Άντρης Καποδίστρια ν. Κωνσταντίνου Καποδίστρια, Αρ. Αίτησης: 57/2013, 15/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEF:2013:1 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Αρ. Αίτησης: 57/2013 Μεταξύ: Άντρης Καποδίστρια Αιτήτρια και Κωνσταντίνου Καποδίστρια Καθ'ου η Αίτηση ----------------------------- Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 30.7.2013 Ημερομηνία: 15 Οκτωβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Γ. Γερολέμου για κα Ηλ. Νικολάου Για τον Καθ'ου η Αίτηση: Εμφανίζεται αυτοπροσώπως ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την εναρκτήρια αίτηση η αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση απόφασης για τη ρύθμιση των περιουσιακών διαφορών της με τον καθ'ου η αίτηση με βάση τον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991 (Ν 232/91), στο εξής «ο Νόμος». Ζητά τη συνεισφορά της στην αύξηση της περιουσίας του καθ'ου η αίτηση που απέκτησε κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Με μονομερή αίτηση της, που καταχώρισε στις 30.7.2013, εκδόθηκε από τον Πρόεδρο του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 6.8.2013 προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα, με το οποίο απαγορεύεται στον καθ'ου η αίτηση να πωλήσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει και με οποιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την αναφερόμενη στο διάταγμα κατοικία. Ο καθ'ου η αίτηση εναντιώθηκε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Με την ένσταση του προβάλλει λόγους για την ακύρωση του, στους οποίους θα αναφερθώ πιο κάτω. Στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας, η οποία συνοδεύει την εξεταζόμενη αίτηση, αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά γεγονότα. Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο το έτος 1994 και απέκτησαν τέσσερα τέκνα. Επήλθε διάσταση στην έγγαμη συμβίωση τους το έτος
- Η ίδια εργάζεται σε τράπεζα με μηνιαίο μισθό €2.
- Ο καθ'ου η αίτηση εργάζεται ως δικηγόρος με μηνιαίο εισόδημα €2.
- Κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης τους, οι διάδικοι ανέγειραν κατοικία σε ακίνητο ιδιοκτησίας του καθ'ου η αίτηση. Είναι η θέση της αιτήτριας ότι η κατοικία ανεγέρθηκε κατά το έτος 2004 και με τη δική της συνεισφορά. Αυτή αποτελεί το αντικείμενο του επίδικου διατάγματος. Σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση της αιτήτριας αναφέρθηκε ότι πρόσφατα έχουν ενταθεί οι απειλές του καθ'ου η αίτηση πως θα προβεί σε μεταβίβαση ή με οποιονδήποτε τρόπο σε αποξένωση της επίδικης δεσμευθείσας κατοικίας. Εξήγησε ότι από πληροφορίες που έχει και από δηλώσεις του καθ'ου η αίτηση προς αυτή και τους γονείς της φαίνεται ότι προτίθεται να αποξενώσει την κατοικία. Οι λόγοι που προβάλλονται στην ένσταση του καθ'ου η αίτηση, όπως υποστηρίζονται από την ένορκη δήλωση του, θα μπορούσαν να περιληφθούν στους πιο κάτω:
- Η αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Ανέφερε στην ένορκη δήλωση του ότι η συμβολή της αιτήτριας στην ανέγερση της επίδικης κατοικίας είναι λιγότερης αξίας από την ισχυριζόμενη. Είναι η θέση του ότι η συνεισφορά της είναι «μηδαμινή» ή «ανύπαρκτη». Αναφέρθηκε περαιτέρω σε ένα δάνειο που συνήψε η αιτήτρια και αφορούσε την επίδικη κατοικία και σε άλλα δάνεια που συνήψε για λόγους που δεν αφορούσαν την ανέγερση της κατοικίας καθώς και σε δάνεια που συνήψε ο ίδιος για την ανέγερση της κατοικίας. Πρόβαλε ακολούθως ότι η αιτήτρια απέκρυψε ότι το ακίνητο επί του οποίου ανεγέρθηκε η κατοικία βαρύνεται με υποθήκη καθώς και το πραγματικό κόστος ανέγερσης της κατοικίας.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν14/60) για την έκδοση του επίδικου διατάγματος και του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Kατά την ακρόαση του επίδικου διατάγματος στις 20.9.2013 οι διάδικοι δεν αντεξετάστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τους. Η δικηγόρος της αιτήτριας και ο καθ'ου η αίτηση, ο οποίος είναι δικηγόρος και εμφανίστηκε στη διαδικασία αυτοπροσώπως, κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας αντίστοιχα την οριστικοποίηση και την ακύρωση του επίδικου διατάγματος. Μελέτησα τη μονομερή αίτηση και την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα όσα υποστηρίχθηκαν με τις αγορεύσεις. Εξέτασα πρώτα τον ισχυρισμό του καθ'ου η αίτηση ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, όπως τα παρέθεσα ανωτέρω. Εξετάζοντας τους ισχυρισμούς του καθ'ου η αίτηση ότι η αιτήτρια δεν έχει συμβάλει με τον τρόπο που ανέφερε στην ένορκη δήλωση της στην ανέγερση της επίδικης κατοικίας και για τα δάνεια που συνήψε ο ίδιος και η αιτήτρια επισημαίνω ότι ο ίδιος έδωσε τη δική του εκδοχή. Η απόκτηση της κατοικίας έχει σχέση με την ουσία της υπόθεσης και θα αποφασιστεί στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της εναρκτήριας αίτησης. Δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος από την αιτήτρια που, εάν ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος, θα επηρέαζε την κρίση του. Το ίδιο ισχύει και για τους ισχυρισμούς ότι απέκρυψε πως το ακίνητο επί του οποίου ανεγέρθηκε η κατοικία βαρύνεται με υποθήκη καθώς και το κόστος ανέγερσης της. Παραπέμπω στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μ. Αποστόλου ν. Ρ. Ιωάννου (Έφεση αρ.20/2010, σχ. με 21/2010), ημερομηνίας 3.4.2012, στην οποία λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Το παράπονο του εφεσείοντα ότι τα συγκεκριμένα και κατ' ισχυρισμό μη αποκαλυφθέντα στοιχεία ήταν ουσιώδη επειδή αφορούσαν την ουσία της κυρίως Αίτησης, καταδεικνύει εσφαλμένη αντίληψη ως προς το πλαίσιο εκδίκασης και τις παραμέτρους εντός των οποίων θα πρέπει να εξετάζεται μια ενδιάμεση αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Στο πλαίσιο της ενδιάμεσης εκείνης διαδικασίας δεν απαιτείτο η λήψη μαρτυρίας με εκτιμήσεις αξιών ακίνητης και κινητής περιουσίας, η επακριβής παράθεση λεπτομερών στοιχείων που αφορούσαν επιβαρύνσεις επί ακινήτων, ύψος δανείων κλπ. Όλα αυτά αναμένεται να απασχολήσουν στο πλαίσιο εκδίκασης της κυρίως Αίτησης ρύθμισης των περιουσιακών στοιχείων, ενώ άλλα είναι τα απαιτούμενα και οι προϋποθέσεις, όπως και ο βαθμός απόδειξης, στις διαδικασίες έκδοσης παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Ο ισχυρισμός για απόκρυψη απορρίπτεται. Εξέτασα στη συνέχεια τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν14/60, οι οποίες έχουν κατ' επανάληψη εξεταστεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου [Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, The Jonidexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ 1791, 1798]. Για να επιτύχει ένας αιτητής έκδοση ή στη συνέχεια οριστικοποίηση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Το άρθρο 14
(1)του Νόμου καθορίζει: «14
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.» Με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα και το αναφερόμενο άρθρο του Νόμου, το οποίο καθιερώνει αγώγιμο δικαίωμα της αιτήτριας εναντίον του καθ'ου η αίτηση να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης που προέρχεται από τη δική της συμβολή, κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Λόγω ακριβώς του εκ του νόμου αγώγιμου δικαιώματος της αιτήτριας και λαμβάνοντας υπόψη τα περιστατικά της κρινόμενης υπόθεσης και τους ισχυρισμούς της αιτήτριας στην ένορκη δήλωση της και ειδικότερα την επίκληση συμβολής της στην απόκτηση περιουσίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του καθ'ου η αίτηση κρίνω ότι ικανοποιείται και η προϋπόθεση αυτή. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του καθ'ου η αίτηση ότι η αιτήτρια δεν έχει συμβάλει με τον τρόπο που ανέφερε στην ένορκη δήλωση της στην αύξηση της περιουσίας του όσο αφορά την ανέγερση της επίδικης κατοικίας επισήμανα ανωτέρω ότι ο ίδιος έδωσε τη δική του εκδοχή, η απόκτηση της έχει σχέση με την ουσία της υπόθεσης και θα αποφασιστεί κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Κρίθηκε κατ΄επανάληψη στη νομολογία ότι η διαδικασία για την έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πρέπει να μετατρέπεται σε δίκη επί της ουσίας [Νικόλα ν. Κεφάλα
(1998)1 ΑΑΔ 1400]. Επισημαίνω πως στο στάδιο αυτό δεν προβαίνω σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας για εξαγωγή ευρημάτων (The Jonitexo Ltd v. Adidas (ανωτέρω). Παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από τη Μ. Αποστόλου ν. Ρ. Ιωάννου (ανωτέρω): «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμιστεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι ώστε με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.»
(3)Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Η αιτήτρια ανέφερε στην ένορκη δήλωση της και τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της τον κίνδυνο αποξένωσης της επίδικης περιουσίας, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω. Στην απόφαση Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 ΑΑΔ 280, 286, κρίθηκε ότι "Θα πρέπει να δεσμευτεί ακίνητη περιουσία αρκετή ώστε ο ενάγων να διασφαλίζεται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ του θα ικανοποιηθεί". Παραπέμπω στη Μ. Αποστόλου ν. Ρ. Ιωάννου (ανωτέρω), στην οποία λέχθηκαν τα πιο κάτω σχετικά. «Εν πάση περιπτώσει, όπως ορθά επιβεβαιώθηκε μεταξύ άλλων και στην απόφαση του εφετείου στην υπόθεση Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 Β ΑΑΔ 1244, το στοιχείο του επείγοντος από πλευράς χρονικής τοποθέτησης και αν δεν είναι αυθύπαρκτο, όμως το στοιχείο του χρόνου, δεν είναι και ο μόνος παράγων που μπορεί να επιδράσει θετικά στο Δικαστήριο για την έκδοση μονομερούς διατάγματος. Το άρθρο 9 του Κεφ.6 ρητά αναφέρει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου ενεργοποιείται όταν αποδειχθεί είτε το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση. Εδώ, συνιστούσαν ιδιαίτερες περιστάσεις οι εύλογοι φόβοι τους οποίους είχε εκφράσει η εφεσίβλητη ότι τυχόν επίδοση της αίτησης θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για αποξένωση περιουσίας, οπότε και το αίτημά της για διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων θα καθίστατο άνευ αντικειμένου. Όπως δε αναφέρθηκε και στην απόφαση στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 ΑΑΔ 785, δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας από τον αιτητή για πραγματική πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί.» Ο καθ'ου η αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς της αιτήτριας για τον κίνδυνο αποξένωσης της επίδικης κατοικίας. Πρόβαλε περαιτέρω ότι είναι ιδιοκτήτης σημαντικής ακίνητης ιδιοκτησίας και συνεπώς με την ακύρωση του επίδικου διατάγματος δεν κινδυνεύει η αιτήτρια να επηρεαστεί δυσμενώς σε περίπτωση που επιτύχει στην εναρκτήρια αίτηση. Τα όσα παρέθεσα από τη Μ. Αποστόλου ν. Ρ. Ιωάννου (ανωτέρω) μπορούν να λεχθούν και στην εξεταζόμενη περίπτωση. Ο κίνδυνος αποξένωσης που πρόβαλε η αιτήτρια αναφερόμενη στις απειλές του καθ'ου η αίτηση, πως θα προβεί σε μεταβίβαση ή αποξένωση της επίδικης κατοικίας και στις δηλώσεις του προς αυτή και τους γονείς της για τις πράξεις αυτές δεν μπορούν να αγνοηθούν, έστω και αν ο ίδιος τις αρνείται, αφού δεν απαιτείται προσαγωγή μαρτυρίας για πραγματική πρόθεση του για αποξένωση. Η αόριστη αναφορά του καθ'ου η αίτηση ότι είναι ιδιοκτήτης σημαντικής ακίνητης περιουσίας δεν πείθει. Κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση αφού οποιαδήποτε αποξένωση της δεσμευθείσας περιουσίας, θα απέκλειε πιθανή θεραπεία της αιτήτριας στην εναρκτήρια αίτηση. Ο ισχυρισμός του καθ'ου η αίτηση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 προβλήθηκε αόριστα και δεν υποστηρίχθηκε. Εν πάση περιπτώσει, απορρίπτεται με βάση τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω. Εξέτασα τις θέσεις των δύο πλευρών έχοντας υπόψη μου όλα τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, τη σχετική νομοθεσία και νομολογία. Κρίνω ότι είναι εύλογο να διασφαλιστεί η κατοικία, η οποία δεσμεύτηκε με το επίδικο διάταγμα. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 6.8.2013 καθίσταται απόλυτο. Ενόψει της κατάληξης μου, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ'ου η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας της εναρκτήριας αίτησης. Φ. Κωνσταντίνου, Δ. sn cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο