ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ν. ALEXANDRA KHOKHLOVA, Αρ. Αίτησης: 13/14, 8/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2015:11 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 13/14 Αναφορικά με τον Περί Τέκνων (Συγγένεια και Νομική Υπόσταση) Νόμο του 1991 Ν.187/91 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ Αιτητή και ALEXANDRA KHOKHLOVA Καθ΄ ης η αίτηση ------ Ημερομηνία: 8 Απριλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Σ. Βασιλείου για Αργεντούλα Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής, στις 3/7/2014, κατεχώρησε στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, εναρκτήρια αίτηση, με την οποία αιτείται τις πιο κάτω θεραπείες: "Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής είναι ο φυσικός και/η βιολογικός πατέρας της ανήλικης EKATERINA KHOKHLOVA (Αρ. Ρωσικού Διαβατηρίου 64 Νο 5264902), τέκνου της ALEXANDRA KHOKHLOVA από τη Λεμεσό. Β) Την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου το οποίο να αναγνωρίζει τον Χριστόφορο Θεμιστοκλέους (Α.Δ.Τ. 733578) από την Λεμεσό ως τον φυσικό και/η βιολογικό πατέρα της ανήλικης EKATERINA KHOKHLOVA (Αρ. Ρωσικού Διαβατηρίου 64 Νο 5264902). Γ) Την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εγγραφή του ονόματος του Αιτητή, ως βιολογικός πατέρας της ανήλικης EKATERINA KHOKHLOVA (Αρ. Ρωσικού Διαβατηρίου 64 Νο 5264902) στα Ληξιαρχικά βιβλία και της δοθεί το επίθετο του Αιτητή". Η αίτηση ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου στις 12.9.
- Την ίδια μέρα, δηλαδή στις 3.7.14, ο Αιτητής κατεχώρησε και μονομερή αίτηση με την οποία αιτείτο από το Δικαστήριο τις πιο κάτω θεραπείες: "Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να εμποδίζει την Καθ΄ ης η Αίτηση ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους αυτής ή για λογαριασμό αυτής ή με αίτηση αυτής, να μετακινήσει την ανήλικη EKATERINA KHOKHLOVA (Αρ. Ρωσικού Διαβατηρίου 64 Νο 5264902), εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και/ή οποιουδήποτε Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας και να τοποθετηθεί το όνομα του ανήλικου στο STOP-LIST όλων των λιμένων και αερολιμένων και/ή σημείων εισόδου και εξόδου προσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι εκδίκασης της αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και/η εύλογη υπό τις περιστάσεις". Το Δικαστήριο, διέταξε την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως στην Καθ΄ ης η αίτηση για να ακουσθεί. Η μονομερής αίτηση επιδόθηκε στην Καθ΄ ης η αίτηση στις 4.7.
- Η Καθ΄ης η αίτηση δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο. Ενόψει της θέσης του Αιτητή, ως διατυπωνόταν στην παράγραφο 36 της ένορκης του δήλωσης, ότι η Καθ΄ ης η αίτηση μαζί με την ανήλικη θα αναχωρούσαν στις 10.7.14 από την Κύπρο, άκουσα τη μονομερή αίτηση στις 7.7.14 και στις 8.7.14 εξέδωσα την απόφαση μου, με την οποία, για τους λόγους που εξηγώ στην εν λόγω απόφαση, απέρριψα την μονομερή αίτηση. Η εναρκτήρια αίτηση επιδόθηκε στην Καθ΄ ης η αίτηση στις 3.7.
- Η Καθ΄ ης η αίτηση δεν εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο και έτσι η εναρκτήρια αίτηση ορίστηκε για απόδειξη. Κατά την απόδειξη της εναρκτήριας αίτησης, ο Αιτητής προσέφερε την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, με την ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 27.11.14, την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο στις 24.3.15, ημερομηνία ορισμού της εναρκτήριας αίτησης για απόδειξη. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής είναι Κύπριος πολίτης, η δε Καθ΄ ης η αίτηση είναι υπήκοος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κάτοικος Μόσχας. Οι διάδικοι γνωρίστηκαν στην Κύπρο και από τον Μάιο του 2008 διατηρούσαν σχέση μέχρι και τον Σεπτέμβριο του
- Κατά το χρονικό διάστημα αυτό είχαν ερωτικές σχέσεις και την 10/10/2011 γεννήθηκε εκτός γάμου η ανήλικη EKATERINA. Από τον Ιανουάριο του 2011, μέχρι και τον Αύγουστο του 2011, οι διάδικοι συγκατοικούσαν στο διαμέρισμα του Αιτητή στη Λεμεσό, παρακολουθούσαν μαζί την εγκυμοσύνη, τις ιατρικές εξετάσεις και ο Αιτητής με δικά του έξοδα μετέφερνε την Καθ΄ ης η αίτηση στους ιατρούς. Η Καθ΄ ης η αίτηση, περί τον Αύγουστο του 2011 επέστρεψε στην Ρωσία. Ο Αιτητής μετέβηκε στην Ρωσία τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους και έμεινε μαζί της μέχρι να γεννήσει. Ο Αιτητής πλήρωσε όλα τα ιατρικά έξοδα του Ιατρικού Κέντρου στη Ρωσία, στο οποίο κέντρο γέννησε η Καθ΄ ης η αίτηση. Ακολούθησε, δύο ημέρες μετά, πάρτι για τη γέννηση της ανήλικης στο σπίτι της μητέρας της Καθ΄ ης η αίτηση. Τα έξοδα για το πάρτι τα πλήρωσε ο Αιτητής. Λόγω προβλημάτων που δημιουργούσε η μητέρα της Καθ΄ ης η αίτηση, η οποία τον έδιωχνε από το σπίτι της, ο Αιτητής αναγκάστηκε να επιστρέψει, στις 17/10/2011, στην Κύπρο. Το Δεκέμβριο του 2011, η Καθ΄ ης η αίτηση, η ανήλικη και η μητέρα της Καθ΄ ης η αίτηση, ήρθαν στην Κύπρο με έξοδα του Καθ΄ ου η αίτηση και διέμεναν μαζί του στο διαμέρισμα του μέχρι και τον Σεπτέμβριο του
- Στις 4/3/2012, οι διάδικοι βάφτισαν την ανήλικη στη Λεμεσό, όπου η Καθ΄ ης η αίτηση δήλωσε στον Ιερέα ότι ο Αιτητής είναι ο πατέρας της ανήλικης. Ακολούθως, τον Σεπτέμβριο του 2012, λόγω κάποιας παρεξήγησης του με την Καθ΄ ης η αίτηση, αυτή αποχώρησε από την Κύπρο και επέστρεψε στη Μόσχα. Ο Αιτητής έκανε προσπάθειες να επανασυνδεθεί με την Καθ΄ ης η αίτηση, με την οποία είχε καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία, όπως και με την ανήλικη μέσω τηλεδιάσκεψης, πλην όμως λόγω της δράσης της μητέρας της Καθ΄ ης η αίτηση η οποία θεωρεί, λόγω ψύχωσης, την Καθ΄ ης η αίτηση και την ανήλικη ως ιδιοκτησία της, οι προσπάθειες του να πείσει την Καθ΄ ης η αίτηση να έρθει στην Κύπρο, δεν έφεραν αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, τον Οκτώβρη του 2013, αποφάσισε να εγκαταλείψει την Κύπρο και να εγκατασταθεί στη Ρωσία. Έτσι, αφού έκλεισε την επιχείρηση του, στις 9/10/2013 μετέβηκε στη Ρωσία, για να εγκατασταθεί εκεί μαζί με την Αιτήτρια και το παιδί τους. Μια εβδομάδα μετά την εγκατάσταση του στη Ρωσία, αναγκάσθηκε να επιστρέψει στην Κύπρο. Αιτία, η συμπεριφορά της μητέρας της Καθ΄ ης η αίτηση, η οποία, λόγω ψυχολογικών προβλημάτων και σχιζοφρενικών συμπτωμάτων για τα οποία τυγχάνει θεραπείας από ψυχιατρικές κλινικές, επιτέθηκε χωρίς λόγο στον Αιτητή και άρχισε να τον κτυπά με μία ομπρέλα. Έτσι, ως προαναφέρθηκε, ο Αιτητής επέστρεψε στην Κύπρο, διατηρώντας τηλεφωνική επικοινωνία με την Καθ΄ ης η αίτηση, η οποία τον απειλούσε ότι αν δεν της έστελνε χρήματα, δεν θα ξανάβλεπε το παιδί του. Στις 25/6/2014 ο Αιτητής πληροφορήθηκε από την αδελφή της Καθ΄ ης η αίτηση ότι αυτή και το παιδί βρίσκονται στην Κύπρο. Από τις 26/6/2014 και εντεύθεν ο Αιτητής είχε καθημερινή επαφή με το παιδί. Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι από την πρώτη στιγμή της γέννησης της ανήλικης, η Καθ΄ ης η αίτηση τον παρουσίαζε ως τον πατέρα της ανήλικης. Προσπάθειες του Αιτητή, τόσο στην Ρωσία όσο και στην Κύπρο, να προβεί σε εκούσια αναγνώριση του παιδιού, προσέκρουσαν στην άρνηση της Καθ΄ ης η αίτηση, η οποία, κατά τη γέννηση του παιδιού, έδωσε στο παιδί το δικό της επώνυμο, για να λαμβάνει επιδόματα ως μονογονιός στη Ρωσία. Λόγω της άρνησης της Καθ΄ ης η αίτηση να συναινέσει σε εκούσια αναγνώριση του παιδιού, ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα Εναρκτήρια Αίτηση για Δικαστική αναγνώριση της πατρότητας του παιδιού. Τέλος, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η παρούσα εναρκτήρια αίτηση καταχωρήθηκε λόγω της άρνησης της Καθ΄ ης η αίτηση στις 2.7.14, να συναινέσει σε εκούσια αναγνώριση της ανήλικης. Έχει αναπτύξει έντονο συναισθηματικό δεσμό με την ανήλικη, έχει αναλάβει μεγάλο μέρος της διατροφής της, οι δε γονείς του και η οικογένεια του έχουν επίσης αναπτύξει έντονο συναισθηματικό δεσμό με την ανήλικη. Κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης, τέθηκε από το Δικαστήριο θέμα δικαιοδοσίας του να εκδικάσει την εναρκτήρια αίτηση, λόγω του γεγονότος ότι, η Καθ΄ ης η αίτηση και η ανήλικη, οι οποίοι έχουν την Ρωσική υπηκοότητα, είναι μόνιμοι κάτοικοι Μόσχας. Ο κ. Βασιλείου, με την αγόρευση του, εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, με βάση το άρθρο 11 του Ν.23/90, το οποίο αφορά την καθ΄ ύλην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και το άρθρο 12
(1)(α) του Ν.23/90 που ρυθμίζει την κατά τόπο δικαιοδοσία. Περαιτέρω, ο κ. Βασιλείου εισηγήθηκε ότι το άρθρο 12
(1)(α) δίνει στο Δικαστήριο συντρέχουσα αρμοδιότητα με το άρθρο 2 του Ν.187/91. Διαζευκτικά, ο κ. Βασιλείου εισηγήθηκε, επικαλούμενος την απόφαση στην υπόθεση Nora El Hani El Sayegh v. Hani El Sayegh
(1992)
(1)Α.Α.Δ. 1017, ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία, λόγω της παρουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση και του ανήλικου στην Κύπρο κατά την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης. Η δικαιοδοσία των Οικογενειακών Δικαστηρίων καθορίζεται από τα άρθρα 11 και 12 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου, Ν.23/90, τα οποία παρατίθενται κατωτέρω: «11.-
(1)Τα Οικογενειακά Δικαστήρια έχουν τη δικαιοδοσία να ασκούν τις εξουσίες που τους ανατίθενται δυνάμει του Άρθρου 111 του Συντάγματος, του παρόντος Νόμου και οποιουδήποτε άλλου νόμου.
(2)Χωρίς να επηρεάζεται η γενικότητα του εδαφίου
(1), τα οικογενειακά δικαστήρια έχουν ειδικότερα την εξουσία να επιλαμβάνονται υποθέσεων που αφορούν - (α) Λύση θρησκευτικού γάμου, ο οποίος τελέσθηκε κατά τα θέσμια της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. (β) Λύση Θρησκευτικού γάμου οποιουδήποτε άλλου δόγματος εφόσον η λύση τέτοιου γάμου δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία των οικογενειακών δικαστηρίων των θρησκευτικών ομάδων. (γ) Λύση πολιτικού γάμου. (δ) Θέματα οικογενειακών σχέσεων σε δικαστική διαδικασία που εγείρεται σύμφωνα με τις διατάξεις διμερών ή πολυμερών συμβάσεων στις οποίες έχει προσχωρήσει η Κυπριακή Δημοκρατία. (ε) Θέματα γονικής μέριμνας, διατροφής, αναγνώρισης τέκνου, υιοθεσίας, περιουσιακών σχέσεων των συζύγων και οποιαδήποτε άλλη γαμική ή οικογενειακή διαφορά, εφόσον οι διάδικοι ή ένας από αυτούς έχουν τη διαμονή τους στη Δημοκρατία.
(3)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού 'διαμονή' σημαίνει οποιαδήποτε συνεχή περίοδο πέραν των τριών μηνών.» 12. -
(1)Το Οικογενειακό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ακούει και να αποφασίζει για οποιοδήποτε ζήτημα, όταν: (α) Ο ενάγων ή ο εναγόμενος έχει τη διαμονή του ή τον τόπο διεξαγωγής της εργασίας του μέσα στην επαρχία για την οποία ιδρύθηκε το Οικογενειακό Δικαστήριο· (β) η διαφορά αφορά ανήλικο και ο ανήλικος ή ο εναγόμενος διαμένει μέσα στην επαρχία για την οποία ιδρύθηκε το Οικογενειακό Δικαστήριο.
(2)Σε περίπτωση που το Οικογενειακό Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εγέρθηκε οποιοδήποτε ζήτημα, δεν είναι κατά τόπο αρμόδιο, δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου, μπορεί να παραπέμψει την υπόθεση στο αρμόδιο κατά τόπο Οικογενειακό Δικαστήριο». Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Δικαιοδοσία ή Αρμοδιότητα σημαίνει την εξουσία την οποία έχει ένα Δικαστήριο να αποφασίζει θέματα τα οποία παρουσιάζονται ενώπιον του ή να επιλαμβάνεται θεμάτων τα οποία παρουσιάζονται σύμφωνα με Δικονομικούς Κανόνες ενώπιον του, για απόφαση (βλ. In Re PIITARIDES
(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 1010, 1016). Επίσης, ένα Δικαστήριο της Κύπρου, για να αναλάβει δικαιοδοσία για επίλυση συγκεκριμένης διαφοράς, απαραιτήτως πρέπει να έχει ταυτόχρονα καθ΄ ύλην και κατά τόπο αρμοδιότητα (βλ. Βερεγγάρια Παπακόκινου ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ LANDBROKE GROUP P.L.C. κ.α.,
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 838). Η παρούσα υπόθεση, αφορά αίτημα δικαστικής αναγνώρισης τέκνου. Επομένως το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει καθ΄ ύλην αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αίτηση με βάση την καθ΄ ύλην αρμοδιότητα που του προσδίδεται από το άρθρο 11
(2)(ε) του Ν. 23/90. Αντίθετα, το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, δεν έχει τοπική αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αίτηση. Τούτο γιατί στην παρούσα αίτηση δεν εφαρμόζεται το άρθρο 12
(1)(α) που εισηγήθηκε ο κ. Βασιλείου. Κατά την άποψη μου, η τοπική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, στην παρούσα υπόθεση, ως υπόθεσης αναγνώρισης τέκνου, καθορίζεται από το άρθρο 2 του Νόμου που ρυθμίζει τα θέματα της Συγγένειας και της Νομικής Υπόστασης των Τέκνων, ,Ν.187/91, το οποίο ορίζει ότι: «2. Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου- «Δικαστήριο» σημαίνει το οικογενειακό δικαστήριο της Επαρχίας στην οποία το τέκνο έχει τη συνήθη διαμονή του». Στην παρούσα υπόθεση, το τέκνο έχει την συνήθη διαμονή στη Μόσχα. Κατοικεί εκεί μόνιμα με την μητέρα του, Καθ΄ ης η αίτηση. Ως εκ τούτου, η κατάληξη μου είναι ότι το παρόν Δικαστήριο, στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω, θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση, δεν τίθεται θέμα σύγκρουσης του άρθρου 12
(1)(α) του Ν.23/90 με το άρθρο 2 του Ν.187/91, ούτε το άρθρο 12
(1)(α) του Ν.23/90 δίνει στο Δικαστήριο συντρέχουσα αρμοδιότητα με το άρθρο 2 του Ν. 187/91. Τούτο διότι, κατά την κρίση μου, το άρθρο 2 του Ν.187/91, προσδίδει, σε υποθέσεις δικαστικής αναγνώρισης τέκνου, ως η παρούσα, αποκλειστική αρμοδιότητα να επιληφθεί της υπόθεσης, στο Οικογενειακό Δικαστήριο της Επαρχίας στην οποία το τέκνο έχει την συνήθη διαμονή του. Θα προχωρήσω, κατωτέρω να εξετάσω, κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να εξετάσει την παρούσα αίτηση λόγω της παρουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση και του ανήλικου στην Κύπρο κατά την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης. Η πιο πάνω εισήγηση του δικηγόρου του Αιτητή, βασίσθηκε στην υπόθεση Nora El Hani El Sayegh, (ανωτέρω). Κρίνεται, για τους σκοπούς εξέτασης της πιο πάνω θέσης, αναγκαία η παράθεση των πραγματικών γεγονότων της υπόθεση El Sayegh, όπως αυτά προκύπτουν από την ίδια την απόφαση. «Οι διάδικοι είναι πολίτες της Ιορδανίας και μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 1979 σύναψαν εκκλησιαστικό γάμο στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Από το γάμο τους απόκτησαν δυο παιδιά, την Diala και τον Tamer, που πρέπει να είναι τώρα ηλικίας 6 χρόνων. Το ανδρόγυνο από τον Οκτώβριο του 1989 ζει στην Ιορδανία και είναι σε διάσταση. Τα παιδιά διέμεναν με τον εφεσίβλητο πατέρα (εφεσίβλητο) και η εφεσείουσα μητέρα (εφεσείουσα), καταχώρησε αίτηση στο Ελληνορθόδοξο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο στο Αμμάν, με την οποία ζητούσε, μεταξύ άλλων, τη φύλαξη, επιμέλεια και φροντίδα των παιδιών. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα δεν αφορά την παρούσα έφεση. Την 1.12.89 ο εφεσίβλητος ήρθε στην Κύπρο με τα δυο παιδιά του και ακολούθησε η εφεσείουσα στις 4.2.90. Στις 28.2.90 η εφεσείουσα καταχώρησε αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (αρχική αίτηση) με την οποία ζητούσε, μεταξύ άλλων, τη φύλαξη, τον έλεγχο και τη φροντίδα (custody and care) των ανηλίκων. Διαζευκτικά ζητούσε διάταγμα που να της επιτρέπει την επικοινωνία με τα παιδιά της. Ακολούθησε αίτηση εξ πάρτε της εφεσείουσας και σαν αποτέλεσμα, το Δικαστήριο εξέδωσε παρεμπίπτον διάταγμα, με το οποίο, μεταξύ άλλων, εμποδίζετο η έξοδος των ανηλίκων από την Κύπρο μέχρι της εκδίκασης της αρχικής αίτησης ή μέχρι νεώτερης διαταγής». Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, έκρινε ότι το άρθρο 2 του περί Κηδεμονίας Ανηλίκων και Ασώτων Νόμου, Κεφ. 9, αφορά μόνο την κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου και όχι την καθ΄ ύλην η οποία διέπεται από τις συμφυείς εξουσίες που δίνονται στο Δικαστήριο δυνάμει του Δικαίου της επιείκειας πάνω σε οποιοδήποτε ανήλικο βρίσκεται στο τόπο δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, ανεξάρτητα αν είναι κάτοικος ή μη. Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε διαδικασία certiorari, αποφάσισε ότι το Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία με βάση το άρθρο 2 του Κεφ. 277. Το θέμα απασχόλησε το Εφετείο υπό πενταμελή σύνθεση σε έφεση που ασκήθηκε εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το άρθρο 2 του περί Κηδεμονίας ανηλίκων και Ασώτων Νόμου, Κεφ. 9, προνοεί ως κατωτέρω: «Court means - (
- a)In proceedings for the appointment or removal of a guardian, and the custody of, and right of access to an infant, the President of the District Court within the jurisdiction of which an infant or prodigal resides; and (
- b)In all other cases, a member of the District Court within the jurisdiction of which an infant or Prodigal resides;» Ερμηνεύοντας το άρθρο 2 του Κεφ. 9, το Ανώτατο Δικαστήριο στην εν λόγω απόφαση ανάφερε τα πιο κάτω: «Κατά την άποψη μας, το άρθρο 2 του Κεφ. 277, καθορίζει μόνο την κατά τόπο αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Αυτή η ερμηνεία περί της κατά τόπον αρμοδιότητας δόθηκε και στην υπόθεση Kyriacou v. Kyriacou (ανωτέρω), όπου στη σελ. 88 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ''As regards the question of the meaning to be given to the term ''resides'' in section 2 of Cap. 277 (which regulates, actually, the question of the territorial jurisdiction of the District Courts), we are of the view that it should be interpreted in a manner consistent with the object of, inter alia, section 12, and, consequently, such term should be construed as including the notion of ''ordinary residence'', because if it were to be limited to the notion of ''actual physical presence'' then this would result in a grave inroad upon the nature of the powers vested in a Court under section 12; the latter view would entail, by way of an inevitable corollary, that when a parent, or even a third person, takes infants abroad by kidnapping them unlawfully out of the custody of their quardian the Cyprus Courts are rendered powerless to grant any redress under section 12 of Cap. 277». Όμως οι αρχές της επιείκειας (equity), όπως καταδείξαμε πιο πάνω, τυγχάνουν εφαρμογής και στην Κύπρο και θέματα που αφορούν τη φύλαξη, κηδεμονία και προστασία των εχόντων ανάγκη ανηλίκων, υπεισήλθαν από αμνημονεύτων χρόνο και αποτελούν μέρος των Αρχών της Επιείκειας. Αυτή τη συμφυή καθ΄ ύλη αρμοδιότητα, που έχουν τα Αγγλικά Δικαστήρια, την έχουν και τα Κυπριακά Δικαστήρια, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 και το Σύνταγμα, τα Δικαστήριά μας εφαρμόζουν τις Αρχές της Επιείκειας και συνεπώς, πέραν από τις πρόνοιες του Κεφ. 277, τα Επαρχιακά Δικαστήρια έχουν αρμοδιότητα που απορρέει από την ίδια συμφυή εξουσία που έχουν τα Αγγλικά Δικαστήρια να εκδικάζουν υποθέσεις κηδεμονίας και γενικά προστασίας ανηλίκων, η οποία βασίζεται στην απλή και μόνο παρουσία των ανηλίκων στην κατά τόπο αρμοδιότητα τους. Μια τέτοια δικαιοδοσία είναι αναγκαίο να υπάρχει για να μπορούν τα Δικαστήρια μας να προστατεύουν αποτελεσματικά τα έχοντα ανάγκη προστασίας νεαρά πρόσωπα. Όμως, η δικαιοδοσία αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται με προσοχή και κάτω από τις ίδιες αρχές και προϋποθέσεις που την εφαρμόζουν τα Αγγλικά Δικαστήρια. Αυτές οι αρχές και οι προϋποθέσεις αναφέρονται στα αποσπάσματα της αγγλικής νομολογίας που αναφέραμε». Για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, η απόφαση El Sayegh δεν εφαρμόζεται στην παρούσα αίτηση. Η απόφαση El Sayegh αφορά θέματα γονικής μέριμνας ανηλίκων τα οποία με βάση το προισχύσαν δίκαιο, Κεφ. 277, ενέπιπταν στην αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Με βάση το ισχύον δίκαιο, μετά την ίδρυση των Οικογενειακών Δικαστηρίων, τα θέματα γονικής μέριμνας ανήκουν αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των Οικογενειακών Δικαστηρίων, η μεν καθ΄ ύλην αρμοδιότητα των οποίων προσδίδεται σ΄ αυτά με το άρθρο 11
(2)(ε), η δε τοπική αρμοδιότητα προσδίδεται με το άρθρο 12
(1)(β) του Ν.23/90. Σημειωτέον ότι σύμφωνα με το άρθρο 43 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμου, Ν.216/90, ο περί Κηδεμονίας Ανηλίκων και Ασώτων Νόμος, Κεφ. 277, στην έκταση που αφορά ανήλικους έχει καταργηθεί. Είμαι της άποψης ότι η υπόθεση El Sayegh (ανωτέρω), εφαρμόζεται μόνο σε υποθέσεις γονικής μέριμνας, εκεί όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη προστασίας του ανηλίκου. Η παρούσα υπόθεση αφορά αίτημα για δικαστική αναγνώριση τέκνου. Αφορά ουσιαστικά θέμα status του ανηλίκου. Δεν τίθεται θέμα προστασίας του ανηλίκου, στην παρούσα υπόθεση, η οποία αφορά αίτημα αναγνώρισης τέκνου, ούτε και υπήρξε αντίστοιχος ισχυρισμός. Δεν είναι άνευ σημασίας το γεγονός ότι η Αγγλική νομολογία και βιβλιογραφία, την οποία επικαλείται η απόφαση El Sayegh, αναφέρονται σε υποθέσεις κηδεμονίας ανηλίκων, φύλαξης και επικοινωνίας ανηλίκων, δηλαδή υποθέσεις γονικής μέριμνας ανηλίκων και σε υποθέσεις απαγωγής ανηλίκων, υποθέσεις δηλαδή όπου είναι δυνατόν, λόγω της φύσης των υποθέσεων αυτών, να ανακύψει η ανάγκη προστασίας νεαρών προσώπων. Κάτι τέτοιο, δεν συμβαίνει σε υποθέσεις αναγνώρισης τέκνου, ως η παρούσα. Συνεπώς, για όλους τους πιο πάνω λόγους, η εναρκτήρια αίτηση απορρίπτεται λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. Οικ. Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Family/ Final (Αναφορά: Πατρική Αναγνώριση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο