Μάρθας Λεοντίου ν. Δημητράκη Χρίστου Λεοντίου, Αρ. Αίτησης: 21/14, 22/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2014:29 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΧΡΗΣΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 21/14 Μεταξύ: Μάρθας Λεοντίου, Εθνικής Αντίστασης 32, Κελλάκι, Λεμεσός Αιτήτριας -και- Δημητράκη Χρίστου Λεοντίου, Εθν. Αντίστασης 32, Κελλάκι, Λεμεσός Καθ΄ ου η Αίτηση --------- Μονομερής αίτησης ημερ. 22.4.14 Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Χ'' Παναγιώτου για Ν. Νικήτα Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Χριστόφη για Ν. Ροτσίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια, στις 22.4.14, κατεχώρησε την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, με την οποία αιτείται από το Δικαστήριο, τις πιο κάτω θεραπείες: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραχωρείται στην Αιτήτρια η αποκλειστική χρήση της κατοικίας η οποία ευρίσκεται στην οδό Εθνικής Αντίστασης 32, Κελλάκι, Λεμεσός και χρησιμοποιείται σαν οικογενειακή στέγη από τους διάδικους, με το οποίο να απαγορεύεται και/ή εμποδίζεται ο Καθ΄ ου η αίτηση από του να εισέρχεται και/ή να διαμένει και/ή χρησιμοποιεί και/ή άλλως πως παρεμβαίνει στην πιο πάνω αναφερόμενη οικογενειακή στέγη και/ή να εμποδίζει την Αιτήτρια στην αποκλειστική χρήση της πιο πάνω αναφερόμενης οικογενειακής στέγης.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση να εγκαταλείψει άμεσα την κατοικία που περιγράφεται ανωτέρω» Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και ο οποίος, στις 22.5.14, κατεχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι εξής: «
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Νομοθεσία και η Νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία και/ή δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της εναρκτήριας αίτησης εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση αφού η Αιτήτρια είναι αυτή που οφείλεται για τη διάσταση των διαδίκων καθώς και για την ένσταση που υπάρχει εντός της συζυγικής εστίας.
- Η Αιτήτρια δεν απέδειξε εντονότερες εντάσεις από ότι συνηθίζεται να βιώσει μια οικογένεια στη λογική διαδρομή από τη διάσταση των διαδίκων μέχρι και το διαζύγιο και ως εκ τούτου δε δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, το οποίο είναι δραστικής φύσεως.
- Δεν πληρείται η προϋπόθεση που θέτει η Νομοθεσία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Το συμφέρον των παιδιών των διαδίκων δεν προστάσει όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
- Η συνύπαρξη του Καθ΄ ου η Αίτηση εντός της συζυγικής εστίας με την Αιτήτρια ουδεμία δυσμενή συνέπεια δημιουργεί προς τα παιδιά των διαδίκων, αφού και τα 4 παιδιά τους είναι μεγάλης ηλικίας και έχουν τη δυνατότητα να αντιλαμβάνονται και να κρίνουν από μόνοι τους την κατάσταση που επικρατεί εντός της συζυγικής εστία.
- Οι ειδικές συνθήκες του Καθ΄ ου η Αίτηση δεν επιτρέπουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Δεν υπάρχουν λόγοι επιείκειας και/ή εξαιρετικές περιπτώσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Η Αιτήτρια καθυστέρησε στην καταχώριση της υπό εκδίκαση αίτησης αλλά και στην καταχώριση της εναρκτήριας αίτησης.
- Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει ξεκάθαρα την ημερομηνία της διάστασης των διαδίκων.
- Η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει πλήρως και ειλικρινά στο Δικαστήριο γεγονότα που αφορούν την οικονομική κατάσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση καθώς και παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα για τη δική της οικονομική κατάσταση και δυνατότητα.
- Η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει πλήρως και ειλικρινά στο Δικαστήριο γεγονότα που να καταδεικνύουν και/ή να δικαιολογούν το κατεπείγον της αίτησης της και/ή παραποίησε και/ή απέκρυψε γεγονότα και/ή δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
- Η Αιτήτρια έχει προβάλει ψευδείς και/ή αναληθείς ισχυρισμούς και/ή προσπαθεί να παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο αποκρύβοντας και/ή παραποιώντας την αλήθεια.
- Η Αιτήτρια απέκρυψε και/ή παρέλειψε να αποκαλύψει και/ή αποκαλύψει πλήρως και ειλικρινά στο Δικαστήριο όλα και/ή όλα τα σχετικά και ουσιώδη με την αίτηση γεγονότα.
- Οι ισχυρισμοί που προβάλλει η Αιτήτρια είναι προϊόντα δεύτερης και/ή μεταγενέστερης σκέψης και προωθούνται ούτως ώστε η Αιτήτρια να επιτύχει τον αλλότριο της σκοπό να εκδιώξει τον Καθ΄ ου η Αίτηση από τη συζυγική εστία.
- Με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιλυθεί η επίδικη διαφορά σε αυτό το πρόωρο στάδιο, προτού να δοθεί η ευκαιρία στο Σεβαστό Δικαστήριο να εκδικάσει την εναρκτήρια αίτηση και χωρίς να έχει τη δυνατότητα να ακούσει σε βάθος τις εκδοχές των δύο διαδίκων.
- Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει ως αποτέλεσμα την καταπάτηση Συνταγματικών δικαιωμάτων του Καθ΄ ου η Αίτηση και συγκεκριμένα του συνταγματικού του δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή καθώς και στην ακίνητη ιδιοκτησία, χωρίς να υφίστανται λόγοι για τον περιορισμό τους». Η μονομερής αίτηση συνοδεύεται με ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερ. 22.4.14, η δε ένσταση με ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση ημερ. 22.5.
- Η Αιτήτρια, στις 2.6.14, κατεχώρησε αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, την οποία τελικά απέσυρε, για να επανέλθει για το ίδιο αίτημα, με νέα ενδιάμεση αίτηση της, ημερ. 13.6.
- Η εν λόγω αίτηση συνάντησε την άρνηση του Καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος στις 18.6.14, κατεχώρησε ένσταση. Το Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 9.7.14 επέτρεψε την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την Αιτήτρια, η οποία και καταχωρήθηκε στις 14.7.
- Παράλληλα, ο Καθ΄ ου η αίτηση, στις 24.7.14, κατεχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Την ίδια ημερομηνία, συμπληρωματική ένορκη δήλωση κατεχωρήθηκε και από τον Α. Λεοντίου, αδελφό του Καθ΄ ου η αίτηση. Ακολούθως, η Αιτήτρια, με αίτηση της ημερ. 29.7.14, ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου για αντεξέταση του Καθ΄ ου η αίτηση επί το περιεχομένου της συμπληρωματικής ένορκης του δήλωσης ημερ. 24.7.
- Στο αίτημα αυτό, ο Καθ΄ ου η αίτηση, κατεχώρησε ένσταση στις 21.8.14, το δε Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφαση του, απέρριψε το αίτημα της Αιτήτριας. Με βάση τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι, του γάμου τους τελεσθέντος στις 9.7.
- Από τον γάμο τους απέκτησαν 4 παιδιά, τον Χρίστο, τον Μιχάλη, την Μαριάννα και την Στέφανη, ηλικίας 22, 20, 16 και 16 χρόνων αντίστοιχα. Ο συζυγικός οίκος των διαδίκων από το έτος 2007, βρίσκεται στην οδό Εθνικής Αντίστασης 32, στο Κελλάκι της επαρχίας Λεμεσού. Ο συζυγικός οίκος με βάση τον τίτλο ιδιοκτησίας ανήκει και στους δύο και αποτελείται από τρία υπνοδωμάτια, ένα σαλόνι, μία κουζίνα, ένα μπάνιο και δύο τουαλέτες. Η Αιτήτρια, στην αρχική ένορκη δήλωση της ημερ. 22.4.14 ισχυρίζεται ότι τους τελευταίους 12 μήνες οι διάδικοι ζουν κάτω από την ίδια στέγη αλλά σε ξεχωριστά δωμάτια. Η διακοπή της έγγαμης τους σχέσης, σύμφωνα με την ίδια, οφείλεται στη συμπεριφορά του Καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος την μείωνε συνέχεια για ασήμαντους λόγους, πολλές φορές μπροστά στα παιδιά τους και γενικά δεν της συμπεριφερόταν με αγάπη και στοργή, δεν την σεβόταν ως γυναίκα και ως άνθρωπο και ήταν διαρκώς οξύθυμος και νευρικός. Περαιτέρω, τη ζήλευε παθολογικά, δημιουργώντας αρνητικό κλίμα στη συζυγική οικία, το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις συνοδευόταν και με σκηνές βίας. Έχει αποστείλει στις 14.2.14 την Επισκοπική πρόσκληση για λύση του γάμου της με τον Καθ΄ ου η αίτηση. Η συμπεριφορά του Καθ΄ ου η αίτηση, απέναντι της, από το 2009 και μετά χειροτέρευε και ο Καθ΄ ου η αίτηση ήθελε να ελέγχει τα πάντα, από το πως λειτουργεί στην εργασία της, τι μαγειρεύει στο σπίτι, την ένδυση της, σε ποιο σχολείο τα παιδιά θα φοιτούν, με αποτέλεσμα όποτε αυτή διαφωνούσε με την άποψη του, να δημιουργεί ο Καθ΄ ου η αίτηση τεράστιους καβγάδες, να τη βρίζει και πολλές φορές να την αρπάζει από τα χέρια και να την σπρώχνει. Πολλά από τα επεισόδια αυτά γίνονταν όταν τα παιδιά βρίσκονταν στο σπίτι, με αποτέλεσμα η ίδια να πιστεύει ότι λόγω αυτής της ψυχοφθόρας και βίαιης κατάστασης να έχουν δημιουργηθεί στα παιδιά ψυχικά τραύματα. Τους τελευταίους μήνες κοιμάται σε ξεχωριστό δωμάτιο λόγω της πιο πάνω κατάστασης, τα δε παιδιά της, τα οποία έχουν αντίληψη της κατάστασης αυτής, την προέτρεψαν να κάνει τη συγκεκριμένη αίτηση. Στις 22.4.13, ο Καθ΄ ου η αίτηση την ξύπνησε με σκοπό τη σεξουαλική επαφή. Η ίδια αρνήθηκε, λόγω του ότι σε λίγη ώρα θα πήγαινε στην εκκλησία για να κοινωνήσει, κάτι το οποίο ήταν γνωστό στον Καθ΄ ου η αίτηση, η δε άρνηση της προκάλεσε την οργή του Καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος την κλώτσησε πολλές φορές στα πλευρά, με αποτέλεσμα να της προκαλέσει μελανιές στο σώμα της. Τα σημάδια αυτά έγιναν αντιληπτά από τη μητέρα της την επόμενη μέρα, η οποία την προέτρεψε να καταγγείλει το γεγονός αυτό στην αστυνομία, όμως η ίδια αποφάσισε να μην το κάνει και να τον συγχωρέσει για το καλό της οικογένειας τους. Επίσης, όποτε είχαν αντιπαράθεση για κάποιο θέμα, είτε για τα παιδιά είτε για την δουλειά της, ο Καθ΄ ου η Αίτηση την άρπαζε από τα χέρια και την έσπρωχνε επανειλημμένα, με αποτέλεσμα στο σώμα της και στα χέρια της να υπάρχουν εμφανή σημάδια από μώλωπες. Στις 12.3.14, ο αδελφός του συζύγου της, μπήκε στο σπίτι και στην παρουσία όλης της οικογένειας, ανέφερε χαρακτηριστικά στα παιδιά τους ότι ήταν σίγουρος ότι η ίδια είχε δεσμό με άλλο άνδρα, κάτι το οποίο συμφώνησε και ο σύζυγος της. Την επόμενη μέρα ακολούθησαν δύο καβγάδες λόγω αυτού του γεγονότος, το οποίο συνίστατο στην παρακολούθηση της, με αποτέλεσμα η ίδια και ο Καθ΄ ου η αίτηση μπροστά στους γονείς της και τα δύο ανήλικα παιδιά τους να πιαστούν στα χέρια με συνέπεια να έχει μώλωπες στα χέρια. Μέχρι σήμερα φοβάται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση θα επαναλάβει παρόμοια συμπεριφορά. Με την προτροπή των παιδιών της πήγε σε Αστυνομικό Σταθμό στη Λεμεσό και προέβηκε σε γραπτή καταγγελία εναντίον του αδελφού του συζύγου της. Εκεί πληροφορήθηκε από τον αστυνομικό ότι εξίσου συνένοχος με τον αδελφό του συζύγου της είναι και ο σύζυγος της. Η ίδια του είπε ότι η επιθυμία της είναι να οδηγηθεί η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Μετά το πιο πάνω επεισόδιο, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να συμβιώνει με τον Καθ΄ ου η αίτηση στο ίδιο σπίτι και γι΄ αυτό αποτάθηκε στο Δικαστήριο για την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Ισχυρίζεται ότι υφίσταται ψυχολογικά από τον Καθ΄ ου η αίτηση, ότι η συμβίωση τους κάτω από την ίδια στέγη έχει καταστεί ανέφικτη και σοβαρά επικίνδυνη και ότι ζει κάτω από συνεχή φόβο για πρόκληση νέου κύκλου βίας. Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση έχει την οικονομική άνεση να εγκατασταθεί αλλού αφού όταν απολύθηκε από την εργασία του, από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού και από το Ταμείο Προνοίας, πήρε ποσό €50.000, το οποίο κατέθεσε σε προσωπικό του λογαριασμό. Η μετακίνηση της ίδιας είναι αδύνατη από τον συζυγικό οίκο, διότι αποτελεί την οικογενειακή εστία των παιδιών της, τα οποία χρειάζονται την φροντίδα και τη στήριξη της. Επίσης, οι γονείς της ζουν σε διπλανό σπίτι και οι δύο ανήλικες θυγατέρες τους συναναστρέφονται αρκετές ώρες της μέρας με τους γονείς της. Η ίδια έχει εισοδήματα από την εργασία της €750 τον μήνα, τα οποία δεν επαρκούν για την εξασφάλιση τόσο των δικών της αναγκών όσο και των παιδιών της, επειδή πληρώνει τα φροντιστήρια των ανήλικων παιδιών τους όσο και μέρος των εξόδων των άλλων δύο παιδιών, Χρίστου και Μιχάλη, οι οποίοι είναι φοιτητής και στρατιώτης, αντίστοιχα. Τέλος, θεωρεί αναγκαία την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για λόγους που αφορούν το συμφέρον των ανήλικων και της ίδιας αλλά, και για λόγους επιείκειας. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στην αρχική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 22.5.14, αρνείται ότι οι διάδικοι, τους τελευταίους 12 μήνες πριν την 22.4.14, ζουν σε ξεχωριστά δωμάτια. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια τον τελευταίο σχεδόν ένα χρόνο επέλεγε μόνη της πότε ήθελε να κοιμηθεί στο ίδιο κρεβάτι με τον ίδιο και πότε ήθελε να κοιμηθεί στο κρεβάτι των παιδιών τους. Παρά ταύτα εξακολουθούν να έχουν σεξουαλική επαφή και να έχουν εξόδους ως ζευγάρι και να λειτουργούν ως ζευγάρι εντός της συζυγικής εστίας μέχρι και πρόσφατα. Αρνείται περαιτέρω ότι βρίσκονται σε διάσταση από τον Απρίλη του
- Μέχρι το έτος 2007 εργαζόταν σε ιδιωτική εταιρεία από την οποία απολύθηκε ως πλεονάζον προσωπικό. Έκτοτε, εργάζεται ως εργάτης σε ιδιωτικές εταιρείες. Κάνει και δύο δουλειές ταυτόχρονα για να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για την οικογένεια του. Στο παρόν στάδιο εργάζεται προσωρινά ως τορναδόρος σε ιδιωτική εταιρεία, ο δε μηνιαίος μισθός του δεν κυμαίνεται πέραν των €900 τον μήνα. Αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι δεν της συμπεριφερόταν με στοργή και αγάπη, ότι της μιλούσε απότομα και ότι δημιουργούσε αρνητικό κλίμα στην συζυγική οικία, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις συνοδευόταν με σκηνές βίας. Χαρακτηρίζει ως ψευδείς και παράλογους τους εν λόγω ισχυρισμούς της Αιτήτριας, ως αποτέλεσμα δεύτερης σκέψης, αφού σκοπός της είναι να τον εκδιώξει από τη συζυγική οικία. Ο λόγος της διάστασης τους έγκειται στο γεγονός ότι την 9.3.13 ανακάλυψε ότι η Αιτήτρια διατηρούσε εξωσυζυγικό δεσμό με άλλο άνδρα, ο οποίος είναι ανώτερος της στην εταιρεία που εργάζεται. Προηγουμένως υποψιαζόταν λόγω της συμπεριφοράς της Αιτήτριας, ότι η Αιτήτρια είχε δεσμό με άλλο άνδρα, με αποκορύφωμα όταν πριν δύο χρόνια περιέπεσε στην αντίληψη του, μήνυμα στο κινητό της από ξένο αριθμό που έγραφε «Σ΄ ΑΓΑΠΩ». Ζήτησε εξηγήσεις από την Αιτήτρια, η οποία έδωσε διάφορες δικαιολογίες ότι πρόκειτο περί λάθους και τελικά ο ίδιος ανακάλυψε ότι ο αριθμός στο κινητό της προερχόταν από τηλέφωνο της εταιρείας στην οποία δούλευε. Με το πρόσωπο με το οποίο διατηρεί εξωσυζυγικό δεσμό η Αιτήτρια, σε μια προσπάθεια να του ρίξει στάχτη στα μάτια κατά την έκφραση του, διευθέτησε όπως και οι τρεις συναντηθούν σε καφέ όπου και ο άνδρας αυτός του είπε διάφορες δικαιολογίες, προφανώς όπως είχαν συνεννοηθεί. Η Αιτήτρια, προσπαθούσε τα τελευταία δύο χρόνια να τον πείσει ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα και του συνέστησε μαζί με τον άνδρα που διατηρούσε δεσμό, ψυχολόγο. Πήγε στον ψυχολόγο αυτό και ο ψυχολόγος του είπε ότι δεν αντιμετωπίζει κανένα ψυχολογικό πρόβλημα και ότι τα διάφορα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει θα λύονταν μόνο αν τα συζητούσε με την Αιτήτρια. Ο ψυχολόγος του ζήτησε στην επόμενη επίσκεψη να έλθει μαζί με την Αιτήτρια, ο ίδιος διευθέτησε το ραντεβού με τον ψυχολόγο, ενημέρωσε σχετικά την Αιτήτρια, πλην όμως η Αιτήτρια εσκεμμένα δεν ήλθε στο ραντεβού. Ακολούθως, στην προσπάθεια του να διορθώσει οποιαδήποτε προβλήματα υπήρχαν μέσα στο γάμο τους, πρότεινε στην Αιτήτρια να επισκεφθούν σύμβουλο γάμου, πρόταση η οποία απορρίφθηκε από την Αιτήτρια. Περαιτέρω, ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι και ο ίδιος έχει αποστείλει, στις 20.3.14, διά των δικηγόρων του, επιστολή προς τον Μητροπολίτη Λεμεσού για τη λύση του γάμου του με την Αιτήτρια. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση, στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης του, ισχυρίζεται ότι στο πίσω μέρος του συζυγικού οίκου διατηρεί το συνεργείο του και τα εργαλεία της δουλειάς του και ότι η μετακίνηση του σε άλλο σπίτι θα του αποστερήσει το δικαίωμα να εργαστεί στο συνεργείο του και να έχει ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Επίσης, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια από τη μέρα που εργοδοτήθηκε στην εταιρεία που εργάζεται σήμερα, η συμπεριφορά της άλλαξε δραματικά. Η ίδια τον μείωνε επί καθημερινής βάσεως, ακόμα μπροστά και στα παιδιά. Λειτουργούσε εντός και εκτός του σπιτιού χωρίς να τον λαμβάνει υπόψη, αποφάσιζε μόνη της για ότι αφορούσε τα ανήλικα παιδιά τους, χωρίς να του δίνει σημασία και χωρίς να του ζητά την άποψη του. Του έλεγε συνεχώς ψέματα και με διάφορες δικαιολογίες προσπαθούσε να καλύψει τις επανειλημμένες εξόδους από το σπίτι, καθώς και τα τηλεφωνήματα που λάμβανε σε ακατάλληλες ώρες. Ο Καθ΄ ου η αίτηση αρνείται ότι έχει δημιουργήσει οποιαδήποτε ψυχοφθόρα και βίαιη κατάσταση και ότι έχει δημιουργήσει ψυχικά τραύματα στα παιδιά των διαδίκων λόγω της συμπεριφοράς του, αρνούμενος επίσης ότι άσκησε έναντι της Καθ΄ ης η αίτηση οποιαδήποτε λεκτική, ψυχολογική ή σωματική βία. Παρά το γεγονός ότι η ίδια επέλεγε να κοιμάται σε άλλο κρεβάτι, κατά διαστήματα επέλεγε να επιστρέφει στο υπνοδωμάτιο τους για να τον προκαλεί και στο τέλος να τον μειώνει. Σε σχέση με τα παιδιά τους, ανέφερε ότι ο ίδιος πάντοτε είναι κοντά τους, και φροντίζει να τους παρέχει όσα περισσότερα μπορεί. Ο μεγάλος τους γιος Χρίστος είναι φοιτητής στο Frederic στη Λευκωσία. Ο δεύτερος γιος του Μιχάλης υπηρετεί στην Εθνική Φρουρά και οι μόνες που είναι συνεχώς σπίτι είναι οι δύο ανήλικες θυγατέρες τους, τις οποίες ο ίδιος αναλαμβάνει να μεταφέρει με το αυτοκίνητο του για όλες τους τις δουλειές. Αρνείται το επεισόδιο που έγινε κατά τον ισχυρισμό της Αιτήτριας στις 22.4.13, αναφέροντας ότι η ημερομηνία αυτή, 22.4.13, ήταν μέρα Δευτέρα και όχι Κυριακή, όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια και ουδέποτε την κλώτσησε με αποτέλεσμα να της δημιουργήσει οποιεσδήποτε μελανιές. Επίσης, αρνείται το περιστατικό που ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι έλαβε χώρα στις 12.3.14, αναφέροντας ότι η 12.3.14 ήταν μέρα Τετάρτη και ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι στο περιστατικό αυτό ήταν στη δουλειά. Περαιτέρω, ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι στις 8.3.14, μέρα Σάββατο, και συγκεκριμένα γύρω στις 11 με 1 η ώρα το βράδυ, ο αδελφός του Αντρέας είδε την Αιτήτρια στο αυτοκίνητο του άνδρα με τον οποίο διατηρεί εξωσυζυγικό δεσμό και προσπάθησε να της ζητήσει τον λόγο, πλην όμως η Αιτήτρια απομακρύνθηκε με το αυτοκίνητο της, χωρίς να του μιλήσει καθόλου. Την ίδια νύχτα, η Αιτήτρια παραπονέθηκε στα παιδιά της ότι ο αδελφός του προσπάθησε να της ζητήσει τον λόγο. Την επομένη, 9.3.14, ο αδελφός του Αντρέας ήλθε στο σπίτι για να λυθεί η κατάσταση που δημιουργήθηκε. Αν και ο αδελφός του ζήτησε από τα παιδιά να είναι και η Αιτήτρια μπροστά, η Αιτήτρια επέλεξε να μην εμφανιστεί. Στο σπίτι ήταν ο Αντρέας και τα τέσσερα παιδιά τους. Ο αδελφός του, εξήγησε στα παιδιά το τι είχε δει και συμβεί στις 8.3.
- Η Αιτήτρια δεν ήταν παρούσα τη μέρα αυτή ως η ίδια ψευδώς ισχυρίζεται. Στις 10.3.14, την επομένη δηλαδή, οι γονείς της Αιτήτριας μαζί με την Αιτήτρια ήλθαν στο σπίτι και άρχισαν να τον βρίζουν και προσπάθησαν να τον χτυπήσουν. Στο περιστατικό αυτό ήλθε και ο αδελφός του. Ο ίδιος βρισκόταν σε αυτοάμυνα, πλην όμως ούτε την έσπρωξε, ούτε της δημιούργησε οποιοδήποτε μώλωπα. Οι γονείς της Αιτήτριας παραδέχθηκαν ότι η Αιτήτρια διατηρούσε εξωσυζυγικό δεσμό και άρχισαν να τον μειώνουν και να λένε ότι είναι σεξουαλικά ανίκανος, καταλογίζοντας του, ότι λόγω αυτού του γεγονότος, ο ίδιος δεν θεωρούσε να υπήρχε πρόβλημα εδώ και τόσο καιρό που η Αιτήτρια διατηρούσε δεσμό με άλλο άνδρα. Επίσης, ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έχει κλητευθεί από την Αστυνομία για να δώσει κατάθεση σε σχέση με υποτιθέμενη καταγγελία που έκανε η Αιτήρια και ότι μετά τις εξελίξεις αυτές, ξεκαθάρισε στην Αιτήτρια ότι θέλει να χωρίσουν, γι΄ αυτό και επισκέφθηκε δικηγόρο και προχώρησε στην αποστολή της γνωστοποίησης προς την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού. Θεωρεί, ότι ο ίδιος βρίσκεται στο σπίτι όσο το δυνατό πιο λίγες ώρες και τις πλείστες από αυτές είναι στο δωμάτιο του. Προσπαθεί να είναι κοντά στα παιδιά του για ότι χρειαστούν, προσφέρει οτιδήποτε μπορεί από τα εισοδήματα του και ότι δεν δημιουργεί ούτε εντάσεις, ούτε προστριβές, ούτε επεισόδια. Αντίθετα, το άτομο που δημιουργεί τις εντάσεις μέσα στο σπίτι είναι η Αιτήτρια, αφού η ίδια θέλει να ζήσει τον έρωτα της με τον άλλο άνδρα και γι΄ αυτό θέλει να τον διώξει από το σπίτι. Αρνείται ότι έγινε οποιοδήποτε περιστατικό βίας στο σπίτι και ότι η Αιτήτρια ζει υπό το φόβο και ότι ο μόνος ψυχολογικός πόλεμος που γίνεται προέρχεται από την Αιτήτρια προς τον ίδιο και τώρα που αποκαλύφθηκε η όλη αλήθεια, η Αιτήτρια τον απειλεί ότι αν δεν φύγει από το σπίτι θα τον καταγγείλει στην αστυνομία. Παράλληλα, από τις 10.3.14, η Αιτήτρια του στέλλει απειλητικά μηνύματα στο κινητό ότι αν δεν φύγει από το σπίτι θα φύγει με την αστυνομία. Η ευημερία των παιδιών, τόσο των ανήλικων όσο και των ενήλικων, δεν κινδυνεύει. Τα παιδιά είναι σε μεγάλη ηλικία και μπορούν να καταλαβαίνουν από μόνα τους για το ποιος ευθύνεται για το ότι έχει δημιουργηθεί εντός του σπιτιού τους και ότι τα παιδιά δεν υφίστανται οποιοδήποτε κακό από την παρουσία του στο συζυγικό οίκο. Το ποσό των €50.000, το οποίο έλαβε ως πλεονασμό από την εργασία του, το έλαβε το 2007 και με τα χρήματα αυτά πληρώνει κάθε χρόνο τις σπουδές του μεγάλου του γιου του Χρίστου και μέχρι σήμερα έχει καταβάλει το ποσό των €30.000 μόνο για τα δίδακτρα, τα οποία είναι €10.000 τον χρόνο. Με τα υπόλοιπα χρήματα προσπαθεί εδώ και χρόνια να συντηρεί τον εαυτό του και την οικογένεια του, αφού τα εισοδήματα του από την εργασία του είναι μειωμένα. Ο ίδιος αγνοεί τα εισοδήματα που έχει η Αιτήτρια από τη νέα εργασία της στην Πάφο, ότι η ίδια μπορεί να μετακινηθεί στο ιδιόκτητο σπίτι που έχει επί της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου 47 στη Μέσα Γειτονιά και η Αιτήτρια παρέλειψε επίσης να αναφέρει ότι όταν η ίδια απολύθηκε από την εργασία που εργάζετο, λόγω πλεονασμού, περί τα έτη 2004-2005, έλαβε και αυτή ως αποζημίωση περί τις €15.
- Από το εν λόγω σπίτι το οποίο έχει στην Μέσα Γειτονιά και το οποίο ενοικιάζει λαμβάνει ενοίκιο €400 τον μήνα. Επίσης ότι για 15 χρόνια της κατέβαλλε το ασφάλιστρο για ασφάλεια ζωής της Αιτήτριας, περί τα €50 τον μήνα και ότι τον προηγούμενο χρόνο η Αιτήτρια εξαργύρωσε την ασφάλεια ζωής λαμβάνοντας πέριξ των €6.000 - €7.000 χωρίς να τον ενημερώσει αλλά και χωρίς να του δώσει λόγο τι έγιναν τα χρήματα αυτά. Η Αιτήτρια διατηρεί στο όνομα της λογαριασμό γύρω στις €10.000 στη ΣΠΕ Λεμεσού και ένα γραμμάτιο γύρω στις €16.000, χρήματα τα οποία έγιναν και από τους δύο και τα οποία μέχρι σήμερα τα διαχειρίζεται αποκλειστικά η Αιτήτρια, χωρίς να τυγχάνει ο ίδιος οποιασδήποτε ενημέρωσης ή να έχει οποιοδήποτε δικαίωμα. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση, τέλος, αιτείται την απόρριψη της αίτησης της Αιτήτριας, ισχυριζόμενος ότι δεν δημιουργεί ο ίδιος οποιεσδήποτε εντάσεις μέσα στο σπίτι, ούτε η παρουσία του εγκυμονεί οποιονδήποτε κίνδυνο για την Αιτήτρια ή τα παιδιά, ότι είναι η Αιτήτρια που ευθύνεται για την κατάσταση η οποία έχει δημιουργηθεί, ότι ο σκοπός της είναι να διώξει τον ίδιο από τον συζυγικό οίκο, ότι η Αιτήτρια είναι σε θέση σε οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμεί να μετακινηθεί στο ιδιόκτητο σπίτι της στη Μέσα Γειτονιά, ότι τυχόν μετακίνηση του από το σπίτι θα έχει ως συνέπεια να μην μπορεί να ανταποκρίνεται, λόγω της οικονομικής του κατάστασης, στις ανάγκες των παιδιών του, ότι ο ίδιος δεν μπορεί, σε αντίθεση με την Αιτήτρια, να βρει σπίτι για να μετακινηθεί και ότι η όλη κατάσταση εντός του σπιτιού, όπως την περιγράφει η Αιτήτρια, αποτελεί μία εσκεμμένη από την Αιτήτρια διαστρέβλωση της πραγματικότητας για να επιτύχει τον σκοπό της. Η Αιτήτρια, σε συμπληρωματική της ένορκη δήλωση ημερομηνίας 14.7.14, ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση έχει δημιουργήσει στο σπίτι ένα κλίμα ψυχολογικού πολέμου έναντι όλων και ότι δεν συνεισφέρει πλέον, ούτε στα στοιχειώδη για τη διατροφή των παιδιών του, με τη δικαιολογία ότι δεν έχει λεφτά. Στις 5.5.14, επειδή η ίδια δεν είχε λεφτά για αγορά υγραερίου, ζήτησαν από τον Καθ΄ ου η Αίτηση να αγοράσει εκείνος το υγραέριο έτσι ώστε να μπορούν να κάνουν μπάνιο, πράγμα που έπραξε ο Καθ΄ ου η Αίτηση, πλην όμως το χρησιμοποιούσε μόνο για δική του χρήση, με αποτέλεσμα η ίδια και τα δύο ανήλικα παιδιά τους να ζεσταίνουν νερό για το μπάνιο τους. Περαιτέρω, στις 21.5.14 ο Αιτητής, χωρίς λόγο και αιτία, μπροστά στα παιδιά τους την εξύβρισε και όταν του ζήτησε το λόγο ο ίδιος επανέλαβε την πιο πάνω βρισιά. Η ίδια τον χαστούκισε εν βρασμώ ψυχής και πήγε στο δωμάτιο μαζί με τις δύο κόρες τους, όπου ο Καθ΄ ου η Αίτηση ήλθε απροειδοποίητα και της έδωσε ένα πολύ δυνατό χαστούκι. Για το γεγονός αυτό πληροφόρησε τον γιο τους Μιχάλη, ο οποίος του ζήτησε εξηγήσεις, με αποτέλεσμα ο Καθ΄ ου η Αίτηση να αντιδράσει βίαια εναντίον του. Ακολούθως, η ίδια κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία για βία στην οικογένεια, η οποία κατακράτησε ως Τεκμήριο κυνηγετικό όπλο που είχε ο Καθ΄ ου η Αίτηση στο σπίτι, επειδή θεωρήθηκε επικίνδυνος και όπως πληροφορήθηκε αναμένεται η άμεση καταχώρηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο. Η Αιτήτρια, χαρακτηρίζει την όλη κατάσταση εκτός ελέγχου, με αποτέλεσμα τα παιδιά να επηρεάζονται ψυχολογικά σε πολύ άσχημο βαθμό και ειδικότερα των δύο ενηλίκων παιδιών τους, Χρίστου και Μιχάλη, γιατί ο Καθ΄ ου η Αίτηση, από το τέλος Απριλίου, σταμάτησε να συνεισφέρει οικονομικά για τις σπουδές του Χρίστου. Ο Χρίστος, συνεχίζει τις σπουδές του με την οικονομική συνεισφορά των γονέων της. Αντίθετα με τον Χρίστο, ο Μιχάλης νιώθει ότι πλέον δεν έχει τη στήριξη του πατέρα του, με αποτέλεσμα, λόγω της άρνησης του Καθ΄ ου η Αίτηση να συνδράμει με οποιοδήποτε τρόπο στις επερχόμενες σπουδές του, να μην θέλει το παιδί να σπουδάσει και ότι και η ψυχολογία του παιδιού τους Μιχάλη βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση. Την ίδια στάση, ο Καθ΄ ου η Αίτηση τηρεί έναντι και των δύο ανήλικων θυγατέρων τους οι οποίες είναι 16 ετών, αρνούμενος να πληρώσει οτιδήποτε αφορά τα φροντιστήρια που παρακολουθούν. Λόγω δε της πιο πάνω συμπεριφοράς του Καθ΄ ου η Αίτηση και τα τέσσερα παιδιά τους βρίσκονται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Τα παιδιά δεν νιώθουν να έχουν πατέρα με τον οποίο να μπορούν να συζητούν οποιαδήποτε προβλήματα τους και αυτό τους πληγώνει. Επίσης, δεν αντέχουν να βλέπουν άλλο την άσχημη κατάσταση σε όλη την οικογένεια αλλά και την ίδια τη μητέρα τους να ζει μέσα στο φόβο. Τέλος, η Αιτήτρια αναφέρει ότι στις 2.6.14 καταχώρησε, στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, αίτηση διαζυγίου. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση, στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 24.7.14, αρνείται τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 14.7.
- Επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους ισχυρισμούς του όπως αυτοί εκτίθενται στην αρχική ένορκη δήλωση του, επιρίπτοντας την ευθύνη, για τις εντάσεις που δημιουργούνται στο συζυγικό οίκο, αποκλειστικά στην Αιτήτρια. Ο ίδιος είναι δέκτης μίας συνεχούς πρόκλησης εκ μέρους της Αιτήτριας, η οποία επανειλημμένα ρίχνει στα σκουπίδια τα προσωπικά του αντικείμενα, είτε στο πάτωμα και ότι παίρνει από το γραμματοκιβώτιο του τα προσωπικά του γράμματα και δεν του τα δίνει. Ισχυρίζεται ότι τον λογαριασμό της ΑΗΚ όλο αυτό το διάστημα τον πληρώνει ο ίδιος και προς επίρρωση του ισχυρισμού αυτού επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α σχετικές αποδείξεις από πληρωμές λογαριασμών της ΑΗΚ. Σε σχέση με το επεισόδιο που αφορά την αγορά υγραερίου, ο Καθ΄ ου η Αίτηση χαρακτηρίζει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ως ψευδή, αναφέροντας ότι για κάποιο χρονικό διάστημα η Αιτήτρια πήγαινε στη μητέρα της για να κάνει μπάνιο. Περαιτέρω, σε σχέση με τα γεγονότα τις 21.5.14, η πραγματικότητα είναι η ακόλουθη: Γύρω στις 9 με 10 το βράδυ, ο ίδιος ήταν στο σπίτι και συζητούσε ήρεμα με τα παιδιά τους, όταν κάποια στιγμή η συζήτηση περιστράφηκε στην εξωσυζυγική σχέση της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια, η οποία δεν ήταν παρούσα στη σκηνή, αλλά φαίνεται ότι άκουγε από άλλο χώρο του σπιτιού, ήλθε και τον χαστούκισε δύο φορές στο πρόσωπο. Ο ίδιος, για να αποφύγει περαιτέρω διαμάχη, πήγε στο αποχωρητήριο και τηλεφώνησε στον αδελφό του, ο οποίος τον συμβούλευσε να φύγει από το σπίτι για να μην δημιουργηθεί άλλο περιστατικό και του είπε ότι θα καλέσει την αστυνομία. Η Αιτήτρια, τον ακολούθησε στο αποχωρητήριο και όταν βγήκε έξω, τον ξαναχαστούκισε για ακόμα μία φορά, ο ίδιος την έσπρωξε αναφέροντας της ότι θα τηλεφωνήσει στην αστυνομία και έφυγε από το σπίτι. Ουδέποτε πήγε στο δωμάτιο και της έδωσε χαστούκι που έπεσε χάμω ως η ίδια ισχυρίζεται. Όταν έφυγε από το σπίτι, βρήκε στο δρόμο τον γιο τους Μιχάλη, ο οποίος προσπάθησε να τον πείσει να επιστρέψει στο σπίτι να συζητήσουν, πλην όμως ο ίδιος αρνήθηκε γιατί δεν ήθελε την περαιτέρω δημιουργία επεισοδίων. Καθ΄ ον χρόνο συζητούσε με τον γιο τους, ήλθαν στο μέρος ο αδελφός του μαζί με τους αστυνομικούς του Αστυνομικού Σταθμού Μονής, στον οποίο σταθμό ο αδελφός του είχε κάνει την καταγγελία. Την καταγγελία την έκανε ο ίδιος και όχι η Αιτήτρια όπως ψευδώς ισχυρίζεται και αρνείται τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι δήθεν κρίθηκε επικίνδυνος και γι΄ αυτό του ζήτησαν το όπλο. Ανέφερε στην Αστυνομία ότι ο ίδιος δεν έχει όπλο στο όνομα του, ότι εντός της οικίας υπάρχει όπλο του γιου τους το οποίο εξακολουθεί να παραμένει στο σπίτι, χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα, γεγονός το οποίο γνώριζαν και οι ίδιοι οι αστυνομικοί. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνείται ότι η Αστυνομία του ζήτησε να φύγει από το σπίτι, αλλά αντίθετα, ο ίδιος ζήτησε από τον αδελφό του να τον φιλοξενήσει σπίτι του και μόνο για εκείνη την νύχτα, για να ηρεμήσουν τα πράγματα στο σπίτι και να μην υπάρχουν άλλα προβλήματα. Χαρακτηρίζει ως αβάσιμο τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι αναμένει την άμεση καταχώρηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο, γιατί τόσο η Αιτήτρια όσο και ο ίδιος δήλωσαν ότι δεν επιθυμούν να έχει περαιτέρω ανάμειξη η αστυνομία. Αυτό το γνωρίζει από συνομιλία που είχε με τον Αστυνομικό Σταθμό Μονής όπου έγινε η καταγγελία. Επισυνάπτει, ως Τεκμήριο Β, αντίγραφο σχετικής βεβαίωσης από την Αστυνομία, η οποία βεβαιώνει ότι την καταγγελία στην αστυνομία την έκανε ο ίδιος. Περαιτέρω, ο Καθ΄ ου η αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι ο ίδιος δεν συνεισφέρει για τις σπουδές του γιου τους Χρίστου, χαρακτηρίζοντας τους ως ψευδείς, κακόπιστους και ανυπόστατους και επισυνάπτει ως Τεκμήριο Γ αντίγραφα των τριών τελευταίων αποδείξεων πληρωμής που έχει στη διάθεση του. Σε σχέση με τις σπουδές του γιου τους Μιχάλη, ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο ίδιος και η Αιτήτρια μάζευαν χρήματα σε λογαριασμό που ήταν στο όνομα της Αιτήτριας για το σκοπό των σπουδών του γιου τους Μιχάλη και μέχρι την περίοδο που ο ίδιος είχε γνώση, το ποσό αυτό ανερχόταν γύρω στις €16.
- Μετά τη διάσταση τους, δεν γνωρίζει τι έχει γίνει με αυτό το ποσό, το οποίο προορίζετο για τις σπουδές του Μιχάλη. Πρόσφατα, η Αιτήτρια, χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει, αγόρασε για τον γιο τους Μιχάλη αυτοκίνητο αξίας €4.500, ισχυριζόμενος ότι είναι ο ίδιος ο οποίος προσπάθησε επανειλημμένως να συζητήσει με τον Μιχάλη για το θέμα των σπουδών του και να τον πείσει να εγγραφεί σε κάποιο κολλέγιο ή πανεπιστήμιο. Σε σχέση με τα δίδακτρα των φροντιστηρίων των δύο ανήλικων θυγατέρων τους, ο Καθ΄ ου η Αίτηση χαρακτηρίζει ως ψευδείς τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του σχετικές αποδείξεις των τελευταίων πληρωμών, Τεκμήριο Δ. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι τα παιδιά τους δεν έχουν οποιοδήποτε ψυχολογικό πρόβλημα και τα παιδιά όποτε χρειαστούν την βοήθεια του, τους την προσφέρει. Τέλος, ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια προσπαθεί να τον προκαλέσει και να δημιουργήσει από μόνη της καταστάσεις οι οποίες θα είναι ευνοϊκές για την εκδίωξη του από τον συζυγικό οίκο και ότι η όλη κατάσταση που παρουσιάζει η Αιτήτρια, τόσο με την αρχική όσο και με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είναι φτιαχτή και πλασματική, με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία μίας κακής εικόνας για το πρόσωπο του. Ο Αντρέας Χρίστου Λεοντίου, αδελφός του Καθ΄ ου η Αίτηση, στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 24.7.14, ουσιαστικά επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του Καθ΄ ου η Αίτηση (αδελφού του), σε σχέση με τα γεγονότα τα οποία επεσυνέβησαν τη νύχτα της 21.5.14, ισχυριζόμενος ότι η Αιτήτρια με ψευδείς ισχυρισμούς της προσπαθεί να δημιουργήσει πλασματικά γεγονότα και ψευδείς ισχυρισμούς, έτσι ώστε να ενοχοποιήσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση και να τον εκδιώξει από το σπίτι του. Μετά την ολοκλήρωση της δικογραφίας της ενδιάμεσης αίτησης, οι δικηγόροι των διαδίκων κατέβαλαν προσπάθειες για φιλική διευθέτηση όλων των διαφορών των διαδίκων, οι οποίες προέκυψαν από την κατάρρευση του γάμου τους. Οι προσπάθειες αυτές δεν είχαν επιτυχή κατάληξη. Έτσι, η ενδιάμεση αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Οι δικηγόροι των διαδίκων, κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω: Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, σε κατοπινό στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσολάκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253 και Μ. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263). Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990, (Ν.23/90), το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις.....». Το άρθρο 17
(1)του Ν.23/90 παρέχει στο Δικαστήριο, την εξουσία να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης κατ΄ αποκλεισμό του άλλου συζύγου. Αυτή, είναι και η μοναδική θεραπεία την οποία παρέχει σε σύζυγο το Δικαστήριο, με βάση την εξουσία που του προσδίδεται με το άρθρο 17
(1). Είναι επομένως αναπόφευκτο, σε υποθέσεις τέτοιας φύσεως, το αντικείμενο της εναρκτήριας αίτησης να είναι ταυτόσημο με το αντικείμενο ενδιάμεσης αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Σύμφωνα με την νομολογία, χορήγηση προσωρινού διατάγματος ίδιου με την ουσία της αγωγής δεν αποκλείεται, γιατί το προσωρινό διάταγμα είναι μόνο προσωρινής φύσης (βλ. Starport Nominees Ltd κ.α., Πολ. Έφεση 79/10, 15.7.2010). Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία, δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας, ενδιαμέσως, αν αυτή ορθώς και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα (βλ. Avila Management Services Ltd v. Stepanek κ.α., Πολ. Έφεση 54/12, 27.6.2012). Θα προχωρήσω κατωτέρω, να εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση, αν και ο κάθε διάδικος τοποθετεί την διάσταση σε διαφορετική ημερομηνία. Εφόσον υπάρχει διακοπή της συμβίωσης είναι πρόδηλο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, στην προκείμενη περίπτωση δεν συντρέχουν η δεύτερη και η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60. Ότι επιζητεί η Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση, είναι η παραχώρηση σ΄ αυτή της αποκλειστικής χρήσης κατά αποκλεισμό του Καθ΄ ου η αίτηση. Πρόκειται σαφώς για μια θεραπεία η οποία έχει κριθεί από τη νομολογία μας ως «Δρακόντειο Μέτρο», (βλ. Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδης
(1997)
(1)Α.Α.Δ. 415). Το δρακόντειο αυτό μέτρο επιζητείται από την Αιτήτρια, σε χρόνο κατά τον οποίο είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι έχουν καταχωρήσει αιτήσεις λύσης του γάμου τους. Αυτή είναι και η δεδηλωμένη απόφαση τους, όπως προκύπτει μέσα από τις ένορκες δηλώσεις τους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται από τη νομολογία, η αξίωση του άρθρου 17
(1)του Ν.23/90 γεννιέται με την διακοπή της συμβίωσης και αποσβέννυται με τη λύση του γάμου (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1996)1 Α.Α.Δ. 280 και Γ. Κωνσταντίνου ν. Γ.Χ. Κωνσταντίνου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1192). Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο, αξιώνεται ενδιάμεση θεραπεία, η οποία σύντομα θα παύσει να ισχύει. Θεμέλιο για τη διαμόρφωση και εφαρμογή της δικαστικής κρίσης συνιστούν, σύμφωνα με το άρθρο 17
(1), οι λόγοι επιείκειας, που προσδιορίζονται με βάση αφενός τις ειδικές συνθήκες του καθενός από τους συζύγους και αφετέρου το συμφέρον των παιδιών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Μανωλεδάκη στο σύγγραμμα της Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος Ι, σελίδα 328, «με άλλα λόγια, για τον προσδιορισμό των λόγων επιείκειας, που επιβάλλουν την παραχώρηση της οικογενειακής στέγης στον ένα σύζυγο, πρέπει να ληφθεί υπόψη το σύνολο των ειδικών συνθηκών που σχετίζονται με τους συζύγους και στις συνθήκες αυτές συγκαταλέγεται και η εύλογη αιτία της διακοπής της συμβίωσης». Μέσα στο ίδιο πνεύμα κινείται και η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου. Είναι χαρακτηριστικό το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην Κατσουρίδης (ανωτέρω), σελίδες 422-423: «Είναι γεγονός πως στην απόφασή του ο πρωτόδικος δικαστής αναφέρει πως η υπαιτιότητα των συζύγων στη διακοπή της συμβίωσης δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, στην άσκηση των εξουσιών του βάσει του άρθρου 17.1 του Ν.23/90. Έχουμε τη γνώμη όμως πως όταν το πρωτόδικο Δικαστήριο λέγει πως η υπαιτιότητα των συζύγων στη διακοπή της συμβίωσης δεν λαμβάνεται υπόψη, αυτό που εννοεί είναι ότι το Δικαστήριο δεν απασχολείται με ποσοστιαίες μονάδες υπαιτιότητας. Δεν επιμερίζει δηλαδή ποσοστά υπαιτιότητας, όπως γίνεται λ.χ. καταλογισμός ευθύνης για αμέλεια σε αστικές υποθέσεις. Έχουμε την άποψη πως αιτητής ο οποίος αποτείνεται στο Οικογενειακό Δικαστήριο για τη λύση του γάμου του, ή για να θέσει σε λειτουργία τις διατάξεις του άρθρου που εξετάζουμε, πρέπει να αποδείξει πως ο καθ΄ ου η αίτηση είναι υπαίτιος της συμπεριφοράς στην οποία στηρίζει το αίτημα του, ή για τη διακοπή της συμβίωσης. Στη διασάλευση των συζυγικών σχέσεων δυνατό να είναι ο ένας των μερών αποκλειστικά υπεύθυνος, ή και οι δύο. Εκείνος ο οποίος ζητά θεραπεία πρέπει να αποδείξει την υπαιτιότητα του άλλου. Αυτό, που ως εκ της φύσεως των υποθέσεων δεν μπορεί να κρίνει το Οικογενειακό Δικαστήριο, και δεν έχει τέτοια υποχρέωση, είναι το βαθμό υπαιτιότητας του καθενός. Στην κρινόμενη έφεση, μολονότι ο πρωτόδικος δικαστής ανέφερε πως η υπαιτιότητα των συζύγων στη διακοπή της συμβίωσης δεν λαμβάνεται υπόψη, είναι φανερό από το περιεχόμενο και τη δομή της απόφασης πως η κρίση του διαμορφώθηκε μετά που αξιολόγησε, για τους σκοπούς της αίτησης και σε εκείνο το στάδιο, το υλικό της μαρτυρίας που είχε». Είναι γνωστό ότι στο στάδιο της εξέτασης μονομερούς αιτήσεως το Δικαστήριο δεν αξιολογεί την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων, κάτι το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως δίκης. Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αρχή, παρατηρώ τα εξής: O Καθ΄ ου η αίτηση, προβάλλει τη θέση ότι η κατάρρευση του γάμου των διαδίκων επήλθε λόγω του ότι η Αιτήτρια συνήψε ερωτική σχέση με τρίτο πρόσωπο. Το μαρτυρεί στις παραγράφους 13 έως 21 της αρχικής του ένορκης δήλωσης. Παρά το γεγονός ότι δόθηκε στην Αιτήτρια η άδεια από το Δικαστήριο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ουδεμία απάντηση δίνει σ΄ αυτή, στην πιο πάνω θέση του Καθ΄ ου η αίτηση. Ούτως εχόντων των πραγμάτων φαίνεται, χωρίς τούτο βέβαια να έχει τη μορφή ευρήματος, ότι η Αιτήτρια βαρύνεται με σοβαρή υπαιτιότητα για την κατάρρευση του γάμου των διαδίκων. Ενώ θα ανέμενε κανείς, λόγω της φύσεως του ισχυρισμού του Καθ΄ ου η αίτηση, ότι η Αιτήτρια θα απαντούσε, κάνοντας χρήση του δικαιώματος της για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στα όσα σοβαρά της καταλογίζει ο Καθ΄ ου η αίτηση για την ως άνω κατάρρευση του γάμου τους, η Αιτήτρια επικεντρώνεται ουσιαστικά στο γεγονός της 21.5.14, γεγονός για το οποίο υπάρχει αντίθετη εκδοχή του Καθ΄ ου η αίτηση και η οποία εκδοχή του, συμπίπτει με αυτή του αδελφού του που περιέχεται στην ένορκη του δήλωση. Αναφέρει η Αιτήτρια ότι το γεγονός της 21.5.14 το κατήγγειλε η ίδια στην Αστυνομία και ότι όπως πληροφορήθηκε, αναμένεται η άμεση καταχώρηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο. Τα πιο πάνω δεν τα απορρίπτουν μόνο ο Καθ΄ ου η αίτηση και ο αδελφός του. Τα διαψεύδει η ίδια η Αστυνομία. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο έγγραφο του Αστυνομικού Σταθμού Μονής, Τεκμήριο Β, στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση, όπου αναφέρεται ότι την καταγγελία για το εν λόγω επεισόδιο την έκανε ο Αντρέας Λεοντίου (αδελφός του Καθ΄ ου η αίτηση) και ότι «Οι Δημήτρης Λεοντίου και Μάρθα Λεοντίου, οι οποίοι σε γραπτές τους καταθέσεις ανάφεραν ότι δεν επιθυμούσαν την περαιτέρω ανάμειξη της Αστυνομίας γι΄ αυτό και δεν είχαν ενημερώσει οι ίδιοι την Αστυνομία». Η πιο πάνω συμπεριφορά της Αιτήτριας, από την μια να κατηγορείται από τον Καθ΄ ου η αίτηση ως υπαίτια για την κατάρρευση του γάμου τους με την διατήρηση εξωσυζυγικού δεσμού και να μην απαντά, από την άλλη να προβάλλει ενόρκως ισχυρισμούς στο Δικαστήριο οι οποίοι από ανεξάρτητη μαρτυρία να αποδεικνύονται ψευδείς, δημιουργεί στο Δικαστήριο δικαιολογημένη αμφιβολία για τα πραγματικά κίνητρα υποβολής της αίτησης για αποκλειστική χρήση και τους πραγματικούς της στόχους. Ως προς τις οικονομικές συνθήκες των διαδίκων, παρατηρώ ότι και οι δύο διάδικοι, με βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, έχουν την δυνατότητα να μετακινηθούν σ΄ άλλη οικία. Σημειώνεται ότι η Αιτήτρια διατηρεί και άλλη κατοικία την οποία ενοικιάζει. Ως προς το κριτήριο του συμφέροντος των παιδιών παρατηρώ ότι τα παιδιά των διαδίκων είναι σε ηλικία τέτοια που ασφαλώς έχουν γνώση, κρίση και άποψη για ότι έχει συμβεί στην οικογένεια τους. Τα δύο αγόρια είναι ηλικίας 22 και 20 χρονών, τα δύο δε κορίτσια ηλικίας 16-17 χρονών. Λόγω της μεγάλης τους ηλικίας, τα όποια προβλήματα τους έχουν παρουσιασθεί, (αν παρουσιάσθηκαν τέτοια προβλήματα) είναι διαχειρίσημα. Με βάση το άρθρο 32, όπως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία (βλ. Οδυσσέως ν. Πιερής
(1982)1 Α.Α.Δ. 567), θα πρέπει να ικανοποιηθεί και μία τέταρτη προϋπόθεση, δηλαδή, αν με βάση όλα τα δεδομένα, θα ήταν δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Αυτή η προϋπόθεση, στηρίζεται βασικά στην ιδέα της επιείκειας και της Δικαιοσύνης. Και αν ακόμα έκρινα ότι η δεύτερη και τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 πληρούνται, και πάλιν θα απέρριπτα την αίτηση γιατί, κρίνω, στη βάση των όσων έχω ήδη αναφέρει, ότι δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσω ένα τέτοιας δρακόντιας φύσης προσωρινό διάταγμα. Τη στιγμή μάλιστα που και οι δύο διάδικοι έχουν δρομολογήσει τη δικαστική λύση του γάμου τους. Πριν αφήσω την απόφασή μου επιθυμώ και κρίνω αναγκαίο να υποδείξω τα εξής: Και οι δύο διάδικοι αναγνωρίζουν ότι ο γάμος τους έχει ανεπανόρθωτα πληγεί. Και οι δύο έχουν εμπράκτως υλοποιήσει την απόφαση τους για λύση του γάμου τους με την καταχώρηση αγωγών διαζυγίου. Έχουν μαζί αποκτήσει 4 παιδιά. Δύο ενήλικα και δύο σχεδόν ενήλικα, τα οποία πάντοτε θα έχουν ανάγκη την αγάπη και την στήριξη τους. Έχουν καθήκον απέναντι στους εαυτούς τους και στα παιδιά τους, στην ώριμη ηλικία που οι ίδιοι βρίσκονται, να εξεύρουν λύσεις στις διαφορές τους, λύσεις ειρηνικές, αποφεύγοντας εντάσεις και πεισματικές επιλογές. Θα πρέπει να συνεκτιμήσουν και την μετέπειτα εξέλιξη της ζωής των παιδιών τους. Αντίθετη επιλογή τους για λύση των διαφορών τους, μόνο δυσμενείς επιπτώσεις θα έχει για όλη την οικογένεια. Για όλους τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, κρίνω ορθό και δίκαιο, όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως αίτησης, σε καμία περίπτωση όμως να είναι εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση. Υπ.) ................ Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.Οικ.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία Χρήσης Στέγης - Αποκλειστική Χρήση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο