Μαριλένας Δημητρίου ν. Ανδρέα Χριστοφή, Αρ. Αίτησης: 48/14, 16/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2015:1 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Χρήσης Στέγης ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 48/14 Μεταξύ: Μαριλένας Δημητρίου από Σούνι- Ζανακιά Αιτήτριας Και Ανδρέα Χριστοφή από Σούνι Ζανακιά Καθ' ου η Αίτηση ------------------------ Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 5/9/2014 Ημερομηνία: 16 Ιανουαρίου 2015 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα Μ. Ιακώβου Για τον καθ' ου η αίτηση : κος Χρίστος Χριστοφόρου, για ν' ακούσει την απόφαση ο κος Χ. Χριστοφή. ΑΠΟΦΑΣΗ Εκείνο που θα απασχολήσει το Δικαστήριο είναι αν θα πρέπει να διατηρήσει το προσωρινό διάταγμα το οποίο εξέδωσε στις 5/9/
- Με αυτό παραχωρήθηκε στην Αιτήτρια η αποκλειστική χρήση της συζυγικής στέγης. Επίσης απαγορεύθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται στη συζυγική στέγη χωρίς την άδεια της Αιτήτριας. Για να υποστηρίξει το αίτημα της η Αιτήτρια ανέφερε στη μονομερή αίτηση που καταχώρησε την ίδια μέρα τα εξής: Ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι και έχουν δύο παιδιά τον Παναγιώτη που γεννήθηκε στις 6/12/2007 και το Χάρη που γεννήθηκε στις 24/5/
- Ότι στις 8/7/2013 επήλθε διάσταση μεταξύ τους εξαιτίας του Καθ' ου η Αίτηση, όμως εξακολουθούν να ζουν κάτω από την ίδια στέγη. Αναφέρει ακόμα ότι στις 7/5/2014 στάληκε επιστολή με ημερομηνία 6/5/2014 με την οποία η Αιτήτρια γνωστοποιούσε στον Επίσκοπο Λεμεσού την πρόθεση της να ζητήσει τη λύση του γάμου. Ότι η μόνιμη κατοικία τους βρίσκεται στο Σούνι-Ζανατζιά και σ' αυτήν διαμένει η ίδια τα παιδιά και ο Καθ' ου η Αίτηση. Δεν θα προχωρήσω σε λεπτομερή παράθεση των ισχυρισμών της, προκύπτει όμως από την ένορκη δήλωση της, ότι το παράπονο της είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δημιουργεί αναστάτωση, τρόμο και φοβία στην ίδια και τα παιδιά. Επίσης ότι δημιουργεί συνεχώς καυγάδες, υβρίζει την Αιτήτρια και ασκεί σ' αυτήν ψυχολογική βία με αποτέλεσμα να επικρατεί ένα αίσθημα ανασφάλειας και τρομοκρατίας στο σπίτι και στα παιδιά. Επίσης ότι προσπαθεί να τη βιάσει μπροστά στα παιδιά τους. Και αναφέρει ότι έχει ήδη καταγγείλει τις συγκεκριμένες πράξεις του. Αναφέρει περαιτέρω ότι στις 25/6/2014 το βράδυ άρχισε να τη χαϊδεύει σε όλο της το σώμα μπροστά στα παιδιά . Ότι η ίδια του ζητούσε επίμονα να σταματήσει, χωρίς όμως αυτός να συμμορφώνεται γι' αυτό και κλειδώθηκε στο δωμάτιο της τρομοκρατημένη. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο Καθ' ου η Αίτηση συνεχίζει μέχρι σήμερα αυτή τη συμπεριφορά. Και ότι τόσο η ίδια όσο και τα παιδιά έχουν πανικοβληθεί. Αναγκάζεται γι' αυτό τα βράδια να κλειδώνει το υπνοδωμάτιο της για να μην εισέρχεται σε αυτό ο Καθ' ου η Αίτηση και κοιμάται με τα παιδιά τα οποία είναι τρομοκρατημένα και κλαίνε. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει σε ένα περιστατικό, το οποίο κατά τους ισχυρισμούς της, έλαβε χώρα στις 4/9/2014 η ώρα 2 και 30 π.μ, όταν ο Καθ' ου η Αίτηση εισήλθε στο δωμάτιο, το οποίο ξέχασε να κλειδώσει, με διαθέσεις σεξουαλικές και επίμονα ήθελε να κάνει έρωτα μαζί της. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η ίδια άρχισε να φωνάζει και να ζητά βοήθεια με αποτέλεσμα ο Καθ' ου η Αίτηση να την κτυπήσει και να την πιάσει από το λαιμό για να την πνίξει. Τελικά κατάφερε να ξεφύγει από τα χέρια του και να ειδοποιήσει την αστυνομία, η οποία έλαβε καταθέσεις και προχώρησε στην έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του. Ήταν περαιτέρω ο ισχυρισμός της ότι λόγω του πόνου που είχε και των χτυπημάτων και την απώλεια αισθήσεων της, με τη βοήθεια της αδελφής της η οποία και ειδοποιήθηκε οδηγήθηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού για θεραπεία. Επίσης αναφέρει ότι από τις φωνές, από το πιο πάνω επεισόδιο, ξύπνησε το ένα παιδί και ήταν θεατής της όλης κατάστασης και ξέσπασε σε λυγμούς. Ξύπνησε και το άλλο παιδί στη συνέχεια και αντίκρισε την Αστυνομία έντρομο τις πρωινές ώρες στο σπίτι τους. Το υπόλοιπο βράδυ έμειναν στο σπίτι της αδελφής της, γιατί ήταν τρομοκρατημένοι και φοβούνταν να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Λόγω της πιο πάνω κατάστασης, η Αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο την παραχώρηση της χρήσης της συζυγικής στέγης, που κατά τους ισχυρισμούς της, έχει κτιστεί με μεγάλο ποσοστό της δικής της συνεισφοράς. Αναφέρει επίσης ότι έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασία στο Οικογενειακό Δικαστήριο για την επίλυση των περιουσιακών τους διαφορών με αίτηση δικής της. Είναι ακόμα η θέση της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει τη δυνατότητα να ενοικιάσει αλλού, αφού η οικονομική του κατάσταση του το επιτρέπει καθώς έχει οικογενειακή επιχείρηση επεξεργασίας φυσικής πέτρας, διατηρεί εργοστάσιο και λατομείο με μεγάλο ποσοστό μετοχών σε εταιρεία που έχει μεγάλο κύκλο εργασιών και τα εισοδήματα του είναι πέραν των €2500 μηνιαίως. Ενώ η ίδια δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εγκατασταθεί αλλού, ούτε έχει κανένα να τη βοηθήσει να μετακομίσει. Τα εισοδήματα της είναι πολύ χαμηλά και δεν μπορεί να ενοικιάσει άλλη κατοικία. Εργάζεται δύο φορές την εβδομάδα ως καθηγήτρια χορού και αμείβεται με το ποσό των €350 μηνιαίως. Εργάζεται επίσης και ως καθηγήτρια pilates στο ιδιωτικό τομέα και αμείβεται με το ποσό των €650 μηνιαίως. Επίσης λαμβάνει ως διατροφή από τον Καθ' ου η Αίτηση €400 μηνιαίως. Πέραν από το πιο πάνω, η εν λόγω κατοικία βρίσκεται στο Σούνι- Ζανατζιά, όπου βρίσκεται το Δημοτικό Σχολείο στο οποίο θα φοιτήσουν τα ανήλικα τέκνα τους. Επίσης υποστηρίζει ότι έχει τη φύλαξη και επίβλεψη των ανηλίκων τέκνων τους. Υποστηρίζει στη συνέχεια ότι η συζυγική κατοικία δεν είναι μεγάλη και δεν μπορεί να διαχωριστεί, καθώς έχει τρία υπνοδωμάτια το ένα χρησιμοποιείται από την ίδια και τα άλλα από τα παιδιά. Και δεν υπάρχει άλλος χώρος για τον Καθ' ου η Αίτηση. Υπαίτιος της διάστασης, κατά τη θέση της είναι ο Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος της ανέφερε ότι δεν την θέλει, δεν νιώθει τίποτα για την ίδια και θέλει να χωρίσουν. Ισχυρίζεται ακόμη ότι της δημιουργεί μια άσχημη ψυχολογική κατάσταση και ότι λόγω της άσχημης οικονομικής της κατάστασης, της ζήτησε να του τρίβει τα πόδια και του κάνει μασάζ και να την πληρώνει σαν υπηρέτρια και κοινή γυναίκα και όχι σαν σύζυγο. Η ίδια ψάχνει να ενοικιάσει άλλη κατοικία για να μεταφερθεί με τα παιδιά όμως από έρευνες που έχει κάνει τα ενοίκια είναι πέραν των €500 μηνιαίως. Βρήκε, όπως αναφέρει κάποια νέα κατοικία με μηνιαίο ενοίκιο €500 χωρίς εξοπλισμό, αλλά δυστυχώς λόγω της οικονομικής της κατάστασης αδυνατεί να ενοικιάσει. Είναι γι' αυτό επείγον, όπως εκδοθεί προσωρινό διάταγμα γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στη σωματική και φυσική υγεία τόσο της ίδιας όσο και των παιδιών. Στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος αντέδρασε έντονα ο Καθ' ου η Αίτηση, προβάλλοντας τη δική του εκδοχή μέσα από την ένσταση που καταχώρησε, ζητώντας όπως το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον του ακυρωθεί. Παραθέτω τους λόγους ένστασης του αυτούσιους. Αυτοί έχουν ως εξής:
- Η Αιτήτρια απέκρυψε την αλήθεια από το Δικαστήριο και/ή δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπόθεση.
- Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης και/ή διατήρησης του επίδικου διατάγματος.
- Η αίτηση της Αιτήτριας είναι κακόπιστη, κακόβουλη, εκβιαστική και επιτηδευμένη, καθότι μεταξύ των διαδίκων εκκρεμεί αίτηση περιουσιακών διαφορών που έχει καταχωρήσει η Αιτήτρια.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Δεν έχει καταδειχθεί από την Αιτήτρια η επείγουσα φύση της υπόθεσης ούτω ώστε να εκδοθεί μονομερώς το προσωρινό διάταγμα. Ο Καθ' ου η αίτηση στη μακροσκελή ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του ουσιαστικά αντικρούει κάθε ισχυρισμό της Αιτήτριας, πέραν ορισμένων τυπικών ισχυρισμών ως προς τη τέλεση του μεταξύ τους γάμου τους και ότι απέκτησαν δύο παιδιά, τους οποίους και παραδέχεται. Ειδικότερα παραδέχεται ότι επήλθε διάσταση της έγγαμης σχέσης τους την 8/9/2013, ωστόσο αρνείται ότι για τη διάσταση ευθύνεται ο ίδιος. Επιρρίπτει δε την ευθύνη στην Αιτήτρια και τη συμπεριφορά της απέναντι του. Όπως αναφέρει η Αιτήτρια ήταν απόμακρη και απότομη και του έδειχνε ότι έπαψε να τον αγαπά και ήθελε να χωρίσουν. Αγνοεί περαιτέρω την αποστολή της γνωστοποίησης στο Μητροπολίτη από την Αιτήτρια. Απορρίπτοντας τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια για απειλητικές διαθέσεις εναντίον της, υποστηρίζει ότι από τα τέλη Μαΐου του 2014 που η Αιτήτρια εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα στα πλαίσια αίτησης περιουσιακών διαφορών ο ίδιος κοιμάται σε φουσκωτό κρεβάτι στο σαλόνι και προσπαθούσε να μην δημιουργεί κανένα πρόβλημα, για να μην καταλάβουν τα παιδιά ότι οι γονείς τους βρίσκονται σε δικαστικές διαμάχες. Και ότι αν όντως είχε απειλητικές διαθέσεις, δεν θα κοιμόταν στο σαλόνι αλλά στο δωμάτιο τους. Όσον αφορά την απόκτηση της συζυγικής κατοικίας είναι η θέση του ότι αυτή ολοκληρώθηκε με δάνειο το οποίο ο ίδιος έκανε και αποπλήρωσε. Αναφέρει περαιτέρω ότι η Αιτήτρια δεν προχώρησε με την ενοικίαση κατοικίας, ως η ίδια ισχυρίστηκε στην αίτηση διατροφής, που καταχώρησε. Και ότι ενώ δηλώθηκε εκ συμφώνου διάταγμα διατροφής στις 31/7/2014, με το οποίο και συμφωνήθηκε να της καταβάλλει από 1/9/2014 το ποσό των €400 μηνιαίως, αφού λήφθηκε υπόψη ότι η Αιτήτρια θα προέβαινε σε ενοικίαση κατοικίας, η Αιτήτρια μετά την έκδοση του διατάγματος διατροφής, δεν το έπραξε και προχώρησε με ψεύτικους, αναληθείς ισχυρισμούς στην απομάκρυνση του από την οικία του. Απορρίπτει στη συνέχεια κάθε ισχυρισμό για πρόκληση φόβου και αναστάτωσης σε οποιοδήποτε και ιδιαίτερα στα παιδιά του και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε ήρθε σε έντονη συζήτηση με την Αιτήτρια, παρά το γεγονός ότι εκείνη συνεχώς τον προκαλούσε φωνάζοντας χωρίς λόγο και αιτία σ' αυτούς «Δεν σας αντέχω άλλο». Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν ήταν λίγες οι φορές που η Αιτήτρια σε αυτά τα νευρικά ξεσπάσματα της χειροδίκησε στα ανήλικα τέκνα τους. Είναι δε η θέση του ότι τα όσα επικαλείται η Αιτήτρια είναι ψευδή και αναληθή, πρόκειται για αρρωστημένους ισχυρισμούς, αλλά και αντιφατικούς, από τη μια η Αιτήτρια να υποστηρίζει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση την ποθεί και τη θέλει και από την άλλη να λέει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση της αναφέρει ότι δεν την αγαπά και δεν τη θέλει. Αρνείται στη συνέχεια ότι έλαβε χώρα το επεισόδιο που περιγράφει η Αιτήτρια στις 25/6/2014 και ισχυρίζεται ότι ο ίδιος μετέβη με τους φίλους του σε club της Λεμεσού στις 8.μ.μ. και επέστρεψε στις 5.00 τα ξημερώματα στις 26/6/
- Για το τι συνέβη στις 3 προς 4 Σεπτεμβρίου 2014 και πάλι προβάλλει μια διαφορετική από την Αιτήτρια εκδοχή. Ήταν η θέση του, ότι η Αιτήτρια και τα παιδιά απουσίαζαν και επέστρεψαν στις 23.00, ενώ ο ίδιος ήδη βρισκόταν σπίτι. Ότι τα παιδιά ήθελαν να παίξουν μαζί του και ότι έπαιξε λίγο μαζί τους, γιατί ήταν ήδη αργά. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι ο μεγαλύτερος υιός του Παναγιώτης ήθελε να κοιμηθούν μαζί στο φουσκωτό κρεβάτι στο σαλόνι, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της Αιτήτριας η οποία και φώναζε διαρκώς γιατί αποδέχτηκε να κοιμηθεί μαζί του το παιδί. Υποστηρίζει ακόμα ότι το μόνο που της ανέφερε εκείνος είναι ότι έφυγε την Κυριακή 31/8/2014 το μεσημέρι, γιατί τα παιδιά ήθελαν να περάσουν τη μέρα μαζί του και επέστρεψε την επομένη μέρα η ώρα 11.00 το πρωί, χωρίς να δίνει εξηγήσεις. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι αυτός έκλεισε την πόρτα του σαλονιού για να μην συνεχιστεί η συζήτηση, καθώς τα παιδιά είχαν ήδη ξαπλώσει και ότι κατά τις 2 και 30 π.μ άναψαν τα φώτα στο σαλόνι και τον ξύπνησε ένα αστυνομικός ο οποίος τον κάλεσε να σηκωθεί. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι στην κουζίνα υπήρχε ακόμη ένα αστυνομικός και ο γαμπρός της Αιτήτριας που είναι και αυτός αστυνομικός στις Βάσεις. Καθώς και ότι ο αστυνομικός του ανέφερε ότι έχει καταγγελία εναντίον του ότι κτύπησε την Αιτήτρια, η οποία και ήθελε να πάει να εξεταστεί από γιατρό γι' αυτό και θα έπρεπε να μεταφέρουν τα παιδιά κάπου αλλού. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο μικρότερος γιος τους ήταν ήδη ξύπνιος και ο Παναγιώτης ο οποίος κοιμόταν μαζί του ξύπνησε όταν τον ξύπνησε ο αστυνομικός. Επίσης ότι ο ίδιος ζήτησε τα παιδιά να μείνουν μαζί του, όμως ο αστυνομικός του υπέδειξε ότι πρέπει να πάνε στην αδελφή της Αιτήτριας, πράγμα που δέχθηκε. Όσον αφορά το μικρότερο παιδί, το οποίο ήταν αγουροξυπνημένο και κοιτούσε απορημένο για τα όσα έβλεπε, μόλις τον είδε όπως τα περιγράφει ο Καθ' ου η Αίτηση να βγαίνει από το σαλόνι του χαμογέλασε και του είπε με τόνο απορίας «παπά ». Είναι ακόμα η θέση του ότι η καταγγελία της Αιτήτριας που έκανε εναντίον του στις 4/9/2014 δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο ψέματα και είναι επιτηδευμένη ενέργεια με σκοπό να δημιουργήσει συνθήκες απομάκρυνσης του από την οικία του. Θεωρεί ακόμα ότι ούτε η Αστυνομία αλλά ούτε και καμία υπηρεσία έχει προβεί σε οποιαδήποτε έρευνα για να διαπιστώσει την αλήθεια των ισχυρισμών της Αιτήτριας. Αντίθετα καταχωρήθηκε άμεσα η ποινική υπόθεση εναντίον του με δύο κατηγορίες ότι προκάλεσε σωματική και ψυχική βλάβη στην Αιτήτρια. Επικρίνει στη συνέχεια τους χειρισμούς της Αστυνομίας υποστηρίζοντας ότι δεν προέβησαν σε ορθή έρευνα και υποβάλλοντας ότι η Αστυνομία θα έπρεπε να προχωρήσει στην εξέταση των ανηλίκων. Είναι δε η θέση του ότι ήταν όλα προσχεδιασμένα για να εκδιωχθεί ο ίδιος από την κατοικία του. Ακολούθως απορρίπτει τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια για την οικονομική του κατάσταση και υποστηρίζει ότι τα μηνιαία εισοδήματα του ανέρχονται στα €1085, εισοδήματα που ήταν γνωστά στην Αιτήτρια από την ένσταση στην αίτηση διατροφής που υπέβαλε. Εργάζεται δε στην οικογενειακή επιχείρηση στην οποία έχει ποσοστό μετοχών, ωστόσο τα τελευταία χρόνια ο κύκλος εργασιών της εταιρείας έχει μειωθεί δραματικά γι' αυτό και τα εισοδήματα του μειώθηκαν κατά το τελευταίο έτος. Έτσι δεν έχει την οικονομική άνεση να εγκατασταθεί αλλού, ειδικά μετά την έκδοση διατάγματος ύψους €400 μηνιαίως. Μετά δε την πληρωμή του ποσού της διατροφής, έχει εισόδημα ύψους €
- Αντίθετα, όπως ισχυρίζεται, η Αιτήτρια έχει δύο ακίνητα μεγάλης εκτάσεως που μπορεί να εκμεταλλευτεί. Ενώ η δική του περιουσία του είναι δεσμευμένη μετά από διάταγμα που εξασφάλισε η Αιτήτρια στην αίτηση περιουσιακών διαφορών. Σύμφωνα με τη θέση του η Αιτήτρια έχει μηναία εισοδήματα ύψους €1400, συμπεριλαμβανομένης της διατροφής που ο ίδιος καταβάλλει. Ισχυρίζεται ακόμα ότι η Αιτήτρια τον απείλησε πολλές φορές ότι θα του πάρει το σπίτι και ότι θέλει να της δώσει €170.000 μετρητά, αλλιώς θα τον καταστρέψει. Πιστεύει ακόμα ότι αν η Αιτήτρια ένιωθε ότι κινδυνεύουν τα παιδιά, δεν θα προχωρούσε πρώτιστα στην καταχώρηση στις 16/4/2014 αίτησης περιουσιακών διαφορών και στη συνέχεια της αίτησης διατροφής στις 17/6/
- Και ότι είναι ξεκάθαρο ότι η σειρά καταχώρησης των αιτήσεων από πλευράς της Αιτήτριας, δεν συνάδει με τους ισχυρισμούς της, ότι από τη μέρα διάστασης 8/9/2013, δημιουργεί σε αυτήν και τα παιδιά τρόμο, αναστάτωση και φοβία. Υποβάλλει περαιτέρω ότι αν όντως η κατάσταση ήταν ως την περιέγραψε η Αιτήτρια, δεν θα περίμενε να περάσει τόσο χρονικό διάστημα για να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση και ότι είναι ξεκάθαρο ότι η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα, καθότι εκκρεμεί η αίτηση περιουσιακών διαφορών. Απορρίπτει ακόμα ότι σχολείο των παιδιών βρίσκεται κοντά στην οικία τους, υποβάλλοντας ότι η Αιτήτρια ψεύδεται, αφού όπως πληροφορήθηκε από τη Διευθύντρια του σχολείου, η Αιτήτρια προχώρησε εν αγνοία του σε εγγραφή του Παναγιώτη στο ΙΑ Τσίρειο Δημοτικό Σχολείο στη Λεμεσό. Τέλος υποστηρίζει ότι η οικία είναι αρκετά μεγάλη και μπορούν να γίνουν προσαρμογές και διευθετήσεις, ούτως ώστε να μην χρειάζεται ο ίδιος να απομακρυνθεί. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με υποβολή αγορεύσεων από τους δικηγόρους των διαδίκων. Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Η κυρία Ιακώβου στην αγόρευση της υποστήριξε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος και ότι το κατεπείγον του αιτήματος έχει καταδειχθεί, ώστε το Δικαστήριο να οριστικοποιήσει το διάταγμα. Ο κύριος Χριστοφόρου στον αντίποδα, κάλεσε το Δικαστήριο να ακυρώσει το διάταγμα με κυριότερο επιχείρημα ότι η Αιτήτρια παρουσίασε ψευδή γεγονότα, και έστησε μια υπόθεση με μια ψευδή καταγγελία με σκοπό την απομάκρυνση του Καθ' ου η Αίτηση από τη συζυγική στέγη. Υπέβαλε ακόμα ότι καμία από τις προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν συντρέχει καθώς και ότι η Αιτήτρια χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία εκβιαστικά γιατί εκκρεμεί αίτηση περιουσιακών διαφορών μεταξύ τους. Ακόμα παρέθεσε την εκδοχή του Καθ' ου η Αίτηση για τα όσα συνέβησαν στις 4/9/2014, υποβάλλοντας ότι παρέμειναν αναντίλεκτα και ότι η εκδοχή της Αιτήτριας δεν έχει συνοχή και καμία λογική μια και δεν μπορεί να συνέβησαν όλα όσα λέει η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της και την ίδια μέρα να εξιστόρησε το ιστορικό της υπόθεσης στο δικηγόρο της για να πετύχει την απομάκρυνση του Καθ' ου η Αίτηση από το σπίτι. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Σε αυτό το στάδιο ακόμη το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD
(1999), 1 (A) 227, στη σελ.
- Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο λοιπόν το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή
- Καθήκον δε του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι επέλεξαν να προσκομίσουν, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Είναι ακόμα καθιερωμένη αρχή ότι ο Aιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν´ ακούσει περαιτέρω τον Aιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Aιτητή. [ Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Με οδηγό τις παραπάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η διατήρηση του προσωρινού διατάγματος, συνεκτιμώντας τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, χωρίς να καταλήξω σε τελικά ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων. Το άρθρο 17
(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 ( Ν.23/90)το οποίο αποτελεί και το δικαιοδοτικό βάθρο του αιτήματος για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης της στέγης προνοεί τα ακόλουθα: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί ύστερα από αίτηση ενός από του συζύγους, εφόσον τον επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων ( οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις.» Από την πιο πάνω διάταξη, προκύπτει ότι η παραχώρηση της συζυγικής στέγης γίνεται με βάση τις ειδικές συνθήκες του καθενός, το συμφέρον των τέκνων και τις αρχές της επιείκειας. Ο νομοθέτης φαίνεται να μην έχει θέσει όρια προσδιορισμού των ειδικών συνθηκών που κρίνονται από το Δικαστήριο με βάση τις περιστάσεις κάθε περίπτωσης. Η ψυχική και σωματική υγεία των συζύγων, αλλά και η οικονομική τους κατάσταση, η δυσχέρεια ανεύρεσης στέγης, μπορεί να αποτελέσουν ειδικές συνθήκες. Προκύπτει ακόμα από την εν λόγω διάταξη ότι δεν έχει σημασία για την παραχώρηση της αποκλειστικής χρήσης της συζυγικής στέγης ποιος είναι ο κύριος του σπιτιού. Δεν ενδιαφέρει γι' αυτό ποιος έχει και σε ποια έκταση έχει συνεισφέρει στην απόκτηση της συζυγικής κατοικίας και οποιοδήποτε εύρημα επί τούτου θα ήταν πρόωρο. Το ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση ρητά το παραδέχεται ο Καθ' ου η Αίτηση στην ένορκη δήλωση του. Συμφωνεί δε με τη θέση της Αιτήτριας ότι η διάσταση επήλθε μεταξύ τους στις 8/9/2013. Πέραν τούτου αναφέρει ότι από την έκδοση προσωρινού διατάγματος σε αίτηση περιουσιακών διαφορών που καταχώρησε η Αιτήτρια, από τις 16/5/2014, ο ίδιος κοιμάται στο σαλόνι. Προκύπτει ακόμη, από μια συνεκτίμηση των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων, η ύπαρξη εντάσεων στη σχέση των διαδίκων. Είναι ακόμα παραδεκτή και από τους δύο συζύγους η εμπλοκή της αστυνομίας στις μεταξύ τους διαφορές. Και παραδεκτό από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι στις 4/9/2014 στο σπίτι τους μετέβη η Αστυνομία, μάλιστα για τη διαφορά που προέκυψε ήταν παρόντα και τα παιδιά. Το ένα ήδη, κατά τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση κοιμόταν μαζί του, στο φουσκωτό κρεβάτι στο σαλόνι, το άλλο ξύπνησε και ήταν θεατής στην σκηνή αυτή απορημένο κατά τον Καθ' ου η Αίτηση, με την Αστυνομία στο σπίτι των διαδίκων. Μάλιστα ο ίδιος αναφέρει ότι η Αστυνομία, έκρινε ότι τα παιδιά θα έπρεπε να απομακρυνθούν από τη συζυγική στέγη και να μείνουν στην αδελφή της Αιτήτριας. Είναι μάλιστα παραδεκτό ακόμη από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι έχει κατηγορηθεί για άσκηση σωματικής βίας εναντίον της συζύγου του και ότι εκκρεμεί ποινική υπόθεση εναντίον του. Και για την στοιχειοθέτηση της κατηγορίας και απόδειξη του ποινικού αδικήματος είναι αρμόδιο το ποινικό Δικαστήριο. Ούτε θα ήταν ορθό το παρόν Δικαστήριο να προχωρήσει σε εξαγωγή συμπερασμάτων επί της βασιμότητας της κατηγορίας. Ούτε και να αποφανθεί αναφορικά με τους χειρισμούς της Αστυνομίας, στην προκείμενη περίπτωση και αν αυτοί ήταν ορθοί. Ακόμα θα ήταν πρόωρο να προχωρούσα σε ευρήματα επί της αξιοπιστίας του κάθε διαδίκου, καθώς το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο προσεγγίζει τη μαρτυρία προσεκτικά με μοναδικό σκοπό να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση. Δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης του ουσιαστικού δικαιώματος, στο πλαίσιο διαδικασίας για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Εφόσον λοιπόν υπάρχει διακοπή της συμβίωσης, είναι πρόδηλο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Με βάση ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τις υπόλοιπες προϋποθέσεις του άρθρου 17 του Νόμου για να αποφασίσω εάν ορθά εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα. Είναι καταρχήν παραδεκτό ότι οι διάδικοι έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. Επομένως εκείνο που θα εξετάσω είναι τις ειδικές συνθήκες του καθενός και τους λόγους επιείκειας. Από τις ένορκες δηλώσεις των δύο διαδίκων, προκύπτει ότι έχουν και οι δύο εισοδήματα. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αρνείται ότι έχει οικογενειακή επιχείρηση, ισχυρίζεται μόνο ότι τα εισοδήματα του είναι χαμηλότερα από αυτά που αναφέρει η Αιτήτρια το τελευταίο έτος. Επομένως είναι σε θέση να εξεύρει ο ίδιος στέγη. Στα εισοδήματα της Αιτήτριας περιλαμβάνεται η διατροφή για τα παιδιά και δεν θα ήταν ορθό αυτή να χρησιμοποιηθεί για άλλο σκοπό και/ή για την ενοικίαση σπιτιού. Η συζυγική κατοικία είναι ο συνήθης τόπος διαμονής των παιδιών και ο χώρος τους. Όσον αφορά τα ακίνητα τον ισχυρισμό ότι η Αιτήτρια διαθέτει ακίνητα, δεν αναφέρθηκε πως και σε ποια έκταση μπορούν ν' αποφέρουν οποιοδήποτε εισόδημα σ' αυτή και τα παιδιά. Θεωρώ λοιπόν με βάση τα πιο πάνω ότι οι ειδικές συνθήκες της Αιτήτριας και ιδιαίτερα το συμφέρον των παιδιών, είναι να παραμείνουν στο χώρο που μέχρι σήμερα διαβιούν. Και στο παρόν στάδιο είναι προτιμότερη και λογικότερη η μετοίκηση του συζύγου από την οικογενειακή στέγη. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί τέτοιο διάταγμα όπως επισημαίνεται στην Κατσουρίδης v. Κατσουρίδης
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 415, «δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς όπως στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων.» Η παρούσα υπόθεση αφορά τις οικογενειακές σχέσεις των συζύγων. Οι δυσμενείς συνέπειες στα παιδιά από τις διάφορες εντάσεις μεταξύ των διαδίκων δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποτιμηθούν σε χρήμα, ούτε μπορούν να αποκατασταθούν σε μεταγενέστερο στάδιο με την επιδίκαση αποζημιώσεων. Θεωρώ συνεπώς πως και η τρίτη προϋπόθεση τηρείται. Και η συνύπαρξη των διαδίκων στον ίδιος χώρο με τις πιο πάνω διαφορές θα οδηγούσε στη δημιουργία ενός ακατάλληλου χώρου για τα παιδιά. Δεν διαπίστωσα, τέλος, οποιαδήποτε πρόθεση απόκρυψης γεγονότων από την Aιτήτρια, τα οποία αν γνώριζε το Δικαστήριο θα οδηγείτο στην απόρριψη της αίτησης, ούτε ότι τα γεγονότα αυτά θα ασκούσαν επιρροή στην κρίση του κατά το χρόνο έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Η Αιτήτρια αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι έχει εξασφαλίσει διάταγμα διατροφής ύψους €400 αλλά και ότι καταχώρησε αίτηση περιουσιακών διαφορών κατά του συζύγου της. Επίσης αποκάλυψε ότι έψαχνε για ενοικίαση σπιτιού, όμως ότι δεν την ενοικίασε τελικά, γιατί δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να δίδει €500 για την κατοικία. Και εν πάση περιπτώσει αν έχει στο εξ συμφώνου διάταγμα υπολογιστεί οποιοδήποτε ποσό για ενοίκιο, δεν είναι δια μέσω της παρούσας οδού που θα μπορούσε να αμφισβητηθεί. θα ήταν εξάλλου εκτός του σκοπού της παρούσας ενδιάμεσης θεραπείας, η πρόωρη εξαγωγή συμπερασμάτων και απόδοση σκοπιμότητας στην Αιτήτρια λόγω της προώθησης άλλων διαδικασιών στο Οικογενειακό Δικαστήριο, καθώς κάθε διαδικασία αποτελεί ανεξάρτητη και αυτοτελή αγωγή. Αυτό που εξετάζει το Δικαστήριο στην παρούσα διαδικασία είναι το αίτημα της Αιτήτριας για παραχώρηση της οικογενειακής στέγης και η παραχώρηση της συζυγικής στέγης, θεραπεία που δεν έχει μόνιμο χαρακτήρα. Διαρκεί όσο και η διάσταση και παραχωρείται όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 17 του Νόμου ανωτέρω. Οι ειδικές συνθήκες της Αιτήτριας στην προκείμενη περίπτωση αλλά και το συμφέρον των παιδιών είναι η ύπαρξη ενός υγιούς και κατάλληλου περιβάλλοντος στο οποίο θα διαβιούν και η συνύπαρξη των γονέων τους στον ίδιο χώρο με τις εντάσεις που προκαλούνται όπως φαίνεται και από την ένορκη δήλωση του ίδιου του Καθ' ου η Αίτηση, θα οδηγούσε σε ένα ακατάλληλο για τη ψυχοσυναισθηματική κατάσταση των παιδιών περιβάλλον. Περαιτέρω το συμφέρον των παιδιών, είναι να παραμείνουν στο χώρο που μέχρι σήμερα διαβιούν και όχι να μετακινηθούν. Εξάλλου η συγκατοίκηση των διαδίκων στο ίδιος σπίτι, ενώ το ζευγάρι βρίσκεται σε διάσταση και έχει ήδη χωρίσει από το κοινό υπνοδωμάτιο, θα οδηγούσε σε λάθος μηνύματα για τα παιδιά. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, αλλά και ότι η κατοικία δεν μπορεί να διαχωριστεί εφόσον υπάρχουν τρία υπνοδωμάτια όπου στο ένα κοιμάται η Αιτήτρια και τα παιδιά έχουν το καθένα το δικό τους υπνοδωμάτιο και ο πατέρας τους παραδέχεται ότι σήμερα κοιμάται στον καναπέ στο σαλόνι, γεγονός που αποδυναμώνει τη θέση του ότι το σπίτι μπορεί να διαχωριστεί, συνηγορούν στην παραχώρηση της συζυγικής στέγης προσωρινά σε αυτήν. Όσο αφορά το κατεπείγον της αίτησης έχει καταδειχθεί, από τα ίδια τα γεγονότα και την αμεσότητα δράσης της Αιτήτριας. Αφού αποτάθηκε στο Δικαστήριο, ως όφειλε αμέσως μετά το επεισόδιο της 4/9/2014. Και θα ήταν παράλογο να θεωρηθεί η ενέργεια της Αιτήτριας μεμπτή και σκόπιμη. Ούτε το Δικαστήριο θα μπορούσε να αξιολογήσει ορισμένα επιχειρήματα του δικηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση και να προχωρήσει σε ευρήματα από τον τρόπο που έδρασε η Αιτήτρια, για «στημένη» υπόθεση ώστε ο ίδιος να απομακρυνθεί. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε την 5/9/2014 καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο