← Κύπρος

΄Αννα Κατσαρή ν. Αντρέας Παναγιώτη Κατσαρή και/ή Αντρέας Παναγιώτου Κατσαράς κ.α., Αρ. Αίτησης: 9/13, 14/10/2013

΄Αννα Κατσαρή ν. Αντρέας Παναγιώτη Κατσαρή και/ή Αντρέας Παναγιώτου Κατσαράς κ.α., Αρ. Αίτησης: 9/13, 14/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2013:8 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Σχέσεων ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π. Αρ. Αίτησης: 9/13 Μεταξύ: ΄Αννα Κατσαρή Αιτήτριας και

  1. Αντρέας Παναγιώτη Κατσαρή και/ή Αντρέας Παναγιώτου Κατσαράς
  2. ΦΘΑΡΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Α/ΦΟΙ Α. ΚΑΤΣΑΡΗ ΙΙ ΛΤΔ Καθ΄ ών η αίτηση Αίτηση Ημερομηνίας 29.3.2013 για δέσμευση περιουσίας ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14 Οκτωβρίου 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Χρ. Αργυρού (Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Χ. Θεοδούλου) Για τον Καθ΄ου η αίτηση 1: κα Κ. Λυσιώτη (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Ι. Μιχαήλ) Για την Καθ΄ης η αίτηση 2: κ. Α. Πετρίδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Ι. Μιχαήλ) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 8.11.
  3. Από το γάμο τους απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Η Αιτήτρια, με την κυρίως αίτηση, ζητά τη συνεισφορά της στην κατ΄ ισχυρισμό αύξηση στην περιουσία του Καθ΄ου η αίτηση 1 και της Καθ΄ης η αίτηση 2 εταιρείας. Με την υπό εκδίκαση ενδιάμεση αίτηση, η Αιτήτρια πέτυχε στις 2.4.2013 την έκδοση διατάγματος με το οποίο δεσμεύτηκε ακίνητη περιουσία εγγεγραμμένη στο όνομα του Καθ΄ου η αίτηση 1, ως επίσης και τραπεζικοί λογαριασμοί του. Για την Καθ΄ης η αίτηση 2 δεν εξεδόθη οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς. Ο Καθ΄ου η αίτηση 1 και η Καθ΄ης η αίτηση 2 καταχώρησαν ενστάσεις συνοδευόμενες από ένορκες δηλώσεις. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν, οι αντίδικες πλευρές ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις και η απόφαση επιφυλάχθηκε. Κατά την ημερομηνία που η κυρίως αίτηση ήτο ορισμένη για καθορισμό επίδικων θεμάτων και πριν την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης, η δικηγόρος της Αιτήτριας και η δικηγόρος του Καθ΄ου η αίτηση 1 πληροφόρησαν το Δικαστήριο ότι ο Καθ΄ου η αίτηση 1 απεβίωσε. Η δικηγόρος της Αιτήτριας ζήτησε χρόνο για να εξετάσει το ενδεχόμενο απόσυρσης της κυρίως αίτησης και να ξεκαθαρίσει κάποια θέματα που έχουν προκύψει λόγω του θανάτου του Καθ΄ου η αίτηση
  4. Μέχρι σήμερα η κυρίως αίτηση δεν έχει αποσυρθεί αλλά ούτε και η Αιτήτρια προέβη σε οποιαδήποτε άλλα διαβήματα. Για το λόγο αυτό θα προχωρήσω με την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης η οποία καθυστέρησε λόγω της δήλωσης της δικηγόρου της Αιτήτριας για το ενδεχόμενο απόσυρσης της κυρίως αίτησης, που κατ΄ επέκταση θα συμπαρέσυρε και την υπό εκδίκαση ενδιάμεση αίτηση και το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. Η Αιτήτρια, στην ένορκη δήλωση της ημερ. 29.3.2013 που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρει τα ακόλουθα: Μετά την τέλεση του αρραβώνα της με τον Καθ΄ου η αίτηση 1, καλλιεργούσε οικογενειακά κτήματα τα οποία ήταν φυτεμένα με φρουτόδεντρα. Ορισμένα από τα κτήματα μεταβιβάστηκαν δυνάμει δωρεάς στην ίδια. Αναλάμβανε όλες τις εργασίες στα κτήματα μέχρι και τη συγκομιδή των φρούτων, τα οποία ο Καθ΄ου η αίτηση 1 αναλάμβανε να διαθέσει στο εμπόριο. Λίγο καιρό μετά το γάμο της με τον Καθ΄ου η αίτηση 1, με τις οικονομίες που έκανε πριν το γάμο της και το κληρονομικό μερίδιο που πήρε όταν πέθανε ο πατέρας της, εξόφλησε το υπόλοιπο που χρωστούσε ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 για την αγορά εμπορικού αυτοκινήτου το οποίο κινδύνευε με κατάσχεση λόγω αδυναμίας του να το εξοφλήσει. Κατά ή περί το 1968 αξιοποιήθηκε το ακίνητο της με αρ. εγγραφής 0/8985, Φ/Σχ 48/01, τεμάχιο 3775 στον ΄Αγιο Ιωάννη Αγρού με την ανέγερση οικοδομής στην οποία εγκαταστάθηκαν ψυχτικοί θάλαμοι οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν για την αποθήκευση φρούτων. Κατ΄ απαίτηση του Καθ΄ου η αίτηση 1, του μεταβίβασε το ½ μερίδιο του πιο πάνω ακινήτου. Κατά ή περί το 1978 πάνω από την οικοδομή όπου ήταν εγκατεστημένοι οι ψυχτικοί θαλάμοι έκτισαν κατοικία στην οποία μετακόμισε η οικογένεια τους η οποία μέχρι τότε ήταν εγκατεστημένη στο σπίτι της που της δώρισαν οι γονείς της. Η ανέγερση τόσο των εγκαταστάσεων όσο και της κατοικίας έγινε με χρήματα της επιχείρησης ενώ στην εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών συμμετείχε και αυτή και τα παιδιά της. Με την πάροδο του χρόνου η επιχείρηση αναπτύχθηκε ραγδαία και αυτή όπως επίσης και τα παιδιά τους διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο σ΄ αυτή την ανάπτυξη αφού συμμετείχαν ενεργά στη συγκομιδή, αποθήκευση και συσκευασία των φρούτων. Το μεγάλωμα των παιδιών αποτελούσε αποκλειστική ευθύνη της ίδιας αφού ο Καθ΄ου η αίτηση 1 συνήθως απουσίαζε εκτός του χωριού, με αποτέλεσμα η ίδια να δουλεύει νυχθημερόν για να μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Κατά ή περί το 1983 η οικογένεια της εγκαταστάθηκε στη Λάρνακα σε κατοικία την οποία έκτισαν στο οικόπεδο με αρ. εγγραφής 10/1614, Φ/Σχ 40/640201, τεμάχιο
  5. Στο ίδιο οικόπεδο έκτισαν επίσης ένα κατάστημα και ακόμη μια κατοικία η οποία μεταβιβάστηκε επ΄ ονόματι της θυγατέρας τους Μυροφόρας. Η μια κατοικία και το κατάστημα γράφτηκε στο όνομα του Καθ΄ου η αίτηση
  6. Παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε μετά τον τραυματισμό της στις 14 Αυγούστου 1989, συνέχισε να βοηθά στη συσκευασία φρούτων ενώ φρόντιζε αδιάκοπα τον Καθ΄ου η αίτηση
  7. Κατά ή περί το 1990 ο Καθ΄ου η αίτηση 1 ενέγραψε εταιρεία με την επωνυμία ΦΘΑΡΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΤΣΑΡΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, στο μετοχικό κεφάλαιο της οποίας κατ΄ επιλογή του καθ΄ου η αίτηση 1 δεν συμμετείχε η ίδια. Κατά ή περί το 2006 η εν λόγω εταιρεία διεγράφη και συστάθηκε η Καθ΄ ης η αίτηση 2 με αρ. εγγραφής 178295 στην οποία συμμετέχει ο Καθ΄ου η αίτηση 1 με πλειοψηφία, αφού από το εκδοθέν κεφάλαιο των 1610 μετοχών έχει στην κατοχή του 810 μετοχές, ενώ τα παιδιά του Αντώνης, Μιχάλης, Παναγιώτης και Μυροφόρα έχουν από 200 μετοχές. Κατ΄ επιλογή και πάλι του Καθ΄ου η αίτηση 1 δεν συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της Καθ΄ης η αίτηση
  8. Με τα εισοδήματα από την επιχείρηση που ασκούσε η Καθ΄ης η αίτηση 2 και από αποταμιεύσεις που συγκέντρωνε επ΄ ονόματι του ο Καθ΄ου η αίτηση 1, τόσο πριν όσο και μετά τη σύσταση της Καθ΄ης η αίτηση 2, έκτισαν ένα κατάστημα στο οικόπεδο με αρ. εγγραφής 0/5870, Φ/Σχ 40/56W1, τεμάχιο 1581, και δύο κατοικίες και μία αποθήκη στο οικόπεδο με αρ. εγγραφής 0/13338, Φ/Σχ 40/56W1, τεμάχιο 1539 στην οδό Μίλτωνος αρ.
  9. Όλα τα πιο πάνω ακίνητα ο Καθ΄ου η αίτηση 1 τα ενέγραψε στο όνομά του. Ο Καθ΄ου η αίτηση 1 επίσης αγόρασε 3 διαμερίσματα και άλλη ακίνητη περιουσία στη Βουλγαρία την οποία ενέγραψε επίσης στο όνομά του ή στο όνομα της εταιρείας του. Από το Μάρτιο του 2007 ο Καθ΄ου η αίτηση 1 δεν διατηρούσε οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί της, σωματική ή ψυχική και ζούσαν κάτω από την ίδια στέγη ως δύο ξένοι. Κατά ή περί το τέλος του 2011 ο Καθ΄ου η αίτηση 1 εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία και εγκαταστάθηκε σε μια από τις δύο κατοικίες στην οδό Μίλτωνος. Οι αποταμιεύσεις που είχε στην κατοχή του ο Καθ΄ου η αίτηση 1 κατά το χρόνο της διάστασης ήσαν πολύ μεγάλες και τις διαχειριζόταν αποκλειστικά ο ίδιος. Μόνο μέσα στον Φεβρουάριο φέτος ο Καθ΄ου η αίτηση 1 ξόδεψε γύρω στα €24.000 (Τεκμήριο 1). Μάλιστα απέστειλε και σε κάποια Krasmira Zlaleva €1.000 στις 21 Φεβρουαρίου (Τεκμήριο 2). Είναι πιθανό ο Καθ΄ου η αίτηση 1, σύμφωνα με την Αιτήτρια, ως μοναδικός διευθυντής της Καθ΄ης η αίτηση 2, να έχει επ΄ ονόματι της αποταμιευτικούς λογαριασμούς τους οποίους δεν γνωρίζει η ίδια. Ο Καθ΄ου η αίτηση 1 καταχώρισε ένσταση, συνοδευόμενη από ένορκο δήλωσή του ημερ. 6.6.
  10. Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίτηση 1, ως διοικητικός σύμβουλος της Καθ΄ης η αίτηση 2 εταιρείας, αναφέρει τα ακόλουθα στην ένορκο δήλωσή του ημερομηνίας 13.5.2013: Το Οικογενειακό Δικαστήριο, στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει οποιανδήποτε διαφορά μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ΄ης η αίτηση αρ.
  11. Παρόλο που η διάσταση της Αιτήτριας με τον Καθ΄ου η αίτηση 1 σύμφωνα με την Αιτήτρια χρονολογείται από το Μάρτιο του 2007, η Αιτήτρια δεν έχει καταχωρήσει αίτηση διαζυγίου και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε σοβαρός ισχυρισμός στην ένορκη της δήλωση, που να δικαιολογεί το κατ΄ επείγον και την έκδοση των διαταγμάτων. Οι καταστάσεις, μάλιστα, λογαριασμού, που κατέθεσε ως τεκμήρια, αποδεικνύουν ότι η ίδια έχει πλήρη γνώση των οικονομικών δεδομένων της υπόθεσης και θα μπορούσε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση αρκετά έτη προηγουμένως, εάν ένοιωθε όντως ότι κινδυνεύουν τα συμφέροντα της. Επειδή η παρούσα διαδικασία αποσκοπεί στην επίλυση των περιουσιακών διαφορών των συζύγων, είναι η θέση του, ότι η Καθ΄ης η αίτηση αρ. 2, εταιρεία, δεν θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται στον τίτλο της παρούσας υπό εκδίκαση αίτησης και κακώς αποτελεί διάδικο μέρος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Το ΄Αρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/91), όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 49(Ι)/95και Ν. 58(Ι)/99προνοεί τα εξής: «14.
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσο συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2)Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά». Το άρθρο 14Γ
(1)του Ν. 232/91 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο Καθ΄ου η αίτηση να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή μέρος της. Σύμφωνα με το άρθρο 14Γ
(4), το Δικαστήριο δύναται σε επείγουσες περιπτώσεις να εκδίδει προσωρινό διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(1)με την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για την έκδοση προσωρινού συντηρητικού διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, ετέθη υπόψη μου, στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, ότι ο Καθ΄ου η αίτηση 1 έχει αποβιώσει. Αυτό το γεγονός φυσικά δεν αναφέρεται στις ένορκες δηλώσεις, εφόσον επεσυνέβη μεταγενέστερα. Όμως δεν μπορώ να μην το λάβω υπόψη εφόσον το προσωρινό διάταγμα στρέφεται εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση 1 προσωπικά και εμποδίζει αυτόν από το να «πωλήσει, δωρίσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει και/ή καθοιονδήποτε τρόπο αποξενώσει» την περιουσία του. Ο λόγος που η Αιτήτρια ζητούσε το διάταγμα ήταν ο φόβος της ότι ο Καθ΄ου η αίτηση 1 θα αποσύρει τις αποταμιεύσεις τους για να τις ξοδέψει με διάφορες αλλοδαπές και ότι υπάρχει κίνδυνος αποξένωσης και της ακίνητής του περιουσίας. Εφόσον ο Καθ΄ου η αίτηση 1 έχει αποβιώσει, δεν τίθεται πλέον τέτοιο θέμα, ο λόγος που ζητείτο το προσωρινό διάταγμα έχει εκλείψει, επομένως το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση 1 θα πρέπει να ακυρωθεί. Η Αιτήτρια θα λάβει το κατά νόμο κληρονομικό της μερίδιο. Θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 υπό το φως του Ν. 232/91 σε σχέση με την Καθ΄ης η αίτηση 2, εταιρεία στην οποία είναι μέτοχος ο Καθ΄ου η αίτηση 1 και η οποία είναι ξεχωριστή νομική οντότητα (Salomon v. Salomon & Co
(1987)AC 22). Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στην απόφαση Περικλέους ν. Εγγλέζου κ.ά. (΄Εφεση Αρ. 5/10, ημερ. 9.6.2011) αποφάνθηκε ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί αξιώσεων συζύγου και εναντίον εταιρείας. Ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Κληρίδης στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Αποστόλου ν. Ιωάννου, ΄Εφεση Αρ. 20/10 και 21/10 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ. 3.4.2012, κατέληξε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά τερμάτισε την ισχύ διατάγματος που είχε εκδώσει μονομερώς αναφορικά με ακίνητα που ήταν εγγεγραμμένα σε εταιρείες των οποίων αποκλειστικός μέτοχος και διευθυντής ήταν ο σύζυγος. Οι εταιρείες δεν ήσαν διάδικοι στη διαδικασία. Ο κ. Κληρίδης τόνισε τα πιο κάτω σε σχέση με την αγγλική νομολογία επί του θέματος: «Κατά κανόνα, και σύμφωνα με τις αρχές που είχαν τεθεί στη γνωστή υπόθεση Salomon v. Salomon & Co
(1987)AC22 κάθε εταιρεία είναι ξεχωριστό νομικό πρόσωπο με δικό της ενεργητικό και παθητικό. Επομένως, οι διευθυντές και οι μέτοχοι της εταιρείας τυγχάνουν προστασίας δυνάμει της αρχής του «εταιρικού πέπλου» (corporate veil). Μια σειρά όμως αποφάσεων ασχολήθηκε με το θέμα της δυνατότητας δικαστικής παρέμβασης σε περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε εταιρεία στην οποία συμμετέχει ως διευθυντής και/ή μέτοχος σύζυγος εναντίον του οποίου εγείρεται περιουσιακή διεκδίκηση από τον έτερο των συζύγων. Στην υπόθεση Green v. Green
(1993)1 FLR 326, σε περιουσιακή διαφορά μεταξύ συζύγων, το Δικαστήριο έκρινε ότι θα μπορούσε να διαταχθεί η πώληση ακινήτου που ανήκε σε εταιρεία στην οποία ο σύζυγος κατείχε το 100% του μετοχικού κεφαλαίου, αφού θα συνιστούσε ειρωνεία αν εμποδιζόταν το Δικαστήριο από του να διατάξει την πώληση απλά και μόνο επειδή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ήταν η εταιρεία καθ΄ην στιγμή ο σύζυγος είχε αποτελεσματικό έλεγχο επί του ακινήτου, μέσω της εταιρείας την οποία ήλεγχε πλήρως. Συνήθης περίπτωση κατά την οποία τα Αγγλικά Δικαστήρια αίρουν την προστασία του εταιρικού πέπλου είναι εκεί όπου η εταιρεία χρησιμοποιείται από τον ελέγχοντα την εταιρεία, απλά ως ένα τεχνητό μέσο, μια ασπίδα προς αποφυγή προϋπαρχουσών υποχρεώσεων. (Trustor AB v. Smallborne and other (No 2)
(2001)J 1 W.L.R. 1177). Η έκταση και η εμβέλεια της δικαστικής δυνατότητας όπως προβαίνει σε έκδοση διαταγής η οποία στρέφεται ευθέως εναντίον περιουσιακών στοιχείων εταιρείας, η οποία ανήκει ή ελέγχεται από ένα των συζύγων, εξετάστηκε σε λεπτομέρεια στην υπόθεση Mubarak v. Mubarak
(2001)2 F.L.R. 673. Το Αγγλικό High Court απέρριψε αίτημα της συζύγου για πώληση περιουσιακών στοιχείων δύο εταιρειών προς ικανοποίηση διαταγής υπέρ της και εναντίον του συζύγου για πληρωμή ποσού £4.875.000. Όπως τονίστηκε, ακόμα και εκεί όπου ο σύζυγος παραδέχεται ότι τα περιουσιακά στοιχεία μιας εταιρείας μπορούν να θεωρηθούν ως δικά του, εν τούτοις το Δικαστήριο μπορεί να άρει το εταιρικό πέπλο και να εκδώσει διατάγματα που άμεσα ή έμμεσα επηρεάζουν την περιουσία της εταιρείας, μόνο στις περιπτώσεις όπου: (
  1. i)ο σύζυγος είναι ο ιδιοκτήτης και ο ασκών τον έλεγχο της εταιρείας, και (
  2. ii)δεν υπάρχουν συγκρουόμενα συμφέροντα τρίτων προσώπων. Η άρση του εταιρικού πέπλου θα μπορούσε να γίνει δεκτή σε περιπτώσεις όπου τα υπό αναφορά περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας αποτελούνται, για παράδειγμα, από τη συζυγική κατοικία ή άλλη περιουσία η οποία κατέχεται για σκοπούς άλλους από εκείνους οι οποίοι σχετίζονται με συνήθεις επιχειρηματικούς σκοπούς. Στην ίδια την υπόθεση Mubarak οι δύο εταιρείες ήσαν καλή τη πίστη λειτουργούσες εμπορικές επιχειρήσεις και υπήρχαν κάποιοι πιστωτές, οπότε η αίτηση της συζύγου απορρίφθηκε. Στην πιο πρόσφατη Αγγλική απόφαση στην υπόθεση Hashem v. Shayif & another
(2008)EWHC 2380, το Αγγλικό High Court επιβεβαίωσε ότι για να καταστεί δυνατή η άρση του εταιρικού πέπλου θα πρέπει να αποκαλύπτεται κάποια επιλήψιμη ενέργεια που να συνδέεται με χρησιμοποίηση της εταιρικής δομής ως εικονικής (sham) προς απόκρυψη αδικοπραγίας και δεν είναι αρκετή από μόνη της η κατάδειξη του στοιχείου του αποκλειστικού ελέγχου της εταιρείας. Στην υπόθεση εκείνη, η απαίτηση της συζύγου απέτυχε καθότι, μεταξύ άλλων, η ίδια απέτυχε να καταδείξει οποιαδήποτε σχετική με την απαίτησή της επιλήψιμη ενέργεια του συζύγου σε χρησιμοποίηση της εταιρείας προς κτήση περιουσίας. Η εταιρεία είχε συσταθεί για καλό σκοπό και διεξήγαγε επιχείρηση για χρόνια και η κατάρρευση του γάμου δεν μπορούσε από μόνη της να μετατρέψει την εταιρεία σε εικονική ή προκάλυμμα.» Η Αιτήτρια, με την αιτούμενη θεραπεία 3, ζητά διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ΄ης η αίτηση 2 να αποξενώσει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία έχει επ΄ ονόματι της στην Κύπρο ή στη Βουλγαρία και με την αιτούμενη θεραπεία 6 διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ΄ης η αίτηση 2 να αποξενώσει οποιοδήποτε ποσό έχει κατατεθειμένο στην Τράπεζα Κύπρου, Ελληνική Τράπεζα και οποιαδήποτε άλλη τράπεζα στην Κύπρο ή στο εξωτερικό. Στην παρούσα υπόθεση, όπως η ίδια η Αιτήτρια αναφέρει, ο Καθ΄ου η αίτηση 1 δεν είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης της εταιρείας αλλά στο σύνολο των 1610 μετοχών κατέχει τις 810 μετοχές, ενώ τις υπόλοιπες μετοχές κατέχουν τα παιδιά του. Η εταιρεία συστάθηκε το 2006 για εμπορικούς σκοπούς, διεξήγαγε επιχειρήσεις για χρόνια και δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε επιλήψιμη ενέργεια για χρησιμοποίηση της εταιρείας προς κτήση περιουσίας. Περαιτέρω, η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται σε θεραπεία σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν. 14/
  1. Ζητά δέσμευση ακίνητης περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση 2 που βρίσκεται είτε στην Κύπρο είτε στη Βουλγαρία και δεν συγκεκριμενοποιεί ποια είναι η περιουσία αυτή. Το ίδιο γενικά και αόριστα η Αιτήτρια αναφέρεται σε πιθανότητα να έχει η Καθ΄ης η αίτηση 2 αποταμιευτικούς λογαριασμούς τους οποίους δεν γνωρίζει. Είναι αξιοπερίεργο πως τα παιδιά της, της έδωσαν τις καταστάσεις των προσωπικών λογαριασμών του Καθ΄ου η αίτηση 1 (Τεκμήρια 1 και 2) και δεν την ενημέρωσαν κατά πόσο η Καθ΄ης η αίτηση 2, στην οποία και τα παιδιά είναι μέτοχοι, κατέχει αποταμιευτικούς λογαριασμούς. Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη έστω για το κατά πόσο υπάρχει αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση 2 ώστε να δικαιούται σε συνεισφορά και ποια είναι αυτή. Συνακόλουθα, η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 29.3.2013 σε ότι αφορά τον Καθ΄ου η αίτηση 1 απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα ημερ. 2.4.2013 ακυρώνεται. Ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, ενόψει του λόγου της ακύρωσης του προσωρινού διατάγματος, κρίνω ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί και δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα σε σχέση με τον Καθ΄ου η αίτηση
  2. Η ενδιάμεση αίτηση σε σχέση με την Καθ΄ης η αίτηση 2 απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ........ Μ. Τουμαζή, Π. /ΓΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.