Μαριάννας Αδάμου ν. Ελευθέριου Τρίαρου, Αρ. Αίτησης: 9/2011, 30/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεω

Αθήνα η Θέκλα Π. Αδάμου στις 17 Μαρτίου 1990. Η τελευταία της κατονόμασε ως πατέρα της τον Καθ΄ου η αίτηση. Γι΄ αυτό η αίτησή της για αναγνώριση της πατρότητάς της στρέφεται εναντίον του. Την κατεχώρησε στις 11.02.11, μετά την ενηλικίωσή της ως είχε δικαίωμα κατά τα άρθρα 21

αίτηση για DNA και έδωσα ως ημερομηνία ακρόασης της την 27.09.12. Η ακρόαση πραγματοποιήθηκε και η απόφαση δόθηκε αυθημερόν∙ η αίτηση για DNA εγκρίθηκε, (τεκμήριο 11, στη συνέχεια «οι οδηγίες για DNA»). Ο Καθ΄ου η αίτηση δε συμμορφώθηκε με τις οδηγίες για DNA και ματαίωσε την υλοποίησή τους (τεκμήρια 8 έως 14). Ενεργούσε πάντως εντός των δικαιωμάτων του. Θα επανέλθω όμως αργότερα στο ζήτημα αυτό. Ανεφέρθηκα ήδη στις ένορκες δηλώσεις που κατεχωρήθηκαν για τις δύο πλευρές. Εννοείται πως πρωτεύουσα θέση έχουν οι ένορκες δηλώσεις της μητέρας Θέκλας Π. Αδάμου και του Καθ΄ου η αίτηση. Ακολουθεί η ένορκη δήλωση του αδελφού της μητέρας Χρίστου Π. Αδάμου. Η Αιτήτρια, με την ένορκη δήλωσή της, επανέλαβε αυτά που της είπαν η μητέρα και ο θείος. Προτού αναφερθώ

εκδοχή των διαδίκων θεωρώ σκόπιμο ν΄ απαντήσω ένα θέμα που ήγηρε ο Καθ΄ου η αίτηση

ένορκη δήλωση με την οποία απαντά

ένορκη δήλωση του Χρίστου Π. Αδάμου και το οποίο επανέλαβε ο ευπαίδευτος συνήγορός του

τελική του αγόρευση. Ότι η μαρτυρία του Χρίστου Π. Αδάμου (ΜΕ3) δεν μπορεί να γίνει δεκτή, γιατί προσκρούει στο λόγο της In re Efthymiou

υπόθεση In re Efthymiou. Από 22.09.11 και μετέπειτα η ιδιότητα του δικηγόρου της Αιτήτριας και του μάρτυρα για την υπόθεση της δε βρήκαν έκφραση στο πρόσωπό του Χρίστου Π. Αδάμου, ως θα συνέβαινε

περίπτωση του κ. Θεμιστοκλέους

υπόθεση In re Efthymiou, εάν το δικαστήριο δεν αποφαινόταν πως η από μέρους του υπογραφή δυο ενόρκων δηλώσεων για στήριξη της ένστασης του πελάτη του τον εμπόδιζαν να τον εκπροσωπεί και ως δικηγόρος

ίδια υπόθεση. Η υπόθεση In re Efthymiou υιοθέτησε, χωρίς να προσθέσει οτιδήποτε, το λόγο της Michael Ahapittas v. Roc-Chik Ltd

Αθήνα και πριν τον τοκετό, ο αδελφός της Χρίστος, η αδελφή της Ανδρούλλα και ο γαμπρός της, σύζυγος της Ανδρούλας, επισκέφθηκαν τον Καθ΄ου η αίτηση στο Παραλίμνι. Η μεταξύ τους συζήτηση είχε ως υπόβαθρο ότι το παιδί που η Θέκλα Π. Αδάμου κυοφορούσε στο χρόνο εκείνο ήταν δικό του. [Στη συνέχεια «η επίσκεψη των τριών στο Παραλίμνι»]. (β) Το 1993 ο Χρίστος Π. Αδάμου παρέλαβε

ταχυδρομική του θυρίδα στη Λεμεσό φάκελο που του απέστειλε ο Καθ΄ου η αίτηση επιστρέφοντας ευχετήρια κάρτα που η μητέρα είχε αποστείλει. Η υπογραφή

κάρτα ήταν «Θέκλα - Μαριάννα», δηλαδή τα μικρά ονόματα της μητέρας και της Αιτήτριας. Ακολουθούσαν επεξηγηματικά τρεις λέξεις: «Η ΚΟΡΗ ΣΟΥ». [Στη συνέχεια «η ευχετήρια κάρτα του 1993»]. (γ) Η αποστολή από το δικηγόρο Χρίστο Π. Αδάμου στις 06.09.2006 επιστολής στον Καθ΄ου η αίτηση με πρόταση για εκούσια αναγνώριση της Αιτήτριας, «αφού προηγηθούν ασφαλώς οι αναγκαίες αιματολογικές και/ή γενετικές εξετάσεις». [Στη συνέχεια «η επιστολή της 06.09.2006.»]. Οι παραπάνω τρεις πράξεις είναι μέρος της γραπτής δήλωσης του Χρίστου Π. Αδάμου (ΜΕ3). Δεν αντεξετάστηκε σ΄ αυτές, παράλειψη που υποδηλώνει παραδοχή τους [Δ. Ζαχαρίου ν. Α. Ζαχαρίου

υλοποίηση των οδηγιών του δικαστηρίου για DNA. Η εν λόγω εξέλιξη καθιστούσε για δεύτερο λόγο αχρείαστη την επίκληση της υπόθεσης In re Efthymiou. Επιστρέφω

ουσία της διαφοράς. Είναι ο ισχυρισμός της μητέρας πως πρωτοσυνάντησε τον Καθ΄ου η αίτηση στο εστιατόριο «Ζεβεδαίος»,

οδό Βασιλέως Παύλου στη Λευκωσία στις αρχές του 1989. Η ίδια, έχοντας τη διαμονή της στη Λεμεσό, πηγαινοερχόταν καθημερινά στη Λευκωσία, όπου εργαζόταν στο Αρχείο της Βουλής των Αντιπροσώπων ως γραμματειακός λειτουργός. Η μετάβαση της προς και από τη Λευκωσία γινόταν με λεωφορείο κυβερνητικών υπαλλήλων που επίσης διέμεναν στη Λεμεσό και υπηρετούσαν εκεί. Η συνεδρία της Βουλής κάθε Πέμπτη την ανάγκαζε να προβαίνει σε άλλες διευθετήσεις για την προς και από τη Λευκωσία διακίνησή της. Ο Καθ΄ου η αίτηση εργαζόταν τότε

Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων και διέμενε σε διαμέρισμα που νοίκιαζε στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας

οδό Ελευθέριου Βενιζέλου 14

ενορία Αγ. Ανδρέα. Σ΄ αυτό το διαμέρισμα άρχισε η ερωτική τους σχέση. Ο Καθ΄ου η αίτηση, είναι ο ισχυρισμός της μητέρας, της πρότεινε και εκείνη αποδέκτηκε να τη μεταφέρει με το αυτοκίνητο του εκεί για να δει πού διαμένει. Αυτό έγινε μετά από κάποιο μικρό χρονικό διάστημα από την αρχική τους γνωριμία. Η σχέση τους εξελίχθηκε σε ερωτική λίγο καιρό μετά την πρώτη της επίσκεψη στο χώρο του. Οι μεταξύ τους γενετήσιες σχέσεις κράτησαν έξι περίπου μήνες, ήσαν χωρίς προφυλάξεις και διακόπηκαν, όταν του ανεκοίνωσε πως ήταν έγκυος. Σε συνάντησή τους και πάλιν στο χώρο του της πρότεινε να προβεί σε έκτρωση και της υποσχέθηκε το ποσό των ΛΚ70, «το μερίδιον του στα έξοδα». Είναι τέλος ο ισχυρισμός της μητέρας πως στη διάρκεια της σχέσης της με τον Καθ΄ου η αίτηση δεν είχε σχέση με άλλο άνδρα. Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν αρνείται πως γνώρισε τη μητέρα και ότι ανέπτυξε ερωτική σχέση μαζί της. Περιορίζει ωστόσο, τη διάρκεια της στους ένα - δυο μήνες και την τοποθετεί «εντός του έτους 1988». Ας δούμε πως ο ίδιος προσδιόρισε χρονικά τη σχέση του με τη μητέρα

αντίστοιχη ένορκη δήλωσή του: «8 .... την ενόρκως δηλούσα κα Θέκλα Π. Αδάμου την γνώρισα εντός του έτους 1988, και είχαμε μία περιστασιακή σχέση, η οποία διήρκεσε 1 - 2 μήνες. Τη σχέση αυτή την διέκοψα εντός του έτους 1988 εγώ ο ίδιος όταν έμαθα ότι η Θέκλα Π. Αδάμου ήταν παντρεμένη.» Σ΄ αυτό το πλαίσιο βρίσκεται η μαρτυρία που ενδιαφέρει.. Με στόχο να μην επιβαρύνω αχρείαστα την έκταση της απόφασης θεωρώ σκόπιμο ν΄ ασχοληθώ πρώτα με τη μαρτυρία που καθορίζει το κρίσιμο διάστημα σύλληψης της Αιτήτριας. Η μητέρα (ΜΕ1) τοποθέτησε τον τοκετό στις 17.03.

1. Αυτό δεν αμφισβητήθηκε από τον Καθ΄ου η αίτηση προφανώς ενόψει της έγγραφης μαρτυρίας (τεκμήρια 1, 2, 3 και 6). Αδιαμφισβήτητη είναι ακόμη η μαρτυρία της μητέρας ότι στις 24.08.89 μετά από υπερηχογράφημα διαγνώστηκε κύηση δέκα εβδομάδων και ότι η Αιτήτρια «γεννήθηκε μετά από κύηση εννέα μηνών». Μετρώντας αντίστροφα τις δέκα εβδομάδες με αφετηρία την 24.08.89, ημερομηνία διενέργειας του υπερηχογραφήματος (τεκμήριο 4), επιστρέφουμε στον Ιούνιο του ίδιου χρόνου. Σ΄ αυτό το μήνα συντελέστηκε η σύλληψη της Αιτήτριας από τη μητέρα της Θέκλα Π. Αδάμου (ΜΕ1). Η παραπάνω κατάληξή μου ως προς το χρόνο σύλληψης της Αιτήτριας επιβεβαιώνεται και από τον τρόπο υπολογισμού του χρόνου που εισάγει το άρθρο 9 του Νόμου: «
2. Κρίσιμο διάστημα της σύλληψης θεωρείται το χρονικό διάστημα που περιλαμβάνεται ανάμεσα

τριακοστή δεύτερη και την εκατοστή ογδοηκοστή πρώτη ημέρα από τον τοκετό.» Η διάταξη του άρθρου 9 δε δημιουργεί τεκμήριο. Παρέχει, ωστόσο, αυθεντική ερμηνεία για το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης. Η ένταξη του άρθρου αυτού στο Μέρος ΙΙΙ του Νόμου, που αφορά την πατρότητα και την προσβολή της δεν αποκλείει την εφαρμογή της και

περίπτωση της δικαστικής αναγνώρισης του Μέρους IV του Νόμου. Οι κανόνες της βιολογίας είναι σταθεροί είτε πρόκειται για τέκνα γεννημένα σε γάμο είτε για τέκνα που γεννήθηκαν χωρίς γάμο των γονέων τους. Ο υπολογισμός του χρόνου γίνεται με αντίστροφη μέτρηση. Ο τοκετός είναι το σταθερό σημείο από το οποίο αντίστροφα υπολογίζεται το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης. Η μέρα του τοκετού δε λαμβάνεται υπόψη [Βλ. Άρθρο 31 του περί Ερμηνίας Νόμου, Κεφ. 1, την υπόθεση Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos

τριακοστή δεύτερη και εκατοστή ογδοηκοστή πρώτη μέρα» δεν μπορεί ερμηνευτικά να συμπεριλαμβάνει τις μέρες αυτές. Ο νομοθέτης παρεκκλίνοντας από το διάστημα της 1468 του Ελληνικού Αστικού Κώδικα υιοθέτησε ευρύτερο διάστημα και ακολούθησε εκείνο του άρθρου 9

Κύπρο μαζί με την Αιτήτρια. Τα τεκμήρια 1 και 2 βεβαιώνουν τον τόπο και χρόνο γέννησης της Αιτήτριας και βεβαίως το πρόσωπο που τη γέννησε. Το τεκμήριο 3 βεβαιώνει τον τρόπο και χρόνο επιστροφής της μητέρας και της Αιτήτριας

Κύπρο. Η γέννηση της Αιτήτριας δηλώθηκε στο Αρχείο Πληθυσμού

Κύπρο και της χορηγήθηκε πιστοποιητικό εγγραφής γέννησης προσώπου που γεννήθηκε εκτός Κύπρου (τεκμήριο 6). Προτού η μητέρα μεταβεί

Αθήνα είχε ενημερώσει τηλεφωνικά τον Καθ΄ου η αίτηση πως η εκεί μετάβασή της γινόταν από φόβο σχολιασμού της στο κοινωνικό και εργασιακό της περιβάλλον. Κατά την παραμονή της

Αθήνα και προτού γεννήσει την Αιτήτρια ο αδελφός της Χρίστος Π. Αδάμου (ΜΕ3) μαζί με την αδελφή τους Ανδρούλλα και το σύζυγό της τελευταίας συνάντησαν τον Καθ΄ου η αίτηση στο Παραλίμνι. Η συνάντηση είχε ως αντικείμενο την διερεύνηση των προθέσεων του ως προς το κυοφορούμενο. Ο Καθ΄ου η αίτηση επέμενε πως ήταν λάθος της μητέρας που δεν προέβαινε σε έκτρωση. Όλα τα παραπάνω πριν από τη γέννηση της Αιτήτριας. Ο Καθ΄ου η αίτηση τοποθέτησε τη διακοπή της σχέσης τους τον Αύγουστο του 1988, όταν η Θέκλα Π. Αδάμου του απεκάλυψε πως ήταν παντρεμένη.

ΟΕΒ εργάστηκε από 01.10.86 μέχρι 31.08.88 (τεκμήριο 15). Η περίοδος ενοικίασης του διαμερίσματος στη Λευκωσία «ήταν μεταξύ της περιόδου 1.10.1988 και 31.08.1988. Όπως καταγράφει

§8

της γραπτής του δήλωσης: «Έκτοτε εγκατέλειψα το διαμέρισμά μου καθότι δεν υπήρχε λόγος να το διατηρώ και ούτε είχα την οικονομική άνεση για κάτι τέτοιο»

ίδια παράγραφο επιμένει πως το Σεπτέμβριο του 1988 επέστρεψε στη γενέτειρά του, το Παραλίμνι, στο οποίο εργάζεται μέχρι σήμερα. Για τη δραστηριοποίησή του ως λογιστής στη γενέτειρα του κατέθεσε τα τεκμήρια 16 έως 22. Δε θα επεκταθώ άλλο στη μαρτυρία. Το τοπίο θα διαφωτισθεί πλήρως στο στάδιο αξιολόγησής της. Συνοψίζω εδώ τα κύρια επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Η κα Αδάμου αφιέρωσε μεγάλο μέρος της γραπτής της αγόρευσης στη στάση που ο Καθ΄ου η αίτηση τήρησε στις οδηγίες του δικαστηρίου για διεξαγωγή αιματολογικών εξετάσεων. Με αναφορά

αγγλική υπόθεση Child Support Agency v. Kenneth Rust της 2.12.99 του High Court of Justice με κάλεσε να θεωρήσω τις εξηγήσεις του Καθ΄ου η αίτηση ως μη λογικές και πειστικές. Ο κ. Παπαχαραλάμπους είχε άλλη άποψη: «Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν ακολούθησε τις εν λόγω οδηγίες οι οποίες εν πάση περιπτώσει δεν είχαν το χαρακτήρα της υποχρέωσης». Αυτό ήταν το πρώτο σκέλος της επιχειρηματολογίας του. Το δεύτερο συνδέεται με όσα έχουν ως κέντρο την πιστοποίηση της ΟΕΒ σε σχέση με τη λήξη της υπηρεσιακής σχέσης του Καθ΄ου η αίτηση την 31.08.88, (τεκμήριο 15). Σημειώνω ευθύς εξαρχής πως δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Καθ΄ου η αίτηση πως η μητέρα δεν του ανεκοίνωσε πως ήταν έγκυος. Πώς αλήθεια,

§21

της ένορκης δήλωσης του προσδιόρισε τον Ιούνιο του 1989, ως το μήνα σύλληψης της Αιτήτριας; Στο χρόνο καταχώρησης της, την 23.4.12, είχε στα χέρια του τις τέσσερεις ένορκες δηλώσεις για την υπόθεση της Αιτήτριας. Σε καμμιά από αυτές δε γίνεται αναφορά στη διάρκεια της κύησης. Τούτο καταγράφηκε για πρώτη φορά στη γραπτή δήλωση της Θέκλας Π. Αδάμου στις 8.10.13, (τεκμήριο «Α»). Η γνώση της ημερομηνίας γέννησης της Αιτήτριας ήταν αρκετή για να καταλήξει κανείς στο κρίσιμο διάστημα σύλληψης, όμως δεν ήταν αρκετή για να καταλήξει στο μήνα σύλληψής της. Απαιτείτο και η γνώση της διάρκειας της κυοφορίας. Φαίνεται πως ο Καθ΄ου η αίτηση είχε γνώση αυτής. Αξιοποίησε στο έπακρο την πιστοποίηση της υπηρεσίας του

ΟΕΒ ο Καθ΄ου η αίτηση: «Πιστοποιείται ότι ο κ. Ελευθέριος Τρίαρος εργάστηκε

Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) από 1.10.86 - 31.8.88 . (τεκμήριο 15) Η πιστοποίηση της ΟΕΒ απετέλεσε το εφαλτήριο επιστροφής και επαγγελματικής δραστηριοποίησης του στο Παραλίμνι. Η συνεργασία του από 1.11.88 με την Ελληνική Τράπεζα Λτδ., (τεκμήρια 16 έως 19), η σύνδεση του γραφείου του

οδό Αντώνη Παπαδοπούλου 9 στο Παραλίμηνι από 20.01.89 με την Α.Η.Κ. (τεκμήριο 21), ο λογαριασμός της τελευταίας για την κατανάλωση ρεύματος μέχρι 04.04.89, (τεκμήριο 22) δεν ήταν εύκολο ν΄ αμφισβητηθούν και δεν αμφισβητήθηκαν. Ό,τι κατά τον Καθ΄ου η αίτηση έλειπε ήταν η εκτός Λευκωσίας παραμονή του μέχρι τον Ιούνιο του 1989, μήνα σύλληψης της Αιτήτριας. Είδε πως η δήλωση του κοινοτάρχη Παραλιμνίου τον βόλευε και με το παραπάνω: «... Δηλώ υπευθύνως, εξ όσων καλύτερα γνωρίζω, ότι ο κ. Ελευθέριος Τρίαρος .. μόνιμος κάτοικος Παραλιμνίου . από το τέλος του 1988 διέμενε στο Παραλίμνι δουλεύοντας στο . Γραφείο του

οδό Αντώνη Παπαδοπούλου 9 ...», (τεκμήριο 20). Η σημασία της δήλωσής του κοινοτάρχη δεν περιορίζεται στα όσα βεβαιώνει. Επεκτείνεται σε ό,τι ωφέλιμο αφορά τον Καθ΄ου η αίτηση. Βεβαιώνει ότι από το τέλος του 1988 ο Καθ΄ου η αίτηση βρισκόταν στο Παραλίμνι. Επιτρέπει όμως και την εξαγωγή ενός εκ πρώτης όψεως ωφέλιμου συμπεράσματος∙ εφόσο από το τέλος του 1988 ο Καθ΄ου η αίτηση ήταν στο Παραλίμνι, θα πει πως δεν ήταν στη Λευκωσία. Το τελευταίο είναι αναγκαίο συμπλήρωμα ενός άλλου συμπεράσματος που μπορεί να εξάξει κανείς στη βάση της πιστοποίησης της ΟΕΒ∙ ότι μετά την 31.08.88 ο Καθ΄ου η αίτηση δεν είχε λόγο να βρίσκεται στη Λευκωσία. Διπλή ασφαλιστική δικλείδα επεδίωξε ο Καθ΄ου η αίτηση να καταστήσει την πιστοποίηση της ΟΕΒ και τη δήλωση του κοινοτάρχη. Η τελευταία συγκρούεται, ωστόσο, με το τεκμήριο 21 που τοποθετεί τη σύνδεση του γραφείου

οδό Αντώνη Παπαδόπουλου 9 με την ΑΗΚ στις 20.01.89, από τη μια και τη γραπτή δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση, από την άλλη (τεκμήριο «Δ»).

§13

της τελευταίας ο Καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι από το 1998 μετακινήθηκε

οδό 1ης Απριλίου 120. Είναι αδιάφορο εάν δεν επηρεάζει την έκβαση της υπόθεσης η τελευταία σύγκρουση. Από τη στιγμή που η δήλωση δεν είναι μόνο η αλήθεια, παύει να είναι όλη η αλήθεια. Εν πάση περιπτώσει μήτε μετά την 31.08.88, που ο Καθ΄ου η αίτηση έπαυσε να εργάζεται

ΟΕΒ, μήτε μετά το τέλος του 1988, που ο κοινοτάρχης τον τοποθετεί στο Παραλίμνι η Λευκωσία αποτελούσε άβατον για τον ίδιο. Η κατάληξη αυτή πέραν του ότι συμβαδίζει απόλυτα με τη λογική είναι και παρακολούθημα μιας άλλης κατάληξής μου∙ το διαμέρισμα

οδό Ελευθέριου Βενιζέλου 14 το διατήρησε και μετά την 31.08.88. Αναφέρει

§3της γραπτής του δήλωσης, (τεκμήριο «Δ»): «..

Η περίοδος ενοικίασης του εν λόγω διαμερίσματος ήταν μεταξύ της περιόδου 1.10.1986 και 31.08.1988, δηλαδή για όσο καιρό εργαζόμουν

ΟΕΒ...»

αντεξέταση ρωτήθηκε καταπόσο, στο χρόνο υποβολής παραίτησης από την ΟΕΒ, γνώριζε ότι από 01.09.88 θα γυρνούσε στο Παραλίμνι. Απάντησε καταφατικά. Ρωτήθηκε, τότε, πώς δεν είπε ότι διέκοψε τη σχέση του με τη μητέρα, επειδή έφυγε από τη Λευκωσία και είπε πως το έπραξε, επειδή εκείνη του απεκάλυψε πως ήταν παντρεμένη. Χαρακτήρισε τα δυο γεγονότα συμπτωματικά παρέτεινε, ωστόσο, την ενοικίαση μέχρι και τον Οκτώβρη: «.. αρχές Οκτωβρίου μάζεψα τα πράγματα μου και αποχώρησα από τη Λευκωσία ...» Ήταν περισσότερο από σαφής η προσπάθεια του Καθ΄ου η αίτηση. Μετέθεσε τα γεγονότα χρονικά τόσο πίσω, ώστε να θέσει τον εαυτό του έξω από το κρίσιμο διάστημα σύλληψης της Αιτήτριας. Ήθελε τη σχέση του να διακόπτεται οπωσδήποτε «εντός του 1988»,

ένορκη δήλωσή του. Αφού άκουσε τη μαρτυρία της μητέρας έγινε και ο ίδιος πιο συγκεκριμένος. Στη γραπτή του δήλωση τη γνώρισε «κατά ή περί τον Ιούνιο του 1988» και η σχέση τους διήρκεσε από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο του 1988». Άρχισε μάλιστα να κάνει και εκπτώσεις. Λέγει

§5: «..

Αλλά και πάλι να ήταν έξι μήνες (που δεν ήταν) οι έξι μήνες λήγουν το Δεκέμβριο του 1988 δηλαδή πολύ πριν τη σύλληψη του παιδιού.» Η πιστοποίηση της ΟΕΒ, τα περί της νέας επαγγελματικής δραστηριοποίησής του στο Παραλίμνι και η δήλωση του κοινοτάρχη έκαναν τον Καθ΄ου η αίτηση να διακηρύσσει πως τ΄ αποτελέσματα της εξέτασης DNA είτε στη βάση της επιστολής της 06.09.2006 είτε στη βάση των οδηγιών του δικαστηρίου δε θ΄ αλλοίωναν «την αλληλουχία των γεγονότων και τις χρονικές περιόδους». Αυτά τα διεκήρυξε προτού αντιληφθεί ότι ο Χρίστος Π. Αδάμου στερείται ήθους και ευπρέπειας, πως είναι άνθρωπος χωρίς όρια και ικανός «να λαδώσει ιατρικό λειτουργό για να βγάλει μια απόφαση DNA για να ικανοποιήσει το εγώ του.» Η αλληλουχία των γεγονότων που επικαλείται αλλοιώνεται, ωστόσο, με την αλληλουχία των γεγονότων που στη συνέχεια παραθέτω.

§8

της γραπτής δήλωσης του αναφέρει: «Την σχέση αυτή την διέκοψα εγώ ο ίδιος τον Αύγουστο του 1988 όταν η ίδια μου είχε αποκαλύψει ότι ήταν παντρεμένη και σε διάσταση και με πολλά προβλήματα.» Στη δήλωσή του φαίνεται να υπάρχει αλληλουχία της διακοπής της σχέσης τους με ό,τι προηγήθηκε∙ αυτό που η μητέρα του απεκάλυψε. Για να του απεκάλυπτε όμως κάτι τέτοιο πρέπει έτσι να ήταν. Η Θέκλα Π. Αδάμου συνεπής με ό,τι κατέγραψε

§21

της ένορκης δήλωσής της, το επανέλαβε και στη γραπτή της δήλωση καταθέτοντας το τεκμήριο

1. Ήταν διαζευγμένη από 20.06.
2. Η απουσία λοιπόν δεύτερου γάμου αναιρεί την αλληλλουχία που ο Καθ΄ου η αίτηση προώθησε στη δίκη. Ούτε ως ψέμα δεν μπορούσε η Θέκλα Π. Αδάμου να πει κάτι τέτοιο στον Καθ΄ου η αίτηση. Για ένα απλούστατο λόγο. Τη βόλευε περισσότερο η αλήθεια. Ήταν διαζευγμένη από το 1985 και βρισκόταν ήδη σε σχέση μαζί του. Η αξιοπιστία του Καθ΄ου η αίτηση πλήττεται και με δυο διαφορετικές θέσεις που πρόβαλε

ένορκη δήλωσή του.

§8

αναφέρει πως διέκοψε τη σχέση του με τη μητέρα, όταν έμαθε πως ήταν παντρεμένη, ενώ

§12ότι τη διέκοψε, όταν αντιλήφθηκε πως ήταν παντρεμένη.

Από τις δύο διαφορετικές μεταξύ τους θέσεις απουσιάζει τόσο η διάσταση όσο και τα προβλήματα. Ας δούμε όμως και την αλληλουχία των γεγονότων όπως τα εξέθεσε η μητέρα. Πρόβαλε και προώθησε σταθερά τη θέση ότι η σχέση της διακόπηκε, όταν μετά το υπερηχογράφημα της 24.08.89 του ανεκοίνωσε πως ήταν έγκυος δέκα εβδομάδων. Η απόρριψη της εισήγησης του για έκτρωση είχε ως αποτέλεσμα την τελευταία συνάντηση τους στο διαμέρισμά του

οποία γράφτηκε ο επίλογος της ερωτικής τους σχέσης. Έτσι λοιπόν μπόρεσε ο Καθ΄ου η αίτηση να προσδιορίσει τον Ιούνη του 1989 ως το μήνα σύλληψης της Αιτήτριας. Αποκάλυψη της κύησης, εισήγηση για έκτρωση, απόρριψη της εισήγησης, διακοπή της σχέσης είναι τέσσερα γεγονότα με αιτιώδη και χρονική συνάφεια∙ ό,τι ακριβώς

ελληνική γλώσσα αποκαλείται αλληλουχία. Αυτή η αλληλουχία δεν αλλοιώνεται με το γεγονός ότι ο Καθ΄ου η αίτηση ανέφερε στη μητέρα πως εργαζόταν

ΟΕΒ, ενώ από 31.08.88 έπαυσε να εργάζεται. Αυτό είπε η μητέρα

ένορκη δήλωση της, αυτό και στη γραπτή της δήλωση. Το ίδιο επανέλαβε για δυο συνεχόμενες φορές

αντεξέταση. Ήταν η πίεση της τρίτης φοράς που τη μετατόπισε. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Ε. Και λέτε ότι το 1989 εργαζόταν

ΟΕΒ; Α. Έτσι μου είπε. Ε. Περιοριστήκατε τι σας είπε ή τον πιστέψατε; Α. Τον πίστεψα. Ε. Και πράγματι εργαζόταν; Α. Μάλιστα, τον καιρό που το έψαξα.» Εάν πρέπει να καταλήξω καταπόσο ο Καθ'ου η αίτηση είχε κινητό, ως ήταν η θέση της μητέρας, παραθέτω τη σχετική πρόταση από την παράγραφο 15 της γραπτής δήλωσης του Καθ'ου η αίτηση. «Δεν είχα κινητό τηλέφωνο αφού κατά το έτος 1988 τα κινητά τηλέφωνα ήταν σχεδόν ανύπαρκτα

αγορά». Ίσως είπε την αλήθεια στο ζήτημα αυτό. Αναφερόταν όμως στο 1988 εντός του οποίου ήθελε ν' αρχίζει και να τελειώνει η σχέση τους. Δεν αναφερόταν στο 1989 για το οποίο αντεξετάστηκε η μητέρα: " E. To 1989 είχατε και το κινητό; Α. Nαι, το είχα γραμμένο το κινητό στο diary μου. Ε. Φυσικά τότε δεν υπήρχαν κινητά. Α. Είχα πάντως γραμμένο κινητό εγώ. Τις περισσότερες φορές που του τηλεφωνούσα ήταν στο σταθερό, στο σπίτι που είχε στον Άγιο Ανδρέα.» Δεν θα με απασχολήσει καταπόσο ο Καθ'ου η αίτηση επέδειξε ή όχι στο παρελθόν ενδιαφέρον για την Αιτήτρια. Το γεγονός ότι ο Χρίστος Π. Αδάμου (Μ.Ε.3) αναφέρθηκε σε εκδήλωση ενδιαφέροντος κατά τις τηλεφωνικές τους επικοινωνίες θ' αποτελούσε αντίφαση με ό,τι κατέθεσε η μητέρα, μόνο εάν είχα ενώπιον μου μαρτυρία ότι ο Χρίστος Αδάμου μοιραζόταν με τη μητέρα ό,τι συζητούσε με τον Καθ'ου η αίτηση. Η απουσία τέτοιας μαρτυρίας δεν επιτρέπει να εντάξω τις δύο θέσεις

κατηγορία των αντιφάσεων, ως ισχυρίστηκε ο κ. Παπαχαραλάμπους.

αντεξέταση του ο Καθ'ου η αίτηση με κάλεσε ν' αποφασίσω με τα γεγονότα και τα τεκμήρια και όχι στη βάση της άρνησης τους να συμμορφωθεί με τις οδηγίες για DNA. Το έπραξα και απεφάσισα ήδη∙ είναι ο πατέρας της Αιτήτριας. Επιθυμώ όμως να προχωρήσω για να δώσω συνέχεια σε μια άλλη αλληλουχία γεγονότων. Εννοείται ότι θα διαχωρίσω όσα συνδέονται με την επιστολή της 06.09.2006 (τεκμήριο 7). Η Αιτήτρια ήταν ανήλικη τότε. Η άρνηση του να συνεργαστεί για την εκούσια αναγνώριση της «. αφού προηγηθούν . οι αναγκαίες αιματολογικές και/ή γενετικές εξετάσεις .» τον κατέστησε με την ενηλικίωση της αναγκαίο διάδικο, εφόσο κατά το άρθρο 21

αναγκαία για την εκούσια αναγνώριση δήλωση, ή κατά των κληρονόμων του.» Η «απειλητική και εκβιαστική» κατά τον Καθ'ου η αίτηση επιστολή της 06.09.2006 είναι, στα μάτια του Νόμου, στοιχείο που καθιστά βάσιμη την αίτηση της Αιτήτριας. Αυτά σε ό,τι αφορά την προσπάθεια της μητέρας το 2006. Η στάση του Καθ'ου η αίτηση στις οδηγίες για DNA της 27.09.12, (τεκμήριο 11) ήταν η αναμενόμενη. Την είχε ομοιόμορφα διακηρύξει τόσο

παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης με την οποία απαντά

Αιτήτρια όσο και

παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσης με την οποία απαντά

Θέκλα Π. Αδάμου. «. Δεν είμαι πρόθυμος να προβώ σε οιεσδήποτε αιματολογικές εξετάσεις .». Εννοείται ότι η Αιτήτρια και η Θέκλα Π. Αδάμου στις παραγράφους 7 και 28 αντίστοιχα, των δικών τους ενόρκων δηλώσεων κατέγραφαν τη σαφή ετοιμότητα τους. Στη δίκη η εξήγηση, που ο Καθ΄ου η αίτηση, έδωσε ήταν: "18. Αναφορικά με τις οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/09/2012 για λήψη αιματολογικών εξετάσεων, αναφέρω ότι είναι δικαίωμα μου να μη δεχθώ να προβώ στη λήψη δείγματος αίματος ή άλλου γενετικού υλικού και η άρνηση μου δεν αποδεικνύει ότι είμαι βιολογικός πατέρας της Αιτήτριας. Δια της εν λόγω άρνησης μου δεν απεκδύομαι ευθυνών που ψευδώς μου καταλογίζονται ως δήθεν ο βιολογικός πατέρας της Αιτήτριας αλλά διαμαρτύρομαι για την ταλαιπωρία που υπέστηκα όλα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα λόγω της εμμονής της κας Θέκλας Π. Αδάμου με το πρόσωπο μου. Εξ ου και αρνούμαι να συνεχίσω αδιαμαρτύρητα να λαμβάνω μέρος σε διαδικασίες που απορρέουν από εμμονές της ίδιας και της οικογένειας της." Αντεξετάστηκε εκτενώς ο Καθ'ου η αίτηση στο θέμα αυτό. Οι εξηγήσεις που έδωσε ήταν ποικίλες. Παρέθεσα ήδη για το τι πιστεύει για τον Χρίστο Π. Αδάμου (Μ.Ε.3). Αρνητική ήταν η άποψη που διετύπωσε και για την Θέκλα Π. Αδάμου. Διεχώρισε, ωστόσο, την Αιτήτρια. Έδειξε, είπε, να είναι ευπρεπής άνθρωπος. Το πράγμα θα ήταν πανεύκολο, είπε, εάν εκείνη το ζητούσε για να λύσει την απορία της. Όταν, ωστόσο, βρέθηκε μπροστά σ' ένα υποθετικό σενάριο, να το ζητούσε η Αιτήτρια, είπε: «Στο παρόν στάδιο όχι. Αργότερα ίσως. Στο παρόν στάδιο όχι.» Η υποκρισία δεν βοηθά σε υποθέσεις αυτής της φύσης. Σε τι τον ταλαιπώρησε η Θέκλα Π. Αδάμου, αφού από την τελευταία συνάντηση, που με δική του πρωτοβουλία είχαν στο διαμέρισμα του το 1989, δεν ξανασυναντήθηκαν; Ό,τι αποκαλούσε ταλαιπωρία το περιόρισε τελικά σε 2-3 τηλεφωνικές επικοινωνίες του Χρίστου Π. Αδάμου προς τον ίδιο. Απρόκλητα περιέγραψε το DNA του παππού του που δήθεν δεν επέτρεπε στους τουρκοκύπριους αστυνομικούς να εισέρχονται στο Παραλίμνι φορώντας φέσι, γιατί το θεωρούσε προσβολή. Τους ανάγκαζε, είπε, να το βγάζουν και να το βάζουν παραμάσχαλα. Και όλα αυτά για να εξηγήσει το δικό του καλό πείσμα. Πόσο καλό είναι το πείσμα του φαίνεται από την παρακάτω απάντηση του

αντεξέταση: «Αν είχα σχέση με την αδελφή σας την κρίσιμη περίοδο τότε ναι θα έκανα DNA για ν' αποδείξω τους ισχυρισμούς μου». Είναι η κατάληξη μου πως ο Καθ'ου η αίτηση δεν είχε κανένα λόγο ν' αρνηθεί να συμμορφωθεί με τις οδηγίες για DNA της 27.09.12, (τεκμήριο 11). Το άρθρο 24Α εδάφια

περίπτωση αίτησης για δικαστική αναγνώριση τέκνου φέρεται ως πατέρας του τέκνου και

περίπτωση αίτησης για προσβολή της πατρότητας είναι ο τεκμαιρόμενος πατέρας του τέκνου ή από οποιοδήποτε από τα πρόσωπα αυτά. ...............

υπόθεση Ξενοφώντος ν. Κκέλη

Αγγλία από το 1969 με βάση το Family Law Reform Act, 1969 δίδεται δικαιοδοσία στο Δικαστήριο για έκδοση διατάγματος για οδηγίες για τη διεξαγωγή αιματολογικών εξετάσεων και καθορίζεται ο τρόπος διεξαγωγής τους, νοουμένου ότι υπάρχει συγκατάθεση, και δίδεται το δικαίωμα στο Δικαστήριο να εξάξει τα ανάλογα συμπεράσματα σε περιπτώσεις που υπάρχει άρνηση ή παράλειψη συμμόρφωσης με τις οδηγίες του Δικαστηρίου.» Η υπόθεση Κκέλη ανωτέρω με τις υποθέσεις Τριμιθιώτης ν. Φιλοθέου

αναγκαία ενέργεια για την υλοποίηση των οδηγιών αυτών, ενώ επιμένει πως δεν ο πατέρας της Αιτήτριας, ποιο εύλογο συμπέρασμα αναμένει από το Δικαστήριο να εξάξει; Ότι είναι ή ότι δεν είναι ο πατέρας; Το πρώτο βεβαίως. Τόσο η αγγλική Family Law Reform Act του 1969 όσο και το άρθρο 24Α του Νόμου στηρίζονται στη λογική του πράγματος.

πράξη το δίκαιο

Αγγλία και στον τόπο μας λέγει πως, αν ένα πρόσωπο αρνείται να υποβληθεί σε αιματολογικές εξετάσεις, που θ' αποδείξουν τη βιολογική αλήθεια αυτό θα πει πως γνωρίζει ότι η εξέταση θα δείξει πως αυτό που ισχυρίζεται είναι εσφαλμένο. Η περίπτωση του Καθ'ου η αίτηση είναι ταυτόσημη με εκείνη που εξέτασε το αγγλικό δικαστήριο

υπόθεση Re A (A Minor) (Paternity: Refusal of Blood Tests

παρούσα αίτηση, την οποία έφερε στον κόσμο η Θέκλα Π. Αδάμου

Αθήνα στις 17 Μαρτίου 1990 και για την οποία η Υπηρεσία Μετανάστευσης της Κυπριακής Δημοκρατίας εξέδωσε στις 09.03.2007 το υπ' αριθμό 18098 πιστοποιητικό εγγραφής προσώπου που γεννήθηκε εκτός Κύπρου με προσωπικό αριθμό εγγραφής 00-01176864 είναι ο Ελευθέριος Τριάρος από το Παραλίμνι, Καθ'ου η αίτηση

παρούσα αίτηση. Εκδίδεται συνακόλουθα, ανάλογο διάταγμα. Επιδικάζονται, στη βάση της Δ.59 θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, €2.000 έξοδα πλέον Φ.Π.Α., (εάν υπάρχει) υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ'ου η αίτηση. (Υπ.) ............. Σ. Κ. Καρατσής, Π. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο