Γεώργιου Πιερή ν. Λίτσα Κυριακίδη, Αρ. Αίτησης: 42/2012, 24/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2013:2 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 42/2012 Μεταξύ: Γεώργιου Πιερή, από την Πάφο Αιτητής Και Λίτσα Κυριακίδη, από την Πάφο Καθ΄ ης η Αίτηση ------------------------------ Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 21/12/2012 Ημερομηνία: 24/10/2013 Εμφανίσεις Για Αιτητή : κ. Μερκούρης Τελώνης για κ. κ. Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Ευαγγελία Πουλλά ------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα, ημερομηνίας 21.12.12, του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου, με το οποίο η Καθ΄ ης η Αίτηση εμποδίζεται τόσο η ίδια προσωπικά, όσο και οι υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι αυτής, από του να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, υποθηκεύσουν, επιβαρύνουν και καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, αποξενώσουν το οροφοδιαμέρισμα στον πρώτο όροφο, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκης και της αναλογίας των κοινόχρηστων χώρων, το οποίο ανεγέρθηκε επί μέρους του κτήματος, με αρ. εγγραφής 9814, τεμάχιο 305, Φ/Σχ. XLV/59 που βρίσκεται στην τοποθεσία Πετρίδια στο χωριό Έμπα της επαρχίας Πάφου. Περαιτέρω, η Καθ΄ ης η Αίτηση, δυνάμει του προαναφερόμενου προσωρινού διατάγματος, εμποδίζεται τόσο η ίδια προσωπικά, όσο και οι υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι αυτής, από του να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, υποθηκεύσουν, επιβαρύνουν και καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, αποξενώσουν την οικία η οποία ανεγέρθηκε επί του κτήματος, με αρ. εγγραφής 0/11179, τεμάχιο ΕΠΙ 775, Φ/Σχ. 45/59W1, που βρίσκεται στην τοποθεσία Φτανά, στο χωριό Έμπα της επαρχίας Πάφου. Ως επίσης και τα αυτοκίνητα, με αριθμούς εγγραφής KQQ926, μάρκας B.M.W. και ΚΜΒ 114, μάρκας TOYOTA SPACIO, αντίστοιχα, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του, ημερομηνίας 19.12.12, ο Αιτητής μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:- "Μετά τον γάμο μας διαμέναμε στην Αυστραλία για περίοδο 2 ετών, και ακολούθως επιστρέψαμε στην Κύπρο και διαμέναμε μόνιμα στην Επαρχία Πάφου, αρχικώς σε διαμέρισμα που ενοικιάζαμε για περίοδο 3 χρόνων, και ακολούθως για περίοδο 6 μηνών σε διαμέρισμα το οποίο αγοράσαμε από κοινού για το ποσό των Λ.Κ21.000,00, ισάξιο ποσό σε €35.880,00, εξαιρουμένου όμως ποσού της τάξεως των Λ.Κ6.600,00, ισάξιο ποσό σε €11.276,77 που έλαβα ως βοήθημα από το κράτος ένεκα της ιδιότητας μου ως πρόσφυγας, και το οποίο ποσό συνείσφερα αποκλειστικά. Ακολούθως από το έτος 1995 μέχρι και το έτος 2003 διαμέναμε στο οροφοδιαμέρισμα το οποίο ανεγείραμε, σε μέρος του τεμαχίου γης με αρ. εγγραφής 9814, τεμάχιο 305, Φ/Σχ. XLV/59, που βρίσκεται στην τοποθεσία Πετρίδια στο χωριό Έμπα της Επαρχίας Πάφου. Το μερίδιο του κτήματος στο οποίο ανεγέρθηκε η οικία αποκτήθηκε με κοινή συνεισφορά κατά ή περί το έτος
- Εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του εν λόγω οροφοδιαμερίσματος και του 1/2 μεριδίου του εν λόγω τεμαχίου είναι η καθ΄ ης η αίτηση. Από το έτος 2003 μέχρι την ημερομηνία της διάστασης διαμέναμε στην συζυγική μας οικία που βρίσκεται στην οδό Αγίας Αικατερίνης αρ. 3 της Επαρχίας Πάφου, την οποία ανεγείραμε από κοινού με κοινές δαπάνες και κοινή συνεισφορά επί του τεμαχίου γης με αρ. εγγραφής 0/11179, τεμάχιο ΕΠΙ 775, Τμήμα 2, Φ/Σχ. 45/59W1, που βρίσκεται στην τοποθεσία Φτανά στο χωριό Έμπα της Επαρχίας Πάφου. Βεβαίως για σκοπούς ανέγερσης της σχετικής οικίας, αναγκαστήκαμε κατά ή περί το έτος 2002 να πωλήσουμε το ιδιόκτητο διαμέρισμα που αναφέρεται στην παράγραφο 5 ανωτέρω, και το ποσό των Λ.Κ. 28.000,00, ισάξιο ποσό σε € 47.840,84 που λάβαμε από την πώληση του, το δαπανήσαμε για την ανέγερση της εν λόγω οικίας. Μέσα στο ποσό των Λ.Κ. 28.000,00, ισάξιο ποσό σε € 47.840,84 συμπεριλαμβάνεται και το ποσό των Λ.Κ 6.600,00, ισάξιο ποσό σε € 11.276,77 που έλαβα ως βοήθημα από το κράτος ένεκα της ιδιότητας μου ως πρόσφυγας, και το οποίο ποσό συνείσφερα αποκλειστικά για την ανέγερση της οικίας. Εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της εν λόγω κατοικίας και του εν λόγω τεμαχίου είναι κατά ½ μερίδιο η καθ΄ ης η αίτηση. Για την ανέγερση του πιο πάνω αναφερόμενου οροφοδιαμερίσματος, δαπανήσαμε από κοινού αναφορικά με την αγορά του ½ μεριδίου του τεμαχίου γης με αρ. εγγραφής 9814, τεμάχιο 305, Φ/Σχ. XLV/59, που βρίσκεται στην τοποθεσία Πετρίδια στο χωριό Έμπα της Επαρχίας Πάφου στο οποίο ανεγέρθηκε το οροφοδιαμέρισμα, το ποσό των Λ.Κ. 8.000,00, ισάξιο σε ευρώ € 13.668,
- Επιπρόσθετα, για την ανέγερση του εν λόγω οροφοδιαμερίσματος κατέβαλα εγώ προσωπικά το ποσό των Λ.Κ 40.000,00 ισάξιο σε ευρώ € 68.344,06 που είχα αποκτήσει από την εργασία μου στην Αυστραλία. Ακόμη συνείσφερα κατά την ανέγερση του εν λόγω οροφοδιαμερίσματος και με την προσωπική μου εργασία ως εργάτης-κτίστης. Η αποθήκη συγκεκριμένα που περιλαμβάνεται στη σχετική ιδιοκτησία κατασκευάστηκε αποκλειστικά από εμένα. Επίσης συνείσφερα στην αγορά των επίπλων και του οικιακού εξοπλισμού. Για την άλλη οικία που ανεγέρθηκε επί του τεμαχίου γης με αρ. εγγραφής 0/11179, τεμάχιο ΕΠΙ 775, Τμήμα 2, Φ/Σχ. 45/59W1, που βρίσκεται στην τοποθεσία Φτανά στο χωριό Έμπα της Επαρχίας Πάφου, αναφορικά με την αγορά του οικοπέδου και την ανέγερση της διώροφης κατοικίας δαπανήσαμε από κοινού το ποσό των Λ.Κ 66.000,00, ισάξιο ποσό σε ευρώ € 112.767,
- Για την ανέγερση της διώροφης κατοικίας εξασφαλίσαμε από κοινού δάνειο από την Λαϊκή Τράπεζα για το ποσό των Λ.Κ 20.000,00, ισάξιο ποσό σε € 34.172,00 το οποίο αποπληρώναμε από κοινού. Το ποσό των Λ.Κ 28.000,00, ισάξιο ποσό σε € 47.840,84 προήλθε από την πώληση του ιδιόκτητου διαμερίσματος που αναφέρεται στις παραγράφους 5 και 6 ανωτέρω, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο ποσό που δαπανήθηκε για την ανέγερση της εν λόγω οικίας. Μέσα στο ποσό των Λ.Κ 28.000,00, ισάξιο ποσό σε € 47.840,84, συμπεριλαμβάνεται και το ποσό των Λ.Κ 6.600,00, ισάξιο ποσό σε € 11.276,77 που έλαβα ως βοήθημα από το κράτος ένεκα της ιδιότητας μου ως πρόσφυγας, και το οποίο ποσό συνείσφερα αποκλειστικά για την ανέγερση της διώροφης κατοικίας. Ακόμη συνείσφερα κατά την ανέγερση της εν λόγω οικίας και με την προσωπική μου εργασία ως πελεκάνος, κατασκευάζοντας αποκλειστικά όλες τις ξύλινες κατασκευές, τόσο εντός, όσο και εκτός της κατοικίας. Περαιτέρω προέβηκα με την προσωπική μου εργασία ως εργάτης στην κατασκευή του γκαράζ, του πλυσταριού, πλακόστρωτων, ξύλινων περγόλων, εφαρμογή μαρμάρων, ξύλινων και τσιμεντένιων περιφράξεων, ανθώνων, ψησταριάς, και διαμόρφωση του κήπου. Οι σχετικές εργασίες κοστολογούνται ύψους ποσού € 20.000,
- Επίσης συνείσφερα στην αγορά των επίπλων και του οικιακού εξοπλισμού. Καθ΄ όλη την διάρκεια του γάμου μας εγώ εργαζόμουν με πλήρη απασχόληση ως ξυλουργός σε οικογενειακή επιχείρηση την οποία ίδρυσα μαζί με τον αδερφό μου και ασχολούμασταν κυρίως με την εγκατάσταση και εφαρμογή ξύλινων οροφών και/ή ξύλινων κατασκευών σε κατοικίες. Ανέκαθεν διαχειριζόμασταν μαζί με την καθ΄ ης η αίτηση τις απολαβές μου και τα κέρδη που μου αναλογούσαν από την οικογενειακή επιχείρηση, ενώ μέρος των απολαβών χρησιμοποιείτο για την συντήρηση των οικιών και διατροφή της οικογένειάς μας. Επιπρόσθετα, κατά την διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης εγώ ήμουν κατά ίσο μερίδιο με την καθ΄ ης η αίτηση υπεύθυνος για την φροντίδα και φύλαξη των έξι ανήλικων τέκνων μας, και από την εργασία μου, επωμιζόμουν τα πλείστα εκ των εξόδων της οικογένειας, την πληρωμή των λογαριασμών και άλλων εξόδων συντήρησης και αποπληρωμής των δανείων των προαναφερόμενων οικιών. Κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης η καθ΄ ης η αίτηση εργαζόταν περιστασιακά ως καθηγήτρια αγγλικών και παρέδιδε ιδιωτικά μαθήματα. Κατά την διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης και κατά/ή περί το έτος 2007 από τα προσωπικά μου χρήματα που κέρδιζα από την εργασία μου, αγόρασα το όχημα με αριθμούς εγγραφής KQQ 926 μάρκας ΒΜW, αξίας Λ.Κ 14.700,00, ισάξιο ποσό σε € 25.116,44 το οποίο ενεγράφη στο όνομα της καθ΄ ης η αίτηση και το οποίο χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα. Μετά την ημερομηνία της διάστασης μας, η καθ΄ ης η αίτηση έλαβε την κατοχή του εν λόγω οχήματος και πιθανόν να το έχει πωλήσει χωρίς να με ενημερώσει. Επιπλέον η καθ΄ ης η αίτηση έλαβε την κατοχή και άλλου οχήματος το οποίο αγοράστηκε από εμένα κατά ή περί το έτος 2010, με αριθμούς εγγραφής ΚΜΒ 114, μάρκας Toyota Spacio, αξίας € 7.200,00, καθώς επίσης όλα τα έπιπλα και τον εξοπλισμό των 2 ακινήτων που αναφέρονται πιο πάνω συνολικής αξίας € 30.000,
- Η περιουσία της καθ΄ ης η αίτηση έχει αυξηθεί από την ημερομηνία του γάμου με την συνεισφορά μου, η οποία αύξηση ανέρχεται τουλάχιστον στο ½ της αύξησης αυτής και η οποία συνίσταται από την ημέρα του γάμου μέχρι την διάσταση, τόσο από την ενεργή εργασία μου στην οικογενειακή επιχείρηση, όσο και ως πατέρας σύζυγος, όσο και από την χρηματική συνεισφορά μου στα έξοδα της οικογένειας του σπιτιού και της αγοράς των περιουσιακών στοιχείων από τις επενδύσεις των χρημάτων μου από την εργασία μου, πλέον από την προσωπική μου εργασία ως ξυλουργός και πολυτεχνίτης εργάτης. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω η καθ΄ ης η αίτηση προτίθεται να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει σε τρίτο πρόσωπο ή πρόσωπα και/ή αποξενώσει τις δύο προαναφερόμενες οικίες και για τον λόγο αυτό με εξανάγκασε κατά ή περί τον μήνα Μάιο του 2012 να της παραδώσω ελεύθερη την κατοχή των οικιών. Εάν αυτή η πράξη υλοποιηθεί, σαν αποτέλεσμα θα είναι αδύνατο για εμένα να ικανοποιήσω την εναντίον της απαίτηση μου σε μεταγενέστερο στάδιο και θα υποστώ ανεπανόρθωτη ζημιά. Περαιτέρω, η καθ΄ ης η αίτηση μου ανέφερε ότι βρίσκεται σε επαφή με τρίτα πρόσωπα τα οποία ενδιαφέρονται να αγοράσουν τις οικίες. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και έχω προσφάτως πληροφορηθεί, η καθ΄ ης η αίτηση, κάνει εσπευσμένες προσπάθειες και έχει πρόθεση να προχωρήσει σε μεταβίβαση και/ή αποξένωση των 2 οικιών μας προς τον σκοπό ρευστοποίησης της περιουσίας έτσι ώστε να διανέμει το προϊόν της πωλήσεως με κίνδυνο και πιθανό αποτέλεσμα να καταστεί δυσχερής και/ή εντελώς αδύνατη η ικανοποίηση των απαιτήσεων μου σε μελλοντικό στάδιο και/ή οι δυο κατοικίες να απωλεσθούν, οι οποίες συνιστούν αντικείμενα της αίτησης." H καθ΄ ης η αίτηση αντέδρασε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος καταχωρώντας ένσταση στην οποία προέβαλε αντίθετους ισχυρισμούς, οι οποίοι κατά την θέση της θα πρέπει να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Οι λόγοι στους οποίους στηρίζει την ένστασή της είναι οι ακόλουθοι:- "Η μονομερής αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή ασύμφωνη με τον Νόμο και τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς. Δεν πληρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση των ζητούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Συγκεκριμένα ο Αιτητής δεν δικαιούται σε θεραπεία, δεν υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση ούτε επείγον χαρακτήρας. Ο Αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και προέβηκε σε ψευδείς δηλώσεις με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του. Γενικά δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ο Αιτητής εμποδίζεται δια διαγωγής και/ή εγγράφων και/ή συμπεριφοράς από το να προβάλλει ισχυρισμούς όπως η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του και να ζητούν τα αιτούμενα διατάγματα. Τόσον η έγερση της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτησης όσο και η αίτηση ημ. 19/12/2013 συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου." H Kαθ΄ ης η αίτηση στην ένορκη δήλωσή της που συνοδεύει την ένστασή της αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:- "Παραδέχομαι μόνον το γεγονός ότι μετά τον γάμο μας για περίοδο δύο χρόνων διαμέναμε στην Αυστραλία στο σπίτι των γονέων μου οι οποίοι και μας συντηρούσαν. Κατά την διάρκεια των σπουδών μου εργαζόμουν στο Πανεπιστήμιο σαν Γραμματέας και τα χρήματα που έπαιρνα από την εργασία μου τα χρησιμοποιούσαμε για τα προσωπικά μας έξοδα. Επίσης οι γονείς μου, μου είχαν κατατεθειμένα σε προσωπικό λογαριασμό χρήματα τα οποία όταν ήρθαμε στην Κύπρο ανήρχοντο στο ποσό των $30.000.- Αυστραλίας. Ο Αιτητής όσας ελάμβανε από την προσωπική του εργασία του τα αποταμίευε και είχε τελικά στο λογαριασμό του το ίδιο ποσό των $30.000.- Αυστραλίας, όπως και εγώ. Τα χρήματα αυτά τα βάλαμε σε κοινό λογαριασμό όταν επιστρέψαμε στην Κύπρο και τα χρησιμοποιήσαμε για την αγορά του διαμερίσματος που αγοράστηκε για το ποσό των Λ.Κ. 21.000.- και για αγορά αυτοκινήτων στην οποία αρέσκετο ο Αιτητής και τα οποία ενέγραφε στο όνομα του. Πράγματι όμως ο Αιτητής έλαβε την προσφυγική βοήθεια των Λ.Κ. 6.600.- Επίσης αγοράσαμε αυτοκίνητο μάρκας ΒΜW αντί του ποσού των Λ.Κ. 17.000.- και επειδή ο πατέρας μου εδικαιούτο αφορολόγητο ποσό Λ.Κ. 7.000.-, αγοράσαμε το αυτοκίνητο στο όνομα του με χρήματα από τον κοινό μας λογαριασμό και έτσι κερδίσαμε το ποσό των Λ.Κ. 7.000.-, το οποίο αποτελεί δωρεά των γονέων μου προς εμένα. Το αυτοκίνητο αυτό το μεταπουλήσαμε αντί του ποσού των Λ.Κ.15.000.-, ποσό το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την αγορά της οικίας με αρ. εγγραφής 11179 η οποία ανεγέρθηκε επί του τεμαχίου 775, Φ/Σχ. 45/59W1 του χωριού Έμπα. Αναφορικά με την ανέγερση της ανωγείου κατοικίας (οροφοδιαμερίσματος όπως το αναφέρει ο Αιτητής) η οποία ανεγέρθηκε στο τεμάχιο με αρ. εγγραφής 9814, του Φ/Σχ. XLV/59, τεμ. 305 που βρίσκεται στην τοποθεσία Πετρίδια του χωριού Έμπα στο οικόπεδο του οποίου είμαι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ½ μεριδίου, ισχυρίζομαι ότι το οικόπεδο αγοράστηκε αποκλειστικά με χρήματα των γονέων μου και μεταβιβάστηκε κατ΄ ευθείαν στο όνομα μου αλλά και η κατοικία ανεγέρθηκε αποκλειστικά από χρήματα των γονέων μου. Καμία συνεισφορά δεν είχε ο Αιτητής και καμία προσωπική εργασία δεν προσέφερε σε καμία περίπτωση. Το μόνο που πληρώθηκε από εμάς ήταν τα είδη υγιεινής, τα μάρμαρα της κουζίνας και της σκάλας και οι κορνίζες της οροφής και δεν ξεπερνούσαν το ποσό των Λ.Κ. 10.000.- περίπου. Τα χρήματα με τα οποία πληρώθηκαν τα ανωτέρω μου τα έδωσε δώρο η γιαγιά μου η Θέκλα που έχω το όνομα της και ζούσε στην Αυστραλία, όταν ήρθε διακοπές στην Κύπρο. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι ανεγείραμε από κοινού την αποθήκη που ευρίσκεται στο ισόγειο του κτιρίου στο οποίο ευρίσκεται η ανώγειος κατοικία μου, αναφέρω ότι πράγματι κτίσαμε ένα τοίχο για να κλείσει και τον χώρο εσωτερικά τον διαχωρίσαμε με κουρτίνες και ανεγείραμε μία ντουσιέρα, τουαλέττα και νιπτήρα. Μας στοίχισαν ψίχουλα που δεν αξίζει τον κόπο να αναφερθώ σε ποσό. Επειδή ανεγέρθηκε παράνομα τώρα η αρμόδια αρχή μου έθεσε όρο να την κατεδαφίσω ή να την μετατρέψω σε αποθήκη όπως ήταν αρχικά και τώρα είναι κλειστή. Καταθέτω βεβαίωση πληρωμής του οικοπέδου αποκλειστικά από τον πατέρα μου Άλκη Κυριακίδη από την κ. Νάσω Ηλιάδου σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Καταθέτω επίσης συμφωνία εκτέλεσης έργου από τον Εργολάβο που ανέλαβε την ολοκλήρωση των εργασιών της κατοικίας μου (κτίσιμο τούβλων, σουβάδων, κατασκευή λάκκων, ψησταριών, τοποθέτηση μπάνιων, τουαλέττων, κουζίνων, πλυσταριών, ηλεκτρολογικών, υδραυλικών και άλλων επιπρόσθετων εργασιών), συνοδευόμενη από 2 (δύο) δελτία προσφοράς, που συμφωνήθηκαν και πληρώθηκαν από τον πατέρα μου Άλκη Κυριακίδη, σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Καταθέτω προσφορά για την κατασκευή των ξυλουργικών και σημείωση όπου φαίνονται οι πληρωμές που έγιναν επίσης από τον πατέρα μου Άλκη Κυριακίδη σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Καταθέτω επίσης σαν απόδειξη προκαταβολής, τιμολόγιο και συμφωνία για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από την Αρχή Ηλεκτρισμού την οποία πλήρωσε ο πατέρας μου, όπως πλήρωσε και την σύνδεση του νερού σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Όσον αφορά την αγορά της επίπλωσης και των ηλεκτρικών ειδών της προαναφερόμενης κατοικίας τα αγοράσαμε χρήματα του κοινού λογαριασμού και είναι αυτά που μεταφέραμε στην κατοικία με αρ. εγγραφής 11179 το οποίο ανεγέρθηκε επί του τεμαχίου 775, Φ/Σχ. 45/59W1 του χωριού Έμπα όπου ζω με τα παιδιά μου μέχρι σήμερα. Η προαναφερόμενη κατοικία στην Έμπα την οποία αγοράσαμε και ενεγράφη στο όνομα και των δύο μας αγοράστηκε με το ποσό που λάβαμε από την πώληση του διαμερίσματος και του αυτοκινήτου ΒΜW και από χρήματα τα οποία εβάζαμε στον κοινό μας λογαριασμό. Για το ποσό των Λ.Κ.23.000.- εκάναμε δάνειο και πληρώναμε κάθε μήνα από το ενοίκιο της κατοικίας μου, τα επιδόματα και τους μισθούς μου. Πληρώθηκε από τα ποσά τα οποία εβάζαμε στον κοινό λογαριασμό, από τα ενοίκια του διαμερίσματος (πριν να πουληθεί), από τα ενοίκια της κατοικίας (οροφοδιαμέρισμα) την οποία μου ανήγειραν οι γονείς μου, τα επιδόματα τέκνου που ελάμβανα και την εργασία μου. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι κατασκεύασε όλες τις ξύλινες κατασκευές εντός και εκτός της κατοικίας ουδέν αναληθέστερον. Ισχυρίζομαι ότι όλες τις εσωτερικές ξυλείες τις κατασκεύασε ο πελεκάνος του Developer ο οποίος μας πούλησε την κατοικία. Ο Αιτητής κατασκεύασε μόνο 6 σκέτα ντουλάπια στο χώρο του υπογείου το οποίο ήταν γκαράζ και διαμορφώσαμε σε φροντιστήριο και το οποίο χρησιμοποιώ για την εργασία μου. Επίσης προέβη στις κατασκευές των περγόλων, πλυσταριού, ψησταριάς, πλακόστρωτων όπου εργάστηκε όλη η οικογένεια και τα παιδιά μας μαζί τα οποία εβοηθούσαν εξίσου. Καμιά διαμόρφωση κήπου δεν έγινε. Τώρα φροντίζω να φτιάξω τον κήπο. Καταθέτω φωτοαντίγραφο του Πωλητηρίου εγγράφου, όπου δεν φαίνεται πουθενά ότι θα κατασκευάζαμε εμείς τις ξυλείες, σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Για 9 χρόνια ζούσαμε στην ανώγειο κατοικία μου (οροφοδιαμέρισμα) και όταν μετακομίσαμε στην κατοικία που ζω σήμερα με τα παιδιά μου (αρ. εγγραφής 11179 το οποίο ανεγέρθηκε επί του τεμαχίου 775, Φ/Σχ. 45/59W1 του χωριού Έμπα) ενοικιάσθηκε μαζί με την αποθήκη για το συνολικό ποσό των €1.000.- Καταθέτω φωτοαντίγραφα μέρους συγκεντρωτικών καταστάσεων κίνησης λογαριασμού της ALPHA BANK για την περίοδο 1/1/2009 μέχρι 30/12/2011 στον οποίο εκατατίθετο το ένα ενοίκιο της κατοικίας μου, σε κοινό λογαριασμό και έντυπα ανάληψης χρημάτων που εγίνοντο πάντα από τον Αιτητή, σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 & 7 (8 έγγραφα ανάληψης). Ελάμβανα επίσης επίδομα τέκνου το οποίο ανερχόταν στο ποσό των €880.- περίπου. Εγώ στην περίοδο 10 χρόνων από το 1990 μέχρι το 2000 είχα 7 εγκυμοσύνες, έκαμα 6 γέννες και μία αποβολή. Στην διάρκεια αυτής της περιόδου δούλευα συνεχώς εκτός μίας περιόδου 3 ετών όπου ήταν απαραίτητο να φροντίζω τα παιδιά μου. Εργαζόμουν σαν Καθηγήτρια Αγγλικής Γλώσσας συνεχώς και ανελλιπώς μέχρι τις 9 - 10 μ.μ. και κέρδιζα μέχρι το καλοκαίρι του 2011 το ποσό των €3.500.- μέχρι €4.000.- περίπου, όπου τα εισοδήματα μου έχουν μειωθεί δραματικά λόγω του ότι άνοιξαν και άλλα φροντιστήρια στην περιοχή και λόγω της οικονομικής κρίσης οι γονείς δεν έχουν να πληρώσουν για τα φροντιστήρια των παιδιών τους. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή ότι εργαζόμουν περιστασιακά είναι αναληθέστατοι. Όπως προανέφερα μόνο για περίοδο 3 χρόνων όταν τα μωρά μου ήταν πολύ μικρά δεν εργαζόμουν. Ισχυρίζομαι ότι όλο τον υπόλοιπο χρόνο μέχρι σήμερα εργαζόμουν σκληρά και ασταμάτητα, γιατί εκτός της εργασίας μου, σαν μητέρα και σύζυγος είχα να καθαρίσω, να πλύνω, να σιδερώσω, να μαγειρέψω και να τους φροντίσω γενικά με τα μαθήματα και τα φροντιστήρια τους. Όλα τα χρήματα μου από τα ενοίκια, τις απολαβές μου από τα φροντιστήρια και τα επιδόματα των τέκνων μου όλα τα ελάμβανε ο Αιτητής και τα διαχειριζόταν και εγώ το μόνο που έκανα ήταν να ψωνίζω για τα παιδιά μας και το σπίτι μας πάντοτε με κάρτα (visa). Όσες δε επιταγές ελάμβανα ο Αιτητής τις έδιδε στον πατέρα του για να τις εξαργυρώσει επέστρεφε στον Αιτητή τα μετρητά και τα ποσά αυτά τα διαχειριζόταν ο ίδιος. Εγώ ποτέ δεν ασχολήθηκα με τα οικονομικά και ούτε γνωρίζω τι έκαμνε ο Αιτητής. Πιστεύω όμως ότι η συνεισφορά μου στην οικογένεια μου και την απόκτηση των περιουσιακών μας στοιχείων είναι τεράστια σε αντίθεση με τον Αιτητή, ο οποίος τα χρήματα που εκέρδιζε από την εργασία του από πολύ καλές πληροφορίες τις οποίες κατέχω τις κατέθεσε στο όνομα της μητέρας του και του πατέρα του. Εξακολουθούμε να οφείλομε το ποσό των €13.000.- για δάνειο που έγινε κατά ή περί τις 21/10/2011 στη Λαϊκή Τράπεζα με σκοπό την κάλυψη των μεταβιβαστικών εξόδων και την έκδοση ξεχωριστού τίτλου της κατοικίας με αρ. εγγραφής 11179 το οποίο ανεγέρθηκε επί του τεμαχίου 775, Φ/Σχ. 45/59W1 του χωριού Έμπα, όμως ο Αιτητής το αποκρύβει από την αίτηση του. Γνωρίζω επίσης ότι ζήτησε από την Τράπεζα να πληρώσει μόνον μέρος και να τον απαλλάξουν αλλά εγώ δεν δέχθηκα. Οι ισχυρισμοί του ότι με την συμβολή του επήλθε επαύξηση της περιουσίας μου δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Η δική του περιουσία επαυξήθηκε με την σε μεγάλο βαθμό δική μου συνεισφορά. Πουθενά ο Αιτητής στην αίτηση του και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν αναφέρει τα εισοδήματα τα οποία είχε και/ή τις απολαβές του. Το μόνο που επαναλαμβάνει συνεχώς στις παραγράφους 5, 7 & 8 είναι το ποσό των Λ.Κ. 6.600.- που έλαβε σαν προσφυγική βοήθεια, πράγμα που υποδεικνύει πολλά. Είναι ισχυρισμός μου ότι σε καμιά συνεισφορά δεν δικαιούται ο Αιτητής στην περιουσία μου η οποία αναφέρεται στην αίτηση γιατί καμιά συνεισφορά δεν είχε στην ανέγερση και/ή αποπεράτωση της κατοικίας και της αποθήκης και των κοινόχρηστων χώρων που ανεγέρθηκε στο τεμάχιο με αρ. εγγραφής 9814, του Φ/Σχ. XLV/59, τεμ. 305 που βρίσκεται στην τοποθεσία Πετρίδια του χωριού Έμπα. Η κατοικία μου όπως και η αποθήκη στο ισόγειο και οι κοινόχρηστοι χώροι ανεγέρθηκαν αποκλειστικά και/ή το ποσό που απαιτήθηκε για την ανέγερση και αποπεράτωση τους δαπανήθηκε αποκλειστικά από τους γονείς μου εκτός του ποσού των Λ.Κ. 10.000.-, το οποίο δαπανήσαμε για κάποια υλικά και εργασίες όπως αναφέρω πιο πάνω που έγιναν από εμάς, τα οποία όμως μου έδωσε η γιαγιά μου ως δώρο. Ο Αιτητής παραλείπει εντελώς να αναφερθεί και στην αγορά του οικοπέδου που έγινε επίσης από τους γονείς μου. (Σχετική είναι η βεβαίωση του πωλητή για πλήρη εξόφληση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1). Επίσης η κατοικία με αρ. εγγραφής 111/79 η οποία ανεγέρθηκε επί του τεμαχίου 775, Φ/Σχ. 45/59W1 του χωριού Έμπα είναι εγγεγραμμένη εξ ημισείας στο όνομα και των δύο μας. Ο Αιτητής ισχυρίζεται στο ποσό των Λ.Κ. 28.000.- από την πώληση του διαμερίσματος για το ποσό των εσυμπεριλαμβάνετο και το ποσό των Λ.Κ. 6.600.- της προσφυγικής βοήθειας και ότι οι προσωπικές του εργασίες του κοστολογούνται σε €20.000.-. Ουδέν αναληθέστερον. Αναφορικά με τα αυτοκίνητα έχω να αναφέρω τα ακόλουθα: Όσον αφορά το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚQQ 926 μάρκας ΒΜW, ο Αιτητής το αγόρασε με χρήματα από τον κοινό μας λογαριασμό αντί του ποσού των €23.000.- και μου το έκανε δώρο την ημέρα των ερωτευμένων πριν 6 χρόνια περίπου και εγώ του έκαμα δώρο μία μοτοσυκλέττα αξίας €6.000.-. Επειδή όμως ο γιος μας Αντρέας ο οποίος ήταν φοιτητής κατά ή περί τον Μάιο του 2011 χρειαζόταν αυτοκίνητο του αγοράσαμε αυτοκίνητο μάρκας OPEL ASTRA αντί του ποσού των €17.000.- περίπου. Έγινε χρηματοδότηση από την Τράπεζα για το ποσό των €15.100.-. Ο γιος μου έδωσε από προσωπικά του χρήματα το ποσό των €4.000.- και το υπόλοιπο το πληρώσαμε με χρήματα από τον κοινό λογαριασμό που είχα με τον Αιτητή. Αργότερα πουλήθηκε αντί του ποσού των €13.000.- και τα χρήματα τα πήρε ο Αιτητής. Το αυτοκίνητο OPEL ASTRA πουλήθηκε με την προϋπόθεση ότι θα δίναμε στον γιο μας το ΒΜW. Για το λόγο αυτό εγώ του παρέδωσα το ΒΜW και το οδηγούσε από τον Φεβρουάριο του
- Επειδή όμως ήταν κάτω των 25 ετών και δεν τον κάλυπτε η ασφάλεια (full cover), και για τις προσωπικές ζημιές δεν του το μεταβίβασα αρχικά, του το μεταβίβασα τον Σεπτέμβριο του
- Ο Αιτητής γνώριζε πολύ καλά ότι το αυτοκίνητο ανήκε στον γιο μας ο οποίος και το κατείχε και παρόλα αυτά το διεκδικεί με την αίτηση και την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων παρά το γεγονός ότι γνώριζε πολύ καλά ότι του το μεταβίβασα. Καταθέτω φωτοαντίγραφο της κατάστασης χρηματοδότησης του αυτοκινήτου OPEL ASTRA σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Προς απόδειξη της συμπεριφοράς του Αιτητή είναι και η αίτηση ημ. 21/1/2013 (παρακοή) με την οποία ζητεί την ακύρωση της μεταβίβασης του εν λόγω αυτοκινήτου το οποίο μεταβίβασα τον Σεπτέμβριο του 2012 όπως προαναφέρω και η αίτηση του για δέσμευση του φέρει ημ. 19/12/
- Το αυτοκίνητο ΚΜΒ 114 μάρκας TOYOTA SPACIO αγοράστηκε κατά ή περί το Δεκέμβριο του 2010 αντί του ποσού των €7.200.-, μετά από ατύχημα που είχα και έλαβα σαν αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία μου το ποσό των €5.300.- περίπου και το υπόλοιπο των €1.700.- περίπου πληρώθηκε από τον κοινό μας λογαριασμό. Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Παρέλειψε να αναφέρει που βρήκε τα λεφτά που ισχυρίζεται ότι συνεισέφερε στην απόκτηση των περιουσιακών μας στοιχείων. Απέκρυψε να αναφέρει το δάνειο ημ. 21/10/2011 εκ ποσού €14.000.- το οποίο εξακολουθεί να είναι απλήρωτο, αλλά και του δανείου ημ. 2/6/2006 το οποίο χρησιμοποίησε για την εταιρεία του. Ισχυρίζομαι ότι το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημ. 21/12/2012 εκδόθηκε καθ΄ υπέρβαση δικαιοδοσίας και/ή διαδικασίας και το Δικαστήριο δεν ερεύνησε καθόλου το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν αναφέρει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του κανένα ποσό το οποίο είχε σαν εισόδημα και/ή απολαβές, παρά μόνον αναφέρεται σε ποσά όπως το ποσό της προσφυγικής βοήθειας. Πουθενά δεν αναφέρει στην ένορκη δήλωση του τι ποσά δαπανήθηκαν για την ανέγερση της ανωγείου κατοικίας (οροφοδιαμέρισμα) που ανεγέρθηκε στο τεμάχιο με αρ. εγγραφής 9814, του Φ/Σχ. XLV/59, τεμ. 305 που βρίσκεται στην τοποθεσία Πετρίδια του χωριού Έμπα και τι ποσό συνεισέφερε ο ίδιος. Δεν συνοδεύει με καμιά απόδειξη την αίτηση του για την ανέγερση για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του εάν είναι αληθή τα γεγονότα που αναφέρει στην ένορκη του δήλωση για έκδοση του Διατάγματος και ως εκ τούτου ισχυρίζομαι ότι δεν ηδύνατο το Δικαστήριο να εκδώσει το αναφερόμενο Διάταγμα. Είναι νομολογημένο ότι αυτά τα Διατάγματα τα οποία δίνονται με μονομερή αίτηση πρέπει να δίνονται με φειδώ και επί τη αποδείξει όλων των στοιχείων που απαιτούνται και όχι με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς." Oι διάδικοι δεν περιορίστηκαν στις αρχικές τους ένορκες δηλώσεις. Καταχώρησαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις για να αντικρούσουν ο καθένας τους ισχυρισμούς του άλλου, επισυνάπτοντας ο καθένας αριθμό τεκμηρίων που εμβαθύνουν στην ουσία των εκατέρωθεν απαιτήσεων. Το περιεχόμενο των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων δεν άλλαξε καθόλου τους αρχικούς ισχυρισμούς και θέσεις των και συνεχίζουν και εξακολουθούν να ζητούν τις ίδιες θεραπείες εκατέρωθεν. Το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη του το περιεχόμενο των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων χωρίς να παρασυρθεί στην επιθυμία των διαδίκων να οδηγηθεί στην εκδίκαση, στο παρόν στάδιο, της ουσίας της διαφοράς τους. Νομική Πτυχή Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως αυτό έχει τροποποιηθεί, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Στην πλούσια νομολογία επί του θέματος, αναλύθηκαν οι τρεις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος. Οι τρεις προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία. (γ) Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, έχει κριθεί πως είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση απαιτεί από τον Αιτητή να δείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση σχετίζεται με την επάρκεια των αποζημιώσεων. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του Aιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Οι παραπάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία. [Βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Pariko Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015]. Ακόμη, αν το Δικαστήριο τελικά αποδεχθεί την ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, τότε θα πρέπει να κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο και πρόσφορο, κατά πόσο είναι εύλογο και πρόσφορο να εκδώσει το προσωρινό διάταγμα. Το Δικαστήριο ακόμη σε αυτό το στάδιο, πρέπει να έχει υπόψη του, ότι πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική εξέταση και διερεύνηση των επίδικων θεμάτων, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. [ Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD
(1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον τέως Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αρτεμίδη, όπως ήταν τότε. "Θα επαναλάβουμε, έστω και με κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος αντικείμενο της πρωτόδικής απόφασης και έφεσης. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για ν' αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της." Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Aιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν´ ακούσει περαιτέρω τον Aιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Aιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Ακόμη, για να εκδώσει το Δικαστήριο ένα προσωρινό διάταγμα στη βάση μονομερούς αιτήσεως, θα πρέπει να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος. Εξέταση της αίτησης Προχωρώ, λοιπόν, να εξετάσω την παρούσα αίτηση, διευκρινίζοντας ότι η προσέγγιση της μαρτυρίας θα γίνει με αποκλειστικό οδηγό την παραπάνω νομολογία, τις πρόνοιες στη σχετική νομοθεσία η οποία ρυθμίζει τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων και μόνο για σκοπούς διαπίστωσης της τήρησης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για συνέχιση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος και όχι για την εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία ενδεχομένως να οδηγούσαν σε πρόωρη απόφαση επί των επιδίκων θεμάτων. Ο περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος 232/1991, όπως έχει τροποποιηθεί, άρθρο 14, προνοεί ότι: "Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί η ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή." Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Ρυθμίσεως Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου Ν. 232/91, όπως έχει τροποποιηθεί, ο όρος συνεισφορά σημαίνει: "Την οποιαδήποτε μορφή συνεισφοράς των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστία και των μελών της οικογένειας." Η έννοια δε περιουσίας στο σχετικό νόμο ερμηνεύεται ως εξής: "Περιουσία σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιονδήποτε από τους συζύγους." Για να δημιουργηθεί αγώγιμο δικαίωμα, σύμφωνα με τα παραπάνω, θα πρέπει ο γάμος να έχει λυθεί ή ακυρωθεί ή οι σύζυγοι να βρίσκονται σε διάσταση, η περιουσία του ενός να έχει αυξηθεί και ο άλλος σύζυγος να έχει συμβάλει καθ´ οιονδήποτε τρόπο στην αύξηση της περιουσίας του άλλου. Επίσης, η συμβολή του άλλου να έχει γίνει με την προοπτική του γάμου και κατά τη διάρκεια του γάμου. Το άρθρο 14 ( Γ)
(1)του σχετικού νόμου δίνει εξουσία στο Δικαστήριο να «εκδίδει ύστερα από αίτηση διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο καθ' ου η αίτηση να διαθέτει, να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία ή μέρος της». Ακόμη, το άρθρο 14 (Ε) προβλέπει ότι: «το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα για μεταβίβαση στον αιτητή περιουσίας του καθ´ ου η αίτηση που συνιστά αντικείμενο της διαδικασίας δυνάμει του παρόντος νόμου». Επίσης, οι πρόνοιες του άρθρου 4
(1)του Κεφ. 6 αναφέρονται στη δυνατότητα έκδοσης διατάγματος σε σχέση με περιουσία η οποία είναι αντικείμενο της αίτησης. Όπως δε έχει νομολογηθεί, σε περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται το άρθρο 4
(1)του Κεφ. 6, το θέμα μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60. [Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 122 και Adidas v. Jonitexo, ανωτέρω]. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και από τους δυο διάδικους, οι διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι και ο γάμος τους έχει λυθεί με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου. Είναι ισχυρισμός του Αιτητή ότι η περιουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια του γάμου και/ή με την προοπτική του γάμου. Η Καθ΄ ης η Αίτηση παραδέχεται στην ένορκή της δήλωση ότι έφεραν από την Αυστραλία και οι δυο από $30.000 Αυστραλίας, τα κατάθεσαν σε κοινό λογαριασμό και τα χρησιμοποίησαν για την αγορά διαμερίσματος. Παραδέχθηκε ότι ο Αιτητής έλαβε από την Κυπριακή Δημοκρατία ως πρόσφυγας το ποσό των Λ.Κ. 6.600,=, ότι αγόρασαν μαζί αυτοκίνητα τα οποία μεταπούλησαν και χρησιμοποίησαν τα λεφτά για την αγορά της κατοικίας στην Έμπα της Πάφου. Παραδέχθηκε ότι μαζί με τον Αιτητή για την ανέγερση του οροφοδιαμερίσματος στην Έμπα της Πάφου, πλήρωσαν μόνο τα είδη υγιεινής, τα μάρμαρα της κουζίνας και της σκάλας, ως επίσης και τις κορνίζες της οροφής που δεν ξεπερνούσαν το ποσό των Λ.Κ. 10.000,=. Παραδέχθηκε ότι αγόρασαν με τον Αιτητή από χρήματα κοινού τους λογαριασμού την επίπλωση και τα ηλεκτρικά είδη της συζυγικής τους κατοικίας. Ισχυρίζεται ότι την κατοικία στην Έμπα την αγόρασαν από το ποσό που έλαβαν από την πώληση του διαμερίσματος και τοποθέτησαν σε κοινό λογαριασμό, πλέον το κοινό δάνειο που συνήψαν για το ποσό των Λ.Κ. 23.000,= κ. ά. Δεν θα υπεισέλθω στους αντικρουόμενους ισχυρισμούς στο παρόν στάδιο, ούτε θα ενδιατρίψω στις λεπτομέρειες των αποδείξεων που επισύναψε ο κάθε διάδικος. Ούτε και θα ήταν ορθό να προβώ σε ευρήματα αναφορικά με τα εισοδήματα κάθε διάδικου και της εταιρείας στην οποία ο Αιτητής υπήρξε μέτοχος, με κίνδυνο να αποφασίσω και την ουσία της διαφοράς. Ακόμα, ο επακριβής προσδιορισμός της αύξησης της περιουσίας και της έκτασης της οποιασδήποτε συνεισφοράς της Καθ΄ ης η Αίτηση θα γίνει κατά την εκδίκαση της ουσίας της αίτησης όταν θα έχει το Δικαστήριο ενώπιον του συμπληρωμένη τη μαρτυρία. Κρίνω, όμως, στη βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιόν μου, ότι υπάρχει όντως σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αίτησης. Ακολουθεί συνεπώς, η εξέταση της τήρησης της τρίτης προϋπόθεσης, δηλαδή της αδυναμίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ 785, εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που έχει η τυχόν αποξένωση ή επιβάρυνση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί ή όπως αναφέρεται στην υπόθεση Τσιολάκκη κ. ά. v. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, 785: «εκείνο που απαιτείται είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Πόσον μάλλον εδώ, που έχουμε να κάνουμε με το αντικείμενο της αίτησης. Η απόφαση Κίτσιου v. Χριστοδούλου
(2004)1 Α.Α.Δ. 228, επίσης τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση που αφορούσε το αντικείμενο της υπόθεσης και παραθέτω εκτενέστερο απόσπασμα από αυτήν: "Το έχουμε ήδη σημειώσει εξ αρχής πως ζήτημα σε σχέση με τον κίνδυνο μεταβίβασης ή επιβάρυνσης της ακίνητης ιδιοκτησίας δεν είχε εγερθεί καν από την εφεσίβλητη. Εν πάση περιπτώσει, είναι προφανές πως διέλαθε της προσοχής του πρωτόδικου Δικαστηρίου πώς εν προκειμένω η αίτηση για το παρεμπίπτον διάταγμα δεν αποσκοπούσε ακριβώς στην εξασφάλιση ενδεχόμενης απόφασης με τη διαφύλαξη των δυνατοτήτων εκποίησης ακίνητης περιουσίας γενικώς, αλλά στη διασφάλιση του ίδιου του αντικειμένου της αγωγής, ενόψει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Το γεγονός ότι υπήρχε και διαζευκτική αξίωση για αποζημιώσεις δεν μπορεί να απομακρύνει από την ουσία του πράγματος. Ο ενάγων επιδίωκε να διατηρηθεί το αντικείμενο με βάση αγωγής η οποία διατηρουμένης της δυνατότητας για μελλοντική συζήτησή της, για τις ανάγκες του θέματος, φαινόταν καλή και, κάτω από τις περιστάσεις το παρεμπίπτον διάταγμα θα έπρεπε να είχε διατηρηθεί. Σημειώνουμε συναφώς το γεγονός ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος δεν θα επηρέαζε δυσμενώς την εφεσίβλητη με οποιοδήποτε τρόπο αφού, ακόμα και ενώπιόν μας, ο ευπαίδευτος συνήγορός της μας δήλωσε πως στην πραγματικότητα δεν είχε πρόθεση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει τα ακίνητα." Στην υπόθεση Γιάννης Φετοκάκης ν. Λάμπρου Χριστοφή κ. ά.,
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 800, λέχθηκαν επίσης αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα, τα ακόλουθα: "Σημειώνουμε ότι σε περιπτώσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων ο αιτητής δεν έχει το βάρος να αποδείξει την πραγματική πρόθεση του καθ΄ ου η αίτηση να προβεί σε μεταβίβαση της περιουσίας του. Όπως έχει λεχθεί από τον Δικαστή Πική στην υπόθεση Τσιολάκη και άλλη v. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, εκείνο το οποίο απαιτείται είναι η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του γεγονότος." Ο Αιτητής επιδιώκει μεταξύ των θεραπειών που αξιώνει και δικαίωμα εγγραφής επί της ακίνητης περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση κατά το ½ εξ αδιαιρέτου ιδανικό μερίδιο, όσο αναλογεί στη συνεισφορά του. Η ενδεχόμενη αποξένωση του ακινήτου θα εξουδετέρωνε και την παραμικρή πιθανότητα ικανοποίησης της απαίτησής του. Ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωσή του ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση τον πληροφόρησε ότι βρίσκεται σ΄ επαφή με ενδιαφερόμενους αγοραστές των δύο
(2)κατοικιών τους και πληροφορήθηκε ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση εσπευσμένα προσπαθεί να μεταβιβάσει και/ή αποξενώσει τις προαναφερόμενες κατοικίες με σκοπό την οικειοποίηση του προϊόντος της πωλήσεως. Ως εκ τούτου, πληρoύται και η τρίτη προϋπόθεση του Νόμου, αφού ο κίνδυνος σε περίπτωση αποξένωσης της περιουσίας από την Καθ΄ ης η Αίτηση είναι ορατός. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι η καταχώρηση της αίτησης από μέρους του Αιτητή στις 19/12/12 και η έκδοση προσωρινού διατάγματος στις 21/12/12 είναι κατάχρηση της διαδικασίας απορρίπτεται. Σχετικό είναι ό,τι λέχθηκε στην έφεση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, Χριστάκη Σάββα και Παναγιώτας Τηλεμάχου
(2001)1 ΑΑΔ 2081 από τον έντιμο Δικαστή Κραμβή, αναφορικά με το χρόνο κατά τον οποίο το επείγον αρχίζει να προσμετρά: "Αναφορικά με το πρώτο ζήτημα της καθυστέρησης, το συμπέρασμα είναι εντελώς ανεδαφικό. Η αγωγή καταχωρήθηκε μέσα στην προθεσμία που προβλέπει ο νόμος και ο υπολογισμός του χρόνου, ως παράγοντα για τη διαπίστωση της ύπαρξης καθυστέρησης σε βαθμό που να εξανεμίζεται το επείγον του διατάγματος, αρχίζει να προσμετρά, λαμβανομένων υπόψη και άλλων τυχόν παραγόντων, από την ημερομηνία καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης και όχι από το χρόνο που επήλθε η διάσταση." (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). Η Απαίτηση καταχωρήθηκε στις 19/12/2012 και αυθημερόν η αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Το επείγον της αίτησης έχει καταδειχθεί. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση για απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων κατά την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης εκ μέρους του Αιτητή και ότι δεν ανέφερε στο Δικαστήριο πού βρήκε τα λεφτά που ισχυρίζεται ότι συνεισέφερε στην απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων των διαδίκων, ως επίσης, ότι δεν ανέφερε και συγκεκριμένα δάνεια που συνήψαν για την κατοικία και την εταιρεία του, ουδόλως έχει επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου. Στην απόφαση M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. THE TIMBERLAND CO. OF USA (πιο πάνω), ο τότε Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου, κ. Πικής, είπε τα πιο κάτω: "Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διάταγμα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, και οι συνέπειες από τη μη αποκάλυψη εξηγούνται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ορισμένες από τις οποίες έκαμε αναφορά ο κ. Μιχαηλίδης [βλ. Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1 (E) C.L.R. p. 607, 616 - 619, ΄Ακης Γρηγορίου και Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου, Πολ. Έφεση 8181, 23/3/1995, Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λίμιτεδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και DEMESTAR LIMTED v. 1. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO. LTD κ. ά., 30/5/1996.]" Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, Έφεση αρ. 133, ημερομηνίας 20.4.2001, Τασούλλας Μαυρομμάτη v. Ανδρέα Μιχαήλ, ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Ηλιάδης, ανέφερε μεταξύ άλλων: "Αναφορικά με τη νομική πλευρά της υπόθεσης η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο αιτητής σε μια μονομερή αίτηση πρέπει να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική απόφαση είναι ορθή [Ίδε Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583]. Όμως στην παρούσα περίπτωση η εφαρμογή των νομικών αρχών μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης δεν φαίνεται να είναι δικαιολογημένη. Είναι ορθό ότι παρατηρήθηκαν μερικές αόριστες αναφορές και ισχυρισμοί που δεν ήταν επακριβώς ως ορθοί για διάφορα στοιχεία που σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία. Όμως τα στοιχεία αυτά δεν πιστεύουμε ότι είναι ουσιώδη με βαθμό που μπορούσαν να οδηγήσουν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η εφεσείουσα πρόβαλε μερικές θέσεις που πιθανό να αφήνουν μερικά κενά στην τεκμηρίωση τους. Όμως οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να αποδοθούν σε εσκεμμένη πρόθεση και δεν πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να περιέλθουν σε γνώση της εφεσείουσας με την εξάσκηση εύλογης επιμέλειας." To Δικαστήριο, αφού ανέγνωσε τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων τους αναφορικά με το θέμα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (non-disclosure), βρίσκει ότι ο Αιτητής δεν απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει τη μονομερή αίτησή του ημερομηνίας 19/12/12. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο δεν θα ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/12/12 λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και θα προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσο θα οριστικοποιήσει το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/12/12. Οποιαδήποτε προσπάθεια να συμπεριληφθεί άλλη μαρτυρία, στο παρόν στάδιο θα αποβεί αναποτελεσματική, γιατί θα αποτελεί ουσιαστικά επανάληψη των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων και το Δικαστήριο δεν πρόκειται να διεξέλθει αυτή για τη διαπίστωση άλλων γεγονότων από αυτά που έχει ενώπιόν του. Δεν προτίθεμαι ν΄ ασχοληθώ άλλο με τη μαρτυρία. Θα υποδείξω πως στο στάδιο αυτό δεν απαιτείται λεπτομερής αξιολόγησή της [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263]. Ούτε οριστική διάγνωση των θεμάτων που συνάπτονται με τα επίδικα θέματα στην κυρίως αίτηση (βλ. Μυριάνθη Κυριάκου Νικόλα v. Μιχάλη Κεφάλα κ. ά., Π. Ε. 9939, ημερομηνίας 17.7.1998). Παρέθεσα όση μαρτυρία είναι αρκετή για να ασκήσω τη δικαιοδοσία που απαιτεί η διαδικασία έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος. Στο παρόν στάδιο δεν χρειάζεται η απόδειξη της βάσης της κυρίως αίτησης, αυτό νομολογήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κεφάλα που αναφέρεται ανωτέρω, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα πιο κάτω: "Θεωρούμε σημαντικό να γίνεται η κατάλληλη ταξινόμηση ώστε να μην παρεκκλίνει η διαδικασία για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος από το στόχο της και, μάλιστα, να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας." To Δικαστήριο στηρίχθηκε επίσης και στις αποφάσεις Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου κ. ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και A. Pieris (Alakatoudi) Beach Court Ltd v. Χαριτίνη Ιωαννίδου
(1986)1 J.S.C.
- Mε όσα παρέθεσα πιο πάνω προκύπτει πως στην προκειμένη περίπτωση συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 [Οδυσσέως v. Πιερής (ανωτέρω)]. Ας μου επιτραπεί για σκοπούς οικονομίας του λόγου και του χρόνου να μην ασχοληθώ άλλο με τα εκατέρωθεν επιχειρήματα. Επειδή, όμως, ο Αιτητής με την εναρκτήρια αίτησή του ζητά το ένα δεύτερο (1/2) ως συνεισφορά του στην περιουσία που απέκτησαν οι διάδικοι κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων και/ή με την προοπτική του γάμου των, συμφωνώ με την ευπαίδευτη δικηγόρο της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής θα μπορούσε να ικανοποιήσει την απαίτησή του εάν το Δικαστήριο στο προσωρινό διάταγμα διάτασσε την μη αποξένωση του ενός δευτέρου (1/2) του μεριδίου των ακινήτων που κατέχει σήμερα εξ ολοκλήρου η Καθ΄ ης η Αίτηση. Συνακόλουθα, έχοντας υπόψη μου τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο, υπό τις περιστάσεις, όπως το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/12/12 τροποποιηθεί και περιοριστεί στο ένα δεύτερο (1/2) μερίδιο του όλου μεριδίου, τόσο των ακινήτων όσο και των κινητών που δεσμεύτηκαν με το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/12/
- Το Προσωρινό Διάταγμα, ως έχει τροποποιηθεί, καθίσταται οριστικό μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Τα έξοδα, ενόψει του πιο πάνω αποτελέσματος, επιδικάζονται κατά το ήμισυ (1/2) σε βάρος της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, εγκριθούν από το Δικαστήριο και καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο