεγάλωμα της θυγατέρας τους. Δεν είναι αληθείς οι ισχυρισμοί της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι είτε στην Ολλανδία είτε στην Κύπρο, κακοποίησε σεξουαλικά την ανήλικη, οι δε καταγγελίες της απορρίφθηκαν ως αβάσιμες από τις διωκτικές αρχές. Η Καθ΄ ης η αίτηση παρουσιάζει αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά και χρήζει ψυχιατρικής εξέτασης αφού στο παρελθόν εγκατέλειψε την οικία και το παιδί ενώ παρουσιάζει ανισόρροπη γενικά συμπεριφορά. Η Καθ΄ ης η αίτηση προβαίνει σε καταγγελίες εναντίον του, για δήθεν σεξουαλική κακοποίηση της ανήλικης με κακοπιστία και εκδικητικά κίνητρα με σκοπό να του αποστερήσει την δυνατότητα πρόσβασης σ΄ αυτή. Όπως ανέφερε στην υπόθεση Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 587, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Δ. Στυλιανίδης: "Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι ύψιστης πίστεως (uberrima fudes). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση. [Βλ. Attorney - General & Another (No. 2) v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, National Line v. Ship ´Sunset´
(1986)1 C.L.R. 393, p. 406 - 446, Zachariades Ltd v. Economides
(1989)1 C.L.R. 437, p. 443, 446, ´Aνθιμος Δημητρίου v. The Dolphin Insurance Company Limited και Άλλων.]" Στην απόφαση M. & Ch. Mitsings Trading Ltd v. THE TIMBERLAND CO. OF USA (πιο πάνω), ο τότε Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου, κ. Πικής, είπε τα πιο κάτω: "Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διάταγμα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, και οι συνέπειες από τη μη αποκάλυψη εξηγούνται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ορισμένες από τις οποίες έκαμε αναφορά ο κ. Μιχαηλίδης [βλ. Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1 (E) C.L.R. p. 607, 616 - 619, ΄Ακης Γρηγορίου και Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου, Πολ. Έφεση 8181, 23/3/1995, Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λίμιτεδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και DEMESTAR LIMTED v. 1. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO. LTD κ. ά., 30/5/1996.]" Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, Έφεση αρ. 133, ημερομηνίας 20.4.2001, Τασούλλας Μαυρομμάτη v. Ανδρέα Μιχαήλ, ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Ηλιάδης, ανέφερε μεταξύ άλλων: "Αναφορικά με τη νομική πλευρά της υπόθεσης η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο αιτητής σε μια μονομερή αίτηση πρέπει να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική απόφαση είναι ορθή [Ίδε Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583]. Όμως στην παρούσα περίπτωση η εφαρμογή των νομικών αρχών μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης δεν φαίνεται να είναι δικαιολογημένη. Είναι ορθό ότι παρατηρήθηκαν μερικές αόριστες αναφορές και ισχυρισμοί που δεν ήταν επακριβώς ως ορθοί για διάφορα στοιχεία που σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία. Όμως τα στοιχεία αυτά δεν πιστεύουμε ότι είναι ουσιώδη με βαθμό που μπορούσαν να οδηγήσουν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η εφεσείουσα πρόβαλε μερικές θέσεις που πιθανό να αφήνουν μερικά κενά στην τεκμηρίωση τους. Όμως οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να αποδοθούν σε εσκεμμένη πρόθεση και δεν πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να περιέλθουν σε γνώση της εφεσείουσας με την εξάσκηση εύλογης επιμέλειας." To Δικαστήριο, αφού ανέγνωσε τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων τους αναφορικά με το θέμα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (non-disclosure), βρίσκει ότι ο Αιτητής δεν απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει τη μονομερή αίτησή του ημερομηνίας 14/10/11. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο δεν θα απορρίψει την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 14/10/11 λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και θα προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσο θα εκδώσει προσωρινό διάταγμα επικοινωνίας του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova. Οποιαδήποτε προσπάθεια να συμπεριληφθεί άλλη μαρτυρία, στο παρόν στάδιο θα αποβεί αναποτελεσματική, γιατί θα αποτελεί ουσιαστικά επανάληψη των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων και το Δικαστήριο δεν πρόκειται να διεξέλθει αυτή για τη διαπίστωση άλλων γεγονότων από αυτά που έχει ενώπιόν του. Δεν προτίθεμαι ν΄ ασχοληθώ άλλο με τη μαρτυρία. Θα υποδείξω πως στο στάδιο αυτό δεν απαιτείται λεπτομερής αξιολόγησή της [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263]. Ούτε οριστική διάγνωση των θεμάτων που συνάπτονται με τα επίδικα θέματα στην κυρίως αίτηση (βλ. Μυριάνθη Κυριάκου Νικόλα v. Μιχάλη Κεφάλα κ. ά., Π. Ε. 9939, ημερομηνίας 17.7.1998). Παρέθεσα όση μαρτυρία είναι αρκετή για να ασκήσω τη δικαιοδοσία που απαιτεί η διαδικασία έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος. Στο παρόν στάδιο δεν χρειάζεται η απόδειξη της βάσης της κυρίως αίτησης, αυτό νομολογήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κεφάλα που αναφέρεται ανωτέρω, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα πιο κάτω: "Θεωρούμε σημαντικό να γίνεται η κατάλληλη ταξινόμηση ώστε να μην παρεκκλίνει η διαδικασία για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος από το στόχο της και, μάλιστα, να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας." To Δικαστήριο στηρίχθηκε επίσης και στις αποφάσεις Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου κ. ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και A. Pieris (Alakatoudi) Beach Court Ltd v. Χαριτίνη Ιωαννίδου
(1986)1 J.S.C. 243. Mε όσα παρέθεσα πιο πάνω προκύπτει πως στην προκειμένη περίπτωση συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 [Οδυσσέως v. Πιερής (ανωτέρω)]. Ας μου επιτραπεί για σκοπούς οικονομίας του λόγου και του χρόνου να μην ασχοληθώ άλλο με τα εκατέρωθεν επιχειρήματα. Προτιμώ να παρουσιάσω μια άλλη διάσταση της υπόθεσης που εξετάζω, που διέλαθε της προσοχής και των δύο συνηγόρων. Στον τόπο μας το Οικογενειακό Δίκαιο πήρε την πορεία του εκσυγχρονισμού του μετά το 1990 με την ίδρυση των Οικογενειακών Δικαστηρίων. Η γνώση των αρχών που διέπουν τις αστικές διαφορές είναι χρήσιμη γιατί και οι οικογενειακές διαφορές εντάσσονται στον τομέα του Αστικού Δικαίου. Η πιστή, όμως, εφαρμογή τους ενδέχεται να οδηγήσει σε τραυματικές εμπειρίες ανθρώπινες υπάρξεις. Γι΄ αυτό και η αναπροσαρμογή τους είναι αναγκαία. Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο έχει ήδη δώσει αυτό το στίγμα στην πορεία κίνησης του Δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Χρ. Κατσουρίδης v. Α. Κατσουρίδη, Έφεση Αρ. 52 της 21.4.1997,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415, ο Δικαστής Κωνσταντινίδης στην απόφαση της πλειοψηφίας αναφέρει: "Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση, σελ. 149, ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα." O Δικαστής Αρτεμίδης στη δική του απόφαση είπε για το ίδιο θέμα: "Ο πρωτόδικος δικαστής παράθεσε στο μέρος της απόφασής του, όπου εξετάζει τα νομικά κριτήρια βάσει των οποίων εκδίδεται ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα, τη νομολογία μας που υιοθετεί ουσιαστικά τις αρχές του Κοινοδικαίου. Πολύ ορθά, όμως και τη διαφορά που ενυπάρχει σ΄ ένα τέτοιο διάταγμα λόγω του χώρου που καλύπτει, αυτού δηλαδή, των συζυγικών - οικογενειακών σχέσεων. Έχουμε την άποψη πως η πιο πάνω σοβαρή διαφορά καλόν είναι να λειτουργεί στη σκέψη του Δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Η αντιδικία στις υποθέσεις ενώπιον των πολιτικών Δικαστηρίων πηγάζει άμεσα ή έμμεσα, κατά το πλείστον, επί των περιουσιακών διαφορών των μερών. Γι΄ αυτό και οι νομικοί κανόνες ή νομολογιακές αρχές, που αφορούν στον τομέα του δικαίου τούτου, λειτουργούν με το γνωστό καθιερωμένο τρόπο, χωρίς τούτο να σημαίνει βέβαια πως στερείται η κρίση του Δικαστή της ανθρώπινης της διάστασης. Ο Δικαστής, όμως, του Οικογενειακού Δικαστηρίου λειτουργεί, κατά το μεγαλύτερο μέρος της δικαιοδοσίας του, στον ευαίσθητο και πιο σοβαρό κοινωνικό χώρο, αυτό των οικογενειακών σχέσεων." O Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμος 216/90 προβλέπει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: "Άρθρα 5 - 9 και 17 Γονική μέριμνα 5. -
(1)(α) Η μέριμνα για το ανήλικο τέκνο («γονική μέριμνα») είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων οι οποίοι το ασκούν από κοινού. (β) Η γονική μέριμνα περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του ονόματος, την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του.
(2)Σε περίπτωση όπου η γονική μέριμνα παύει λόγω θανάτου, κήρυξης σε αφάνεια, ή απουσίας του ενός γονέως, η γονική μέριμνα ασκείται αποκλειστικά από τον άλλο.
(3)Αν ο ένας από τους γονείς αδυνατεί να ασκήσει τη γονική μέριμνα για πραγματικούς λόγους ή γιατί είναι ανίκανος ή περιορισμένα ικανός για δικαιοπραξία, την ασκεί μόνος ο άλλος γονέας. Η επιμέλεια, όμως, του προσώπου του τέκνου ασκείται και από τον ανήλικο γονέα. 2 του 60(Ι) του 1995
(4)Σε περίπτωση θανάτου και των δύο γονέων ή σε περίπτωση θανάτου του ενός γονέα και αν ο άλλος γονέας αδυνατεί να ασκήσει τη γονική μέριμνα για πραγματικούς λόγους ή γιατί είναι ανίκανος ή περιορισμένα ικανός για δικαιοπραξία, τη γονική μέριμνα ασκούν οι πλησιέστεροι ανιόντες από κοινού και οι διατάξεις του παρόντος Νόμου που αφορούν την άσκηση γονικής μέριμνας από τους δύο γονείς εφαρμόζονται καθ΄ όλα σαν να επρόκειτο περί των γονέων. Αν οι πλησιέστεροι ανιόντες δεν είναι σε θέση για οποιοδήποτε λόγο να ασκήσουν τη γονική μέριμνα, τότε εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του άρθρου 18. Άσκηση γονικής μέριμνας 6. -
(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησής της. (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
(3)Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντά του. Διαφωνία των γονέων
- Αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. Πράξεις από τον
- Ο καθένας από τους γονείς επιχειρεί και μόνος του πράξεις αναφερόμενος ένα γονέα στη γονική μέριμνα εφόσον πρόκειται για συνήθεις πράξεις επιμέλειας του προσώπου του τέκνου ή για πράξεις που έχουν επείγοντα χαρακτήρα. Επιμέλεια του
- -
(1)Η επιμέλεια του προσώπου του τέκνου περιλαμβάνει ιδίως την προσώπου ανατροφή και επίβλεψη, τη διαπαιδαγώγηση και εκπαίδευσή του καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του.
(2)Κατά την ανατροφή του τέκνου, οι γονείς το ενισχύουν χωρίς διάκριση φύλου, να αναπτύσσει ελεύθερα και με κοινωνική συνείδηση την προσωπικότητά του. Προσωπική 17. -
(1)Ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα Επικοινωνία της προσωπικής επικοινωνίας με αυτό.
(2)Σε περίπτωση διαφωνίας όσον αφορά την άσκηση του δικαιώματος, προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
(3)Στην απόφασή του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ΄ αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6." Αναφορικά με το κατά πόσο πληρούνται και οι τρεις
(3)προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, είναι γνωστές οι αρχές έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος και δεν χρειάζεται να τις επαναλάβω. Στην προκειμένη περίπτωση και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση φαίνεται να υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Αιτητής είναι ο πατέρας της ανήλικης Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, η Καθ΄ ης η Αίτηση παραδέχεται ότι τον εγκατέλειψε τον Ιούλιο του 2011 παίρνοντας μαζί της την ανήλικη θυγατέρα τους και κατοικά στη Λεμεσό και ο Αιτητής έκτοτε δεν είχε επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του. Αυτό ικανοποιεί και τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που θα πρέπει να συνυπάρχουν για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η Καθ΄ ης η Αίτηση επικαλείται ορισμένα γεγονότα και ισχυρισμούς για σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού από τον Αιτητή, ισχυρισμούς τους οποίους απορρίπτει ο Αιτητής ως αναληθείς, αστήριχτους και εκδικητικούς, με απώτερο σκοπό να του αποστερήσει την επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι καταγγελίες αυτές απορρίφθηκαν ως αβάσιμες από τις διωκτικές αρχές. Η Καθ΄ ης η Αίτηση στην ένστασή της δεν επικαλείται οποιαδήποτε πειστήρια που να αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς της στο παρόν στάδιο. Είναι πολλάκις νομολογημένο από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο, όπως είναι και η απόφαση Στυλιανού v. Στυλιανού,
(1993)1 Α.Α.Δ. σελ. 131, ότι το καλώς νοούμενο συμφέρον του ανηλίκου πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος των Οικογενειακών Δικαστηρίων και στην παρούσα περίπτωση, το συμφέρον της ανήλικης Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, είναι να έχει επαφή και με τους δυο γονείς της για τη σωστή ψυχοσωματική ανάπτυξη και ευημερία της. Το Δικαστήριο αν και είναι νωρίς να αποφασίσει επί της ουσίας της εναρκτήριας αίτησης δεν μπορεί να παραβλέψει εντελώς έστω και την κατ΄ ισχυρισμό της Καθ΄ ης η Αίτηση «σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού» από τον πατέρα της. Έχουν ήδη δοθεί οδηγίες στο Γραφείο Ευημερίας να ερευνήσει οτιδήποτε αφορά τους διάδικους και την ανήλικη θυγατέρα τους και να ετοιμάσει έκθεση, αλλά οι έρευνες ευρίσκονται στα αρχικά στάδια, αφού η Καθ΄ ης η Αίτηση εγκατέλειψε και την επαρχία Πάφου, οπόταν δημιουργούνται και πρακτικά προβλήματα στις Λειτουργούς του Γραφείου Ευημερίας Πάφου και Λεμεσού να ολοκληρώσουν τις έρευνές τους και να ετοιμάσουν τις εκθέσεις τους. Η καθυστέρηση, όμως, που δημιουργείται ίσως να είναι και καταχρηστική για την πλευρά του Αιτητή που δεν έχει επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του, τους τελευταίους μήνες και τυχόν περαιτέρω καθυστέρηση που ήδη παρατηρείται ως προς την προετοιμασία των Εκθέσεων, θα έχει αρνητικές συνέπειες για τον Αιτητή και την ανήλικη θυγατέρα του. Τα παραπάνω απαντούν θετικά και στο ερώτημα αν ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, δηλαδή ότι: "Χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο." Καταλήγω, επίσης, ότι έχει καταδειχθεί το στοιχείο του κατεπείγοντος στην παρούσα αίτηση, καθότι ο Αιτητής εδώ και αρκετούς μήνες δεν έχει επικοινωνία με την ανήλικη θυγατέρα του παρά μόνο δύο
(2)φορές την εβδομάδα τηλεφωνική επικοινωνία που κατέστη δυνατή τον τελευταίο μήνα. Συνακόλουθα, καταλήγω στην έκδοση προσωρινού διατάγματος επικοινωνίας του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, με τους ακόλουθους περιοριστικούς όρους μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης:- (α) Εκδίδεται Προσωρινό Διάταγμα επικοινωνίας του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, κάθε Τετάρτη, από η ώρα 3:30 μ.μ. μέχρι η ώρα 5:30 μ.μ. Η επικοινωνία θα γίνεται εκ περιτροπής στα Γραφεία Ευημερίας Πάφου και Λεμεσού στην παρουσία της λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών που χειρίζεται την υπόθεση σε Πάφο και Λεμεσό, αντίστοιχα, χωρίς την παρουσία της μητέρας. Η επικοινωνία θα αρχίσει την Τετάρτη 21/03/12, η ώρα 3:30 μ.μ. στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Πάφου κ.ο.κ. και εναλλάξ από Τετάρτη σε Τετάρτη, ως ανωτέρω αναφέρεται, με το Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού. (β) Η Καθ΄ ης η Αίτηση διατάσσεται να μεταφέρει και παραδίδει την ανήλικη θυγατέρα της Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova η ώρα 3:30 μ.μ. στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού όταν η επικοινωνία θα γίνεται στη Λεμεσό και στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Πάφου, η ώρα 3:30 μ.μ., όταν η επικοινωνία θα γίνεται στην Πάφο, ως επίσης, διατάσσεται να παραλαμβάνει την ανήλικη θυγατέρα της Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova η ώρα 5:30 μ.μ., είτε από το Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Πάφου και Λεμεσού, ανάλογα που θα γίνεται η επικοινωνία. (γ) Δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή να επιδώσει το παρόν προσωρινό διάταγμα στα Επαρχιακά Γραφεία Ευημερίας Πάφου και Λεμεσού. (δ) Δίδονται οδηγίες στα Επαρχιακά Γραφεία Ευημερίας Πάφου και Λεμεσού να μεριμνήσουν ούτως ώστε να τηρείται το πιο πάνω ωράριο επικοινωνίας και να υπάρχει διαθέσιμη λειτουργός προς τον πιο πάνω σκοπό. (ε) Δίδονται οδηγίες στα Επαρχιακά Γραφεία Ευημερίας Πάφου και Λεμεσού να ενημερώνουν το Δικαστήριο κάθε 15 ημέρες για την πρόοδο της επικοινωνίας του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria Anastasia Ianovna Cowley-Sviridova, είτε γραπτώς, είτε προφορικώς. Η λειτουργός του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού θα ενημερώνει το Δικαστήριο μέσω της αντίστοιχης συναδέλφου της στην Πάφο. Το Προσωρινό Διάταγμα καθίσταται οριστικό μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Αναφορικά με τα έξοδα της παρούσας αίτησης αποφασίζω όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ................... Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο