ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΕΤΡΟΥ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΙΤΑΣ, Αρ. Αίτησης: 401/13, 31/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2014:11 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 401/13 Μεταξύ: ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΕΤΡΟΥ Αιτήτριας και ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΙΤΑΣ Καθ΄ ού η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερ. 30/12/
- Ημερομηνία: 31 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Ν. Ηροδότου. Για τον Καθ΄ ού η αίτηση: κα Π. Κατωδρίτου για κ.Ν. Καλλή. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης είναι η διατήρηση ή μη σε ισχύ, ή η τυχόν τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος το οποίο εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 3/1/2014 και με το οποίο διάταγμα διατάχθηκε ο Καθ΄ ού η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €350 μηνιαίως ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Γεώργιου Μίτα. Σημειωτέον ότι με την μονομερή της αίτηση, η Αιτήτρια αξίωνε την επιδίκαση του ποσού των €600 μηνιαίως, ως συνεισφορά του Καθ΄ ού η αίτηση στη διατροφή του τέκνου τους. Ο Καθ΄ ού η αίτηση στις 17/2/2014 κατεχώρησε ένσταση κατά του προσωρινού διατάγματος. Οι λόγοι της ένστασης, είναι: "(Α) Η αιτήτρια δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. (Β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και ειδικά, δεν υπάρχει το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος στην παρούσα περίπτωση. (Γ) Η αιτήτρια δεν υποστηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο τους ισχυρισμούς της. (Δ) Η αίτηση είναι εκδικητική. (Ε) Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αδικαιολόγητη". Με βάση τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, οι οποίες υποστηρίζουν αντίστοιχα τη μονομερή αίτηση και την ένσταση, αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι είναι οι γονείς του ανηλίκου Γεώργιου, ο οποίος γεννήθηκε την 11/9/2001 και βρίσκονται σε διάσταση από τις 20/11/
- Η Αιτήτρια, ισχυρίζεται στην ένορκη της δήλωση ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση είναι μέτοχος σε Ιδιωτική Εταιρεία A & K MITAS LIMITED με μηνιαίο μισθό €1.200, λαμβάνει δε από τη συμμετοχή του στα κέρδη της εταιρείας και από επιπλέον εργασίες κατασκευών αλουμινίων, περίπου €1.300 μηνιαίως, ήτοι σύνολο €2.500 μηνιαίως. Αντίγραφο φορολογικής δήλωσης του Καθ΄ ού η αίτηση για το έτος 2012, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Ο Καθ΄ ού η αίτηση, πέραν των προσωπικών του εξόδων, δεν καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο, λόγω δε κοινού τους δανείου για το κτίσιμο εξοχικής κατοικίας, οφείλεται μηνιαία δόση €350, το δε υπόλοιπο του δανείου είναι €26.
- Η Αιτήτρια, είναι μέτοχος και υπάλληλος στην Εταιρεία SAFETECH SECUTIRY SYSTEMS LTD, με μισθό €687,32, η δε εταιρεία δεν παρουσιάζει κέρδη. Αντίγραφο του μισθού της Αιτήτριας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β. Για τη διατροφή, συντήρηση και εκπαίδευση του παιδιού τους, απαιτείται το ποσό των €1.016,50 μηνιαίως, ως ακολούθως: € (α) Διατροφή και είδη υγιεινής 150,00 μηνιαίως (β) Ένδυση - Υπόδηση 80,00 μηνιαίως (γ) Ασφάλεια Ιατροφαρμακευτική (αναλογία ανηλίκου) 42,50 μηνιαίως (δ) Τέλη σκυβάλων 111,50 ετησίως (ε) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη - φάρμακα 85,00 μηνιαίως (στ) Ψυχαγωγία, έξοδα γενεθλίων - κοινωνικές υποχρεώσεις 50,00 μηνιαίως (ζ) Φροντιστήρια - εκπαίδευση 275,00 μηνιαίως (η) Μεταφορικά (αναλογία ανηλίκου) 100,00 μηνιαίως (θ) Ρεύμα - νερό (αναλογία ανηλίκου) 72,50 μηνιαίως (ι) Χαρτζιλίκι 50,00 μηνιαίως __________________ Σύνολο €1.016,50 μηνιαίως Η Αιτήτρια, επισυνάπτει ως προς τα έξοδα των ιδιωτικών μαθημάτων του ανηλίκου, σχετικές αποδείξεις, Τεκμήριο Γ, και δέσμη εγγράφων και λογαριασμών που αφορούν τα έξοδα του ανηλίκου, Τεκμήριο Δ. Ο Καθ΄ ού η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, αναφέρει ότι τα εισοδήματα του από την εργασία του τον τελευταίο χρόνο έχουν μειωθεί και λαμβάνει μισθό €1,000 μηνιαίως, η εταιρεία δεν είναι πλέον κερδοφόρα και δεν ασχολείται με ανεξάρτητες δουλειές, διότι με τα σημερινά δεδομένα δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας (Τεκμήριο Α). Τα προσωπικά του έξοδα, ανέρχονται σε €800 μηνιαίως χωρίς τις δόσεις του δανείου οι οποίες ανέρχονται σε €400 μηνιαίως και επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Β, Γ, και Δ λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος, υδατοπρομήθειας και γενικών φόρων, αντίστοιχα. Σε σχέση με τα έξοδα διατροφής και συντήρησης του παιδιού τους, ο Καθ΄ ού η αίτηση θεωρεί τα ποσά τα οποία ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι απαιτούνται για τη διατροφή και συντήρηση του παιδιού τους, ως υπερβολικά και μη ανταποκρινόμενα στην πραγματικότητα. Τέλος, ο Καθ΄ ού η αίτηση εκφράζει την ετοιμότητα του να συνεισφέρει στη διατροφή του παιδιού τους στο βαθμό όμως που του επιτρέπει η οικονομική του κατάσταση. Η ακρόαση του προσωρινού διατάγματος διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του ανηλίκου και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του ανηλίκου είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Επομένως, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση. Εν πάση περιπτώσει την υποχρέωση του για συνεισφορά στην διατροφή του παιδιού του δεν την αρνείται ο Καθ΄ ού η αίτηση, ο οποίος στη γραπτή του αγόρευση εισηγείται ότι η συνεισφορά του με βάση την εισοδηματική του ικανότητα είναι €200 μηνιαίως, ισχυριζόμενος πάντα στη γραπτή του αγόρευση ότι οι ανάγκες του ανηλίκου καλύπτονται με ένα ποσό της τάξης των €400 μηνιαίως. Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω θέση του Καθ΄ ού η αίτηση, η οποία καταρρίπτεται από το απλό γεγονός ότι μόνο τα φροντιστηριακά μαθήματα του παιδιού όπως αυτά βεβαιώνονται από τις σχετικές αποδείξεις, Τεκμήριο Γ στην μονομερή αίτηση, είναι €275 μηνιαίως. Επομένως τα συνολικά έξοδα διατροφής, συντήρησης και εκπαίδευσης του ανηλίκου αφορούν ποσό πολύ μεγαλύτερο από το ποσό των €400 που θεωρεί ο Καθ΄ ού η αίτηση ως το συνολικό μηνιαίο ποσό για κάλυψη των πιο πάνω αναγκών του παιδιού. Ως προς το θέμα αυτό θα ήθελα να παρατηρήσω τα πιο κάτω. Η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου σε υποθέσεις διατροφής, έχει καθορίσει ότι το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν μπορεί να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των κονδυλίων με περισσή αυστηρότητα, ενώ η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων (βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386, Παναγιώτου v. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625, Χαραλάμπους v. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 951). Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία, το μέτρο της διατροφής δεν μπορεί να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς, η δε κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες οι οποίοι διαδραματίζουν ρόλο στην καλύτερη αντίληψη των γεγονότων προς εντοπισμό των πραγματικών αναγκών του δικαιούχου (βλ. Ο. Παναγιώτου v. Χρ. Σφικτού (πιο πάνω)). Το Δικαστήριο με βάση την πιο πάνω νομολογιακή αρχή, καθόρισε, στη βάση μονομερούς αιτήσεως πάντοτε, προσωρινά τη συνεισφορά του Καθ΄ ού η αίτηση στο ποσό των €350 και όχι στο ποσό των €600 μηνιαίως, το οποίο αξίωνε η Αιτήτρια. Προβάλλεται η θέση από τον Καθ΄ ού η αίτηση, προς προώθηση του τρίτου και πέμπτου λόγου της ένστασης του, ότι η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση έχει εισοδηματική ικανότητα που να δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος για ποσό €350 μηνιαίως και επίσης απέτυχε να αποδείξει ότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων χρειάζεται πέραν των €1.000 μηνιαίως για κάλυψη των αναγκών του. Το θέμα των αναγκών συντήρησης, διατροφής και εκπαίδευσης του ανηλίκου, έχει απαντηθεί ανωτέρω. Ως προς το θέμα της εισοδηματικής ικανότητας του Καθ΄ ού η αίτηση, παρατηρώ ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή οικονομικής δυνατότητας του Καθ΄ ού η αίτηση αλλά απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ΄ ού η αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90)η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μίας οικογένειας ανήκει και στους δύο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δύο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette
(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ΄ ού η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το Δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση έχει ψηλότερα, απ΄ ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer
(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων. Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ΄ ού η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity). (Βλ. Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan v. McEwan
(1972)2 All E.R. 708)". Όσον αφορά το θέμα αυτό σημειώνεται ότι η Αιτήτρια επισύναψε στην ένορκη της δήλωση σε σχέση με τα εισοδήματα του Καθ΄ ού η αίτηση, το Τεκμήριο Α το οποίο συνιστά τη φορολογική δήλωση που υπέβαλε στο φόρο εισοδήματος το Καθ΄ ού η αίτηση για το φορολογικό έτος 2012. Περαιτέρω, θα πρέπει να τονισθεί ότι σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκων η ύπαρξη χρεών δεν απαλλάσσει τον Καθ΄ ού η αίτηση από την νομική του υποχρέωση για συνεισφορά στη διατροφή του παιδιού του, γιατί σύμφωνα με τη νομολογία η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των οιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους (βλ. Δημητρίου v. Περδίου (ανωτέρω)). Τέλος, ως προς τον ισχυρισμό του Καθ΄ ού η αίτηση ότι η Αιτήτρια κατεχώρησε την παρούσα αίτηση εκδικητικά με σκοπό την ταλαιπωρία του Καθ΄ ού η αίτηση, κρίνω τον πιο πάνω ισχυρισμό ως παντελώς ανεδαφικό. Ως ήδη λέχθηκε, ο Καθ΄ ού η αίτηση έχει νομική υποχρέωση συνεισφοράς στη διατροφή του παιδιού του και η δικαστική επιδίωξη από την Αιτήτρια του καθορισμού της συνεισφοράς του Καθ΄ ού η αίτηση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ως εκδικητική. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η ένσταση του Καθ΄ ού η αίτηση απορρίπτεται. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 3/1/2014 καθίσταται οριστικό. Ως προς τα έξοδα, αυτά όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............. Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Διατροφή). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο