Δημήτρης Ανδρέα Μιχαήλ ν. Σταυρούλλα Θεόδωρου Αντωνίου, Αρ. Αίτησης: 116/2014, 18/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2014:7 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 116/2014 Μεταξύ: Δημήτρης Ανδρέα Μιχαήλ, από το Πολέμι, Ανδρέα Λάρδου 11, Α.Τ. 731364 Αιτητής Και Σταυρούλλα Θεόδωρου Αντωνίου, από την Πάφο, Σάββα Ζήνωνος 15Α , Α.Τ. 844995 Καθ΄ ης η Αίτηση ---------------------------- Ημερομηνία: 18.09.2014 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή : κ. Μιχάλης Βασιλειάδης Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Νίκος Παπακλεοβούλου Διάδικοι απόντες ---------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Aίτημα του Αιτητή είναι η έκδοση διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου, με το οποίο να του επιτρέπεται να υπογράψει από μόνος του, χωρίς την υπογραφή της Καθ΄ ης η Αίτηση, το έντυπο υποβολής αίτησης για μεταγραφή μαθητών μέσης εκπαίδευσης, που αφορά την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων, Μαρία Δημητρίου Ανδρέου, από το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο στο Γυμνάσιο Πολεμίου της επαρχίας Πάφου. Προς υποστήριξη της αίτησής του ο Αιτητής, σε ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει αυτή, αναφέρει ότι από τον γάμο του με την Καθ΄ ης η Αίτηση απέκτησαν την ανήλικη Μαρία, που γεννήθηκε στις 10/12/2001. Μετά τον γάμο τους διέμεναν στην Πάφο, μέχρι τον Ιούλιο του 2013 που επήλθε η διάσταση στις σχέσεις τους. Σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο ίδιος υποχρεώθηκε μετά από ανάρμοστη και ατιμωτική συμπεριφορά της Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία συνήψε σχέσεις με τρίτο πρόσωπο, να εγκαταλείψει τον συζυγικό οίκο στις 16/07/13 και έκτοτε διαμένει στο Πολέμι. Η ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων από τα τέλη Μαρτίου του 2014 διαμένει μόνιμα μαζί του στο Πολέμι, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, κατόπιν δικής της θέλησης και επιθυμίας. Αναφέρει και περιγράφει την οικία όπου διαμένει με την ανήλικη ως ευρύχωρη, με όλες τις ανέσεις και ότι η ανήλικη στην κατοικία αυτή νοιώθει ευχαριστημένη και αισθάνεται απόλυτη ασφάλεια και ηρεμία. Η ανήλικη φοιτά τώρα, λέει ο Αιτητής, στο Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, το οποίο απέχει περίπου 16 χιλιόμετρα από το χωριό Πολέμι και αναγκάζεται καθημερινά να διανύει αυτή την απόσταση δυο με τρεις φορές την ημέρα για να μεταφέρει την ανήλικη στο σχολείο της και τα φροντιστήριά της, και η ανήλικη αναγκάζεται καθημερινά να ξυπνά πολύ πρωί για να ετοιμαστεί και να μεταβεί στο σχολείο της. Το Γυμνάσιο Πολεμίου, αναφέρει ο Αιτητής, βρίσκεται σε απόσταση 500 μέτρων από την κατοικία τους στο Πολέμι και η ανήλικη μπορεί να μεταβαίνει στο σχολείο της ακόμα και με τα πόδια και θα είναι προς το συμφέρον της να φοιτήσει στο Γυμνάσιο Πολεμίου. Η ανήλικη, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, εξέφρασε την επιθυμία να μεταγραφεί στο Γυμνάσιο Πολεμίου και εξασφάλισε ο ίδιος σχετικό έντυπο υποβολής αίτησης για μεταγραφή από το Υπουργείο Παιδείας. Παρουσίασε στην Καθ΄ ης η Αίτηση το εν λόγω έντυπο για να το υπογράψει, ούτως ώστε να μπορέσει η ανήλικη να μεταγραφεί στο Γυμνάσιο Πολεμίου, πλην όμως, η Καθ΄ ης η Αίτηση για λόγους εκδικητικούς αρνήθηκε να το υπογράψει. Αναφέρει, περαιτέρω, ο Αιτητής ότι οι μεταγραφές των μαθητών πρέπει να γίνουν το αργότερο μέχρι τις 05/09/2014 και σε περίπτωση καθυστέρησης υποβολής της αίτησης η ανήλικη δεν θα μπορεί να μεταγραφεί στο Γυμνάσιο Πολεμίου και θα αναγκαστεί να παραμείνει στο Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο και αυτό τον χρόνο, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρείται καθημερινά. Είναι εισήγησή του προς το Δικαστήριο ότι θα είναι προς το συμφέρον της ανήλικης να μεταγραφεί στο Γυμνάσιο Πολεμίου. Αντίθετη ήταν η άποψη της Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία αναφέρει ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι ένστασή της. Ότι η εγγραφή στο συγκεκριμένο σχολείο έγινε με αμοιβαία συμφωνία των διαδίκων και ότι ο Αιτητής καθυστερημένα υπέβαλε το αίτημά του για έκδοση διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου για τη μεταγραφή της ανήλικης, ούτως ώστε να είχε χαθεί το κατεπείγον της υπόθεσης. Περαιτέρω, αναφέρει στους λόγους ένστασής της, ότι το συγκεκριμένο σχολείο, δηλαδή το Γυμνάσιο Πολεμίου, είναι υποδεέστερο από το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, και ότι η ανήλικη στο Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου έχει παιδικούς φίλους και συμμαθητές και θα μπορεί να συνεχίσει τη φοίτησή της κάτω από καλύτερες συνθήκες απ΄ ότι στο Γυμνάσιο Πολεμίου. Άλλος λόγος ένστασης της Καθ΄ ης η Αίτηση είναι ότι ο Αιτητής προσπαθεί, με την αίτησή του αυτή και τη μεταγραφή της ανήλικης, να επιλύσει το δικό του πρόβλημα που διανύει την απόσταση Πολεμίου - Γυμνασίου Αποστόλου Παύλου καθημερινά, και ότι δεν νοιάζεται για το συμφέρον της ανήλικης, αλλά για το δικό του όφελος. Η Καθ΄ ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωσή της που συνοδεύει την ένστασή της, αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι δεν έχει συνάψει εξωσυζυγικές σχέσεις, ως είναι οι ισχυρισμοί του Αιτητή. Ότι η κατάρρευση της έγγαμης σχέσης τους οφείλεται αποκλειστικά στον Αιτητή συνεπεία αδικαιολόγητων καυγάδων και του τρόπου ζωής που διήγε ο ίδιος και των συναναστροφών του με τρίτα πρόσωπα σε νυχτερινά κέντρα, σε αντίθεση με την ίδια, η οποία κατέβαλε κάθε προσπάθεια να διατηρήσει ζωντανό το γάμο τους για το καλό της ανήλικης θυγατέρας τους, χωρίς αποτέλεσμα. Αναφέρει, περαιτέρω, στην ένορκή δήλωσή της, ότι ο Αιτητής δεν συγκρατεί τα νεύρα του, είναι εριστικός, βωμολόχος και πάντα της επιτίθεται φραστικά και με χειρονομίες και ειρωνικές επαναλήψεις των λόγων της προσπαθεί να της αποδώσει κακοτροπίες αλλά και ανεπίτρεπτους χαρακτηρισμούς, και μάλιστα μπροστά στην ανήλικη θυγατέρα τους. Ισχυρίζεται η Καθ΄ ης η Αίτηση, ότι έκανε συμφωνία δεσμευτική μαζί με τον Αιτητή για να φοιτήσει η ανήλικη θυγατέρα τους στο Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου (εννοεί για την περσινή χρονιά) και ότι η συμφωνία αυτή δεν μπορεί να αλλάξει, ούτε ο Αιτητής έχει δικαίωμα να την αλλάξει και ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν προς το συμφέρον της ανήλικης. Η επιλογή του Γυμνασίου Αποστόλου Παύλου ήταν αμοιβαία επιλογή, με γνώμονα πάντα το καλύτερο συμφέρον της ανήλικης, αφού το σχολείο αυτό φημίζεται ότι είναι από τα καλύτερα γυμνάσια στην επαρχία Πάφου. Ισχυρίστηκε ότι, αν αδυνατεί ο Αιτητής να μεταφέρει την ανήλικη στο σχολείο της, υπάρχουν δημόσια μέσα συγκοινωνίας, όπως λεωφορεία και μπορεί η ανήλικη να τα χρησιμοποιεί για τη μετάβασή και επιστροφή της από το Γυμνάσιο στο Πολέμι. Η Καθ΄ ης η Αίτηση αναφέρει, περαιτέρω, στην ένορκη δήλωσή της, ότι η ανήλικη διέμενε μαζί της μέχρι το Πάσχα του 2013, οπόταν και μετέβη στο Πολέμι για να περάσει τις γιορτές του Πάσχα με τον πατέρα της, και έκτοτε δεν έχει επιστρέψει στην κατοικία της. Ζήτησε από το Δικαστήριο να μην εκδώσει διάταγμα μεταγραφής της ανήλικης Μαρίας από το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στο Γυμνάσιο Πολεμίου. Το Δικαστήριο λόγω του κατεπείγοντος του θέματος όρισε σήμερα για αγορεύσεις την παρούσα υπόθεση και προχώρησε άμεσα στην έκδοση της απόφασής του, διότι πρέπει να αποφασιστεί επείγον σε ποιο σχολείο πρέπει να φοιτήσει η ανήλικη, καθότι σήμερα είναι 18/09 και τα μαθήματα έχουν αρχίσει από τις 10/09 του τρέχοντος μηνός. Η σχετική νομοθεσία, Νόμος 216 του 1990, στο άρθρο 7, κάτω από την επικεφαλίδα «Διαφωνία των γονέων», αναφέρει: "Αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς." Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αιτήθηκε ο Αιτητής το διάταγμα για μεταγραφή της ανήλικης. Το άρθρο 32, ανωτέρω, ορίζει τα ακόλουθα: "
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον Δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το Δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον." Το άρθρο 9 του Κεφ. 6 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα χωρίς να ακούει την άλλη πλευρά όταν η υπόθεση είναι επείγουσας φύσεως (upon proof of urgency or other peculiar circumstances). Οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Σχετικά με τις προϋποθέσεις αυτές, ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις: Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis
(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης v. Μακρυγιώρου και άλλου
(1978)1 Α.Α.Δ. 585, M. & M. Transport v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, National Bank of Greece v. Moticia
(1978)1 C.L.R. 303, ΚΟΤ v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X" Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών, όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ" Bασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos (πιο πάνω), σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιόν του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Όπως έχει τονίσει το Ανώτατο Δικαστήριο στην Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1 (Ε) Α.Α.Δ. 148, σελ. 1465 - 1466: ". η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία με τον καθορισμό της διακήρυξης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παρούσα προσωρινή θεραπεία είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης." Bλέπε επίσης, Κατσουρίδη v. Κατσουρίδη, Έφεση αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21/4/1997,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ.
- Το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιόν του μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος και οποιαδήποτε εξέταση της ενώπιόν του μαρτυρίας με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία ενδεχομένως να προκαταβάλουν τα τελικά συμπεράσματα ή να τα παραβλάψουν, πρέπει να αποφεύγεται. Αυτό δε, γιατί το αρμόδιο Δικαστήριο για εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων είναι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικαστεί η κυρίως υπόθεση [Jonitexo Ltd. V. Addidas (ανωτέρω)]. Το Δικαστήριο θα εξετάσει τώρα κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση; Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ήρθε ο Αιτητής στο Δικαστήριο να ζητήσει θεραπεία μονομερώς, οδηγούν το Δικαστήριο να κρίνει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Πρόκειται για την ανήλικη Μαρία, 13 χρονών, η οποία διαμένει με τον πατέρα της στο Πολέμι, έστω και προσωρινά, μέχρι να αποφασιστεί στην κύρια αίτηση πού θα διαμένει και με ποιο γονέα. Η ανήλικη φοιτά στο Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου. Είναι παραδεκτό ότι το Πολέμι από το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου απέχει 16 χιλιόμετρα, δηλαδή η ανήλικη κάθε ημέρα πηγαινοέρχεται από το Πολέμι στο Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο. Οι γονείς ευρίσκονται σε διάσταση. Η μητέρα μένει στην Πάφο, ο πατέρας στο Πολέμι μαζί με την ανήλικη. Ο πατέρας ανάφερε ότι μεταφέρει την ανήλικη στο σχολείο της και στα φροντιστήριά της καθημερινά. ΄Αρα, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Πρέπει να αποφασιστεί σε ποιο σχολείο πρέπει να πηγαίνει το παιδί, εφόσον ετέθη τέτοιο αίτημα ενώπιον του Δικαστηρίου. Υπήρχε ορατή πιθανότητα να εδικαιούτο ο Αιτητής σε θεραπεία στην παρούσα αίτηση; Δηλαδή, υπάρχει πιθανότητα να υπάρξει διαταγή του Δικαστηρίου να μεταγραφεί η ανήλικη από την Πάφο στο Πολέμι; Υπάρχει και αυτή η πιθανότητα, άρα, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα της θεραπείας που ζητά ο Αιτητής με βάση τον σχετικό Νόμο και την Νομολογία. Θα ήταν δύσκολο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο; Το τρίτο είναι το πιο βασικό ερώτημα, κατά πόσο θα ήταν δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. Δηλαδή, δεν μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο; Δηλαδή, σε μεταγενέστερο στάδιο που θα αποφασιστεί στην κυρίως αίτηση σε ποιο σχολείο θα πηγαίνει η ανήλικη, δεν μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη όταν θα ολοκληρωθεί η κυρίως υπόθεση; Είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σ΄ εκείνο το στάδιο και να διαφανεί με ποιο θα διαμένει η ανήλικη όταν ακουστεί η κυρίως υπόθεση, με όλους τους ειδικούς που θα βοηθήσουν την υπόθεση, όπως τις κοινωνικούς λειτουργούς; Είναι ταπεινή εκτίμηση του Δικαστηρίου ότι και οι δυο δικηγόροι ανάλωσαν το μεγαλύτερο μέρος των αγορεύσεών τους σε θέματα που αφορούσαν την ουσία της υπόθεσης και όχι την έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, και συγκεκριμένα, της μεταγραφής της ανήλικης Μαρίας. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι δεν πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος 14/60, άρθρο
- Το Δικαστήριο δεν είναι ικανοποιημένο από τους ισχυρισμούς του Αιτητή για τον τρόπο που μεταφέρεται καθημερινά η ανήλικη από το Πολέμι στο σχολείο της, το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου. Δεν δέχομαι, επίσης, τους ισχυρισμούς του δικηγόρου της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου είναι καλύτερο από το Γυμνάσιο Πολεμίου. Το Δικαστήριο δεν έχει τέτοια μαρτυρία ενώπιόν του, ούτε μπορεί να εξετάσει αυτά τα θέματα. Δεν σημαίνει ότι το Γυμνάσιο Πολεμίου είναι υποδεέστερο επειδή είναι γυμνάσιο σε χωριό και το Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου είναι καλύτερο. Αυτά δεν μπορεί να τα αποφασίσει το Δικαστήριο, ούτε να τα κρίνει, ούτε είναι αρμόδιο, στο παρόν στάδιο, το Δικαστήριο θα εξετάσει το καλώς νοούμενο συμφέρον της ανήλικης. Και το καλώς νοούμενο συμφέρον της ανήλικης, στο παρόν στάδιο, που άρχισε να φοιτά στο Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, είναι να συνεχίσει να φοιτά στο Γυμνάσιο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Σε μεταγενέστερο στάδιο, κατά την εκδίκαση της κύριας υπόθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 6
(3)του Νόμου 216/90, το Δικαστήριο θα ζητήσει από την ανήλικη τη γνώμη της, την οποία γνώμη δεν έχω στο παρόν στάδιο, ούτε επιτρέπεται στο παρόν στάδιο να ακούσω τη γνώμη της ανήλικης. Αυτό είναι νομολογιακά καθιερωμένο και είναι δικαίωμα του Δικαστηρίου, χωρίς να δεσμεύεται το Δικαστήριο, να αποφασίζει ελεύθερα αφού ακούσει προηγουμένως τη γνώμη του ανήλικου. Στο παρόν στάδιο, με όλα τα δεδομένα που έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο, και ενεργώντας με βάση τη συμφυή εξουσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου να ενεργεί ως parens patriae προκειμένου να προστατεύσει την ανήλικη, απορρίπτει την αίτηση του Αιτητή για μεταγραφή της ανήλικης. Η ανήλικη θα παραμείνει στο σχολείο που φοιτά μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας, και ενόψει του αποτελέσματος, κρίνει ότι είναι ορθό και δίκαιο, υπό τις περιστάσεις, όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ................ Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο