Aθηνούλας (Ανθή) Χαραλάμπους ν. Δημήτρη Δημοσθένους, Αρ. Αίτησης: 25/13, 28/11/2013

(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90), το οποίο προνοεί τα εξής: "Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις." H Aιτήτρια στην ένορκη της ομολογία στην παράγραφο 7 παραδέχεται ότι οι διάδικοι ευρίσκονται σε διάσταση από την 01/04/13, ημερομηνία όπου εγκατέλειψε ο Καθ΄ ου η Αίτηση τη συζυγική κατοικία μετά που του είχε ζητήσει η ίδια να εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία. Στην παράγραφο 10 της ένορκής της δήλωσης αναφέρει ότι έχει αποστείλει διπλοσυστημένη επιστολή για λύση του γάμου της στον Μητροπολίτη στις 16/04/13. Άρα, τουλάχιστον πληρούνται οι δύο

(2)από τις τρεις

(3)προϋποθέσεις, που προβλέπει το άρθρο 17

(1)του Νόμου 23/90, που δεν είναι ανάγκη να συντρέχουν σωρευτικά, αλλά διαζευκτικά. Θα εξετάσω τώρα κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Το άρθρο 32 ορίζει τα ακόλουθα: "

(1)Tηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον Δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το Δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον." To άρθρο 9 του Κεφ. 9 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα χωρίς να ακούει την άλλη πλευρά όταν η υπόθεση είναι επείγουσας φύσεως (upon proof of urgency or other peculiar circumstances). Η Αιτήτρια στην ένορκη της ομολογία αναφέρει ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση είχε βίαιη συμπεριφορά η οποία γινόταν εντονότατη κάθε φορά που ήταν σε κατάσταση μέθης οπόταν και την κτυπούσε βίαια μπροστά στα ανήλικα τέκνα της. Πολλά τέτοια επεισόδια επαναλήφθηκαν τον τελευταίο καιρό, με αποτέλεσμα πολλές φορές να προσφύγει στην Αστυνομία και να καταγγείλει τα πιο πάνω επεισόδια. Ανάφερε ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση πάσχει από προβλήματα ψυχικής υγείας και απολύθηκε από τον στρατό χωρίς να εκτίσει τη στρατιωτική του θητεία και ότι δεν του επιτρέπεται η οπλοφορία. Πριν 8 μήνες την απείλησε με όπλο βάζοντάς το στο λαιμό της και ότι τελικά η Αστυνομία βρήκε το όπλο αυτό κατόπιν υποδείξεως του από την κόρη της και το κατάσχε. Στο παρελθόν την απείλησε με μαχαίρι και ξιφολόγχη πώς αν τον χωρίσει θα τη σκοτώσει και θα αυτοκτονήσει. Μετά την επάνοδό του στο σπίτι στις 12/10/13 είναι πιθανόν, λέει η Αιτήτρια, να πραγματοποιήσει την απειλή του αυτή, αφού και στο παρελθόν έκαμε απόπειρα αυτοκτονίας όταν χώρισε από προηγούμενή του σχέση. Η κατάσταση χειροτέρευε καθημερινά, ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Προέβηκε σε επανειλημμένες καταγγελίες στην Αστυνομία. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση συνεχίζει να τη βρίζει, να την απειλεί και η συμπεριφορά του είναι βάναυση, αρνητική, υποτιμητική, ταπεινωτική και γεμάτη καταπίεση. Η ζωή της έγινε ένας πραγματικός εφιάλτης και ζήτησε από το Δικαστήριο τις αιτούμενες θεραπείες στη μονομερή της αίτηση για αποκλειστική χρήση της κατοικίας και άλλα. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση στην ένορκή του δήλωση αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία μετά που εκδιώχθηκε από την Αιτήτρια. Έφυγε, διότι δεν ήθελε να προκληθούν προβλήματα στα παιδιά τους και να συνεχίσει η ένταση που υπήρχε στο σπίτι, μετά από έντονες αντιδράσεις της Αιτήτριας. Αρνείται ότι υπήρξε βίαιος. Ισχυρίζεται ότι όσα ανάφερε η Αιτήτρια στην ένορκή της δήλωση είναι ψευδή με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και τη δική του ταπείνωση. Ισχυρίζεται ότι ουδέποτε είχε προβλήματα ψυχικής υγείας και ούτε απολύθηκε από τον στρατό και ότι υπηρέτησε ολόκληρη τη θητεία του, χωρίς κανένα πρόβλημα, στις ειδικές δυνάμεις. Ουδέποτε απείλησε την Αιτήτρια με όπλο, ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο. Παραδέχεται ότι κατέχει ένα αεροβόλο όπλο, το οποίο περιήλθε στην κατοχή του με τη συγκατάθεση της Αιτήτριας ως αποπληρωμή χρέους ενός πελάτη που είχε στην επιχείρησή του. Το όπλο το παρέδωσε στην Αστυνομία στην παρουσία της 17χρονης κόρης των διαδίκων. Αρνείται τους ισχυρισμούς περί αυτοκτονίας και απειλές για τη ζωή της και ισχυρίζεται ότι είναι εντελώς αβάσιμοι. Ισχυρίζεται ότι επέστρεψε στο σπίτι του στις 12/10/13 μετά από παρότρυνση των παιδιών τους και των πεθερικών του, ως επίσης και της αδελφής της Αιτήτριας. Δεν το έκανε για να διευκολύνει τη δική του ζωή, αλλά για την ευημερία των παιδιών του. Η Αιτήτρια έπαψε να φροντίζει τα παιδιά και αμελούσε τα καθήκοντά της ως μητέρα. Η συμπεριφορά της ήταν αλλόκοτη και εχθρική προς τα παιδιά και τον ίδιο, και ειδικότερα προς τη 17χρονη έφηβη κόρη τους. Η συμπεριφορά της, συνεχίζει να ισχυρίζεται στην ένορκή του δήλωση ο Καθ΄ ου η Αίτηση, είναι αποτέλεσμα της ερωτικής σχέσης που διατηρεί η Αιτήτρια με Τουρκοκύπριο και με τον οποίο διαμένει σε άλλη κατοικία στην Πάφο. Από τον καιρό που ξεκίνησε η ερωτική της σχέση η Αιτήτρια παραμελεί τα παιδιά της, διαμένει κυρίως σε άλλη κατοικία και όταν διανυκτερεύει στη συζυγική κατοικία επιστρέφει πολύ αργά στο σπίτι και σχεδόν δεν βλέπει ποτέ τα παιδιά της. Δεν προσφέρει στα παιδιά τους καμιά φροντίδα ή επιμέλεια και δεν έχει μαζί τους καμιά ουσιαστική επικοινωνία. Περαιτέρω, δεν προσφέρει στα καθημερινά έξοδα διατροφής και συντήρησης των παιδιών της. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται και θεωρεί ότι η επιστροφή του στη συζυγική κατοικία έγινε μετά από παράκληση των παιδιών του, των πεθερικών του και της κουνιάδας του και ήταν επιβαλλόμενη υπό τις περιστάσεις, για να φροντίζει τα παιδιά τους, τα οποία εγκατέλειψε, όπως ισχυρίζεται, η Αιτήτρια, για να περνά χρόνο μαζί με τον εραστή της. Τα παιδιά τους, συνεχίζει ο Καθ΄ ου η Αίτηση, είναι πολύ πληγωμένα και απογοητευμένα από τη συμπεριφορά της Αιτήτριας και την αδιαφορία που επιδεικνύει καθημερινά. Η Αιτήτρια έχει γίνει επικίνδυνη και βίαιη, ιδιαίτερα με τη 17χρονη κόρη τους Μαρία. Ισχυρίστηκε ότι δεν διατρέχει η Αιτήτρια κανένα κίνδυνο από τον ίδιο και ότι η εκδίωξή του από την οικογενειακή κατοικία μόνο ζημιά θα προκαλέσει στα παιδιά της και στην ίδια. Η παρουσία του στη συζυγική κατοικία κρίνεται από τον ίδιο ως αναγκαία για την ευημερία των παιδιών τους. Στην ένορκη δήλωσή της η Μαρία Δημοσθένους, 17χρονη ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων, αναφέρει ότι ο πατέρας της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία γιατί τον εκδίωξε η μητέρα της. Εβίωσε αρκετά προβλήματα ο πατέρας της μετά από σοβαρό τραυματισμό που είχε σε δυστύχημα. Δεν έτυχε της αναγκαίας υποστήριξης και κατανόησης στο πρόβλημα που είχε από το δυστύχημα από τη μητέρα της και αντιμετώπιζε συνεχώς την εχθρική και απαράδεκτη συμπεριφορά της. Η μητέρα της τον κατηγορούσε για την ανικανότητά του να δουλέψει και έτσι τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη συζυγική κατοικία την 01/04/

1. Τα όσα αναφέρει η μητέρα της στην ένορκή της δήλωση, συνεχίζει η 17χρονη κόρη των διαδίκων, δεν ευσταθούν και αποτελούν απλά ψέματα με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και την ταπείνωση του πατέρα της. Ο πατέρας της ουδέποτε είχε ή παρουσίασε προβλήματα ψυχικής υγείας και εξ όσων γνωρίζει, υπηρέτησε στο στρατό ολόκληρη τη στρατιωτική του θητεία στις ειδικές δυνάμεις. Ουδέποτε απείλησε τη μητέρα της με όπλο ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο στο οποίο αναφέρεται η ίδια. Παραδέχεται ότι κατείχε αεροβόλο όπλο ο πατέρας της, το οποίο η ίδια υπέδειξε στην Αστυνομία όταν ήρθε στο σπίτι τους και παραλήφθηκε από την Αστυνομία. Κρίνει ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς της μητέρας της περί αυτοκτονίας και περί απειλών για τη ζωή της μητέρας της, συνεχίζει στην ένορκή της δήλωση η ανήλικη Μαρία και αναφέρει ότι ο πατέρας της επέστρεψε στο σπίτι στις 12/10/13 μετά από δική τους παρότρυνση και παράκληση του παππού, της γιαγιάς και της θείας της, και κυρίως του αδελφού της Χαράλαμπου, ο οποίος περνούσε πολλές ώρες στο σπίτι μόνος του και ένοιωθε παραμελημένος και φοβισμένος. Η μητέρα τους έπαψε να τους φροντίζει και τους παραμελούσε. Η συμπεριφορά της ήταν αλλόκοτη και εχθρική και ειδικά προς την ίδια. Αρχές του Οκτώβρη του 2013 η μητέρα της την κτύπησε τόσο πολύ που ο παππούς της, ο πατέρας της μητέρας της δηλαδή, αναγκάστηκε να την πάρει στο νοσοκομείο. Για το πιο πάνω περιστατικό έχει στενοχωρηθεί και πληγωθεί αφάνταστα και υπάρχει καταγγελία στην Αστυνομία. Η όλη συμπεριφορά της μητέρα της εδράζεται στο αποτέλεσμα της ερωτικής σχέσης που διατηρεί με Τουρκοκύπριο, μαζί με τον οποίο διαμένει πολύ συχνά στην Πάφο. Η ερωτική της σχέση ξεκίνησε πολύ πριν αναγκαστεί ο πατέρας της να φύγει από το σπίτι. Αυτός είναι και ο προεξάρχον λόγος για τον οποίο αιτήθηκε η μητέρα της αποκλειστική χρήση της κατοικίας. Από τον καιρό που ξεκίνησε η ερωτική σχέση της μητέρας της τους παραμελεί, γυρνά πολύ αργά στο σπίτι ή και καθόλου και σχεδόν δεν τους βλέπει ποτέ. Αδιαφορεί πλήρως για τα παιδιά της και δεν τους έχει μιλήσει τις τελευταίες τρεις βδομάδες. Δεν τους προσφέρει ούτε τη μητρική αγάπη και φροντίδα ως έπρεπε, δεν έχουν καμιά ουσιαστική επικοινωνία μαζί της και δεν συνεισφέρει καθόλου στα καθημερινά έξοδα, τόσο για τα προσωπικά τους όσο και για την εκπαίδευσή τους. Όσες φορές της ζήτησε λεφτά για το σχολείο και τα φροντιστήρια αρνήθηκε να της δώσει. Όταν ο πατέρας της επέστρεψε στο σπίτι, ήδη υπήρχαν αρκετές οφειλές στα φροντιστήρια τις οποίες προσπάθησε να αποπληρώσει. Όσον αφορά τα υπόλοιπα τους έξοδα, ο πατέρας της τα φροντίζει χωρίς η μητέρα τους να προσφέρει καμιά οικονομική ενίσχυση. Είναι πασιφανές, συνεχίζει η ανήλικη Μαρία, ότι οι ισχυρισμοί της μητέρας της είναι ψευδείς με μοναδικό σκοπό να αναγκάσει τον πατέρα της να εγκαταλείψει την οικογενειακή τους κατοικία. Τόσο η ίδια, όσο και ο αδελφός της δεν νοιώθουν ασφάλεια με τη μητέρα τους. Τους φωνάζει και είναι συνεχώς εχθρική. Η παρουσία του πατέρα τους είναι απαραίτητη. Το διαμέρισμα που διατηρεί ο πατέρας της στη Γεροσκήπου και το οποίο τον βοήθησε να η ίδια να βρει και εξοπλίσει, είναι ενός υπνοδωματίου και δεν μπορούν να στεγαστούν όλοι. Νοιώθουν άνετα στο σπίτι τους επειδή βρίσκονται κοντά στη γιαγιά και στον παππού τους και στη θεία τους και νονά της, που είναι αδελφή της μητέρας της. Τη φροντίδα του σπιτιού την έχει αναλάβει η ίδια με τη βοήθεια του πατέρα της. Πλένει, σιδερώνει και καθαρίζει το σπίτι και φροντίζει να έχει τα απαραίτητα ο αδελφός της για το σχολείο. Οι ισχυρισμοί για απειλές της μητέρας της είναι αβάσιμες και ψευδείς. Ουδείς διατρέχει κίνδυνο από την παρουσία του πατέρα της στο σπίτι, αντίθετα, η παρουσία του θα δημιουργήσει αίσθημα ασφάλειας τόσο στην ίδια, όσο και στον αδελφό της Χαράλαμπο που βρίσκεται σε μια τρυφερή ηλικία και χρειάζεται ένα πατέρα-πρότυπο. Στην ένορκη δήλωση της κ. Μαρούλλας Χαραλάμπους, μητέρας της Αιτήτριας και πεθεράς του Καθ΄ ου η Αίτηση, αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: "
2. Επειδή το σπίτι μου γειτονεύει με την οικογενειακή κατοικία της Αιτήτριας και είμαι σε θέση να ακούω τι συμβαίνει στο διπλανό σπίτι, είμαι σε θέση να βεβαιώσω ότι ο γαμπρός μου ουδέποτε χτύπησε την κόρη μου, ούτε την έβρισε και ποτέ δεν την ταπείνωσε. Οι ισχυρισμοί της για βιαιότητες, ταπεινωτική και βάναυση συμπεριφορά αποτελούν αναλήθειες. Αντιθέτως, όπως έχω ήδη αναφέρει, η κόρη μου είναι αυτή που συμπεριφέρεται πολύ άσχημα στα παιδιά, δεν τα φροντίζει, τα έχει παραμελήσει και δείχνει να μην ενδιαφέρεται πλέον. Είμαι πολύ αναστατωμένη με την συμπεριφορά της που θέτει σε κίνδυνο τα παιδιά της.
3. Πιστεύω ότι η κόρη μου έχει καθοδηγηθεί ή επηρεαστεί από τον εραστή της για να προβεί στην αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Πιστεύω ότι η κόρη μου δεν διατρέχει οποιοδήποτε κίνδυνο από τον γαμπρό μου. Πιστεύω ότι η εκδίωξη του γαμπρού μου από το σπίτι μόνο ζημιά προκαλεί στα εγγόνια μου. Ουδείς διατρέχει κίνδυνο από την παρουσία του στο σπίτι αντίθετα η παρουσία του στο σπίτι θα δημιουργήσει αίσθημα ασφάλειας στα εγγόνια μου που τον χρειάζονται και οι δύο για να τους φροντίσει και να τους προσφέρει την αγάπη και στήριξη που τόσο πολύ χρειάζονται.
4. Η απόρριψη της αίτησης της Αιτήτριας θα είναι προς το συμφέρον των παιδιών των διαδίκων." Στην ένορκη δήλωση του κ. Χαράλαμπου Χαραλάμπους, πατέρα της Αιτήτριας και πεθερού του Καθ΄ ου η Αίτηση, αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: "
5. Επειδή το σπίτι μου γειτονεύει με την οικογενειακή κατοικία των διαδίκων και είμαι σε θέση να ακούω τι συμβαίνει σε αυτήν, είμαι σε θέση να βεβαιώσω ότι ο γαμπρός μου ουδέποτε χτύπησε την κόρη μου, ούτε την έβρισε και ποτέ δεν την ταπείνωσε. Οι ισχυρισμοί της για βιαιότητες, ταπεινωτική και βάναυση συμπεριφορά αποτελούν αναλήθειες. Αντιθέτως, όπως έχω ήδη αναφέρει, η κόρη μου είναι αυτή που συμπεριφέρεται πολύ άσχημα τα παιδιά, δεν τα φροντίζει, τα έχει παραμελήσει και δείχνει να μην ενδιαφέρεται πλέον για αυτά. Κατά τις αρχές Οκτωβρίου είχε χτυπήσει τόσο άσχημα την εγγονή μου που εγώ ο ίδιος αναγκάστηκα να την πάρω στο νοσοκομείο. Υπάρχει σχετική καταγγελία εις βάρος της κόρης μου για το περιστατικό αυτό. Η συμπεριφορά της θέτει σε κίνδυνο τα παιδιά της.
6. Πιστεύω ότι η κόρη μου έχει καθοδηγηθεί ή επηρεαστεί από τον εραστή της για να προβεί στην αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Πιστεύω ότι η κόρη μου δεν διατρέχει οποιοδήποτε κίνδυνο από τον γαμπρό μου. Πιστεύω ότι η εκδίωξη του γαμπρού μου από το σπίτι μόνο ζημιά προκαλεί στα εγγόνια μου. Ουδείς διατρέχει κίνδυνο από την παρουσία του στο σπίτι αντίθετα η παρουσία του στο σπίτι θα δημιουργήσει αίσθημα ασφάλειας στα εγγόνια μου που τον χρειάζονται και οι δύο για να τους φροντίσει και να τους προσφέρει την αγάπη και στήριξη που τόσο πολύ χρειάζονται.
7. Η απόρριψη της αίτησης της Αιτήτριας θα είναι προς το συμφέρον των παιδιών των διαδίκων." Σχετικά με τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος υπάρχει σωρεία νομολογίας. Ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις: Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis

(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης v. Μακρυγιώρου και άλλου

(1978)1 Α.Α.Δ. 585, M. & M. Transport v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων

(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd

(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, National Bank of Greece v. Moticia

(1978)1 C.L.R. 303, ΚΟΤ v. Θεωρή

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X" Βασίλη

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών, όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ" Bασίλη

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos (πιο πάνω), σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιόν του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Αντικείμενο της εξέτασης είναι κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Σχετικές αποφάσεις είναι: Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης

(1992)1 (Ε) Α.Α.Δ. 148, σελ. 1465 - 1466, Κατσουρίδης v. Κατσουρίδη, Έφεση αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21/04/1997,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 415, Jonitexo Ltd. V. Adidas

(1984)1 C.L.R.

1. Σήμερα ενώπιόν μου αντεξετάστηκε η Αιτήτρια από τον δικηγόρο του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ανάφερε μεταξύ άλλων, ότι η κόρη τους, η 17χρονη Μαρία και ο ανήλικος γιος τους Χαράλαμπος, εξουσιάζονται από τον πατέρα τους, είτε με την αποδοχή της σχέσης της ανήλικης κόρης τους με 23χρονο, είτε με σκουτεράκι που αγόρασε ο πατέρας προς τον ανήλικο γιου τους, και θεωρεί ότι όλο αυτό είναι ένα σκηνοθετημένο σενάριο για να την εκδιώξουν όλοι από τη συζυγική κατοικία και να καρπωθούν την ιδιοκτησία της κατοικίας. Σε ερώτηση του δικηγόρου του Καθ΄ ου η Αίτηση, ανάφερε ότι η ίδια μετέφερε την ανήλικη θυγατέρα τους Μαρία στο διαμέρισμα όπου διαμένει μαζί με τον συμβίο της, και ο λόγος που τη μετέφερε εκεί ήταν για να ξέρει που μένει η μητέρα της, επί λέξει: «σε περίπτωση που συμβεί οτιδήποτε για να μπορεί να την ειδοποιήσει». Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση; Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ήρθε η Αιτήτρια στο Δικαστήριο να ζητήσει θεραπεία μονομερώς, οδήγησε το Δικαστήριο να κρίνει ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Πρόκειται για ένα ζευγάρι το οποίο αντιμετωπίζει διαφορές στις διαπροσωπικές του σχέσεις. Η μητέρα έχει συνάψει σχέση με τρίτο πρόσωπο. Ο πατέρας εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία και μετά από παρότρυνση και παράκληση των συγγενών του, των γονέων της Αιτήτριας και πεθερικών του και των παιδιών του, επέστρεψε στις 12/10/13 στη συζυγική κατοικία, για να μπορέσει να συμπαρασταθεί στα παιδιά του κάτω από τις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην οικογενειακή κατάσταση των διαδίκων. Το προσωρινό διάταγμα εξεδόθη σε μεταγενέστερο στάδιο στις 29/10/
2. Υπήρχε ορατή πιθανότητα να εδικαιούτο η Αιτήτρια σε θεραπεία στην αγωγή; Όπως τα έχει παρουσιάσει η Αιτήτρια με την ένορκή της δήλωση και το δικαίωμα που της δίνει η νομολογία να έρθει με μονομερή αίτηση στο Δικαστήριο λόγω κατεπείγουσας φύσης της υπόθεσης, εφάνηκε στο Δικαστήριο ότι υπήρχε ορατή πιθανότητα να εδικαιούτο σε θεραπεία και ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Μετά όμως την καταχώρηση της ένστασης του Καθ΄ ου η Αίτηση και τις τέσσερεις ένορκες δηλώσεις που τη συνοδεύουν, του Καθ΄ ου η Αίτηση προσωπικά, τις ανήλικης θυγατέρας του Μαρίας, της πεθεράς του και του πεθερού του, γονέων της Αιτήτριας, οι οποίοι, όλοι και ο καθένας ξεχωριστά, αντικρούουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί βίας, περί απειλής και οι ένορκες δηλώσεις τους συνηγορούν στο ότι η Αιτήτρια έχει εγκαταλείψει τα ανήλικα τέκνα της, έχει συνάψει δεσμό με τρίτο πρόσωπο, διαμένει τις περισσότερες ώρες μαζί με το τρίτο πρόσωπο. Ουδέποτε κτύπησε ο Καθ΄ ου η Αίτηση την Αιτήτρια και ότι είναι αναληθείς οι ισχυρισμοί της για βίαιη, βάναυση και ταπεινωτική συμπεριφορά του Καθ΄ ου η Αίτηση, ως επίσης στους ισχυρισμούς των τεσσάρων ενόρκως δηλούντων στην ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση, ότι αυτός καταβάλλει κάθε προσπάθεια να συμπαρασταθεί στα ανήλικα παιδιά του και στην οικογένειά του μετά το πρόβλημα που έχει προκύψει με τη σύζυγό του. Βρίσκω ότι δεν πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος 14/60, άρθρο
3. Το Δικαστήριο δεν είναι ικανοποιημένο από τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, μετά την αντίκρουση αυτών, ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, και ως εκ τούτου, η επέμβαση του Δικαστηρίου πρέπει να είναι άμεση, ούτως ώστε να μπορέσει ο πατέρας να επανέλθει στη συζυγική κατοικία χωρίς να εκκρεμεί ένα προσωρινό διάταγμα εναντίον του, με το οποίο να εμποδίζεται να επιστρέψει στη συζυγική κατοικία με τα ανήλικα τέκνα του και να μπορέσει να εκτελέσει σωστά τον γονεϊκό του ρόλο. Σχετική απόφαση είναι: Frixos Michael v. Brevinos Ltd

(1969)1 A.A.Δ.

1. Το Δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη του όλα τα πιο πάνω που παράθεσαν οι διάδικοι και οι υπόλοιποι στις ένορκές τους δηλώσεις, ως επίσης και τα όσα έχει αναφέρει η Αιτήτρια στην αντεξέτασή της, καταλήγει πώς τόσο στη βάση των αρχών που καθιερώθηκαν από τη νομολογία για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν. 14/60, όσο και στη βάση της συμφυούς εξουσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου να ενεργεί ως parens patriae προκειμένου να προστατεύσει τα δύο ανήλικα τέκνα των διαδίκων, δια του παρόντος, ακυρώνει το Προσωρινό Διάταγμα, ημερομηνίας 29/10/
2. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση δύναται να εισέλθει ελεύθερα και χωρίς κανένα εμπόδιο στη συζυγική κατοικία των διαδίκων που ευρίσκεται στην οδό Δημητρίου Χριστοδούλου 9Α, στη Χλώρακα της επαρχίας Πάφου. Το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας, και ενόψει του αποτελέσματος, κρίνει ότι είναι ορθό και δίκαιο, υπό τις περιστάσεις, όπως τα έξοδα του Προσωρινού Διατάγματος να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) .............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο