ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ Μ. ΛΟΥΚΑ ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Μ. ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αίτησης: 5/15, 25/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2015:18 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ.Οικ.Δ. Αρ. Αίτησης: 5/15 Μεταξύ: ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ Μ. ΛΟΥΚΑ, εκ Λεμεσού Αιτήτριας και ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Μ. ΙΩΑΝΝΟΥ, εκ Λεμεσού Καθ' ου η Αίτηση ----------------------- Μονομερής Αίτηση ημερ. 13/01/2015 Ημερομηνία: 25 Σεπτεμβρίου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια : κα Μ. Ιακώβου Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ Χρ. Αδάμου ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια, μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησης, κατεχώρησε στις 13/01/2015, την πιο πάνω μονομερή αίτηση, με την οποία αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση, όπως καταβάλλει σ' αυτή, το ποσό των €880.- μηνιαίως, ως συνεισφορά του στην διατροφή του ανήλικου παιδιού τους, Μάριου. Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στον Καθ' ου η αίτηση για να λάβει γνώση. Ο Καθ' ου η αίτηση εμφανίστηκε στη διαδικασία και στις 20/03/2015 κατεχώρησε ένσταση. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση στις 24/03/2015 καταχώρησε αίτηση για χορήγηση άδειας αντεξέτασης της Αιτήτριας επί του περιεχομένου της ένορκης της δήλωσης. Η Αιτήτρια, έφερε ένσταση στο πιο πάνω αίτημα, καταχωρώντας προς τούτω, στις 21/04/2015, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Το Δικαστήριο, κατόπιν ακρόασης, με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 02/07/2015, απέρριψε το αίτημα του Καθ' ου η αίτηση. Οι λόγοι, για τους οποίους ο Καθ' ου η αίτηση ενίσταται στην έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής είναι οι πιο κάτω: «α) Δεν πληρούνται και/ή δεν αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις δια την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. β) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλειπής. γ) Η Αιτήτρια ψευδόμενη παραπλανεί το Δικαστήριο παραποιώντας και/ή παρασιωπώντας στοιχεία και γεγονότα. δ) Η αιτήτρια δεν απεκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα και/ή προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο, αποκρύπτοντας αυτά ενώ όφειλε να τα απεκάλυπτε, στο Δικαστήριο, όλα τα γεγονότα αφού ήτο σε γνώση της.» Με βάση τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, οι οποίες συνοδεύουν αντίστοιχα την μονομερή αίτηση και την ένσταση, είναι παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι, με γάμο ο οποίος τελέστηκε στις 25/06/1995 και ο οποίος γάμος έχει λυθεί. Η διάσταση στις σχέσεις τους επήλθε στις 15/04/
- Από το γάμο τους, απέκτησαν ένα παιδί, τον Μάριο, ο οποίος γεννήθηκε στις 29/09/
- Ο Μάριος, όπως σημειώνεται στο Τεκμήριο 1 της μονομερούς αίτησης, αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα υγείας, τα οποία είναι ανίατα. Περαιτέρω, η Αιτήτρια, στην ένορκη της δήλωση, ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση εργάζεται ως πλασιέ και σε ταβέρνες και τα εισοδήματά του ξεπερνούν τις €2.500.- μηνιαίως. Ο Καθ' ου η αίτηση έχει ξαναπαντρευτεί και έχει ακόμα ένα παιδί ηλικίας 6 ετών. Η ίδια δεν εργάζεται, λαμβάνει δε βοήθημα από το γραφείο ευημερίας €414.- μηνιαίως. Έχει αποκτήσει ακόμα μια θυγατέρα από σχέση που διατηρούσε, την Χρυσοβαλάντω, η οποία γεννήθηκε στις 13/06/2013 και για την οποία ο πατέρας της δεν καταβάλλει διατροφή. Όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, ο ανήλικος Μάριος λαμβάνει δημόσιο βοήθημα το οποίο ανέρχεται στα €800.- μηνιαίως, το οποίο όμως δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών του, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Ο Καθ΄ου η αίτηση από την ημέρα της διάστασης δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για την διατροφή του Μάριου και δεχόταν απειλές προκειμένου να μην καταχωρήσει την παρούσα αίτηση διατροφής. Σύμφωνα με την Αιτήτρια για τη διατροφή του Μάριου, απαιτείται το ποσό των €1.960 μηνιαίως, ως ακολούθως: « α) Τηλέφωνο, € 15 μηνιαίως β) Νερό, ρεύμα € 100 " γ) Συντήρηση, διατροφή € 300 " δ) Διακίνηση € 100 " ε) Ένδυση και υπόδηση € 80 " στ) Διάφορα ήτοι περίπτερο, φούρνο, κ.τ.λ. € 20 " ζ) Επισκέψεις σε διάφορους Ιατρούς € 400 " η) Φάρμακα € 200 " θ) Έξοδα για το σχολείο € 150 " ι) Έξοδα απογευματινού σχολείου € 180 " κ) Μουσικοθεραπεία, Εργοθεραπεία, λογοθεραπεία στον Σύνθεσμο Αυτυκών € 385 " λ) Φόροι, σκουπίδια, τέλη ακίνητης περιουσίας € 10 " μ) Δώρα, Παιχνίδια, Γενέθλια € 20 " Σύνολον εξόδων €1.960.- » Περαιτέρω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι για την διατροφή του άλλου της παιδιού, της Χρυσοβαλάντως Μωυσέως, απαιτείται ποσό €600.- μηνιαίως, ως λεπτομερώς αναφέρεται στην παράγραφο 10 της ένορκης της δήλωσης. Ο Καθ' ου η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια παραποίησε και παρασιώπησε με την ένορκη της δήλωσης της, μια σειρά γεγονότων, όπως ότι ο μισθός του ως πλασιέ είναι €1.537.- μηνιαίως λόγω σοβαρής μείωσης του, ότι η Αιτήτρια λαμβάνει επίδομα μονογονιού €360.- μηνιαίως και επίδομα από το Υπουργείο Οικονομικών, για τα δυο παιδιά, €1.000 ετησίως. Ότι η Αιτήτρια διαμένει μαζί με τα παιδιά στον πρώην συζυγικό οίκο, για τον οποίο το Δικαστήριο με διάταγμα του ημερομ. 09/07/12 διέταξε όπως μεταβιβαστεί στον ίδιο με ταυτόχρονη καταβολή του προς την Αιτήτρια του ποσού των €24.262,14.-, γεγονός για το οποίο η Αιτήτρια παραλείπει να συμμορφωθεί, με αποτέλεσμα την εναντίον της καταχώρηση αίτησης παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου. Επίσης, ότι τα έξοδα του ανηλίκου Μάριου είναι εξογκωμένα και για τα έξοδα αυτά η Αιτήτρια λαμβάνει, από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, το ποσό των €1.000.- μηνιαίως, ως παιδί με ειδικές ανάγκες, ποσό το οποίο καλύπτει όλα τα έξοδα του Μάριου. Ότι τους φόρους για τα σκουπίδια και τα τέλη ακίνητης ιδιοκτησίας τα καταβάλλει ο ίδιος μέχρι σήμερα και ότι η νέα σύζυγός του δεν εργάζεται και ότι περαιτέρω έχει να πληρώσει και χρέος περίπου €40.000.- το οποίο αφορά την οικία όπου διαμένει η Αιτήτρια και το οποίο χρέος, λόγω της μη συμμόρφωσης της Αιτήτριας με το διάταγμα, αυξάνεται. Ο Καθ' ου η αίτηση, ισχυρίζεται επίσης, ότι από τον Απρίλιο του 2004 που επήλθε η διάσταση τους, μέχρι και σήμερα, όλα τα έξοδα και ανάγκες του Μάριου καλύπτονται από το βοήθημα των Κοινωνικών Υπηρεσιών, γεγονός που συνιστά τον λόγο μη προσφυγής της Αιτήτριας για 11 χρόνια στο Δικαστήριο με αίτηση διατροφής. Αντίθετα, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται, ότι η παρούσα αίτηση διατροφής είναι εκδικητική λόγω της καταχώρησης εναντίον της αίτησης παρακοής, λόγω μη συμμόρφωσης της με το διάταγμα ημερομ. 09/07/12, αίτηση περιουσιακών διαφορών αρ. 65/
- Τέλος, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι με το ποσό των €1.537.- μηνιαίως, πρέπει να καλύπτει όλα τα έξοδα διατροφής και συντήρησης του ιδίου, της συζύγου του η οποία δεν εργάζεται και του παιδιού τους. Η ακρόαση της μονομερούς αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και οι εισηγήσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Όπως προελέχθη, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της μονομερούς αίτησης στην Καθ' ης η αίτηση. Με την επίδοση της, η μονομερής αίτηση μετατράπηκε σε αίτηση δια κλήσεως. Ο κανόνας που επιβάλλει υποχρέωση για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων δεν τυγχάνει εφαρμογής στην διαδικασία της αιτήσεως δια κλήσεως (βλ. The Royal Bank of Scotland N. v. Πλοίου «Kalia», Αγωγή Ναυτοδικείου 14/11, 12/1/02). Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and other
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ., Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Επίσης, οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: « Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του.» Το άρθρο 37 ορίζει ότι: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του.» Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Ως προς τη συνδρομή της τρίτης προϋπόθεσης, ό,τι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος, κρίνω ότι με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν ικανοποιείται. Συγκεκριμένα, ο Μάριος, ως παιδί με ειδικές ανάγκες, λαμβάνει βοήθημα από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι το ποσό αυτό είναι €800.- μηνιαίως, χωρίς να προσκομίζει στην ένορκη δήλωση της δήλωση, οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Αντίθετα, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι το ύψος του βοηθήματος το οποίο παρέχεται στον Μάριο από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες του Κράτους είναι €1.000.- μηνιαίως. Ανεξάρτητα με το πραγματικό ύψος του ποσού αυτού, €800.- ή €1.000.- μηνιαίως, φαίνεται εκ των πραγμάτων, ότι ήτο αρκετό για να καλύψει τις οποιεσδήποτε ανάγκες του Μάριου και για τις οποίες προορίζεται, έτσι ώστε να μην τίθεται σε κίνδυνο η ευημερία του Μάριου. Τα πιο πάνω, ενισχύονται αλλά και δικαιολογούνται από το γεγονός ότι από την ημέρα της διάστασης, 15/04/2004, μέχρι και τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης, 13/01/2015, δηλαδή για 11 σχεδόν χρόνια, η Αιτήτρια δεν προσέφυγε στο Δικαστήριο αξιώνοντας συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση στην διατροφή του Μάριου. Περαιτέρω, σταθμίζοντας όλα τα ουσιώδη γεγονότα όπως αυτά παρουσιάσθηκαν από τους διαδίκους ενώπιών μου, δεν θεωρώ δίκαιο και εύλογο την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αντίθετα, θεωρώ ότι η ιδιαιτερότητα των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, όπως το θέμα των αναγκών του Μάριου σε σχέση πάντοτε και με το ύψος των επιδομάτων που του παρέχει το κράτος προς συντήρηση του, οι εισοδηματικές δυνατότητες των διαδίκων σε σχέση και με τις οικογενειακές ανάγκες των διαδίκων, αλλά και η εντεκάχρονη αδράνεια της Αιτήτριας, καθιστούν λογική και επιβεβλημένη την εξέταση της ουσίας της διαφοράς, όπου είναι δυνατή η αξιολόγηση της μαρτυρίας και η εξαγωγή ευρημάτων του Δικαστηρίου. Εξ' άλλου, σύμφωνα με το νόμο και τη νομολογία, το οποιοδήποτε ποσό συνεισφοράς στην διατροφή, σε περίπτωση που επιδικασθεί τέτοιο ποσό, δύναται να ανατρέχει στο χρόνο καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης. Συνακόλουθα των ανωτέρω διαπιστώσεων, η μονομερής αίτησης ημερομηνίας 13/01/2015 απορρίπτεται. Τα έξοδα, να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης σε καμιά περίπτωση όμως θα είναι εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. (Υπ.) ................ Μ. Τσαγγαρίδης, Δ.Οικ.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. Subject: Family/Interim(Αναφορά: Δικαιοδοσία διατροφών- Προσωρινό διάταγμα διατροφής ../Θ.Γ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο