IAN COWLEY ν. NATAL/YA ALEKSANDROVNA SVIRIDOVA, Αρ. Αίτησης: 97/11, 9/7/2014

(1), 23.09.13

(2), 14.10.13

(1), 14.1013

(2)Ημερομηνία: 09.07.2014 Εμφανίσεις Για Αιτητή : κ. Παύλος Ευθυμίου Για Καθ΄ ης η Αίτηση: Προσωπικά η ίδια Αιτητής παρών Xρέη διερμηνέα από τα αγγλικά στα ελληνικά και αντίστροφα, εκτελεί ο κ. Νικόλας Αλέξη ------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής με τις πιο πάνω αιτήσεις παρακοής ζήτησε από το Δικαστήριο:- "

1. Διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να εξαναγκάζεται η καθ΄ ης η αίτηση όπως συμμορφωθεί προς το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 3/7/2013, που περιέχεται στην απόφαση, ημερομηνίας 3/7/2013, με επιβολή φυλάκισης και/ή προστίμου και/ή μεσεγγύησης των περιουσιακών της στοιχείων.
2. Οιανδήποτε άλλην και/ή περαιτέρω θεραπείαν την οποία ήθελε κρίνει δίκαιη και εύλογη το Δικαστήριο.
3. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των εξόδων." Στις ένορκες δηλώσεις του που συνοδεύουν τις αιτήσεις του ο Αιτητής αναφέρει τα ακόλουθα: "
4. Είμαι ο αιτητής στην παρούσα υπόθεση και γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα και την πορεία της. Όσον αφορά τα νομικά θέματα, τα γνωρίζω από νομική συμβουλή των δικηγόρων μου.
5. Στις 3/7/2013, το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου, εξέδωσε απόφαση, στην παρουσία μου και εις την παρουσία της καθ΄ ης η αίτηση, ως επίσης και εις την παρουσία της δικηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση, της μεταφράστριας της και της στενογράφου της, με βάση την οποία η καθ΄ ης η αίτηση διατάσσετο μεταξύ άλλων η ρύθμιση της επικοινωνίας μου με την ανήλικη θυγατέρα μας Elaria, ως ακολούθως:- Α. Κάθε Τετάρτη από τις 11.00 μέχρι τις 5.00 μ.μ., Β. Κάθε πρώτο και τρίτο και ούτω καθεξής Σαββατοκύριακο κάθε μήνα από η ώρα 10.00 π.μ. του Σαββάτου μέχρι η ώρα 6.00 μ.μ. της Κυριακής με διανυκτέρευση, Γ. Κάθε δεύτερη και τέταρτη Κυριακή κάθε μήνα από η ώρα 10.00 π.μ. μέχρι 6.00 μ.μ. Κάθε Τετάρτη η επικοινωνία θα γίνεται στη Λεμεσό και θα παραλαμβάνει την ανήλικη θυγατέρα Elaria από την κατοικία της μητέρας και θα την επιστρέφει στο ίδιο μέρος κατά την λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας του. Τα Σαββατοκύριακα η καθ΄ ης η αίτηση θα παραδίδει την ανήλικη θυγατέρα της Elaria στον αιτητή στην κατοικία του στην Πέγεια, στην Πάφο, και ο αιτητής θα την επιστρέφει στην κατοικία της μητέρας της εις την Λεμεσό κατά την λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας του. Και το Δικαστήριο περαιτέρω διέταξε όπως η καθ΄ ης η αίτηση να παραδίδει την ανήλικη θυγατέρα της Elaria στον αιτητή, ως ανωτέρω αναφέρεται και παραλαμβάνει αυτή κατά τις πιο πάνω ημέρες και ώρες επικοινωνίας, κατά τη λήξη του δικαιώματος.
6. Καταθέτω αντίγραφο του διατάγματος ως Τεκμήριο Α.
7. Η πιο πάνω απόφαση δακτυλογραφήθηκε και εδόθη εις τους δικηγόρους μου μετά τις 22/7/2013, πιστό δε αντίγραφο της επιδόθηκε προσωπικά εις την καθ΄ ης η αίτηση την 1/8/
9. Η καθ΄ ης η αίτηση παρά το γεγονός ότι έχει έλθει σε γνώση της η ύπαρξη της απόφασης και των πιο πάνω διαταγμάτων, τόσο από την παρουσία της εις την δικαστική αίθουσα με μεταφράστρια, στενογράφο και δικηγόρο, και παρά το γεγονός ότι της επιδόθηκε και επίσημα, αυτή εξακολουθεί να μην συμμορφώνεται με το διάταγμα.
10. Πιο συγκεκριμένα η καθ΄ ης η αίτηση, από την έκδοση του διατάγματος μέχρι σήμερα, δεν παρέδωσε την ανήλικη σε μένα σε καμιά από τις χρονικές προβλέψεις του διατάγματος.
11. Η πιο πρόσφατη άρνηση της να παραδώσει την ανήλικη σε μένα ήταν το Σάββατο 17/8/2013, μετά την επίδοση της απόφασης και του διατάγματος.
12. Κατά την ημερομηνία αυτή, επικαλούμενη την κατ΄ ισχυρισμό άρνηση της ανήλικης θυγατέρας μου να έλθει μαζί μου, δεν μου παρέδωσε το παιδί στην κατοικία μου στην Πέγεια.
13. Η πιο πάνω δικαιολογία ήταν και η γενική της θέση, για να αρνηθεί να μου παραδώσει την ανήλικη σ΄ όλες τις άλλες ημερομηνίες, από την έκδοση της απόφασης και του διατάγματος, μέχρι σήμερα.
14. Η καθ΄ ης η αίτηση καταστρατηγεί και περιφρονεί το διάταγμα επικοινωνίας και η πρόθεση της είναι να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο εκτός και αν το Δικαστήριο την τιμωρήσει παραδειγματικά.
15. Η όλη συμπεριφορά και βασική επιδίωξη της καθ΄ ης η αίτηση, όπως καταδείχθηκε τόσο στην πολύμηνη ακροαματική διαδικασία που προηγήθηκε της έκδοσης του τελικού διατάγματος επικοινωνίας μου με την ανήλικη, όσο και μετά την έκδοση του διατάγματος ήταν και παραμένει, η αποστέρηση του δικαιώματος επικοινωνίας μου με την ανήλικη θυγατέρα μου.
16. Η καθ΄ ης η αίτηση συνεχίζει να μην συμμορφώνεται με το διάταγμα.
17. Η καθ΄ ης η αίτηση με τις πράξεις και παραλείψεις της παρεμποδίζει ηθελημένα την εφαρμογή του διατάγματος επικοινωνίας που έχω με το παιδί μου.
18. Είναι λυπηρό η καθ΄ ης η αίτηση, πέραν της άρνησης της να συμμορφωθεί προς τις σαφείς πρόνοιες του διατάγματος, προβαίνει σε συστηματική δηλητηρίαση του μυαλού της ανήλικης θυγατέρας μας, η οποία ξαφνικά και μετά από 2 χρόνια περίπου επικοινωνίας υπό την επιτήρηση του Γραφείου Ευημερίας και παιδοψυχολόγων, που δεν ανακάλυψαν τίποτε το μεμπτό, δεν θέλει να έρθει μαζί μου.
19. Πιστεύω έντιμα και ειλικρινά, ότι στην περίπτωση αυτή, συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για να επιβληθεί σοβαρή μορφή τιμωρίας εις την καθ΄ ης η αίτηση, έτσι ώστε να παραδειγματιστεί και εφαρμόσει τις πρόνοιες του αναφερόμενου διατάγματος, το οποίο περιφρονεί πλήρως και εν γνώσει της.
20. Το περιεχόμενο της δήλωσης μου αυτής μου έχει μεταφραστεί από τους δικηγόρους μου και είμαι σύμφωνος μ΄ αυτό.
21. Ορκίζομαι την παρούσα προς τον σκοπό υποστήριξης της σχετικής αίτησης παρακοής και καταδίκης της καθ΄ ης η αίτηση εις τα έξοδα της διαδικασίας." Η καθ΄ ης η αίτηση, η οποία σημειωτέον χειρίστηκε την υπεράσπισή της προσωπικά, καταχώρησε ένσταση με τους ακόλουθους λόγους:- "Α) Οι ισχυριζόμενες παραβιάσεις του διατάγματος τίθενται και βασίζονται σε ψευδείς ισχυρισμούς, απόκρυψη στοιχείων και της αλήθειας και σε αλλοιωμένα πραγματικά γεγονότα. Β) Δεν υπήρξε από πλευράς της Καθ΄ ης η Αίτηση πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος. Γ) Η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν παραβαίνει ηθελημένα το διάταγμα. Δ) Δεν υφίστανται τα συστατικά στοιχεία του ισχυριζόμενου αδικήματος παρακοής. Ε) Η ανήλικη είναι ανένδοτη και αρνείται να μένει στον πατέρα της σύμφωνα με τους όρους του διατάγματος επικοινωνίας ημερομηνίας 3/7/
22. ΣΤ) Η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν θεωρεί ότι είναι προς το συμφέρον της ανήλικης να ασκήσει σωματική ή ψυχολογική βία στην ανήλικη για την εφαρμογή του διατάγματος. Ζ) Είναι προς βλάβη της ευημερίας της ανήλικης η εμμονή στην εφαρμογή του διατάγματος." Στην ένορκη δήλωση της Καθ΄ ης η Αίτηση που συνοδεύει την ένστασή της αναφέρει τα ακόλουθα:- "
23. Eίμαι η καθ΄ ης η αίτηση σε αυτή την υπόθεση και γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα και την πορεία της υπόθεσης.
24. Δεν είχα τη δυνατότητα να εξασφαλίσω νομική συνέργεια και συνεπώς εκπροσωπώ μόνη τον εαυτό μου, εφόσον και το αίτημά μου για Νομική Συνέργεια έχει απορριφθεί από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού την 26/11/
26. Για λόγους διαφάνειας και ακεραιότητας, αναφέρω ότι, αναφορικά με την απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 3/7/2013, εκκρεμεί έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου.
27. Ως εκ τούτου, τονίζω ότι: σέβομαι πλήρως τις διατάξεις του νόμου γενικά και του ανωτέρω δικαστικού διατάγματος ειδικότερα, επιθυμώ να συμμορφωθώ με το εν λόγω δικαστικό διάταγμα και εκφράζω τη διαφωνία μου δια της νομικής οδού.
28. Απορρίπτω κατηγορηματικά τον ισχυρισμό του αιτούντος περί εκούσιων και εκ προθέσεων ενεργειών μου ώστε να μην συμμορφωθώ με το δικαστικό διάταγμα.
29. Από της εκδόσεως του ανωτέρω διατάγματος, παρέδιδα την κόρη μας στην οικία του αιτούντος, ως το Δικαστήριο έχει ορίσει, όλες τις μέρες, όπως και κατά τις ημερομηνίες: 10/08/2013, 17/08/2013, 31/08/2013, 14/09/2013, 21/09/2013, 14/09/2013, 21/09/
31. Κατ΄ αυτές τις ημερομηνίες, το παιδί αρνείτο να πάει και να διαμείνει στην οικία του αιτούντος.
32. Την 21/09/2013, δεν κατόρθωσα να πείσω το ανήλικο παιδί να εγκαταλείψει την οικία μας, ωστόσο ενημέρωσα τον αιτούντα και του πρότεινα εναλλακτική λύση, την οποία απέρριψε.
33. Η άρνηση του παιδιού εκδηλωνόταν είτε κλαίγοντας, είτε γραπώνοντας με και σε μια περίπτωση κάνοντας εμετό.
34. Η θυγατέρα μας Elaria δεν έχει ποτέ μείνει μακριά μου από τη νηπιακή ηλικία της. Είμαι ο μόνος σταθερός παράγοντας στην ζωή της και η Elaria είναι εξαιρετικά συνδεδεμένη μαζί μου.
35. Η Elaria ποτέ δεν έχει μείνει μόνη της με τον αιτούντα τα τελευταία 2 χρόνια και 4 μήνες.
36. Η Elaria είναι έξυπνο και δην πολύ ευαίσθητο και πολύ πεισματάρικο παιδί, το οποίο είναι ικανό να αντιδράσει με ακραίους τρόπους κατά όποιας μορφής πίεσης.
37. Η Elaria είναι παιδί που χρειάζεται πολλή υπομονή.
38. Ο αιτών δεν έχει προσπαθήσει να επιλύσει το πρόβλημα αλλά ξεκίνησε να με απειλεί - και μάλιστα στην παρουσία του παιδιού - με φυλάκιση αμέσως μετά την έκδοση του εν λόγω δικαστικού διατάγματος.
39. Ο αιτών αδυνατεί να επιδείξει συναισθηματική κατανόηση των αισθημάτων και των αναγκών της θυγατέρας μας και συνεχίζει να προωθεί τη δική του θέληση πάνω στο παιδί με σκληρότητα.
40. Η συμπεριφορά του αιτούντος είναι ανταγωνιστική όσον αφορά στη θυγατέρα μας και δεν είναι ενθαρρυντική για το ανήλικο, ώστε να διαμένει μαζί του.
41. Απορρίπτω κατηγορηματικά τον ισχυρισμό του αιτούντος αναφορικά με την «αιφνιδιαστικότητα» της συμπεριφοράς του παιδιού, η οποία εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια των επιβλεπόμενων επισκέψεων.
42. Απορρίπτω κατηγορηματικά τον ισχυρισμό του αιτούντος αναφορικά με δηλητηρίαση του μυαλού της θυγατέρας μας και αποστέρηση του δικαιώματος επικοινωνίας του αιτούντος με το ανήλικο.
43. Αντίθετα, έχω κάνει οτιδήποτε είναι δυνατόν και μέσα στο πλαίσιο των δικαιωμάτων μου για να συμμορφωθώ με το εν λόγω δικαστικό διάταγμα και να επιλυθεί το θέμα με εξώδικο συμβιβασμό.
44. Πιστεύω ότι ο αιτών, γνωρίζοντας τους πιο πάνω λόγους, για τους οποίους το παιδί δεν επιθυμεί να διαμείνει μαζί του, επωφελείται της αρνητικής ιδέας της απόφασης στην προαναφερθείσα υπόθεση και ενεργεί ενάντια στο βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.
45. Ορκίζομαι προς αυτό τον σκοπό, για να υποστηρίξω την ένσταση κατά της αίτησης απείθειας και παρακαλώ το Δικαστήριο για τα ακόλουθα: α. Όπως διατάξει ενδελεχή διερεύνηση των κατηγοριών εναντίον μου δια των αρμοδίων Αρχών (Τμήματος Ευημερίας και Αστυνομίας), β. Όπως διατάξει τον αιτούντα να επωμισθεί τα έξοδα της δίκης." Το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε στις 03.07.2013 μετά από έντονη αντιπαράθεση των διάδικων ενώπιον του Δικαστηρίου και την άμεση ανάμειξη των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, τόσο της Πάφου, όσο και της Λεμεσού, το πιο κάτω τελικό διάταγμα επικοινωνίας του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria:- "Η αίτηση αυτή παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για ακρόαση στην παρουσία του κ. Π. Ευθυμίου, δικηγόρου για τον Αιτητή και της κας Δημητρίου για κ. κ. Α. Νεοκλέους και Σία Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρων για την Καθ΄ ης η Αίτηση, το Δικαστήριο τούτο αφού άκουσε όλα όσα ελέχθησαν από ή από μέρους των διαδίκων, αντίστοιχα. ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ανατίθεται στην Καθ΄ ης η Αίτηση η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, ELARIA ANASTASIA IANOVNA COWLEY-SVIRIDOVA. Οι υπόλοιπες πτυχές της γονικής μέριμνας θα ασκούνται από κοινού. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο τοποθετείται το όνομα της ανήλικης ELARIA ANASTASIA IANOVNA COWLEY-SVIRIDOVA, στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται η έξοδος από την Κύπρο (Stop List). ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται η έξοδος της ανήλικης ELARIA ANASTASIA IANOVNA COWLEY-SVIRIDOVA, από την Κύπρο χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του πατέρα της, η οποία θα δίνεται ενώπιον Πρωτοκολλητή. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται η επικοινωνία του Αιτητή με την ανήλικη θυγατέρα του ELARIA ANASTASIA IANOVNA COWLEY-SVIRIDOVA, ως ακολούθως: (α) Κάθε Τετάρτη, από η ώρα 11:00 π.μ. μέχρι η ώρα 5:00 μ.μ. (β) Κάθε πρώτο, τρίτο, και ούτω καθεξής, Σαββατοκύριακο κάθε μήνα, από η ώρα 10:00 π.μ. του Σαββάτου μέχρι η ώρα 6:00 μ.μ. της Κυριακής, με διανυκτέρευση. (γ) Κάθε δεύτερη και τέταρτη Κυριακή κάθε μήνα, από η ώρα 10:00 π.μ. μέχρι η ώρα 6:00 μ.μ. Κάθε Τετάρτη η επικοινωνία του Αιτητή θα γίνεται στη Λεμεσό και θα παραλαμβάνει την ανήλικη θυγατέρα του ELARIA από την κατοικία της μητέρας της στη Λεμεσό και θα την επιστρέφει στο ίδιο μέρος κατά τη λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας του. Τα Σαββατοκύριακα η Καθ΄ ης η Αίτηση θα παραδίδει την ανήλικη θυγατέρα της ELARIA στον Αιτητή στην κατοικία του στην Πέγεια, στην Πάφο και ο Αιτητής θα την επιστρέφει στην κατοικία της μητέρας της στη Λεμεσό κατά τη λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας του. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο Αιτητής παραλαμβάνει την ανήλικη ELARIA, ως ανωτέρω αναφέρεται, και επιστρέφει αυτή στην κατοικία της μητέρα της στη Λεμεσό, κατά τις πιο πάνω ημέρες και ώρες επικοινωνίας, κατά τη λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας του. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως η Καθ΄ ης η Αίτηση διατάσσεται να παραδίδει την ανήλικη θυγατέρα της ELARIA στον Αιτητή, ως ανωτέρω αναφέρεται, και παραλαμβάνει αυτή κατά τις πιο πάνω ημέρες και ώρες επικοινωνίας, κατά τη λήξη του δικαιώματος. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως η Ανταπαίτηση απορριφθεί και δια του παρόντος απορρίπτεται, χωρίς έξοδα. Η κάθε πλευρά να καταβάλει τα έξοδά της. (Υπ.) Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Δόθηκε την 3.7.13 Συντάχθηκε την 22.7.13 Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ΟΠΙΣΘΟΓΡΑΦΗΣΗ: Εάν εσείς ο Αιτητής IAN COWLEY, από την Μ. Βρεττανία και τώρα στην Πάφο και εσείς η Καθ΄ ης η Αίτηση NATAL'YA ALEKSANDROVNA SVIRIDOVA, από την Ολλανδία, αμελήσετε να υπακούσετε στο διάταγμα τούτο αμέσως, εσείς μεν υπόκειστε σε σύλληψη η δε περιουσία σας σε κατάσχεση. Πρωτοκολλητής" Πριν αρχίσει η ακρόαση των αιτήσεων παρακοής, τόσο ο δικηγόρος του Αιτητή, όσο και η Καθ΄ ης η Αίτηση, που χειριζόταν την υπόθεσή της προσωπικά χωρίς τη συνδρομή δικηγόρου, με κοινή τους δήλωση στο Δικαστήριο δεσμεύτηκαν και/ή συμφώνησαν να συνεκδικαστούν όλες οι προαναφερόμενες αιτήσεις παρακοής, αφού όπως δήλωσαν, αφορούν ακριβώς το ίδιο αντικείμενο, ήτοι, ισχυριζόμενη ανυπακοή του διατάγματος, ημερομηνίας 03/07/2013, από την Καθ΄ ης η Αίτηση και την παράδοση της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, Elaria, στην κατοικία του Αιτητή στην Πέγεια κατά τις ημερομηνίες 10/08/13, 17/08/13, 31/08/13, 14/09/13 και 21/09/
46. Ο Αιτητής εκτός από τη δική του μαρτυρία κάλεσε ως μάρτυρες τον Αστ. 1574 κ. Κάρολο Αντωνίου και τον ιδιώτη δικαστικό επιδότη κ. Χριστάκη Ευθυμίου. Η Καθ΄ ης η Αίτηση εκτός από τη δική της μαρτυρία επικαλέστηκε τη μαρτυρία του κ. Ανδρέα Κωνσταντίνου, οδηγού ταξί από την Πάφο, τη μαρτυρία του κ. Ιωσήφ Μιχαήλ, Λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού, της κ. Έφης Μιχαηλίδου, Λειτουργού Ευημερίας στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού, της κ. Αντιγόνης Ευριπίδου, Λειτουργού Ευημερίας στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού και της κ. Νίκης Βασιλείου, Λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού. Οι διάδικοι παρέδωσαν τις γραπτές αγορεύσεις τους στο Δικαστήριο στις 03.07.2014 και το Δικαστήριο επεφύλαξε την απόφασή του για τις 09.07.2014, η ώρα 12:00 το μεσημέρι. Για να υπάρχει αστική καταφρόνηση του Δικαστηρίου στην παρούσα περίπτωση πρέπει να πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την ύπαρξη καταφρόνησης του Δικαστηρίου: (α) Επιβεβαίωση ότι οι όροι του διατάγματος ή της απόφασης είναι καθαροί και σαφείς. (β) Θα πρέπει να φανεί ότι ο παραβάτης είχε σωστή γνωστοποίηση αυτών των όρων, και (γ) Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι οι όροι αυτοί έχουν παραβιαστεί από τον παραβάτη. Έχει νομολογηθεί ότι ο χαρακτήρας της διαδικασίας για αστική καταφρόνηση του Δικαστηρίου είναι οιονεί ποινικός και ότι το μέτρο απόδειξης σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι «με υπερίσχυση των πιθανοτήτων». Σχετικές είναι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου A. Mouzouris and Another v. Xylophaghou Plantations

(1977)1 CLR σελ. 295 και 299, Christodoulides v. Christodoulides, 1 CLR σελ. 15, Sheriff of Limassol v. Theodoros, 2 CLR σελ. 67, In Re Bramblevale Ltd

(1970)CH, 128. Η πρώτη προϋπόθεση δεν αμφισβητήθηκε από την Καθ΄ ης η Αίτηση και ως εκ τούτου, σιωπηρά έχει επιβεβαιώσει ότι οι όροι του διατάγματος ή της απόφασης, ημερομηνίας 03/07/2013, είναι καθαροί και σαφείς. Το Δικαστήριο θα προχωρήσει και εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω (β) και (γ) προϋποθέσεις που προαπαιτούνται για την ύπαρξη αστικής καταφρόνησης του Δικαστηρίου. (β) προϋπόθεση: Ο ισχυριζόμενος παραβάτης θα πρέπει να έχει σωστή γνωστοποίηση των όρων του διατάγματος. Στη Mouzouris (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα σχετικά: "In the absence of such a provision in Order 42A of our Rules and the existence only of rule 2 hereinabove set out whereby the order shall be served on the person to whom the order is directed and the service unless otherwise directed by the Court, shall be personal, the English Rules are of no assistance. Therefore the appeal is allowed as far as appellant 2 is concerned." Η αρχή στη Μouzouris ακολουθήθηκε με επιδοκιμασία σε όλες τις αποφάσεις που ακολούθησαν. Ενδεικτικά αναφέρομαι σε δύο αποσπάσματα από δύο αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπου φαίνεται ότι η αρχή αυτή έχει πλήρως διασαφηνισθεί: Από Photiou v. Hadjiforados

(1988)1 C.L.R. σελ. 384, στις σελ. 388-389: "The wording of rule 2 of Order 42A is clear and unambiguous. Τhe old English Order 41, rule 5 has material differences from our rule. Even the new Order 45, rule 7, which applies to a judgment or order to do an act as well as to abstain from doing an act, is still contrasted to our Rules. The controlling word in rules 2 is 'shall'. It is a mandatory provision and not directory. Only strict compliance thereto opens the way for the exercise by the Court of its power under section 42 of the Courts of Justice Law. There is no room for any other interpretation [see Antonis Mouzouris and Another v. Xylophaghou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287, Georgoulla Hjicosta v. Eteria Thomaides Bros. (Cyprus) Ltd

(1979)1 C.L.R. 476]. In Mouzouris and Hdjicosta cases (supra) it was held that the nonservice of an endorsed copy of the order of the Court on the person disobeying such order renders the whole proceedings a nullity and the trial Court is bound to dismiss the application for the issue of the writ of attachments and sequestration as it has no discretion in the matter. Personal service of duly endorsed copy of an order, either mandatory or prohibitory, is a condition precedent to its enforcement under section 42 of the Courts of Justice Law." Aπόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Krashias Shoe Factory Ltd: "Η εισήγηση των εφεσιβλήτων ότι η επίδοση του οπισθογραφημένου διατάγματος και της αίτησης, στη διεύθυνση επίδοσης για τους σκοπούς της διαδικασίας (το γραφείο του δικηγόρου τους) εξισούται με προσωπική επίδοση στους εφεσιβλήτους, έρχεται σε αντίθεση με την ερμηνεία και τον τρόπο εφαρμογής των προνοιών της Δ.42Α, όπως κρίθηκε στην υπόθεση Mouzouris (ανωτέρω). Η Δ.42Α καθιστά την προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης, απαρέγκλιτο όρο για την καταδίκη προσώπου για την παρακοή διατάγματος. Διευκρινίζεται ότι η γνωστοποίηση διατάγματος του Δικαστηρίου στο δικηγόρο του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται, δεν αποτελεί υποκατάστατο ούτε απαλλάττει το πρόσωπο το οποίο επιδιώκει την εφαρμογή του από την υποχρέωση να γνωστοποιήσει το περιεχόμενο του με τον καθορισμένο τρόπο στον ίδιο το διάδικο - Breestor Shipping Ltd v. Babanaft. Στην προκείμενη υπόθεση δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις διατάξεις του Κ. 2 της Δ.42Α και συνεπώς δεν τέθηκε το θεμέλιο για την καταδίκη των εφεσειόντων. Αυτός όμως δεν είναι ο μόνος λόγος για την ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης. Ο δεύτερος λόγος συνίσταται στην αποτυχία τους να αποδείξουν τους ισχυρισμούς για ανυπακοή του διατάγματος." Aπό τις πιο πάνω αυθεντίες είναι καθαρό ότι για να καταδικασθεί ένα άτομο σε παρακοή θα πρέπει να του γίνει προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου διατάγματος. Στην παρούσα υπόθεση, την 01/08/2013 έγινε προσωπική επίδοση στην Καθ΄ ης η Αίτηση πιστού αντιγράφου του διατάγματος επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/2013, με την προβλεπόμενη από τους Θεσμούς οπισθογράφηση. Αυτό εξάγεται από τη μαρτυρία του ιδιώτη επιδότη, κ. Χριστάκη Ευτυχίου, που έκανε τη σχετική επίδοση και από την ένορκη δήλωσή του, Τεκμήριο 8. Εξάλλου, η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν προσκόμισε καμιά μαρτυρία περί του αντιθέτου. Τώρα θα ασχοληθώ με την (γ) προϋπόθεση που είναι απαραίτητη για να υπάρχει καταφρόνηση του Δικαστηρίου. (γ) προϋπόθεση: Η παράβαση θα πρέπει να αποδειχθεί ότι έχει γίνει και ότι η παράβαση έγινε από τον ισχυριζόμενο παραβάτη. Για να εξετάσω το θέμα αυτό θα πρέπει να υποθέσω ότι το Διάταγμα που εκδόθηκε ήταν αναγκαστικό και όχι απλώς αναγνωριστικό και ότι δυνάμει του Διατάγματος η Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν υπόχρεη να προσέρχεται στο σπίτι του Αιτητή στην Πέγεια κατά την περίοδο επικοινωνίας που αναγράφεται στο Διάταγμα, να του παραδίδει την ανήλικη Elaria και να την παραλαμβάνει στο χρόνο που τέλειωνε η περίοδος επικοινωνίας. Το συγκεκριμένο διάταγμα επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/2013, είναι αναγκαστικό και αναφέρει ξεκάθαρα ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση διατάσσετο να παραδίδει την ανήλικη θυγατέρα της Elaria το Σαββατοκύριακο στην κατοικία του Αιτητή στην Πέγεια, στην Πάφο. Για να υπάρξει καταδίκη για καταφρόνηση θα πρέπει να αποδειχτούν όλα τα στοιχεία της καταφρόνησης τα οποία με πολύ σαφήνεια εκτίθενται από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στη Μ. Παπαχρυσοστόμου v. Μ. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. σελ. 309: "Όπως επισημαίνεται στην Antonis Mouzouris and Another v. Xylophaghou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287 για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Καθ΄ ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ΄ αυτού δεν αρκεί πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου. Στην απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου δεν προσδιορίζεται η πράξη ή πράξεις του εφεσείοντα που συνιστούν ανυπακοή. Η ανυπακοή δεν μπορεί να προήλθε από τη μη 'παράδοση' των παιδιών στη μητέρα την 26/8/91 όπως οριζόταν στο διάταγμα διότι όντως μεταφέρθηκαν στην κατοικία της εφεσίβλητης στη Λάρνακα και τέθηκαν υπό τη φύλαξη της στην παρουσία της κοινωνικού λειτουργού. Πρέπει επομένως να υποθέσουμε ότι η ανυπακοή προέκυψε από τη μη εφαρμογή του μέρους του διατάγματος που προέβλεπε την παραμονή τους με τη μητέρα μέχρι τις 10/9/91. Η μαρτυρία δεν κατέδειξε οποιαδήποτε πράξη του εφεσείοντα που να υποδηλώνει πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος. Τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του παρότρυναν τα παιδιά να παραμείνουν με τη μητέρα τους. Ο ισχυρισμός της μητέρας ότι η ενθάρρυνση του πατέρα και θείου είχε σκοπό τη δημιουργία παραπλανητικών εντυπώσεων για τις προθέσεις τους αποτελεί εικασία. Εν πάση περιπτώσει δεν αποτελεί μαρτυρία για το αντίθετο εκείνου που ενθάρρυναν τα παιδιά να πράξουν. Η μεταφορά των παιδιών πίσω στο πατρικό σπίτι ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της διαπίστωσης του κοινωνικού λειτουργού ότι ήταν αδύνατη η εφαρμογή του διατάγματος και της προτροπής του προς τον εφεσείοντα να πάρει τα παιδιά πίσω στο σπίτι του. Ο κηδεμονευτικός λειτουργός ήταν το πρόσωπο που ορίστηκε από το δικαστήριο να επιτηρήσει την εφαρμογή του διατάγματος. Κάτω από τις δοθείσες συνθήκες η μετακίνηση των παιδιών από τον εφεσείοντα πίσω στην κατοικία του δεν μπορεί να αποδοθεί σε πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου, ακριβέστερα, από την πράξη αυτή του εφεσείοντα δεν τεκμηριώνεται πρόθεση ανυπακοής προς τη διαταγή του δικαστηρίου. Το πιθανότερο είναι ότι πρόθεση του ήταν να δώσει διέξοδο στη δραματική κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά τη διαπίστωση του επιτηρητή της εφαρμογής του διατάγματος ότι η εφαρμογή του ήταν αδύνατη και της προτροπής του προς αυτόν να πάρει τα παιδιά και να φύγει." Για την καλύτερη κατανόηση του πιο πάνω αποσπάσματος, παραθέτω και ένα άλλο απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στη σελ. 314, σχετικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης: "Από τη μαρτυρία της εφεσίβλητης προέκυψε ότι ο εφεσείων συνοδευόμενος από τον αδελφό του μετέφερε τα παιδιά στην κατοικία της εφεσίβλητης στη Λάρνακα. Κατά την άφιξη τους παρών ήταν και ο κηδεμονευτικός λειτουργός του οποίου η παρουσία και συμβολή για την ομαλή 'παράδοση' των παιδιών προβλεπόταν από το διάταγμα του δικαστηρίου. Τα παιδιά αντέδρασαν στο ενδεχόμενο παραμονής τους με τη μητέρα. Στην άρνηση τους επέμεναν παρά τις προτροπές του κηδεμονευτικού λειτουργού, την εκδήλωση αγάπης και αφοσίωσης προς αυτά από τη μητέρα και τις προτροπές του πατέρα και του θείου τους. Στη μαρτυρία της η εφεσίβλητη ανέφερε «ο καθ΄ ου η αίτηση μπορεί σε κάποιο σημείο φραστικά να είπε στα παιδιά να μείνουν μαζί μου, το ίδιο και ο Αρχιμανδρίτης». Ο κηδεμονευτικός λειτουργός αφού έκρινε ότι τα περιθώρια για να πεισθούν τα παιδιά να παραμείνουν με τη μητέρα τους είχαν εξαντληθεί αποφάσισε ότι το διάταγμα δεν μπορούσε να εφαρμοσθεί οπόταν είπε στον εφεσίβλητο, όπως η εφεσίβλητη κατάθεσε, «πάρε τα παιδιά και φύγε». Έτσι και έπραξε.»" Παρακάτω παραθέτω σχετικό απόσπασμα από τη Mouzouris (ανωτέρω), από το οποίο φαίνεται ότι το αποτέλεσμα της ανυπακοής δεν αρκεί από μόνο του αλλά πρέπει η ανυπακοή να είναι ηθελημένη: ". Furthermore the trial Court properly directed itself on the standard of proof necessary to substantiate a complaint for contempt which, as stated, has to be proved beyond reasonable doubt, the disobedience complained of being willful in the sense of voluntary as opposed to accidental conduct." Όταν και εάν το Διάταγμα είναι καθαρό και φαίνονται καθαρά ποιες είναι οι υποχρεώσεις του ατόμου που οφείλει να συμμορφωθεί με αυτό, θα πρέπει το άτομο αυτό να βρει τους κατάλληλους τρόπους για να υπακούσει στο Διάταγμα. Αυτό υποστηρίζεται από το πιο πάνω απόσπασμα από τους Borrie & Lowe, 2nd edition, σελ. 401 (βλέπε επίσης Halsbury's Laws of England, 4th edition, vol. 9, παρ. 66, σελ. 40): "So far as disobedience to a positive order is concerned it has been held that it is the duty of the defendants to find out the proper means of obeying the order and although it may be a defence to show that compliance with the order was impossible, the burden of proving such impossibility is upon the defendants. In Lewis v. Pontypridd, Caerphilly, and Newport Rly Co a railway company had been ordered to make a junction joining their line with the plaintiff's works. The defendants argued that since they never had any funds to build the junction they could not have complied with the order and that therefore the breach could not be said to be 'willful'. The court rejected this contention. The defendants had failed to discharge their burden of proving that compliance was impossible, because they had not shown that they could not have obeyed the judgment if they had used proper economy, which they were bound to do to comply with their obligation under the order." Ενόψει των πιο πάνω αρχών, για να υπάρχει καταφρόνηση ενός συνήθους αναγκαστικού διατάγματος που αφορά επικοινωνία πρέπει να υπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (i) Που εμπίπτουν στο αctus reus: Να υπάρχει τουλάχιστον μια από τις πιο κάτω προϋποθέσεις: (αα) Μη συμμόρφωση προς το μέρος του Διατάγματος που αφορά την παράδοση των παιδιών. (ββ) Μη συμμόρφωση προς το μέρος του Διατάγματος που αφορά την παραμονή των παιδιών καθ΄ όλη τη διάρκεια της επικοινωνίας (λ.χ. όπως παίρνει τα παιδιά πίσω ο ένας γονέας πριν τελειώσει ο χρόνος επικοινωνίας του με τον άλλο γονέα του). (γγ) Μη επιστροφή των παιδιών στον έχοντα τη φύλαξη τους μετά το πέρας του χρόνου επικοινωνίας. Στην B(BPM) v. B(MM)

(1967)σελ. 103, σελ. 117, βλ. επίσης Borrie Lowe (ανωτέρω), σελ. 418, ο Simon P. εξήγησε ότι: "Order of custody vests the right of possession of a child in the person to whom custody is vouchsafed. An order for access derogates from that right only so far as the order for access operates. In so far, therefore, as a person with a right only to access retains the child in excess of the period of access, he or she is disobeying the order of the court." (ii) Προϋπόθεση που εμπίπτει στο mens rea: Πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος. Δεν υπάρχει πρόθεση καταστρατήγησης αν η ισχυριζόμενη πράξη είναι τυχαία και αθέλητη. Ο Αστ. 1574 κ. Κάρολος Αντωνίου, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι στις 31/08/13 μετά από επίσκεψη της Καθ΄ ης η Αίτηση στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας, τη συνόδευσε (την ακολούθησε με το περιπολικό), ενώ μεταφερόταν με ταξί μαζί με την ανήλικη θυγατέρα στην κατοικία του Αιτητή για σκοπούς παράδοσης της ανήλικης θυγατέρας Elaria στον Αιτητή για να παραμείνει στην κατοικία του για το Σαββατοκύριακο. Παραθέτω αυτούσιο το μέρος της μαρτυρίας του Αστ. 1574 κ. Κάρολου Αντωνίου, που αφορά την περιγραφή παράδοσης της ανήλικης Elaria στην Πέγεια: "Ε. Εκεί στο σπίτι τι είδετε, πριν πας πίσω στο Σταθμό; Α. Έφτασε εκεί η κ. Natal'ya, κρατούσε το παιδί και κατέβηκαν, πήγαν στην εξώπορτα του σπιτιού του κ. Ian. Με το που άνοιξε την πόρτα ο κ. Ian, τότε το παιδί, η Ελάρια, αν θυμάμαι το όνομα, άρπαξε αμέσως τη μητέρα της και την κρατούσε πολύ σφιχτά, ότι δεν ήθελε να επισκεφθεί, να μείνει με τον πατέρα της, τέλος πάντων. Τότε της μιλούσε ο πατέρας της για να πάει μέσα, ότι πρέπει, ξέρω ΄γω, να πάει να δει το δωμάτιό της πόσο ωραίο είναι, κλπ. Εκείνη αντιδρούσε, έβαλε και σε κάποια στιγμή τα κλάματα, εντάξει συνεχίστηκε αυτό πολλή ώρα. Προσπάθησα κι εγώ να πείσω τη μικρή, όμως δεν δεχόταν. Προσπάθησε να την πιάσει ο πατέρας της να την πάρει στο σπίτι, δεν ήθελε, κρατούσε συνεχώς τη μητέρα της και τότε η μητέρα της έφυγε μαζί της, πήρε το παιδί και. Ε. Αυτό, κ. μάρτυρα, έγινε στο δρόμο ή μέσα στην αυλή του σπιτιού του Αιτητή; Α. Κάποια έγιναν στην αυλή του Αιτητή, εκεί στην εξώπορτα και κάποια προς το τέλος, όπως τραβούσε εκείνη τη μητέρα της, στο πεζοδρόμιο. Ε. Η μητέρα της μικρής που κρατούσε το παιδί στην αγκαλιά της, έτσι; Α. Βασικά ήταν η μικρή κάτω και την κρατούσε πολύ σφιχτά από τα πόδια. Αγκάλιαζε τα πόδια της μητέρας της. Ε. Η μητέρα της μπήκε μέσα στο σπίτι του Αιτητή, κ. μάρτυρα; Α. Εξ όσων θυμάμαι, όχι. Ε. Είδες κάποια προσπάθεια να προσπαθήσει να μπει μέσα στο σπίτι του Αιτητή; Α. Εξ όσων πάλι θυμάμαι, όχι δεν προσπάθησε να μπει. Ε. Και μετά απ΄ αυτό έφυγε η μητέρα με την κόρη και εσύ επέστρεψες πίσω στο Σταθμό; Α. Μάλιστα, επέστρεψα κανονικά στα καθήκοντά μου. Ε. Άρα, είναι σ΄ εκείνο το στάδιο που ήρθε ο Αιτητής και παραπονέθηκε; Α. Λίγο μετά αφού επέστρεψα στο Σταθμό." Ο Αιτητής στη μαρτυρία του ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση απέτυχε ή αμέλησε να παραδώσει την ανήλικη θυγατέρα τους στο σπίτι του στην Πέγεια κατά τις πιο κάτω ημερομηνίες: 10/08/13 Σάββατο 17/08/13 Σάββατο 31/08/13 Σάββατο 14/09/13 Σάββατο 21/09/13 Σάββατο Είναι ισχυρισμός του ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση σκόπιμα παραβιάζει το διάταγμα επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/

1. Εσκεμμένα παρεμποδίζει την εφαρμογή του διατάγματος επικοινωνίας με την ανήλικη θυγατέρα του Elaria και συστηματικά, δηλητηριάζει το μυαλό της εξάχρονης θυγατέρας τους, ούτως ώστε να αρνείται να θέλει να διαμένει μαζί του. Παραδέχτηκε ότι μετά τις συνεχείς αρνήσεις της ανήλικης να διαμένει μαζί του τα Σαββατοκύριακα στην κατοικία του στην Πέγεια αναγκάστηκε να αποδεχτεί να βλέπει την Elaria, στην παρουσία της μητέρας της, στο Mall στη Λεμεσό, στο πάρκο και μερικές φορές στην παραλία, χωρίς να αποποιείται τα δικαιώματά του που πηγάζουν από το διάταγμα επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/
2. Παραθέτω αυτούσιο μέρος της μαρτυρίας του Αιτητή που δόθηκε κατά την αντεξέτασή του από την Καθ΄ ης η Αίτηση:- "κ. Ian Cowley: Όταν η μητέρα έφερνε το παιδί στην Πέγεια κατ' έφθανε με ταξί, μερικές φορές καθόταν στο ταξί, μερικές φορές στεκόταν στο δρόμο, είναι αδιέξοδο, δεν υπάρχει διερχόμενη τροχαία κίνηση, έτσι μπορούσε να στέκεται στο δρόμο, δεν έκανε καμία προσπάθεια καθόλου να φέρει τη Elaria μέσα στο σπίτι και στο δωμάτιο της, ούτως ώστε να μπορεί να παίξει με τις κούκλες της και τα παιχνίδια της, το οποίο δεικνύει μια αρνητική στάση έναντι στο διάταγμα του Δικαστηρίου. Η κα. Natal'ya Aleksandrova Sviridova συνεχίζει: E. Θαυμάσια, ευχαριστώ κύριε Cowley. Θα μπορούσατε να περιγράψετε τις δυσκολίες, αυτό που έχετε περιγράψει είναι η δική μου συμπεριφορά. Θα μπορούσατε να περιγράψετε τη συμπεριφορά του παιδιού, επειδή αυτός είναι ο σκοπός αυτής της ερώτησης για να μην κάνουμε κύκλους, τη συμπεριφορά του παιδιού όχι τη δική μου. A. Η Elaria με κλωτσούσε χωρίς να την αποτρέπει η μητέρα της, μου έφτυνε επίσης, το οποίο είναι ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς της μητέρας της, επίσης αρνείται να μπει στο αυτοκίνητο μου. Δικαστήριο: Περιγράψετε τη συμπεριφορά της Elaria. Μάρτυρας: Την έχω ήδη περιγράψει. Η κα. Natal'ya Aleksandrova Sviridova συνεχίζει: E. Έχετε πει ότι κλωτσούσε, έφτυνε, αρνιόταν. Το παιδί έκλαιγε; A. Όχι, εξ όσων θυμάμαι. E. Κύριε Cowley, το παιδί γραπωνότανε, άρπαζε πάνω μου κύριε Cowley; A. Ναι, μερικές φορές γραπωνότανε πάνω σου. E. Κύριε Cowley, τα αγγλικά είναι η μητρική σας γλώσσα δεν είναι; A. Νομίζω αυτό είναι άσχετη ερώτηση. E. Είναι σχετική. A. Μάλιστα. E. Κύριε Cowley, υπάρχει μια διαφορά στα αγγλικά μεταξύ hugging αγκαλιάζω και γραπώνω. A. Η σωστή λέξη είναι clinging. E. Το clinging είναι όταν κάποιος κρατά ένα κουτί πακέτο όπως μια μπάλα. Ο κύριος Cowley δεν λέει την αλήθεια ακόμα και χειραγωγώντας τη γλώσσα, επειδή η λέξη αγκαλιάζω έχει ένα θετικό νόημα, οι άνθρωποι που αγκαλιάζουν είναι χαρούμενοι. E. Σας υποβάλλω κύριε Cowley ότι δεν λέτε την αλήθεια και σας υποβάλλω ότι προσπαθείτε να χειραγωγήσετε τη γλώσσα. Τι έχετε να πείτε; A. Όχι, δεν λέω ψέματα. E. Γνωρίζετε ότι στα αγγλικά το αγκαλιάζω έχει ένα θετικό τόνο, οι άνθρωποι αγκαλιάζουν όταν είναι χαρούμενοι και η λέξη γραπώνομαι από κάπου έχει ένα αρνητικό νόημα‑ τόνο, οι άνθρωποι γραπώνονται όταν είναι φοβισμένοι. Το ξέρετε αυτό; A. Αυτό δεν είναι ορθό, οι εραστές γραπώνονται μεταξύ τους όταν είναι ερωτευμένοι. E. Κύριε Cowley, δέχεστε ότι η Elaria έκλαιγε σε διαφορετικές περιπτώσεις, σε πολλές περιπτώσεις; A. Έχω ήδη απαντήσει αυτή την ερώτηση. E. Έκλαιγε, γραπωνόταν και έκανε εμετό; A. Νομίζω ότι ήταν άρρωστη μια φορά στο αυτοκίνητο, ήταν άρρωστη πριν έρθει στην Πέγεια μπορεί να ήταν κάποια αδιαθεσία λόγω του ταξιδιού, κάτι το οποίο έφαγε την πείραξε ή κάτι το οποίο η μητέρας της της είχε πει. E. Σας υποβάλλω ότι αυτό δεν είναι αλήθεια, το παιδί έκανε εμετό ακριβώς μετά που το αυτοκίνητο σταμάτησε, για να είμαι ακριβής στο ταξί, όταν το αυτοκίνητο σταμάτησε στο σπίτι σας όχι πριν ή στο σπίτι στη Λεμεσό. A. Είχε κάνει εμετό, παρόλα αυτά η μητέρα της αρνήθηκε να τη φέρει στο σπίτι μου για να την καθαρίσουμε, χτυπούσε την πόρτα του γείτονα και επέμενε να επιτρέψει στη Elaria να εισέλθει για να την καθαρίσει. Καθόλου στο πνεύμα συνεργασίας και παράδοσης του παιδιού στο σπίτι του πατέρα της, απίστευτη συμπεριφορά. E. Κύριε Cowley, σας υποβάλλω ότι δεν λέτε την αλήθεια, για το συγκεκριμένο γεγονός. Έπαιρνα σημειώσεις της κάθε επίσκεψης και πρόκειται να τις διαβάσω. Θα διαβάσω την πορεία των γεγονότων. Αυτό συνέβη το Σάββατο στις 10 Αυγούστου, διαβάζω ακριβώς όπως τα έγραψα ένα χρόνο πριν " ειδοποιήσαμε τον κύριο Cowley με μήνυμα η Elaria έκαμε εμετό όταν το ταξί σταμάτησε στη βίλα, στην έξοδο της βίλας και άρχισε να κλαίει, την πήρα στην πόρτα, ο κύριος Cowley βγήκε έξω μαζί με μια γυναίκα‑ φίλη του. A. Αυτή ήταν μια παρατηρητής, η οποία επίσης παρατήρησε τη συμπεριφορά της Ναταλίας. E. "Η Elaria έκλαιγε και αρνιόταν να μπει μέσα, ο κύριος Cowley προσπάθησε να σηκώσει τη Elaria και να τη βάλει μέσα, η Elaria με κρατούσε σφικτά στη μέση μου και η φίλη του κυρίου Cowley προσπαθούσε να κάνει την Elaria να μπει στο σπίτι λέγοντας "κανένας δεν πρόκειται να σε πειράξει γλυκιά μου". Η Elaria ακόμα έκλαιγε, τραβούσε τη μύτη της, έδωσα στον κύριο Cowley την τσάντα της Elaria μαζί με τα ρούχα της και την πήρα στην πόρτα ενός γείτονα για να την πλύνω. Μετά από αυτό περπατήσαμε πίσω στη βίλα του κυρίου Cowley, η Elaria άρχισε ξανά να κλαίει και κρατιόταν δυνατά από εμένα, αργότερα μπήκαμε μέσα στο ταξί και ο κύριος Cowley ήρθε στην πόρτα του ταξί και είπε" θα βρεθείς σε μπελάδες και θα σε βάλω στη φυλακή". Η Elaria φοβήθηκε πάρα πολύ και άρχισε να κλαίει περισσότερο και αρπάχτηκε πάνω σε μένα, γραπώθηκε από εμένα. Το ταξί απομακρύνθηκε, οδήγησε μακριά, ο κύριος Cowley καταχώρησε παράπονο στον Αστυνομικό Σταθμό στην Πέγεια ότι δεν υπακούω στις διαταγές του Δικαστηρίου. A. Δεν είπα ότι θα τη βάλω στη φυλακή, γιατί αυτό δεν είναι μέσα στις δυνάμεις μου, είπα όμως ότι η ποινή για απείθεια σε διαταγή Δικαστηρίου μπορεί να είναι φυλάκιση." Η Kαθ΄ ης η Αίτηση κατά την ένορκη προφορική μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο ισχυρίζετο πεισματικά ότι πάντοτε εξαντλούσε κάθε προσπάθεια υπακοής και εφαρμογής του διατάγματος επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/
3. Μετέφερε ανελλιπώς και με συνέπεια την ανήλικη θυγατέρα τους Elaria στην κατοικία του Αιτητή στην Πέγεια για να παραμείνει τα Σαββατοκύριακα, αλλά η Elaria για λόγους που άπτονται της ίδιας αρνείτο πεισματικά να εισέλθει στην κατοικία του πατέρα της και να παραμείνει μαζί του το Σαββατοκύριακο. Όταν έφθαναν με ταξί, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία της Καθ΄ ης η Αίτηση, έξωθεν της κατοικίας του Αιτητή στην Πέγεια, άρχιζε να κλαίει, μια φορά έκανε εμετό, κλωτσούσε τον πατέρα της και του έφτυνε στην παρουσία του οδηγού ταξί, γραπωνόταν πάνω στη μητέρα της και αρνείτο πεισματικά να εισέλθει στην κατοικία του πατέρα της και κατ΄ επέκταση να μείνει για σκοπούς επικοινωνίας μαζί του το Σαββατοκύριακο. Αφού εξαντλούσε όλα τα απαραίτητα μέτρα προς τον σκοπό αυτό και αφού περνούσε αρκετή ώρα χωρίς αποτέλεσμα, έβαζε την Εlaria στο ταξί και έφευγαν. Αντεξεταζόμενη αρνήθηκε ότι επηρέαζε αρνητικά την Elaria να μη θέλει να διαμένει με τον πατέρα της στην Πέγεια και ισχυρίστηκε ότι προς τον σκοπό αυτό επικαλέστηκε και τη βοήθεια του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού, χωρίς αποτέλεσμα. Η μαρτυρία του κ. Χριστάκη Ευτυχίου, ιδιώτη δικαστικού επιδότη, από τη Λεμεσό, που επιβεβαίωσε την προσωπική επίδοση του διατάγματος επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/2013, στην Καθ΄ ης η Αίτηση την 01/08/2013, παρέμεινε αναντίλεκτη και γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο ως ορθή και αληθής. Ο κ. Ανδρέας Κωνσταντίνου, οδηγός ταξί από την Πάφο, ανέφερε στη μαρτυρία του ότι κατά τις ημερομηνίες που ισχυρίζεται ο Αιτητής ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση σκόπιμα και/ή ηθελημένα δεν παρέδωσε την ανήλικη θυγατέρα της στην κατοικία του στην Πέγεια, μετέφερε την Καθ΄ ης η Αίτηση και την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων Elaria από την Πάφο στην Πέγεια, έξωθεν της κατοικίας του Αιτητή και περίμενε την Καθ΄ ης η Αίτηση να παραδώσει την Elaria στον πατέρα της. Ισχυρίστηκε ότι η Elaria αρνείτο επίμονα να παραμένει με τον πατέρα της. Τόσο η μητέρα της όσο και ο πατέρας της προσπαθούσαν να την μεταπείσουν να εισέλθει στην κατοικία του πατέρα της στην Πέγεια χωρίς αποτέλεσμα. Η Elaria έκλαιγε, τραβούσε τη μητέρα της από τα πόδια, μια φορά έκανε εμετό και γενικά, δεν ήθελε να παραμένει το Σαββατοκύριακο με τον πατέρα της. Τέλος, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία του οδηγού ταξί, όταν περνούσε αρκετή ώρα χωρίς αποτέλεσμα, η Καθ΄ ης η Αίτηση έβαζε την Elaria στο ταξί και επέστρεφαν στην Πάφο. Αντεξεταζόμενος επέμενε στους ισχυρισμούς του, ότι δηλαδή, η Elaria δεν ήθελε να παραμένει με τον πατέρα της κατά τα Σαββατοκύριακα 10/08/13, 17/08/13, 31/08/13, 14/09/13 και 21/09/
4. Δέχομαι τη μαρτυρία του οδηγού ταξί στο σύνολό της ως ορθή και αληθή. Περαιτέρω, η Καθ΄ ης η Αίτηση κάλεσε ως μάρτυρες τον Λειτουργό Κοινωνικών Υπηρεσιών κ. Ιωσήφ Μιχαήλ, την Κοινωνική Λειτουργό κ. Έφη Μιχαηλίδου, την Κοινωνική Λειτουργό κ. Αντιγόνη Ευριπίδου και την κ. Νίκη Βασιλείου, επίσης Λειτουργό Κοινωνικών Υπηρεσιών. Και οι τέσσερεις πιο πάνω μάρτυρες ασχολήθηκαν με την κ. Natal'ya Aleksandrovna Sviridova και την ανήλικη θυγατέρα της Elaria, που κατοικούν στη Λεμεσό, εκτελώντας τα καθήκοντά τους στο Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού, όταν αυτή ζητούσε τη βοήθειά τους στην προσπάθειά της να αναφέρει τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στην εφαρμογή του διατάγματος επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/
5. Ανέφεραν ότι κατά καιρούς η Καθ΄ ης η Αίτηση προσπαθούσε να ζητήσει βοήθεια για την ανήλικη θυγατέρα της που δεν ήθελε και αρνείτο πεισματικά να έχει επικοινωνία με τον πατέρα της, ιδιαίτερα όταν έπρεπε να διαμείνει μαζί του τα Σαββατοκύριακα στην Πέγεια. Το Δικαστήριο δέχεται τη μαρτυρία τους ως ορθή και αληθή, παρά το ότι δεν μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν όσα έλεγε η Καθ΄ ης η Αίτηση, ούτε να τα διασταυρώσουν με τους συναδέλφους τους στην Πάφο. Στην παρούσα περίπτωση, έπρεπε σύμφωνα με το διάταγμα επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/14, η Καθ΄ ης η Αίτηση να παραδώσει την ανήλικη θυγατέρα της Elaria στον πατέρα της, Αιτητή, για σκοπούς επικοινωνίας τα Σαββατοκύριακα 10/08/13, 17/08/13, 14/09/13 και 21/09/13 στο σπίτι του στην Πέγεια. Το ερώτημα που εγείρεται είναι εάν η Καθ΄ ης η Αίτηση συμμορφώθηκε με το μέρος του διατάγματος που αφορούσε την παράδοση της Elaria στην κατοικία του Αιτητή στην Πέγεια με σκοπό την παραμονή της με τον πατέρα της τα προαναφερόμενα Σαββατοκύριακα, και εάν αυτή είχε πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος, ημερομηνίας 03/07/
6. Ο Αιτητής τόσο κατά την κύρια εξέτασή του, όσο και κατά την αντεξέτασή του, επέμενε ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση ουδέποτε του παράδωσε την ανήλικη θυγατέρα του Elaria για σκοπούς επικοινωνίας στην κατοικία του στην Πέγεια τα Σαββατοκύριακα 10/08/13, 17/08/13, 14/09/13 και 21/09/
7. Ζητά την τιμωρία της Καθ΄ ης η Αίτηση για ηθελημένη ανυπακοή στο διάταγμα επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/
8. Παραδέχθηκε, όμως, ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία κατοικεί στη Λεμεσό, ερχόταν μαζί με την Elaria με ταξί έξω από την κατοικία του στην Πέγεια, χωρίς όμως να καταστεί δυνατή η παράδοση της Elaria, επειδή η Elaria αρνείτο να εισέλθει στην κατοικία του, προφανώς, καθοδηγούμενη από την μητέρα της, αφού όπως ισχυρίστηκε, την δηλητηρίαζε για να μην έχει καλές σχέσεις μαζί του. Αντίθετη ήταν η άποψη της Καθ΄ ης η Αίτηση που επέμενε ότι μετέφερε την Elaria με ταξί έξω από την κατοικία του Αιτητή στην Πέγεια. Στην παρουσία του οδηγού του ταξί, κ. Κωνσταντίνου και του Αιτητή, η Elaria έκλαιγε και αρνείτο να εισέλθει στην κατοικία του πατέρα της. Γραπωνόταν πάνω στη μητέρα της, έκλαιγε και δεν ήθελε να μείνει με τον πατέρα της τα Σαββατοκύριακα για τα οποία ο πατέρας καταχώρησε τις αιτήσεις παρακοής εναντίον της μητέρας της. Σε μια από τις επισκέψεις στην Πέγεια έκανε και εμετό. Το ίδιο σενάριο επαναλαμβανόταν κάθε Σαββατοκύριακο, με αποτέλεσμα η Καθ΄ ης η Αίτηση μετά την επίμονη άρνησή της Elaria να παραμείνει στην κατοικία του πατέρα της, την έβαζε πίσω στο ταξί που περίμενε στο μέρος και έφευγαν από την Πέγεια χωρίς τελικά να παραδοθεί η Elaria στον πατέρα της. Έγινε ηθελημένη παρακοή του διατάγματος επικοινωνίας, ημερομηνίας 03/07/13, από την Καθ΄ ης η Αίτηση; Το Δικαστήριο έχοντας υπόψη του την παραδοχή του Αιτητή ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση μετέβηκε από τη Λεμεσό στην Πέγεια μαζί με την ανήλικη θυγατέρα τους Elaria για σκοπούς επικοινωνίας του ιδίου με την ανήλικη θυγατέρα του στις πιο πάνω ημερομηνίες. Από την Πάφο μεταφερόταν στην κατοικία του στην Πέγεια από τον οδηγό ταξί, κ. Κωνσταντίνου, ο οποίος το επιβεβαίωσε στη μαρτυρία του και περίμενε την Καθ΄ ης η Αίτηση για να την μεταφέρει πίσω στην Πάφο. Η ανήλικη Elaria αρνιόταν να εισέλθει στην κατοικία του πατέρα της που τους περίμενε στην είσοδο της κατοικίας και παρά τις επανειλημμένες παροτρύνσεις τόσο του ιδίου, όσο και της Καθ΄ ης η Αίτηση, έκλαιγε, έτρεχε προς το μέρος της μητέρας της, γραπωνόταν από πάνω της, με τελικό αποτέλεσμα μετά από αρκετή ένταση και αφού η ανήλικη δεν επιθυμούσε να παραμείνει το Σαββατοκύριακο με τον πατέρα της, η Καθ΄ ης η Αίτηση αναγκαζόταν να αποχωρήσει όχι μόνη της από το μέρος, αλλά μαζί με την Elaria, χωρίς να γίνει τελικά η παράδοση της ανήλικης στον πατέρα της. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι από τα πιο πάνω γεγονότα που έχουν προκύψει από τη μαρτυρία που έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο, η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν έχει υποπέσει σε ηθελημένη παρακοή του διατάγματος, ημερομηνίας 03/07/
9. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ H αίτηση στηρίζεται κυρίως στο άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.42Α, Κ. 1 - 13 και Δ.48 Κ.2, 3, 8, 9 και
10. Το άρθρο 42 Ν. 14/60προνοεί: "
11. Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχει εξουσίαν να εξαναγκάζει εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ΄ αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, δια προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάσει εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτο ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το Δικαστήριο δύναται να θεωρήσει πρέπον." Σύμφωνα με την υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas

(1989)1 A. A.Δ. 750, στη σελ. 759: "Το άρθρο 42 του Ν. 14/60 είναι δικαιοδοτικό και προσδιορίζει τη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου για την τιμωρία προσώπων, φυσικών και νομικών, για την παρακοή διαταγμάτων. Καθορίζει τα μέσα για την εξασφάλιση συμμόρφωσης προς τα διατάγματα με την επιβολή προστίμου, φυλάκισης ή με την έκδοση διατάγματος για τη μεσεγγύηση πραγμάτων. Πρόσθετα παρέχεται δικαιοδοσία για την επιδίκαση αποζημιώσεων." Για να μπορέσει το Δικαστήριο να ασκήσει τη δικαιοδοσία του με βάση το άρθρο 42 του Ν. 14/60 θα πρέπει πρώτα να τηρηθούν οι προϋποθέσεις της Δ.42 Α

(1)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Όπως επεσημάνθη στην υπόθεση Krashias (ανωτέρω), στη σελ. 760: "Η Δ.42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο. Είναι η μόνη διάταξη η οποία κάμνει πρόβλεψη γι΄ αυτό το θέμα. Οι πρόνοιες της συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν. 14/60." Στην υπόθεση Karl-Heinz Wunderlich v. E. Παναγιώτου, Πολιτική Έφεση 10196, ημερομηνίας 22.03.1999, υιοθετούνται οι πιο πάνω αρχές και τονίστηκε στη σελ. 7 ότι: «το άρθρο 72 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τη χορήγηση της επίδικης θεραπείας και η Δ.42Α το δικονομικό δίκαιο». (Βλ. επίσης σχετικά, Οικονομίδου v. Ph. Economides Estates Ltd, Πολιτική Έφεση 10017, ημερομηνίας 20.07.1999). Σύμφωνα με το συνδυασμό του άρθρου 42 Ν. 14/60και του Κ. 3

(1)Δ.42 Α, το Δικαστήριο έχει εξουσία, προκειμένου να εξαναγκάσει το εν παρακοή διατάγματος ευρισκόμενο πρόσωπο, να επιβάλει πρόστιμο ή μεσεγγύηση πραγμάτων, ακόμη δε να του επιβάλει ποινή φυλακίσεως. Εξαιτίας αυτών των κυρώσεων τις οποίες αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος για παρακοή διατάγματος επιβάλλεται η συμμόρφωση προς όλους τους δικονομικούς κανόνες. Όπως ανέφερε ο Δικαστής κ. Πικής (όπως ήταν τότε) στην υπόθεση Krashias (ανωτέρω), σελ. 761: "Σε περιπτώσεις, όπως εδώ, που αφορούν την ελευθερία του πολίτη οι δικονομικές διατάξεις που ρυθμίζουν τη διαδικασία πρέπει να τηρούνται αυστηρά και κατά γράμμα επί ποινή ακυρότητος της δικαστικής πράξης που ακολούθησε." Tέλος στην υπόθεση Φωτίου v. Χ" Φόραδος

(1988)1 C.L.R. 384, έχει αποφασιστεί ότι η συμμόρφωση με τις διατάξεις της Δ.42Α είναι επιτακτική (shall). (Αναλυτικότερη παράθεση των πιο πάνω αναφερόμενων δικονομικών κανόνων γίνεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, παρ. 61 επόμ.). Αναμφίβολα η συμμόρφωση προς τα διατάγματα των Δικαστηρίων είναι υψίστης σημασίας. Η μη συμμόρφωση προς αυτά θα επέφερε σοβαρό πλήγμα στη δικαιοσύνη. Τη μεγάλη σημασία για συμμόρφωση προς τα διατάγματα του Δικαστηρίου τονίζουν οι πιο κάτω αποφάσεις: Στην υπόθεση Krashias v. Adidas (ανωτέρω), ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου (όπως ήταν τότε) και πρώην Πρόεδρος, κ. Πικής, εκδίδοντας την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου τόνισε ότι: «η υπακοή στα διατάγματα του Δικαστηρίου αποτελεί θεμέλιο λίθο του κράτους δικαίου.» Στην υπόθεση Φωτίου v. X" Φόραδος (ανωτέρω), ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Στυλιανίδης, αναφέρθηκε στο καθήκον του προσώπου εναντίον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα να συμμορφωθεί αυστηρά με τους όρους του διατάγματος: "Οι αποφάσεις των Δικαστηρίων πρέπει να υπακούονται για το ιδιωτικό συμφέρον για να δώσουν στο συγκεκριμένο άτομο-διάδικο, τους καρπούς της θεραπείας που του έχουν αποδοθεί από το Δικαστήριο αλλά και το δημόσιο συμφέρον το οποίον έχει η κοινωνία εις υπακοή των διαταγμάτων του Δικαστηρίου και την εφαρμογή του κοινού δικαίου." Περαιτέρω, ο Δικαστής κ. Πικής (όπως ήταν τότε), στην υπόθεση Safarino Shoe Industry v. Sunshoes Ltd

(1984)1 C.L.R.738, υπογράμμισε τη σπουδαιότητα της συμμόρφωσης προς τα διατάγματα του Δικαστηρίου: "Obedience to orders of the Court constitutes one of the foundations of civilized life." Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το άτομο εναντίον του οποίου εκδίδεται ένα διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται μ΄ αυτό μέχρι που αυτό ακυρωθεί. Στην αγγλική υπόθεση Hadkinson v. Hadkinson

(1952)2 Αll E. R. σελ. 567, λέχθηκε ότι το πρόσωπο εναντίον του οποίου ή σχετικά με το οποίο εκδίδεται διάταγμα αρμοδίου Δικαστηρίου οφείλει να συμμορφώνεται μ΄ αυτό, εκτός αν και μέχρι που το διάταγμα αυτό ακυρωθεί. Περαιτέρω, έχει υποστηριχθεί ότι ακόμη και όταν ένα διάταγμα είναι αντικανονικό "irregular" δεν μπορεί να μην εφαρμόζεται. Στην υπόθεση Isaacs v. Robertson

(1984)3 All E. R. σελ. 140, ο Λόρδος Diplock επεσήμανε τα ακόλουθα: "It is misleading to seek to draw distinctions between orders that are "void" in the sense that they can be ignored with impunity by those persons to whom they are addressed, and orders which are "voidable", in the sense that they may be enforced until set aside and there are no orders which are void ipso facto without the need for proceedings to set them aside." Έχει λεχθεί πως το γεγονός ότι ένα διάταγμα δεν θα έπρεπε να εκδοθεί, δεν αποτελεί επαρκή δικαιολογία για τη μη τήρησή του. Το πρόσωπο που επιθυμεί να το ακυρώσει ή να ενστεί εναντίον τέτοιου διατάγματος δεν έχει παρά να αποταθεί στο Δικαστήριο επιζητώντας ανάλογη θεραπεία [δες ανάμεσα σ΄ άλλες αποφάσεις Eastern Trust Co. v. Makenzie mann and Co. Ltd

(1915)A. C. 750 σελ. 761, Ηadkinson v. Hadkinson

(1952)2 All E. R. σελ. 567 και Christodoulides v. The Police

(1985)2 C.L.R. 260, σελ. 265 - 266]. Τη σημασία της συμμόρφωσης των διαταγμάτων του Δικαστηρίου επισημαίνουν και οι Borrie and Lowe Law of Contempt, 2η έκδοση, όπου στη σελ. 393 παραθέτουν απόσπασμα απόφασης κάποιου Καναδέζικου Δικαστηρίου, ως ακολούθως: "To allow Court orders to be disobeyed would be to tread the road towards anarchy. If orders of the Court can be treated with disrespect, the whole administration of justice is brought into scorn . if the remedies that the Courts grant to correct . wrongs can be ignored, then there will be nothing left for each person but to take the law into his own hands. Loss of respect for the Court will quickly result in the destruction of our society." Για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει στο εύρημα ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση παρήκουσε ένα διάταγμα θα πρέπει ο Αιτητής να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεσή του όπως σε μια ποινική διαδικασία. Αυτό τονίστηκε στην υπόθεση In Re Bramblevale

(1970)1 Ch. 136, όπου ο Λόρδος Denning στη σελ. 137 αναφέρει τα ακόλουθα: "A contempt of court is an offence of a criminal character. A man may be sent to prison for it. It must be satisfactorily proved. To use the time honored phrase, it must be proved beyond all reasonable doubt. It is not proved by showing that, when the man was asked about it, he told lies. There must be further evidence to incriminate him. Once some evidence is given, then his lies can be thrown into the scale against him. But there must be some other evidence." Παρόμοια προσέγγισε υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas (ανωτέρω), όπου στη σελ. 761 αναφέρεται: " . οι παραβάσεις του διατάγματος πρέπει να προσδιορίζουν με την ίδια σαφήνεια όπως και τα αδικήματα στο κατηγορητήριο, στις ποινικές υποθέσεις. Η έκταση της εξομοίωσης καταφαίνεται και από την αγγλική απόφαση Jelson (Estates) Ltd v. Horvey

(1984)1 All E. R. 12 (CA), στην οποία εξηγείται ότι η αρχή του δεδικασμένου στις ποινικές υποθέσεις . ισχύει με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό στην πολιτική διαδικασία για καταφρόνηση του Δικαστηρίου." Eπίσης, στη σελ. 764 στην ίδια υπόθεση, επισημαίνεται: "Το βάρος για την απόδειξη της παρακοής έφεραν οι εφεσίβλητοι. Το βάρος αυτό αποσείεται, όπως και στις ποινικές υποθέσεις, με απόδειξη πέραν πάση λογικής αμφιβολίας." Οι πιο πάνω νομικές αρχές υιοθετήθηκαν και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μ. Παπαχρυσοστόμου v. Μ. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309, όπου ο Δικαστής κ. Πικής (όπως ήταν τότε), στη σελ. 314, αναφέρει: "Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και τον μανδύα της πολιτικής δικαιοδοσίας που την περιβάλλει το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή διατάγματος του Δικαστηρίου αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη. Κατά συνέπεια η αίτηση για καταδίκη προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάση λογικής αμφιβολίας." Την ίδια προσέγγιση έκανε και η απόφαση της μειοψηφίας στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. Χαραλαμπίδη

(1989)1 Α.Α.Δ. σελ. 556, στη σελ. 575: "Εφόσον η αίτηση παρακοής σε διάταγμα του Δικαστηρίου σε πολιτική υπόθεση έχει το χαρακτήρα οιονεί ποινικής διαδικασίας, αυτό που ισχύει στις ποινικές υποθέσεις ισχύει και στην παρακοή διατάγματος, αν δηλαδή στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή της Καθ΄ ης η Αίτηση τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ της και να απαλλαγεί της κατηγορίας. [Βλ. σχετικά Τούμπα v. Αστυνομίας

(1984)2 Α.Α.Δ. 110 και Αικατερίνη Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(1985)2 Α.Α.Δ. 97]." Από την ενώπιόν μου μαρτυρία δεν καταδεικνύεται ότι ο Αιτητής απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είχε πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος. Το γεγονός, όμως, της έντονης αντιπαράθεσης των διαδίκων σε πληθώρα αντιδικιών και του γεγονότων ότι δεν συνεργάζονται ακόμα και για σοβαρά θέματα που αφορούν την ανήλικη θυγατέρα τους, αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες στην ειρηνική επίλυση των διαφορών τους. Ενόψει όλων των πιο πάνω, οι αιτήσεις ημερομηνίας 12/08/13, 20/08/13, 23/09/13

(1), 23/09/13

(2), 14/10/13

(1)και 14/10/13

(2)απορρίπτονται. Αναφορικά με τα έξοδα, η νομολογιακά καθιερωμένη αρχή είναι ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. [Bλ. Χάσικος v. Χαραλαμπίδης

(1990)1 Α.Α.Δ. σελ. 389, Almana Engineering v. Glyfos Shipping Co.

(1980)1 C.L.R. σελ. 517, Saab v. The Holy Monastery of Ayios Neophytos

(1982)1 C.L.R. 499, Kyriakou v. Petri

(1985)1 C.L.R. 275]. Συνακόλουθα, ο Αιτητής καταδικάζεται στα έξοδα μόνο μιας από των πιο πάνω αιτήσεων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο