← Κύπρος

Δημήτρη Διομήδου ν. Γεώργιου Χρίστου Γεωργίου, Αρ. Αίτησης: 2/2006, 16/1/2013

Δημήτρη Διομήδου ν. Γεώργιου Χρίστου Γεωργίου, Αρ. Αίτησης: 2/2006, 16/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2013:1 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Δικαστικής Αναγνώρισης ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 2/2006 Μεταξύ: Δημήτρη Διομήδου, Φοίτη, Πάφος Αιτητή και Γεώργιου Χρίστου Γεωργίου, Γιόλου, Πάφος Καθ΄ ου η Αίτηση ---------------------------------- Ημερομηνία: 16/1/2013 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή : κ. Άρτεμις Σαββίδου Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Μιχάλης Βασιλειάδης ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής, Δημήτρης Διομήδους, με εναρκτήρια αίτηση ζητά όπως αναγνωριστεί ως πατέρας του ο Καθ΄ ου η Αίτηση, Γεώργιος Χρίστου Γεωργίου, από τη Γιόλου. Στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει την αίτηση, ο Αιτητής αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η μητέρα του και ο Καθ΄ ου η Αίτηση τον Νοέμβριο του 1986 άρχισαν να συζούν με την προοπτική τέλεσης γάμου μεταξύ τους. Στις 18/11/1986 ο Καθ΄ ου η Αίτηση επισημοποίησε τη σχέση του με τη μητέρα του Αιτητή με δημοσίευση αγγελίας αμοιβαίας υπόσχεσης γάμου που έδωσαν σε ημερήσια εφημερίδα. Κατά τη διάρκεια της συμβίωσης της μητέρας του Αιτητή και του Καθ΄ ου η Αίτηση η μητέρα του Αιτητή κατέστη έγκυος από τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Κατά ή περί τον Μάιο 1987 ενώ εγίνοντο προετοιμασίες για τον γάμο της μητέρας του Αιτητή με τον Καθ΄ ου η Αίτηση, εκδόθηκαν προσκλητήρια γάμου και ετοιμάστηκε προικοσύμφωνο έγγραφο την 01/05/

  1. Υπήρξε διαφωνία ως προς την περιουσία που θα μεταβιβάζετο επ΄ ονόματι της μητέρας του Αιτητή από τους γονείς της και ο Καθ΄ ου η Αίτηση εγκατέλειψε την έγκυο μητέρα του Αιτητή και έφυγε από το χωριό της Φοίτη όπου συζούσαν. Στις 03/10/1987 η μητέρα του Αιτητή γέννησε τον Αιτητή ως αποτέλεσμα της εγκυμοσύνης της από τη συμβίωση με τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Μετά τη γέννηση του Αιτητή ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει ως γνήσιο και βιολογικό τέκνο του και ο Αιτητής μετά την ενηλικίωσή του καταχώρησε την παρούσα αίτηση. Αντίθετη ήταν η άποψη του Καθ΄ ου η Αίτηση, ο οποίος εδράζει την ένστασή του στους κάτωθι λόγους:
  2. Για το ίδιο θέμα υπάρχει δεδικασμένο και/ή το θέμα της δικαστικής αναγνώρισης του Αιτητή έχει λυθεί και/ή αποφασισθεί με την Αίτηση 1/
  4. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος.
  5. Ο Αιτητής δεν είναι γνήσιο τέκνο του Καθ΄ ου η Αίτηση.
  6. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ουδέποτε έχει μνηστευθεί.
  7. Η Αίτηση είναι όψιμη, δεν είναι γνήσια αλλά επιδιώκονται με αυτήν έμμεσα αλλότριοι σκοποί. Tα γεγονότα στα οποία στηρίζει την ένστασή του εδράζονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση, ημερομηνίας 21/12/06, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: "Τέλη του 1986 και αρχές του 1987 έδωσα αμοιβαία υπόσχεση γάμου με την μητέρα του Αιτητή, ποτέ δεν είχα σαρκική επαφή με την μητέρα του Αιτητή, η οποία βρέθηκε έγκυος από τους πρώτους μήνες της δοθείσας υπόσχεσης γάμου, εγκυμοσύνη η οποία δεν προερχόταν από εμένα. Όταν αντελήφθηκα την εγκυμοσύνη της μητέρας του Αιτητή λυπήθηκα και έκανα υπομονή για να δω τις εξελίξεις της δημιουργηθείσας κατάστασης. Συνόδευσα τη μητέρα του Αιτητή στο γιατρό, ο οποίος διαπίστωσε την εγκυμοσύνη της, η οποία δεν ήταν αποτέλεσμα της ανύπαρκτης επαφής μου μαζί της, αλλά ήταν αποτέλεσμα σεξουαλικής επαφής με τρίτο πρόσωπο. Αυτός ήταν και ο λόγος που διαλύθηκε η δοθείσα υπόσχεση γάμου. Αρνούμαι ότι συζητήθηκαν έντονα περιουσιακά θέματα, τα οποία ήσαν η αφορμή της διάλυσης της υπόσχεσης γάμου, καθότι ήμουν ευκατάστατος, είχα αρκετή ακίνητη περιουσία, ήμουν επαγγελματικά αποκατεστημένος και δεν είχα ανάγκη την οικονομική στήριξη της μέλλουσας συζύγου μου. Αρνούμαι ότι ετοιμάστηκε προικοσύμφωνο έγγραφο, ημερομηνίας 01/05/
  8. Εγώ διαμένω σε άλλο χωριό και η μητέρα του Αιτητή αλλού και είχε πολλές ευκαιρίες να έχει επαφές με οποιοδήποτε άνδρα. Η μητέρα του Αιτητή μετά την εγκυμοσύνη, στο Γραφείο του Δικηγόρου μ. Επαμεινώνδα Κωμοδρόμου δήλωσε στην παρουσία του αδελφού της, των γονέων της και του πατέρα μου, ότι το παιδί δεν είναι δικό μου και μ΄ έστειλε στο ανάθεμα και ισχυρίστηκε ότι θα πάρει μορφωμένο. Όταν γεννήθηκε ο Αιτητής χρησιμοποιήθηκαν καταπιεστικά μέτρα ανεπίτρεπτα εναντίον μου, για να τον αναγνωρίσω, γεγονός που αρνήθηκα έντονα. Μεταξύ άλλων καταχωρήθηκε εναντίον μου για το ίδιο θέμα η αίτηση 1/88 (σύμφωνα με τον περί εξώγαμων τέκνων Νόμο) η οποία απέτυχε. Η μητέρα του Αιτητή σε σύντομο διάστημα μετά τη γέννησή του παντρεύτηκε το άτομο που επιθυμούσε ως σύζυγό της αυτή και η οικογένειά της. Εγώ μετά το πλήγμα που δέχθηκα άργησα να επαναφέρω τον εαυτό μου και μέχρι σήμερα δεν νυμφεύθηκα. Έχω εν τω μεταξύ αυξήσει σημαντικά την περιουσία μου και έχω έντονα την πεποίθηση ότι ο Αιτητής σπρώχθηκε από πρόσωπα του περιβάλλοντός του να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση, τα οποία εποφθαλμιούν την περιουσία μου." Την αίτηση για αναγνώριση της πατρότητας ακολούθησε ενδιάμεση αίτηση του Καθ΄ ου η Αίτηση, με την οποία ζητούσε από το Δικαστήριο:- "Να εκδικασθεί προκαταρκτικά το νομικό σημείο ύπαρξης δεδικασμένου για το ίδιο θέμα και/ή το θέμα της Δικαστικής Αναγνώρισης του Αιτητή, το οποίο έχει λυθεί και/ή αποφασισθεί με την Αίτηση 1/88 και/ή να απορριφθεί η Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο πριν από την ακρόαση ολόκληρης της Αίτησης." To Oικογενειακό Δικαστήριο Πάφου με ενδιάμεση απόφασή του, ημερομηνίας 03/04/12, αποφάσισε ότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για ύπαρξη δεδικασμένου, ως επίσης, ότι ο Αιτητής μετά την ενηλικίωσή του είχε αυτοτελές δικαίωμα, σύμφωνα με τον Ν. 187/92, άρθρα 20

(2), 21
(2)και 22
(3), να ζητήσει τη Δικαστική Αναγνώρισή του από τον Καθ΄ ου η Αίτηση, κ. Γεώργιο Χρίστου Γεωργίου, και απέρριψε την ενδιάμεση αίτηση του Καθ΄ ου η Αίτηση, με έξοδα εναντίον του. Σε μεταγενέστερο στάδιο ο Αιτητής, με ενδιάμεση αίτησή του, ημερομηνίας 28/03/12, ζήτησε από το Δικαστήριο:- "Όπως το Δικαστήριο δώσει οδηγίες για τη διεξαγωγή αιματολογικών και/ή γενετικών εξετάσεων για να διαπιστωθεί κατά πόσο ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι ή όχι ο βιολογικός πατέρας του Αιτητή, η αναγνώριση του οποίου επιζητείται με την παρούσα αίτηση, εντός δύο βδομάδων από την έκδοση του Διατάγματος ή εντός οιασδήποτε άλλης προθεσμίας ήθελε κρίνει εύλογη το Δικαστήριο. Όπως το Δικαστήριο δώσει οδηγίες για την λήψη δείγματος αίματος ή άλλου γενετικού υλικού από τον Αιτητή, τον Καθ΄ ου η Αίτηση και την μητέρα του Αιτητή, εντός δύο βδομάδων από την έκδοση του Διατάγματος ή εντός οιασδήποτε άλλης προθεσμίας ήθελε κρίνει εύλογη το Δικαστήριο." H ενδιάμεση αίτηση προσέκρουσε στην άρνηση του Καθ΄ ου η Αίτηση, ο οποίος προέβαλε διάφορους λόγους γιατί δεν συναινούσε σε μια τέτοια εξέταση. Το Δικαστήριο μετά από ακροαματική διαδικασία απέρριψε τους λόγους ένστασης του Καθ΄ ου η Αίτηση και εξέδωσε οδηγίες για διεξαγωγή αιματολογικών εξετάσεων. Οι οδηγίες στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 23/05/12, είχαν ως ακολούθως:- "Συνακόλουθα, δίδονται οδηγίες για τη διεξαγωγή αιματολογικών ή γενετικών εξετάσεων στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, για να διαπιστωθεί κατά πόσο ο Καθ΄ ου η Αίτηση, Γεώργιος Χρίστου Γεωργίου, είναι ή όχι ο βιολογικός πατέρας του Αιτητή, Δημήτρη Διομήδους και για τη λήψη εντός ενός μηνός από σήμερα δείγματος αίματος ή άλλου γενετικού υλικού από τον Αιτητή, τη μητέρα του, Ανδρονίκη Διομήδους και τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Δίδονται οδηγίες στους διαδίκους όπως προβούν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες προς υλοποίηση των πιο πάνω οδηγιών. Το πρόσωπο που θα έχει την ευθύνη για τη διενέργεια της αιματολογικής ή γενετικής εξέτασης, μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης να υποβάλει έκθεση στο Δικαστήριο, στην οποία θα αναφέρει: (α) Τα αποτελέσματα της εξέτασης. (β) Κατά πόσο ο Καθ΄ ου η Αίτηση, Γεώργιος Χρίστου Γεωργίου, διαπιστώνεται να είναι ή να μην είναι ο πατέρας του Αιτητή, Δημήτρη Διομήδους. (γ) Την αξία του αποτελέσματος της εξέτασης σε σχέση με το ζήτημα της διαπίστωσης κατά πόσο ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι ή δεν είναι ο πατέρας του Αιτητή, Δημήτρη Διομήδους. Τα έξοδα των αιματολογικών εξετάσεων θα επιβαρυνθούν οι διάδικοι εξ ημισείας." O Kαθ΄ ου η Αίτηση δεν υπάκουσε στις οδηγίες του Δικαστηρίου. Αρνήθηκε να υποβληθεί σε οποιαδήποτε εξέταση για να διαπιστωθεί κατά πόσο είναι ο πατέρας του Αιτητή. Έτσι το Δικαστήριο μετά την πάροδο της προθεσμίας που έθεσε για να διεξαχθούν οι επιστημονικές εξετάσεις, όρισε την υπόθεση για να ακουσθεί στην ουσία της. Μαρτυρία κατά την ακρόαση της αίτησης έδωσε προς υποστήριξη της αίτησης του Αιτητή, η μητέρα του Ανδρονίκη Διομήδους, ο κ. Γεώργιος Παπαδόπουλος, ιατρός, από την Πάφο, ο κ. Χριστόδουλος Στεφάνου Παπαχριστοδούλου, από την Φοίτη, η κ. Μαρία Αρέστη, από την Φοίτη και ο Αιτητής, κ. Δημήτρης Διομήδους. Μαρτυρία προς υποστήριξη των ισχυρισμών του Καθ΄ ου η Αίτηση έδωσε ο Καθ΄ ου η Αίτηση, κ. Γεώργιος Χρίστου Γεωργίου και η Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, κ. Χρύσω Κάιζερ. Η κ. Ανδρονίκη Διομήδους, στην ένορκη προφορική μαρτυρία της, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι η μητέρα του Αιτητή, κατάγεται από το χωριό Φοίτη της επαρχίας Πάφου και αρραβωνιάστηκε με τον Καθ΄ ου η Αίτηση, κ. Γεώργιο Χρίστου Γεωργίου, στις 18/11/1986. Κατάθεσε τη δημοσίευση στην εφημερίδα Φιλελεύθερος για την υπόσχεση γάμου που έδωσαν με τον Καθ΄ ου η Αίτηση, αρχικά ως Τεκμήριο Α για Αναγνώριση, η οποία σε μεταγενέστερο στάδιο, εκ συμφώνου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4. Ανάφερε στο Δικαστήριο ότι συζούσαν με τον Καθ΄ ου η Αίτηση από τις αρχές Νοεμβρίου του 1986 μέχρι τον Μάιο του 1987. Τον Ιανουάριο του 1987 έμεινε έγκυος από τις επαφές που είχε με τον Καθ΄ ου η Αίτηση και αποφάσισαν να συντομεύσουν την ημερομηνία τέλεσης του γάμου τους. Επισκέφθηκαν μαζί με τον Καθ΄ ου η Αίτηση τον γιατρό, που τους επιβεβαίωσε την εγκυμοσύνη της. Εν τω μεταξύ άρχισαν προστριβές μεταξύ του πατέρα της, Νίκου Διομήδους και του πατέρα του Καθ΄ ου η Αίτηση, κ. Χρίστου Γεωργίου, γιατί η πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση απαιτούσε χρήματα και περιουσίες και μετά να γίνει ο γάμος. Έκαμαν προικοσύμφωνο (Τεκμήριο 3) γιατί ο πεθερός της δεν εμπιστευόταν τον πατέρα της ότι θα βοηθούσε το ζευγάρι οικονομικά. Μετά που έγινε το προικοσύμφωνο με
(2)μάρτυρες, ο πεθερός της συνέχιζε να μην εμπιστεύεται τον πατέρα της και όταν ο πατέρας της αντέδρασε έντονα, χώρισαν με τον Καθ΄ ου η Αίτηση, ο οποίος ήταν άβουλος, δεν την υποστήριζε και ακολουθούσε πάντα τις οδηγίες του πατέρα του. Βρέθηκαν 2 - 3 φορές με τον Καθ΄ ου η Αίτηση με σκοπό την επανένωση, αλλά άλλαζε γνώμη συνεχώς και δεν τον εμπιστευόταν πλέον. Ο γάμος ορίστηκε να γίνει στις 14/06/1987. Ο Αιτητής γεννήθηκε στις 03/10/1987 (Τεκμήριο 2). Μετά που γεννήθηκε ο Αιτητής ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν ήρθε να τον δει, ούτε κανένας από την οικογένειά του. Καταχώρησε την αίτηση 1/88 για αναγνώριση τέκνου εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση, αλλά επειδή ήταν ψυχολογικά φορτισμένη δεν ήθελε να συνεχίσει τη διαδικασία στο Δικαστήριο και απέσυρε την αίτηση. Την συμβούλευσε ο δικηγόρος της ότι ο Δημήτρης θα μπορούσε να διεκδικήσει το δίκαιό του όταν θα γινόταν 18 χρόνων. Παντρεύτηκε το 1991 και τον Δημήτρη τον μεγάλωσε ο νέος της σύζυγος. Ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν είχε σεξουαλικές επαφές με άλλο άνδρα και ότι ο πατέρας του Δημήτρη ήταν ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Απόρριψε τους ισχυρισμούς του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι ποτέ δεν είχαν σεξουαλική επαφή και ανέφερε ότι με τον Καθ΄ ου η Αίτηση είχαν σεξουαλική επαφή από την αρχή του αρραβώνα τους. Δεν ζητούν μερίδιο από την περιουσία του Καθ΄ ου η Αίτηση, αλλά μόνο αποκατάσταση του ονόματός τους. Αντεξεταζόμενη για την αίτηση 1/88 αναγνώρισης πατρότητας που καταχώρησε εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση το 1988, ανέφερε ότι την απέσυρε μετά που πήγαν στο Δικαστήριο 2 - 3 φορές. Την διαβεβαίωσε ο δικηγόρος της ότι ο γιος της, Αιτητής στην παρούσα αίτηση, θα μπορούσε να ζητήσει αναγνώριση πατρότητας από τον Καθ΄ ου η Αίτηση μετά την ενηλικίωσή του. Ανέφερε ότι το πατρικό της σπίτι στη Φοίτη, στο ανώγιο, είχε τρία
(3)υπνοδωμάτια, και έμεναν με τον Καθ΄ ου η Αίτηση στο ένα
(1)από τα τρία
(3)υπνοδωμάτια. Αρνήθηκε ότι ο Δημήτρης δεν είναι παιδί του Καθ΄ ου η Αίτηση και επανέλαβε ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με τον Καθ΄ ου η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο της σύλληψης του Δημήτρη. Υπεραμύνθηκε της εισήγησης να υποβληθούν σε αιματολογικές εξετάσεις για να αποδειχθεί αν ο Δημήτρης είναι παιδί του Καθ΄ ου η Αίτηση ή όχι. Ο κ. Γεώργιος Παπαδόπουλος, ιατρός, από την Πάφο, ανάφερε στην ένορκη προφορική μαρτυρία του ότι είναι συνταξιούχος. Γνωρίζει την οικογένεια Διομήδους και θυμάται το 1987 ότι ήταν μάρτυρας κατά την υπογραφή του προικοσυμφώνου, ημερομηνίας 01/05/
  1. Αναγνώρισε την υπογραφή του ως μάρτυρας στο προικοσύμφωνο (Τεκμήριο 3). Θυμάται ότι υπέγραψε ως μάρτυρας στο προικοσύμφωνο στο ιατρείο του. Δεν θυμάται ποιοι άλλοι ήσαν παρόντες κατά την υπογραφή, ούτε για ποια πρόσωπα έγινε το προικοσύμφωνο. Ο κ. Χριστόδουλος Στεφάνου Παπαχριστοδούλου, ανάφερε κατά την ένορκη κατάθεσή του στο Δικαστήριο ότι κατάγεται από το χωριό Φοίτη της επαρχίας Πάφου. Είναι 79 χρόνων και η κ. Ανδρονίκη Διομήδους, μητέρα του Αιτητή, είναι αδελφότεκνή του (κόρη της αδελφής του). Γνωρίζει τον Καθ΄ ου η Αίτηση, κ. Γεώργιο Χρίστου Γεωργίου. Πριν πολλά χρόνια ο Καθ΄ ου η Αίτηση χαρτώθηκε, όπως χαρακτηριστικά είπε, την αδελφότεκνή του, Ανδρονίκη Διομήδους. Αναγνωρίζει την υπογραφή του στο προικοσύμφωνο (Τεκμήριο 3) ως μάρτυρας αρ.
  2. Αναφέρει ότι το προικοσύμφωνο έγινε το 1987 στο ιατρείο του ιατρού, κ. Γεώργιου Παπαδόπουλου και υπέγραψε ως μάρτυρας. Δεν θυμάται το περιεχόμενο του προικοσυμφώνου. Ο γάμος δεν έγινε γιατί ο πεθερός της Ανδρονίκης ήθελε παραπάνω περιουσίες και λεφτά. Οι συμπέθεροι του αδυνατούσαν και ο πεθερός της Ανδρονίκης είπε: «διαλύουμέ το, φεύκουμε». Έβγαλαν προσκλητήρια, εκάλεσαν κόσμο και μετά ναυάγησαν όλα. Γνωρίζει ότι η Ανδρονίκη έμεινε έγκυος από τον Γεώργιο Χρίστου Γεωργίου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το προικοσύμφωνο υπογράφτηκε πάνω στο γραφείο του ιατρού Γεώργιου Παπαδόπουλου, στην παρουσία του αντρογύνου, των συμπεθέρων, του ιατρού Γεώργιου Παπαδόπουλου και του ιδίου προσωπικά. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο γάμος δεν έγινε επειδή ο Δημήτρης δεν ήταν γιος του Καθ΄ ου η Αίτηση. Αρνήθηκε υποβολή ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον γιο της αδελφότεκνής του και επέμενε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Η κ. Μαρία Αρέστη, ανάφερε στη μαρτυρία της ότι είναι 75 χρόνων και πρώτη φορά στη ζωή της ερχόταν στο Δικαστήριο. Γνωρίζει τόσο τον Αιτητή, όσο και την οικογένειά του, καθότι είναι γείτονες στο χωριό Φοίτη, της επαρχίας Πάφου. Γνωρίζει και τον Καθ΄ ου η Αίτηση, κ. Γεώργιο Χρίστου Γεωργίου. Αυτή έκανε το προξενιό μεταξύ της μητέρας του Αιτητή και του Καθ΄ ου η Αίτηση. Συναντήθηκαν οι συμπέθεροι και τα παιδιά τους στο σπίτι του γαμπρού στο χωριό Γιόλου της επαρχίας Πάφου και συμφώνησαν να τους παντρέψουν. Χαρακτηριστικά ανάφερε: «Η κορούα έμεινε έγκυος και είπαν να φκάλουν προσκλητήρια να τους παντρέψουν. Ο γαμπρός ήθελε περιουσίες και εγύρευκε να φύει». Μετά γέννησε τον Δημήτρη και έκλαιγε γιατί δεν έγινε ο γάμος. Αντεξεταζόμενη ανάφερε ότι: «στο τέλος ετσακώθηκαν πάνω στα χωράφια και πάνω στις λίρες και έφυε ο γαμπρός. Εζητούσε πιο πολλά.» Αρνήθηκε υποβολή ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τη μητέρα του Αιτητή. Ο Αιτητής ανάφερε στην ένορκη προφορική μαρτυρία του, ότι κατάγεται από το χωριό Φοίτη της επαρχίας Πάφου και ο βιολογικός του πατέρας είναι ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Όσα γνωρίζει για τον βιολογικό του πατέρα τα έμαθε από την οικογένειά του, τη μητέρα του και το περιβάλλον του και είναι πεπεισμένος ότι ο βιολογικός του πατέρας είναι ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Δεν ζητά καμιά περιουσία από τον Καθ΄ ου η Αίτηση, αρνείται τυχόν κληρονομικά δικαιώματα επί της περιουσίας του Καθ΄ ου η Αίτηση και δηλώνει ότι καταχώρησε την παρούσα αίτηση για ηθικούς λόγους, γιατί από μικρό στο σχολείο και αλλού, τον αποκαλούσαν «μπάσταρδο». Καταθέτει το προικοσύμφωνο, ημερομηνίας 01/05/1987, ως Τεκμήριο 3 και εξηγεί στο Δικαστήριο ότι το κατείχε η μητέρα του και του το έδωσε όταν αποφάσισε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Αναφέρει ότι γεννήθηκε στις 03/10/
  3. Υπολογίζει ότι η μητέρα του έμεινε έγκυος τον Ιανουάριο του 1987 αφού είχε σεξουαλικές σχέσεις με τον Καθ΄ ου η Αίτηση από τον Νοέμβριο του
  4. Ο γάμος θα γινόταν στις 14/06/
  5. Μετά τη γέννησή του ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει ως γνήσιο τέκνο του και συνεχίζει να αρνείται μέχρι σήμερα, διαδίδοντας ότι δεν είναι γιος του. Ήξεραν όλοι ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν ο πατέρας του. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση, κ. Γεώργιος Χρίστου Γεωργίου, αναφέρει στη μαρτυρία του ότι κατάγεται από το χωριό Γιόλου της επαρχίας Πάφου. Αγνοεί πως έγινε προικοσύμφωνο ημερομηνίας 01/05/
  6. Δεν θυμάται να υπέγραψε τέτοιο έγγραφο. Παραδέχθηκε ότι συναντήθηκαν οι γονείς τους και ο ίδιος με την μητέρα του Αιτητή στο δικηγορικό γραφείο του κ. Κωμοδρόμου. Η μητέρα του Αιτητή του είπε ότι δεν τον ήθελε, ότι το μωρό δεν ήταν δικό του και ότι θα παντρευτεί μορφωμένο. Αρνήθηκε ότι συγκατοίκησε ποτέ με την μητέρα του Αιτητή και ισχυρίστηκε ότι πάντα έμενε με τους γονείς του. Παραδέχτηκε ότι έχει μεγάλη κτηματική περιουσία και δουλεύει στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου. Παραδέχτηκε ότι γνωρίζει την μητέρα του Αιτητή και ότι έγινε προξενιό πριν 25 χρόνια από τον κ. Αργύρη από τη Γιόλου και την κ. Μαρία Αρέστη από την Φοίτη. Ποτέ όμως δεν αρραβωνιάστηκαν, ούτε έδωσαν λόγο ή υπόσχεση γάμου. Ήταν απλώς μια γνωριμία και ο καθένας διέμενε στο σπίτι του στο χωριό του. Όσες φορές βρέθηκε με την μητέρα του Αιτητή ήσαν παρόντες και οι γονείς του. Η μητέρα του Αιτητή του έλεγε ότι αγαπά κάποιον άλλο μορφωμένο, μετάνιωσε που τον γνώρισε και ότι οι γονείς της δεν τον ήθελαν για γαμπρό τους επειδή ήταν αμόρφωτος. Αναφέρει στη μαρτυρία του ο Καθ΄ ου η Αίτηση ότι η μητέρα του Αιτητή του ζήτησε να τη συνοδεύσει στο γυναικολόγο και ο ιατρός εξακρίβωσε ότι ήταν έγκυος. Διερωτήθηκε «πώς είναι δυνατό να έμεινε έγκυος αφού εγώ ποτέ δεν ήρθα σε σεξουαλική επαφή μαζί της;» Ερωτώμενος γιατί δεν υποβάλλεται σε αιματολογικές εξετάσεις D.N.A. για να εξακριβωθεί ποιος είναι ο πραγματικός πατέρας του Αιτητή, απάντησε ότι είναι προσβλητικό για τον ίδιο να βγάλει αίμα. Βλέποντας τη φωτογραφία του αρραβώνα που έβγαλε με την μητέρα του Αιτητή (Τεκμήριο 1) αναρωτήθηκε αν είναι αυτός στη φωτογραφία και παραδέχτηκε ότι είναι η μητέρα του Αιτητή που επέμενε να βγάλουν τη φωτογραφία λόγω της γνωριμίας τους. Βλέποντας το Τεκμήριο 4, τη δημοσίευση στην εφημερίδα Φιλελεύθερος, ημερομηνίας 18/11/1986, για την αμοιβαία υπόσχεση που έδωσε με την μητέρα του Αιτητή, απάντησε ότι τη δημοσίευση την έκανε από μόνη της η μητέρα του Αιτητή χωρίς να το γνωρίζει. Δεν γνωρίζει αν υπόγραψε προικοσύμφωνο ο πατέρας του, ούτε αν έβγαλαν προσκλητήρια γάμου. Αρνήθηκε υποβολή ότι όταν ανακάλυψε ότι η μητέρα του Αιτητή ήταν έγκυος ζητούσε περισσότερη περιουσία ως προίκα και λεφτά. Ανέφερε ότι δεν θέλει να τους δει, ούτε την μητέρα του Αιτητή, ούτε τον ίδιο και αρνήθηκε ότι συζούσε με την μητέρα του Αιτητή, αρνήθηκε ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις μαζί της, αρνήθηκε ότι έγινε προικοσύμφωνο, έβγαλαν προσκλητήρια και τέλος, αρνήθηκε ότι ο Αιτητής, που γεννήθηκε στις 03/10/1987, είναι γιος του. Η κ. Χρύσω Λουκαΐδου Κάιζερ, Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, κατάθεσε στο Δικαστήριο τον φάκελο της προσβολής πατρότητας 1/88 μεταξύ της κ. Νίκης Διομήδους, Αιτήτριας και του κ. Γεώργιου Χρίστου Γεωργίου, Καθ΄ ου η Αίτηση. Πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι η αίτηση εκείνη απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 02/03/88, χωρίς να γνωρίζει για ποιο λόγο απορρίφθηκε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο Νόμος 187/91 που ρυθμίζει τα θέματα Συγγένειας και Νομικής Υπόστασης των Τέκνων στο Μέρος IV, κάτω από τον τίτλο «Επιγενόμενος Γάμος, Εκούσια και Δικαστική Αναγνώριση», στα άρθρα 20 και επόμενα, αναφέρει τα κάτωθι: "20.
(1)Η μητέρα έχει δικαίωμα να ζητήσει με αίτησή της προς το Δικαστήριο την αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου της που γεννήθηκε χωρίς γάμο της με τον πατέρα του.
(2)Το αναφερόμενο στο εδάφιο
(1)δικαίωμα έχει και το τέκνο.
(3)Όταν η μητέρα αρνείται την προβλεπόμενη από το εδάφιο
(1)του άρθρου 16 συναίνεσή της, δικαίωμα δικαστικής αναγνώρισης έχουν επίσης ο πατέρας
(4)και στην περίπτωση του εδαφίου 3 του άρθρου 16 ο παππούς και η γιαγιά της πατρικής γραμμής. 21.
(1)Η αίτηση της μητέρας για δικαστική αναγνώριση στρέφεται κατά του πατέρα ή των κληρονόμων του.
(2)Η αίτηση του τέκνου για δικαστική αναγνώριση στρέφεται κατά του γονέα που δεν έχει προβεί στην αναγκαία για την εκούσια αναγνώριση δήλωση, ή κατά των κληρονόμων του.
(3)Η αίτηση του πατέρα ή των γονέων του για δικαστική αναγνώριση στρέφεται κατά της μητέρας ή των κληρονόμων της. 22.
(1)Το δικαίωμα της μητέρας να ζητήσει τη δικαστική αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου της παραγράφεται όταν περάσουν πέντε χρόνια από τον τοκετό.
(2)Αν η μητέρα ήταν έγγαμη κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης του τέκνου, το δικαίωμα της να ζητήσει τη δικαστική αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου της από το βιολογικό του πατέρα παραγράφεται, όταν περάσουν πέντε χρόνια από την ημέρα που έγινε αμετάκλητη η απόφαση που δέχεται την προσβολή της πατρότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8.
(3)Το δικαίωμα του τέκνου να ζητήσει τη δικαστική αναγνώριση του παραγράφεται τρία χρόνια μετά την ενηλικίωση του.
(5)Το δικαίωμα του πατέρα ή των γονέων του να ζητήσουν τη δικαστική αναγνώριση παραγράφεται τρία χρόνια αφότου η μητέρα αρνήθηκε να δώσει τη συγκατάθεση της για εκούσια αναγνώριση.
(6)Στην περίπτωση του άρθρου 13 το δικαίωμα δικαστικής αναγνώρισης δεν υπόκειται σε παραγραφή.
  1. Σε περίπτωση εκούσιας ή δικαστικής αναγνώρισης το τέκνο αποκτά από τη γέννηση του τη νομική κατάσταση και τα δικαιώματα τέκνου γεννημένου σε γάμου απέναντι στους δύο γονείς του και τους συγγενείς τους." Προϋποθέσεις για τη δικαστική αναγνώριση της πατρότητας, με βάση το άρθρο 20 του Ν. 187/91, είναι οι ακόλουθες: (α) Ότι το τέκνο είναι γεννημένο χωρίς γάμο και δεν έχει αναγνωρισθεί και (β) Ότι το τέκνο προέρχεται από αυτόν, για τον οποίο προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι είναι ο πατέρας του. Παιδί χωρίς γάμο των γονέων του είναι αυτό που δεν καλύπτεται από το τεκμήριο καταγωγής από το γάμο των γονέων του. Σύμφωνα με τη δεύτερη προϋπόθεση, η μητέρα ή το τέκνο μετά την ενηλικίωσή του, στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει συλληφθεί από τον φερόμενο ως πατέρα. Μέτρο απόδειξης είναι η υπερίσχυση των πιθανοτήτων, όπως δηλαδή σε κάθε αστική υπόθεση. Το κρίσιμο διάστημα σύλληψης καθορίζεται στο Νόμο, στο άρθρο 9: ".. στο χρονικό διάστημα που περιλαμβάνεται ανάμεσα στην τριακοστή δεύτερη και την εκατοστή ογδοηκοστή πρώτη ημέρα πριν από τον τοκετό." Προχωρώ, συνεπώς, με βάση τα πιο πάνω, να οριοθετήσω το κρίσιμο διάστημα σύλληψης του Αιτητή. Με βάση την έγγραφη και προφορική μαρτυρία, γεννήθηκε στις 03/10/
  2. Με αντίστροφη μέτρηση, θεωρώ ότι η 181η ημέρα είναι η 05/04/
  3. Η 302η ημέρα είναι η 05/12/
  4. Ο Αιτητής για να μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι γιος του Καθ΄ ου η Αίτηση θα πρέπει η σύλληψή του να έγινε μεταξύ των δύο πιο πάνω ημερομηνιών. Δεν χρειάζεται ο επακριβής προσδιορισμός της ημερομηνίας σύλληψης, αρκεί από την προσαχθείσα μαρτυρία να αποδειχθεί ότι οι διάδικοι διατηρούσαν ερωτικές σχέσεις κατά το διάστημα αυτό, γεγονός το οποίο θα αποφασίσω, αφού αξιολογήσω τη μαρτυρία. Το τεκμήριο της πατρότητας θεμελιώνεται αν αποδειχθεί ότι αυτός για τον οποίο προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι είναι πατέρας του παιδιού είχε σαρκική συνάφεια με τη μητέρα κατά το κρίσιμο διάστημα σύλληψης. Για τη θεμελίωση του τεκμηρίου αυτού αρκεί η απόδειξη ότι ο φερόμενος ως πατέρας του παιδιού είχε έστω και μια φορά σαρκική συνάφεια κατά το κρίσιμο διάστημα σύλληψης. Με την πρόσφατη τροποποίηση του νόμου εισήχθη η διεξαγωγή επιστημονικών εξετάσεων ως ένα αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο για τη διαπίστωση της πατρότητας. Στο Νόμο 78 (Ι)/2006 υπάρχει πλέον λεπτομερής πρόνοια που ρυθμίζει το θέμα των αιματολογικών ή γενετικών εξετάσεων με την εισαγωγή του άρθρου 24 Α. Πριν την εισαγωγή της εν λόγω πρόνοιας η άρνηση του προσώπου να υποβληθεί σε τέτοιες εξετάσεις δεν μπορούσε να αποτελέσει στοιχείο εναντίον του. Βλ. Ξενοφώντος v. Κκέλη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1307. Το Εφετείο στην παραπάνω απόφαση επεσήμανε την απουσία νομοθετικής ρύθμισης του θέματος στη χώρα μας και θεώρησε το συμπέρασμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου να αξιολογήσει την άρνηση του Καθ΄ ου η Αίτηση να υποβληθεί σε εξετάσεις ως στοιχείο εναντίον του, ανεπίτρεπτο. Σήμερα στο νόμο μας υπάρχει λεπτομερής πρόνοια με την οποία ρυθμίζεται το θέμα. Το άρθρο 24 Α έχει ως εξής: "Σε οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, το Δικαστήριο δύναται, μετά από αίτηση από οποιαδήποτε από τα μέρη στη διαδικασία, να δώσει οδηγίες για τη διεξαγωγή αιματολογικών ή γενετικών εξετάσεων για να διαπιστωθεί κατά πόσο οποιοσδήποτε διάδικος είναι ή όχι βιολογικός πατέρας του τέκνου και για τη λήψη, εντός της προθεσμίας που θα ορίσει το Δικαστήριο, δείγματος αίματος ή άλλου γενετικού υλικού από το τέκνο, τη μητέρα του τέκνου και οποιοδήποτε διάδικο ο οποίος στην περίπτωση αίτησης για δικαστική αναγνώριση τέκνου φέρεται ως πατέρας του τέκνου και στην περίπτωση αίτησης για προσβολή της πατρότητας είναι ο τεκμαιρόμενος πατέρας του τέκνου ή από οποιοδήποτε από τα πρόσωπα αυτά." Kατά το Ελληνικό Δίκαιο όταν «ένας διάδικος, χωρίς να έχει ειδικούς λόγους υγείας, αρνείται να υποβληθεί στις πρόσφορες ιατρικές εξετάσεις με γενικά αναγνωρισμένες μεθόδους, που του επιβλήθηκαν από το Δικαστήριο ως αποδεικτικό μέσο για τη διαπίστωση της πατρότητας, οι ισχυρισμοί του αντιδίκου του λογίζονται ότι έχουν αποδειχθεί». Καθιερώνεται, δηλαδή, αμάχητο τεκμήριο για την απόδειξη των ισχυρισμών του αντιδίκου εκείνου που αρνήθηκε, χωρίς να συντρέχουν δικαιολογητικοί της αρνήσεώς του λόγοι να υποβληθεί στις εξετάσεις που διατάχθηκαν από το Δικαστήριο, με την έννοια ότι εκείνος που αρνήθηκε είναι ο φερόμενος ως πατέρας εναγόμενος. Λογίζεται δε ότι έχουν αποδειχθεί οι ισχυρισμοί του αντιδίκου του, όχι για την πατρότητα του εναγομένου, αλλά για την ύπαρξη στο αίμα του τελευταίου στοιχείων τα οποία καθιστούν, κατά την επιστήμη, πιθανή ή σφόδρα πιθανή την πατρότητά του. Αυτό δε το στοιχείο συνεκτιμάται ελεύθερα μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα. Στο δικό μας Δίκαιο το εδάφιο
(7)του άρθρου 24 Α του Νόμου προβλέπει ότι: "Όταν το Δικαστήριο δώσει οδηγίες με βάση το εδάφιο
(1)ανωτέρω και οποιοδήποτε πρόσωπο αρνηθεί ή παραλείψει να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια η οποία είναι αναγκαία για την υλοποίηση των οδηγιών αυτών, το Δικαστήριο δύναται να εξάγει οποιοδήποτε συμπέρασμα από την άρνηση ή παράλειψη αυτή το οποίο φαίνεται στο Δικαστήριο να είναι εύλογο υπό τις περιστάσεις." Το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση, όπως προανέφερα, έδωσε οδηγίες απορρίπτοντας τους λόγους άρνησης του Καθ΄ ου η Αίτηση, οι οποίοι επικεντρώνονταν στους λόγους ότι ήταν προσβλητικό για την προσωπικότητά του να υποβληθεί σε αιματολογικές εξετάσεις. Θα αξιολογήσω την άρνηση του Καθ΄ ου η Αίτηση να προβεί σε τέτοιες εξετάσεις στην πορεία της απόφασής μου, αφού αξιολογήσω πρώτα αν η προσαχθείσα μαρτυρία ήταν ικανοποιητική για να αποδειχθεί η πατρότητα του Αιτητή. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιόν μου, τόσο τους μάρτυρες του Αιτητή, όσο και τους μάρτυρες του Καθ΄ ου η Αίτηση και αξιολογώ τη μαρτυρία τους, ως ακολούθως:- Δέχομαι τη μαρτυρία του Αιτητή στο σύνολό της ως ορθή και αληθή. Πρόκειται για ένα πληγωμένο νεαρό άτομο που αναζητεί μέχρι σήμερα τον φυσικό του πατέρα, πληρώνοντας τα λάθη άλλων που έγιναν στο παρελθόν και με σκοπό την εξεύρεση της αλήθειας. Παρά τη συναισθηματική του φόρτιση και την πικρία που τον διακατείχε έβγαινε συνεχώς από τα λεγόμενά του η αλήθεια. Η μαρτυρία του δεν βοήθησε, όμως, αρκετά το Δικαστήριο, καθότι μιλούσε για γεγονότα που αφορούσαν μεν τον ίδιο προσωπικά, αλλά έλαβαν χώρα πριν την γέννησή του, που εκ των πραγμάτων, τα είχε ακούσει από τρίτους και δεν μπορούσαν να επιβεβαιωθούν από τον ίδιο. Δέχομαι, επίσης, την μαρτυρία του ιατρού, κ. Γεώργιου Παπαδόπουλου, πρώην βουλευτή Πάφου, που αναγνώρισε την υπογραφή του ως μάρτυρας αρ. 1 στο προικοσύμφωνο (Τεκμήριο 3) που υπεγράφη στο ιατρείο του μεταξύ των γονέων του Καθ΄ ου η Αίτηση και των παππούδων του Αιτητή και αφορούσε την προίκα που θα εδίνετο στη μητέρα του Αιτητή πριν την τέλεση του γάμου της με τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Ο κ. Παπαδόπουλος ήρθε στο Δικαστήριο και είπε την αλήθεια σε ό,τι γνώριζε και θυμόταν αναφορικά με το προικοσύμφωνο, ημερομηνίας 01/05/1987 (Τεκμήριο 3). Αλήθεια έλεγε και ο κ. Χριστόδουλος Στεφάνου Παπαχριστοδούλου, θείος της κ. Ανδρονίκης Διομήδους, μητέρας του Αιτητή. Αναγνώρισε, επίσης, την υπογραφή του ως μάρτυρας αρ. 2 στο προικοσύμφωνο, ημερομηνίας 01/05/1987 (Τεκμήριο 3). Δέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολό της ως ορθή και αληθή. Η κ. Μαρία Αρέστη ήταν η προξενήτρα μεταξύ της μητέρας του Αιτητή και του Καθ΄ ου η Αίτηση. Η μαρτυρία της ήταν χαρακτηριστική γιατί δόθηκε στην κυπριακή διάλεκτο και είπε την αλήθεια με μεγάλη ένταση και σεβασμό προς το Δικαστήριο. Οι πιο πάνω μάρτυρες είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο, επιβεβαίωσαν την ύπαρξη προικοσυμφώνου, προσκλητηρίων του γάμου, προξενιού για την τέλεση του γάμου μεταξύ της μητέρας του Αιτητή και του Καθ΄ ου η Αίτηση, και άλλα δευτερεύοντα γεγονότα που αφορούσαν την σχέση του αρραβώνα και της προοπτικής του γάμου της μητέρας του Αιτητή και του Καθ΄ ου η Αίτηση, κανένας όμως δεν έδωσε μαρτυρία για το ποιος ήταν ο πατέρας του Αιτητή, καθότι κανένας δεν γνώριζε τις προσωπικές και σεξουαλικές σχέσεις που είχε το ζευγάρι πριν την τέλεση του γάμου. Καθοριστική ήταν η μαρτυρία της κ. Ανδρονίκης Διομήδους, μητέρας του Αιτητή. Αναφέρθηκε στον αρραβώνα της με τον Καθ΄ ου η Αίτηση στις 18/11/1986, στην αγγελία που έβαλαν στην εφημερίδα Φιλελεύθερος (Τεκμήριο 4). Συζούσαν με τον Καθ΄ ου η Αίτηση από τις αρχές Νοεμβρίου 1986 μέχρι τον Μάιο του
  1. Ο Αιτητής γεννήθηκε στις 03/10/
  2. Το κρίσιμο διάστημα της σύλληψής του είναι 181 μέχρι 302 ημέρες πριν τον τοκετό. Η σύλληψη του Αιτητή έγινε μεταξύ 05/12/1986 μέχρι 05/04/
  3. Επισκέφθηκε τον γυναικολόγο της συνοδευόμενη από τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Έβγαλαν φωτογραφία του αρραβώνα τους, την οποία κατάθεση στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 1). Τις περισσότερες φορές έμεναν στο σπίτι της στην Φοίτη και μερικές φορές στο σπίτι του Καθ΄ ου η Αίτηση στη Γιόλου. Καταρτίστηκε προικοσύμφωνο μεταξύ των γονέων της και των γονέων του Καθ΄ ου η Αίτηση, ημερομηνίας 01/05/
  4. Διαφώνησαν οι γονείς της με τους γονείς του Καθ΄ ου η Αίτηση για τα περιουσιακά στοιχεία που θα εδίδοντο στην ίδια ως προίκα, αφού ζητούσαν περισσότερα εκμεταλλευόμενοι την εγκυμοσύνη της, με αποτέλεσμα ο Καθ΄ ου η Αίτηση να την εγκαταλείψει και να ματαιωθεί ο γάμος. Μετά τον αρραβώνα είχε συχνές σεξουαλικές επαφές με τον Καθ΄ ου η Αίτηση, ο οποίος την κατέστησε έγκυο και γέννησε τον Αιτητή. Ποτέ δεν είχε σεξουαλική επαφή με άλλο άντρα πριν τη γέννηση του Αιτητή. Σύμφωνα με την μαρτυρία της είχε συχνές σεξουαλικές επαφές με τον Καθ΄ ου η Αίτηση κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης, ως ανωτέρω αναφέρεται. Συγκατατέθηκε επανειλημμένα να υποβληθεί σε αιματολογικές εξετάσεις D.N.A. για να αποδειχθεί μετά βεβαιότητος ποιος είναι ο βιολογικός πατέρας του Αιτητή, τόσο πριν όσο και μετά την απόφαση του Δικαστηρίου και τις σχετικές οδηγίες, αλλά αντιμετώπισε την άρνηση του Καθ΄ ου η Αίτηση. Αναφορικά με την αίτηση 1/88 που καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση για αναγνώριση της πατρότητας του Αιτητή, την απέσυρε λόγω της κακής ψυχολογικής κατάστασης που είχε περιέλθει εκείνη την περίοδο. Δέχομαι τη μαρτυρία της κ. Ανδρονίκης Διομήδους στο σύνολό της ως ορθή και αληθή. Η μαρτυρία του Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν μια συνεχής άρνηση από μέρους του όλων των γεγονότων που υποστήριξε η πλευρά του Αιτητή. Ισχυρίστηκε ότι αγνοούσε την ύπαρξη προικοσυμφώνου (Τεκμήριο 3), ποτέ δεν αρραβωνιάστηκε με την μητέρα του Αιτητή, Ανδρονίκη Διομήδους, απλώς έγινε προξενιό μεταξύ τους πριν 25 χρόνια και γνωρίστηκαν. Ουδέποτε κοιμήθηκε στο σπίτι της. Παραδέχτηκε, όμως, ότι συνόδευσε την μητέρα του Αιτητή στο γυναικολόγο όπου εξακριβώθηκε η εγκυμοσύνη της. Ισχυρίστηκε ότι δεν δέχεται να υποβληθεί σε αιματολογικές εξετάσεις διότι θεωρεί ως προσβλητικό να δώσει αίμα για τον πιο πάνω σκοπό. Αναρωτήθηκε αρχικά αν είναι αυτός στη φωτογραφία (Τεκμήριο 1) και μετά παραδέχτηκε ότι είναι αυτός στη φωτογραφία, ισχυρίστηκε όμως ότι την έβγαλε λόγω της γνωριμίας του με την μητέρα του Αιτητή και όχι λόγω του αρραβώνα. Ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει για τη δημοσίευση στην εφημερίδα Φιλελεύθερος, ούτε για τα προσκλητήρια του γάμου που τύπωσαν με την προοπτική του γάμου στις 14/06/1987 και ότι αυτά έγιναν από την μητέρα του Αιτητή εν αγνοία του. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Συνεχώς έλεγε ψέματα στο Δικαστήριο και έπεφτε σε αντιφάσεις κατά την αντεξέτασή του. Αναφερόταν συνεχώς στη μεγάλη κτηματική περιουσία που κατέχει ως ιδιοκτήτης και για τα «αλλότρια κίνητρα» του Αιτητή επί της περιουσίας του αν και εφόσον αποδειχθεί ότι είναι φυσικό τέκνο του. Το Δικαστήριο είναι πέραν πάσης αμφιβολίας πεπεισμένο ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι ο φυσικός, βιολογικός πατέρας του Αιτητή. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση με διάφορες προφάσεις και ανυπόστατες δικαιολογίες προσπάθησε να αποφύγει την ευθύνη και υποχρεώσεις του ως πατέρας του Αιτητή. Απορρίπτω τη μαρτυρία του στο σύνολό της ως ψευδή και χωρίς ίχνος ειλικρίνειας. Δέχομαι τη μαρτυρία της κ. Χρύσως Λουκαΐδου Κάιζερ, Πρωτοκολλητή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, που κατάθεσε τον φάκελο της αίτησης 1/88 Ε. Δ. Πάφου. Το δικαίωμα αναγνώρισης της πατρότητας αποτελεί αναπόσπαστη πτυχή της οικογενειακής ζωής του ατόμου, η οποία τυγχάνει προστασίας από το Σύνταγμα. Το δικαίωμα του παιδιού να γνωρίζει την καταγωγή του, είναι υψίστης σημασίας. Στην πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, μετά από ατομική προσφυγή, στην κυπριακή απόφαση Φοινικαρίδου, (η οποία υπέβαλε αίτηση για αναγνώριση πατρότητας, αφού είχε παρέλθει η προβλεπόμενη προθεσμία, ενώ η ίδια βρισκόταν σε ηλικία 52 ετών και είχε πληροφορηθεί από τη μητέρα της λίγο πριν πεθάνει το 1997 ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν πατέρας της, ζήτησε δε αναγνώρισή της ως φυσικού του τέκνου του Καθ΄ ου η Αίτηση το 1999, πολλά χρόνια μετά την ενηλικίωσή της, αίτηση η οποία απορρίφθηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια λόγω παραγραφής του σχετικού δικαιώματός της), το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεώρησε ότι οι πρόνοιες που υπήρχαν στη σχετική κυπριακή νομοθεσία για παραγραφή του δικαιώματος του παιδιού να ζητήσει αναγνώριση της πατρότητας στα τρία χρόνια από την ενηλικίωσή του, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις της κάθε υπόθεσης και ιδιαίτερα πότε περιήλθαν σε γνώση του τα γεγονότα που στοιχειοθετούν δικαίωμά του για αναγνώριση πατρότητας, αντίκεινται στο δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής, του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η Κύπρος δε συμμορφούμενη με την απόφαση, τροποποίησε τη σχετική πρόνοια της νομοθεσίας ώστε να διασφαλιστεί η συμβατότητα με τη σύμβαση. (Βλ. Phinikaridou 23890/02, judgment 20.12.2007, final 20.3.2008). H επιστημονική εξέταση θα διέλυε οποιαδήποτε αμφιβολία υπήρχε για την πατρότητα του Αιτητή, κ. Δημήτρη Διομήδους. Η άρνηση του Καθ΄ ου η Αίτηση να υποβληθεί σε επιστημονικές εξετάσεις, σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία που έχω ενώπιόν μου, με οδηγούν στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι ο πατέρας του Αιτητή, στη βάση του βάρους απόδειξης που απαιτείται σε τέτοιου είδους υποθέσεις, αυτού της υπερίσχυσης των πιθανοτήτων. Καταλήγω συνεκτιμώντας τα ανωτέρω ότι ο Αιτητής, Δημήτρης Διομήδους, είναι καρπός των ερωτικών σχέσεων του Καθ΄ ου η Αίτηση και της μητέρας του Αιτητή, Ανδρονίκης Διομήδους. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρραβωνιάστηκε την μητέρα του Αιτητή στις 18/11/1986 και δημοσίευσαν την αμοιβαία υπόσχεση γάμου που έδωσαν στην εφημερίδα Φιλελεύθερος (Τεκμήριο 4). Με την προοπτική του γάμου που θα γινόταν στις 14/06/1987 οι γονείς του γαμπρού και της νύφης υπέγραψαν προικοσύμφωνο, ημερομηνίας 01/05/1987 στο ιατρείο του ιατρού Γεώργιου Παπαδόπουλου, από την Πάφο, με μάρτυρες τον ιατρό και τον θείο της νύφης, κ. Χριστόδουλο Στεφάνου Παπαχριστοδούλου, από την Φοίτη. Όταν η μητέρα του Αιτητή αντιλήφθηκε ότι ήταν έγκυος ζήτησε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση να την συνοδεύσει στο γυναικολόγο, πράγμα που έπραξε ο Καθ΄ ου η Αίτηση και επιβεβαιώθηκε η εγκυμοσύνη από τον ιατρό. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ένοιωσε ότι βρισκόταν σε πλεονεκτικότερη θέση από την έγκυο αρραβωνιαστικιά του και ζήτησε είτε προσωπικά είτε μέσω των γονέων του περισσότερη προικώα περιουσία. Αντιμετώπισε την άρνηση των γονέων της και εγκατέλειψε την έγκυο αρραβωνιαστικιά του. Αποτέλεσμα των ανωτέρω ήταν να ματαιωθεί ο προγραμματισμένος γάμος στις 14/06/1987 και η κ. Ανδρονίκη Διομήδους, να γεννήσει τον Αιτητή, Δημήτρη Διομήδους, στις 03/10/
  5. Αναφορικά με την αίτηση για αναγνώριση της πατρότητας που καταχώρησε η μητέρα του Αιτητή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και την οποία απέσυρε με αποτέλεσμα να απορριφθεί από το Δικαστήριο, το Δικαστήριο έχει εκδώσει προηγουμένως ενδιάμεση απόφαση, ότι δεν αποτελεί δεδικασμένο, ούτε εμπόδιζε τον Αιτητή να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση, ως αυτοτελές του δικαίωμα σύμφωνα με τον σχετικό νόμο, τη νομολογία, τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Όπως δε έχει λεχθεί στην απόφαση της μειοψηφίας στην Φοινικαρίδου v. Οδυσσέως
(2001)1 Α.Α.Δ. 1744: «αναμφισβήτητο είναι ότι το δικαίωμα αναγνώρισης της πατρότητας αποτελεί αναπόσπαστη πτυχή της οικογενειακής ζωής του ατόμου, η οποία τυγχάνει προστασίας από το άρθρο 15.1 του Συντάγματος». Κρίνω δε πως το δικαίωμα του Αιτητή, που γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του, να δημιουργήσει δεσμό με τον πατέρα του δεν είναι παράλογο, ούτε υποδεέστερο των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν τα παιδιά του εντός γάμου. Αποτελεί δε αναφαίρετο δικαίωμα του Αιτητή να γνωρίσει την καταγωγή του. Με βάση τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα, με το οποίο ο Αιτητής, Δημήτρης Διομήδους, από την Φοίτη της Πάφου, που γεννήθηκε στις 03/10/1987, αναγνωρίζεται ως τέκνο του Καθ΄ ου η Αίτηση, Γεώργιου Χρίστου Γεωργίου, από τη Γιόλου. Επίσης, εκδίδεται διάταγμα, με το οποίο διατάσσεται η εγγραφή στα ληξιαρχικά βιβλία του ονοματεπώνυμου του Καθ΄ ου η Αίτηση ως του πατέρα του Αιτητή, κ. Δημήτρη Διομήδους. Τα έξοδα, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος του Αιτητή και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση. (Υπ.) .................. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.