ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 8/14, 12/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2014:7 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 8/14 Μεταξύ: ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Αιτητή και ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Καθ΄ ής η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερ. 22/1/
- Ημερομηνία: 12 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κα Αγ. Αγαθοκλέους. Για την Καθ΄ ής η αίτηση: κα Π. Καλυβίτου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής, στις 22/1/2014, κατεχώρησε την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται τις πιο κάτω θεραπείες: "Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο τα ζητήματα ιατρικής φροντίδας της ανήλικης Αντωνίας Παπαβασιλείου να ανατίθενται προσωρινά στον Αιτητή και ειδικά για το ταξίδι της ανήλικης μαζί με τον Αιτητή στην Αθήνα από την 13/2/2014 μέχρι και την 15/2/
- Β. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Καθ΄ ής η Αίτηση να παραδώσει την ανήλικη Αντωνία στον Αιτητή στις 13/2/2014 κατά ή περί την ώρα 13:00 μ.μ. και/ή διάταγμα που να διατάσσει την Καθ΄ ής η Αίτηση να μην φέρει οποιοδήποτε κώλυμα στην παράδοση της ανήλικης στον Αιτητή την εν λόγω ημέρα και ώρα και/ή εν γένει να μην φέρει οποιοδήποτε κώλυμα στην πραγματοποίηση του ταξιδιού της ανήλικης με τον Αιτητή στην Αθήνα, για ιατρικούς λόγους της ανήλικης. Γ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ΄ ής η Αίτηση να μεταβεί την 12η Φεβρουαρίου του 2014 και/ή οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία ορίσει το Δικαστήριο, στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, μαζί με τον Αιτητή, για να δώσει εντολή πληρωμής όπως καταβληθεί στον Αιτητή το συνολικό ποσό των €1.410, το οποίο αφορά έξοδα που υποβλήθηκαν και θα υποβληθούν από τον Αιτητή για σκοπούς μετάβασης του ιδίου και της ανήλικης σε ιατρικό κέντρο στην Αθήνα για επιβεβλημένες ιατρικές εξετάσεις της ανήλικης". Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στην Καθ΄ ής η αίτηση, η οποία εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και στις 4/2/2014 κατεχώρησε ένσταση. Τόσο η μονομερής αίτηση, όσο και η ένσταση, υποστηρίζονται αντίστοιχα από τις ενόρκους δηλώσεις του Αιτητή και της Καθ΄ ής η αίτηση. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει τις ενόρκους δηλώσεις των διαδίκων τις οποίες λαμβάνει υπόψη στο σύνολο τους. Η ακρόαση της μονομερούς αίτησης διεξήχθη με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω: Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση, είναι ουσιαστικά το άρθρο 7 του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 7 ορίζει ότι: "Αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς". Ο χαρακτήρας της δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου σε υποθέσεις γονικής μέριμνας ως εξεταστικού χαρακτήρα, έχει αναγνωρισθεί από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο σε πολλές αποφάσεις. Στην Στυλιανού v. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130, τονίστηκαν στην σελίδα 136 τα πιο κάτω: "Καταρχήν πρέπει να επισημάνουμε ότι η δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου ως προς την άσκηση της γονικής μέριμνας έχει εξεταστικό χαρακτήρα. Παρόλο που η διαδικασία μπορεί να εγερθεί από τον ένα σύζυγο και να στρέφεται εναντίον του άλλου, η δικαιοδοσία για τη γονική μέριμνα δεν έχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Αντίθετα, έχει ως άξονα το κοινό καθήκον των γονέων για τη φροντίδα των παιδιών τους και συνισταμένη την ευημερία των τέκνων. Ο εξεταστικός χαρακτήρας της δικαιοδοσίας που σχετίζεται με την κηδεμονία και μέριμνα των ανηλίκων αναγνωρίστηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δαμιανού v. Δαμιανού
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 29 και στην Αγγλία όπως συνάγεται από την απόφαση E(SA) (A mimor) [1984] 1 All.E.R. (HL) αναγνωρίζεται ότι η διαδικασία που έχει ως αντικείμενο την κηδεμονία και μέριμνα ανηλίκου δεν ενέχει χαρακτήρα αντιπαράθεσης αλλά ερευνητικό προς διαπίστωση των συμφερόντων του ανηλίκου". Στην υπόθεση Ησαϊα Ιωαννίδη και Chada Ιωαννίδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 1446, στη σελίδα 1452, λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού (ανωτέρω) και Ιακωβίδης v. Ιακωβίδης, Έφεση αρ. 95, ημερ. 30.6.2000 από την οποία και η πιο κάτω επιγραμματική διατύπωση της αρχής: "Η ύψιστη αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει πάντα να έχει υπόψιν σε τέτοιες υποθέσεις είναι η ευημερία του ανηλίκου"." Οι διάδικοι είναι οι γονείς της ανήλικης Αντωνίας η οποία γεννήθηκε στις 29/1/
- Η Αντωνία, όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης, στις 8/3/2012, αντιμετώπισε ένα σοβαρότατο πρόβλημα υγείας. Συγκεκριμένα, η ανήλικη είχε ξαφνικά πέσει σε κώμα. Μεταφέρθηκε στην μονάδα εντατικής παρακολούθησης του Μακάρειου Νοσοκομείου. Διεγνώσθη ότι έπασχε από παιδικό διαβήτη, ο οποίος διαβήτης επειδή δεν έγινε έγκαιρα αντιληπτός, της προκάλεσε μεταξύ άλλων, διαβητικό κώμα, υψηλή κρανιοεγκεφαλική πίεση και θρόμβο στον εγκέφαλο. Λόγω της πιο πάνω κατάστασης της υγείας της, η Κυπριακή Δημοκρατία, απέστειλε την ανήλικη για θεραπεία σε εξειδικευμένο παιδικό νοσοκομείο στο Ισραήλ. Σήμερα, η ανήλικη παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, διαβήτη τύπου 1 (ενέσιμο), χαμηλή όραση, θρομβοφιλία και εγκεφαλική βλάβη. Με βάση την πιο πάνω συνοπτική εικόνα της υγείας της ανήλικης θα εξετάσω, κατά πόσο το συμφέρον και η ευημερία της ανήλικης επιβάλλει την έγκριση ή την απόρριψη του αιτήματος. Το υπό κρίση θέμα, ως θέμα υγείας, επιβάλλει την εξέταση και στάθμιση από το Δικαστήριο της ενώπιον του τεθείσας ιατρικής μαρτυρίας. Τα Τεκμήρια Β και Γ τα οποία επισύναψε στην ένορκη δήλωση του ο Αιτητής, περιέχουν την ιατρική γνώμη δύο ιατρών του American Medical Centre ότι η Αντωνία χρήζει εκτίμησης της αιματολογικής εικόνας της από εξειδικευμένο παιδο-αιματολογικό κέντρο και ότι αν κάτι αντίστοιχο δεν υπάρχει στην Κύπρο, προτάθηκε η εκτίμηση αυτή να γίνει από το Αιματολογικό Τμήμα και συγκεκριμένα από το Κέντρο Πήξης στο Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία, στην Αθήνα. Σύμφωνα δε με το Τεκμήριο Β της ένορκης δήλωσης του Αιτητή, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει στην Κύπρο καθ΄ ότι δεν υπάρχει αντίστοιχη ιατρική ειδικότητα και αντίστοιχο ιατρικό κέντρο στην Κύπρο. Η ιατρική μαρτυρία την οποία έθεσε με την ένορκη δήλωση της η Καθ΄ ής η αίτηση, ουσιαστικά δεν απαντά στην πιο πάνω θέση του Αιτητή, ούτε δικαιολογεί την άρνηση της και την ένσταση της στο αίτημα του Αιτητή. Το Τεκμήριο 2 της ένστασης, αποτελεί ιατρική βεβαίωση ημερομηνίας 4/6/2013, η οποία αναφέρεται σε θέματα ανάπτυξης και όρασης της ανήλικης στα οποία έχει σημειωθεί βελτίωση. Δεν αναφέρεται καθόλου όμως σε αιματολογικά θέματα διότι προφανώς δεν είναι της ειδικότητας της Ιατρού που συνέταξε την ιατρική βεβαίωση, Τεκμήριο
- Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για το Τεκμήριο 3 το οποίο προέρχεται από την ίδια Ιατρό ημερομηνίας 4/6/2013, στο οποίο απλώς αναφέρεται ότι η Αντωνία μπορεί από μόνη της να κάνει μέτρηση της ζάχαρης στο αίμα της. Το Τεκμήριο 3, το οποίο αποτελεί ένα πολύ σύντομο ιατρικό σημείωμα, απλά αναφέρει ότι "η ανωτέρω ασθενής δεν χρειάζεται συνέχιση αντιπηκτικής αγωγής", χωρίς όμως να κάνει οποιαδήποτε μνεία για την αναγκαιότητα ή όχι της διενέργειας αιματολογικών εξετάσεων από εξειδικευμένο Ιατρικό Κέντρο. Το δε Τεκμήριο 5, αποτελεί μία, όπως φαίνεται απαντητική επιστολή της Ιατρού Ε. Πλατοκούκη, η οποία προβαίνει ουσιαστικά σε κάποιες αναφορές που όπως η ίδια αναφέρει ρητώς προκύπτουν "από την ανασκόπηση των στοιχείων και μόνο, καθ΄ ότι ουδέποτε εξετάσθηκε η ασθενής από την Μονάδα μας .". Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60, εφόσον πρόκειται για θέμα γονικής μέριμνας και συγκεκριμένα, θέμα ιατρικής φροντίδας και υγείας της ανήλικης, θέμα για το οποίο διαφωνούν οι γονείς - διάδικοι. Το δε συμφέρον της ανήλικης, στη βάση της ιατρικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, ως αναλύθηκε ανωτέρω, καταδεικνύει ότι η εξυπηρέτηση του συμφέροντος της ανήλικης, επιβάλλει την έγκριση από το Δικαστήριο της μονομερούς αιτήσεως. Επίσης, το ισοζύγιο της ευχέρειας, προκρίνει ότι η έκδοση των αιτουμένων προσωρινών διαταγμάτων είναι προς το συμφέρον της ανήλικης, λαμβανομένων υπόψη των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπισε με κίνδυνο για τη ζωή της η ανήλικη, σοβαρές συνέπειες των οποίων εξακολουθεί και σήμερα να αντιμετωπίζει, έχοντας προς τούτο συνεχή ιατρική παρακολούθηση. Υπό τα πιο πάνω δεδομένα, η έγκριση της μονομερούς αιτήσεως αποβαίνει επωφελής για την υγεία της ανήλικης, δεν περιέχει οποιοδήποτε κίνδυνο γι΄ αυτήν, ενώ ενδεχόμενη απόρριψη του αιτήματος στερεί μία καλύτερη και εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα της ανήλικης, χωρίς κανείς να γνωρίζει τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα έχει κάτι τέτοιο για την πορεία της υγείας της ανήλικης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μονομερής αίτηση γίνεται δεκτή. Εκδίδονται ως εκ τούτου προσωρινά διατάγματα ως οι θεραπείες "Α", "Β" και "Γ" της μονομερούς αιτήσεως. Διευκρινίζεται ότι η ιατρική φροντίδα της ανήλικης Αντωνίας ανατίθεται στον Αιτητή αποκλειστικά και μόνο για το συγκεκριμένο ταξίδι στην Αθήνα. Τα ως άνω προσωρινά διατάγματα ισχύουν μέχρι περατώσεως της κυρίως αιτήσεως ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Προτού αφήσω την απόφαση μου, θα ήθελα να υπενθυμίσω το τι λέχθηκε από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στην υπόθεση Φ. Κατσούρη v. Μ. Χατζηνικόλα, Έφεση αρ. 12/07, ημερ. 21/10/2010, αναφορά η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία στην παρούσα υπόθεση που αφορά θέμα ιατρικής φροντίδας και υγείας της ανήλικης, ότι δηλαδή "Η αντιπαράθεση των γονέων και η αντιπαλότητα τους μέσα από δικαστικές διαδικασίες αντιστρατεύεται στα συμφέροντα και την ευημερία των ανηλίκων τέκνων τους". Ως προς τα έξοδα, αυτά όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ΄ ής η αίτηση, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ (Υπ.) ............. /ΜΠ Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. Οικ. Δ. Subject: Family/Interim (Αναφορά: Γονική Μέριμνα). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο