ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΩΤΗ ΤΣΟΚΚΟΥ ν. ΤΑΤΙΑΝΑΣ - ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ, Αρ. Αίτησης: 246/14, 15/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2015:14 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 246/14 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΩΤΗ ΤΣΟΚΚΟΥ, από τη Λεμεσό, Λάνια Αιτητή -και- ΤΑΤΙΑΝΑΣ - ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ, από την Λεμεσό, Τσικλιάδων 5, Άγιος Αθανάσιος Καθ΄ ου η Αίτηση --------- Μονομερής αίτησης ημερ. 23.6.14 Ημερομηνία 15 Μαΐου, 2015 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Μ. Χαραλαμπίδου Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Σ. Σοφρωνίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής, στις 23.6.14, κατεχώρησε την παρούσα μονομερή αίτηση, με την οποία αιτείται την έκδοση των πιο κάτω προσωρινών διαταγμάτων: «Α. Προσωρινό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διά του οποίου να απαγορεύεται η αναχώρηση του ανηλίκου παιδιού των διαδίκων Δανιέλας Τσόκκου από την Κύπρο χωρίς την συγκατάθεση και των δύο διαδίκων και/ή χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου μέχρι αποπεράτωσης της παρούσης αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διά του οποίου να τοποθετείται το όνομα της ανήλικης Δανιέλας Τσόκκου στη λίστα των προσώπων η έξοδος των οποίων απαγορεύεται από την Κύπρο μέχρι αποπεράτωσης της παρούσης αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διά του οποίου να ρυθμίζεται η επικοινωνία του αιτητή με το ανήλικο παιδί των διαδίκων Δανιέλα Τσόκκου μέχρι αποπεράτωσης της παρούσης αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ως ακολούθως: α. Κάθε Τρίτη και Πέμπτη από τις 13.30 μέχρι τις 20.
- β. Κάθε δεύτερη εβδομάδα από την Παρασκευή από τις 18.00 μέχρι την Κυριακή στις 29.
- γ. Κατά τις καλοκαιρινές διακοπές 15 συνεχείς ημέρες με διανυκτερεύσεις τον Ιούλιο κατά τη πρώτη και δεύτερη εβδομάδα του μηνός Ιουλίου από την Δευτέρα στις 10.00 μέχρι την δεύτερη Κυριακή στις 20.00 και 15 συνεχείς ημέρες με διανυκτερεύσεις τον Αύγουστο κατά την πρώτη και δεύτερη εβδομάδα από την Δευτέρα στις 10.00 μέχρι την δεύτερη Κυριακή τις 20.00». Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της πιο πάνω μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στην Καθ΄ ης για να ακουσθεί. Η Καθ΄ ης η αίτηση εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο και στις 15.7.14 κατεχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι πιο κάτω: «(α) Ανέκαθεν υπήρχε ελεύθερη επικοινωνία της ανήλικης με τον Αιτητή βάσει του ισχύοντος διατάγματος και θα πρέπει υπό τις συνθήκες να συνεχίσει η ελεύθερη επικοινωνία. (β) Ουδόλως η Καθ΄ ης η Αίτηση επηρεάζει αρνητικά την ανήλικη ως προς το θέμα επικοινωνίας της με τον πατέρα της - Αιτητή, αλλά το αντίθετο. Απλά το παιδί, τώρα, λόγω της ηλικίας του και της ωριμότητας του, αποφασίζει για ότι την αφορά και ειδικά το θέμα επικοινωνίας της με τον πατέρα της. (γ) Αντίθετα ο Αιτητής είναι πιεστικός δημιουργώντας ψυχολογικά προβλήματα στο παιδί χωρίς να δίνει χρόνο στην ανήλικη ώστε να αποφασίσει η ίδια για το θέμα επικοινωνίας της με τον πατέρα της - Αιτητή. (δ) Ανέκαθεν υπήρχε και υπάρχει τηλεφωνική επικοινωνία Αιτητή - ανήλικης ώστε να καθορίζεται μεταξύ τους η εκάστοτε επικοινωνία, όμως τελευταία δεν χειρίζεται το όλο θέμα σωστά ο Αιτητής ώστε να συνεχίσει η επικοινωνία μεταξύ τους. (ε) Πρόσφατα το παιδί αντιδρά αρνητικά στο να έχει επικοινωνία και επαφή με τον Αιτητή, και όταν επέστρεφε από τη συνάντηση με τον πατέρα της ήταν ανήσυχη και αντιδρούσε παράξενα, ιδιαίτερα το τελευταίο χρονικό διάστημα. (στ) Ο ίδιος ο Αιτητής συμπεριφέρετο στις συναναστροφές του με τρίτους και μπροστά στο παιδί ανάρμοστα και με χυδαιότητα οπότε το ίδιο το παιδί αντιδρούσε και ενοχλείτο με αποτέλεσμα να αρνείται και δεν θέλει να επικοινωνεί με τον Αιτητή. (ζ) Περαιτέρω δεν ενδιαφερόταν γενικά για το παιδί και αδιαφορούσε γι΄ αυτό με αρνητικές συνέπειες. (η) Το ίδιο το παιδί αυτή τη στιγμή θέλει ελεύθερο χρόνο επικοινωνίας με τον Αιτητή ως το ισχύον διάταγμα και να αποφασίσει μόνο του χωρίς πιέσεις από οποιονδήποτε και ειδικά τον πατέρα του, για το πότε θα επικοινωνήσει μαζί του. (θ) Ο ίδιος ο Αιτητής πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά και στάση προς το παιδί του ώστε να το κερδίσει και επαναφέρει κοντά του. (ι) Ο ίδιος ο Αιτητής αντιδρά βίαια και πιεστικά όταν επικοινωνεί τηλεφωνικά με το παιδί, με αποτέλεσμα το παιδί του να νιώθει άσχημα, αμήχανα και αρνητικά γι΄ αυτόν. (ια) Ο Αιτητής αν το επιθυμεί μπορεί να μιλήσει, μέσω κινητού τηλεφώνου που διαθέτει το παιδί, με θετικό τρόπο, ώστε να πείσει και επηρεάσει το παιδί θετικά και έτσι να αποκαταστήσει την επικοινωνία μαζί του. (ιβ) Ο Αιτητής γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι η δική του συμπεριφορά που απωθεί το παιδί από αυτόν και να μην αιτιάται την Καθ΄ ης η Αίτηση για οτιδήποτε και δη σε σχέση με την επικοινωνία του με το παιδί του. (ιγ) Το παιδί είναι αρκετά μεγάλο σε ηλικία και ώριμο ώστε να αποφασίσει για το ίδιο και ότι αφορά τη σχέση του με τον πατέρα της χωρίς να επηρεάζεται και πιέζεται από τρίτους. Προς τούτοις έχουν δοθεί και συμβουλές από ειδικό παιδοψυχολόγο, ότι δηλ. δεν πρέπει να πιέζεται το παιδί καθ΄ ότι προκαλείται κακό στο ίδιο και δεν αποβαίνει προς το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού. (ιδ) Από τον Απρίλιο '14 ένεκα του ότι ο Αιτητής εκφράστηκε βίαια και απότομα, πιεστικά και με βίαιο τρόπο στο παιδί και μέσω τηλεφώνου, το παιδί αρνείται να έρθει σε επικοινωνία μαζί του, αλλά και να μιλήσει μαζί του στο τηλέφωνο όπως γινόταν και προηγουμένως, αλλά μόνο με μηνύματα επικοινωνεί με τον Αιτητή. (ιε) Ο Αιτητής δεν πρόσφερνε κατά τις ημέρες που είχε επικοινωνία με το παιδί σωστή διαπαιδαγώγηση προς αυτό με αρνητικά αποτελέσματα. (ιστ) Είναι προς το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού να παραμείνει η επικοινωνία του παιδιού με τον Αιτητή ελεύθερη και χωρίς περαιτέρω πιέσεις εκ μέρους του Αιτητή. Ενδεχομένως να χρειάζεται η βοήθεια του Γραφείου Ευημερίας ώστε να επαναρχίσει σωστά πλέον η μεταξύ τους επικοινωνία». Με βάση τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, είναι παραδεκτό γεγονός ότι οι διάδικοι είχαν τελέσει γάμο στις 27.9.02, ο οποίος γάμος λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 3.6.
- Από το γάμο τους απέκτησαν την Δανιέλα η οποία γεννήθηκε στις 25.2.
- Στις 13.2.09 εκδόθηκε διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου με το οποίο ανατίθετο στην Καθ΄ ης η αίτηση, η φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια της ανήλικης. Παράλληλα, καθορίσθηκε ως τόπος διαμονής της ανήλικης, ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Καθ΄ ης η αίτηση. Με το πιο πάνω διάταγμα δεν ρυθμίστηκε η επικοινωνία του Αιτητή με την ανήλικη Δανιέλα, η οποία έκτοτε παραμένει δικαστικά αρύθμιστη. Οι βασικοί ισχυρισμοί του Αιτητή, περιέχονται στις παραγράφους 6 έως 22 της ένορκης του δήλωσης και έχουν ως κατωτέρω: «
- Παρά το γεγονός ότι η επικοινωνία μου δεν καθορίστηκε από το Δικαστήριο επικοινωνούσα με το ανήλικο παιδί μου χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα μέχρι και τα τέλη του 2012 οπότε η καθ΄ ης η αίτηση η οποία αρραβωνιάστηκε αποφάσισε ότι δεν θέλει οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί μου και μου υπέδειξε ότι στο εξής θα ρυθμίζω την επικοινωνία μου με το παιδί αφού συνεννοηθώ με αυτό.
- Από τότε ρύθμιζα την επικοινωνία μου κατόπιν συνεννόησης με το ανήλικο παιδί μου μέχρι και τις 10/4/2014 οπότε κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με το παιδί για το πότε θα επικοινωνήσω το Πάσχα με αυτό, το παιδί μου ζήτησε να το πάρω κάποιες συγκεκριμένες ημέρες που όταν του εξήγησα ότι εργαζόμουν εκείνες τις ημέρες και δεν μπορούσα μου ανέφερε ότι δεν θέλει να έχει επικοινωνία μαζί μου και να σκεφτώ τι έκανα λάθος. Καμία άλλη εξήγηση δεν μου δόθηκε από το παιδί μου και δυστυχώς δεν μπορώ να επικοινωνήσω με το παιδί μου παρά μόνο μέσω τηλεφώνου και αυτό με μηνύματα στα οποία το παιδί πλέον δεν απαντά. 8 Η Καθ΄ ης η αίτηση αρνείται να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί μου για οποιοδήποτε θέμα αφορά το παιδί και το γεγονός αυτό μεταξύ άλλων καθιστά πολύ δύσκολη την διευθέτηση της επικοινωνίας μου με το παιδί και πολλές φορές υποχρεώθηκα να επικοινωνήσω με τους γονείς της καθ΄ ης η αίτηση σχετικά αφού δεν υπήρχε ανταπόκριση εκ μέρους της. Τους τελευταίους μήνες ούτε οι γονείς της καθ΄ ης η αίτηση απαντούν στις κλήσεις μου.
- Είναι η θέση μου ότι το παιδί εκφράζει τις απόψεις της καθ΄ ης η αίτηση και ότι η ίδια πάντοτε επιβάλλει στο παιδί τις δικές της επιθυμίες και η άρνηση του για επικοινωνία μαζί μου οφείλεται στην συμπεριφορά της καθ΄ ης η αίτηση αφού κάθε φορά που απαιτεί κάτι μέσω των Δικηγόρων της και δεν το δέχομαι αλλάζει η συμπεριφορά του παιδιού μου απέναντι μου.
- Η καθ΄ ης η αίτηση υπέγραψε δήλωση κατά τον Ιούνιο του 2012 και η υπογραφή της πιστοποιήθηκε από τον Πρόεδρο της Κοινότητας Αγίου Αθανασίου ότι το παιδί μας διανυκτερεύει μαζί μου Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή και αργίες θέλοντας να επιβεβαιώσει ότι έχω δικαίωμα να έχω το παιδί μου για διανυκτέρευση κατά τις πιο πάνω ημέρες. Αντίγραφο της σχετικής δήλωσης επισυνάπτω ως Τεκμήριο
- Η καθ΄ ης η αίτηση σήμερα εξακολουθεί να μην βοηθά με οποιοδήποτε τρόπο στην επικοινωνία μου με το παιδί. Αμέσως μετά την τελευταία επικοινωνία μου με το παιδί στις 10.4.14 κάλεσα την καθ΄ ης η αίτηση στο τηλέφωνο, ζήτησα την βοήθεια της και εξηγήσεις για την συμπεριφορά του παιδιού και μου απάντησε ότι δεν την αφορά το θέμα της επικοινωνίας μου με το παιδί και έκλεισε το τηλέφωνο.
- Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πως είναι και τι κάνει το παιδί μου, δεν είμαι σε θέση να αντιληφθώ γιατί το παιδί μου συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο και γιατί δεν έχει επικοινωνία μαζί μου.
- Οι γονείς της αιτήτριας πριν 15 περίπου ημέρες επικοινώνησαν με την μητέρα μου για να μου μεταφέρει το απειλητικό μήνυμα ότι εάν προχωρήσω στην λήψη δικαστικών μέτρων για να βλέπω το παιδί μου θα το χάσω και δεν θα το ξαναδώ και ότι θα έπρεπε να απολογηθώ στο παιδί μου χωρίς να γνωρίζω γιατί.
- Επιθυμώ να έχω επικοινωνία με το παιδί μου το οποίο φοβάμαι ότι χωρίς λόγο απομακρύνεται από εμένα και ότι το παιδί μου αποξενώνεται από εμένα κάτι που δεν επιθυμώ να συμβεί. Το παιδί μου είναι σε μικρή ηλικία, είμαστε πολύ συνδεδεμένοι και δεν θέλω αυτός ο δεσμός που υπάρχει με το παιδί μου να καταστραφεί.
- Η στάση της καθ΄ ης η αίτηση να αποφασίζει σχετικά με το παιδί και εάν επιθυμεί να με ειδοποιεί μέσω του παιδιού δεν είναι ορθή για το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού και για την σωστή ανάπτυξη και ή διαπαιδαγώγηση του παιδιού, το οποίο άρχισε να με αγνοεί επιδεικτικά και την τελευταία φορά μου είπε ότι θα επικοινωνήσει μαζί μου όταν αυτό αποφασίσει. Το παιδί μου δεν επικοινώνησε μαζί μου από τις 10/4/
- Μου έχει λείψει το παιδί μου το οποίο υπεραγαπώ, αγωνιώ για αυτό, είμαι πολύ συνδεδεμένος με αυτό. Περαιτέρω φροντίζω για το παιδί μου και προσπαθώ και προσφέρω στο παιδί ότι καλύτερο μπορώ.
- Είμαι σε θέση να προσφέρω στο παιδί μου το δικό του δωμάτιο και όλα όσα χρειάζεται για να ζει άνετα και να περνά όμορφα στο σπίτι μου.
- Περαιτέρω είναι προς όφελος του παιδιού να έχει επικοινωνία μαζί μου για την ορθή ανάπτυξη και διαπαιδαγώγηση του.
- Προσφέρω στο παιδί μου ασφαλές περιβάλλον για την ανάπτυξη του και σωστή διαπαιδαγώγηση του. Επιθυμώ να είμαι κοντά στο παιδί μου και να μην χάσω την επικοινωνία με αυτό. Επιθυμώ να έχω άριστη επικοινωνία με το παιδί ώστε να είμαι δίπλα στο παιδί μου για ότι χρειάζεται. Επιθυμώ να συμμετέχω στην ζωή του παιδιού μου το οποίο σήμερα στερούμαι.
- Είχα και έχω ως προτεραιότητα το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού μου.
- Το προηγούμενο καλοκαίρι η καθ΄ ης η αίτηση διευθέτησε να ταξιδέψει το παιδί μας με τους γονείς της και μόνο το παιδί ήταν αυτό που με πληροφόρησε σχετικά μερικές ημέρες πριν ταξιδέψει, χωρίς να είναι σε θέση να μου πει πότε θα αναχωρούσε και πότε θα επέστρεφε, αφού η καθ΄ ης η αίτηση θεωρεί ότι δεν πρέπει να με ενημερώνει.
- Είναι η θέση μου ότι το παιδί θα πρέπει να ταξιδεύει εκτός Κύπρου αφού και οι δύο διάδικοι συγκατατεθούμε σχετικά ή αφού εκδοθεί σχετικό διάταγμα ή δοθεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο». Οι βασικοί ισχυρισμοί της Καθ΄ ης η αίτηση περιέχονται στις παραγράφους 4 έως 17 και 21 της ένορκης της δήλωσης και έχουν ως κατωτέρω: «
- Αρνούμενη τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στις παρ. 6 και 7 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι εγώ με κανένα τρόπο επηρέασα την ανήλικη να σταματήσει να έχει επικοινωνία με τον πατέρα της επειδή δήθεν αρραβωνιάστηκα. Απλά το παιδί ως και προηγουμένως μέχρι τον Απρίλιο '14 διευθετούσε να έχει ελεύθερη επικοινωνία με τον πατέρα της κατόπιν συνεννόησης και συμφωνίας μεταξύ τους καθ΄ ότι ο ίδιος διαμένει και εργάζεται μόνιμα εκτός Λεμεσού, στην Αγ. Νάπα. Το ίδιο το παιδί είναι αρκετά ώριμο ώστε να καθορίζει το ίδιο το πρόγραμμα του χωρίς να χρειάζεται να επεμβαίνω εγώ ή οποιοιδήποτε τρίτοι.
- Τελευταία όμως η ανήλικη θυγατέρα μου από ότι αντιλήφθηκα και εγώ, όποτε επέστρεφε μετά από σχετική επικοινωνία που είχε με τον πατέρα της, ήταν ανήσυχη και αντιδρούσε παράξενα. Η ίδια μου ανέφερε ότι δεν νοιώθει καλά όταν βρίσκεται με τον πατέρα της, νοιώθει παραμελημένη και δεν της συμπεριφέρεται σωστά, απογοητεύοντας την με την όλη συμπεριφορά του. Πολλές φορές δε μπροστά της συμπεριφέρετο ανάρμοστα έναντι τρίτων ατόμων με χυδαιότητα και προσβλητικά, οπότε η ανήλικη άρχισε να αντιδρά και να νοιώθει αμηχανία και να ενοχλείται. Περαιτέρω αδιαφορεί γι΄ αυτήν αφού πολλές φορές δεν ξυπνά για να την πάρει το πρωί στο σχολείο της, αλλά την πήγαινε καθυστερημένα με αποτέλεσμα να δυσανασχετεί, οπότε δεν θέλει να την πηγαίνει ο Αιτητής στο σχολείο ή στα φροντιστήρια της αφού και εκεί την μεταφέρει καθυστερημένα.
- Από το Πάσχα εφέτος και εντεύθεν δεν υπάρχει επικοινωνία του παιδιού με τον πατέρα του γιατί το ίδιο το παιδί ζήτησε κάτι τέτοιο και από τον ίδιο τον πατέρα της - Αιτητή, ζητώντας του χρόνο να σκεφτεί. Εγώ δεν μπορώ να πιέσω το παιδί ώστε να συνεχίσει να έχει επικοινωνία με τον πατέρα του εφ΄ όσον η ίδια θέλει να έχει ελεύθερη επικοινωνία με τον πατέρα του όποτε το ίδιο θέλει αυτή χωρίς να δέχεται πιέσεις από κανένα. Είναι ένα αρκετά μεγάλο και ώριμο παιδί που θέλει να αποφασίζει μόνο του πλέον γι΄ αυτά τα θέματα που αφορούν την ίδια προσωπικά. Πρέπει ο ίδιος ο Αιτητής να το αντιληφθεί αυτό και επίσης να αλλάξει και στάση και συμπεριφορά προς το παιδί του και να μην αιτιάται εμένα γι΄ αυτή την άρνηση του παιδιού του που εκδηλώνεται σήμερα ευθύνη του ιδίου. Το ίδιο το παιδί μας έχει κινητό τηλέφωνο και μπορεί μέσω αυτού να επικοινωνεί μαζί του χωρίς να το επηρεάζω εγώ. Γιατί άλλωστε εγώ να θέλω και επηρεάζω το παιδί αρνητικά ώστε να μην θέλει να έχει επικοινωνία με τον πατέρα του, τη στιγμή που αντιλαμβάνομαι ότι μια σωστή σχέση και με τους δύο γονείς θα βοηθήσει το παιδί μας για τη σωστή του ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και υγεία.
- Αντίθετα ο ίδιος είναι πιεστικός και δη όταν επικοινωνεί τηλεφωνικά με την θυγατέρα μας αντιλαμβάνομαι ότι αυτή αντιδρά αρνητικά ακόμα και στο να έρχεται σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του, και δη τελευταίως, από τον Απρίλιο ΄
- Με αυτό τον τρόπο ο Αιτητής δημιούργησε ψυχολογικά προβλήματα στο παιδί του γι΄ αυτό και συμβουλεύτηκα γι΄ αυτό το θέμα τον υπεύθυνο του σχολείου της, το σύμβουλο παιδοψυχολόγο ο οποίος με συμβούλευσε να μην πιέζω το παιδί να βλέπει το πατέρα της, καθ΄ ότι θα του δημιουργήσω και εγώ μεγαλύτερο πρόβλημα.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παρ. 8 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι πάντα υπήρχε και υπάρχει επικοινωνία του παιδιού με τον πατέρα του μέσω τηλεφώνου ώστε να καθορίζουν το χρόνο επικοινωνίας μεταξύ τους χωρίς να εμπλέκομαι εγώ. Ο Αιτητής πρόσφατα επικοινώνησε και με τους γονείς μου και πιεστικά τους ζήτησε να επηρεάσουν την ανήλικη ώστε να επικοινωνήσει μαζί του, αλλά όπως ήδη έχω αναφέρει ανωτέρω, το παιδί δεν επιθυμεί να επηρεάζεται από τρίτους γι΄ αυτά τα θέματα.
- Αρνούμαι κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της παρ. 9 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή, ότι δηλ. το παιδί μας εκφράζει τις απόψεις μου. Ουδέποτε εγώ την επηρέασα αρνητικά για να μην θέλει να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον Αιτητή. Το ίδιο το παιδί αποφάσισε και αποφασίζει κάτι τέτοιο και πότε θα επικοινωνεί με τον πατέρα του. Ο Αιτητής θα πρέπει να αιτιάται τον εαυτό του και την όλη συμπεριφορά του απέναντι στο παιδί του για να μην θέλει να έχει (τελευταίως, ειδικά μετά τον Απρίλιο του 2014), οποιαδήποτε επικοινωνία με τον Αιτητή. Αντίθετα όποτε επικοινωνεί μαζί μου ο Αιτητής εγώ πάντα λέω στο παιδί μας να επικοινωνήσει με τον πατέρα της και καμία σχέση έχει ο εν λόγω ισχυρισμός, για το κατά πόσο ήθελε να επικοινωνεί ή όχι το παιδί με τον πατέρα του. Ότι δηλ. αυτή η άρνηση της ανήλικης οφείλεται στη δική μου συμπεριφορά και επηρεασμό. Εξ΄ άλλου ο Αιτητής ευθυνόταν για το ότι δεν κατέβαλλε τη διατροφή και εγώ τον ανέχτηκα για μακρύ χρόνο ώσπου και όταν το παράκανε προχώρησα σε ένταλμα εναντίον του με αποτέλεσμα ο Αιτητής να αντιδράσει και να θιχτεί, και όχι εγώ.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παρ. 10 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι υπέγραψα όντως την εν λόγω δήλωση ώστε να πάρει βοήθημα ο ίδιος ως πρόσφυγας. Το παιδί είχε επικοινωνία μαζί του τότε, αλλά όχι τις μέρες που αναφέρονται. Πάντα υπήρχε ελεύθερη επικοινωνία κατόπιν συνεννόησης των δύο τους, ήτοι της ανήλικης με τον πατέρα της - Αιτητή.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παρ. 11 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή, αναφέρω ότι μου τηλεφώνησε ο Αιτητής μετά τις 10/4/2014 απειλώντας με και μιλώντας μου με άσχημο τρόπο, αν και εγώ στη συνέχεια είπα στην ανήλικη και του τηλεφώνησε, οπότε μίλησαν μεταξύ τους. Ο Αιτητής μπορεί να μιλήσει απ΄ ευθείας στο παιδί του μέσω κινητού τηλεφώνου που έχει και χρησιμοποιεί το ίδιο το παιδί. Άλλωστε η θυγατέρα μας είναι, ως ήδη έχω αναφέρει ανωτέρω, αρκετά μεγάλη και ώριμη ώστε να ξέρει τι θέλει και τι να συζητήσει, γεγονός που το γνωρίζει και ο ίδιος ο Αιτητής, άρα γιατί αιτιάται εμένα γι΄ αυτή την άρνηση του παιδιού, αφού γνωρίζει πολύ καλά ότι το ίδιο το παιδί αντιδρά αρνητικά στο θέμα της επικοινωνίας του με τον πατέρα της εξαιτίας της συμπεριφοράς του ιδίου και μόνο.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παρ. 12 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι αυτός και η όλη συμπεριφορά του που έχουν φέρει αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα. Το ίδιο το παιδί του ζήτησε στο τηλέφωνο χρόνο, αλλά ο Αιτητής ήταν ανένδοτος και απότομος προς αυτήν.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παρ. 13 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή τους οποίους αρνούμαι κατηγορηματικά, αναφέρω ότι η μητέρα του Αιτητή επικοινώνησε με τους γονείς μου αναφέροντας τους ότι και η ίδια ήθελε να βλέπει το παιδί. Όμως παραδέχθηκε στους γονείς μου ότι ο γιος της - Αιτητής δεν συμπεριφέρεται σωστά και γι΄ αυτό η θυγατέρα του φοβάται να πάει ακόμα και στην γιαγιά της - μητέρα του Αιτητή καθ΄ ότι θα έρθει, ως η ίδια η ανήλικη πιστεύει, ο πατέρας της να την πάρει βίαια.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παρ. 14 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή, αναφέρω ότι το παιδί έχει απομακρυνθεί από τον Αιτητή λόγω της δικής του και μόνον συμπεριφοράς προς το παιδί του, η οποία ουδόλως ήταν και είναι η ενδεδειγμένη. Εγώ η ίδια κάλυπτα μέχρι πρόσφατα την όλη αυτή συμπεριφορά του Αιτητή, αλλά τώρα το παιδί είναι αρκετά μεγάλο και σε θέση να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα και αποφάσεις χωρίς να δέχεται πιέσεις και επηρεασμούς από τρίτους. Το ίδιο πλέον κρίνει και αποφασίζει μόνο του.
- Αρνούμενη τους ισχυρισμούς της παρ. 15 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι δεν αποφασίζω εγώ για κάποια θέματα και δη για το πότε θα επικοινωνήσει το παιδί με τον πατέρα του, αλλά το ίδιο το οποίο και από μόνο του ζήτησε από τον πατέρα του να του δώσει χρόνο για να σκεφθεί. Από τον Απρίλιο του 2014 δε ένεκα του γεγονότος ότι ο Αιτητής της μίλησε απότομα φοβάται και δεν θέλει να έρθει ούτε σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του, αλλά μόνο με μηνύματα.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παρ. 19 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι δεν είναι σωστή η διαπαιδαγώγηση και το ενδεδειγμένο περιβάλλον αλλά και η συμπεριφορά που δίδει και προσφέρει ο Αιτητής στο παιδί του, με την όλη πιο πάνω στάση, συμπεριφορά και τις ενέργειες του, γι΄ αυτό και το παιδί μας αντιδρά και δεν επιθυμεί επικοινωνία μαζί του.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παρ. 21 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι πάντοτε ενημέρωνα τον Αιτητή και συγκεκριμένα για το εν λόγω ταξίδι. Ο Αιτητής αντέδρασε όταν του είπε ότι θα ταξίδευε το παιδί και μου πήρε το διαβατήριο του, αλλά τελικά μου το έδωσε πίσω.
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς των παρ. 28-32 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή αναφέρω ότι είναι προς το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού να παραμείνει η επικοινωνία του παιδιού με τον Αιτητή ελεύθερη χωρίς πιέσεις διότι διαφορετικά αυτό θα δημιουργήσει ψυχολογικά προβλήματα στη θυγατέρα μας και θα οξύνει έτσι περαιτέρω τη σχέση του παιδιού με τον πατέρα της. Ενδεχομένως να χρειάζεται τη βοήθεια και του Γραφείου Ευημερίας ώστε να ξεκινήσει ξανά και σωστά η επικοινωνία μεταξύ τους». Οι δικηγόροι των διαδίκων κατέβαλαν προσπάθειες για φιλικό διακανονισμό της παρούσας αίτησης. Ζήτησαν προς τούτο, μέσω του Δικαστηρίου, την βοήθεια του Γραφείου Ευημερίας. Το Δικαστήριο ανταποκρίθηκε θετικά στο κοινό αυτό αίτημα, αναθέτοντας σε Λειτουργό Ευημερίας, συγκεκριμένα την κα Ε. Παπακώστα, το έργο της παροχής βοήθειας στο υπό κρίση πρόβλημα. Δυστυχώς, παρά τις προσπάθειες της Λειτουργού Ευημερίας, το πρόβλημα επικοινωνίας πατέρα - παιδιού, δεν λύθηκε. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη, η παρούσα αίτηση, μετά από σχετικό αίτημα της δικηγόρου του Αιτητή ορίσθηκε για ακρόαση. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και τα επιχειρήματα των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Το δικαίωμα επικοινωνίας ρυθμίζεται από το άρθρο 17 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, Ν.216/90, οι διατάξεις του οποίου έχουν ως κατωτέρω: «17.
- Ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας μ΄ αυτό.
- Σε περίπτωση διαφωνίας όσο αφορά την άσκηση του δικαιώματος, προσωπικής επικοινωνίας, αποφασίζει το Δικαστήριο.
- Στην απόφαση του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και εφαρμόζει κατ΄ αναλογία τις πρόνοιες του άρθρου 6.» Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, παρέχεται στο Δικαστήριο η εξουσία να παραχωρήσει στο γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, το δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο αυτό. Αυτή η θεραπεία, είναι και η μοναδική θεραπεία η οποία παρέχεται στον γονέα, με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο, από το Δικαστήριο, με βάση την εξουσία που του προσδίδεται με το άρθρο 17
(1)του Ν.216/90. Είναι επομένως αναπόφευκτο σε υποθέσεις τέτοιας φύσεως, το αντικείμενο της εναρκτήριας αίτησης να είναι ταυτόσημο με το αντικείμενο ενδιάμεσης αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Σύμφωνα με τη νομολογία, χορήγηση προσωρινού διατάγματος ίδιου με την ουσία της αγωγής δεν αποκλείεται, γιατί το προσωρινό διάταγμα είναι μόνο προσωρινής φύσης (βλ. Starport Nominees Ltd κ.α., Πολ. Έφεση 79/10, 15.7.2010). Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία, δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας, ενδιαμέσως, αν αυτή ορθώς και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα (βλ. Avila Management Services Ltd v. Stepanek κ.α., Πολ. Έφεση 54/12, 27.6.2012). Ως προς τον ισχυρισμό της Καθ΄ ης η αίτηση περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, θα ήθελα να υποδείξω τα πιο κάτω: Το Δικαστήριο, όπως ήδη έχει αναφερθεί, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, δεν εξέδωσε προσωρινό διάταγμα. Αντίθετα, διέταξε την επίδοση της στην Καθ΄ ης η αίτηση. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με την νομολογία, μετατρέπει την μονομερή αίτηση σε αίτηση διά κλήσεως (βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 ΑΑΔ 43, Μαρκιτανή ν. Μουτζούρη
(2000)1 ΑΑΔ 923). Περαιτέρω, με την μετατροπή της μονομερούς αιτήσεως σε αίτηση διά κλήσεως, δεν τυγχάνει εφαρμογής ο κανόνας που επιβάλλει υποχρέωση στον Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων (βλ. The Royal Bank of Scotland v. Πλοίου «Kalia», Αγ. Ναυτοδικείου 14/11, 12.1.2002 και Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ,
(2011)1 (Β) ΑΑΔ 816). Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία. γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Επίσης, οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) A.Α.Δ. 225, 236). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι το άρθρο 17
(1)
(2)
(3)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90, οι πρόνοιες του οποίου άρθρου έχουν ήδη παρατεθεί. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της υπό κρίση αίτησης, θεωρώ αναγκαίο να παραπέμψω στα πιο κάτω αποσπάσματα, από τη βιβλιογραφία και την νομολογία, τα οποία είναι άκρως διαφωτιστικά ως προς τη φύση, τη λειτουργία και τον σκοπό του δικαιώματος επικοινωνίας. Η πρώτη παραπομπή, γίνεται στο βιβλίο της Μανωλεδάκη, Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, Έκδοση Δ', σελίδες 327-328, όπου αναφέροντα τα πιο κάτω: «Ο κύριος σκοπός του δικαιώματος επικοινωνίας είναι η ικανοποίηση του αισθήματος της αγάπης μεταξύ του γονέα και του παιδιού και η αποφυγή της αποξένωσής τους· κατά δεύτερο λόγο όμως με το δικαίωμα επικοινωνίας πετυχαίνεται στην πράξη και κάποιος έλεγχος του γονέα με τον οποίο μένει ο ανήλικος από μέρους του άλλου γονέα. Ο άλλος αυτός γονέας είναι ο δικαιούχος του άρθρου 1520, ενώ ο γονέας που διαμένει με το παιδί είναι ο υπόχρεος· εξάλλου, αν και οι δύο γονείς μένουν χωριστά από το παιδί, είναι και οι δύο δικαιούχοι, ενώ υπόχρεος είναι ο τρίτος με τον οποίο διαμένει το παιδί (και στον οποίο συνήθως θα έχει ανατεθεί η άσκηση της επιμελείας του, λ.χ. κατά το άρθρο 1513 § 1 εδ. 3 ή 1532 § 2 ή 1535). Ο γονέας (ή ο τρίτος) που είναι ο υπόχρεος του άρθρου 1520, οφείλει να μην παρεμποδίζει την επικοινωνία του δικαιούχου με τον ανήλικο· ο δικαιούχος γονέας, από την άλλη πλευρά, έχει την υποχρέωση, τις ώρες που βλέπει το παιδί, να μη διαταράζει τη σχέση του με τον υπόχρεο γονέα είτε προσπαθώντας να του εμπνεύσει αντιπάθεια γι΄ αυτόν είτε επεμβαίνοντας στον τρόπο άσκησης της επιμέλειας (π.χ. στη θρησκευτική διαπαιδαγώγηση), την οποία συνήθως θα έχει ο υπόχρεος. Η κύρωση σ΄ αυτές τις περιπτώσεις - αν δηλαδή ο υπόχρεος ή ο δικαιούχος παραβιάζουν τις παραπάνω υποχρεώσεις τους - μπορεί να είναι για μεν τον υπόχρεο γονέα, που ασκεί και την επιμέλεια, η αφαίρεση της άσκησής της με δικαστική απόφαση κατά το άρθρο 1532 για την κακή άσκηση της γονικής μέριμνας, ενώ για το δικαιούχο γονέα η αφαίρεση του δικαιώματος επικοινωνίας μετά από μεταρρύθμιση, κατά το άρθρο 1536, της δικαστικής απόφασης που το είχε παραχωρήσει. Σύμφωνα με το άρθρο 1520 § 3 οι ειδικότερες λεπτομέρειες του δικαιώματος επικοινωνίας ρυθμίζονται κάθε φορά από το δικαστήριο, το οποίο, συνεπώς, αποφασίζει για το χρόνο (συχνότητα και χρονική διάρκεια) και τον τόπο της επικοινωνίας ή για το είδος της». Η δεύτερη παραπομπή γίνεται στην πρόσφατη απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην υπόθεση Αθηνά Ξενίδου και Ευαγόρα Οικονομίδη, Έφεση αρ. 28/14, 7.4.15, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Στην Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 131, λέχθηκαν τ΄ ακόλουθα σχετικά με τα ζητήματα που εξετάζονται στην παρούσα αίτηση: «Όπως αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην R. v. U.K.
(1987)Times, 9th July (Series A Judgments and Decisions Vol. 121), η πρόσβαση του γονέα στο τέκνο αποτελεί πτυχή του δικαιώματος του ανθρώπου για οικογενειακή ζωή που κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. (Βλ. επίσης Ν. 39/62). Στην Κύπρο το δικαίωμα αυτό επίσης διασφαλίζεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 15 του Συντάγματος. Όπως εξηγείται όμως στην υπόθεση Re KD (A minor)
(1988)1 All E.R. 577 (H.L) το δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί εφόσον δεν ασκείται προς όφελος του σκοπού για τον οποίο παρέχεται, που δεν είναι άλλος από την συμβολή στην ευημερία του τέκνου». Ο Αιτητής στην παρούσα υπόθεση, έχει νομικό και συνταγματικό δικαίωμα επικοινωνίας, (βλ. άρθρο 17 του Ν.216/90, άρθρο 15 του Συντάγματος και άρθρο 8 της Ε.Σ.Δ.Α). Το συμφέρον του παιδιού, το οποίο ανάγεται, από το νόμο και τη νομολογία, σε κύριο κριτήριο ρύθμισης δικαιώματος επικοινωνίας, επιβάλλει την ανάγκη ύπαρξης επικοινωνίας, μεταξύ γονέα και τέκνου. Μόνο έτσι είναι δυνατή η αποφυγή αποξένωσης γονέα και τέκνου, αλλά και η εκδήλωση αισθημάτων αγάπης. Περαιτέρω, θα πρέπει να λεχθεί, ότι η ανάγκη επικοινωνίας γονέα και τέκνου είναι τρέχουσα ανάγκη. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις οι οποίες τίθενται από το άρθρο 32 του Ν.14/60 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ανοίξω μία παρένθεση και να αναφέρω τα εξής. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί που τίθενται από τους διάδικους γονείς, ως προς τους λόγους και τις συνθήκες διακοπής της επικοινωνίας είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι. Σύμφωνα όμως, με την νομολογία, το Δικαστήριο, όταν εξετάζει το θέμα έκδοσης ή μη ενός προσωρινού διατάγματος, θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα επί γεγονότων και αξιοπιστίας μαρτύρων, τα οποία δυνατόν να επηρεάσουν την κρίση του κατά την δίκη της ουσίας της αγωγής (βλ. Jonitexo v. Adidas
(1964)1 C.L.R. 263 και Φ. Μιχαηλίδης ν. Κ. Παπακυριακού
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 209). Εν πάση περιπτώσει, ο κίνδυνος αποξένωσης γονέα - παιδιού επέρχεται σε περιπτώσεις ανυπαρξίας επικοινωνίας, γεγονός το οποίο επιτάσσει στο Δικαστήριο να προβεί σε ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας του Αιτητή. Η θέση της Καθ΄ ης η αίτηση, ότι το παιδί είναι μεγάλο και ώριμο και μπορεί να ρυθμίζει από μόνη της την επικοινωνία της με τον πατέρα του Αιτητή είναι για το Δικαστήριο, θέση απαράδεκτη. Η Καθ΄ ης η αίτηση, ως ο γονέας με τον οποίο διαμένει το παιδί και έχει την επιμέλεια του παιδιού, οφείλει να ενθαρρύνει και να προτρέπει την επικοινωνία του παιδιού με τον Αιτητή. Το πιο πάνω καθήκον της Καθ΄ ης η αίτηση αναγνωρίζεται και επιβάλλεται και από τη Νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου. Παραπέμπω σχετικά στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην Μαρία Μαυρονικόλα ν. Άντη Ξάνθου
(2011)1 Α.Α.Δ. 293, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι οι γονείς έχουν συλλογική ευθύνη για την, όσο το δυνατό, πιο ομαλή ανάπτυξη των οικογενειακών δεσμών και ταυτοχρόνως αυξημένη υποχρέωση απάλειψης ή μείωσης των τραυματικών επιπτώσεων ενός διαζυγίου στα παιδιά τους. Η καταφυγή σε αντιμετώπιση των όποιων δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων με, «εμπορικούς όρους» σαφώς δεν οδηγεί σε επίτευξη [*300*] του πιο πάνω στόχου. Όπως ορθώς παρατήρησε το πρωτόδικο Δικαστήριο «η παράδοση» δεν έπρεπε να αντικρίζεται από την εφεσείουσα ως μηχανιστική ενέργεια, αλλά, ως υποχρέωση θετικής ενέργειας, που αντίκριση της οποίας επέβαλλε όχι μόνο τη φυσική της παρουσία, που στην προκείμενη περίπτωση δεν υλοποιήθηκε, αλλά και στη δική της ενθάρρυνση και προτροπή, που ούτε αυτό υπήρχε, έτσι ώστε να υλοποιήσει την αναληφθείσα εκ συμφώνου υποχρέωση με το Διάταγμα «για παράδοση». Θα ήθελα, στο σημείο αυτό, να υπενθυμίσω, στους διαδίκους, οι οποίοι έχουν συλλογική ευθύνη απέναντι στην ευημερία και στο συμφέρον του παιδιού τους, το πιο κάτω εύστοχο απόσπασμα από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Φ. Κατσούρη ν. Μ. Χατζηνικόλα, Έφεση αρ. 12/07, ημερ. 21.10.2010: «H αντιπαράθεση των γονέων και η αντιπαλότητα τους μέσα από δικαστικές διαδικασίες αντιστρατεύεται στα συμφέροντα και την ευημερία των ανηλίκων τέκνων τους». Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω αναφερθέντα, θεωρώ, υπό τις περιστάσεις, ότι η έκδοση διατάγματος επιβλεπόμενης επικοινωνίας στο Γραφείο Ευημερίας, είναι η αρμόζουσα ρύθμιση. Η ελεύθερη επικοινωνία, στην παρούσα περίπτωση, δεν έχει καμία δυνατότητα επιτυχίας στη δεδομένη αυτή στιγμή. Η επιβλεπόμενη επικοινωνία στο Γραφείο Ευημερίας, έχει συναινετικά εφαρμοσθεί από τους διαδίκους, χωρίς ομολογουμένως να έχει πάντοτε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Θεωρώ όμως ότι αν η μητέρα, εγκαταλείψει την ουδέτερη της στάση, και προτρέψει και ενθαρρύνει την επικοινωνία, ως άλλωστε έχει καθήκον, ο δε πατέρας τηρήσει τέτοια στάση ώστε να συμβάλλει κάθε φορά στη δημιουργία θετικού κλίματος, με την βοήθεια της Λειτουργού Ευημερίας, τα όποια προβλήματα θα υπερπηδηθούν. Είναι γι΄ αυτό που επιβάλλεται εκ των πραγμάτων η συνεργασία των γονέων γιατί μόνο έτσι εξυπηρετούν συλλογικά και υπεύθυνα το συμφέρον του παιδιού τους. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται η άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων Δανιέλα Τσόκκου ως ακολούθως: Κάθε Παρασκευή από η ώρα 13:30 μέχρι η ώρα 14:45. H επικοινωνία θα πραγματοποιείται στο χώρο του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού και στην παρουσία Λειτουργού Ευημερίας. Η Καθ΄ ης η αίτηση διατάσσεται κάθε φορά όπως μεταφέρει το ως άνω ανήλικο στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λεμεσού και όπως παραδίδει τον ως άνω ανήλικο σε Λειτουργό Ευημερίας του εν λόγω Γραφείου Ευημερίας για σκοπούς πραγματοποίησης της ως άνω προβλεπόμενης επικοινωνίας. Το παρόν προσωρινό διάταγμα αρχίζει την εφαρμογή του από 22.5.15 και ισχύει μέχρι αποπερατώσεως της κυρίως αιτήσεως ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή όπως αποστείλει αντίγραφο της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης στην Υπεύθυνη του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας Λεμεσού για ενημέρωση και υλοποίηση του παρόντος προσωρινού διατάγματος. Αφήνω την παρούσα απόφαση μου, με το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην Ξενίδου (ανωτέρω), το οποίο είναι επίσης χαρακτηριστικό και διαφωτιστικό για κάθε υπόθεση γονικής μέριμνας, ως η παρούσα: «Επαναλαμβάνουμε ακόμη μια φορά τις σταθερές αρχές της νομολογίας ότι τα όποια δικαιώματα παρέχονται από το νόμο σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, δεν έχουν κτητικό χαρακτήρα αλλά συναρτώνται άμεσα και αποκλειστικά με το καθήκον που επιβάλλεται για την ευημερία του παιδιού. (βλ. Gillick v. West Norfolk Area Health Authority
(1985)3 All E.R. 402, 410). Επίσης η διαδικασία για εξασφάλιση τέτοιου δικαιώματος παρόλο που εγείρεται από τον ένα σύζυγο και στρέφεται εναντίον του άλλου δεν θα πρέπει να έχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Αντίθετα θα πρέπει να έχει ως άξονα το κοινό καθήκον των γονέων για τη φροντίδα και την ευημερία των τέκνων τους. (Βλ. Στυλιανού (άνω)). Ως προς τα έξοδα, αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ....................................................... Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.Οικ.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας - Διάταγμα επικοινωνίας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο