Έβελυν Χριστοδούλου ν. Κenneth Keyes, Αρ. Αίτησης: 346/2014, 20/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEF:2015:2 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Φ. Κωνσταντίνου, Δ. Αρ. Αίτησης: 346/2014 Μεταξύ: Έβελυν Χριστοδούλου Αιτήτρια και Κenneth Keyes Καθ' ου η αίτηση ----------------------------- Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 19.2.2015 Ημερομηνία: 20 Mαρτίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Χρ. Λειβαδιώτου Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Ε. Ευθυμίου για Δράκο και Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αιτήτρια ζητά με την εναρκτήρια αίτηση την έκδοση διατάγματος με το οποίο να καθοριστεί η συνεισφορά του καθ'ου η αίτηση στη διατροφή του ανήλικου τέκνου τους Έιθνε-Αλεξάνδρας Χριστοδούλου στο ποσό των €1.220,00 το μήνα, με βάση τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 (Ν 216/90), στο εξής «ο Νόμος». Με μονομερή αίτηση της ζήτησε την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής του τέκνου τους του ίδιου ποσού ως η εναρκτήρια αίτηση. Το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδόθηκε μονομερώς. Δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για επίδοση της αίτησης στον καθ'ου η αίτηση και έχει καταστεί διά κλήσεως. Η δικηγόρος του καθ'ου η αίτηση δήλωσε στο Δικαστήριο ότι ο καθ'ου η αίτηση αποδεχόταν την έκδοση διατάγματος ποσού €200,00 το μήνα ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του. Το εν λόγω ποσό δεν έγινε αποδεκτό από τη δικηγόρο της αιτήτριας. Ο καθ'ου η αίτηση αποδέχθηκε, με την ένσταση που καταχώρισε, την έκδοση διατάγματος ποσού €270,00 το μήνα. Το εν λόγω ποσό δεν έγινε αποδεκτό από τη δικηγόρο της αιτήτριας, η οποία επέμενε στην έκδοση διατάγματος ποσού €1.220,00 το μήνα. Η ενδιάμεση αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, η οποία αναβλήθηκε λόγω της μονομερούς αίτησης της αιτήτριας ημερομηνίας 19.2.2015 με την οποία ζητά άδεια να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η αίτηση αυτή με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε στον καθ'ου η αίτηση, ο οποίος αντιτίθεται στο εν λόγω αίτημα καταχωρώντας ένσταση. Το αίτημα της αιτήτριας να της δοθεί άδεια για αντεξέταση του καθ'ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του, που συνοδεύει την ένσταση του στην ενδιάμεση αίτηση έκδοσης διατάγματος διατροφής, απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.2.2015. Δεν πρόκειται για εισήγηση του Δικαστηρίου όπως λανθασμένα αναφέρει στην αγόρευση της η δικηγόρος της αιτήτριας. Η αιτήτρια έκρινε ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του καθ'ου η αίτηση που συνοδεύει την ένσταση του χρήζει απάντησης. Για το λόγο αυτό ζητά να της επιτραπεί να προβεί στην καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τη δική της θέση. Επισύναψε στην αίτηση της την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Συνεπώς τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου τα συγκεκριμένα γεγονότα, τα οποία αιτείται να περιλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της. Ο καθ'ου η αίτηση αντιτίθεται στο εν λόγω αίτημα. Πρόβαλε ότι στη νομική βάση της εξεταζόμενης αίτησης δεν αναφέρεται η Δ.48 Θ.4
(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Πρόβαλε περαιτέρω αναφορικά με την ουσία του αιτήματος ότι η αιτήτρια δεν απέδειξε «καλό λόγο» για την αιτούμενη άδεια να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, επιδιώκει την εισαγωγή μαρτυρίας η οποία ήταν γνωστή σ' αυτή και μπορούσε να περιληφθεί στην αρχική ένορκη δήλωση της καθώς και ότι επιδιώκει την εισαγωγή μαρτυρίας σε άσχετα θέματα. Κατά την ακρόαση της εξεταζόμενης αίτησης οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Η δικηγόρος της αιτήτριας υποστήριξε στην αγόρευση της ότι με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση τεκμηριώνεται «ο καλός λόγος» για να δοθεί η αιτούμενη άδεια και το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει το αίτημα της αιτήτριας, ώστε να τεθούν ενώπιον του όλα τα γεγονότα που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι θέσεις της. Η δικηγόρος του καθ'ου η αίτηση υποστήριξε στην αγόρευση της την απόρριψη της αίτησης αναπτύσσοντας τους λόγους που πρόβαλε στην ένσταση του καθ'ου η αίτηση, τους οποίους παρέθεσα ανωτέρω. Νομική εξέταση: Η εξεταζόμενη αίτηση βασίζεται στη Δ.48 Θ.4
(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στην οποία καθορίζεται: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ....» Εξέτασα αρχικά τον ισχυρισμό του καθ'ου η αίτηση ότι η νομική βάση της εξεταζόμενης αίτησης δεν περιέχει τη Δ.48 Θ.4
(2). Αναμφίβολα, το νομικό υπόβαθρο της αίτησης, με αναφορά στο άρθρο της νομοθεσίας και στον ειδικό θεσμό που το στοιχειοθετούν πρέπει να καθορίζεται. Στη συγκεκριμένη περίπτωση στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται η Δ.48. Πέραν τούτου, το αίτημα της αιτήτριας είναι συγκεκριμένο και προσδιορίζεται με ακρίβεια. Ασκώντας τη διακριτική εξουσία μου κρίνω ότι η παράλειψη αναφοράς του Θ.4
(2)της Δ.48 στη νομική βάση της εξεταζόμενης αίτησης δεν οδηγεί σε ακυρότητα της διαδικασίας. Συνεπώς εξέτασα το αίτημα της αιτήτριας. Προκύπτει ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αφού ικανοποιηθεί ότι τεκμηριώνεται «καλός λόγος» για το αίτημα αυτό. Η έννοια «καλός λόγος» θα πρέπει να ερμηνεύεται σε σχέση με το δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα. Κρίσιμο είναι να εξετάζεται από το Δικαστήριο τι ακριβώς επιδιώκεται με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εάν επιδιώκεται τροποποίηση ή αλλοίωση, εκ των υστέρων, γεγονότων που αναφέρθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση ή πρόσθεση γεγονότων που ήταν στη σφαίρα της γνώσης της αιτήτριας, δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτό το αίτημα. Εάν όμως επιδιώκεται απάντηση ισχυρισμών, τους οποίους η αιτήτρια δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης, τότε υπάρχει ο «καλός λόγος». Προσπάθησα να εντοπίσω τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία η αιτήτρια επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, ώστε να απαντήσει στους ισχυρισμούς του καθ'ου η αίτηση και να δώσει τη δική της θέση στους ισχυρισμούς του. Διαπιστώνω ότι η αιτήτρια επιδιώκει να παραθέσει αρκετούς ισχυρισμούς οι οποίοι είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα, γεγονός που αναφέρει και η ίδια. Επισημαίνω ότι η προβολή ισχυρισμών από τον καθ'ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του που τέθηκαν ως απάντηση στους ισχυρισμούς της αιτήτριας στην ένορκη δήλωση της ή ως δικοί του αρχικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα, δεν χρήζουν απάντησης και δεν ικανοποιούν την ανάγκη ύπαρξης «καλού λόγου» για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Κρίνω όμως ότι κάποιοι ισχυρισμοί που η αιτήτρια επιδιώκει να περιλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της είναι ουσιώδεις για την εκδίκαση της ενδιάμεσης αίτησης και με αυτούς επιδιώκεται απάντηση των ισχυρισμών του καθ'ου η αίτηση, τους οποίους η αιτήτρια δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης. Αν δεν δοθεί η ευκαιρία αυτή στην αιτήτρια ενδεχομένως να θεωρηθεί ότι τους αποδέχεται. Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Χρ. Κώστα ν. Ε. Κώστα
(2003)1 ΑΑΔ 269, 272-273, λέχθηκαν τα πιο κάτω σχετικά για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης: «..Τούτο ο Εφεσείων απέτυχε εντελώς να κάνει εφ' όσον ούτε αντεξέτασε την Εφεσίβλητη για να υποσκάψει ενδεχομένως τους δικούς της ισχυρισμούς ούτε επεδίωξε να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να τους αντικρούσει και να θέσει τη δική του εκδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου.» Επισημαίνω ότι στο στάδιο εξέτασης κατά πόσο θα εκδοθεί ενδιάμεσο διάταγμα, δεν αποφασίζονται αμφισβητούμενα θέματα, τα οποία θα εξεταστούν και θα αποφασιστούν στο στάδιο εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης, στη δίκη επί της ουσίας της υπόθεσης. Όπως έχει κριθεί στη νομολογία, η διαδικασία για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος δεν πρέπει να μετατρέπεται σε δίκη επί της ουσίας [Νικόλα ν. Κεφάλα
(1998)1 ΑΑΔ 1400]. Έχει κατ' επανάληψη κριθεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι στο στάδιο αυτό, ο αιτητής θα πρέπει να αποδείξει, για να εκδοθεί ένα ενδιάμεσο διάταγμα, ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60)[The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253]. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει στο στάδιο αυτό σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, η οποία προκύπτει από συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις, για εξαγωγή ευρημάτων (The Jonitexo Ltd. v. Adidas, ανωτέρω). Για τους λόγους που παρέθεσα, το αίτημα της αιτήτριας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιτυγχάνει μερικώς. Ασκώντας τη διακριτική εξουσία μου επιτρέπω την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της αιτήτριας όσο αφορά τα γεγονότα που αναφέρονται στις παραγράφους 4.ι, 4.κ, 5, 6 και 7 της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, τα οποία παραθέτω πιο κάτω:
- Από την παράγραφο 4.ι τα εξής: «δυστυχώς παρ' όλες τις προσπάθειες μου .....................και κατακριτέο.»
- Από την παράγραφο 4.κ τα εξής: «Από τη διάσταση μας και μέχρι σήμερα....................δια τη διατροφή της.»
- Από την παράγραφο 5 τα εξής: «Ο καθ'ου επίσης αναφέρει ότι επιθυμεί όπως ........................ νιπτήρες.»
- Από την παράγραφο 6 τα εξής: «Αρνούμαι την παρ. 8 της έν. δήλωσης του καθ'ου ................αυτά μου έλεγε.»
- Από την παράγραφο 7 τα εξής: «Έχω κάνει............... ........όπως ρητά τονίζω.» Η εξεταζόμενη αίτηση απορρίπτεται ως προς το υπόλοιπο μέρος της. Τα έξοδα της εξεταζόμενης αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 4.11.
- Φ. Κωνσταντίνου, Δ. sn cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο