Σ. Π. ν. Έ. Γ., Αρ. Αίτησης 1/2011, 7/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ Αρ. Αίτησης 1/2011 ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Α. Σεργίδη, Πρ. 7 Οκτωβρίου 2015 Μεταξύ: Σ. Π., [ ] 55, [ ] Αιτητή και Έ. Γ., [ ] 21, [ ] Καθ΄ ης η Αίτηση ---------------------------------------- Εμφανίσεις: Μ. Χάσικος για Μιχαλάκη Κυπριανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε. για Αιτητή. Μ. Θρασυβούλου (κα) για Μιχάλη Βορκά & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. για Καθ΄ ης η αίτηση. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτησή του ημερ. 4/1/2011, ο Αιτητής ζητά τις ακόλουθες θεραπείες: «Α) Απόδοση στον Αιτητή του μέρους εκείνου της αύξησης της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση η οποία αποκτήθηκε από το γάμο των διαδίκων μετά το γάμο των διαδίκων και προέρχεται από τη συμβολή του Αιτητή και/ή λόγω καταπιστεύματος (trust). Β) Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης και/ή δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης κατά το ½ μερίδιο του συζυγικού οίκου που βρίσκεται στην οδό [ ] 21 στη [ ] εντός του πιο κάτω ακινήτου, ιδιοκτησίας της Καθ΄ης η αίτηση, με αριθμό εγγραφής [ ], Φ/ΣΧ. 37/29, Τεμάχιο [ ], Χωριό [ ], Έκταση 257 τ.μ. περίπου. Γ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την Καθ΄ης η αίτηση να μεταβιβάσει και εγγράψει επ΄ ονόματι του Αιτητή κατά το ½ μερίδιο της πιο πάνω περιγραφόμενης κατοικίας, που αντιπροσωπεύει τη συνεισφορά του Αιτητού στην ανέγερση και/ή απόκτηση και/ή ανακαίνιση και/ή αποπεράτωση της πιο πάνω περιγραφόμενης κατοικίας, εντός 30 ημερών από την έκδοση του. Δ) Διαζευκτικά προς τις παραγράφους Β και Γ, απόφαση για το ποσό των €250.000 που αντιπροσωπεύει το 50% της σημερινής αξίας και/ή κατά το χρόνο της διακοπής της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων της πιο πάνω περιγραφόμενης κατοικίας, τη συνεισφορά του Αιτητή στην απόκτηση και/ή ανέγερση και/ή ανακαίνιση και/ή αποπεράτωση της. Ε) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής δικαιούται το ποσόν των €400 μηνιαίως δια την χρήση της κατοικίας αποκλειστικά από την Καθ΄ης η αίτηση μετά την απομάκρυνση του Αιτητή κατόπιν ενεργειών της Καθ΄ης η αίτηση και/ή ως αντίτιμο και/ή λογικό ποσό αντίστοιχο της ενοικιαστικής αξίας και ότι η περιουσία αυτής αυξήθηκε από την χρήση της κατοικίας εκ μέρους της καθ΄ης η αίτηση. ΣΤ) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου διατάττον την καθ΄ης η αίτηση να καταβάλει στον Αιτητή το συνολικό ποσό των €9000 αντίστοιχον της ενοικιαστικής αξίας της επίδικης κατοικίας και/ή το εύλογο ποσό αντίστοιχο της ενοικιαστικής αξίας δια την αποκλειστική χρήση της επίδικης κατοικίας από 9/11/2008 μέχρι σήμερα από μέρους της Καθ΄ης η αίτηση. Ζ) Οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο θα θεωρήσει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Η) Έξοδα της αίτησης. Θ) Τόκο προς 5,5% επί παντός επιδικασθέντος ποσού από τις 8/11/2008 ημέρα διάστασης των διαδίκων και/ή από την καταχώρηση της αίτησης». Στις 29/9/2011 η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρισε υπεράσπιση και ανταπαίτηση και στις 29/11/2011 ο Αιτητής καταχώρισε απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Με Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 3/6/2015 η Καθ΄ ης η αίτηση στις 19/6/2015 καταχώρισε τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση και ακολούθως στις 29/6/2015 ο Αιτητής καταχώρισε απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, η οποία αποσύρθηκε και με άδεια του Δικαστηρίου και χωρίς να υπάρχει ένσταση καταχωρίστηκε εκ νέου στις 14/7/
- Στην ανταπαίτηση, η Καθ΄ ης η αίτηση ζητά τα ακόλουθα: «Α. Απόδοση στην Καθ΄ ης η αίτηση του μέρους εκείνου της αύξησης της περιουσίας του Αιτητή, η οποία αποκτήθηκε μετά το γάμο των διαδίκων ή πριν το γάμο με προοπτική του γάμου τους, η οποία προέρχεται από την συμβολή της Καθ΄ ης η αίτηση. Β. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά προς το Α απόφαση για το ποσό των Ευρώ 12,522 το οποίο αντιστοιχεί στα 38/68 της αξίας της εκποιηθείσας ασφάλειας από τον Αιτητή. Γ. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά προς το Α και Β ανωτέρω απόφαση και/ή Διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον Αιτητή να εγγράψει την Καθ΄ ης η αίτηση ως συνιδιοκτήτρια με τον Αιτητή όλων των μετοχών και/ή αξιογράφων και/ή ομολόγων Ασφάλεια Ζωής και/ή επί του χαρτοφυλακίου που ο Αιτητής απέκτησε κατά τη διάρκεια του γάμου. Δ. Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα με το Α, Β, και Γ ανωτέρω απόφαση και/ή Διάταγμα για οιονδήποτε ποσό το οποίο διαφανεί ότι αποτελεί το ήμισυ της αξίας των πιο πάνω αναφερομένων μετοχών και/ή αξιογράφων και/ή ομολόγων και/ή χαρτοφυλακίων του Αιτητή. Ε. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει εύλογη και/ή δίκαιη το Σεβαστό Δικαστήριο. ΣΤ. Νόμιμο τόκο και έξοδα». Η ακρόαση της αίτησης ξεκίνησε στις 13/2/
- Από πλευράς του Αιτητή, μαρτυρία έδωσαν με την ακόλουθη σειρά: ο Αιτητής, Σ. Π., ο Μ. Ξ. Γενικός Διευθυντής στη Laiki Financial Services και ο Σ. Π. εκτιμητής. Από πλευράς της Καθ΄ ης η αίτηση, μαρτυρία έδωσε η Καθ΄ ης η αίτηση Έ. Γ. και ο Ν. Κ., εκτιμητής. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών κατατέθηκαν γραπτώς στις 7/8/2015 και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε την ημέρα εκείνη. Tο Δικαστήριο, αφού μελέτησε όλη την ενώπιόν του μαρτυρία και τα εκατέρωθεν επιχειρήματα εκ των οποίων τα πρώτα έξι είναι παραδεκτά, προβαίνει στις εξής επισημάνσεις και ευρήματα επί των ουσιωδών θεμάτων:
- Ο γάμος των διαδίκων έγινε στις 23/8/1998 στον ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα στην Κακοπετριά.
- Από τον γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί, τον Α., ημερ. γέννησης [ ]/
- Διάσταση επήλθε μεταξύ των διαδίκων στις 8/11/
- Καθόλον τον ουσιώδη χρόνο ο Αιτητής ήταν στο επάγγελμα [ ], η δε Καθ΄ ης η αίτηση υπάλληλος της [ ].
- Οι διάδικοι υπέγραψαν συμβόλαιο για αγορά κατοικίας Τεκμήριο 6, για το ποσό των ΛΚ85.000, καταβλητέο ως ακολούθως: 8/3/2000 ΛΚ25.000 (€43.022) 10/5/2000 ΛΚ20.000 (€34.418) 30/7/2000 ΛΚ 36.000 (€61.952) Με την έκδοση τίτλων ΛΚ4.000 (€6.883) Σύνολο ΛΚ85.000 (€145.791)
- Οι διάδικοι στις 16/3/2000 συνήψαν δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου για το ποσό των ΛΚ30.000 (€47.457) (Τεκμήριο 12), το οποίο κατατέθηκε στον λογαριασμό τους στις 20/3/2000 (Τεκμήριο 3). Οι διάδικοι συνήψαν επίσης στεγαστικό δάνειο ύψους ΛΚ40.000 (€68.694) τον Ιούλιο του 2000, χωρίς όμως να κατατεθεί αντίγραφο του στεγαστικού δανείου. Το ακίνητο αρ. εγγραφής 0/[ ], αρ. τεμαχίου [ ], Φ/Σχ. 37/29, τ.μ. 552, [ ], ½ μερίδιο μεταβιβάστηκε στην Καθ΄ ης η αίτηση στις 12/8/
- (Βλ. Τεκμήριο 22).
- Στην παρ. 6.2 της γραπτής δήλωσής του, ο Αιτητής αναφέρει τα εξής αναφορικά με τους μισθούς τους από την εργασία τους: «6.
- Κατά την ημερομηνία του γάμου μας ο μηνιαίος μισθός μου ήταν £549.27 ή €939.25 (Τεκμήριο 1) ενώ της Καθ΄ ης η αίτηση ο μισθός της σύμφωνα με την ένορκη δήλωση περιουσίας ημερομηνίας 22/10/13 ήταν £450 ή €768». Στην παρ. 4 της γραπτής δήλωσής της, η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρει τα εξής επί του ίδιου θέματος των μισθών: «
(4)Με τον Αιτητή γνωριστήκαμε στην Κακοπετριά τον Οκτώβριο
- Ο Αιτητής βρισκόταν στην Κύπρο μετά την εργοδότηση του από την Κυπριακή Δημοκρατία στο [ ] ([ ]), και ελάμβανε μισθό ΛΚ530 και εγώ εργαζόμουν ως υπάλληλος στην [ ] λαμβάνοντας μισθό εκ ΛΚ625,68». Παρόλα αυτά, στην παρ. 8 των γεγονότων της αίτησης, ο Αιτητής αναφέρει τα εξής σε σχέση με τα εισοδήματα των διαδίκων: «
- Ο Αιτητής από την υπόσχεση γάμου του με την Καθ΄ ης η αίτηση ασκούσε το επάγγελμα του [ ] και από την εργασία του είχε εισόδημα €1700 περίπου το μήνα. Κατά το χρόνο της διάστασης ασκούσε το ίδιο επάγγελμα με εισόδημα €2000 περίπου». Στην τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτησή της, η Καθ΄ ης η αίτηση στην παρ. 6 αναφέρει ότι το περιεχόμενο της παρ. 8 είναι αποδεκτό. Κατά συνέπεια, υπάρχει πλήρης διάσταση μεταξύ της μαρτυρίας και των δικογράφων σε σχέση με τους μισθούς των διαδίκων. Είναι γεγονός ότι το πρώτο δάνειο εξοφλήθηκε απευθείας από τον μισθό της Αιτήτριας. Αναφορικά με το δεύτερο δάνειο, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι κατέβαλε το ποσό των €28.000, πράγμα το οποίο αμφισβητεί η Καθ΄ ης η αίτηση. Όπως θα φανεί κατωτέρω, το ποσό του δεύτερου δανείου δεν χρησιμοποιήθηκε για τους σκοπούς της απόκτησης της κατοικίας. Εάν θεωρήσω ότι οι πραγματικοί μισθοί των διαδίκων είναι αυτοί που αναφέρονται στη μαρτυρία τους, που δεν διαφέρουν κατά πολύ μεταξύ τους, θα ήταν αρκετά δύσκολο ή ακόμα και αδύνατο, εφόσον το πρώτο δάνειο αποκοπτόταν από τον μισθό της Καθ΄ ης η αίτηση, το υπόλοιπο του μισθού αυτής και ο μισθός του Αιτητή να μπορούσαν να συνδράμουν ουσιαστικά στην απόκτηση της επίδικης κατοικίας, λαμβανομένου υπόψη ότι είχαν τα καθημερινά τους έξοδα, πλέον τα έξοδα του παιδιού τους.
- Ο εκτιμητής του Αιτητή Σ. Π., εκτίμησε την αγοραία αξία του ½ μεριδίου της Καθ΄ ης η αίτηση στο επίδικο κτήμα κατά την ημέρα της διάστασης 8/11/2008 για €263.000, ενώ ο εκτιμητής της Καθ΄ ης η αίτηση Ν. Κ., κατά την ίδια ημερομηνία εκτίμησε την αγοραία αξία για €197.
- Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι το σπίτι τελικά κόστισε €205.200 (παρ. 10 της γραπτής δήλωσής του), η δε Καθ΄ ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι αυτό τελικά κόστισε €172.387 (παρ. 6 της γραπτής δήλωσής της). Η εκδοχή της Καθ΄ ης η αίτηση είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα, εφόσον η ίδια εξηγεί πού χρησιμοποιήθηκαν οι ΛΚ15.000 (παρ. 6 της γραπτής της δήλωσης) πέραν από το συνολικό ποσό που προβλέπεται στο συμβόλαιο με τον εργολάβο (Τεκμήριο 6), ενώ ο Αιτητής δεν αποδεικνύει το επιπλέον ποσό το οποίο ισχυρίζεται ότι καταβλήθηκε, ούτε ποιες ανάγκες κάλυψε. Το βάρος απόδειξης βαρύνει τον Αιτητή, ο οποίος δεν απέδειξε τον ισχυρισμό του. Εξάλλου, η παραδοχή στην οποία προβαίνει η Καθ΄ ης η αίτηση για το έξτρα ποσό είναι εναντίον του συμφέροντός της, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης που ακολουθεί και έχει σχέση με τον καθορισμό του μεριδίου ιδιοκτησίας που δικαιούται ο Αιτητής.
- Όταν καταβλήθηκε στον εργολάβο στις 8/3/2000, η πρώτη δόση των ΛΚ25.000 (€42.022), οι διάδικοι δεν είχαν λάβει το δάνειο των ΛΚ30.000 από την Τράπεζα Κύπρου. Η Καθ΄ ης η αίτηση είχε κατάθεση ΛΚ10.000 στην Τράπεζα Κύπρου, δηλαδή €17.174 (βλ. Τεκμήριο 25 κατάσταση λογαριασμού της Καθ΄ ης η αίτηση, όπου φαίνεται ότι 31 Αυγούστου 1998 ήταν κατατεθειμένα £10.000), που προφανώς θα χρησιμοποιήθηκε, ενώ τα υπόλοιπα για την κάλυψη της πρώτης δόσης φαίνεται ότι καταβλήθηκαν από τις πωλήσεις μετοχών στις οποίες προέβη ο Αιτητής. Σημειωτέον εδώ ότι, όπως προκύπτει από τα Τεκμήριο 19 και 20, ο Αιτήτης είχε λάβει από χρηματιστηριακές πράξεις τα ακόλουθα ποσά τις ακόλουθες ημερομηνίες: Από το Τεκμήριο 19: «Α. 28/1/2000 επιταγή Τράπεζας Κύπρου με αριθμό [ ] για το ποσό των £718,
- Β. 3/2/2000 επιταγή Τράπεζας Κύπρου με αριθμό [ ] για το ποσό των £10.599,
- Γ. 11/4/2000 επιταγή Τράπεζας Κύπρου με αριθμό [ ] για το ποσό των £7.434,
- Δ. 25/4/2000 επιταγή Τράπεζας Κύπρου με αριθμό [ ] για το ποσό των £6.000,
- Ε. 27/4/2000 επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό [ ] για το ποσό των £27.333,
- Ζ. 3/5/2000 επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό [ ] για το ποσό των £977,32». Από το Τεκμήριο 20: «Α. 28/1/2000 επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό [ ] για το ποσό των £53.588,
- Β. 3/2/2000 επιταγή Τράπεζας Κύπρου με αριθμό [ ] για το ποσό των £1.995,58». Άρα, η συνεισφορά του Αιτητή σε σχέση με την πρώτη δόση ήταν ΛΚ25.648, δηλαδή το 61% της πρώτης δόσης. Στην παρ. 5(α) της τροποποιημένης υπεράσπισης και ανταπαίτησης της, η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρει ότι ο πατέρας της, της έδωσε δυνάμει δωρεάς ή χαριστικής αιτίας κατά ή περί το έτος 1998 €42.715,04 (ΛΚ25.000). Όμως κατά την ακροαματική διαδικασία η Καθ΄ ης η αίτηση δεν απέδειξε ότι είχε κατά τον χρόνο του γάμου ποσό πέραν των ΛΚ10.000
- Η δεύτερη δόση που ήταν καταβλητέα στον εργολάβο σύμφωνα με το συμβόλαιο ανερχόταν σε €34.418 (ΛΚ20.000). Είναι παραδεκτό ότι ο Αιτητής έδωσε στην Καθ΄ ης η αίτηση το ποσό των ΛΚ27.634, ήτοι €47.
- Το ποσό αυτό ισχυρίζεται η Καθ΄ ης η αίτηση ότι ήταν το ποσό των δώρων του γάμου ΛΚ20.000, το οποίο αν τόκιζε, όπως ισχυρίστηκε, θα αυξάνετο και ότι μόνο ένα μικρό μέρος του ποσού το οποίο της επέστρεψε ο Αιτητής ήταν στην ουσία κέρδος. Ισχυρίζεται η Καθ΄ ης η αίτηση ότι το ποσό αυτό της επιστράφηκε από τον Αιτητή μετά από πιέσεις της, πράγμα που και ο ίδιος παραδέχθηκε. Θα θεωρήσω ότι τη δεύτερη δόση την έχει καταβάλει εξ ολοκλήρου η Καθ΄ ης η αίτηση, γιατί τα χρήματα που πήραν από τον γάμο τους προήλθαν σχεδόν αποκλειστικά από δικούς της συγγενείς και φίλους. Στον γάμο προσήλθαν μόνο ελάχιστοι φίλοι και συγγενείς του Αιτητή από την Ελλάδα. Η Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρει στη γραπτή δήλωσή της τα εξής, τα οποία γίνονται πιστευτά, εφόσον δεν αντικρούστηκαν από τον Αιτητή: «Στο γάμο μας παρευρέθηκαν πέντε συγγενείς του, ως και ο ίδιος έχει παραδεχθεί κατά την αντεξέταση του από την κυρία Θ., στις 13/02/
- Τα έξοδα μετάβασης των συγγενών του από την Ελλάδα καταβλήθηκαν από εμάς λόγω του ότι δεν ήταν σε θέση να καταβάλουν το αντίτιμο για έκδοση εισιτηρίων, γεγονός που έγινε παραδεκτό από τον αιτητή. Το δώρο από τους γονείς του περιορίστηκε σε μια χρυσή λίρα η οποία δόθηκε σε μένα ως δώρο για το γάμο μας. Από το γάμο μας λάβαμε ενωρίτερα στις 3/8/1998 το ποσό των ΛΚ5.000 από τους γονείς μου Α. και Ρ. Γ. (επιθυμώ να καταθέσω επιταγή των γονέων μου ως ΤΕΚΜΉΡΙΟ) και επιπλέον λάβαμε από τους καλεσμένους μας το ποσό των ΛΚ13.500 το οποίο φαίνεται κατατιθεμένο στην σχετική βεβαίωση της Τράπεζας Κύπρου στον κοινό μας λογαριασμό [ ] αντίγραφο της οποίας επιθυμώ να καταθέσω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ. Επιπλέον εισπράξαμε και άλλα ποσά για τα οποία δεν έγινε κατορθωτό να εξεύρω τις καταθέσεις. Όσον αφορά τα έξοδα του γάμου τα κατέβαλαν εξ΄ ολοκλήρου οι γονείς μου». Όμως επειδή το ποσό των €47.457 που δόθηκε στην Αιτήτρια ήταν περισσότερο από το ύψος της δεύτερης δόσης, θεωρώ ότι ένα επιπλέον ποσό της τάξης των €10.000 λογικά και δίκαια ισοδυναμεί με συνεισφορά του Αιτητή για την επόμενη δόση, ποσό που προήλθε από κέρδος που ο ίδιος εξασφάλισε από αγορά και πωλήσεις μετοχών, έστω εάν τα αρχικά χρήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά μετοχών ήταν βασικά τα χρήματα που οι διάδικοι πήραν από τον γάμο τους.
- Η τρίτη δόση που ήταν καταβλητέα στον εργολάβο με βάση το συμβόλαιο ανερχόταν σε €61.
- Επιπλέον, υπήρξε η δόση €6.683 (ΛΚ4.000) κατά τη μεταβίβαση (δηλαδή η τέταρτη και τελευταία δόση του ακινήτου) και τέλος €26.596 για έξτρα εργασίες και εξόφληση εργολάβου, σύνολο €95.
- Για την εξόφληση του ποσού αυτού λογικά υπήρχαν διαθέσιμα τα ακόλουθα χρήματα: €51.627 (ΛΚ30.000) που προήλθαν από το πρώτο δάνειο, και δεν χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν την πρώτη δόση, €68.694 (ΛΚ40.000) που προήλθαν από το δεύτερο δάνειο, €10.000 για τα οποία αναφορά έγινε ανωτέρω ως συνεισφορά του Αιτητή από χρήματα που προήλθαν από πωλήσεις μετοχών, και €34.418 (ΛΚ20.000) που είχαν δώσει οι γονείς της Καθ΄ ης η αίτηση (βλ. Τεκμήριο 35 κατάθεση ΛΚ15.000 στον λογαριασμό της Καθ΄ ης η αίτηση ημερ. 3/8/2000 και Τεκμήριο 24 επιταγή για το ποσό των ΛΚ5.000 στο όνομα της Καθ΄ ης η αίτηση από τους γονείς της), σύνολο €164.
- Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία της Καθ΄ ης η αίτηση, η εξόφληση του δανείου των ΛΚ30.000 γινόταν με αποκοπές από τον μισθό της. Με αυτά τα χρήματα, δηλαδή το ποσό €164.739, που ήταν διαθέσιμα, οι διάδικοι μπορούσαν να καλύψουν την τρίτη και την τέταρτη δόση και τα έξτρα ποσά. Όμως η μεγάλη αυτή διαφορά μεταξύ του ποσού €164.739 και του ποσού €95.431 συνηγορεί υπέρ της θέσης της Καθ΄ ης η αίτηση ότι τις €68.694 (ΛΚ40.000) του δεύτερου δανείου τις καρπώθηκε αποκλειστικά ο Αιτητής. Δέχομαι αυτή τη θέση, αφού ο Αιτητής δεν απέδειξε καν πού κατατέθηκαν οι ΛΚ40.000, ούτε αναφέρει οτιδήποτε σχετικό στη γραπτή δήλωσή του. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι οι οφειλές που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο 12 δεν καλύφθηκαν από το δεύτερο δάνειο. Αν αφαιρεθεί από αυτό το ποσό των €164.739 το ποσό του δεύτερου δανείου, το ποσό που απομένει, ήτοι €96.045, ανταποκρίνεται στα ποσά που οφείλονταν με βάση τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο
- Συμπερασματικά, θεωρώ ότι ο Αιτητής συνεισέφερε για την απόκτηση της οικίας €35.848 (€25.848 + €10.000) επί του συνολικού ποσού που απαιτήθηκε.
- Παρόλο ότι κρίνω ότι το ποσό των ΛΚ40.000 του δεύτερου δανείου δεν χρησιμοποιήθηκε για την απόκτηση της συζυγικής οικίας, ωστόσο το εν λόγω δάνειο είναι σχετικό με την υπόθεση αναφορικά με δύο σημεία: (α) Από αυτό παρέμεινε υπόλοιπο το οποίο επωμίστηκε αποκλειστικά η Καθ΄ ης η αίτηση που πρέπει σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Ορφανίδη v. Ορφανίδη
(1998)1 ΑΑΔ 179, 190, Σοφοκλέους v. Σοφοκλέους
(2005)1 ΑΑΔ 1030, 1033), να αφαιρεθεί από τη συνολική αύξηση της περιουσίας της για να εξευρεθεί η καθαρή συνολική περιουσία. Το υπό αναφορά υπόλοιπο που κλήθηκε η Καθ΄ ης η αίτηση να καταβάλει και αφορά την επίδικη κατοικία ήταν €38.331,24 (παρ. 18 της γραπτής δήλωσής της). Αυτό, θα πρέπει να προστεθεί στο κόστος απόκτησης της επίδικης κατοικίας, (€172.387 + €38.331,24 = €210.718) έστω και αν τα χρήματα που λήφθηκαν από το δάνειο δεν χρησιμοποιήθηκαν τελικά γι΄ αυτόν τον σκοπό. Διαφορετικά, ο Αιτητής θα επωφελείτο μεγαλύτερου μεριδίου επί της επίδικης κατοικίας, πράγμα που θα ήταν και άδικο, αλλά και αντινομικό. Καταληκτικά, υπολογίζεται η συνεισφορά του Αιτητή στην αύξηση της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση στο 1/6 (€210.718 : €35.848 = 5.9). Υπογραμμίζεται ότι η αύξηση της περιουσίας δεν θεωρείται το κόστος απόκτησης της κατοικίας, αλλά η ίδια η απόκτηση της επίδικης κατοικίας ως περιουσιακού αντικειμένου με οικονομική αξία. Γίνεται στην απόφαση του Δικαστηρίου υπολογισμός του κόστους απόκτησης της κατοικίας για να βρεθεί η συνεισφορά του Αιτητή στο περιουσιακό αυτό αντικείμενο, το οποίο ως ακίνητη ιδιοκτησία θεωρείται στοιχείο αυξητικό της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση. Γι΄ αυτό και η πρόσθεση του υπολοίπου του δανείου της Καθ΄ ης η αίτηση από το δεύτερο δάνειο στο κόστος απόκτησης της οικίας γίνεται όχι για να βρεθεί η καθαρή αξία της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση κατά τον χρόνο της διάστασης, αλλά για τον υπολογισμό της συνεισφοράς του Αιτητή στην απόκτηση της συζυγικής κατοικίας. Το άρθρο 14Ε του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/1991) παρέχει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάσει μεταβίβαση περιουσίας από τον ένα διάδικο στον άλλο. Δεν έχω άλλη επιλογή στην παρούσα υπόθεση από το να αποφασίσω αυτό, διότι οι δύο εκτιμητές που κλήθηκαν ως μάρτυρες από τις δύο πλευρές δεν έλαβαν υπόψη τους το γεγονός ότι η επίδικη κατοικία βρίσκεται σε τεμάχιο με αδιανέμητα μερίδια ιδιοκτησίας και ότι η Καθ΄ ης η αίτηση έχει μόνο ½ μερίδιο επί του ακινήτου αυτού και περαιτέρω ότι δεν έχει ληφθεί και εξασφαλιστεί τελική έγκριση της επίδικης οικίας και, ως εκ τούτου, ούτε ξεχωριστός τίτλος αυτής. Αυτός ο παράγοντας, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη από τους δύο εκτιμητές, διότι ένας μελλοντικός αγοραστής, εκ των πραγμάτων, θα ελάμβανε υπόψη του αυτό το μειονέκτημα. Ο εκτιμητής για την Καθ΄ ης η αίτηση ανέφερε ότι επειδή η Καθ΄ ης η αίτηση έχει κατοχή του ακινήτου, το υπό συζήτηση σημείο δεν είναι σημαντικό διότι εξάλλου «το 80% των κατοικιών δεν έχει εξασφαλίσει τελική έγκριση». Διαφωνώ με αυτή την προσέγγιση, εκτός του ότι είναι απόλυτη, και διότι οποιοσδήποτε πρόθυμος αγοραστής (willing purchaser) δεν θα ήθελε να είχε νομικές εκκρεμότητες στην αγορά ενός ακινήτου, η δε ασφάλεια και βεβαιότητα όσον αφορά τον τίτλο ιδιοκτησίας είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα όσον αφορά την αξία μιας ακίνητης ιδιοκτησίας. Για τον ανωτέρω λόγο, θεωρώ ότι δεν έχω έγκυρη και/ή αντιπροσωπευτική εκτίμηση για το επίδικο κτήμα. Στην υπόθεση Σοφοκλέους v. Σοφοκλέους, ημερομηνίας 22/7/2005, 1 ΑΑΔ 1030, 1033, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ανέφερε ότι: «Ορθά δε υπέδειξε το Δικαστήριο πως δεν μπορούσε να λειτουργήσει ως πραγματογνώμονας, για να αποτιμήσει το ενεργητικό της περιουσίας του Εφεσίβλητου κατά τον πιο πάνω χρόνο». Ομοίως, στην Μαυρίδης v. Dharaghji,
(1990)1 ΑΑΔ 1013, 1021 και στην Γενικού Εισαγγελέα v. Πότση και Πότση v. Γενικού Εισαγγελέα,
(2009)2 ΑΑΔ 252, 262-263, το Ανώτατο Δικαστήριο, παραπέμποντας σε προγενέστερη νομολογία επί του θέματος, τόνισε πως το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εμπειρογνώμονα και να ενεργεί ως τέτοιος. Εν πάση περιπτώσει, και αν λάμβανα υπόψη μου την αξία της επίδικης κατοικίας κατά τον χρόνο της διάστασης, και πάλι θα έπρεπε να εξεύρω ποια θα ήταν η συνεισφορά του Αιτητή στην απόκτηση της επίδικης κατοικίας. Εφόσον δεν επιδικάζω χρηματικό ποσό συνεισφοράς αλλά μερίδιο ακίνητης ιδιοκτησίας, οι εκτιμήσεις των εκτιμητών των δύο πλευρών δεν είναι βοηθητικές και, ως εκ τούτου, δεν προσθέτουν οτιδήποτε στο εύρημα του Δικαστηρίου όσον αφορά το κόστος απόκτησης της επίδικης ιδιοκτησίας, αλλά και ούτε διαφοροποιούν αυτό με οποιονδήποτε τρόπο. (β) Επειδή το δάνειο αυτό των ΛΚ40.000 συνδέθηκε με ασφάλεια ζωής που έκανε ο Αιτητής, ο οποίος και εισέπραξε τον Απρίλιο του 2009 ποσό της τάξεως των €22.409, πράγμα που παραδέχθηκε κατά την αντεξέτασή του, το ποσό αυτό πρέπει να θεωρείται αύξηση στην περιουσία του Αιτητή, έναντι της οποίας η Καθ΄ ης η αίτηση δικαιούται απόδοση της συνεισφοράς της. Η συνεισφορά της Καθ΄ ης η αίτηση στην αύξηση της περιουσίας του Αιτητή θεωρώ ότι είναι το ½ του ποσού των €22.409, για τους εξής λόγους: (
- i)το δάνειο έγινε από κοινού. (
- ii)η Καθ΄ ης η αίτηση δεν είχε οποιοδήποτε όφελος από το δάνειο των €40.000 με το οποίο συνδεόταν η ασφάλεια ζωής του Αιτητή. (iii) το ποσό που η Καθ΄ ης η αίτηση πλήρωσε για εξόφληση του δανείου ήταν €38.331, και λήφθηκε υπόψη, ως προελέχθη, στον καθορισμό του μεριδίου του Αιτητή στην απόκτηση της συζυγικής οικίας. (
- iv)το εάν ο Αιτητής κατέβαλε ή όχι το ποσό των €28.000 έναντι του ποσού του δανείου των ΛΚ40.000, όπως ισχυρίζεται, χάνει οποιαδήποτε σχετικότητά του, διότι ο ίδιος τελικά χρησιμοποίησε όλο το ποσό του δανείου για δικούς του σκοπούς. Επιπλέον, αμφισβητείται από την Καθ΄ ης η αίτηση εάν ο Αιτητής κατέβαλε αυτό το ποσό των €28.000 έναντι του χρέους και ότι το ποσό αυτό που καταβλήθηκε αρχικά, δεν ήταν και με δικά της χρήματα, που, εν πάση περιπτώσει, θεωρώ ότι η Καθ΄ ης η αίτηση είχε κάποια, έστω μικρή συμβολή, στην πληρωμή του ποσού των €28.000. Με βάση όλα τα ανωτέρω, θεωρώ ότι πρέπει να εκδοθεί απόφαση, η οποία και εκδίδεται, με την οποία να διατάσσεται η Καθ΄ ης η αίτηση όπως μεταβιβάσει το 1/6 του μεριδίου της επί του επίδικου ακινήτου αρ. εγγραφής 0/[ ] στον Αιτητή εντός τριών μηνών από σήμερα, ταυτόχρονα με την καταβολή από τον Αιτητή του ποσού των €11.205 στην Καθ΄ ης η αίτηση, με νόμιμο τόκο από την 1/12/2011, δηλαδή την έναρξη του επόμενου μήνα της καταχώρισης της ανταπαίτησης. Οποιαδήποτε άλλη απαίτηση του Αιτητή δεν έχει αποδειχτεί ή προωθηθεί, γι΄ αυτό και απορρίπτεται. Η ανταπαίτηση της Καθ΄ ης η αίτηση γίνεται μερικώς δεκτή ως ανωτέρω αναφέρεται. Η Καθ΄ ης η αίτηση δεν απέδειξε ότι κατά τον χρόνο της διάστασης ο Αιτητής είχε μετοχές που να έχουν συγκεκριμένη πραγματική αξία για να ζητά συνεισφορά επ΄ αυτών ως μέρος αύξησης της περιουσίας του, γι΄ αυτό και οι ανάλογες απαιτήσεις της απορρίπτονται. Υπό τις συνθήκες της υπόθεσης, και λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και ποιος ήταν ο περισσότερο επιτυχών διάδικος, θεωρώ εύλογο και δίκαιο όπως η Καθ΄ ης η αίτηση καταβάλει στον Αιτητή το ποσό των €2.000 πλέον ΦΠΑ έναντι των δικηγορικών εξόδων του. Γ. Α. Σεργίδης, Πρ. /ααγ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο