MARY ANNE PUCKETT ν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 37/13, 31/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2015:10 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 37/13 Μεταξύ: MARY ANNE PUCKETT, από τη Λεμεσό Αιτήτριας -και- ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ΄ ου η αίτηση ----- Μονομερής Αίτηση ημερ. 21.11.13 Ημερομηνία: 31 Μαρτίου, 20154 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Ελ. Αντωνιάδου Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση: κος Σ. Βασιλείου για Αργεντούλα Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια, στις 21.11.13, κατεχώρησε την πιο πάνω μονομερή αίτηση, με την οποία αιτείτο από το Δικαστήριο, την έκδοση των πιο κάτω προσωρινών διαταγμάτων: «1. Ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα που να παρεμποδίζει και/ή δεσμεύει (bind) και/ή απαγορεύει στον καθ΄ ου η αίτηση και/ή μέσω αντιπροσώπων του να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει και/ή δωρίσει και/ή αποξενώσει και/ή με οποιοδήποτε τρόπο διαθέσει τα πιο κάτω υποπαραγράφους Α1-2 οιονδήποτε μέρος των ακινήτων περιουσιακών στοιχείων του και/ή περιουσιακών στοιχείων και/ή συμφερόντων επί των οποίων ο Καθ΄ ου η Αίτηση δικαιούται σε εγγραφή επ΄ ονόματι του: A. ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ 1. Ακίνητο με Αρ. εγγραφής 21722, Φ.Σχ. LIII/55, τεμάχιο 1903 τοποθεσία οδός Καραολή στον Ύψωνα, Μερίδιο ½ (αξίας περίπου 365.000). 2. Ακίνητο με Αρ. εγγραφής 0/67559 Φ.Σχ. 58/080301, τμήμα 5, τεμάχιο 19, Βιομηχανική Περιοχή, Αγ. Σπυρίδωνας, Λεμεσός, Μερίδιο 280/8891 (ενοικιαστικής αξίας περίπου 80.000). 2. Ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα που να παρεμποδίζει και/ή δεσμεύει (bind) και/ή απαγορεύει στον Καθ΄ ου η Αίτηση προσωπικά και/ή μέσω των αντιπροσώπων του να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει και/ή δωρίσει και/ή αποξενώσει, και/ή με οποιοδήποτε τρόπο διαθέσει οποιονδήποτε αντικείμενο του συνόλου της οικοσκευής του υποστατικού των διαδίκων που βρίσκεται στο ακίνητο με Αρ. εγγραφής 0/67559, Φ.Σχ.58/080301, τμήμα 5, τεμάχιο 19, Βιομηχανική Περιοχή, Αγ. Σπυρίδωνας, Λεμεσός, Μερίδιο 280/8891». Το Δικαστήριο, στις 13.12.13, εξέδωσε τα πιο κάτω προσωρινά διατάγματα: «Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο εμποδίζεται και/ή δεσμεύεται και/ή απαγορεύεται στον Καθ΄ ου η αίτηση προσωπικά και/ή μέσω των αντιπροσώπων του, να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει και/ή αποξενώσει και/ή με οποιονδήποτε τρόπο διαθέσει οποιοδήποτε μερίδιο πέραν του ½ του μεριδίου το οποίο κατέχει ή είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης επί των πιο κάτω ακινήτων περιουσιακών στοιχείων ήτοι: 1. Ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 21722, Φ/Σχ. LIII/55, τεμάχιο 1903, τοποθεσία οδός Καραολή στον Ύψωνα, μερίδιο ½ (αξίας περίπου €365.000). 2. Ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 0/67559, Φ/Σχ. 58/080301, Τμήμα 5, Τεμάχιο 19, Βιομηχανική Περιοχή, Άγ. Σπυρίδωνας, Λεμεσός, Μερίδιο 280/8891 (ενοικιαστικής αξίας περίπου €80.000.-)». Τα πιο πάνω προσωρινά διατάγματα, συνάντησαν την ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος σε σχετική του ένσταση, την οποία κατεχώρησε στις 28.3.14, επικαλείται ως λόγους έντασης, τους πιο κάτω: «1. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμων Ν14/60 για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Συγκεκριμένα η Αιτήτρια έχει αποτύχει να αποδείξει τα πιο κάτω: (α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση στην Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. (β) Ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα να εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση απόφαση στην ως άνω Αίτηση. (γ) Ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή ότι θα υποστεί η Αιτήτρια ανεπανόρθωτη ζημιά. (δ) Ότι λόγοι επιείκειας και το συμφέρον της Δικαιοσύνης επιβάλλουν να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και/ή ότι το ισοζύγιο της ταλαιπωρίας γέρνει προς όφελος της Αιτήτριας. 2. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ενδιάμεση αίτηση δεν δικαιολογούν την ύπαρξη του κατεπείγοντος και/ή η Αιτήτρια καθυστέρησε να αποταθεί στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου στερείται ενδιάμεσης θεραπείας. 3. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ενδιάμεση αίτηση δεν αποκαλύπτουν ότι ο Αιτών διάδικος έχει πιθανότητες να δικαιούται σε θεραπεία και/ή δεν υπάρχει μαρτυρία που να αποκαλύπτει συζητήσιμο ζήτημα ή/ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας στις θεραπείες που εξαιτείται η Αιτήτρια στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση. 4. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ενδιάμεση αίτηση δεν δικαιολογούν την θέση ότι θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη στο τέλος της δίκης και/ή μια τέτοια θέση δεν προβάλλεται. 5. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ενδιάμεση αίτηση καταδεικνύουν ότι ο Αιτών διάδικος δεν ήρθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ότι προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο και/ή η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη ή/και ουσιαστικά γεγονότα και στοιχεία με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο. 6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου ή/και της νομολογίας για έκδοση ενδιάμεσου ή/και προσωρινού διατάγματος. 7. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας δεν δύνανται να στηρίξουν την αίτηση. 8. Η Αιτήτρια δεν δίδει ικανοποιητικές λεπτομέρειες, αναφορικά με τους ισχυρισμούς της για την υποτιθέμενη πρόθεση του Καθ΄ ου η Αίτηση να πωλήσει και/ή αποξενώσει την κυριότητα της επίδικης περιουσίας και/ή δεν προβάλλεται ξεκάθαρα και/ή καθ΄ όλου ένας τέτοιος ισχυρισμός και/ή ο ισχυρισμός που προβάλλεται περί του συγκεκριμένου ζητήματος είναι κατασκευασμένος. 9. Η ένορκη δήλωση είναι παράτυπη και/ή δεν τηρήθηκαν οι προϋποθέσεις του νόμου αναφορικά με τη σύνταξη της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση και ως εκ τούτου η Αίτηση είναι αστήρικτη και/ή την υπό κρίση Αίτηση συνοδεύει Ένορκη Δήλωση τρίτου προσώπου χωρίς να γίνεται αναφορά στο σώμα της Αίτησης για την συγκεκριμένη Ένορκη Δήλωση. 10 Η Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση είναι ανεπαρκής και/ή ασαφής και ή περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς πάνω σε γεγονότα και/ή περιέχει διαζεύξεις προς το τι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, πράγμα απαράδεκτο. 11. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. 12. Τα αιτούμενα διατάγματα αφορούν ακίνητα και/ή κινητά και/ή περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν πριν από τον γάμο των διαδίκων και/ή αποκτήθηκαν διά δωρεάς των γονέων και/ή των ανιόντων του Καθ΄ ου η Αίτηση και ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν έχει κανένα δικαίωμα σε αυτά. 13. Η Αιτήτρια δεν απέδειξε οποιαδήποτε αύξηση της περιουσίας του Καθ΄ ου η Αίτηση και/ή η περιουσία του Καθ΄ ου η Αίτηση δεν αυξήθηκε από την σύναψη του γάμου του με την Αιτήτρια μέχρι την διάσταση των διαδίκων. 14. Με την ενδιάμεση Αίτηση ζητείται όπως δεσμευτεί περιουσία η οποία δεν αποτελεί αντικείμενο της κυρίως Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. 15. Οι θεραπείες και/ή τα διατάγματα που ζητούνται με την ενδιάμεση Αίτηση είναι γενικά και/ή αόριστα και/ή ασαφή.» Μετά την καταχώρηση ένστασης από τον Καθ΄ ου η Αίτηση, η Αιτήτρια, στις 20.6.14, κατεχώρησε αίτηση διά κλήσεως για χορήγηση άδειας του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αίτηση αυτή συνάντησε την ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση, η οποία ένσταση καταχωρήθηκε στις 9.10.14. Στις 20.1.15, ημερομηνία ακρόασης της αίτησης αυτής, η Αιτήτρια απέσυρε την εν λόγω αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στο σημείο αυτό, ανοίγω μία παρένθεση, για να αναφέρω ότι η Αιτήτρια, στις 23.4.14, είχε καταχωρήσει μονομερή αίτηση με θεραπείες ταυτόσημες ως η παρούσα, στην οποία η Αιτήτρια δεν εξασφάλισε οποιαδήποτε διατάγματα και την οποία απέσυρε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της. Η μονομερής αίτηση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις της Αιτήριας και της μητέρας της, Σοφίας Pucket, η δε ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση. Με βάση τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, είναι παραδεκτά γεγονότα, ότι οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 29.10.06, από τον γάμο τους απέκτησαν 2 παιδιά, βρίσκονται δε σε διάσταση από τις 10.8.12. Η Αιτήτρια, στην ένορκη της δήλωση, ισχυρίζεται ότι οι διάδικοι αρραβωνιάστηκαν στις 26.7.05. Κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους απέκτησαν: (
- i)Ακίνητο με αρ. εγγραφής 21722, Φ.Σχ. LIII/55, μερίδιο ½, στον Ύψωνα. Το ακίνητο αυτό ήτο ιδιοκτησίας του Καθ΄ ου η αίτηση, πριν το γάμο τους, και μέσα σ΄ αυτό κτίστηκε η συζυγική οικία, (Τεκμ. 1). (
- ii)Ακίνητο, με αρ. εγγραφής 0/67559, Βιομηχανική περιοχή Αγ. Σπυρίδωνα στη Λεμεσό. Το εν λόγω ακίνητο αγοράστηκε από τους διάδικους κατά ή περί το έτος 2008, για το ποσό των €134.000, με εξασφάλιση δικαιώματος μίσθωσης. Το ακίνητο αυτό, ο Καθ΄ ου η αίτηση το εκμισθώνει σε τρίτα πρόσωπα έναντι του ποσού των €600.- μηνιαίως, (Τεκμ. 2). (iii) Αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KΡΕ 449. Το αυτοκίνητο αυτό, το χρησιμοποιούσε η ίδια. Αγοράστηκε από χρήματα που προήλθαν από την πώληση άλλου οικογενειακού αυτοκινήτου και από χρήματα του κοινού τους λογαριασμού. Στις 2.8.13, ο Καθ΄ ου η αίτηση, υλοποιώντας απειλή του, «έκλεψε» το εν λόγω αυτοκίνητο από το χώρο εργασίας της, και κατά ή περί τις 6.8.13 το πώλησε στην τιμή των €5.300.-. Έγινε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία. Σχετική αγγελία και επιβεβαίωση της πώλησης, επισυνάπτεται ως Τεκμ. 9 στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Το γεγονός αυτό, οδήγησε την Αιτήτρια σε δανεισμό χρημάτων από την αδελφή της και αγορά νέου αυτοκινήτου, (Τεκμ. 10 και 11). Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι κατά την διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης τους αποκτήθηκαν τα πιο κάτω κινητά περιουσιακά στοιχεία: (α) Ασφάλεια ζωής στην Universal Life, η οποία είναι ομαδική. (β) Επενδυτική ασφάλεια, Investment Plan στην Eurolife Ltd. (γ) 1543 μετοχές της Δήμητρας Επενδυτικής Δημόσιας Λτδ, (Τεκμ. 5). (δ) 2000 μετοχές στην Σ.Ε.Μ.Ο. Εμπορική Λτδ, (Τεκμ. 6 και 7). Επίσης, κατά την διάρκεια της συμβίωσης τους, αγόρασαν οικιακό εξοπλισμό αξίας £50.000.-. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, ως αναφέρει η Αιτήτρια, μετά την διάσταση τους πώλησε και το αυτοκίνητο αρ. εγγραφής ΗΜΧ 522, για το ποσό των €4.500.-. Αποτελεί ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι οι διάδικοι κατά τη διάρκεια της έγγαμης τους συμβίωσης απέκτησαν τους πιο κάτω κοινούς λογαριασμούς χρημάτων: (α) Αρ. Λογαριασμού 3801878-1 στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου, από τον οποίο η ίδια εισέπραξε σε διάφορες ημερομηνίες κατά το έτος 2012, το ποσό των €33.000 από το συνολικό ποσό των €63.013,58, (Τεκμ. 12). (β) Αρ. Λογαριασμού 2005950-8, στην ΣΠΕ Ύψωνα - Λόφου, τον οποίο χρησιμοποιούσαν για τα κοινά τους έξοδα, και στον οποίο η ίδια κατέθετε μέρος των εισοδημάτων της, (Τεκμ. 13). (γ) Η Αιτήτρια μέρος επίσης των εισοδημάτων της, κατέθετε στο Λογαριασμό αρ. 2001781-2 ΣΠΕ Ύψωνα - Λόφου, ο οποίος είναι επ΄ ονόματι του Καθ΄ ου η αίτηση και από τον οποίο πληρωνόταν το δάνειο, αρ. λογαριασμού 7206428-7, (Τεκμ. 14). (δ) Κατά το έτος 2012, η Αιτήτρια εισέπραξε από τον κοινό τους λογαριασμό €2.206,25.-, για αγορά ψυγείου, πλυντηρίου, τραπεζιού και καρεκλών, για το νέο σπίτι όπου μετακόμισε μαζί με τα παιδιά, ενώ ο Καθ΄ ου η αίτηση πήρε από χρήματα που είχαν στο σπίτι, γύρω στις €6.000.-. (ε) Ο Καθ΄ ου η αίτηση είναι υπόχρεος σε δάνειο, το οποίο μέχρι πρόσφατα ήταν επ΄ ονόματι και των δύο διαδίκων, προς όφελος της ΣΠΕ Ύψωνα - Λόφου, για το ποσό των €139.480,57.-. Το αρχικό ποσό του δανείου, ήταν €200.000.-, εκ του οποίου ποσό €64.000.- αφορούσε το συζυγικό οίκο και ποσό €136.000.- αφορούσε την αγορά του ακινήτου στη Βιομηχανική περιοχή, (Τεκμ. 15). Κατά το χρόνο της διάστασης, η συνολική αξία του συζυγικού οίκου ήταν €365.000.-, το δε βιομηχανικό ακίνητο η ενοικιαστική αξία είναι €80.00.-, (Τεκμ. 16 και 17). Η Αιτήτρια, κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης τους, εργαζόταν σε διάφορες εργασίες. Συγκεκριμένα τα έτη 2005-2008, είχε μηνιαίες αμοιβές €1.239,15.-, τα έτη 2008 - Μάιο 2009 €1.633,33 μηνιαίως, Σεπτέμβρη 2009- Ιούνιο 2010, μηνιαίες απολαβές €1.200.-, 1.11.2010 μέχρι σήμερα μηνιαίες απολαβές €858,37.-. Ο Καθ΄ ου η αίτηση εργαζόταν σαν υπάλληλος σε οικογενειακή επιχείρηση γκαράζ αυτοκινήτων του πατέρα του, με μηνιαίες απολαβές €530 εβδομαδιαίως, κατά τα έτη 2005-2008, €700 εβδομαδιαίως το έτος 2009, και από τα τέλη του έτους 2009 περί τα €1.000.- την εβδομάδα. Η συνολική επαύξηση της περιουσίας του Καθ΄ ου η αίτηση ξεπερνά τις €350.000.-. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, μετά την καταχώρηση της πρώτης ενδιάμεσης αίτηση, πώλησε το αυτοκίνητο που η ίδια χρησιμοποιούσε, ως προαναφέρθηκε ανωτέρω. Περαιτέρω, στις 17.11.13, την επισκέφθηκε γείτονας της και της ανέφερε ότι καθημερινά ο Καθ΄ ου η αίτηση επισκέπτεται τον συζυγικό οίκο με ενδιαφερόμενους αγοραστές. Επίσης, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η αξία εξαγοράς των ασφαλιστηρίων υπερβαίνει τις €50.000.-. Τέλος, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η συνεισφορά της στην επαύξηση της περιουσίας του Καθ΄ ου η αίτηση, συνίστανται στην οικονομική της συνεισφορά αλλά και στην φροντίδα του συζυγικού οίκου και των μελών του. Η μητέρα της Αιτήτριας, με τη δική της ένορκη δήλωση, ουσιαστικά επιβεβαιώνει την Αιτήτρια, ότι δηλαδή στις 17.11.13, γείτονας τους, τις πληροφόρησε για τις ενέργειες του Καθ΄ ου η αίτηση, να επισκέπτεται καθημερινά μαζί με επίδοξους αγοραστές τον συζυγικό οίκο. Περαιτέρω, η μητέρα της ισχυρίζεται στην ένορκη της δήλωση, ότι στις 18.11.13, στην παρουσία της, ο Καθ΄ ου η αίτηση, απείλησε την Αιτήτρια ότι θα πουλήσει εντός των ημερών τον συζυγικό οίκο, έχει ήδη αναθέσει τούτο σε κτηματομεσιτικό γραφείο και θα την σκοτώσει αν τολμήσει να αγγίξει τα χέρια της στην περιουσία του. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, προβάλλει τη θέση ότι ουδέποτε υπήρξε αρραβώνας με την Αιτήτρια στις 26.7.05. Αποδίδει στην Αιτήτρια, με αυτό τον ισχυρισμό, προσπάθεια της να επιμηκύνει τον χρόνο που ο νόμος ορίζει ότι δικαιούται να ζητήσει συνεισφορά στην περιουσία του. Ως προς τον συζυγικό οίκο, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ανεγέρθηκε και ολοκληρώθηκε πολύ πριν τη σύναψη του γάμου των διαδίκων. Ανεγέρθηκε σε οικόπεδο που του ανήκε πριν από τον γάμο, (Τεκμ. Α και Β), για δε την αποπεράτωση και τον εξοπλισμό, συνήψε την 17.10.05, δάνειο από την ΣΠΕ Ύψωνα - Λόφου, ύψους €68.334.-, το οποίο εξοφλήθηκε στις 18.2.08, (Τεκμ. Β1). Η εξόφληση του συγκεκριμένου δανείου έγινε με χρήματα που εξασφάλισε ο ίδιος και η Αιτήτρια με νέο δάνειο (Τεκμ. Δ.1) και το οποίο δάνειο τελικά μεταβιβάστηκε στο όνομα του. Σε σχέση με το αυτοκίνητο ΚΡΕ 449, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι το αυτοκίνητο αυτό αγοράστηκε από τον ίδιο, χωρίς καμία συνεισφορά της Αιτήτριας και χρησιμοποιείτο, πάντοτε από τον ίδιο. Το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΜΧ 522, πωλήθηκε πριν ένα
(1)χρόνο για το ποσό των €750.-. Το όχημα αυτό είχε αγοραστεί από τον ίδιο για το ποσό των €650.-. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, ισχυρίζεται ότι η ασφάλεια ζωής, αποτελεί ασφάλεια με την οποία σε περίπτωση θανάτου του θα εξοφληθεί το δάνειο στη ΣΠΕ Ύψωνα - Λόφου, δεν έχει οποιαδήποτε αξία και δεν είναι επενδυτική, ούτε μπορεί να μεταβιβαστεί. Όσο αφορά την επενδυτική ασφάλεια, αυτή συνήφθηκε στις 24.8.93, πολύ πριν τον γάμο των διαδίκων. Όσον αφορά τις μετοχές της Δήμητρας Λτδ και της ΣΕΜΟ Λτδ, τις μεν πρώτες τις απέκτησε στις 3.4.01, τις δε δεύτερες το έτος 2004, δηλαδή αμφότερες πολύ πριν από το γάμο τους, (Τεκμ. Γ και Δ). Ως προς τον εξοπλισμό της συζυγικής οικίας, αυτός έγινε από τον ίδιο κατά την ολοκλήρωση της ανέγερσης της, (Τεκμ. Ε), ο δε ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι ο εξοπλισμός της συζυγικής οικίας είναι σήμερα αξίας €50.000.-, είναι αναληθής. Ο Καθ΄ ου η αίτηση σε σχέση με το βιομηχανικό τεμάχιο στον Άγιο Σπυρίδωνα, ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα έχουν ως εξής: To έτος 2008, συνήφθηκε στο όνομα του και στο όνομα της Αιτήτριας, δάνειο ύψους €200.000.-. Από το ποσό αυτό, το ποσό των €64.000.- χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση δανείου, το οποίο είχε συνάψει το έτος 2004, για την ανέγερση του συζυγικού οίκου. Οι υπόλοιπες €136.000.-, χρησιμοποιήθηκαν για την εκμίσθωση του ακινήτου από την Κυπριακή Δημοκρατία· συγκεκριμένα €80.000.- καταβλήθηκαν στον προηγούμενο ενοικιαστή. Η Αιτήτρια έχει ήδη αποδεσμευθεί από το συγκεκριμένο δάνειο, το οποίο έχει υπόλοιπο €139.640,57.-. Για την αποπληρωμή του συγκεκριμένου δανείου, αρ. λογαριασμού 7206428-7, η Αιτήτρια ουδένα ποσό κατέβαλε, (Τεκμ. Δ.1). Το συγκεκριμένο βιομηχανικό ακίνητο, το ενοικιάζει σε τρίτο για το ποσό των €600.- μηνιαίως, ενώ η δόση για την αποπληρωμή του δανείου απόκτησης του είναι €1.000.- μηνιαίως, (Τεκμ. Στ). Σε σχέση με το μισθό του, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο μισθός του είναι €1.300.- μηνιαίως, (Τεκμ. Ζ) και €600.- μηνιαίως από την ενοικίαση του βιομηχανικού ακινήτου. Παράλληλα, έχει τα bonus από την εργασία του, αλλά και την οικονομική στήριξη του πατέρα του, ο οποίος είναι και ο εργοδότης του. Ο Καθ΄ ου η αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και της μητέρας της, περί δήθεν πρόθεσης του να αποξενώσει την επίδικη περιουσία. Τέλος, ο Καθ΄ ου η αίτηση αρνείται ότι η Αιτήτρια έχει οποιαδήποτε συνεισφορά στην περιουσία του ή τη σύναψη οποιουδήποτε καταπιστεύματος. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτηση, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Η παρούσα ενδιάμεση αίτηση, στηρίζεται μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32, του Ν.14/60. Έχει νομολογηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60, περιέχει το Ουσιαστικό Δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253) Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 (Α) ΑΑΔ 583, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση, είναι τα άρθρα 2 και 14 του νόμου που ρυθμίζει τις Περιουσιακές Σχέσεις των Συζύγων, Ν.232/91. Συγκεκριμένα, το άρθρο 2 ορίζει ότι: « «περιουσία» σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους. «συνεισφορά» σημαίνει την οποιασδήποτε μορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας.» Το άρθρο 14 ορίζει ότι: «14.
(1). Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2). Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3). Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ό,τι αυτοί απέκτησαν: α) από δωρεά, κληρονομία, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία. β) με διάθεση περιουσίας που αποκτήθηκε με τις αναφερόμενες στην παράγραφο (α) αιτίες.» Ο Καθ΄ ου η αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι κακώς λήφθηκε υπόψη από το Δικαστήριο η ένορκη δήλωση της μητέρας της Αιτήτριας γιατί στο σώμα της μονομερούς αίτησης αναγράφεται μόνο ότι η αίτηση αυτή υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Διαφωνώ με την πιο πάνω θέση του Καθ΄ ου η αίτηση. Η ένορκη δήλωση της μητέρας της Αιτήτριας επιδόθηκε στον Καθ΄ ου η αίτηση με την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως. Επομένως, ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν έχει υποστεί, οποιοδήποτε επηρεασμό ή δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων του. Ως εκ τούτου, η θέση αυτή δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Διευκρινίζεται, ευθύς εξ αρχής, ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια της ενδιάμεσης απόφασης του, θα ασχοληθεί και θα περιορίσει το καθήκον του στην εξέταση της μονομερούς αίτησης σε σχέση με τα δύο ακίνητα τα οποία έχουν δεσμευτεί και όχι με το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων για τα οποία ερίζουν οι διάδικοι. Θα ήθελα, στο σημείο αυτό, να ασχοληθώ με τον ισχυρισμό του Καθ΄ ου η αίτηση, ότι δεν υπήρξε αρραβώνας του με την Αιτήτρια στις 26.7.05, πρόκειται δε για ψευδή ισχυρισμό της, ο οποίος επινοήθηκε προκειμένου να επιμηκυνθεί ο χρόνος που ορίζει ο νόμος ότι δικαιούται να ζητήσει (η αιτήτρια) συνεισφορά στην περιουσία του. Παρατηρώ ότι η πιο πάνω θέση του Καθ΄ ου η αίτηση θα είχε νόημα και σημασία για την υπόθεση αν ο Καθ΄ ου η αίτηση έθετε ενώπιον του Δικαστηρίου τη δική του εκδοχή ως προς το χρόνο που οι διάδικοι δημιούργησαν και έθεσαν την προοπτική του γάμου στη ζωή τους. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, ως προς το θέμα αυτό, απέφυγε επιμελώς να αναφέρει οτιδήποτε στο Δικαστήριο. Η αξίωση της Αιτήτριας εδράζεται στα άρθρα 2 και 14 του Ν.232/91. Αξιώνει την απόδοση σ΄ αυτήν της συνεισφοράς της στην αύξηση της περιουσίας του Αιτητή και συγκεκριμένα περιουσιακών στοιχείων, τα οποία (α) κατά την έννοια του άρθρου 2 του Ν.232/91 συνιστούν περιουσία και (β) περιουσία η οποία σύμφωνα με το άρθρο 14 του Ν.232/91 αποτελεί αντικείμενο διαμοιρασμού μεταξύ των συζύγων κατά την έκταση της συνεισφοράς του καθενός απ΄ αυτούς. Έχω ήδη παραθέσει τη μαρτυρία των διαδίκων. Οι διάδικοι συμφωνούν μόνο στην τέλεση του γάμου τους και στην ημερομηνία διάστασης τους. Για όλα τα άλλα θέματα, υπάρχει διάσταση. Η διάσταση αυτή επικεντρώνεται γύρω και από τα δύο συστατικά στοιχεία του άρθρου 14, την περιουσία και την συνεισφορά. Το θέμα αν μια συγκεκριμένη περιουσία συνιστά περιουσία εν τη εννοία του άρθρου 2 του Ν.232/91, ως είναι οι αντίθετες θέσεις των διαδίκων για το περιουσιακό στοιχείο που συνιστά το συζυγικό οίκο των διαδίκων, ή το θέμα της ύπαρξης ή της έκτασης της συνεισφοράς του καθενός από τους συζύγους, δεν είναι θέματα τα οποία θα εξετασθούν τελεσίδικα στο ενδιάμεσο στάδιο, αλλά στο στάδιο της ακρόασης της ενδιάμεσης αίτηση, όπου το Δικαστήριο θα αξιολογήσει τη μαρτυρία και θα καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, όπου υπάρχουν εκ βάθρων αντίθετες εκδοχές, το Δικαστήριο δεν μπορεί εξ΄ αρχής να απορρίψει εν όλω ή εν μέρει τις αντίστοιχες εκδοχές. Είναι, επί του προκειμένου σημείου, χαρακτηριστικό το πιο κάτω απόσπασμα, από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση MILTON INVESTEMENTS COMPANY LTD v. DRYDEN GROUP LTD, Πολ. Έφ. αρ. 424/11, ημερ. 27.3.14, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι το πρώτο παράπονο δεν ευσταθεί και σ΄ ότι αφορά το δεύτερο, συμφωνούμε με τους εφεσείοντες ότι κατά πάγια νομολογία (Jonitexo (ανωτέρω) και Γρηγόριου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248) το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης καθ΄ ότι αυτό γίνεται κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Πρόκειται, να τονίσουμε, για αρχή που πρέπει να τηρείται με ευλάβεια και κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα, αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της». Το πιο πάνω απόσπασμα, δίνει πλήρη απάντηση, και σε όσους ισχυρισμούς και θέσεις προβάλλει ο Καθ΄ ου η αίτηση αναφορικά με τις αρχές και προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 14 του Ν.232/91 και του καταπιστεύματος. Εξέταση των πιο πάνω θεμάτων στο παρόν ενδιάμεσο στάδιο, συνιστά, κατά την πιο πάνω απόφαση, ανεπίτρεπτη για το Δικαστήριο ενέργεια, διότι αφήνεται να αιωρείται η σκιά ότι το Δικαστήριο έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της. Ως εκ τούτου, με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις μου, κρίνω ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 πληρούνται: Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή το ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, κρίνω ότι και η προϋπόθεση αυτή ικανοποιείται. Σχετική παραπομπή γίνεται στην υπόθεση Α. Κιτρομηλίδου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2005)1 Β ΑΑΔ 1165, όπου στις σελίδες 1175, 1176, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Στην υπόθεση C. Phasarias (Auto Centre) Ltd v. Σκυρ. «Λεωνίκ» Λτδ,
(2001)1 (Β) ΑΑΔ 785 αναφέρονται τα εξής επί του θέματος: «Ακούσαμε τις δύο πλευρές και καταλήγουμε πως επιβάλλεται να παρέμβουμε. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 ΑΑΔ
- Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου, Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μην μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και Άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Η τυχόν αποξένωση περιουσίας από τον Καθ΄ ου η αίτηση ενέχει τον κίνδυνο να αφήσει την όποια απόφαση ήθελε εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας ανικανοποίητη, αν ληφθεί υπόψη και η αναφορά του Καθ΄ ου η αίτηση στην ένορκη του δήλωση ότι σήμερα έχει δάνειο για το οποίο οφείλει €139.480,
- Περαιτέρω, θα πρέπει να τονισθεί ότι σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Παπαιωάννου ν. Παπαιωάννου
(2001)1 Α.Α.Δ. 656), η αξίωση του άρθρου 14 είναι ενοχικής φύσης. Με το άρθρο 14 Ε του Ν.232/91, δίδεται η εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει διατάγματα μεταβίβασης στον αιτητή σύζυγο, περιουσίας του Καθ΄ ου η αίτηση συζύγου, η οποία περιουσία συνιστά το αντικείμενο αίτησης για απόδοση συνεισφοράς δυνάμει του άρθρου 14 του Ν.232/91. Πρόκειται, στην περίπτωση αυτή, για την εμπράγματη ικανοποίηση της αξίωσης. Η άσκηση από το Δικαστήριο της εξουσίας που του προσδίδει το άρθρο 14 Ε του Ν. 232/91 προϋποθέτει την μη εν τω μεταξύ αποξένωση της εν λόγω περιουσίας. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρώ ότι το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να οριστικοποιηθεί ως προς την παράγραφο 1, δηλαδή ως προς το ακίνητο που συνιστά το συζυγικό οίκο των διαδίκων. Αντίθετα, δεν θεωρώ ότι είναι ορθό και δίκαιο να οριστικοποιήσω το προσωρινό διάταγμα ως προς το ακίνητο της παραγράφου 2, δηλαδή το λεγόμενο βιομηχανικό ακίνητο. Τούτο γιατί το εν λόγω ακίνητο, σύμφωνα με το Τεκμ. 2, έχει εκμισθωθεί από τη Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία είναι ο εκμισθωτής, με μισθωτή τον Καθ΄ ου η αίτηση. Ως εκ τούτου, ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν έχει στο ακίνητο αυτό δικαίωμα κυριότητας, το οποίο να μπορεί να μεταβιβάσει. Παράλληλα, ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν κατέχει σήμερα το εν λόγω ακίνητο αφού το ενοικιάζει σε τρίτο πρόσωπο έναντι μισθώματος/ενοίκιο €600.- μηνιαίως. Επομένως, ο Καθ΄ ου η αίτηση, με βάση τα ανωτέρω, δεν έχει νομικώς καμία δυνατότητα να «πωλήσει και/ή μεταβιβάσει και/ή αποξενώσει και/ή ..................................................... μερίδιο πέραν του ½ μεριδίου το οποίο κατέχει ή είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της επί ................................ στοιχείου», ως προνοεί η παράγραφος
(2)του προσωρινού διατάγματος. Στο σημείο αυτό της απόφασης μου, θεωρώ απαραίτητο να τονίσω ότι οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται ανωτέρω, έγιναν μόνο για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1 (A) A.A.Δ. 225). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το προσωρινό διάταγμα ημερ. 22.11.13, με εξαίρεση το μέρος της παραγράφου
(2)το οποίο ακυρώνεται, καθίσταται απόλυτο. Ως προς τα έξοδα, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως αιτήσεως. (Υπ.) ............. Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.Οικ.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο