Δημήτρης Μιχαήλ Δημητρίου ν. Κυριακή Θεορή Ιωάννου, Αρ. Αίτησης: 14/2014, 26/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2014:11 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 14/2014 Μεταξύ: Δημήτρης Μιχαήλ Δημητρίου Αιτητής -και- Κυριακή Θεορή Ιωάννου Καθ΄ ης η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 7.5.2014 Ημερομηνία: 26.9.
- Εμφανίσεις: Για Αιτητή: Η κα Στυλιανού. Για Καθ΄ης η αίτηση: Ο κ. Τ. Κουμής. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής διατάχθηκε, με το διάταγμα που εκδόθηκε εκ συμφώνου από το Οικογενειακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στις 16.3.2009, στην αίτηση διατροφής με αρ. 12/2008, να καταβάλλει στην Καθ΄ ης η αίτηση από την 1.4.2009 το ποσό των €350,00 το μήνα «συμπεριλαμβανομένων των ιδιαιτέρων μαθημάτων στα Αγγλικά και της Λέσχης», ως η συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Ανδρούλλας Δημητρίου. Με την εναρκτήρια αίτηση του ημερ. 7.5.2014 ζητά την αναστολή της ισχύος του πιο πάνω διατάγματος ή την τροποποίηση του ώστε το ποσό της συνεισφοράς του για τη διατροφή της κόρης του Ανδρούλλας να μειωθεί στα €150.- το μήνα. Η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση δεν έχει καταχωρηθεί ακόμα. Με την κρινόμενη αίτηση ημερ. 7.5.2014, ο Αιτητής ζητά την ίδια πιο πάνω θεραπεία, ήτοι την έκδοση προσωρινού διατάγματος για τη μείωση του ποσού της συνεισφοράς του στο ποσό των €150,00 το μήνα. Η Καθ΄ ης η αίτηση, στην οποία με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, στις 20.6.2014, καταχώρησε ένσταση εγείροντας δώδεκα λόγους ένστασης. Αναφορά σ΄ όσους απ΄ αυτούς προωθήθηκαν θα γίνει πιο κάτω. Η αίτηση έχει ως υπόβαθρο την ένορκη δήλωση του Αιτητή και τρία τεκμήρια. Ως προς τη διαφοροποίηση των συνθηκών στις οποίες στηρίχθηκε το διάταγμα διατροφής του οποίου ζητείται η τροποποίηση, σημαντικά είναι τα αναφερόμενα από τον Αιτητή στις παραγράφους 10-15 της ένορκης δήλωσης του, το περιεχόμενο των οποίων παρατίθεται αυτούσιο πιο κάτω: «
- Από την έκδοση του αναφερόμενου διατάγματος έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά οι συνθήκες και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίχθηκε η έκδοση του και ως τούτο καθίσταται αναγκαία η αναστολή ή τροποποίηση του.
- Συγκεκριμένα όταν εκδόθηκε το πιο πάνω αναφερόμενο διάταγμα εγώ εργαζόμουν ως αποθηκάριος σε ξενοδοχείο στην Αγία Νάπα και λάμβανα μηνιαίο εισόδημα €
- Περαιτέρω λάμβανα το ποσό των €413 μηνιαίως ως σύνταξη παθόντων από το κράτος και εισέπραττα και το ποσό των €200 μηνιαίως ως ενοίκιο καταστήματος που ενοικιάζω στην Αθήνα. Σήμερα δεν εργάζομαι, είμαι άνεργος τα τελευταία 2 χρόνια περίπου, συγκεκριμένα από τις 28/08/
- Επιπρόσθετα λόγω της Οικονομικής Κρίσης που πλήττει την Ελλάδα ο ενοικιαστής του καταστήματος αδυνατεί να καταβάλει το ενοίκιο το τελευταίο διάστημα με αποτέλεσμα το μόνο εισόδημα που λαμβάνω να είναι το ποσό των €413 που ως σύνταξη παθόντων (ενδεικτικά επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο Διπλώματος από την Κυπριακή Δημοκρατία με το οποίο του απονεμήθηκε το μετάλλιο Υπέρ Ελευθερίας και Δημοκρατίας (και ως Τεκμήριο 3 το δελτίο εγγραφής υποψηφίου στο Τμήμα Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων).
- Περαιτέρω έχω την υποχρέωση να αποπληρώνω χρέος ύψους περίπου €15.000 προς την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρους, ως υπόλοιπο στεγαστικού δανείου, για το οποίο οφείλω να πληρώνω το ποσό των €600 μηνιαίως. Τώρα ένεκα του ότι δεν εργάζομαι αδυνατώ να πληρώσω οτιδήποτε έναντι του χρέους αυτού το οποίο αυξάνεται εξ΄ αιτίας των τόκων.
- Επιπλέον επειδή η ανήλικη μεγάλωσε ηλικιακά, δεν χρήζει φιλοξενίας και δεν φιλοξενείται στην Λέσχη για την οποία απαιτείτο το ποσό των €72 το οποίο συμπεριλήφθηκε στο ποσό της ρηθείσας μηνιαίας διατροφής ύψους €350 δυνάμει του διατάγματος ημερομηνίας 16/03/
- Περαιτέρω εξ όσων γνωρίζω ότι τα εισοδήματα της Καθ΄ ης η αίτηση από την έκδοση του διατάγματος δεν έχουν διαφοροποιηθεί ή/και έχουν αυξηθεί. Η Καθ΄ ης η αίτηση τόσο κατά την έκδοση του ρηθέντος διατάγματος διατροφής όσο και σήμερα, εργάζεται στο Νοσοκομείο Παραλιμνίου. Το εισόδημα της από την εν λόγω εργασία κατά την έκδοση του προαναφερόμενου διατάγματος ήταν €1000, ενώ σήμερα το μηνιαίο εισόδημα της είναι πέραν των €1200.-. Επιπλέον η Καθ΄ ης η αίτηση λαμβάνει επίδομα μονογονεϊκής οικογένειας από το Υπουργείο Οικονομικών για την ανήλικη και επίδομα τέκνου.
- Είναι εμφανές ότι από την έκδοση του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 16/03/2009 έχουν διαφοροποιηθεί οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε και τα δεδομένα επί των οποίων στηρίχτηκε η έκδοση του, σε βάρος μου. Συγκεκριμένα, μειώθηκαν τα εισοδήματα μου σε αντίθεση με τα εισοδήματα της Καθ΄ ης η αίτηση τα οποία αυξήθηκαν και περαιτέρω η ανήλικη δεν φιλοξενείται πλέον από την Λέσχη που φιλοξενείτο όταν εκδόθηκε το διάταγμα.» Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης είναι η ένορκη δήλωση της Καθ΄ ης η αίτηση και δύο τεκμήρια. Σ΄ αυτήν η Καθ΄ ης η αίτηση αρνείται, μεταξύ άλλων και τα αναφερόμενα από τον Αιτητή στις παραγράφους 10-15 της ένορκης δήλωσης του και συμπληρώνει: «
- Αναφορικά με την παράγραφο 12 της Ένορκης Δήλωσης του αιτητή ότι δήθεν πληρώνει δόση εκ €600,00 μηνιαίως δανείου ύψους €15.000: στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Φρενάρους είναι ψευδής για τον λόγο ότι το εν λόγω δάνειο έχει εξοφληθεί. Βλ. Σχετική Βεβαίωση Τεκ.Β.
- Περαιτέρω αναφέρω ότι όλα τα εισοδήματα μου από την εργασία μου τα χρησιμοποιώ για την διατροφή συντήρηση μας και μόρφωση των τέκνων μου μεταξύ ο Θεόδωρος Αμβροσίου, που είναι φοιτητής τον οποίο συντηρώ αποκλειστικά.
- Αρνούμαι τους ισχυρισμούς του αιτητή στην ένορκη δήλωση του και ισχυρίζομαι ότι ο αιτητής απέκρυψε και εξακολουθεί να αποκρύβει από Δικαστήριο τα πραγματικά αληθινά εισοδήματα του.
- Αρνούμαι τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης και ισχυρίζομαι ότι ο αιτητής έχει εισοδήματα και απλά προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει την πληρωμή της διατροφής». Κατά την ακρόαση της αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Έγινε δε παραδεκτό ότι το ποσό της διατροφής που καταβάλλεται σήμερα, με τις εκ του Νόμου προβλεπόμενες αυξήσεις, ανέρχεται στα €425, το μήνα. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. [βλ. μεταξύ άλλων Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 A.A.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253, Μ & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.α. ν. Timberland Co.
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2081, Ντάγκλας ν. Ντάγκλας
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 629, Reckendorfer v. Reckendorfer
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1132]. Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152]. Στην απόφαση Κυτάλα (ανωτέρω) τονίστηκε πως το ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις δε σημαίνει ότι το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα, αλλά η έκδοση του υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας δε θα πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό μόνο να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση [βλ. Jonitexo Ltd n. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Η εξουσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου να τροποποιεί προηγούμενη απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου στηρίζεται στο άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90)το οποίο προβλέπει: «Αν αφότου εκδόθηκε απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής». Το πιο πάνω άρθρο ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Χρ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 195, όπου στη σελ. 201 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του Άρθρου 38 του Ν.216/90, δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την εκδίκαση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά, δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου.» Ακολουθεί πως η τροποποίηση προηγούμενης απόφασης από ομοβάθμιο δικαστήριο γίνεται μόνο και πάντοτε στο πλαίσιο άσκησης πρωτογενούς εξουσίας (βλ. Orphanides v. Michaelides
(1968)1 Α.Α.Δ. 295 και Ζένιου ν. Ζένιου
(1989)1 Α.Α.Δ. 796) γι΄ αυτό και δεν θα συμφωνήσω με το συνήγορο της Καθ΄ ης η αίτηση πως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν παρέχεται δικαιοδοτικό πλαίσιο εξέτασης της αίτησης και ότι το δικαστήριο λειτουργεί ως εφετείο. Ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ό,τι ακολουθεί ακόμη, στη βάση της Χριστοδούλου (ανωτέρω), είναι πως η μεταβολή των όρων της προηγούμενης απόφασης θα πρέπει να είναι μεταγενέστερη του χρόνου έκδοσης της. Ακολουθεί, τέλος, ως ζήτημα κοινής λογικής, πως μόνο γεγονότα που, στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης τροποποίησης, έχουν συντελεσθεί, μπορούν να αποτελέσουν το πραγματικό της βάθρο. Ο Αιτητής πρόβαλε οικονομική αδυναμία να αντεπεξέλθει στην καταβολή του οφειλόμενου ποσού για τη διατροφή της θυγατέρας του. Οι συνθήκες που κατά την εκδοχή του δικαιολογούν την τροποποίηση αφορούν την απώλεια της εργασίας του ως αποθηκάριος από τις 28.8.2012, το γεγονός ότι ο ενοικιαστής του, λόγω της οικονομικής κρίσης, δεν καταβάλλει σ΄ αυτόν το ενοίκιο που του οφείλει το οποίο ανέρχεται στα €200,- το μήνα, ότι αποπληρώνει στεγαστικό δάνειο με δόση €600,- το μήνα και ότι η ανήλικη δεν φοιτά πλέον στη Λέσχη, γι΄ αυτό και δεν υπάρχει ως έξοδο το ποσό των €72,- που καταβαλλόταν γι΄ αυτό το σκοπό. Ακόμα ότι τα εισοδήματα της Καθ΄ ης η αίτηση έχουν αυξηθεί. Σπεύδω να αναφέρω ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή για μη είσπραξη του ενοικίου που του οφείλεται δεν έχει σημασία. Και τούτο γιατί αποτελεί διαφορά μεταξύ του ίδιου και του ενοικιαστή του και για την αξίωση του αυτή θα πρέπει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα. Ούτε σημασία έχει το ότι καταβάλλει δόση σε στεγαστικό δάνειο. Η κατ΄ αυτόν τον τρόπο προσπάθεια του Αιτητή να αποκτήσει περιουσία δεν επηρεάζει τη συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης [Χρ. Χαραλάμπους ν. Χ. Χαραλάμπους
(2010)1 Α.Α.Δ. 951]. Αφήνω που σύμφωνα με τη θέση της Καθ΄ ης η αίτηση το δάνειο αυτό έχει εξοφληθεί. Ως γεγονότα όμως παραμένουν η απώλεια της εργασίας του Αιτητή και η μη φοίτηση της ανήλικης πλέον στη Λέσχη. Η στάση της Καθ΄ ης η αίτηση ως προς τα πιο πάνω με την γενική άρνηση τους αλλά και τη γενική θέση ότι «ο αιτητής έχει εισοδήματα και απλά προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει την πληρωμή της διατροφής» αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να αληθεύουν, στο πλαίσιο πάντα της πιθανολόγησης που ισχύει στο στάδιο παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας. Με βάση τα πιο πάνω προκύπτει ότι πληρούνται και η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, που είναι, ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία και να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή «χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο», το Δικαστήριο είναι ικανοποιημένο ότι πληρείται και αυτή η προϋπόθεση. Και τούτο γιατί αν όντως υπάρχει οικονομική αδυναμία εκ μέρους του Αιτητή να καταβάλλει το οφειλόμενο ποσό διατροφής, με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγηθεί στη φυλακή και θα θέσει σε κίνδυνο τόσο τη δική του επιβίωση όσο και του τέκνου του. Με την παραδοχή της Καθ΄ ης η αίτηση για έκδοση ενταλμάτων φυλάκισης εναντίον του Αιτητή είναι επόμενο πως αν η επέμβαση του Δικαστηρίου δεν είναι άμεση για την τροποποίηση του διατάγματος, έστω και προσωρινά, οι δυσάρεστες συνέπειες που αναφέρονται πιο πάνω θα επισυμβούν και ναι θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, δεν τίθεται θέμα επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων που σύμφωνα με τη νομολογία σχετίζεται με την προϋπόθεση αυτή. Άλλος λόγος ένστασης που εγέρθηκε και προωθήθηκε από το συνήγορο της Καθ΄ ης η αίτηση αφορά την ύπαρξη δεδικασμένου για το λόγο ότι «ο Αιτητής καταχώρησε το ίδιο και παρόμοιο αίτημα με την Αίτηση 45/2012 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, την οποία απέσυρε την 2.6.2014 ανεπιφύλακτα και χωρίς να ζητήσει άδεια από το Δικαστήριο να καταχωρήσει νέα αίτηση .». Η θέση της άλλης πλευράς ήτο πως δεν υπάρχει ταύτιση των επιδίκων θεμάτων μεταξύ των δύο διαδικασιών. Με την προηγούμενη αίτηση του ο Αιτητής ζητούσε την ακύρωση του επίδικου διατάγματος διατροφής και την έκδοση διατάγματος διατροφής για συνεισφορά της Καθ΄ ης η Αίτηση στη διατροφή της ανήλικης που τότε διέμενε μαζί του. «Ο Αιτητής απέσυρε την ... αίτηση αφού πλέον δεν ισχύουν τα γεγονότα στα οποία στηρίχθηκε και την καταχώρησε αφού τώρα η ανήλικη διαμένει με την Καθ΄ ης η αίτηση». Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι η εφαρμογή της αρχής του δεδικασμένου προϋποθέτει ότι: (ι) Η απόφαση είναι τελεσίδικη, (ιι) Υπάρχει ταύτιση διαδίκων και (ιιι) Ταύτιση επίδικων θεμάτων. Από τις πιο πάνω τοποθετήσεις των δύο πλευρών φαίνεται ότι ικανοποιείται μόνο η δεύτερη προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα του δεδικασμένου, δηλαδή η ταύτιση διαδίκων, η οποία δεν αμφισβητείται. Δεν έχουν όμως τεθεί οποιαδήποτε στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου που να δείχνουν ότι το κώλυμα του δεδικασμένου μπορεί και είναι ορθό να τεθεί σε εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση στη βάση ικανοποίησης της πρώτης και τρίτης προϋπόθεσης. Συνακόλουθα καταλήγω στην απόρριψη του σχετικού λόγου ένστασης. Το όλο θέμα, υπό τις περιστάσεις, θα πρέπει να αφεθεί προς απόφανση στο στάδιο εξέτασης της εναρκτήριας αίτησης όπου επίσης εγείρεται από την Καθ΄ ης η αίτηση, ως προδικαστική ένσταση. Βέβαια η απόρριψη των πιο πάνω ζητημάτων και η συνδρομή των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν οδηγούν το δίχως άλλο στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, αλλά θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον η έκδοση του είναι δίκαια και εύλογη. Διατηρώ υπόψη μου πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξη σε εύρημα σε σχέση με τις δυνατότητες των διαδίκων και τον καθορισμό της συνεισφοράς του καθενός από αυτούς στη διατροφή της ανήλικης ο οποίος δεν μπορεί να γίνει επακριβώς. Υπόψη μου έχω επίσης και το αναντίρρητο γεγονός πως τα έξοδα διατροφής δεν είναι σταθερά (βλ. Μαρκουλλίδης ν. Μαρκουλλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386). Ο χρόνος που μεσολάβησε από την έκδοση του επίδικου διατάγματος μέχρι σήμερα είναι καθοριστικός στη διαφοροποίηση των αναγκών της ανήλικης, στοιχείο που μαζί με το παραδεκτό γεγονός του τερματισμού του εξόδου των €72,- για τη φοίτηση της ανήλικης στη Λέσχη, προσμετρά στην κρίση του Δικαστηρίου. Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι η επαναφορά της διατροφής στο ποσό των €350,- το μήνα μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της υπόθεσης αυτής εφόσον κρίνω ότι είναι εγγύτερα στις σημερινές δυνάμεις του Αιτητή και πληρεί την υποχρέωση των γονέων να συνεισφέρουν από κοινού στη διαβίωση της ανήλικης, σ΄ αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης που διανύουμε, τα αποτελέσματα της οποίας, αναπόφευκτα, επηρεάζουν όχι μόνο τους γονείς αλλά και τα παιδιά. Συνακόλουθα εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο τροποποιείται το προηγούμενο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/3/2009 που εκδόθηκε στην αίτηση με αριθμό 12/2008 και με το οποίο διατάσσεται ο Αιτητής όπως καταβάλλει στην Καθ΄ ης η αίτηση από 1/11/2014 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα το ποσό των €350,- το μήνα, ως η συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Ανδρούλλας Δημητρίου. Τα έξοδα ν΄ ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως αίτησης. (Υπ.)............. Δ. Κούσιου, Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο