ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ ν. ΒΑΡΒΑΡΑ ΛΟΥΚΑΪΔΗ, Αρ. Αίτησης: 9/14, 15/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2014:20 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΧΡΗΣΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π. Αρ. Αίτησης: 9/14 Μεταξύ: ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ Αιτητής και ΒΑΡΒΑΡΑ ΛΟΥΚΑΪΔΗ Καθ' ης η αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερ. 9.9.2014 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15 Δεκεμβρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κ. Χ. Κυριακίδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Αχιλλέως) Για την Καθ΄ης η αίτηση: κ. Λ. Βραχίμης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Φ. Μιχαήλ) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 7.9.
- Από το γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί, το Διονύσιο, που γεννήθηκε στις 27.12.
- Διαμένουν σε κατοικία στο Κίτι, κτισμένη σε γη που ανήκει στον Αιτητή. Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια κυρίως αίτησης με ταυτόσημο αίτημα, ο Αιτητής ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναθέτει προσωρινά στον ίδιο την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης η οποία βρίσκεται στην οδό Μεσαορίας 6, στο Κίτι της επαρχίας Λάρνακας και η οποία χρησιμοποιείται ως κύρια διαμονή των διαδίκων. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης στην Καθ΄ης η αίτηση. Η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, συνοδευόμενη από ένορκο δήλωση. Η διαδικασία προχώρησε με την ετοιμασία γραπτών αγορεύσεων και προφορικών διευκρινήσεων από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των δύο πλευρών. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του Αιτητή, ημερ. 9.9.2014 και 8 τεκμήρια. Στην ένορκο δήλωση αναφέρει ότι στην αρχή η έγγαμη συμβίωση ήταν ομαλή. Στη συνέχεια άρχισαν συχνοί καβγάδες και διαφωνίες αναφορικά με την ανατροφή του παιδιού τους και γενικά υπήρχε έλλειψη επικοινωνίας. Η Καθ΄ης η αίτηση το μόνο που την ενδιέφερε ήταν η εξωτερική της εμφάνιση και τα προσωπικά της ενδιαφέροντα και αδιαφορούσε για το παιδί τους και τον ίδιο. Είχε αρρωστημένη προσκόλληση στην εξωτερική της εμφάνιση. Συγκεκριμένα, έχει υποβληθεί σε 7-8 αισθητικές επεμβάσεις στα χείλη, δύο επεμβάσεις στη μύτη, δύο προσθετικές στήθους, λιποαναρρόφηση, βλεφαροπλαστική, επιμήκυνση στο πηγούνι, ενώ τα τελευταία 2-3 χρόνια καταφεύγει συστηματικά σε ενέσεις botox. Η Καθ΄ης η αίτηση άρχισε να προβάλλει στο ανήλικο παιδί τους όταν ήταν σε ηλικία 3-4 χρονών, ταινίες βίας, τρόμου και στυγερών εγκλημάτων με αποτέλεσμα να του δημιουργηθούν φοβίες και να υποφέρει από εφιάλτες. Ο ίδιος προσπαθούσε κάθε βράδυ να το καθησυχάζει μέχρι να κοιμηθεί. Το παιδί είχε τρομοκρατηθεί σε τέτοιο βαθμό που το βράδυ φοβόταν να κινηθεί στο διάδρομο και στα άλλα δωμάτια του σπιτιού. Παρά τις έντονες αντιδράσεις του και τις συμβουλές της μητέρας της, αυτή εξακολουθούσε να προβάλλει τέτοιου είδους ταινίες βίας και τρόμου στο παιδί τους, παραγνωρίζοντας τις ψυχολογικές συνέπειες που είχαν σε αυτό. Όταν το παιδί τους άρχισε να φοιτά στο δημοτικό, η Καθ΄ης η αίτηση δημιουργούσε αδικαιολόγητες εντάσεις και συγκρούσεις με τη Διεύθυνση του σχολείου και τους γονείς άλλων μαθητών και του απαγόρευε να συναναστρέφεται με άλλα παιδιά. Κατά το 2013, η Καθ΄ης η αίτηση είχε εκδηλώσει μία τάση μίσους εναντίον όλων των θρησκειών, δήλωνε παντού άθεη και εκδήλωνε τις θέσεις αυτές και μέσω δημοσιεύσεων σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης (Τεκμήριο 1). Σε προσωπική της επίσκεψη στο σχολείο ανέφερε ότι δεν ήθελε το παιδί τους να παρακολουθεί το μάθημα των θρησκευτικών και ούτε να είναι παρόν στην πρωινή προσευχή. Απαγόρευσε στο παιδί τους να συμμετέχει σε ομαδικές δραστηριότητες, θέατρα, σχολικές γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Η Καθ΄ης η αίτηση ουδέποτε ενδιαφέρθηκε πραγματικά για την πρόοδο του παιδιού τους στο σχολείο. ΄Ηταν ολοκληρωτικά δοσμένη στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, στο κινητό της και στα προσωπικά της ενδιαφέροντα. Στις έντονες παρατηρήσεις του για τις ενέργειες της προς το παιδί τους ή σε περίπτωση που ο ίδιος ή το παιδί τους έκαναν ή έλεγαν κάτι με το οποίο η Καθ΄ης η αίτηση διαφωνούσε, αυτή αντιδρούσε βίαια, ύβριζε, ούρλιαζε και κτυπούσε τις πόρτες. Η εν λόγω απρεπής συμπεριφορά της και το λεξιλόγιο της συχνά αντανακλάται και στη συμπεριφορά του παιδιού τους και φαίνεται επίσης από τις δημοσιεύσεις και πληροφορίες από το προσωπικό της προφίλ (Τεκμήριο 3). Από τις αρχές του 2013 η Καθ΄ης η αίτηση ασχολείται με την ομάδα θαλάσσιου αθλήματος με το όνομα «Kahuna», στην περιοχή Μαζωτού. Μετά από έντονες πιέσεις της, ο ίδιος εξαναγκάστηκε να της αγοράσει με δικά του έξοδα τον εξοπλισμό του εν λόγω αθλήματος (Τεκμήριο 4). ΄Εκτοτε, αυτό το μέρος έγινε το δεύτερο της σπίτι. Το παιδί έμενε καθ΄ όλη τη διάρκεια της μέρας στους γονείς της μέχρι που επέστρεφε ο ίδιος από την εργασία του από τη Λευκωσία για να το παραλάβει. Καθημερινές, ακόμα και Σαββατοκυρίακα, έμενε μόνος με το παιδί στο συζυγικό οίκο, περιμένοντας την να επιστρέψει μέχρι αργά το βράδυ. Στις 6.8.2014 η Καθ΄ης η αίτηση είχε για ακόμα μια φορά αργήσει να επιστρέψει στο σπίτι και έτσι ο ίδιος μαζί με το παιδί, πήγαν στην παραλία στην περιοχή Μαζωτού για να τη βρουν. Εκεί την αντίκρισαν αγκαλιασμένη με νεαρό πρόσωπο. Την επόμενη μέρα, η Καθ΄ης η αίτηση του παραδέκτηκε ότι έχει εξωσυζυγική σχέση με ένα κατά 12 χρόνια νεαρότερο άτομο και του πρότεινε να συνεχίζουν να ζουν κάτω από την ίδια στέγη, αλλά η ίδια να συνεχίσει τη δική της ξεχωριστή ζωή. Μετά το πιο πάνω περιστατικό, το παιδί του εκμυστηρεύτηκε ότι παλιότερα υπήρξε μάρτυρας ερωτικών σκηνών της Καθ΄ης η αίτηση με το τρίτο αυτό άτομο. Λίγες μέρες μετά το γεγονός αυτό, εντόπισε σε συρτάρι επίπλου στο συζυγικό οίκο το περσινό ημερολόγιο του ινστιτούτου αισθητικής που διατηρεί η Καθ΄ης η αίτηση όπου με το γραφικό της χαρακτήρα, ήταν γραμμένες ιστορίες και σενάρια πορνογραφικού περιεχομένου και διαστροφής. Εντός του ημερολογίου υπήρχε επίσης και μια ξεχωριστή σελίδα με παρόμοιας φύσης σημείωμα (Τεκμήριο 5). Μετά από το πιο πάνω γεγονός, επισκέφθηκε το ινστιτούτο αισθητικής της Καθ΄ης η αίτηση μετά από γραπτή ειδοποίηση από το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λάρνακας για πιθανή διαρροή νερού. Κατά την επίσκεψη του, εντόπισε ένα διπλό κρεβάτι στο πάτωμα, διάφορα σεξουαλικά βοηθήματα όπως επίσης και ποικιλία από προκλητικά εσώρουχα και έβγαλε φωτογραφίες (Τεκμήριο 6). Ως αποκορύφωμα των παραπάνω, στις 29.8.2014 η Καθ΄ης η αίτηση προγραμμάτισε έξοδο με το παιδί τους και αργότερα το απομόνωσε στο δωμάτιο της, χωρίς να μπορέσει να το δει και να του μιλήσει. Το επόμενο απόγευμα, στις 30.8.2014, είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με το παιδί του το οποίο ήταν έκδηλα θυμωμένο μαζί του διότι όπως του εξήγησε η Καθ΄ης η αίτηση, συνωμοτούσε με τους γονείς της εναντίον της. ΄Εκτοτε η Καθ΄ης η αίτηση συγκρούεται και με τους γονείς της και δεν επιτρέπει στο παιδί να πηγαίνει στο σπίτι τους. Όλα αυτά τα χρόνια, οι γονείς της συνέβαλαν τα μέγιστα στο μεγάλωμα του παιδιού τους από τον καιρό που ήταν βρέφος. Το παιδί τους του ανέφερε ότι η Καθ΄ης η αίτηση του είπε ότι έχει σχέση με ένα καλό παιδί που έχει σπουδάσει μηχανικός και είναι έγκυος με το παιδί του. Του είπε επίσης ότι χρειάζεται ένα μεγαλύτερο σπίτι και θα πρέπει ο πατέρας του να φροντίσει να τους ενοικιάσει και ότι τα χρήματα που έχει δεν επαρκούν για πολλά χρόνια. Επίσης, η Καθ΄ης η αίτηση ρώτησε το παιδί τους αν θα αγαπά το νέο του αδελφάκι και με ποιο από τους γονείς του επιθυμεί να μείνει. Το παιδί τους την 1.9.2014 του ανέφερε ότι επιθυμεί να μείνει στο σπίτι μαζί του και ότι θέλει να βλέπει την Καθ΄ης η αίτηση μόνο όταν δεν βρίσκεται με το τρίτο πρόσωπο. ΄Εχει ήδη προχωρήσει με την έναρξη της διαδικασίας διαζυγίου εναντίον της Καθ΄ης η αίτηση στις 29.8.2014 (Τεκμήριο 7). Το ανήλικο είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένο μαζί του και είναι έκδηλο ότι τον αγαπά και μεταξύ τους υπάρχει μια άψογη σχέση πατέρα-παιδιού χαρακτηριζόμενη από φροντίδα, κατανόηση, αγάπη και στοργή. Η συνέχιση της διαμονής του ανηλίκου μαζί του στην συζυγική οικία η οποία είναι ευρύχωρη με αυτοτελή επιπλωμένα δωμάτια και με την οποία το παιδί είναι συνδεδεμένο, θα το βοηθήσει να επανακτήσει τη χαμένη του ψυχική ισορροπία. Η κατάσταση μέσα στο σπίτι έχει φτάσει σε μη υποφερτό σημείο τόσο για τον ίδιο όσο και για το παιδί. Η ψυχοσωματική υγεία του παιδιού, αλλά και η δική του κινδυνεύει σοβαρά. Στο συζυγικό οίκο επικρατεί μια έντονη συγκρουσιακή κατάσταση, με έντονους καυγάδες και διαπληκτισμούς και επιθέσεις από μέρους της Καθ΄ης η αίτηση με μάρτυρα το ανήλικο τέκνο τους. Σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, η Καθ΄ης η αίτηση έχει τη δυνατότητα να μετακομίσει σε διαμέρισμα δικής της ιδιοκτησίας στη Λάρνακα και επομένως δεν είναι δύσκολο για την ίδια να μετακινηθεί από τη συζυγική οικία. Η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως όπου διατυπώνονται ως λόγοι ένστασης οι ακόλουθοι: «Α. Δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 αφού τυχόν μη έκδοση της αιτούμενης θεραπείας δεν θα καταστήσει δύσκολη ή αδύνατη την απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αντίθετα τέτοιο αποτέλεσμα θα έχει η ικανοποίηση της αίτησης. Β. Δεν συνηγορούν λόγοι επιείκειας που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος. Γ. Τα προβλήματα που παρουσιάζονται στο σπίτι σχετίζονται αποκλειστικά με τη συμπεριφορά του ίδιου του Αιτητή και ο Αιτητής επικαλείται τα προβλήματα που δημιουργεί η δική του συμπεριφορά ως υπόβαθρο για την αίτησή του. Δ. Το συμφέρον του παιδιού επιβάλλει όπως αυτό συνεχίσει να διαμένει με τη μητέρα του-Καθ΄ης η αίτηση. Ε. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική και η νομική της βάση είναι ελλειπής». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Καθ΄ης η αίτηση, ημερ. 16.10.2014 και ένα τεκμήριο. Η Καθ΄ης η αίτηση, στην ένορκο δήλωσή της ,αναφέρει ότι τα πρώτα χρόνια της συμβίωσης τους οι σχέσεις τους ήταν αρμονικές. Μετά τη γέννηση του γιου τους άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα λόγω της αδιαφορίας του Αιτητή προς την ίδια, της παθολογικής προσκόλλησης του προς το γιο τους ως επίσης και λόγω προβλημάτων που αφορούσαν τη σεξουαλική τους ζωή. Από τη γέννηση του γιου τους, ο Αιτητής παρουσίασε μια παθολογική στάση έναντι του, αρνιόταν να του θέσει οποιαδήποτε όρια, τον άφηνε να κοιμάται όποτε ήθελε, πολλές φορές μετά τα μεσάνυχτα, του αγόραζε ό,τι ήθελε χωρίς έλεγχο και γενικά δεν μπορούσε να δώσει στο παιδί τους ένα σταθερό πρόγραμμα και να τον περιορίσει σε δραστηριότητες κατάλληλες για την ηλικία του. Πολλές φορές ο γιος τους μπορούσε να βρίζει τον Αιτητή, χωρίς αυτός να αντιδρά ή να τον τιμωρεί. Στην ηλικία 3 ετών, ο Αιτητής κάθε Σάββατο έπαιρνε τον γιο τους για να του αγοράσει μαχαίρια ή σπαθιά με πραγματική λεπίδα. Όταν ο γιος τους έγινε 5 ετών, ο Αιτητής άρχισε να του αγοράζει ηλεκτρονικά παιχνίδια τα οποία προορίζονται μόνο για ενήλικες, αφού περιλαμβάνουν ιδιαίτερα σκληρές σκηνές βίας, καθώς και σκηνές σεξουαλικού περιεχομένου. Σε ηλικία 7 ετών, ο Αιτητής αγόρασε στον ανήλικο το πρώτο του ipad. Η ίδια τον είχε προειδοποιήσει ότι θα έπρεπε να βάλει φραγή ώστε να μην μπορεί ο γιος τους να έχει πρόσβαση σε ακατάλληλες ιστοσελίδες ή ακατάλληλο για την ηλικία του περιεχόμενο, όμως ο Αιτητής αρνήθηκε. Όταν πολλές φορές του ανέφερε ότι είχε υποψίες ότι ο γιος τους έμπαινε σε ιστοσελίδες με τελείως ακατάλληλο για την ηλικία του περιεχόμενο, όχι μόνο δεν έκανε κάτι για να τον εμποδίσει αλλά το θεωρούσε φυσιολογικό, λέγοντας της ότι είτε τώρα είτε αργότερα αυτό θα συνέβαινε. Μάλιστα, έφτανε στο σημείο να περηφανεύεται σε άλλους ότι ο γιος τους έμπαινε σε πορνογραφικές ιστοσελίδες. Σε άλλη περίπτωση, ο Αιτητής περηφανεύτηκε σε καλεσμένους τους ότι ο γιος τους σε ηλικία τότε 9 χρονών έχει δοκιμάσει τσιγάρο, κάτι που η ίδια για πρώτη φορά είχε πληροφορηθεί. Ο Αιτητής ούτε του θύμωσε ούτε τον τιμώρησε. Από την ηλικία που ο γιος τους ήταν 4 ετών, ο Αιτητής άρχισε να ξαπλώνει μαζί του για αρκετή ώρα και μετά ξυπνούσε και ερχόταν στο κρεβάτι μετά τα μεσάνυχτα, αφού η Καθ΄ης η αίτηση είχε κοιμηθεί. Το Πάσχα του 2013 η ίδια είχε υποβληθεί σε επέμβαση οπότε άρχισε να κοιμάται στο δωμάτιο των ξένων γιατί φοβόταν να μη την κτυπήσει στην εγχείρηση της κατά λάθος, ενώ ο Αιτητής κοιμόταν. Αποτέλεσμα τούτου, ο Αιτητής άρχισε να κοιμάται με το γιο τους στο συζυγικό κρεβάτι και έτσι έκτοτε η Καθ΄ης η αίτηση συνεχίζει να κοιμάται μόνη της στο δωμάτιο των ξένων και ο Αιτητής με το γιο τους στο συζυγικό δωμάτιο. Για το γεγονός ότι ο Αιτητής επέμενε να κοιμάται με το γιο τους και για την αδυναμία του να του θέσει όρια και για το γεγονός ότι του αγόραζε ότι ήθελε, είχαν επισκεφθεί παιδοψυχολόγο πριν δύο χρόνια. Ο Αιτητής όμως από την πρώτη στιγμή ειρωνευόταν τον παιδοψυχολόγο μπροστά στο γιο τους και τον ενθάρρυνε να κάνει το ίδιο, με αποτέλεσμα παρά το ότι ο παιδοψυχολόγος παρακολουθούσε το γιο τους και τους συμβούλευε για ορισμένους μήνες, η διαδικασία αυτή να μην οδηγήσει πουθενά. Η ίδια είχε επισκεφθεί παιδοψυχολόγο και όταν ο γιος τους ήταν 3 χρονών γιατί ανησυχούσε για τη συμπεριφορά του. Ο ανήλικος ύβριζε, κτυπούσε τον Αιτητή και γενικά του συμπεριφερόταν πολύ κακομαθημένα. Η όλη συμπεριφορά του Αιτητή είχε δημιουργήσει προβλήματα στη σχέση τους και είχε αρχίσει σταδιακά να οδηγεί στην αποξένωση τους. Ουδέποτε η ίδια δημιούργησε εντάσεις με τη διεύθυνση του σχολείου και τους γονείς άλλων μαθητών. Ο γιος τους ήταν 6 ετών όταν πληροφορήθηκε ότι υπήρχε ένα παιδί στην ηλικία του ο οποίος κτυπούσε και εκφόβιζε τα άλλα παιδιά του σχολείου, περιλαμβανομένου και του γιού τους. Κάποια μέρα διαπίστωσε ότι ο γιος τους είχε κτυπηθεί από το παιδί αυτό δυνατά στα γεννητικά όργανα και τον είχε τραυματίσει. Σε άλλη περίπτωση είχε κατεβάσει το παντελόνι του γιου τους για να τον ρεζιλέψει μπροστά στους συμμαθητές του. ΄Ετσι η ίδια και δύο άλλοι γονείς των οποίων τα παιδιά επίσης εκφοβίζονταν από το παιδί αυτό, παραπονέθηκαν στο Διευθυντή, ο οποίος όμως δεν έκανε κάτι. Ακολούθως, κατάγγειλαν το θέμα στο συμβούλιο του σχολείου. Μετά την καταγγελία αυτή, ο διευθυντής άρχισε να συμπεριφέρεται άσχημα στο γιο τους επειδή θεωρούσε ότι δεν θα έπρεπε να της πει για τον εκφοβισμό που αντιμετώπιζε στο σχολείο. Ο γιος τους είχε παραπονεθεί ότι δεν ήθελε να συμμετάσχει σε Χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου, αφού ντρεπόταν να κάνει το ρόλο που του είχαν αναθέσει. Ο Αιτητής δεν είναι θρησκευόμενος, δεν τον έχει δει ποτέ να προσεύχεται, να κάνει το σταυρό του, να φιλά εικόνες, να ανάβει κερί σε εκκλησία, να φορά σταυρό. Ποτέ δεν τον άκουσε να μιλά στο γιο τους για το Θεό, το Χριστό ή τη θρησκεία. Πολλές φορές ο Αιτητής της ανέφερε ότι δεν πιστεύει στο Θεό. Η ίδια δεν πιστεύει ότι κάποιος πρέπει να είναι θρησκευόμενος για να είναι ηθικός. Αντίθετα, η διαπαιδαγώγηση που δίνει στο παιδί της είναι ότι πρέπει να αγαπά τους άλλους ανθρώπους, να είναι ανεκτικός και να στηρίζει τους αδύνατους και αυτούς που έχουν ανάγκη τη βοήθειά τους. Ο γιος τους ζήτησε να βάλει ένα μικρό σκουλαρίκι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και ο Αιτητής συμφώνησε. Την επόμενη χρονιά όμως, ο Αιτητής του αγόρασε μεγάλο σκουλαρίκι. Η ίδια αντέδρασε και είχαν μια έντονη συζήτηση, αλλά ο Αιτητής επέμενε ότι ο γιος τους μπορούσε να συνεχίσει να το φορά. Τότε είχαν ήδη ξεκινήσει τα προβλήματα στη σχέση τους οπότε ο Αιτητής έλεγε ότι ο γιος τους περνά δύσκολες στιγμές και έτσι δεν ήθελε να τον σταματήσει από του να κάνει αυτό που ήθελε. Ο Αιτητής δεν πήγε ποτέ σε οποιαδήποτε από τις προγραμματισμένες συναντήσεις γονέων και δασκάλων και γενικά αρνείται να έχει επαφή με το σχολείο. Την επαφή με το σχολείο και τους δασκάλους την έχει αναλάβει εξ΄ ολοκλήρου η ίδια. ΄Εχει υποβληθεί σε κοσμητικές επεμβάσεις για να βελτιώσει την εμφάνιση της για να είναι πιο αρεστή στον Αιτητή και αυτές έγιναν εν γνώσει του και με την ενθάρρυνση του και μάλιστα αυτός πλήρωσε τα έξοδα. Η ίδια ασχολείται με το "kite surfing" το καλοκαίρι. Το περασμένο καλοκαίρι τις περισσότερες φορές έπαιρνε μαζί της το γιο τους μαζί με το φίλο το Λεύκο ο οποίος περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού μαζί τους. Φέτος ο γιος τους δεν ήθελε να έρχεται μαζί της επειδή ο Λεύκος ερχόταν λιγότερο τακτικά στο σπίτι τους. Στις 6 Αυγούστου 2014, όταν ο Αιτητής ήρθε στην παραλία όπου βρισκόταν, είδε ότι κοντά της βρισκόταν και κάποιο άλλο άτομο και ο ίδιος υποψιάστηκε ότι κάτι συνέβαινε μεταξύ τους. Την επόμενη μέρα, ο Αιτητής της τηλεφώνησε για να τη ρωτήσει τι συνέβαινε και αυτή του εξήγησε ότι ο γάμος τους τα τελευταία χρόνια ήταν υπό κατάρρευση και δεν επιθυμούσε πλέον να ζει μαζί του και προτιμούσε να χωρίσουν. Ο Αιτητής της ζήτησε να το ξανασκεφτεί και της είπε ότι ήθελε να μείνει μαζί του. Η ίδια του ανέφερε ότι θεωρούσε το γάμο τους νεκρό και ότι δεν μπορούσε να συνεχίζει να ζει έτσι. Όταν αντιλήφθηκε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να αλλάξει την απόφασή της, άρχισε να παρεκτρέπεται, να γίνεται επιθετικός, ξεσπούσε φωνάζοντας και βρίζοντας χυδαία, συχνά στην παρουσία του γιου τους. Σε πολλές περιπτώσεις φοβήθηκε πολύ που έφυγε από το σπίτι μέχρι να ηρεμίσει. Η αντίδραση του γιου τους στο να χωρίσουν ήταν θετική. Του είχε εξηγήσει ότι και μετά που θα χώριζαν θα είχε επαφή και με τους δύο του γονείς και ότι αυτή και ο Αιτητής δεν θα έμεναν στο ίδιο σπίτι. Του είπε ότι είχε κάποια σχέση με κάποιο άλλο πρόσωπο, αλλά ότι δεν είχε σκοπό να ζήσει με το πρόσωπο αυτό, ούτε θα τον πίεζε να έχει επαφή μαζί του, αν δεν το επιθυμούσε. Ο γιος τους είχε αναφέρει ότι επιθυμούσε να βλέπει και τους δύο και να διανυχτερεύει 3 μέρες με τον πατέρα του και 4 μαζί της. Της είπε ότι την αγαπούσε. Μια νύχτα, όταν ο Αιτητής επέστρεψε από το γραφείο του δικηγόρου του, ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Η ίδια ήταν σπίτι με μια φίλη της από την Αγγλία. Όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο, άρχισε να τη βρίζει χυδαία και να την απειλεί, στην παρουσία της φίλης της. Μετά το επεισόδιο αυτό, πήγε με το γιο της στο δωμάτιο της και το παιδί την αγκάλιαζε κλαίγοντας, λέγοντας της ότι την αγαπά και ότι δεν θα αφήσει τον Αιτητή να την αφήσει στο δρόμο. Το επόμενο βράδυ ο γιος τους έκανε καυγά με τον Αιτητή επειδή την υποστήριξε, λέγοντάς του ότι δεν θέλει να πετάξει τη μητέρα του στο δρόμο. Ο Αιτητής φώναζε στο παιδί και του έλεγε να φύγει μαζί της. Το βράδυ εκείνο το παιδί κοιμήθηκε μαζί της. Τις επόμενες μέρες, όταν ο Αιτητής αντιλήφθηκε ότι το παιδί ήθελε να έχει σχέσεις μαζί της, άρχισε να προσπαθεί να καταστρέψει τη σχέση της με το παιδί τους. Προσπαθούσε να κρατά το γιο τους όσο το δυνατό περισσότερο μαζί του ώστε να είναι μακριά της. Τα Σαββατοκυρίακα άρχισε να κάνει μακρινές εκδρομές με το γιο τους ώστε να μην μπορεί η ίδια να βρίσκεται μαζί του, του αγόραζε ακριβά δώρα, τηλεόραση για το δωμάτιο του και γενικά έκανε ό,τι μπορούσε για να μειώσει τις ώρες που μπορούσε να βρίσκεται με το γιο της. Κάθε φορά που ο γιος τους επέστρεφε, έβλεπε ότι ήταν επηρεασμένος και απόμακρος προς αυτή. Αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε μέχρι που ο Αιτητής άρχισε να εμποδίζει το γιο τους να έχει οποιαδήποτε επαφή μαζί της. Όταν ο Αιτητής δεν ήταν μαζί με το γιο τους, τον έπαιρνε στο σπίτι των γονέων τους. Ο γιος τους άρχισε να δείχνει μια εντελώς αγνώριστη συμπεριφορά, άρχισε να τη βρίζει χυδαία λέγοντας της ότι έχει πολλούς φίλους και να φύγει από το σπίτι. Ουσιαστικά επαναλάμβανε αυτά που του έλεγε ο Αιτητής και τα έλεγε μπροστά στον Αιτητή, ο οποίος τον ενθάρρυνε ανοιχτά και επικροτούσε τη συμπεριφορά του. Στις 21.9.2014 ο γιος τους έστειλε μια σειρά από χυδαία μηνύματα στο πρόσωπο με το οποίο ο Αιτητής θεωρεί ότι η ίδια έχει δεσμό (Τεκμήριο Α). Είναι ξεκάθαρο ότι τον αριθμό του τηλεφώνου του τον έδωσε ο Αιτητής αφού δεν υπήρχε άλλος τρόπος να τον βρει και τα μηνύματα αυτά στάληκαν μετά από ενθάρρυνση του Αιτητή. Στις 29.9.2014 ο γιος τους δημοσίευσε στη σελίδα του στο facebook ένα τραγούδι με τίτλο «΄Ησουν πουτάνα» και από κάτω έγραψε «ξέρετε για ποια μιλώ». Το βράδυ, όταν ο Αιτητής της επέτρεψε να δει το γιο τους, τον παρακάλεσε να βγάλει αυτό που έβαλε στο facebook, τότε ο γιος τους άρχισε να φωνάζει και να τη βρίζει έτσι πήγε στο δωμάτιο της και έκλεισε την πόρτα. Τότε ο Αιτητής άρχισε και αυτός να φωνάζει και να βρίζει χυδαία μπροστά στο γιο τους, φωνάζοντας της «είσαι μια πουτάνα, να φύγεις από το σπίτι, δεν σε θέλουμε ούτε εγώ ούτε και ο γιος σου» και συνέχισε να κτυπά την πόρτα και να βρίζει. Το ημερολόγιο στο οποίο αναφέρθηκε ο Αιτητής βρισκόταν στο ερμάρι του δωματίου της στο οποίο φυλάει τα προσωπικά της αντικείμενα τα οποία παράνομα ο Αιτητής έχει λάβει. Τα έγγραφα που κατέθεσε ο Αιτητής στο Δικαστήριο τα έδειξε στο γιο τους, ο οποίος της έχει εκμυστηρευτεί ότι ο Αιτητής του τα έδωσε να τα διαβάσει και ο γιος τους τη ρώτησε αν είχε συμμετάσχει στα όσα αναφέρονται στα κείμενα αυτά. Ο Αιτητής εισήλθε στο ινστιτούτο αισθητικής της παράνομα και χωρίς τη συγκατάθεσή της και παράνομα και χωρίς τη συγκατάθεσή της έψαξε στα προσωπικά της αντικείμενα βγάζοντας φωτογραφίες. Τις φωτογραφίες ο Αιτητής τις έδειξε στο γιο τους. Αυτό της το ανέφερε ο ίδιος ο γιος τους. Την ημέρα που ο Αιτητής είχε επισκεφθεί το ινστιτούτο της με τη συγκατάθεσή της αφού του είχε δώσει το κλειδί, δεν υπήρχε οτιδήποτε για να βγάλει φωτογραφία. Οι φωτογραφίες που έβγαλε ο Αιτητής βγήκαν σε άλλη επίσκεψη του, αφού της είχε κλέψει το κλειδί και μπήκε στο ινστιτούτο παράνομα. Ουδέποτε εμπόδισε το γιο τους να πηγαίνει στους γονείς της. Ο κύριος λόγος που πηγαίνει στους γονείς της είναι επειδή ο φίλος του Κλιμ ζει πολύ κοντά και έτσι όταν πηγαίνει παίζει συνέχεια μαζί του. Στις 29.8.2014, ενώ βρισκόταν στο δωμάτιο της και στο σπίτι βρισκόταν ο γιος τους μαζί με το φίλο του Λεύκο, άκουσε τον Αιτητή να είναι έξαλλος και να φωνάζει στα παιδιά. Τα παιδιά ήρθαν στο δωμάτιο της τρομοκρατημένα και ο γιος τους κρύφτηκε στο κρεβάτι της. Κλείδωσε την πόρτα και ο Αιτητής καθόταν έξω εκτός εαυτού και φώναζε στο γιο τους να φύγει από το σπίτι και να πάει να ζήσει με τη μητέρα του «την πουτάνα» και το φίλο της. Την ίδια νύχτα ο γιος τους της είχε εκμυστηρευτεί ότι ο Αιτητής του είχε δείξει το περιεχόμενο ενός πορνογραφικού περιοδικού που περιλαμβάνει φωτογραφίες σεξουαλικών πράξεων το οποίο είχε αγοράσει η ίδια μαζί με τον Αιτητή πριν καν γεννηθεί ο γιος τους, λέγοντας του «έλα να δεις τη μάνα σου τι βρώμα είναι». Το περιοδικό αυτό βρισκόταν στο συζυγικό υπνοδωμάτιο. Η όλη στάση του Αιτητή είναι καταστροφική για το γιο τους. Πέραν της προσπάθειας του να καταστρέψει εντελώς τη σχέση της με το γιο της, η όλη του συμπεριφορά και η επιμονή του να τη βρίζει χυδαία, στην παρουσία του γιου τους και να την απειλεί συνιστούν βία στην οικογένεια. Το γεγονός ότι εξέθεσε το γιο του σε ακατάλληλες εικόνες και κείμενα που συνιστούν σοβαρότατα αδικήματα με βάση τον περί Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμο του 2014, θα έχει και μόνιμη και αρνητική συνέπεια στο παιδί τους. Τη συμπεριφορά του Αιτητή την έχει ήδη καταγγείλει στην αστυνομία και έχει ζητήσει όπως ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον του. Θεωρεί ότι ο Αιτητής έχει παραβιάσει τα καθήκοντά του ως πατέρας και έχει δώσει οδηγίες στο δικηγόρο της όπως αιτηθεί την αφαίρεση των δικαιωμάτων επιμέλειας του παιδιού τους. Κάθε μέρα που περνά ο γιος τους με τον πατέρα του μεγαλώνει και η ζημιά που προκαλείται σε αυτόν. Οι γονείς της ενθαρρύνουν τη συμπεριφορά του Αιτητή και πιστεύει ότι και αυτοί συμβάλλουν στο να δηλητηριάσουν τη σχέση του παιδιού μαζί της. Όποιες τραυματικές εμπειρίες έχει περάσει το παιδί τους οφείλονται και έχουν προκληθεί αποκλειστικά από τη συμπεριφορά του Αιτητή. Το συμφέρον του παιδιού είναι όπως διατηρήσει δεσμό μαζί της. Ενόψει της συμπεριφοράς του Αιτητή, ο μόνος τρόπος διατήρησης του δεσμού αυτού είναι να παραμείνει κοντά στο παιδί της, συνεχίζοντας να διαμένει μαζί του στη συζυγική στέγη. Αυτή είναι η μόνη επαφή που μπορεί να έχει με το παιδί της. Τυχόν ικανοποίηση της αίτησης θα την απομακρύνει από το παιδί της και θα το χάσει για πάντα. Τυχόν απομάκρυνση από το σπίτι της θα αποτελέσει και το τελειωτικό κτύπημα για το παιδί τους μετά από όσα του έχει μέχρι σήμερα προκαλέσει ο Αιτητής. Τα όποια προβλήματα παρουσιάζονται στη συζυγική κατοικία οφείλονται αποκλειστικά στη συμπεριφορά του Αιτητή. Η Καθ΄ης η αίτηση ουδέποτε προκάλεσε οποιοδήποτε επεισόδιο, ύψωσε τον τόνο της φωνής της, μίλησε κατά τρόπο ανάρμοστο ή προσβλητικό σε κανένα στο σπίτι ή έκανε οτιδήποτε που θα μπορούσε να προκαλέσει ένταση. Αντίθετα, κάθε φορά που ο Αιτητής συμπεριφέρεται κατά τρόπο ανάρμοστο κάνει ότι μπορεί για να μειώσει την ένταση και αποφεύγει να απαντά στις προκλήσεις του. Σε ότι αφορά τη συζυγική τους κατοικία, είναι γεγονός ότι αυτή είναι ευρύχωρη και αποτελείται από αυτοτελή επιπλωμένα δωμάτια, ενώ πράγματι το παιδί τους έχει δικαίωμα να ζει σε ένα περιβάλλον που είναι κατάλληλο για τη σωματική, πνευματική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη του. Ο Αιτητής όμως δεν είναι σε θέση να δώσει στο παιδί τους ένα τέτοιο περιβάλλον. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). ΄Εχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90)το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι ο κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις..». Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη
(1997)1(Α) ΑΑΔ 415 λέχθηκαν τα ακόλουθα (σελ. 420-421): «Οι φράσεις: «εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας» και «ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών», δεν είναι τυχαία λεκτική ωραιοποίηση του Νόμου. Εφαρμόζοντας τις διατάξεις του, ο δικαστής παρεμβαίνει αποφασιστικά, και μάλιστα πριν από τη λύση της έγγαμης σχέσης, στην οικογενειακή μονάδα που κατά κανόνα, και γενική αντίληψη, αποτελεί το πιο ισχυρό νήμα στον κοινωνικό ιστό, μιας και αποτελείται από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα μεταξύ τους. Το μέτρο τούτο χαρακτηρίζεται ως «δρακόντειο». Ας μην παρεξηγείται όμως η παρομοίωση που παρουσιάζει το δικαστή να εφαρμόζει αυστηρά και σκληρά μέτρα όπως ο γνωστός νομοθέτης στην αρχαία Αθήνα, Δράκων. Η παρέμβαση του δικαστή, σύμφωνα με τις υπό συζήτηση διατάξεις του άρθρου, στην οικογένεια δεν έχει, για οποιοδήποτε μέλος της, τιμωρητικό χαρακτήρα. Σκοπεί μόνο στη διόρθωση ή τον περιορισμό της παραπέρα επιδείνωσης της οικογενειακής σχέσης, με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στα μέλη της». Στην υπόθεση Βουνού ν. Βουνού
(1995)1 ΑΑΔ 168, 176 επισημαίνονται τα ακόλουθα (σελ. 176): «Γνώμονας για την άσκηση των εξουσιών του Οικογενειακού Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 17
(1)και
(2). είναι η επιείκεια, έννοια συνυφασμένη με τη δικαιοσύνη. ΄Ο,τι ο νομοθέτης επεδίωξε με τις διατάξεις του ΄Αρθρου 17 ήταν ο περιορισμός στο βαθμό του εφικτού των δυσμενών επιπτώσεων για την οικογένεια από τη διακοπή της συμβίωσης». Τα διατάγματα αποκλειστικής χρήσης της στέγης διαρκούν μέχρι τη λύση του γάμου των συζύγων (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1996)1 ΑΑΔ 260). Ως προς το κατά πόσο η υπαιτιότητα των συζύγων στη διακοπή της συμβίωσης λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην άσκηση των εξουσιών του σύμφωνα με το άρθρο 17
(1)του Ν. 23/90, στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη (ανωτέρω), λέχθηκαν τα ακόλουθα (σελ. 426-427): «Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε πως ''η υπαιτιότητα των συζύγων στη διακοπή της συμβίωσης δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην άσκηση των εξουσιών του σύμφωνα με το άρθρο 17
(1)του Ν. 23/90'', ......... ..................................... Αφού όμως σαφώς αναγνωρίστηκε πως υπήρχε πιθανότητα να δικαιούται η εφεσίβλητη σε θεραπεία, ακριβώς δυνάμει του άρθρου 17
(1), δεν εγειρόταν τέτοιο θέμα. Θεωρούμε, συνεπώς, πως δεν είχε τη θέση της η γνώμη που εξέφρασε το πρωτόδικο Δικαστήριο και επίσης πως εκφεύγει και του πλαισίου της έφεσης η συζήτησή της, αφού, όπως σημειώσαμε, ούτε ενώπιόν μας αμφισβητήθηκε πως, στο πλαίσιο του συνόλου των δεδομένων, πράγματι υπάρχει η αναφερθείσα πιθανότητα. Επειδή όμως από άλλο σημείο της πρωτόδικης απόφασης φαίνεται να προσδίδεται σημασία στο γεγονός ότι ''το άρθρο 17
(1)δε συναρτά την επέμβαση του Δικαστηρίου με την υπαιτιότητα που ενδεχόμενα έχει ένας διάδικος στη διακοπή της συμβίωσης'', παρατηρούμε πως το άρθρο δεν εξειδικεύει κανένα από τους παράγοντες που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν. Προνοεί πως παραχωρείται στον ένα σύζυγο η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης ή τμήματος της ''εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών'', χωρίς όμως να προκαθορίζει, ούτε θα ήταν δυνατό άλλωστε, ποιο γεγονός ή ποιά συμπεριφορά θα είχε και σε ποιο βαθμό ή δεν θα είχε σημασία, κατά περίπτωση». Στην υπό εκδίκαση υπόθεση, κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση για τους ακόλουθους λόγους: Είναι παραδεκτό γεγονός ότι υπάρχει διακοπή της συμβίωσης εφόσον οι διάδικοι ζουν κάτω από την ίδια στέγη, αλλά σε ξεχωριστά υπνοδωμάτια. Και οι δύο διάδικοι θεωρούν το γάμο τους νεκρό. Τηρείται δηλαδή τουλάχιστον μια εκ των τριών διαζευκτικών προϋποθέσεων για καταχώρηση της αίτησης για αποκλειστική χρήση. Περαιτέρω, ο Αιτητής, ως ο εν διαστάσει σύζυγος, δικαιούται να αξιώνει την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης. Θα προχωρήσω να εξετάσω τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, δηλαδή κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία στην κυρίως αίτηση. Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015, 2041 υιοθετείται απόσπασμα από το σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση, παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .». Στην Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά. (ανωτέρω, σελ. 207) αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας». Σύμφωνα με το άρθρο 17
(1)του Ν. 23/90, το συμφέρον των παιδιών είναι ένα από τα κριτήρια που λαμβάνεται υπόψη. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση, ο μεν Αιτητής αναφέρει ότι ο γιός του του είπε ότι επιθυμεί να μείνει μαζί του στο συζυγικό οίκο και να βλέπει τη μητέρα του, η δε Καθ΄ης η αίτηση ότι ο γιος της θέλει να μένει 4 νύχτες μαζί της και 3 με τον πατέρα του. Επομένως, ο ανήλικος δεν αντιτίθεται στο να μένει και με τον πατέρα του και είναι επίσης παραδεκτό ότι ο ανήλικος είναι συνδεδεμένος μαζί του. Περαιτέρω, είναι παραδεκτό ότι ο γάμος των διαδίκων είναι νεκρός. Η Καθ΄ης η αίτηση ανέφερε στον Αιτητή ότι δεν επιθυμεί πλέον να ζει μαζί του και προτιμά να χωρίσει. Μάλιστα η Καθ΄ης η αίτηση είπε και στο γιο της ότι αυτή και ο πατέρας του δεν θα έμεναν στο ίδιο σπίτι. Περαιτέρω, στα πλαίσια της αίτησης γονικής μέριμνας 225/14, το Δικαστήριο εξέδωσε νωρίτερα σήμερα προσωρινό διάταγμα με το οποίο η φύλαξη του ανήλικου ανατίθεται στον Αιτητή και ο τόπος διαμονής του καθορίστηκε ο τόπος διαμονής του Αιτητή. Όλα τα πιο πάνω, καθιστούν ορατό το ενδεχόμενο επιτυχίας του Αιτητή στην κυρίως αίτηση. Φυσικά η επιτυχία ή μη στην κυρίως αίτηση θα εξαρτηθεί από την έκβαση της κυρίως αίτησης γονικής μέριμνας 225/14 με την οποία και οι δύο διάδικοι διεκδικούν τη φύλαξη του παιδιού τους. Στο «Οικογενειακό Δίκαιο» Τόμος Ι της ΄Εφης Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη, 4η έκδοση, 2008 αναφέρονται τα ακόλουθα (σελ. 307): «Τέλος, σε σχέση με το κριτήριο του συμφέροντος των παιδιών, που κατά κανόνα επιθυμούν να μην αλλάζουν σχολείο, γειτονιά και, γενικότερα, περιβάλλον (ανάλογα βέβαια πάντα και με την ηλικία τους ή τη σωματική ή την ψυχική τους υγεία), οι λόγοι επιείκειας υπαγορεύουν συνήθως (αν δηλαδή δεν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για το αντίθετο) την παραχώρηση της οικογενειακής στέγης στο σύζυγο στον οποίο ανατίθεται η άσκηση της γονικής μέριμνας των παιδιών». Ομοίως, οι Σταθόπουλος-Γεωργιάδης στο σύγγραμμά τους «Αστικός Κώδιξ», κατ΄ άρθρο ερμηνεία, Τόμος VII, έκδοση 1991 στις σελίδες 235-236, αναφέρουν: «Σημαντικό στοιχείο για την ερμηνεία και εφαρμογή της διάταξης αποτελεί η ανάθεση της γονικής μέριμνας και επιμέλειας των κοινών τέκνων των συζύγων. Ο σύζυγος με τον οποίο διαμένουν τα τέκνα είναι επιεικές, εφόσον το επιθυμεί, να παραμείνει στο χώρο της οικογενειακής στέγης και να απομακρυνθεί ο άλλος, όταν δεν είναι δυνατή η ρύθμιση με μερική παραχώρηση στους δύο ή όταν η μερική παραχώρηση δεν είναι κατάλληλη ενόψει και των σχέσεων των συζύγων.» Θα πρέπει να αναφερθεί ότι εν πάση περιπτώσει η Καθ΄ης η αίτηση στην ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως δεν διατύπωσε ως λόγο ένστασης τη μη ύπαρξη των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και περιορίστηκε στο λόγο ένστασης σε ότι αφορά την τρίτη από τις προϋποθέσεις και συγκεκριμένα εκείνη που σχετίζεται με το αδύνατο να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο πλήρης δικαιοσύνη. Σε ότι αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παραπέμπω στην απόφαση M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co. (ανωτέρω), όπου τονίστηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Εφόσον η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών, όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη (ανωτέρω) τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32
(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Στην υπό κρίση αίτηση, ο γάμος των διαδίκων είναι νεκρός. Φαίνεται ότι παραδέχονται και οι δύο πλευρές ότι υπάρχει μεγάλη ένταση στο σπίτι. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι επικρατεί μια έντονη συγκρουσιακή κατάσταση με καβγάδες, διαπληκτισμούς και επιθέσεις από μέρους της Καθ΄ης η αίτηση με μάρτυρα το παιδί τους. Είναι η θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου της Καθ΄ης η αίτηση ότι δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα στη βάση γενικόλογων ισχυρισμών και χωρίς να καταγράφεται ούτε ένα γεγονός που να τεκμηριώνει τη θέση του και γι΄ αυτό η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η Καθ΄ης η αίτηση παραδέχεται ότι υπάρχει μεγάλη ένταση στο σπίτι την οποία αποδίδει στη συμπεριφορά του Αιτητή. Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής τη βρίζει χυδαία μπροστά στο παιδί τους και την απειλεί. Επίσης, ισχυρίζεται ότι οι βρισιές που εκστομίζει ο γιός της εναντίον της είναι καθ΄ υπόδειξη και κατόπιν ενθάρρυνσης του Αιτητή. Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί θα εξεταστούν στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Για σκοπούς προσωρινού διατάγματος αρκεί το ότι υπάρχει μεγάλη ένταση στο σπίτι που έχει σοβαρό αντίκτυπο στο παιδί των διαδίκων το οποίο ξεσπά εναντίον της μητέρας του. Η προβληματική αυτή κατάσταση δεν αποτιμάται σε χρήμα ούτε αποκαθίσταται μεταγενέστερα. Κρίνω ότι τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Θα εξετάσω στη συνέχεια το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στη Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (B) ΑΑΔ 788, 795 υιοθετείται απόσπασμα από την Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670, όπου αναφέρονται τα εξής: «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν΄ αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή». Στην υπό κρίση αίτηση, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καθαρά υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Τούτο λόγω του αναντίλεκτου γεγονότος της έντονης συγκρουσιακής κατάστασης που επικρατεί στο σπίτι με μάρτυρα το παιδί, το οποίο ενεπλάκη δυστυχώς στη διαμάχη των γονιών του και λόγω του προσωρινού διατάγματος στην αίτηση 225/14 με το οποίο η φύλαξη του ανηλίκου δόθηκε στον Αιτητή. Η φύλαξη του παιδιού από τον Αιτητή, υπαγορεύει, για λόγους επιείκειας, να δοθεί η χρήση της οικογενειακής στέγης σε αυτόν. Ως προς τις ειδικές συνθήκες της Καθ΄ης η αίτηση, η Καθ΄ης η αίτηση εργάζεται. Όπως ανέφερε, διατηρεί ιδιόκτητο ινστιτούτο αισθητικής που αποτελεί το χώρο εργασίας της. Επομένως, έχει την οικονομική δυνατότητα να βρει προσωρινά άλλη στέγη. Η μη έκδοση του διατάγματος και η διατήρηση του status quo, ως η θέση της Καθ΄ης η αίτηση, θα οδηγούσε, κατά την άποψη μου, στην επιδείνωση της κατάστασης και όχι στην εξομάλυνσή της. Είναι η θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου της Καθ΄ης η αίτηση ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή σε σχέση με το περιεχόμενο ημερολογίου της και σεξουαλικά βοηθήματα που ισχυρίζεται ότι βρήκε στο ινστιτούτο της, αφορούν παράνομα ληφθείσα μαρτυρία και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Θεωρώ ότι το στάδιο της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας, δεν είναι το κατάλληλο για να εγερθεί τέτοιο θέμα, το οποίο πιθανόν να απασχολήσει το Δικαστήριο κατά την ουσία της κυρίως αίτησης. Όπως έχει λεχθεί και προηγουμένως, το Δικαστήριο εξετάζει μόνο την ύπαρξη ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Στην απόφαση Αποστόλου ν. Ιωάννου, Εφέσεις 20/10, 21/10 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ. 3.4.2012 λέχθηκαν τα εξής: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμιστεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι ώστε με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις». Η Καθ΄ης η αίτηση φοβάται ότι τυχόν εκδίωξή της θα την αποξενώσει από το γιο της. Επαφίεται στην ίδια να καταχωρήσει σχετική αίτηση για ρύθμιση του θέματος επικοινωνίας της με τον ανήλικο γιο της. Εξάλλου, ο Αιτητής αναφέρει ενόρκως ότι το παιδί επιθυμεί να ζει μαζί του αλλά θέλει να βλέπει τη μητέρα του, όταν δεν βρίσκεται με το τρίτο άτομο. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην κυρίως αίτηση παραμένουν ζωντανά και θα αποφασιστούν όταν εξεταστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 225). Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο παραχωρείται στον Αιτητή η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης που βρίσκεται στην οδό Μεσαορίας 6, στο Κίτι της επαρχίας Λάρνακας. Εκδίδεται περαιτέρω προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Καθ΄ης η αίτηση όπως εγκαταλείψει την οικογενειακή στέγη στην οδό Μεσαορίας 6, στο Κίτι της επαρχίας Λάρνακας εντός 15 ημερών από την επίδοση σ΄ αυτήν πιστού αντιγράφου του παρόντος διατάγματος. Εκδίδεται τέλος προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Καθ΄ης η αίτηση να εισέρχεται ή/και να διαμένει ή/και να χρησιμοποιεί την ανωτέρω περιγραφόμενη οικογενειακή στέγη. Τα πιο πάνω διατάγματα θα ισχύουν μέχρι πλήρους εκδικάσεως της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεοτέρων διαταγών του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής να υπογράψει εγγύηση €5.000. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της δίκης της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ....... Μ. Τουμαζή, Π. /ΓΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο