ΓΕΩΡΓΙΑ ΧΕΙΛΙΜΙΝΔΡΗ ν. ΜΙΚΗ ΤΣΑΓΚΑΡΙΔΗ, Αρ. Αίτησης: 296/14, 29/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2015:13 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 296/14 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΧΕΙΛΙΜΙΝΔΡΗ, εκ Λεμεσού Αιτήτρια -και- ΜΙΚΗ ΤΣΑΓΚΑΡΙΔΗ, εκ Λεμεσού Καθ΄ ου η αίτηση ----- Μονομερής Αίτηση ημερ. 26.9.2014 Ημερομηνία: 29 Απριλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Γ. Χ΄΄ Ξενοφώντος για Κ. Μελά Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Μ. Ορουντιώτη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η διατήρηση ή μη σε ισχύ, ή η τυχόν τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 2.10.14, με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ΄ ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια, από την επίδοση του προσωρινού διατάγματος, το ποσό των €270 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, Μαρίας - Μικαέλας. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, τόσο με την ένορκη του δήλωση, όσο και με την γραπτή αγόρευση του, εισηγείται ουσιαστικά, την μείωση της προσωρινά επιδικασθείσας διατροφής, από €270.- μηνιαίως σε €190.- μηνιαίως. Το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε με βάση τη μονομερή αίτηση της Αιτήτριας ημερ. 26.9.14, η οποία συνοδεύεται με ένορκη της δήλωση που έγινε την ίδια ημέρα. Ο Καθ΄ ου η αίτηση ενέστη καταχωρώντας προς τούτο, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως ημερ. 20.1.15, η οποία συνοδεύεται με ένορκη δήλωση του, που έγινε την ίδια ημέρα. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι πιο κάτω: «(α) Δεν πληρούνται και/ή δεν αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (β) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. (γ) Η Αιτήτρια παραπλανεί το Δικαστήριο παραποιώντας και παρασιωπώντας στοιχεία και γεγονότα. (δ) Η Αιτήτρια διατυπώνει ισχυρισμούς ανυπόστατους και παρουσιάζει αναληθείς ισχυρισμούς ως αληθείς. (ε) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά τα χέρια» αλλά τουναντίον παραπλάνησε το Δικαστήριο διά να πετύχει μια ευνοϊκή δι΄ αυτή απόφαση. (ζ) Η Αίτηση δεν στηρίζεται επί της ορθής νομικής βάσης και/ή αυτή είναι ελλειπής. (η) Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στη καταχώρηση της παρούσης αιτήσεως». Οι διάδικοι είναι σύζυγοι. Ο γάμος τους έχει τελεσθεί στις 20.10.07 και έχουν αποκτήσει ένα παιδί, την Μαρία - Μικαέλα, η οποία γεννήθηκε στις 16.10.
- Σύμφωνα με την Αιτήτρια, οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση από τις 4.7.
- Έκτοτε η ανήλικη διαμένει μαζί της στον συζυγικό οίκο. Ο Καθ΄ ου η αίτηση εργάζεται στο Φ.Π.Α. Λεμεσού, είναι κλίμακας Α8-11 και οι απολαβές του ανέρχονται στα €1.800.- μηνιαίως. Η ίδια, εργάζεται σε ταξιδιωτικό γραφείο, με απολαβές €1.500.- μηνιαίως. Τα έξοδα της διατροφής σύμφωνα με την Αιτήτρια έχουν ως οι πιο κάτω παράγραφοι 9 και 10 της ένορκης της δήλωσης: «
- Για τη διατροφή και συντήρηση της ανήλικης Μαρίας - Μικαέλας, όπως προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής, απαιτείται μηνιαία το ποσό των €900 ω ενδεικτικά αναφέρεται πιο κάτω: «Ι. Διατροφή €250 ΙΙ. Ένδυση και Υπόδηση €100 ΙΙΙ. Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη € 60 IV. Εμβόλια € 60 V. Παιχνίδια € 30 VI. Φροντιστήρια €150 VII. Ψυχαγωγία €100 VIII. Ρεύμα, Νερό, Φόροι €100 ΙΧ. Είδη Υγιεινής € 50 ------- Σύνολο €900
- Από τα πιο πάνω έξοδα της ανήλικης, οι τρέχουσες και επείγουσες ανάγκες για τις οποίες είναι επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ώστε να μπορώ να καλύπτω τουλάχιστον τα βασικότερα της έξοδα μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης είναι οι ακόλουθες: «Ι. Διατροφή €200 ΙΙ. Ένδυση και Υπόδηση € 50 ΙΙΙ. Φροντιστήρια €150 IV. Ψυχαγωγία €100 V. Ρεύμα, Νερό, Φόροι €100 VI. Είδη Υγιεινής €100 ------- Σύνολο €700» Σύμφωνα με την Αιτήτρια, ο Καθ΄ ου η αίτηση διαμένει με την μητέρα του και δεν έχει άλλες οικονομικές υποχρεώσεις. Στη βάση όλων των πιο πάνω, η Αιτήτρια, αιτείται την καταβολή από τον Καθ΄ ου η αίτηση, του ποσού των €500.- μηνιαίως, ως προσωρινή συνεισφορά του, στη διατροφή της θυγατέρας τους. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια, παραπλάνησε το Δικαστήριο ως προς τον μισθό του, ο οποίος είναι €1.588.- μηνιαίως, (Τεκμ. 1). Τούτο έγινε από την Αιτήτρια με σκοπό την έκδοση ευνοϊκής απόφασης υπέρ της. Ως προς τα εισοδήματα της Αιτήτριας, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται, ότι αυτά είναι πέραν των €1.500.- μηνιαίως, καθότι αυτή εργάζεται σε οικογενειακή της επιχείρηση, με φιλοδώρημα πέραν των €5.000.- ετησίως. Επίσης, η Αιτήτρια είναι δικαιούχος επιδόματος ύψους €180.- μηνιαίως. Περαιτέρω, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα ισχυριζόμενα από την Αιτήτρια έξοδα της ανήλικης, είναι υπερβολικά και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για τους λόγους που εξηγεί, στην ένορκη του δήλωση, τα έξοδα της ανήλικης ανέρχονται, για μεν την διατροφή σε €100 μηνιαίως, για ένδυση και υπόδυση σε €20.- μηνιαίως, για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε €23.- μηνιαίως, αναφορικά με τα παιγνίδια και την ψυχαγωγία €30.- μηνιαίως, για ηλεκτρισμό - νερό €30.- μηνιαίως, για είδη υγιεινής €20.- μηνιαίως, για Σταθμό ημερήσιας απασχόλησης €150.- μηνιαίως, σύνολο €373.- μηνιαίως. Τέλος, ο Καθ΄ ου η αίτηση, αναφέρει ότι κτίζει νέο δωμάτιο για την θυγατέρα του, στην οικία όπου διαμένει, για να έχει δικό της υπνοδωμάτιο, έχει δε προς τούτο επωμισθεί με έξοδα πέραν των €7.000.-. Για τους πιο πάνω λόγους, ο Καθ΄ ου η αίτηση, αιτείται την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος και/ή την τροποποίηση αυτού, στο ποσό των €190.- μηνιαίως. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Επίσης, οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) A.Α.Δ. 225, 236). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του.» Το άρθρο 37 ορίζει ότι: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν. 216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν. 216/
- Επομένως, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του ανηλίκου και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του ανηλίκου είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Επομένως, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση. Το γεγονός της συνδρομής των πιο πάνω προϋποθέσεων γίνεται παραδεκτή από τον Καθ΄ ου η αίτηση. Τούτο προκύπτει άμεσα από τη θέση του Καθ΄ ου η αίτηση, ότι η συνεισφορά του στη διατροφή της θυγατέρας του, πρέπει για τους λόγους που ο ίδιος ισχυρίζεται, να καθορισθεί στο ποσό των €190.- μηνιαίως αντί €270.- μηνιαίως που επεδίκασε προσωρινά το Δικαστήριο. Προβάλλεται από τον Καθ΄ ου η αίτηση, ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο τον πραγματικό μισθό του Καθ΄ ου η αίτηση τον οποίο γνώριζε, ισχυριζόμενη υστερόβουλα ότι ο μισθός του Καθ΄ ου η αίτηση είναι κλίμακας Α8-11 με απολαβές €1.800.- μηνιαίως, αντί του πραγματικού του μισθού που είναι €1.588,89 μηνιαίως. Για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, δεν συμφωνώ με την πιο πάνω θέση του Καθ΄ ου η αίτηση. Κατ΄ αρχάς, το πραγματικό μηνιαίο εισόδημα του Καθ΄ ου η αίτηση, δεν είναι €1.588,89 που ο ίδιος λανθασμένα ισχυρίζεται. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, ως δημόσιος υπάλληλος, λαμβάνει και 13ον μισθό. Έτσι το μηνιαίο εισόδημα του Καθ΄ ου η αίτηση είναι (1.588,89 Χ 13) : 12 = €1.721,
- Επομένως δεν βλέπω πως στην ουσία η Αιτήτρια, παραπλάνησε το Δικαστήριο, και μάλιστα κατά τρόπο ουσιώδη, ισχυριζόμενη ότι το μηνιαίο εισόδημα του Καθ΄ ου η αίτηση είναι €1.800.- μηνιαίως αντί €1.721,29 μηνιαίως. Περαιτέρω, επί του σημείου αυτού, θα πρέπει να λεχθεί ότι σύμφωνα με την Νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ΄ ου η αίτηση, αλλά απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ΄ ου η αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου,
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418). Το γεγονός, επίσης, ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση, θα επωμισθεί, κατά τον ισχυρισμό του, ένα ποσό της τάξεως των €7.000.- για δημιουργία δωματίου για την ανήλικη, δεν τον απαλλάσσει από την υποχρέωση διατροφής, ούτε βεβαίως συνιστά επαρκή λόγο μείωσης της προσωρινά επιδικασθείσας διατροφής. Στην ίδια υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου, (ανωτέρω), τονίσθηκε ότι σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκων, η ύπαρξη χρεών δεν απαλλάσσει τον Καθ΄ ου η αίτηση από τη νομική του υποχρέωση για συνεισφορά στη διατροφή του παιδιού του, γιατί η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των οιονδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους. Ως προς τα έξοδα, που απαιτούνται για την διατροφή της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, όπου οι ισχυρισμοί των διαδίκων, βρίσκονται σε ουσιαστική αντίθεση, θα ήθελα να υποδείξω ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, οι οποιεσδήποτε δε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος, (βλ. Jonitexo και Beograska, ανωτέρω). Η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου σε υποθέσεις διατροφής, έχει καθορίσει ότι το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν μπορεί να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των κονδυλίων με περισσή αυστηρότητα, ενώ η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων (βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 951). Το Δικαστήριο, με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, στη βάση της μονομερούς αιτήσεως, καθόρισε προσωρινά τη συνεισφορά του Καθ΄ ου η αίτηση στο ποσό των €270.- και όχι στο ποσό των €500 μηνιαίως, το οποίο αξίωνε η Αιτήτρια. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μονομερής αίτηση γίνεται δεκτή. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 2.10.14 καθίσταται οριστικό. Ως προς τα έξοδα, αυτά όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ................ Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.Οικ.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία διατροφών - διατήρηση ή μη σε ισχύ, ή τυχόν τροποποίηση προσωρινού διατάγματος διατροφής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο