ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΕΡΓΙΟΥ ν. ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 19/13, 17/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2014:3 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Σχέσεων. ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π. Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 19/13 Μεταξύ: ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΕΡΓΙΟΥ Αιτητή και ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Καθ΄ης η αίτηση Αίτηση ημερ. 20.11.2013 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17 Μαρτίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κα Μ. Βασιλείου για κ. Γ. Βασιλείου (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Φ. Καϊμακλιώτου) Για την Καθ΄ης η αίτηση: κα J. Σαββοπούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 22.5.
- Ο γάμος τους έχει λυθεί. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά. Ο Αιτητής, στην κυρίως αίτηση, ζητά τη συνεισφορά του, η οποία κατ΄ ισχυρισμό ανέρχεται στο 1/2, στην αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση. Με την υπό εκδίκαση αίτηση η οποία συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, ο Αιτητής ζήτησε μονομερώς διάταγμα που να απαγορεύει στην Καθ΄ης η αίτηση να πωλήσει, υποθηκεύσει, επιβαρύνει, μεταβιβάσει και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 12669, Φ/Σχ 41/25, Τεμάχιο 1313 στην τοποθεσία Καμπίδες που βρίσκεται στο χωριό Ορόκλινη, της επαρχίας Λάρνακας. Το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό διάταγμα δέσμευσης της περιουσίας αυτής στις 21.11.
- Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως με λόγους ένστασης το ότι δεν συντρέχουν λόγοι για έκδοση του διατάγματος, ότι τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση είναι ψευδή και ότι ο Αιτητής αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα και παραπλανεί το Δικαστήριο. Η ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως της Καθ΄ης η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι δικηγόροι ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις. Ο Αιτητής, στην ένορκο δήλωση του που συνοδεύει την αίτησή του, αναφέρει ότι περί το 2006 αγόρασαν την επίδικη κατοικία από την εταιρεία του πατέρα της Καθ΄ης η αίτηση, την G. (Lorys) G. Land Building Developers Ltd με αγοραπωλητήριο έγγραφο που φέρει ως αγοραστή την Καθ΄ης η αίτηση. Για την αγορά της κατοικίας πληρώθηκε το ποσό των €170,860.14 εκ των οποίων κατέβαλε προσωπικά το ποσό των €17,086.
- Η κατοικία αποτέλεσε τη συζυγική τους κατοικία μέχρι τη διάσταση τους. Επιπλέον, κατεβλήθη έναντι του πιο πάνω ποσού για την αγορά της κατοικίας το ποσό των €17,086.01 το οποίo πήραν ως δώρα από το γάμο τους. Για τον εξοπλισμό της συζυγικής κατοικίας χρειάστηκε το ποσό των €34.172 ή και περισσότερα το οποίο κατέβαλε ο ίδιος. Περαιτέρω, ο ίδιος εκτέλεσε προσωπικά επιπλέον εργασίες και έχει προβεί σε ανακαινίσεις της συζυγικής κατοικίας κατά διάφορα χρονικά διαστήματα. Η αξία της κατοικίας κατά τη διάσταση ή και κατά την έκδοση του διαζυγίου ανήρχετο στα €300.000 και η αξία του μεριδίου του δυνάμει της συνεισφοράς του, ανέρχεται στο ½ μερίδιο της αξίας του ακινήτου, ήτοι €150.
- Περαιτέρω, αγόρασε την επίπλωση, τα ηλεκτρικά είδη και γενικά τον εξοπλισμό της συζυγικής τους κατοικίας τα οποία σήμερα κατέχει και χρησιμοποιεί η Καθ΄ης η αίτηση. Ο ίδιος κατά την έγγαμη συμβίωση είχε συνεργείο γενικού καθαρισμού με μηνιαία εισοδήματα γύρω στα €1.700 μηνιαίως. Η Καθ΄ης η αίτηση εργαζόταν ως βοηθός σε νηπιαγωγείο με μηνιαία εισοδήματα γύρω στα €700 μηνιαίως. Καθ΄όλη τη διάρκεια της συμβίωσης του είχε αναλάβει όλα τα έξοδα ή/και το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων που αφορούσαν τη συντήρηση του συζυγικού οίκου, τη διατροφή, την ένδυση και υπόδηση, τα ιατρικά έξοδα και γενικά όλα τα έξοδα που αφορούσαν τα παιδιά τους. Είναι η θέση του Αιτητή ότι είναι επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα διότι η Καθ΄ης η αίτηση τον απείλησε ότι θα μεταβιβάσει την επίδικη κατοικία σε συγγενικά της πρόσωπα για να μην μπορέσει να λάβει το μερίδιο που του αναλογεί. Η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως συνοδευόμενη από ένορκο δήλωση στην οποία αναφέρει ότι περί τον Ιούνιο του 2004 ο πατέρας της πώλησε οικία εγγεγραμμένη στο όνομά του, για το ποσό των €170.860,14 το οποίο της δώρισε και αγόρασε η ίδια νέα οικία στις 2.11.2006 από την εταιρεία Gregoris (Lorys) Georgiou Land & Building Developers Ltd. Ο Αιτητής δεν κατέβαλε προσωπικά οποιοδήποτε ποσό για την αγορά της οικίας. Οποιαδήποτε χρήματα έλαβαν μαζί ως δώρα αρραβώνων και γάμου κατατέθηκαν σε τραπεζικό λογαριασμό του Αιτητή ή τρίτου ατόμου για λογαριασμό ή προς όφελος του και τα ξόδεψε ο ίδιος. Ο Αιτητής αγόρασε καινούργιο αυτοκίνητο και ξόδεψε χρήματα στο χρηματιστήριο και σε "go carts". Οι γονείς του Αιτητή τους αγόρασαν σαν δώρο φούρνο, αποσμητήρα, μάτια και κρεβάτι και δηλώνει έτοιμη να τους τα επιστρέψει. Ο υπόλοιπος εξοπλισμός της οικίας αγοράστηκε από τους γονείς της και την ίδια προσωπικά. ΄Ολος εξοπλισμός της οικίας δεν έχει οποιαδήποτε αξία σήμερα λόγω απόσβεσης και χρήσης. Δεν έχει γίνει οποιαδήποτε ανακαίνιση, ούτε επιπλέον εργασίες επί της οικίας από τον καιρό που κτίστηκε και ειδικά από τον Αιτητή ο οποίος δεν ενδιαφερόταν καθόλου. Ο Αιτητής δεν αγόρασε ούτε την επίπλωση, ούτε τα ηλεκτρικά είδη, ούτε γενικά τον εξοπλισμό της οικίας. Η ίδια δεν εργαζόταν κατά τη διάρκεια της συμβίωσης με τον Αιτητή, αλλά της έδιναν κάποια χρήματα οι γονείς της για να μπορέσει να αγοράσει τα απαραίτητα, συμπεριλαμβανομένης της διατροφής της οικογένειας της. Δεν υπάρχει καμία αύξηση στην περιουσία της στην οποία δικαιούται ο Αιτητής καθ΄ότι δεν συνεισέφερε οτιδήποτε για τη δημιουργία της περιουσίας. Τα εισοδήματα του τα χρησιμοποιούσε μόνο για δικά του προσωπικά έξοδα. Ουδέποτε απείλησε, ούτε ανέφερε ότι θα μεταβιβάσει και αποξενώσει την οικία σε συγγενικά της πρόσωπα. Πριν από 18 μήνες περίπου, είχε συμφωνήσει με τον Αιτητή όπως μεταβιβαστεί η οικία στα παιδιά τους. Ετοιμάστηκαν όλα τα σχετικά έντυπα για να γίνει η μεταβίβαση και μετέβηκαν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας για μεταβίβαση, την τελευταία στιγμή όμως ο Αιτητής αρνήθηκε να συγκατατεθεί. ΄Εκτοτε, ουδέποτε αναφέρθηκε οτιδήποτε για αποξένωση της οικίας από την ίδια. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Υπάρχει επίσης υποχρέωση του Αιτητή, που ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 (Α) ΑΑΔ 583, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2081). Το ΄Αρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/91), όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 49(Ι)/95και Ν. 58(Ι)/99, προνοεί τα εξής: «14.
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσο συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2)Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά». Το άρθρο 14Γ
(1)του Ν. 232/91 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο Καθ΄ου η αίτηση να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή μέρος της. Σύμφωνα με το άρθρο 14Γ
(4), το Δικαστήριο δύναται σε επείγουσες περιπτώσεις να εκδίδει προσωρινό διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(1)με την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για την έκδοση προσωρινού συντηρητικού διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Στην απόφαση Ορφανίδης ν. Ορφανίδη
(1998)1 (A) Α.Α.Δ. 179, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής, τόνισε τα πιο κάτω αναφορικά με τον τρόπο επίλυσης των περιουσιακών διαφορών συζύγων: (σελ. 187, 189): «. αφετηρία για την επίλυση διαφορών αυτής της φύσης αποτελεί η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων των συζύγων κατά το χρόνο του γάμου. Σε δεύτερο στάδιο, έρχεται η διαπίστωση της αύξησης, (αν υπάρχει) και σε τρίτο η προέλευση της αύξησης και η συνάρτησή της με τη συνεισφορά του ετέρου των συζύγων στην πραγμάτωσή της. .............................. Η συνεισφορά αποτελεί, βάσει του άρθρου 14, όπως και στο Αγγλικό δίκαιο το κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της αναλογίας του μεριδίου του μη εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη. Αντίθετα όμως, από το Αγγλικό δίκαιο, εφόσον δεν αποκαλύπτεται με τρόπο θετικό το ύψος της συνεισφοράς στην αύξηση της περιουσίας, καθιερώνεται τεκμήριο για την έκτασή της ίσο με το ένα τρίτο. .............................. Η αύξηση της περιουσίας είναι στοιχείο σχετικό. Συναρτάται, αφενός, με την αξία της περιουσίας και αφετέρου, με τις οικονομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη. Το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας, όχι αυτή τούτη η περιουσία. .............................. Το πρώτο που πρέπει να τυγχάνει εξακρίβωσης είναι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του πιθανού διαμοιρασμού. . Το δεύτερο θέμα που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο έτερος των συζύγων συνεισέφερε στην αύξηση, άμεσα ή έμμεσα, και το τρίτο, ο καθορισμός του ύψους της συνεισφοράς.» Θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο τηρούνται οι προϋποθέσεις του ΄Αρθρου 32 του Ν. 14/60. Είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι, ότι κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης απεκτήθη η επίδικη κατοικία και ότι ο Αιτητής είχε κάποια εισοδήματα. Με βάση αυτά τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα και έχοντας υπόψη το άρθρο 14
(2)του Ν. 232/91 που προνοεί ότι η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη η μικρότερη συνεισφορά, καταλήγω ότι και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση (Βλ. Ντάγκλας ν. Ντάγκλας
(2004)1 (Α) 629). Θεωρώ επίσης ότι τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Καθ΄ης η αίτηση τον απείλησε ότι θα μεταβιβάσει την επίδικη κατοικία σε συγγενικά της πρόσωπα. Η Καθ΄ης η αίτηση αναφέρει ότι η ίδια είναι πρόθυμη να μεταβιβαστεί η επίδικη κατοικία στα παιδιά τους, εάν ο Αιτητής το επιθυμεί. Η οποιαδήποτε μεταβίβαση, σε περίπτωση που ο Αιτητής δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο, θα εξοστράκιζε την πιθανή θεραπεία. Πιθανή θεραπεία είναι αυτή που προβλέπεται από το άρθρο 14Ε του Ν. 232/91 με βάση την οποία το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα για μεταβίβαση στον Αιτητή περιουσίας του Καθ΄ου η αίτηση που συνιστά αντικείμενο της διαδικασίας. Είναι νομολογημένο ότι σε προσωρινά διατάγματα, απαγορευτικά της αποξένωσης ή επιβάρυνσης ακινήτου, δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πρόθεση των εναγομένων για αποξένωση αλλά εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος. (Βλ. Κιτρομηλίδου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2005)1(Β) ΑΑΔ 1165). Δεν έχει καταδειχθεί ότι ο Αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, η αμφισβήτηση των γεγονότων από πλευράς της Καθ΄ης η αίτηση αναφορικά με τη συνεισφορά του Αιτητή, άπτονται της ουσίας της διαφοράς των διαδίκων, η οποία θα αποφασιστεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Στην υπόθεση Αποστόλου ν. Ιωάννου (Εφέσεις Αρ. 20/10 και 21/10 ημερ. 3.4.2012 Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου) τονίστηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με τη φύση των απαγορευτικών διαταγμάτων: «Στο πλαίσιο της ενδιάμεσης εκείνης διαδικασίας δεν απαιτείτο η λήψη μαρτυρίας με εκτιμήσεις αξιών ακίνητης και κινητής περιουσίας, η επακριβής παράθεση λεπτομερών στοιχείων που αφορούσαν επιβαρύνσεις επί ακινήτων, ύψος δανείων κλπ. Όλα αυτά αναμένεται να απασχολήσουν στο πλαίσιο εκδίκασης της κυρίως αίτησης ρύθμισης των περιουσιακών στοιχείων, ενώ άλλα είναι τα απαιτούμενα και οι προϋποθέσεις, όπως και ο βαθμός απόδειξης, στις διαδικασίες έκδοσης παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. ................................. Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμιστεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέτασης ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι ώστε με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Καταλήγω ότι τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και ότι είναι δίκαιο και εύλογο το εκδοθέν διάταγμα. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21.11.2013 καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της Καθ΄ης η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ........ Μ. Τουμαζή, Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο