← Κύπρος

ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΛΑΡΚΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΛΑΡΚΟΥ, Αρ. Αίτησης: 3/14, 15/4/2014

ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΛΑΡΚΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΛΑΡΚΟΥ, Αρ. Αίτησης: 3/14, 15/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2014:12 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΧΡΗΣΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 3/14 Μεταξύ: ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΛΑΡΚΟΥ Αιτήτριας και ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΛΑΡΚΟΥ Καθ΄ ού η αίτηση Μονομερής αίτηση ημερ. 20/1/

  1. Ημερομηνία: 15 Απριλίου,
  2. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ.Αυγ. Κωνσταντίνου. Για τον Καθ΄ ού η αίτηση: κα Ν. Δημητρίου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, στις 20/1/2014, κατεχώρησε την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, με την οποία αιτείται από το Δικαστήριο τις πιο κάτω θεραπείες: "Α. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ ού η Αίτηση να εγκαταλείψει τον συζυγικό οίκο που βρίσκεται στην οδό Τάσου Μάρκου 1 Άγιος Αθανάσιος Λεμεσός, μέχρι πλήρους εκδίκασης και αποπεράτωσης της κυρίως Αίτησης και/η μέχρι νεωτέρου διατάγματος του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να παραχωρείται η αποκλειστική χρήση του πιο πάνω συζυγικού οίκου που βρίσκεται στην οδό Τάσου Μάρκου 1 Άγιος Αθανάσιος Λεμεσός στην Αιτήτρια και με το οποίο να απαγορεύεται και/η εμποδίζεται ο Καθ΄ ού η Αίτησης από του να εισέρχεται και/η να διαμένει και/η χρησιμοποιεί και/η άλλως πως παρεμβαίνει στον πιο πάνω αναφερόμενο συζυγικό οίκο και/η να εμποδίζει την Αιτήτρια στην αποκλειστική χρήση του πιο πάνω αναφερομένου συζυγικού οίκου μέχρι πλήρους εκδίκασης και αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης και/η μέχρι νεωτέρου διατάγματος του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να περιορίζει και να απαγορεύει στον Καθ΄ ού η Αίτησης από του να παρενοχλεί, παρεμβαίνει ή καθ΄ οιονδήποτε άλλο τρόπο επεμβαίνει και/η διαταράσσει και/η απειλεί την ακεραιότητα, ειρήνη και ησυχία της Αιτήτριας μέχρι πλήρους εκδίκασης και αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης και/η μέχρι νεωτέρου διατάγματος του Δικαστηρίου". Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ ού η αίτηση, ο οποίος εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο και στις 6/3/2014 κατεχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι πιο κάτω: "Α) Η Αιτήτρια παραπλανεί το Δικαστήριο εφ΄ όσο δεν αποκαλύπτει κατά τρόπο δίκαιο και/ή αποκρύπτει και/ή παραποιεί ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα που αφορούν στη συγκεκριμένη υπόθεση και/ή διατυπώνει ανυπόστατους ισχυρισμούς και/ή προβάλλει αναληθείς ισχυρισμούς. Β) Δεν πληρούνται και δεν αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Γ) Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η αίτηση είναι ψευδή. Δ) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο. Ε) Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. ΣΤ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60". Τόσο η μονομερής αίτηση όσο και η ένσταση, υποστηρίζονται αντίστοιχα από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Η Αιτήτρια, στην ένορκη της δήλωση αναφέρει τα πιο κάτω: "
  3. Είμαι η Αιτήτρια στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση και γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής.
  4. Έχω διαβάσει τα γεγονότα που εκτίθενται στην κυρίως Αίτηση και συμφωνώ πλήρως με αυτά.
  5. Εγώ και ο Καθ΄ ού η Αίτησης είμαστε πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  6. Με τον Καθ΄ ού η Αίτησης παντρευτήκαμε στις 2-7-1994 στην εκκλησία Αποστόλου Ανδρέα στη Μέσα Γειτονιά στη Λεμεσό.
  7. Από το γάμο μας αποκτήσαμε ένα παιδί τον ανήλικο Κωνσταντίνο που γεννήθηκε στις 4-6-2000 και του οποίου την φύλαξη και φροντίδα έχω εγώ.
  8. Η οικία που διαμένω στην οδό Τάσου Μάρκου 1 στον Άγιο Αθανάσιο στη Λεμεσό είναι ιδιοκτησίας σε εμένα και στον Καθ΄ ού η Αίτησης ανά ½ μερίδιο.
  9. Τα τελευταία 4 χρόνια άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα στις σχέσεις μας λόγω του ότι ο Καθ΄ ού η Αίτησης ζήλευε, καυγάδιζε στο σπίτι με απειλούσε με έβριζε, χρησιμοποιούσε βία εναντίον μου και δημιουργούσε σκηνές ανεπίτρεπτες μπροστά στο ανήλικο παιδί μας.
  10. Στις αρχές του 2012 επήλθε πλήρης διάσταση στις σχέσεις μας και ο Καθ΄ ού η Αίτησης εγκατέλειψε τον συζυγικό οίκο και εγώ μη αντέχοντας άλλο την καταπίεση τις απειλές και τις βιαιοπραγίες σε βάρος μου υπέβαλα αίτηση για λύση του γάμου μας στις 25-6-
  11. Τον Σεπτέμβριο του 2012 σε μια προσπάθεια να τα ξαναβρούμε για χάρη του ανήλικου παιδιού μας, ο Καθ΄ ού η Αίτησης επέστρεψε στο συζυγικό οίκο και απέσυρα την αίτηση για λύση του γάμου μας.
  12. Μετά την επιστροφή του Καθ΄ ού η Αίτησης στο συζυγικό οίκο άρχισαν να δημιουργούνται και πάλι προβλήματα αφού με έβριζε και χειροδικούσε σε βάρος μου και αρκετές φορές μπροστά στο ανήλικο παιδί μας.
  13. Έχω επισκεφθεί αρκετές φορές το αστυνομικό τμήμα Γερμασόγειας και κατάγγειλα τον Καθ΄ ού η Αίτησης για ξυλοδαρμό σε βάρος μου, η τελευταία φορά που έκανα καταγγελία ήταν στις 18-12-
  14. Η αστυνομία έχει ανοίξει τον φάκελο με αριθμό Μ/220/13 και τον έχει αποστείλει στην Εισαγγελία για καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον του Καθ΄ ού η Αίτησης για χρήση βίας στην οικογένεια.
  15. Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς του 2014 αφού είχε προηγηθεί το βράδυ της Πρωτοχρονιάς ολονύκτια καταπίεσης και απειλή κατά της ζωής μου, αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τον συζυγικό οίκο και να μεταβώ με το ανήλικο παιδί μας στο σπίτι του πατέρα του Καθ΄ ού η Αίτησης, ζητώντας του να προσπαθήσει να ηρεμίσει τον Καθ΄ ού η Αίτησης. Παρέμεινα εκεί για δύο ημέρες και στη συνέχεια εγκατασταθώ μαζί με το ανήλικο παιδί μας στο σπίτι της μητέρας μου όπου παρέμεινα μέχρι τις 11/1/
  16. Στις 11-1-2014 επέστρεψα στον συζυγικό οίκο αφού το ανήλικο παιδί μας δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στο σπίτι της μητέρας μου και ήθελε να επιστρέψει στο δικό του περιβάλλον και στους φίλους του και επί πλέον το σπίτι της μητέρας μου δεν μπορούσε να καλύψει και τις δικές μας ανάγκες.
  17. Η συμπεριφορά του Καθ΄ ού η Αίτησης συνεχίζει να είναι η ίδια με αποτέλεσμα να μου δημιουργεί φόβο ότι θα χειροδικήσει και πάλι σε βάρος μου και θα μου προκαλέσει σωματικές βλάβες.
  18. Ο Καθ΄ ού η Αίτησης έχει ιδιόκτητο ανακαινισμένο διαμέρισμα και μπορεί να εγκατασταθεί σε αυτό.
  19. Εάν δεν εκδοθεί διάταγμα από το Δικαστήριο ο Καθ΄ ού η Αίτηση θα συνεχίσει να με ενοχλεί να με απειλεί να χειροδικεί σε βάρος μου με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η σωματική μου ακεραιότητα.
  20. Γι΄ αυτό αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο προστασία η οποία θα επιτευχθεί μόνο αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα". Ο Καθ΄ ού η αίτηση, στην δική του ένορκη δήλωση, ισχυρίζεται τα πιο κάτω: "
  21. Ο πιο κάτω υπογεγραμμένος, Χριστόφορος Λάρκος, από τη Λεμεσό ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  22. Είμαι ο Καθ΄ ού η αίτηση και γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
  23. Αρνούμαι την αιτούμενη από την Αιτήτρια θεραπεία στο σύνολό της και εκτός όπου ρητά πιο κάτω προβαίνω σε παραδοχή, αρνούμαι όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας που προέρχονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση.
  24. Παραδέχομαι τις παραγράφους 1, 2, 3 και 4 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας ημερομηνίας 20/01/2014 που συνοδεύει την αίτησή της.
  25. Από την παράγραφο 5, παραδέχομαι ότι από το γάμο μας αποκτήσαμε τον Κωνσταντίνο που γεννήθηκε στις 04/06/2000 αρνούμαι, όμως, ότι τη φύλαξή του την έχει η Αιτήτρια και λέγω ότι από κοινού φροντίζουμε τον Κωνσταντίνο.
  26. Εγώ φροντίζω, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο μετά την εθελοντική παραίτησή μου από την Λαϊκή Τράπεζα, όπου εργαζόμουν, το ανήλικο παιδί μας, για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω. Συγκεκριμένα, εγώ φροντίζω για τη διατροφή, την ετοιμασία φαγητού, τη μεταφορά του στα φροντιστήρια, στο ποδόσφαιρο και για τις κοινωνικές του εξόδους, ενώ η Αιτήτρια τον παίρνει από το σχολείο και επιβλέπει το διάβασμά του.
  27. Παραδέχομαι από την παράγραφο 6 ότι η οικία στην οδό Τάσου Μάρκου στην οποία διαμένει όχι μόνο η Αιτήτρια αλλά και εγώ και το παιδί μας, είναι εγγεγραμμένη και στους δυο μας, αρνούμαι, όμως, το διαχωρισμό της οικίας ανά ½ μερίδιο. Επίσης, λέω ότι η εν λόγω οικία είναι τεράστια και μπορεί να διαχωριστεί στα δύο. Ήδη, έχω αναθέσει σε ειδικό τη μελέτη για το διαχωρισμό της οικίας σε 2 διαμερίσματα με ανεξάρτητες εισόδους και λειτουργικά δωμάτια, πράγμα πολύ εφικτό. Επίσης, λέγω ότι εγώ ο ίδιος αποκλειστικά έχω καταβάλει δόσεις δανείου, το οποίο επεβάρυνε την εν λόγω οικία, ύψους περί των €400.000 και εξόφλησα αυτό εξ΄ ολοκλήρου ενώ η Αιτήτρια δε συνέβαλε, χρηματικώς, το ελάχιστο προς εξόφλησή του.
  28. Αρνούμαι την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας και λέγω ότι τα προβλήματα στη σχέση μας άρχισαν από τη γέννηση του παιδιού μας και μετά, όταν εκδηλώθηκε στην Αιτήτρια η ψυχική νόσος της μανιοκατάθλιψης. Για αυτή την ασθένεια, η Αιτήτρια παρακολουθείτο από διάφορους ψυχίατρους, μεταξύ αυτών και τον Δρ. Γαλατόπουλο και από ψυχολόγους.
  29. Συνεπεία της ασθένειάς της, φαντάζεται διάφορα γεγονότα, ενώ όταν συνομιλείς μαζί της για κάτι σοβαρό σε βλέπει και γελά ή ξεσπά σε κλάματα. Επίσης, η Αιτήτρια έχει εκδηλώσει στο παρελθόν συμπεριφορά παθολογικής ζήλιας σε σημείο που αυτή και ο πατέρας της με διέβαλαν στον εργασιακό μου κύκλο θίγοντας την αξιοπρέπεια και βλάπτοντας σοβαρώς την καριέρα μου.
  30. Μετά την εκδήλωση της ασθένειας της, άρχισε να μη με θέλει, ήθελε να χωρίσουμε και ως εκ τούτου κατά/ή περί το 2001 προχώρησε σε διαδικασία για λύση του γάμου μας και προχωρήσαμε και υπογράψαμε στις 12/2/2002 συμφωνία για επίλυση των περιουσιακών μας διαφορών.
  31. Στην συνέχεια η Αιτήτρια μετάνιωσε και μου υποσχέθηκε ότι θα αλλάξει και με διαβεβαίωσε ότι με αγαπά και για χάρη του μωρού μας, προσπαθήσαμε και καταφέραμε να ζήσουμε σχετικά αρμονικά μέχρι και το 2010 όταν άρχισαν πάλι να εκδηλώνονται προβλήματα στις σχέσεις μας. Το Πάσχα του 2010 η Αιτήτρια άρχισε να χρησιμοποιεί ψυχοφάρμακα λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε στη δουλειά της και λόγω του ότι είχαν προσαφθεί εναντίον της καταγγελίες για άσκηση βίας σε παιδιά - μαθητές της. Το Σεπτέμβριο του 2011 πήγα μαζί με την Αιτήτρια στο γυναικολόγο της, τον κ.Πανταζή, ο οποίος μου ανέφερε ότι η Αιτήτρια είχε κολλήσει μία σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσο που εγώ δεν είχα. Στις 25/12/2011 η Αιτήτρια μου δήλωσε ότι θέλει να χωρίσουμε γιατί είναι ερωτευμένη με άλλον άνδρα που γνώρισε στη δουλειά της με τον οποίο η Αιτήτρια είχε συνάψει ερωτικό δεσμό, και επίσης τα ίδια δήλωσε το βράδυ της 25/12/011 στον αδελφό και στη νύφη μου.
  32. Παραδέχομαι ότι στις αρχές του 2012 επήλθε διάσταση στις σχέσεις μας και η Αιτήτρια καταχώρησε την αναφερόμενη αίτηση διαζυγίου μας αλλά όχι για τους λόγους που αναφέρει στις παραγράφους 7 και 8 της ένορκής της δήλωσης, τους οποίους εγώ αρνούμαι και διαψεύδω αλλά για τους λόγους που εγώ ανέφερα πιο πάνω.
  33. Παραδέχομαι την παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας.
  34. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς που εμπεριέχονται στην παράγραφο 10 της Ένορκης Δήλωσης της και λέγω ότι ουδέποτε χειροδίκησα εναντίον της. Ακόμη και όταν κατά την διάρκεια έξαρσης της ψυχικής της ασθένειας με βρίζει και με επιτίθεται δυστυχώς μπροστά στο παιδί μας που σήμερα είναι 14 χρονών, εγώ προσπαθώ να την καθησυχάσω και να την ηρεμίσω. Επιπρόσθετα λέγω ότι η Αιτήτρια συμπεριφέρεται με ψυχαναγκαστικό τρόπο στο παιδί όσο αφορά εις το διάβασμα για το σχολείο. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια απαιτεί δεσποτικά από το παιδί να διαβάσει τα μαθήματά του για τη μεθεπόμενη εβδομάδα. Το καταπιέζει, του συμπεριφέρεται σαν να είναι μικρό παιδάκι, του προκαλεί άγχος, ανησυχία και ανασφάλεια και μόνον η παρουσία μου εξισορροπεί την κατάσταση.
  35. Παραδέχομαι ότι η Αιτήτρια, συνεπεία της απόφασης που πήρε να με διώξει από το σπίτι, μεθοδευμένα επισκέφθηκε τον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας και έκαμε διάφορες καταγγελίες εναντίον μου και λέγω ότι μεταξύ αυτών των καταγγελιών υπήρξε καταγγελία ότι κυκλοφορούσα στο σπίτι με τα εσώρουχά μου, ότι κάπνιζα στο σπίτι χωρίς την άδεια της ή ότι άνοιγα την πόρτα του σαλονιού για να μπορέσω να βγω έξω να καπνίσω και ότι κρύωνε και διάφορες άλλες ανόητες καταγγελίες. Αρνούμαι και απορρίπτω την ισχυριζόμενη καταγγελία για δήθεν ξυλοδαρμό της, και λέγω ότι παραμένει ανεξήγητο γιατί δεν τέθηκα ποτέ υπό κράτηση μέχρι να με παρουσιάσουν την επομένη στο δικαστήριο, πρακτική που ακολουθείται από την αστυνομία. Είναι κατόπιν των ανωτέρω εξηγήσεων που έδωσα στην αστυνομία που κατέληξαν να μη με κατηγορήσουν. Επίσης, απορρίπτω τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι προωθείται καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον μου και όσον αφορά την αναφορά της σε αριθμό φακέλου, αυτό συμπεριλαμβάνεται στην συνήθη πρακτική της αστυνομίας να ανοίγεται φάκελος και να δίνεται αριθμός μετά από κάθε καταγγελία. Σημειώνω επίσης ότι αν ευσταθούσαν οι ισχυρισμοί της ότι την κτύπησα, σίγουρα αυτή θα είχε επισυνάψει απαραίτητη ιατρική βεβαίωση.
  36. Περαιτέρω λέγω ότι η ίδια της η μητέρα όταν της τηλεφώνησα από τον αστυνομικό σταθμό και της ανέφερα ότι με κάλεσαν στην αστυνομία για κατάθεση για ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό, ζήτησε να μιλήσει στον αρμόδιο αστυνομικό και όταν αυτός την πληροφόρησε ότι η κόρη της προέβη σε καταγγελία εναντίον μου ότι της έδωσε ένα «μπάτσο» αυτή του είπε «μακάρι να της έδινε δύο πάτσους, ίσως και να συνέρχετουν». Αυτό που η Αιτήτρια κατήγγειλε ως ξυλοδαρμό ήταν μια απλή πράξη αυτοάμυνας που έκαμα δεχόμενος φυσική επίθεση από την Αιτήτρια, την οποία αυτή εκμεταλλεύτηκε και χρησιμοποίησε εναντίον μου για ευνόητους λόγους. Δεν χειροδίκησα εναντίον της αλλά την απώθησα για να μην κάνει κακό ούτε σε εμένα ούτε και στον εαυτό της.
  37. Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 12 της ένορκης δήλωσης ως αποκύημα των φαντασιώσεων της Αιτήτριας και λέγω ότι αντίθετα είχαμε περάσει την παραμονή της πρωτοχρονιάς στο πατρικό της, παρέα με τους γονείς της και χωρίς κανένα πρόβλημα, γυρίσαμε και κοιμηθήκαμε και το πρωί στις 8 - 8:30 η ώρα, μόλις ξύπνησε, άρχισε να γελά και να κλαίει χωρίς καμία αιτία και στη συνέχεια, με μια θεατρινίστικη πόζα, πήρε τη βαλίτσα της και πήγε στο σπίτι του γέροντα πατέρα μου, δήθεν για να μείνει μαζί του. Η αλήθεια όμως είναι ότι πήγε στον πατέρα μου για να τον ενοχλήσει και να του δημιουργήσει προβλήματα. Έμεινε δύο μέρες εκεί, δημιούργησε ψυχολογική αναστάτωση στον πατέρα μου και στη συνέχεια πήγε στο σπίτι της μητέρας της όπου έμεινε μόνο για δύο μέρες και ύστερα γύρισε στο σπίτι μας, ως να μην συνέβαινε τίποτα, με αποκαλούσε αγάπη μου και η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της συνεχίστηκε. Καθ΄ όλο αυτό το διάστημα της απουσίας της από το σπίτι, ο γιος μας, Κωνσταντίνος, είχε μείνει μαζί μου.
  38. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 14 ως εκτός πραγματικότητας και δηλώνω του ότι μετά την καταχώρηση της αίτησης, οι σχέσεις μας είναι αρκετά αρμονικές. Συγκεκριμένα μαγειρεύω και όταν έρχεται από το σχολείο τρώμε όλοι μαζί, είναι τρυφερή μαζί μου τις πλείστες μέρες, ενίοτε έχουμε συζυγικές σχέσεις και μερικές φορές μου ζητά να την συνοδεύω στον ψυχολόγο της και προσπαθώ να τη βοηθώ για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ξέρω ποιες θα είναι είτε οι συνέπειες για το παιδί μου αν φύγω και το αφήσω μόνο μαζί της, στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα είτε οι συνέπειες για την ίδια, στην κατάσταση που βρίσκεται, αν πάρω το παιδί μαζί μου και φύγω από το σπίτι.
  39. Όσο αφορά την παράγραφο 15 παραδέχομαι ότι έχω δικό μου διαμέρισμα, το οποίο μου μεταβίβασαν οι γονείς μου πριν μερικά χρόνια, όμως δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να εγκατασταθώ σε αυτό αφού το ενοικιάζω και τα ενοίκια που λαμβάνω είναι το μόνο μου εισόδημα πλέον αφού δεν εργάζομαι και αφού τα χρήματα που έλαβα μετά την παραίτησή μου από την εργασία μου ως τραπεζικός, τα χρησιμοποίησα όλα για εξόφληση του δανείου για το σπίτι μας και επιπλέον είναι πολύ δύσκολο να εξώσω τον Ενοικιαστή για οποιοδήποτε λόγο. Λέγω ότι η Αιτήτρια είναι βοηθός διευθύντρια σε σχολείο, έχει σταθερό και καλό εισόδημα και έχει αρκετά μεγάλες καταθέσεις σε συνεργατικό ίδρυμα σε κοινό λογαριασμό με τον πατέρα της. Η Αιτήτρια μπορεί με τα εισοδήματα και την οικονομική της άνεση να εξασφαλίσει στέγη για τον εαυτό της πολύ άνετα.
  40. Ειλικρινά, πιστεύω ότι η Αιτήτρια δεν είναι σε θέση ψυχολογικά και ψυχιατρικά να φροντίζει το παιδί μας μόνη της και ειδικά αυτή την περίοδο με την έξαρση της ασθένειάς της και σημειώνω χαρακτηριστικά ότι μέσα στην αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της, με διαβεβαιώνει ότι όλα θα περάσουν, μου συμπεριφέρεται τρυφερά και με καθησυχάζει ότι το διάταγμα που πιθανώς θα εκδοθεί δεν σημαίνει τίποτα γιατί όποιο διάταγμα και να εκδοθεί αυτή θα έχει χώρο στο σπίτι μας για εμένα για να μπορέσουμε να μεγαλώσουμε μαζί το παιδί μας.
  41. Επαναλαμβάνω όλα τα πιο πάνω και λέγω ότι ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί η Αιτήτρια δεν έχει δώσει πειστικούς λόγους που να δικαιολογούν την απομάκρυνσή μου χωρίς να μου δοθεί η δυνατότητα μέσα από την κυρίως αίτηση να προβάλω με μαρτυρία και να υποστηρίξω τους ισχυρισμούς μου και γιατί δεν υπάρχει πραγματική διάσταση στις σχέσεις μας, δεν έχει διακοπεί η συμβίωση μας, δεν έχει δοθεί από την Αιτήτρια σχετική γνωστοποίηση στον Επίσκοπο και ούτε υπάρχει καταχωρημένη αίτηση διαζυγίου εναντίον μου και ως εκ τούτου η αίτηση πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας.
  42. Επίσης ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, η αίτηση της Αιτήτριας όχι μόνο δεν προσφέρει την αναγκαία μαρτυρία για να πείσει το δικαστήριο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος αλλά και δεν πληροί το απαραίτητο στοιχείο της υψίστης πίστεως αφού εκεί η Αιτήτρια, εσκεμμένα και μη, αποκρύπτει ουσιώδη στοιχεία. Επίσης, η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν αποκαλύπτει και ούτε στην πραγματικότητα υφίσταται το στοιχείο του κατεπείγοντος". Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, διεξήχθη με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι προβληθείσες θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω: Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο στο στάδιο εκδίκασης προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί να εξάξει οποιαδήποτε ευρήματα (βλ. Jonitexo v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί θα εξετασθούν στην ακρόαση της κυρίως αίτησης. Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990, (Ν.23/90), το οποίο προνοεί τα εξής: "Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στο Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις .". Η Αιτήτρια, προκειμένου να πετύχει στην έκδοση προσωρινού διατάγματος, επικαλείται μία σειρά γεγονότων, τα οποία περιέχονται στις παραγράφους 10 εώς 15 της ένορκης της δήλωσης. Μία προσεκτική ανάγνωση των παραγράφων αυτών αποκαλύπτει τα πιο κάτω: (α) Πουθενά στην ένορκη της δήλωση η Αιτήτρια αποκαλύπτει εάν επήλθε διάσταση στις σχέσεις τους. Πουθενά στην ένορκη της δήλωση η Αιτήτρια δεν αναφέρει ότι υπήρξε διακοπή της συμβίωσης. Αντίθετα, ο Καθ΄ ού η αίτηση υποστηρίζει ότι ο γάμος των διαδίκων συνεχίζει, παρά τα προβλήματα τα οποία αποδίδει σε ψυχική νόσο της Αιτήτριας, να υφίσταται, χωρίς να υπάρξει διακοπή της συμβίωσης. (β) Η Αιτήτρια, προσπαθεί να καταλογίσει στον Καθ΄ ού η αίτηση υπόθεση ξυλοδαρμού της και καταγγελίες του στην Αστυνομία, χωρίς να επισυνάπτει οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό για το γεγονός αυτό, το οποίο βεβαίως και πάλιν ο Καθ΄ ού η αίτηση αρνείται και παρουσιάζει μία εντελώς διαφορετική εκδοχή στις παραγράφους 15 και 16 της ένορκης του δήλωσης. (γ) Επίσης, διαφορετική εκδοχή δίνει ο Καθ΄ ού η αίτηση στην παράγραφο 17 της ένορκης του δήλωσης, αναφορικά με τα γεγονότα τα οποία κατά την Αιτήτρια, έλαβαν χώρα την ημέρα της Πρωτοχρονιάς. (δ) Αναντίλεκτος παρέμεινε επίσης ο ισχυρισμός του Καθ΄ ού η αίτηση ότι ο συζυγικός οίκος επιδέχεται διαχωρισμού έτσι ώστε να είναι δυνατή η σύγχρηση αυτού από τους διαδίκους. (ε) Επιπρόσθετα, ο Καθ΄ ού η αίτηση απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι ο ίδιος έχει ανακαινισμένο διαμέρισμα στο οποίο μπορεί να μετακινηθεί, αναφέροντας, ότι το εν λόγω διαμέρισμα είναι ενοικιασμένο και ότι το μοναδικό του εισόδημα, μετά την παραίτηση του από την εργασία του ως Τραπεζικός, προέρχεται από το ενοίκιο του διαμερίσματος. (στ) Τέλος, αμφισβητούμενος παραμένει και ο ρόλος των διαδίκων σε σχέση με την συμβολή εκάστου διαδίκου στην ανατροφή και φροντίδα του παιδιού τους. Ως προελέχθη, η ακρόαση της αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων. Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Η Αιτήτρια δεν ανταποκρίθηκε στο βάρος της απόδειξης των αμφισβητουμένων γεγονότων, τα οποία κατεγράφησαν ανωτέρω. Η Αιτήτρια, δεν αντεξέτασε τον Καθ΄ ού η αίτηση ούτε κατεχώρησε έστω μία απαντητική ένορκη δήλωση. Η ανωτέρω παράλειψη της Αιτήτριας, είναι καθοριστική για την τύχη της αίτησης της, αφού αφήνει την αίτηση χωρίς δικαιοδοτικό υπόβαθρο και χωρίς έστω και εκ πρώτης όψεως ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που πρέπει να υφίστανται, για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαίρη Νίκου Σεβαστού v. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1980, σελ. 1987: "Το Δικαστήριο δεν μπορούσε να αγνοήσει τον αντινομικό χαρακτήρα της μαρτυρίας της εφεσείουσας. Θα θυμίσω εδώ ότι με την ένορκη δήλωση του, ο εφεσίβλητος αρνήθηκε τους βασικούς ισχυρισμούς της, θέτοντας μία άλλη εκδοχή. Όμως τα θέματα, οι ασάφειες και οι αντιφάσεις παρέμειναν αδιευκρίνιστες, αφού η εφεσείουσα, που είχε το βάρος απόδειξης, με την έννοια που εξηγεί ο δικαστής, δεν έκαμε χρήση του δικαιώματος αντεξέτασης που της παρείχε η Δ.48 Θ.4". Τέλος, σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω, δεν μπορώ να θεωρήσω ότι είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα, θεραπεία, η οποία έχει χαρακτηρισθεί από τη νομολογία ως "δρακόντειο μέτρο" (βλ. Κατσουρίδης v. Κατσουρίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 415). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 20/1/2014 απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, θεωρώ ορθό όπως αυτά είναι έξοδα στην πορεία της εναρκτήριας αίτησης, σε καμία περίπτωση όμως θα είναι εναντίον του Καθ΄ ού η αίτηση. (Υπ.) ............. Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Αποκλειστική χρήση). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.