Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, ύστερα από εξουσιοδότηση της Zahide Suleyman ν. Ξενοφών Κώστα Ιωάννου, Αρ. Αίτησης: 1/12, 19/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2013:4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Θεμάτων Οικογενειακών Σχέσεων Αρ. Αίτησης: 1/12 Αναφορικά με τη Σύμβαση για τις Αστικές Πτυχές της Διεθνούς Απαγωγής Παιδιών (Κυρωτικού) Νόμου του 1994 (Ν. 11 (ΙΙΙ)/94) και τον Κανονισμό 2201/2003 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης Μεταξύ: Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (ως Κεντρικής Αρχής με βάση το Νόμο 11 (ΙΙΙ)/94, ύστερα από εξουσιοδότηση της Zahide Suleyman, από το Ηνωμένο Βασίλειο Αιτητή και Ξενοφών Κώστα Ιωάννου, εκ Λάρνακας Καθ΄ου η αίτηση Αίτηση ημερ. 8.3.2013 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Μαρτίου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή-Καθ΄ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία: κα Λ. Χριστοδουλίδου - Ζαννέτου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Για τον Καθ΄ου η αίτηση-Αιτητή στην παρούσα διαδικασία: κ. Λ. Βραχίμης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Ρ. Γεωργίου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης που ενεργεί ως η Κεντρική Αρχή στην Κυπριακή Δημοκρατία, με βάση τη Σύμβαση της Χάγης που κυρώθηκε στην Κύπρο με τον περί της Συμβάσεως για τις Αστικές Πτυχές της Διεθνούς Απαγωγής Παιδιών (Κυρωτικός) Νόμος του 1994, Ν. 11 (ΙΙΙ)/94 (εφεξής η Σύμβαση) και τον Κανονισμό 2201/2003 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, (εφεξής ο Κανονισμός) κατόπιν εξουσιοδότησης της Zahide Suleyman από την Αγγλία, ζήτησε διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την επιστροφή της ανήλικης Sybella Ioannou, κόρης του Καθ΄ου η αίτηση-Αιτητή στην παρούσα διαδικασία (εφεξής ο Αιτητής) και της Zahide Suleyman (εφεξής η μητέρα) στον τόπο συνήθους διαμονής της, δηλαδή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Αιτητής έφερε ένσταση στο αίτημα. Μετά από ακρόαση το Δικαστήριο στις 5.3.2013 αποφάνθηκε ότι η κατακράτηση της ανήλικης Sybella στην Κύπρο από τον Αιτητή ήτο παράνομη και διατάχθηκε η άμεση επιστροφή της ανήλικης στη χώρα συνήθους διαμονής της, στην Αγγλία. Εκδόθηκε επίσης διάταγμα με το οποίο ο Αιτητής διατάχθηκε να παραδώσει αμέσως την ανήλικη στις Αρχές για σκοπούς επιστροφής της στην Αγγλία. Ο Αιτητής, με την παρούσα αίτηση, ζητά διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης ημερομηνίας 5.3.2013 μέχρι την εκδίκαση της έφεσης που έχει καταχωριστεί. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.18 και 19 και επί των Γενικών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής, στην ένορκη δήλωσή του ημερ. 8.3.2013 η οποία συνοδεύει την αίτηση, αναφέρει τα ακόλουθα: ΄Εχει, όπως τον πληροφορεί ο δικηγόρος του, σοβαρά θέματα για να συζητηθούν στην έφεση και καλή και συζητήσιμη υπόθεση. Μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου, η αστυνομία μετέβη στο διαμέρισμα του μαζί με αντιπρόσωπο του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα και τη μητέρα, με σκοπό να εκτελέσουν την απόφαση πριν να έχει τη δυνατότητα να αποταθεί στο Δικαστήριο για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και πριν να έχει τη δυνατότητα να εφεσιβάλει την απόφαση. Σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης, η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου αφού ακόμα και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης θα είναι αδύνατη η επιστροφή του παιδιού στην Κύπρο, αφού δεν θα υπάρχει μηχανισμός για να υποχρεωθεί η μητέρα του παιδιού να το επαναφέρει στην Κύπρο. Με τον τρόπο αυτό θα καταστρατηγηθεί το συνταγματικό δικαίωμα του σε έφεση. Περαιτέρω, όταν πληροφόρησε την κόρη του αναφορικά με την απόφαση, αναστατώθηκε πάρα πολύ και ήταν ιδιαίτερα τρομαγμένη. Το βράδυ δεν μπορούσε να κοιμηθεί, έκλαιγε συνέχεια και τον παρακαλούσε να κάνει κάτι για να μην επιστρέψει, του έλεγε ότι προτιμά να πεθάνει παρά να πάει πίσω και ότι αν πάει πίσω θα φύγει από το σπίτι. ΄Αρχισε να κλαίει και να φωνάζει. Είναι ο φόβος του ότι αν υποχρεωθεί να επιστρέψει, θα βλάψει τον εαυτό της. Ο Αιτητής-Καθ΄ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία (εφεξής ο Καθ΄ου η αίτηση), καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ (α) Ότι η αίτηση δεν μπορεί να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου, καθότι ο αιτητής δεν συμμορφώθηκε προς το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 5.3.2013 από το Δικαστήριο σας και/ή συνεχίζει να το παραβιάζει καθημερινώς. (β) Ότι η αίτηση δεν μπορεί να ακουστεί από το Δικαστήριο, καθότι ο αιτητής παραβιάζει το εκδοθέν από το Δικαστήριο διάταγμα και αυτό αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
- ΑΝΕΥ ΒΛΑΒΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΝΣΤΑΣΕΩΝ: (α) Η αίτηση καταστρατηγεί τη Σύμβαση που κυρώθηκε με το Νόμο 11(ΙΙΙ)/
- (β) Η έγκριση της αίτησης θα εξανέμιζε τη φυσιολογική προσδοκία του επιτυχόντος αιτητή (Υπουργού Δικαιοσύνης) να δρέψει τους καρπούς της δίκης, δηλαδή θα εξανεμιζόταν η εξασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης. (γ) Επιτυχία της αίτησης θα καθιστούσε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου άνευ σημασίας. (δ) Η αίτηση στοχεύει στην καθυστέρηση της υλοποίησης της απόφασης και κατ΄ επέκταση στοχεύει στην καταστρατήγηση της Σύμβασης που κυρώθηκε με το Νόμο 11(ΙΙΙ)/
- (ε) Ο αιτητής με τη μη έγκριση της αίτησης του δεν εμποδίζεται να εξασφαλίσει την αποτελεσματικότητα της έφεσης του κατά της πρωτόδικης απόφασης. (στ) Η αίτηση εμποδίζει την υλοποίηση της πρωτόδικης απόφασης, η οποία είναι προς το συμφέρον της ανήλικης. (ζ) ΄Εγκριση της αίτησης θα επιβράβευε τον αιτητή ο οποίος προβαίνει σε καθημερινή παρακοή του διατάγματος του πρωτόδικου Δικαστηρίου, πράγμα που είναι και ενάντια στα συμφέροντα της ανήλικης. (η) Η αίτηση του αιτητή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. (θ) Η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει καθότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να μπορεί να ανασταλεί.» Η λειτουργός δικαιοσύνης Τροοδία Διονυσίου, στην ένορκο δήλωσή της ημερομηνίας 12.3.2013 που συνοδεύει την ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, αναφέρει τα ακόλουθα: Στις 5.3.2013, ο Αιτητής, όπως πληροφορείται από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους του Υπουργού, ήρθε στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας και ήταν παρών στο Δικαστήριο και άκουσε τη διαταγή του Δικαστηρίου για την άμεση επιστροφή της ανήλικης στην Αγγλία και για την παράδοση της ανήλικης. Ο Αιτητής, αντί να παραδώσει την ανήλικη, κρύβεται και συνεχίζει μέχρι σήμερα να την κατακρατεί παραβιάζοντας το σχετικό διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Η μητέρα της ανήλικης, βρίσκεται στην Κύπρο από τις 6.3.2013 χωρίς να μπορέσει να δει την ανήλικη. Παρευρέθηκε ήδη σε μια ψυχοφθόρα δικαστική διαδικασία. Στην Κύπρο δεν έχει πόρους, ούτε χρήματα για να παραμείνει μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Η μητέρα ανέμενε πολύ καιρό για την έκβαση της αίτησης για την επιστροφή της ανήλικης στην Αγγλία και θα ήταν άδικο γι΄ αυτήν και για την ανήλικη εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και δεν καταστεί δυνατή η υλοποίηση της πρωτόδικης απόφασης για επιστροφή. Η επιτυχία της αίτησης για επιστροφή της ανήλικης θα ήταν άνευ σημασίας και θα ήταν αντίθετη με τους σκοπούς της Σύμβασης. Εάν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα ήταν σαν να επιβραβευόταν ο Αιτητής για τις παράνομες ενέργειες του, αυτές οι οποίες είναι καθαρά εναντίον των συμφερόντων της ανήλικης. Η μητέρα της ανήλικης, Zahide Suleyman, στην ένορκη δήλωσή της ημερ. 12.3.2013 που συνοδεύει την ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, αναφέρει τα ακόλουθα: Στις 5.3.2013 πληροφορήθηκε για το αποτέλεσμα και το διατακτικό της απόφασης το οποίο της στάληκε στην Αγγλία μεταφρασμένο. Αμέσως ο φίλος της Ali τηλεφώνησε, στην παρουσία της, στον Αιτητή στην Κύπρο και του είπε ότι θα έρχονταν στην Κύπρο να παραλάβουν τη Σιμπέλλα το πρωί της Τετάρτης, δηλαδή, της επόμενης μέρας και διευθέτησαν να συναντηθούν στο σπίτι του στις 1:00 το μεσημέρι. Ο Αιτητής, ανέφερε στον Ali στην παρουσία της, ότι θα συνεχίσει τη δικαστική μάχη για τη Σιμπέλλα στο Λονδίνο. ΄Ηρθαν στην Κύπρο τα ξημερώματα της Τετάρτης, 6.3.
- Από εκείνη τη μέρα μέχρι σήμερα δεν κατάφεραν να εντοπίσουν τον Αιτητή. Με τη βοήθεια της λειτουργού του Υπουργείου Δικαιοσύνης και δύο αστυνομικών, έψαξαν για εντοπισμό του, αλλά μάταια. Το τηλέφωνο του είναι κλειστό. Ο Αιτητής εσκεμμένα αποφεύγει τη συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου και συνεχίζει να κατακρατεί παράνομα την κόρη τους. Το ότι ενεργεί αυθαίρετα και μονομερώς, φαίνεται και από το γεγονός ότι από μόνος του και χωρίς τη συγκατάθεση της και γνωρίζοντας ότι ήθελε αυτό να γίνει με την ενηλικίωση της Σιμπέλλα, προχώρησε σε βάφτιση της ως χριστιανή ορθόδοξη και της απέστειλε στο κινητό, την ημέρα της απόφασης, φωτογραφίες της βάφτισης. Με αυτή τη συμπεριφορά, δεν πρέπει να του επιτραπεί να ακουστεί και πόσο μάλλον να ζητά αναστολή της απόφασης επιστροφής. Είναι ενάντια στο συμφέρον της ανήλικης η έγκριση της αίτησης και η μη άμεση επιστροφή της στη χώρα της συνήθους διαμονής της. Με την έγκριση της χάνεται το νόημα και ο σκοπός της Σύμβασης που είναι η άμεση επιστροφή της κόρης της στην Αγγλία. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις. Ο κ. Βραχίμης στην προφορική αγόρευσή του υποστήριξε ότι σε περίπτωση που δεν εγκριθεί το αίτημα για αναστολή, η έφεση θα είναι άνευ αντικειμένου, εφόσον η ανήλικη θα έχει πλέον επιστρέψει στην Αγγλία. Ακόμα και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα είναι αδύνατη η επιστροφή του παιδιού στην Κύπρο, εφόσον δεν θα υπάρχει μηχανισμός για να υποχρεωθεί η μητέρα του παιδιού να επαναφέρει το παιδί στην Κύπρο και με αυτό τον τρόπο θα πληγεί το συνταγματικό δικαίωμα έφεσης του Αιτητή. Από την άλλη, η κα Ζαννέτου υποστήριξε στη γραπτή αγόρευσή της ότι λόγω του ότι ο Αιτητής έχει παρακούσει το διάταγμα του Δικαστηρίου, δεν θα πρέπει να ακουστεί. Ως προς την ουσία, προέβαλε ότι η αίτηση καταστρατηγεί το σκοπό της Σύμβασης και ότι η έγκριση του αιτήματος θα εξανεμίσει τη φυσιολογική προσδοκία της μητέρας να δει το παιδί της να επιστρέφει στον τόπο της συνήθους διαμονής του. Αμφισβήτησε επίσης την εισήγηση ότι σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης θα είναι αδύνατη η επιστροφή της ανήλικης στην Κύπρο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως προς την προδικαστική ένσταση της κυρίας Ζαννέτου, θα περιοριστώ στο να επισημάνω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, διάδικος ο οποίος βαρύνεται με συνεχιζόμενη παρακοή διατάγματος του Δικαστηρίου, δεν εκπίπτει αυτομάτως του δικαιώματος να ακουστεί σε μεταγενέστερο διάβημα στην ίδια διαδικασία αλλά εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. (Antonis Mouzouris and Another v. Xylophaghou Plantations Ltd
(1977)1 Α.Α.Δ. 287, Hadkinson v. Hadkinson
(1952)P. 285, J. (HD) v. J. (AM)
(1980)1 All E.R. 156 και Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284). Ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, δεν θα ασχοληθώ περαιτέρω με τις προδικαστικές ενστάσεις και θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης. Η αναστολή εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης έφεσης ρυθμίζεται από τη Δ.35 θθ18 και 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι αρχές που πηγάζουν από τη νομολογία μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
(1)Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Το κατά πόσο θα εγκριθεί ή όχι η αιτούμενη αναστολή ενώ εκκρεμεί έφεση, εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, (Βλ. Ναυτικός ΄Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147) ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. London & Overseas Co. v. Tempest Bay Shipping
(1978)1 CLR 367).
(2)Για να δικαιολογείται αναστολή απόφασης εκκρεμούσης έφεσης θα πρέπει να υπάρχουν ειδικές περιστάσεις. (Βλ. Aristidou v. Aristidou
(1985)1 CLR 649).
(3)Το κριτήριο για την παροχή αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων: της φυσιολογικής προσδοκίας του Ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε και της ανάγκης η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς αντίκρισμα (Βλ. Βογαζιανού ν. Γεν. Εισαγγελέα
(1997)1 ΑΑΔ 591).
(4)Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. (Βλ. Ναυτικός ΄Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων (ανωτέρω)).
(5)Η καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για αναστολή εκκρεμούσης έφεσης λαμβάνεται υπόψη. (Βλ. Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου (ανωτέρω). Σύμφωνα με τη νομολογία, η δυνατότητα αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης έφεσης ασκείται με φειδώ. Η αναστολή εκτέλεσης σε υποθέσεις που αφορούν τη Σύμβαση και τον Κανονισμό, πρέπει να ασκείται με ακόμα μεγαλύτερη φειδώ. Όπως τονίστηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ερωτοκρίτου, στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Christofil ν. Υπουργού Δικαιοσύνης
(2010)1 (Α) ΑΑΔ 655 (662-663): «Η παρούσα περίπτωση δεν αφορά στην αναστολή μιας συνηθισμένης δικαστικής απόφασης. Πρόκειται για απόφαση η οποία εκδόθηκε δυνάμει της Σύμβασης της Χάγης και με την οποία διατάσσεται η επιστροφή στον τόπο διαμονής τους, δύο παιδιών τα οποία, σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση, έχουν απαχθεί από τη μητέρα τους κατά παράβαση της Σύμβασης. Ο πρωταρχικός σκοπός της Σύμβασης της Χάγης είναι η διασφάλιση της άμεσης επιστροφής παιδιών που παράνομα μετακινήθηκαν ή κατακρατούνται σε οποιοδήποτε από τα συμβαλλόμενα κράτη. Παράλληλα, επιδιώκεται με την επιστροφή και η διασφάλιση του δικαιώματος φύλαξης και επικοινωνίας. Στο προοίμιο της Σύμβασης τονίζεται ότι τα συμφέροντα των παιδιών είναι πρωταρχικής σημασίας σε θέματα φύλαξης.......................... Ενόψει των αυστηρών προνοιών της Σύμβασης, κατά την στάθμιση των διαφόρων παραγόντων που πρέπει να ληφθούν υπόψη, προεξάρχουσα σημασία έχει ο σκοπός της Σύμβασης, ο οποίος και θα πρέπει κατά την άσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας, να διασφαλιστεί ευλαβικά, εκτός και αν αποδειχθεί ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι οι οποίοι θα επιτρέψουν στο Δικαστήριο κατ΄ εξαίρεση να αποστεί από το σκοπό της Σύμβασης, που είναι η επιστροφή παιδιών στον τόπο της συνήθους διαμονής τους. Τόσο η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος έφεσης, όσο και η ταλαιπωρία που θα υποστούν τα παιδιά από τη μετακίνησή τους, είναι παράγοντες που μπορούν να ληφθούν υπόψη, αλλά στην προκειμένη περίπτωση αυτοί δεν είναι τέτοιοι που θα μπορούσαν να υποσκελίσουν είτε τον πρωταρχικό σκοπό της Σύμβασης είτε τη φυσιολογική προσδοκία του πατέρα να εξασφαλίσει το τελεσφόρο της πρωτόδικης απόφασης. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Σάββα ν. Υπουργού Δικαιοσύνης (Αρ. 1)
(2002)1 ΑΑΔ 195, στη σελίδα 203: ''Η έγκαιρη υλοποίηση της εκκαλούμενης απόφασης συνάδει προς τους σκοπούς της Σύμβασης που η χώρα μας έχει επικυρώσει . Η υλοποίηση της εκκαλούμενης απόφασης δεν πρόκειται να εξουδετερώσει με κανένα τρόπο τη διαδικασία της έφεσης η οποία άνευ άλλου τινός θα διατηρήσει μέχρι τέλους το αντικείμενό της.''» Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Christofil v. Υπουργού Δικαιοσύνης (ανωτέρω), η παρούσα περίπτωση δεν αφορά αναστολή μιας συνηθισμένης δικαστικής απόφασης, αλλά απόφαση που εκδόθηκε δυνάμει της Σύμβασης και του Κανονισμού. Στην παρούσα αίτηση, κατά τη στάθμιση των διαφόρων παραγόντων, προεξάρχουσα σημασία δίδω στο σκοπό της Σύμβασης, που είναι η άμεση επιστροφή του παιδιού που παράνομα κατακρατήθηκε, στον τόπο της συνήθους διαμονής του. Δε θα συμφωνήσω με τη θέση του Αιτητή ότι αν δεν δοθεί αναστολή, η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου και ότι θα καταστρατηγηθεί το συνταγματικό δικαίωμά του για έφεση. Η υλοποίηση της πρωτόδικης απόφασης δεν θα εξουδετερώσει τη διαδικασία έφεσης. Περαιτέρω, τα συμφέροντα του Αιτητή δεν επηρεάζονται εφόσον το πρωτόδικο δικαστήριο δεν εξέδωσε απόφαση επί της ουσίας θέματος φύλαξης. Το θέμα αυτό παρέμεινε ανοικτό για να αποφασιστεί, εφόσον προκύψει, από το Δικαστήριο της συνήθους διαμονής της ανήλικης στην Αγγλία. Περαιτέρω, δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταδεικνύει πειστικά ότι η ανήλικη, αν επιστρέψει, θα υποστεί βλάβη. Η ανήλικη ταράχθηκε, έκλαιγε και φώναζε, όπως αναφέρει ο Αιτητής στην ένορκο δήλωση. Όμως αυτή η συναισθηματική δοκιμασία και ταραχή δεν είναι αρκετή για να εξουδετερώσει τον σκοπό της Σύμβασης. Καταγράφω επίσης την αντίφαση του Αιτητή που αναφέρει από τη μια ότι η κόρη του, του είπε ότι προτιμά να πεθάνει παρά να πάει πίσω, και από την άλλη ότι του είπε ότι αν πάει πίσω θα φύγει από το σπίτι. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του Καθ΄ου η αίτηση στην κυρίως αίτηση-Αιτητή στην παρούσα διαδικασία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....... Μ. Τουμαζή, Π. /ΓΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο