ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΠΙΕΡΙΔΗ ν. SUSAN MARY COLE, Αρ. Αίτησης: 412/12, 11/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2014:5 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 412/12 Μεταξύ: ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΠΙΕΡΙΔΗ, από τη Λεμεσό Αιτητή και SUSAN MARY COLE, από την Αγγλία μόνιμη κάτοικος Λεμεσού Καθ΄ ής η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερ. 20/11/
- Ημερομηνία: 11 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κα Μ. Χατζηλευτέρη με κα Αθ. Σπύρου - Παπαδοπούλου. Για την Καθ΄ ής η αίτηση: κ.Λ. Βραχίμης. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής, στις 20/11/2013, κατεχώρησε την πιο πάνω σε αριθμό και τίτλο μονομερή αίτηση με την οποία αιτείτο τις πιο κάτω θεραπείες: "Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ανατίθεται στον Αιτητή η φύλαξη των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Αλεξάντερ και Μιχαήλ. Β. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο καθορίζεται ως τόπος διαμονής των ανηλίκων η οδός Πεντέλης 18, Καλόγηροι, Λεμεσός, όπου διαμένουν τα παιδιά με τον Αιτητή. Γ. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζει την επικοινωνία των ανηλίκων με την Καθ΄ ής η αίτηση παρουσία τρίτου προσώπου". Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της πιο πάνω μονομερούς αίτησης, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα "με το οποίο καθορίζεται ως τόπος διαμονής των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων ο τόπος διαμονής του Αιτητή, οδός Πεντέλης 18, Καλόγηροι, Λεμεσός". Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να λεχθεί ότι προηγούμενη ενδιάμεση αίτηση της Καθ΄ ής η αίτηση ημερομηνίας 6/9/2013, με την οποία αιτείτο την ανάθεση σ΄ αυτή της φύλαξης των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και καθορισμού ως τόπου διαμονής των ανηλίκων τον εκάστοτε τόπο διαμονής της Καθ΄ ής η αίτηση στην Κύπρο, απεσύρθηκε άνευ βλάβης από την Καθ΄ ής η αίτηση. Η Καθ΄ ής η αίτηση, στις 13/12/2013, κατεχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στην πιο πάνω αίτηση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι εξής: "Α. Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι αντίθετη προς το συμφέρον των παιδιών. Β. Η έκδοση του διατάγματος μονομερώς τη στιγμή που η Καθ΄ ής η αίτηση είχε εμφανισθεί με δικηγόρο και ήταν σε θέση η αίτηση να ορισθεί σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα για ακρόαση ήταν αδικαιολόγητη. Γ. Ο Αιτητής παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία από το Δικαστήριο. Δ. Το εκδοθέν διάταγμα είναι αντίθετο προς το συμφέρον των παιδιών. Ε. Με το διάταγμα διαταράχθηκε το προγενέστερο status quo και τα παιδιά απομακρύνθηκαν από τη μητέρα τους που από τη γέννηση τους ήταν ο γονέας που είχε την κύρια φροντίδα τους. Στ. Το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν συνηγορεί υπέρ της έγκρισης του διατάγματος. Ζ. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου
- Η. Δεν συνέτρεχαν λόγοι κατ΄ επείγοντος ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις που να δικαιολογούσαν την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Θ. Υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης με δεδομένο ότι υπήρχε ήδη εμφάνιση της Καθ΄ ής η αίτηση στην διαδικασία μέσον δικηγόρου και ήδη εκκρεμούσε ενδιάμεση αίτηση της για την φροντίδα των παιδιών". Η μονομερής αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 20/11/
- Ο Αιτητής ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση, ότι τα ανήλικα παιδιά τους είχαν μέχρι τις 7/11/2013 ως τόπο διαμονής τους, το οικογενειακό τους σπίτι που ήταν στην οδό Κίρκης αρ. 8 στη Λεμεσό. Στο σπίτι αυτό διέμεναν τα παιδιά και οι διάδικοι ακόμη και μετά την έκδοση του διαζυγίου, το οποίο εκδόθηκε στις 10/6/
- Είχαν δε συμφωνήσει και γραπτώς, στις 30/7/2013, (Τεκμήριο Α), ότι η προσωρινή διαμονή των παιδιών θα ήταν η οικία οδός Κίρκης αρ.
- Στις 5/11/2013, που ήταν ορισμένη η αίτηση της Καθ΄ ής η αίτηση ημερομηνίας 6/9/2013, πληροφορήθηκε ο ίδιος και οι δικηγόροι του, από το δικηγόρο της Καθ΄ ής η αίτηση ότι είχε καταχωρηθεί στις 4/11/2013 ενδιάμεση αίτηση της Καθ΄ ής η αίτηση, με αίτημα την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η οποία είχε ορισθεί στις 15/11/
- Οι δικηγόροι των διαδίκων, μέχρι και τις 5/11/2013, έκαναν προσπάθειες για την εξεύρεση προσωρινής λύσης μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης και της ανταπαίτησης, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η Καθ΄ ής η αίτηση, στις 7/11/2013, ενώ ο ίδιος βρισκόταν στην εργασία του, χωρίς να τον ενημερώσει, με μεταφορική εταιρεία, μετακίνησε από τον τόπο διαμονής του ιδίου και των παιδιών, τα έπιπλα των παιδιών, τα παιχνίδια και τα ρούχα των παιδιών, τα προσωπικά τους πράγματα και προσωπικά αντικείμενα του Αιτητή αξίας, και τα μετέφερε σε άγνωστη διεύθυνση. Η Καθ΄ ής η αίτηση, ως ισχυρίζεται ο Αιτητής, από τις 4/11/2013 μέχρι και τις 7/11/2013 τον ρωτούσε που θα βρίσκεται και τι ώρα θα ήταν στο σπίτι και επέλεξε τη συγκεκριμένη ημέρα που θα ήταν εκτός Λεμεσού. Επίσης, η Καθ΄ ής η αίτηση την ίδια ημέρα αποσύνδεσε και πήρε μαζί της τη συσκευή διαμορφωτή - αποδιαμορφωτή για να μην υπάρχει παροχή τηλεφώνου και διαδικτύου στην κατοικία. Λόγω ενημέρωσης που είχε για τις πιο πάνω ενέργειες της Καθ΄ ής η αίτηση και κατόπιν νομικής συμβουλής, είπε στον πατέρα του και πήρε τα παιδιά από το νηπιαγωγείο, ενημερώνοντας την Καθ΄ ής η αίτηση ότι τα παιδιά ήταν με τον πατέρα του, στο σπίτι των γονέων του. Το γεγονός αυτό, καταγγέλθηκε από την Καθ΄ ής η αίτηση στην αστυνομία ως απαγωγή των παιδιών από τον πατέρα του Αιτητή χωρίς όμως να προκύψει οτιδήποτε εναντίον του, έγινε δε απλώς καταγραφή του συμβάντος. Την ίδια ημέρα, δηλαδή 7/11/2013, οι διάδικοι είχαν συνάντηση με τους δικηγόρους τους, όπου συμφωνήθηκε όπως η Καθ΄ ής η αίτηση επιστρέψει άμεσα τα έπιπλα των ανηλίκων, ειδικά τα κρεβατάκια των. Τούτο ζητήθηκε και με επιστολή των δικηγόρων του, ημερομηνίας 13/11/2013, για να μπορούν τα παιδιά να διαμένουν στον τόπο διαμονής τους. Τα παιδιά, από τις 7/11/2013 φιλοξενούνται στο σπίτι των γονέων του, όπου διαμένει και ο ίδιος και η νταντά των παιδιών. Παρά τις πιο πάνω ενέργειες της Καθ΄ ής η αίτηση, επιθυμία του είναι όπως τα παιδιά έχουν επικοινωνία με την Καθ΄ ής η αίτηση, όπως συνέβη στις 8/11/2013 και 9/11/2013, στο σπίτι των γονέων του και σε ξενοδοχείο αντίστοιχα, ιδιοκτησίας της οικογένειας του, όπου και στις δύο περιπτώσεις η Καθ΄ ής η αίτηση επέδειξε ανάρμοστη συμπεριφορά. Μέχρι σήμερα τα έπιπλα και τα κρεβατάκια των παιδιών δεν έχουν επιστραφεί. Στις 13/11/2013, η Καθ΄ ής η αίτηση, επιχείρησε να αρπάξει το ένα από τα παιδιά από το νηπιαγωγείο στο οποίο πηγαίνουν από τις αρχές Σεπτεμβρίου 2013 και το οποίο νηπιαγωγείο επιλέγηκε με τη συναίνεση της Καθ΄ ής η αίτηση. Ο Αιτητής κατάφερε και πήρε το παιδί και έτσι τα παιδιά τα οποία σημειωτέον είναι δίδυμα, δεν χωρίστηκαν. Στις 14/11/2013, η Καθ΄ ής η αίτηση επιχείρησε και πάλι με τη βοήθεια κάποιου Chris να αρπάξει τα ανήλικα από το νηπιαγωγείο, αλλά λόγω της άμεσης παρέμβασης της υπεύθυνης του νηπιαγωγείου και της αστυνομίας δεν κατόρθωσε να τα απομακρύνει. Το γεγονός αυτό και πάλι καταγράφηκε από την αστυνομία. Ο Αιτητής, ισχυρίζεται ότι απώτερος σκοπός της Καθ΄ ής η αίτηση είναι να απομακρύνει τα παιδιά από τον ίδιο είτε μεταφέροντας τα στην Αγγλία ή στην Λευκωσία, είτε οπουδήποτε αλλού, συμπεριλαμβανομένων και των κατεχομένων. Ως προς τα κατεχόμενα, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Καθ΄ ής η αίτηση μεταβαίνει συχνά εκεί, ότι της αρέσει και ότι έχει εκεί πολλούς γνωστούς και φίλους. Σε σχέση με τη Λευκωσία, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι, όπως έχει πληροφορηθεί, η Καθ΄ ής η αίτηση βρήκε εργασία σε ιδιωτική εταιρεία με ωράριο 08:00 εώς 12:00 και ότι έχει ενοικιάσει σπίτι στην Λευκωσία. Λόγω προηγούμενης προσπάθειας της Καθ΄ ής η αίτηση να μεταφέρει τα παιδιά στην Αγγλία, ο Αιτητής εξασφάλισε απαγορευτικό διάταγμα (stop list) για μεταφορά των ανηλίκων εκτός Κύπρου. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα που επεσυνέβησαν στο νηπιαγωγείο έχουν προκαλέσει ένα κλίμα φόβου στον ίδιο για την ασφάλεια των παιδιών, τα παιδιά δεν πηγαίνουν νηπιαγωγείο και είναι συνεχώς κοντά του, κατάσταση που δεν μπορεί να συνεχιστεί και είναι επιζήμια για τα παιδιά, πράγμα που καθιστά αναγκαία την παρέμβαση του Δικαστηρίου διότι υπάρχει κίνδυνος η Καθ΄ ής η αίτηση να απομακρύνει τα ανήλικα από τον ίδιο και από τον τόπο διαμονής του στη Λεμεσό. Η Καθ΄ ής η αίτηση, στη δική της ένορκη δήλωση, ισχυρίζεται ότι η κατοικία στην οδό Κίρκης ουδέποτε προοριζόταν να είναι η μόνιμη κατοικία τους, στην οποία μετακόμισαν τον Οκτώβριο του 2012, όταν ήδη τα παιδιά ήταν 15 μηνών. Προηγουμένως, διέμεναν σε άλλη ενοικιαζόμενη κατοικία στην οδό Θήρας. Όταν μετακόμισαν στην οδό Κίρκης, η σχέση τους είχε ήδη κλονισθεί, σε βαθμό που ανέμεναν ότι θα χώριζαν και ότι θα έφευγαν από το σπίτι αυτό. Ουδέποτε συμφώνησε γραπτώς ή προφορικώς με τον Αιτητή ότι η προσωρινή διαμονή των παιδιών θα ήταν η οδός Κίρκης. Το Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης του Αιτητή είναι μία συγκατάθεση που ετοιμάστηκε από τους δικηγόρους του Αιτητή για να μπορέσει να ταξιδεύσει στην Αγγλία μαζί με τα παιδιά. Έτσι το Τεκμήριο Α, γραπτή συγκατάθεση, απλά αναφέρει ότι ο τόπος διαμονής των παιδιών κατά το χρόνο υπογραφής της συγκατάθεσης ήταν η κατοικία της οδού Κίρκης στη Λεμεσό. Ουδέποτε όμως συμφώνησε ότι η κατάσταση αυτή θα συνεχιζόταν, ότι η ίδια θα συνέχιζε να παραμένει στο σπίτι αυτό και μετά την κατάρρευση του γάμου και σε καμία περίπτωση δεν συμφώνησε ότι αν έφευγε από το σπίτι αυτό μετά την κατάρρευση του γάμου τους, θα έχανε για το λόγο αυτό την φροντίδα των παιδιών, των οποίων έχει την κύρια φροντίδα από τη γέννηση τους. Η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της ανέφερεται στα της γνωριμίας της με τον Αιτητή στο Λονδίνο, την σχέση που είχαν η οποία κατέληξε στην τέλεση πολιτικού γάμου στις 25/1/2010 και θρησκευτικού γάμου στις 30/1/
- Στην Κύπρο δημιούργησε εταιρεία κατασκευής και πώλησης ρούχων, χωρίς όμως επιτυχία. Την άνοιξη του 2010 άρχισε να εργάζεται σε ξενοδοχείο της οικογένειας του Αιτητή. Τον Νοέμβριο του 2010 έμεινε έγκυος και κατόπιν ιατρικής συμβουλής σταμάτησε να εργάζεται. Τα δίδυμα Αλεξάντερ Ryan και Μιχαήλ Πέτρος γεννήθηκαν στις 11/7/
- Μετά την γέννηση τους συμφώνησε με τον Αιτητή ότι δεν θα επέστρεφε στην εργασία της και θα έμενε στο σπίτι να φροντίζει τα παιδιά. Ο Αιτητής από το 2007 εργάζεται σε οικογενειακή επιχείρηση στη Λευκωσία με ωράριο 9:00 π.μ. μέχρι 6:00 μ.μ. Από την γέννηση των παιδιών και για τις πρώτες οκτώ εβδομάδες από τη γέννηση των παιδιών εργοδότησαν νταντά από τη Νέα Ζηλανδία για να την βοηθά με τα δίδυμα. Ακολούθως τα φρόντιζε μόνη της, τα δε πρωινά είχε τη βοήθεια μιας Κύπριας κυρίας που φρόντιζε το σπίτι ενώ η ίδια φρόντιζε τα παιδιά. Διατηρούσε πίνακες κατόπιν συμβουλής της νταντάς από τη Νέα Ζηλανδία όπου κατέγραφε τι έτρωγαν τα παιδιά, την ώρα, τον ύπνο τους κ.λ.π. (Τεκμήριο 1). Ο Αιτητής, λόγω της εργασίας του, βοηθούσε με τα παιδιά μόνο τα Σαββατοκυρίακα. Η Καθ΄ ής η αίτηση στη συνέχεια αναφέρεται στις παρεμβάσεις των γονέων του Αιτητή στην οικογενειακή τους ζωή και στο μεγάλωμα των παιδιών τους, με αποτέλεσμα ο Αιτητής να γίνεται πιο διαφορετικός από ότι ήταν όταν τον πρωτογνώρισε και λιγότερο ώριμος με αποτέλεσμα τον επηρεασμό της σχέσης τους, την απομάκρυνση τους ως σύζυγοι, με αποτέλεσμα να μην κοιμούνται στο ίδιο υπνοδωμάτιο μετά την γέννηση των παιδιών τους. Η σχέση τους επιδεινώθηκε περισσότερο όταν το σχέδιο της για ένα course στην Αγγλία για τρεις μήνες στην εσωτερική διακόσμηση παρά την αρχική συμφωνία του Αιτητή όπως αυτή μεταβεί με τα παιδιά στο Λονδίνο και ο ίδιος να μπορεί να τους επισκέπτεται, αυτό ματαιώθηκε. Ο λόγος ήταν η άφιξη ενός φίλου της από το Λονδίνο για να την επισκεφθεί, γεγονός το οποίο ο Αιτητής όταν το πληροφορήθηκε άρχισε να ζηλεύει πολύ και τελικά άλλαξε γνώμη. Αυτό ήταν και το τελικό χτύπημα στο γάμο τους. Έτσι παρέμεινε στην Κύπρο με τα παιδιά και τον Αιτητή. Τον Σεπτέμβρη του 2013 άρχισαν να παίρνουν τα παιδιά στο νηπιαγωγείο. Αρχικά τα παιδιά έμεναν στο νηπιαγωγείο για μία ώρα και τα παραλάμβαναν μαζί. Αργότερα παρέμειναν για περισσότερο χρόνο στο σταθμό και τα παραλάμβανε η ίδια. Ο γάμος τους είχε ουσιαστικά καταρρεύσει από το τέλος του 2011, το δε διαζύγιο είχε εκδοθεί, στο σπίτι υπήρχε συνεχής ένταση εξαιτίας της επιθετικής συμπεριφοράς του Αιτητή και έτσι ήταν παράλογη η διευθέτηση με την οποία έπρεπε η ίδια να συνεχίζει να ζει στο ίδιο σπίτι με το σύζυγο της, με το γάμο κλονισμένο ανεπανόρθωτα και ο οποίος είχε ήδη λυθεί. Έτσι, η διευθέτηση αυτή έπρεπε να πάρει ένα τέλος. Έτσι, ενοικίασε σπίτι στη Λευκωσία και στις 7 Νοεμβρίου του 2011, όταν ο Αιτητής έλειπε από το σπίτι, μετακόμισε από το σπίτι παίρνοντας τα προσωπικά της αντικείμενα, μικρό εξοπλισμό κουζίνας, ορισμένα από τα δώρα του γάμου, ένα παλιό υπολογιστή και τα παιδικά έπιπλα. Όταν ήταν ακόμη στο σπίτι πήρε μήνυμα από τον Αιτητή ότι τα παιδιά τα πήρε ο πατέρας του Αιτητή στο σπίτι του. Κατήγγειλε, μετά από συμβουλή του δικηγόρου της, τον πατέρα του Αιτητή στην αστυνομία για αυτή του την ενέργεια. Επίσης, ο Αιτητής την ίδια ημέρα άλλαξε τις κλειδαριές του σπιτιού της οδού Κίρκης. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι υπάρχει κίνδυνος να φύγει από την Κύπρο για να πάει μέσω κατεχομένων στο Ηνωμένο Βασίλειο, χαρακτηρίζει τον ισχυρισμό αυτό ως παντελώς ανυπόστατο. Ο Αιτητής κρατά τα διαβατήρια των παιδιών, πράγμα που καθιστά αδύνατο να επιτραπεί στα παιδιά να περάσουν από τα οδοφράγματα και να μεταβούν στις κατεχόμενες περιοχές. Ακόμα και αν μεταφέρονταν τα παιδιά με κάποιο κρυφό τρόπο στα κατεχόμενα, χωρίς διαβατήρια δεν θα μπορούσαν να περάσουν από τον έλεγχο διαβατηρίων, αφού εάν επιβιβαστούν σε αεροπλάνο σε τέτοια περίπτωση δεν θα τους επιτρεπόταν η είσοδος στον τελικό προορισμό και ο αερομεταφορέας θα υποχρεωνόταν να επιστρέψει τα παιδιά στην Κύπρο. Ακόμη και αν κατάφερνε να μεταφέρει τα παιδιά στην Αγγλία αυτό θα συνιστούσε απαγωγή τόσο με βάση την Σύμβαση της Χάγης για τις Αστικές Πτυχές της Διεθνούς Απαγωγής όσο και με το άρθρο 245Α του Κυπριακού Ποινικού Κώδικα, το οποίο καθιστά την πράξη κακούργημα και θα υπόκειτο σε Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης καθώς και σε διαδικασίες παρακοής στη βάση του διατάγματος Stop List. Πρόθεση της δεν είναι η μεταφορά των παιδιών εκτός δικαιοδοσίας χωρίς να ακολουθήσει τις ορθές διαδικασίες. Είχε λάβει νομική συμβουλή και δεν χρειαζόταν την άδεια του Αιτητή για να είναι με τα παιδιά. Είχε κάθε δικαίωμα να παραλάβει τα παιδιά από το νηπιαγωγείο όπως έκανε κάθε μέρα. Τα παιδιά δεν θα πάθαιναν οποιαδήποτε ζημιά, αντίθετα το συμφέρον τους ήταν να είναι τα παιδιά με τη μητέρα τους αντί με τους πατρικούς παππούδες και την οικιακή βοηθό. Εντούτοις, όταν πήγε στο σταθμό δέχτηκε επίθεση από το προσωπικό στην παρουσία των παιδιών της, που τελικά την κλείδωσαν στο σταθμό, δεν της επέτρεπαν να φύγει, εκτελώντας όπως φάνηκε στη συνέχεια, οδηγίες του Αιτητή και των γονέων του. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι από τις 7/11/2012 τα παιδιά έχουν στερηθεί της φροντίδας της, ότι είναι το άτομο που έχει την κύρια φροντίδα των παιδιών (primary caretaker), ως ήταν η οικογενειακή τους διευθέτηση, ότι το συμφέρον των παιδιών απαιτεί όπως συνεχιστεί η διευθέτηση αυτή, ώστε τα παιδιά να συνεχίσουν να είναι κάτω από την καθημερινή της φροντίδα και είναι προς το συμφέρον των παιδιών όπως η καθημερινή τους ανατροφή αναλαμβάνεται από τη μητέρα τους αντί των πατρικών παππούδων. Τα πιο πάνω παρατεθέντα, αποτελούν περίληψη των ισχυρισμών των διαδίκων οι οποίοι περιέχονται στις αντίστοιχες ενόρκους δηλώσεις των, χωρίς τούτο να εκλαμβάνεται ότι το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη ολόκληρο το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Σε σχέση με τις ενόρκους δηλώσεις, η Καθ΄ ής η αίτηση αντεξετάσθηκε επί του περιεχομένου της ένορκης της δήλωσης. Ο αιτητής δεν αντεξετάσθηκε. Η μαρτυρία της Καθ΄ ής η αίτηση κατά την αντεξέταση της λαμβάνεται στο σύνολο της υπόψη από το Δικαστήριο, αναφορά δε θα γίνεται όπου κρίνεται αναγκαία. Μετά την ολοκλήρωση της αντεξέτασης της Καθ΄ ής η αίτηση ακολούθησαν οι γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι διάδικοι είναι οι γονείς των διδύμων Αλεξάντερ Ryan και Πέτρος Μιχαήλ που γεννήθηκαν στις 11/7/
- Ο γάμος των διαδίκων τελέσθηκε στις 25/1/2010, πολιτικός γάμος και ακολούθως στις 30/1/2010 οι διάδικοι τέλεσαν θρησκευτικό γάμο. Ο γάμος τους αντιμετώπισε προβλήματα, με αποτέλεσμα να επέλθει διάσταση στις σχέσεις τους η οποία χρονολογείται περί τον Δεκέμβριο του
- Αργότερα εκδόθηκε διαζύγιο. Παρά την έκδοση διαζυγίου, συνέχισαν να ζουν κάτω από το ίδιο σπίτι. Η Καθ΄ ής η αίτηση από την αρχή της εγκυμοσύνης της σταμάτησε να εργάζεται, ο δε Αιτητής εργαζόταν σε οικογενειακή επιχείρηση στην Λευκωσία με ωράριο 9:00 π.μ. με 6:00 μ.μ. Η Καθ΄ ής η αίτηση, όπως καταδεικνύει η μαρτυρία κατά την αντεξέταση της, φρόντιζε τα παιδιά ασχολούμενη με το μεγάλωμα τους, έχοντας την βοήθεια εκάστοτε νταντάδων και οικιακών βοηθών. Στο μεγάλωμα των παιδιών, συμμετοχή είχε και ο Αιτητής, αφού βοηθούσε με το μπάνιο των παιδιών και έδιδε το γάλα στα παιδιά στις 11:00 το βράδυ πριν τα παιδιά κοιμηθούν. Από το Σεπτέμβριο του 2013 τα παιδιά πηγαίνουν σε νηπιαγωγείο, το οποίο επιλέγηκε ως κατάλληλο για τα παιδιά και από τους δύο γονείς. Περαιτέρω, η Καθ΄ ής η αίτηση έκανε συχνά ταξίδια στο εξωτερικό, κατά δε την απουσία της, τα παιδιά τα φρόντιζε ο Αιτητής με τη βοήθεια των γονέων του, αναφέροντας η Καθ΄ ής η αίτηση ότι εμπιστεύεται τον Αιτητή σε σχέση με την φροντίδα των παιδιών, χαρακτηρίζοντας επίσης τους γονείς του Αιτητή ως κατάλληλα άτομα να φροντίζουν τα παιδιά. Η Καθ΄ ής η αίτηση έχει ενοικιάσει διαμέρισμα στη Λευκωσία, όπου έχει εξεύρει και εργασία. Σύμφωνα με τον Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο, Ν.216/90και συγκεκριμένα σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 15 του Ν.216/90, κύριο κριτήριο για την ρύθμιση γονικής μέριμνας ανηλίκου, αποτελεί πάντα το συμφέρον του τέκνου. Επίσης, στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του τέκνου (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130, Κκούφου v. Κκούφου
(1997)1 Α.Α.Δ. 1588, Κατσούρη v. Χατζηνικόλα, 21/10/2010). Μεταξύ των λόγων της ένστασης που προβάλλονται, είναι ουσιαστικά και οι λόγοι που θεωρούν ότι το εκδοθέν διάταγμα είναι αντίθετο προς το συμφέρον των παιδιών και ότι με το διάταγμα διαταράχθηκε το προγενέστερο status quo και έτσι τα παιδιά απομακρύνθηκαν από τη μητέρα τους που από τη γέννηση τους ήταν ο γονέας που είχε την κύρια φροντίδα τους. Στο στάδιο της εξέτασης του προσωρινού διατάγματος, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω σε διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση. Το τι αναδεικνύουν τα πιο πάνω γεγονότα, σε σχέση με τον ισχυρισμό της Καθ΄ ής η αίτηση ότι ήταν το πρόσωπο που είχε την κύρια φροντίδα των παιδιών, είναι ότι και οι γονείς είχαν συνεισφέρει στο μεγάλωμα των παιδιών, έχοντας πάντοτε την συμπαράσταση κατάλληλων προσώπων, όπως οι κατά καιρούς νταντάδες και οι γονείς του Αιτητή. Αλλά ακόμα και αν για σκοπούς συζήτησης ήθελε θεωρηθεί ότι ήταν το πρόσωπο που είχε την κύρια φροντίδα τους, αυτό εκ προοιμίου δεν καθιστά την απόφαση του Δικαστηρίου αντίθετη με το συμφέρον των παιδιών, γιατί και ο Αιτητής είναι εξ΄ ίσου κατάλληλο πρόσωπο για τη φροντίδα τους, το δε status quo σε σχέση με τα ανήλικα παιδιά δεν προσδιορίζεται μόνο από το πρόσωπο που έχει την κύρια φροντίδα των παιδιών, αλλά και από άλλους παράγοντες οι οποίοι συνδιαμορφώνουν το status quo των παιδιών, όπως είναι το σχολείο και το ευρύτερο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Το σχολικό περιβάλλον των παιδιών είναι νηπιαγωγείο στη Λεμεσό όπου γεννήθηκαν και ζουν τα παιδιά, οι παππούδες από την πατρική γραμμή ζουν στη Λεμεσό, ενώ από τη μητρική γραμμή οι παππούδες ζουν στην Αγγλία, το δε ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον των παιδιών είναι η Λεμεσός. Επιπρόσθετα, ως προς το συμφέρον του τέκνου, το Δικαστήριο αξιολογεί αυτό λαμβάνοντας υπόψη και συνεκτιμώντας, όχι μόνο ένα κριτήριο όπως είναι αυτό του προσώπου που έχει την κύρια φροντίδα του, αλλά αριθμό κριτηρίων. Σχετικά παραπέμπω στο Βαθρακολοίλη "Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο", σελ. 584, 585, όπου αναφέρονται τα πιο κάτω: "Κριτήρια για το δικαστήριο: Το δικαστήριο για να αξιολογήσει το συμφέρον του τέκνου δεν πρέπει ν΄ αποδίδει μεγαλύτερη σημασία στις υλικές συνθήκες διαβίωσης του ανηλίκου και να παραγνωρίζει τον βασικό παράγοντα της ορθής ψυχοσωματικής ανάπτυξης του παιδιού. Η βαρύτητα πρέπει να είναι στα στοιχεία που διαμορφώνουν το απαραίτητο, το πρόσφορο περιβάλλον για μία σωστή ψυχοσωματική και ψυχοδιανοητική ανάπτυξη του τέκνου, γιατί, σύμφωνα με τις νεότερες κοινωνικές αντιλήψεις, οι άνετες και υλικές παροχές δεν διαπλάθουν ψυχή, σώμα και νόηση, αλλά κυρίως καταστροφικές επιδράσεις ασκούν στον ανήλικο, ο οποίος έχει ανάγκη, για την ανάπτυξή του γενικά, μιας σωστής διαπαιδαγώγησης και φροντίδας λογικής και όχι της φθοροποιού χλιδής. Ο νόμος παραθέτει αορίστως την προϋπόθεση του συμφέροντος, χωρίς να προσδιορίζει το περιεχόμενό του, αλλ΄ ούτε και να ορίζει κριτήρια προσδιορισμού αυτού. Την αόριστη αυτή νομική έννοια, που σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση έχει το δικό της περιεχόμενο, πρέπει να συγκεκριμενοποιήσει το δικαστήριο. Πρέπει για τον σκοπό αυτό να λάβει υπόψη του τις ψυχολογικές, προεχόντως, οικονομικές και ιατρικές πτυχές της υπόθεσης, με γνώμονα τα δεδομένα της σύγχρονης παιδαγωγικής, ψυχολογίας και κοινωνιολογίας. Ακόμη πρέπει, για τον σχηματισμό ασφαλούς κρίσης, να ερευνήσει τις ικανότητες των γονέων, το περιβάλλον, το ιστορικό και την επαγγελματική απασχόλησή τους, τη δράση τους στο κοινωνικό σύνολο, την τυχόν εκτροπή από την ορθή κοινωνική συμπεριφορά και γενικά την ικανότητα προσαρμογής τους στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής μέσα στα πλαίσια της λογικής και ορθολογικής αντιμετώπισης των θεμάτων των νέων. Άλλα κριτήρια: Για τη ρύθμιση της άσκησης της γονικής μέριμνας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ορισμένα κριτήρια, καθοριστικά γι΄ αυτήν, όπως η ηλικία, το φύλο, οι ειδικές ανάγκες του τέκνου, οι προσωπικές ιδιότητες των γονέων, η επαγγελματική απασχόλησή τους, οι χρονικές δυνατότητες του κάθε γονέα για την αυτοπρόσωπη άσκηση της γονικής μέριμνας και η αδυναμία άσκησης της γονικής μέριμνας". Προβάλλεται από την Καθ΄ ής η αίτηση η θέση ότι ένα από τα κύρια επιχειρήματα που προέβαλε ο Αιτητής για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, είναι ο κίνδυνος απαγωγής των παιδιών και μεταφοράς τους στην Αγγλία. Πρόβαλε δε τη θέση αυτή, αποκρύβοντας από το Δικαστήριο ότι ο ίδιος έχει στην κατοχή του τα διαβατήρια των παιδιών, γεγονός το οποίο εκ των πραγμάτων, καθιστούσε τον κίνδυνο απαγωγής απομακρυσμένο. Δεν θεωρώ ότι υπήρξε από τον Αιτητή ηθελημένη απόκρυψη τέτοιου ουσιώδους γεγονότος που να οδηγεί σε ακύρωση του προσωρινού διατάγματος για τους εξής λόγους: (α) Ο Αιτητής αποκάλυψε στην ένορκη του δήλωση ότι τα παιδιά είχαν τεθεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από την Κύπρο (stop list) και (β) Το Δικαστήριο εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα με μοναδικό σκοπό την αποτροπή της διατάραξης του status quo των παιδιών των διαδίκων, θέμα το οποίο θα αναλυθεί πιο κάτω σε άλλο σημείο της παρούσας απόφασης. Ο δικηγόρος της Καθ΄ ής η αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρχε οτιδήποτε το κατ΄ επείγον ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούσαν την έκδοση του διατάγματος μονομερώς, όταν η Καθ΄ ής η αίτηση είχε ήδη εμφανισθεί στην υπόθεση, έτσι ώστε ήταν δυνατή η επίδοση σ΄ αυτήν της μονομερούς αιτήσεως και της καταχώρησης ένστασης μέσα σε 48 ώρες και ορισμού της ακρόασης μέσα σε τέσσερις ημέρες όπως προβλέπουν οι σχετικοί θεσμοί. Επικαλέστηκε προς τούτο το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Έλενας Αμβροσιάδου v. Martin Coward, Εφέσεις αρ. 3/2011, 4/2011, ημερ. 15/1/2013: "Είναι σαφές στη νομολογία ότι το κατεπείγον συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος επί μονομερούς αίτησης. Η παροχή θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η πλευρά εναντίον της οποίας αυτή στρέφεται συνιστά παρέκκλιση από τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και τα ευρύτερα συνταγματικά θέσμια και δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις όπου η ανάγκη είναι τόσο επείγουσα ώστε να μην παρέχεται χρόνος για ειδοποίηση της άλλης πλευράς χωρίς να διακινδυνεύεται η όλη εξασφάλιση η οποία επιδιώκεται. Εξ ού και η αναφορά σε "κατεπείγον". Επανειλημμένα το Εφετείο έχει κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής χωρίς τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για την κατάδειξη του όντως κατεπείγοντος του πράγματος, έτσι που να παραγνωρίζεται η θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου. Η τακτική αυτή μάλιστα απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού, με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte, η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως, όπως συνέβη και στην προκειμένη περίπτωση που, ενώ το διάταγμα εξεδόθη ex parte την 19.1.2010, η τελική κρίση επήλθε την 21.1.2011, δηλαδή ένα ολόκληρο χρόνο μετά. Και δεν είναι δικαιολογία το ότι η καθυστέρηση μπορεί να οφείλεται σε ανετοιμότητα των δικηγόρων, αφού το δικαστήριο έχει τον έλεγχο με τη διαρκή υποχρέωση της ταχείας διεκπεραίωσης που δεν μπορεί να μεταθέτει. Επαναλαμβάνουμε το τι υποδείξαμε επανειλημμένως, ότι σε περίπτωση ex parte αίτησης για έκδοση διατάγματος είναι απείρως ορθότερο, εκτός βεβαίως αν όντως καταδεικνύεται το κατεπείγον, να δίδεται η ελάχιστη προνοούμενη ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και η αίτηση να ακούεται εντός των ελαχίστων ημερών που είναι δυνατό αφού καταχωρηθεί η ένσταση. Αυτό θα αποφεύγει και την ανάγκη εκ των υστέρων κρίσης επί του κατεπείγοντος αλλά και θα διασφαλίζει ότι το δικαστήριο θα είναι πιο πληροφορημένο και ως προς ενδεχόμενη παράλειψη πλήρους αποκάλυψης (που και πάλι αν άλλως διεφαίνετο εκ των υστέρων θα καταργούσε το διάταγμα του) και ως προς την όλη εικόνα της υπόθεσης. Η απόφαση του δικαστηρίου, εκδιδόμενη έτσι και τελικώς και οριστικώς, αλλά και συντόμως ως θα όφειλε, θα εξυπηρετούσε ορθώς τις ανάγκες της δικαιοσύνης". Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι στην προκείμενη υπόθεση υπήρχαν εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούσαν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής στις 7/12/2012 κατεχώρησε εναρκτήρια αίτηση με την οποία ουσιαστικά ζητούσε την ανάθεση σ΄ αυτόν της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και καθορισμού ως τόπου διαμονής των παιδιών την Λεμεσό. Επιπρόσθετα ζητούσε και την απαγόρευση εξόδου των ανηλίκων χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του, (stop list). Στα πλαίσια μονομερούς αίτησης του που καταχωρήθηκε στις 7/12/2012 εκδόθηκε διάταγμα απαγόρευσης εξόδου (stop list) το οποίο στις 26/4/2013 κατέστη απόλυτο, τροποποιημένο όμως, έτσι ώστε για την έξοδο των παιδιών να απαιτείται τα παιδιά να συνοδεύονται και από τους δύο γονείς ή ένα των γονέων με τη γραπτή συγκατάθεση του άλλου γονέα δεόντως πιστοποιημένη από αρμόδιο λειτουργό. Η Καθ΄ ής η αίτηση στις 6/9/2013 καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης αιτούμενη την σ΄ αυτήν ανάθεση της επιμέλειας των παιδιών, προσδιορισμό του τόπου διαμονής των παιδιών τον τόπο διαμονής της στην Αγγλία και διάταγμα του Δικαστηρίου που να της επιτρέπει να μεταφέρει τα παιδιά των διαδίκων στην Αγγλία. Παράλληλα η Καθ΄ ής η αίτηση κατεχώρησε στις 6/9/2013 μονομερή αίτηση με αίτημα ουσιαστικά να ανατίθεται σ΄ αυτήν η επιμέλεια των παιδιών των διαδίκων και να καθορίζεται ως τόπος διαμονής των παιδιών ο εκάστοτε τόπος διαμονής της στην Κύπρο. Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως στον Αιτητή, η ένσταση του οποίου καταχωρήθηκε στις 10/10/2013. Παράλληλα, οι δικηγόροι των διαδίκων όπως δήλωναν στα πρακτικά του Δικαστηρίου, κατέβαλλαν προσπάθειες για φιλική διευθέτηση. Οι προσπάθειες απέτυχαν και έτσι στις 4/11/2013 η Καθ΄ ής η αίτηση κατεχώρησε αίτηση διά κλήσεως, για να της επιτραπεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ο Αιτητής στις 22/11/2013 κατεχώρησε ένσταση και η αίτηση διά κλήσεως ορίσθηκε για ακρόαση στις 26/11/2013. Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας μονομερούς αιτήσεως του Αιτητή ημερομηνίας 20/11/2013 και στο εκδοθέν υπό κρίση προσωρινό διάταγμα, η Καθ΄ ής η αίτηση, στις 7/11/2013, χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση του Αιτητή και την συγκατάθεση του, μετακίνησε χρησιμοποιώντας μεταφορική εταιρεία, τα παιδικά έπιπλα, τα κρεβατάκια και το ρουχισμό των παιδιών. Παράλληλα, η Καθ΄ ής η αίτηση στις 13 και 14 Νοεμβρίου, 2013, επιχείρησε πάλιν χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση και συγκατάθεση του Αιτητή να πάρει τα παιδιά από το νηπιαγωγείο με σκοπό την εγκατάσταση τους στο σπίτι που ενοικίασε στη Λευκωσία, όπου είχε εξεύρει και εργασία. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σημειώσω ότι η μεταφορά των παιδιών από τον Αιτητή από το οικογενειακό σπίτι (οδός Κίρκης αρ. 8) στο σπίτι των γονέων του (οδός Πεντέλης αρ. 18) ήταν υπό τις πιο πάνω συνθήκες όχι μόνο λογική ενέργεια, αλλά και αναπόφευκτη, αφού στο σπίτι της οδού Κίρκης αρ. 8 τα παιδιά δεν θα μπορούσαν να διαμένουν, λόγω του ότι η Καθ΄ ής η αίτηση μετακίνησε τα παιδικά κρεβατάκια και τα έπιπλα τους. Εξάλλου το περιβάλλον των γονέων του Αιτητή ήταν γνωστό στα παιδιά, αφού αυτά διέμεναν και εκεί όταν η Καθ΄ ής η αίτηση απουσίαζε και φροντίζοντο ικανοποιητικά ως παραδέχθη η Καθ΄ ής η αίτηση στην αντεξέτασή της. Με την πιο πάνω ενέργεια, ο Αιτητής δεν άλλαξε ουσιαστικά τον τόπο διαμονής των παιδιών, ούτε βέβαια το προσωρινό διάταγμα, διαφοροποίησε στην ουσία τον τόπο διαμονής των παιδιών. Αντίθετα, είναι η Καθ΄ ής η αίτηση που επιχείρησε να μεταβάλει τον τόπο διαμονής και κατ΄ επέκταση το status quo των παιδιών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Βαθρακολοίλης στην σελίδα 609 του πιο πάνω συγγράμματος του: "Τόπος διαμονής: Ο προσδιορισμός του τόπου διαμονής αναφέρεται όχι στην κατοικία, η οποία ορίζεται από τον νόμο αναγκαστικώς (56 ΑΚ), αλλά στο μέρος (τόπος και σπίτι) που θα διαμένει το τέκνο, ιδίως είτε γιατί οι γονείς διαβιούν χωριστά είτε γιατί κρίνουν πιο σωστό, για λόγους που αφορούν στο συμφέρον του τέκνου, να μένει κάπου αλλού (π.χ. εσωτερικό σε κάποιο καλό σχολείο). Από το δικαίωμα προσδιορισμού του τόπου διαμονής του τέκνου απορρέει και το δικαίωμα των γονέων για διεκδίκηση της απόδοσης του τέκνου από οποιονδήποτε που το παρακρατεί παράνομα". Περαιτέρω δεν θα πρέπει να διαλάθει της προσοχής μας ότι ενώ η Καθ΄ ής η αίτηση επιθυμεί την μετακίνηση των παιδιών στη Λευκωσία, ως τόπου διαμονής των, έστω και προσωρινά, κάτι τέτοιο δεν αποτελεί τον κύριο σκοπό της, όπως αυτός αποκαλύπτεται από την Ανταπαίτηση της, ο οποίος σκοπός είναι η ανάθεση σ΄ αυτήν της επιμέλειας των παιδιών και προσδιορισμός του τόπου διαμονής των, ο τόπος διαμονής της στην Αγγλία. Ούτως εχόντων των πραγμάτων οι πιο πάνω μονομερείς ενέργειες της Καθ΄ ής η αίτηση με τις οποίες επιχείρησε να αλλάξει το status quo, όχι μόνο δικαιολογούσαν αλλά και επέβαλλαν την άμεση αντίδραση του Δικαστηρίου. Επίσης, θεωρώ ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της μονομερούς αιτήσεως, αν ληφθεί υπόψη ότι το τελευταίο συμβάν έγινε στις 14/11/2013, η μονομερής αίτηση καταχωρήθηκε στις 20/11/2013, μεσολαβούντος και Σαββατοκυρίακου. Τέλος, το ισοζύγιο της ευχέρειας συνηγορεί υπέρ της διατήρησης του διατάγματος. Τούτο γιατί στην βάση των αναντίλεκτων γεγονότων, έχουμε ενώπιον μας δύο γονείς κατάλληλους να ανταποκριθούν στο γονεϊκό τους ρόλο, τα παιδιά γεννήθηκαν, μεγαλώνουν και φοιτούν στη Λεμεσό σε νηπιαγωγείο κοινής επιλογής των διαδίκων, το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον των παιδιών από την πατρική γραμμή, δηλαδή παππούδες, είναι στη Λεμεσό, ενώ από τη μητρική γραμμή είναι στην Αγγλία, η δε Καθ΄ ής η αίτηση επιθυμεί να καταστήσει ως προσωρινό τόπο διαμονής των παιδιών τη Λευκωσία και μόνιμο τόπο διαμονής των παιδιών την Αγγλία. Με βάση τα πιο πάνω, η ένσταση απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 20/11/2013 καθίσταται απόλυτο. Ως προς τα έξοδα, αυτά όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ΄ ής η αίτηση, καταβλητέα όμως στο πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............. Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο