ΧΡΥΣΟΘΕΜΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 364/14, 6/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2015:8 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 364/14 Μεταξύ: ΧΡΥΣΟΘΕΜΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Αιτήτριας -και- ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Καθ΄ ου η αίτηση ----- Μονομερής Αίτηση ημερ. 20.11.14 Ημερομηνία: 6 Μαρτίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Τ. Πεντόζη διά Καννάβα, Κιτρομηλίδου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Κ. Πιερούδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η διατήρηση ή μη σε ισχύ, ή η τυχόν τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος του Δικαστηρίου, ημερ. 21.11.14, με το οποίο ο Καθ΄ ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει στην Αιτήτρια, από της επιδόσεως του προσωρινού διατάγματος το ποσό των €200 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Χαράλαμπου. Στις 10.1.15, ο Καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση κατά της ισχύος του πιο πάνω προσωρινού διατάγματος. Οι λόγοι της ένστασης είναι: «Α. Έγινε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων προς το Δικαστήριο μέσω της ενόρκου δηλώσεως στην οποία βασίστηκε το Δικαστήριο για να εκδώσει το διάταγμα ημερομηνίας 21/11/
- Β. Το επιδικασθέν ποσό του διατάγματος ημερομηνίας 21/11/14 είναι άδικο αφού είναι υπερβολικό για τις δυνατότητες του καθ΄ ου η αίτηση. Γ. Οι οικονομικές δυνατότητες του καθ΄ ου η αίτηση δεν του επιτρέπουν να καταβάλλει το επιδικασθέν με το διάταγμα ποσό. Δ. Το διάταγμα στηρίχθηκε σε λανθασμένα στοιχεία γεγονότα και πληροφορίες. Ε. Δεν υφίσταται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος για την έκδοση του διατάγματος». Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση, υποστηρίζονται αντίστοιχα με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Με βάση τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων αποτελούν παραδεκτά γεγονότα, ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι, του γάμου τους τελεσθέντος στις 10.10.
- Από τον γάμο τους απέκτησαν ένα παιδί, τον Χαράλαμπο, ο οποίος γεννήθηκε στις 9.11.
- Οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση από τον Αύγουστο του
- Έκτοτε ο Καθ΄ ου η αίτηση διαμένει στο συζυγικό οίκο, η δε Αιτήτρια διαμένει μαζί με τον υιό τους σε βοηθητικό σπίτι, πίσω από το σπίτι της γιαγιάς της. Περαιτέρω, η Αιτήτρια, στην ένορκη της δήλωση, ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση είναι Αστυνομικός, με μισθό περίπου €1.500,- μηνιαίως. Η ίδια, εργάζεται ως υπάλληλος σε αρτοποιείο, με μισθό €830,- (Τεκμ. Α). Για τη διατροφή και συντήρηση του Χαράλαμπου, απαιτείται το ποσό των €450,- μηνιαίως, ως ακολούθως: «
- Νηπιαγωγείο 130,00
- Διατροφή (μπακάλης, κρεοπώλης, φούρνος) 100,
- Ένδυση - Υπόδηση 30,00
- Ρεύμα και νερό 40,00
- Μεταφορικά (περιλαμβανομένου βενζίνης, συντήρησης αυτοκινήτου, ασφάλειας και άδειας κυκλοφορίας) 40,00
- Ψυχαγωγία και κοινωνικές υποχρεώσεις 40,00
- Διακοπές (1 φορά το χρόνο κατά μηνιαία αναλογία) 40,00
- Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη 30,00 ----------------------- Σύνολο €450,00.-» Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, ισχυρίζεται ότι ο μισθός του είναι περίπου €1.250,- μηνιαίως, από τον οποίο αποκόπτονται €950,- μηνιαίως, για το χρέος που αφορά την συζυγική τους στέγη, (Τεκμ. Α). Η Καθ΄ ης η αίτηση, αντίθετα, διαμένει σε βοηθητικό της γιαγιά της, και δεν επωμίζεται έξοδα ενοικίου και πληρωμής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, επειδή τα επωμίζεται η γιαγιά της, τα δε υπόλοιπα έξοδα επωμίζονται οι γονείς της, οι οποίοι την στηρίζουν, σε μεγάλο βαθμό, οικονομικά. Σε σχέση με την εργασία της Αιτήτριας, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι εργάζεται σε εταιρεία με μισθό €1.000,- μηνιαίως. Θεωρεί τα έξοδα που αφορούν τη διατροφή και συντήρηση του Χαράλαμπου, ως διογκωμένα, και ότι ο ανήλικος θα μπορούσε να φοιτά σε δημόσιο αντί σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο 32, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263). Επίσης, οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) A.Α.Δ. 225, 236). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του.» Το άρθρο 37 ορίζει ότι: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν. 216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του ανηλίκου και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του ανηλίκου είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Επομένως, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση. Κρίνω αναγκαίο, στο σημείο αυτό, να τονίσω τα πιο κάτω: Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Jonitexo ανωτέρω). Περαιτέρω, σε συνήθεις υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους γίνεται στις παραμέτρους του άρθρου 33
(1)του Ν.216/90, οι οποίοι παράμετροι, ήτοι οικονομικές δυνάμεις των γονέων, έξοδα ανηλίκου, είναι καθαρά μαθηματικής φύσης παράμετροι. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Στην παρούσα υπόθεση κρίνω ότι δεν υπήρξε από την Αιτήτρια απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, έτσι ώστε το Δικαστήριο, είτε να ακυρώσει, είτε να τροποποιήσει το προσωρινό διάταγμα. Προβάλλεται συγκεκριμένα από τον Καθ΄ ου η αίτηση, ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο το γεγονός ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση λαμβάνει μισθό €1.250,- μηνιαίως, (όχι €1.500,-), από τον οποίο μισθό αποκόπτονται μηνιαίως €950,- ως δόση του σε στεγαστικό δάνειο που αφορά τον συζυγικό οίκο. Σημειωτέο, ότι στο συζυγικό οίκο διαμένει ο Καθ΄ ου η αίτηση. Σε σχέση με τον ισχυρισμό αυτό, παρατηρώ ότι σύμφωνα με την νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ΄ ου η αίτηση, αλλά απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ΄ ου η αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου,
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418). Στην ίδια υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου, (ανωτέρω), τονίσθηκε ότι σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκων, η ύπαρξη χρεών δεν απαλλάσσει τον Καθ΄ ου η αίτηση από τη νομική του υποχρέωση για συνεισφορά στη διατροφή του παιδιού του, γιατί η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των οιονδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους. Τέλος, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι το ποσό των €950,- μηνιαίως που καταβάλλει ο Καθ΄ ου η αίτηση ως δόση στεγαστικού δανείου, που αφορά τον συζυγικό οίκο στον οποίο ο ίδιος διαμένει, δεν μπορεί να αφαιρεθεί ή να αφαιρεθεί ολόκληρο το ποσό της δόσης από τις εισοδηματικές δυνάμεις του Καθ΄ ου η αίτηση, εφόσον, σύμφωνα με την απόφαση στην Χρ. Χαραλάμπους ν. Χ. Χαραλάμπους, Έφ. Αρ. 19/08, Δ.Ο.Δ. 6/7/10, ο Καθ΄ ου η αίτηση αποκτά περιουσιακό στοιχείο. Με βάση, τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, και έχοντας κατά νουν τα όσα ισχύουν στο στάδιο της εξέτασης ενδιάμεσης αίτησης, θεωρώ ότι το ποσό των €200,- μηνιαίως, το οποίο έχει καθορισθεί ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ΄ ου η αίτηση, αποτελεί ένα εύλογο ποσό, το οποίο εξασφαλίζει το συμφέρον και την ευημερία του ανήλικου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η ένσταση απορρίπτεται. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/11/14 καθίσταται οριστικό. Ως προς τα έξοδα, αυτά όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ................ Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.Οικ.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία διατροφών - διατήρηση ή μη σε ισχύ, ή τυχόν τροποποίηση προσωρινού διατάγματος διατροφής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο