← Κύπρος

Olga Mirimskaya Mikhaylovna ν. Svetlana Bezpiataia Vladimirovna, Αρ. Υπόθεσης: 241/15, 18/12/2015

Olga Mirimskaya Mikhaylovna ν. Svetlana Bezpiataia Vladimirovna, Αρ. Υπόθεσης: 241/15, 18/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2015:21 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Σ. Κ. Καρατσή, Π. Αρ. Υπόθεσης: 241/15 Μεταξύ: Olga Mirimskaya Mikhaylovna Αιτήτριας κ α ι

  1. Svetlana Bezpiataia Vladimirovna, εκ Ρωσίας και τώρα στη Λεμεσό
  2. Andrey Beapiatiy, εκ Ρωσίας και τώρα στη Λεμεσό
  3. Nikolay Smirnov, εκ Μόσχας Καθ΄ων η αίτηση ------------------- Ημερομηνία: 18.12.2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:: Για Αιτήτρια: κ. Αιμιλιανίδης με κ. Διογένους Για τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2: κ. Κυπρίζογλου Για Καθ' ου η αίτηση 3: Καμιά εμφάνιση Για Επίτροπο Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού: κα Τουμάζου Για Γραφείο Ευημερίας: κα Διαμάντω Χριστοδούλου Αιτήτρια παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η συγγένεια του προσώπου με τη μητέρα του και τους συγγενείς της δημιουργείται με μόνη τη γέννηση. Τούτο, όταν η αναπαραγωγή είναι ζήτημα σαρκικής επαφής μιας γυναίκας και ενός άνδρα, συνιστά αξίωμα, λόγω του αδιαμφισβήτητου της μητρότητας. Δε συμβαίνει όμως το ίδιο στην ιατρικά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, όπου, σε αρκετές περιπτώσεις, η μητρότητα τελεί υπό αναζήτηση. Τέτοια είναι και η περίπτωση της μικρής Sofya. Κυοφορήθηκε και γεννήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση αρ. 1, κατά την Αιτήτρια, ως παρένθετη μητέρα. Κατά την Αιτήτρια πάντα η Sofya είναι τέκνο της ίδιας και του Καθ' ου η αίτηση αρ.
  4. Ο Καθ' ου η αίτηση αρ. 2 είναι σύζυγος της Καθ' ης η αίτηση αρ.
  5. H διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου άρχισε στις 18.06.
  6. Η Αιτήτρια αξιώνει διάφορες θεραπείες. Ενδιαφέρουν οι Α και Γ. Με την πρώτη επιδιώκει απόφαση με την οποία «. να διακηρύσσεται ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν είναι η βιολογική μητέρα της ανήλικης Sofya.» και με τη δεύτερη απόφαση με την οποία «. να αναγνωρίζεται η Αιτήτρια ως η βιολογική μητέρα της .Sofya». Οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 κατεχώρησαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 26.06.
  7. Οι ίδιοι κατεχώρησαν αίτηση στις 27.08.2015 για παραμερισμό της αίτησης και του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος με το οποίο το όνομα της Sofya και της Καθ'ης η αίτηση αρ. 1 ετίθεντο στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος από την Κύπρο απαγορεύεται (στη συνέχεια «η αίτηση παραμερισμού»). Της αίτησης παραμερισμού είχε προηγηθεί αίτηση της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, (στη συνέχεια η Επίτροπος) για διορισμό της ως αντιπροσώπου της Sofya. Με απόφαση μου ημερομηνίας 02.09.2015 ενέκρινα το αίτημα της Επιτρόπου. Στις 02.12.2015 η Επίτροπος κατεχώρησε νέα αίτηση, μονομερή αυτή τη φορά, με την οποία επιδιώκει τρεις θεραπείες: «(A) Διάταγμα του Δικαστηρίου, που να διατάσσει την αφαίρεση της μέριμνας και/ή επιμέλειας και/ή φροντίδας της ανήλικης Sofya Bezpiataia από τη Ρωσία και τώρα στη Λεμεσό από τους Svetlana Bezpiataia Vladimirovna και Andrey Bezpiatiy οι οποίοι κατέχουν την ανήλικη και οι οποίοι δεν συνδέονται βιολογικά μαζί της. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ανατίθεται η άσκηση της γονικής μέριμνας και/ή η επιμέλεια και/ή η φροντίδα της ανήλικης Sofya Bezpiataia από την Ρωσία και τώρα στη Λεμεσό στη Διευθύντρια των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας και/ή σε εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο μέχρι την εκδίκαση και/ή ολοκλήρωση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η επικοινωνία μεταξύ της Svetlana Bezpiataia Vladimirovna και της ανήλικης Sofya Bezpiataia τρεις φορές την ημέρα και/ή για όσες φορές ημερησίως θεωρείται αναγκαίο από τις ως άνω υπηρεσίες, σε χώρο και ώρες που αποφασίζει η Διευθύντρια των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας αποκλειστικά για σκοπούς θηλασμού». Την αίτηση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Μαρίας Ρωσσίδου, συντονίστριας του Γραφείου Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, (στη συνέχεια η αίτηση της 02.12.2015 θ' αναφέρεται «η αίτηση της Επιτρόπου»). Η αίτηση της Επιτρόπου ήταν ορισμένη για καθορισμό επιδίκων θεμάτων στις 04.12.
  8. Τόσο η Αιτήτρια όσο και οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 έλαβαν γνώση αυτής στη διάρκεια της συνεδρίας του Δικαστηρίου της ημέρας εκείνης και εξεδήλωσαν την πρόθεση τους να ενστούν. Προγραμμάτισα την ακρόαση της στις 11.12.2015 και έδωσα οδηγίες για καταχώρηση των ενστάσεων μέχρι τις 09.12.
  9. Η Αιτήτρια κατεχώρησε την ένστασή της στις 07.12.2015 και οι Καθ' ων η αίτηση στις 09.12.
  10. Η Αιτήτρια καταγράφει στο σώμα της ένστασής της έξι λόγους και οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 δώδεκα. Για τους λόγους που αργότερα εξηγώ περιορίζομαι στην παράθεση μόνο του πέμπτου λόγου της ένστασης των Καθ' ων η αίτηση 1 και
  11. Τον μεταφέρω εδώ: «Ε. Η Αιτήτρια στερείται της δυνατότητας, στα πλαίσια της πρωτογενούς και δευτερογενούς νομοθεσίας, που ρυθμίζει τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού να προβεί στην παρούσα Αίτηση και να εξαιτείται τις θεραπείες τις οποίες επιζητεί. Το μοναδικό θεσμικό όργανο της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο θα είχε την θεσμική δυνατότητα να πράξει κάτι τέτοιο, εάν συνέτρεχαν εξαιρετικές περιστάσεις, όπως τούτες ορίζονται από τη νομοθεσία, κάτι που σε καμιά περίπτωση δε συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση, είναι η Διευθύντρια του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας αυτοπροσώπως και ουδείς άλλος». Η λέξη «Αιτήτρια» στον παραπάνω λόγο παραπέμπει βεβαίως στην Επίτροπο και όχι στην Αιτήτρια στην εναρκτήρια αίτηση. Στην αγόρευσή της η εκ των συνηγόρων της Επιτρόπου, κυρία Χαραλαμπίδου, υπεστήριξε πως η αίτηση της Επιτρόπου στηρίζεται στον περί Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του παιδιού Νόμο του 2007, [Ν.74(Ι)/2007], άρθρα 4(α) έως (ζ), στον περί της Συμβάσεως περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού (Κυρωτικό) Νόμο του 1990, (Ν.243/90), όπως τροποποιήθηκε από τον περί της Σύμβασης περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού (Κυρωτικό) (Τροποποιητικό) Νόμο του 2000 [Ν.5(ΙΙΙ)/2000], όπου με το άρθρο 3 εναποθέτει μεταξύ άλλων και στα δικαστήρια το καθήκον να λαμβάνουν και μάλιστα πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού σε κάθε απόφαση που το αφορούν, και, τέλος στον περί Παίδων Νόμο, Κεφ. 352 και ειδικότερα στο άρθρο 3 αυτού. Ο εκ των δικηγόρων της Αιτήτριας κ. Αιμιλιανίδης με κάλεσε όπως διατάξω την παράδοση της Sofya στην πελάτιδα του. Αν τούτο δεν μπορεί να γίνει στη βάση των μέχρι σήμερα ενώπιόν μου στοιχείων τότε, συμφωνεί, ως προσωρινό πάντως μέτρο ν' ανατεθεί η επιμέλεια της Sofya στην Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Τέλος ο εκ των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση κ. Κυπρίζογλου υπεστήριξε πως μήτε το άρθρο 18 του περί Σχέσεων Γονέων και τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), μήτε το άρθρο 3 του περί Παίδων Νόμου, Κεφ. 352 παρέχουν στην Επίτροπο τη δυνατότητα να επιδιώκει τις θεραπείες που διατυπώνει στην αίτησή της. Ακόμη διεερωτήθηκε πώς πληρούνται στην προκειμένη περίπτωση οι διατάξεις του άρθρου 9

(1)του περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Άσκηση των Δικαιωμάτων του Παιδιού (Κυρωτικού) Νόμου του 2005, [Ν.23(ΙΙΙ)/2005]. Γίνεται αντιληπτό πως η παρούσα απόφαση αφορά, στην αίτηση της Επιτρόπου. Γι' αυτό θα παραλείψω ο,τιδήποτε αχρείαστα τέθηκε ενώπιόν μου. Θεωρώ ως κατάλληλη αφετηρία ένα απόσπασμα από την απόφαση μου της 12.04.2010 στην αίτηση γονικής Μέριμνας 39/10 Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας: «Δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσουν οι γονείς ό,τι αφορά στους ίδιους και ό,τι στα παιδιά τους. Η υπό εξέταση περίπτωση επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της εκπροσώπησης των ανηλίκων στο δικαστήριο. Η συνέντευξη που είχα με τα ανήλικα οδηγεί στο βέβαιο συμπέρασμα ότι η Κ. και η A. (αν όχι και οι Ν. και Δ.) έχουν την ωριμότητα και μπορούν να ξεχωρίσουν τι θέλουν. [Βλ. Gillick v. West Norfolk and Wisbech Area Health Authority and another
(1985)3 All E.R. 402]. Το δικαίωμα των ανηλίκων να έχουν λόγο σ' οποιαδήποτε απόφαση αναφορικά με το πρόσωπό τους διασφαλίζεται από το άρθρο 12.1 του περί της Συμβάσεως περί των Δικαιωμάτων του Παιδιού (Κυρωτικού) Νόμου του 1990 (Ν.243/90), όπως τροποποιήθηκε από το Ν.5 (ΙΙΙ) 2000. Το άρθρο 6
(3)του Ν.216/90, που ας σημειωθεί προηγήθηκε της κύρωσης της σύμβασης θεσμοθετήθηκε ενόψει της Σύμβασης. Δεν ικανοποιεί, ωστόσο, παραμόνο μια έκφανση του. Το δικαίωμα του άρθρου 12.1 της Σύμβασης σε όλη του την έκταση μπορεί να τύχει προστασίας στη χώρα μας μετά το
  1. Πρώτος σταθμός υπήρξε ο περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Άσκηση των Δικαιωμάτων του Παιδιού (Κυρωτικός) Νόμος του 2005 (Ν.23(ΙΙΙ)/2005), το άρθρο 9 του οποίου προβλέπει: «
  2. Σε διαδικασίες που επηρεάζουν το παιδί όπου, σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο οι έχοντες γονικές ευθύνες αποκλείονται από την αντιπροσώπευση του παιδιού, ως αποτέλεσμα σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ αυτών και του παιδιού, η δικαστική αρχή έχει εξουσία να διορίσει ειδικό αντιπρόσωπο του παιδιού για τις διαδικασίες αυτές». «Δεύτερος σταθμός υπήρξε ο περί του Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Νόμος του 2007 (Ν.74(Ι)/2007). Ο Νόμος αυτός εντάσσει εντός των αρμοδιοτήτων του Επιτρόπου «την εκπροσώπηση των παιδιών και των συμφερόντων τους σε όλα τα επίπεδα» και «την εκπροσώπηση των παιδιών και των συμφερόντων τους σε διαδικασίες που επηρεάζουν τα παιδιά, όπου τούτο προβλέπεται από νόμο, και σε δικαστικές διαδικασίες, στις οποίες θα μπορεί να διορίζεται ως αντιπρόσωπος παιδιού από το δικαστήριο» [βλ. άρθρο 4
(1)(α) και (η)]. Παιδί είναι κατά το άρθρο 2 του Ν.74(Ι)/2007 «φυσικό πρόσωπο ηλικίας κάτω των 18 ετών», όπως εδώ η Κ, η Α, ο Ν. και ο Δ. Η υπό εξέταση διαφορά αποκαλύπτει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των γονέων τους και των ιδίων, ώστε να εγείρεται ζήτημα ειδικού αντιπροσώπου γι' αυτά. Ως δικαστική αρχή κατά το άρθρο 2(α) του Ν.23(ΙΙΙ)/2005 θεωρώ ότι ο Επίτροπος που κατά το άρθρο 4
(1)(δ) του Ν.74(Ι)/2007 έχει «την εποπτεία και τον έλεγχο της υλοποίησης των προνοιών της Σύμβασης του Ο.Η.Ε. και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης» θα πρέπει να λάβει γνώση της παρούσας εκκρεμοδικίας προκειμένου να μεριμνήσει για τη ξεχωριστή εκπροσώπηση τους. Η Γραμματεία του Οικογενειακού Δικαστηρίου να μεριμνήσει όπως αντίγραφα της μέχρι τώρα δικογραφίας αποσταλούν στο Γραφείο Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού». Εξ' όσων γνωρίζω ήταν η πρώτη φορά που η Επίτροπος διοριζόταν αντιπρόσωπος παιδιών σε δικαστική διαδικασία και μάλιστα στην απουσία διαδικαστικού κανονισμού. Ήταν το 2014 που έμελλε να τεθεί σε ισχύ ο περί Επιτρόπου Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού (Διορισμός Επιτρόπου ως Αντιπρόσωπος Παιδιού) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2014, (στη συνέχεια ΔΚ3/2014). Στην προκειμένη περίπτωση τούτο έχει ήδη συντελεστεί ύστερα από την αίτηση της Επιτρόπου της 20.08.2015. Με απόφασή μου της 02.09.2015 η Επίτροπος διορίστηκε ως αντιπρόσωπος της Sofya. Στις 26.11.2015 στη βάση του Κ5(β) του ΔΚ3/2014 έδωσα οδηγίες όπως «. από σήμερα Λειτουργός Ευημερίας... πρέπει να έχει γνώση όλης της καθημερινότητας του παιδιού από το πρωί μέχρι το βράδυ ανάλογα με την περίπτωση ..». Ας σημειωθεί ότι ο Κ5(β) προβλέπει πως το Δικαστήριο δίδει οδηγίες «στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας να ετοιμάσουν και αποστείλουν στον Επίτροπο, όχι αργότερα από τριάντα
(30)ημέρες, ενδιάμεση έκθεση για τις οικογενειακές και προσωπικές συνθήκες του παιδιού». Οι παραπάνω οδηγίες τροποποιήθηκαν στις 04.12.2015, ύστερα από σχετικό αίτημα της πλευράς των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και τη σύμφωνη γνώμη της συνηγόρου, στη συνεδρία εκείνη, της Επιτρόπου κυρίας Τουμάζου. Οι νέες οδηγίες ήσαν: «. Οι οδηγίες του Δικαστηρίου σε σχέση με τις επισκέψεις του Γραφείου Ευημερίας στην Καθ' ης η αίτηση αρ. 1 θα γίνονται μέρα παρά μέρα, αρχής γενομένης από αύριο». Προέκταση στα πιο πάνω παρέχει ο ίδιος ο Ν.74(Ι)/2007, που, ως είναι γνωστό, εισήγαγε με το άρθρο 10 το θεσμό του Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού στον τόπο μας. Ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο ορισμός που παρέχεται στο άρθρο 2 στα «δικαιώματα του παιδιού». «δικαιώματα του παιδιού» σημαίνει τα δικαιώματα του παιδιού, τα οποία κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και οποιαδήποτε άλλη σχετική διεθνή σύμβαση που ήθελε κυρωθεί από τη Δημοκρατία». Στο άρθρο 3 του Ν.74(Ι)/2007 προβλέπεται: «3. Αποστολή του Επιτρόπου είναι η προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού». Σε σχέση με δικαστική διαδικασία ενδιαφέρουν το άρθρο 4
(1)(α)(δ) και (η). «4.
(1)Προς επίτευξη των σκοπών του άρθρου 3, οι αρμοδιότητες του Επιτρόπου περιλαμβάνουν: (α) την εκπροσώπηση των παιδιών και των συμφερόντων τους σε όλα τα επίπεδα, (β) ............................... (γ) ............................... (δ) την εποπτεία και τον έλεγχο της υλοποίησης των προνοιών της Σύμβασης του Ο.Η.Ε και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. (ε) .............................. (στ)............................... (ζ)............................... (η) την εκπροσώπηση των παιδιών και των συμφερόντων τους σε διαδικασίες που επηρεάζουν τα παιδιά, όπου τούτο προβλέπεται από νόμο, και σε δικαστικές διαδικασίες, στις οποίες θα μπορεί να διορίζεται ως αντιπρόσωπος παιδιού από το δικαστήριο. (θ).............................» Δεν είναι καθόλου συμπτωματική η συμπερίληψη των παραπάνω στην εξαντλητικά προσδιορισμένη νομική βάση του παραρτήματος που προβλέπει ο Κ4
(1)του ΔΚ3/
  1. Καθοδήγηση βεβαίως παρέχει και ο Κ3 του ίδιου Κανονισμού. Με άλλα λόγια η μόνη αίτηση που η Επίτροπος μπορεί να υποβάλει στο Δικαστήριο είναι αυτή του παραρτήματος και καμμιά άλλη. Στην υπόθεση Marla Bridget Theocharides v. Χάρη Θεοχαρίδη, Έφεση Αρ. 13/2004 της 18 Νοεμβρίου 2015 η Επίτροπος επεδίωξε με σχετική αίτηση το διορισμό της ως αντιπροσώπου των ανηλίκων Κατερίνας Ashley Θεοχαρίδη και Μάρκου William Θεοχαρίδη στη διαδικασία της έφεσης. Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στη σ.10 της απόφασής του υπεγράμμισε: «Η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού έχει διοριστεί από το Υπουργικό Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 10 του περί Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Νόμου αρ. 74(Ι)/2007, ως τροποποιήθηκε με το Νόμο αρ. 44(Ι)/
  2. Ο Νόμος αυτός δίνει στην Επίτροπο την αποστολή της προάσπισης και προαγωγής των δικαιωμάτων του παιδιού με αρμοδιότητες που καθορίζονται στο άρθρο 4 που περιλαμβάνουν και την εκπροσώπηση των παιδιών και των συμφερόντων τους σε όλα τα επίπεδα. Η Επίτροπος έχει δικαίωμα υποβολής αιτήσεων εκ μέρους οποιουδήποτε παιδιού για διορισμό ειδικού αντιπροσώπου σε δικαστικές διαδικασίες που το επηρεάζουν, καθώς επίσης και την εκπροσώπηση των παιδιών και των συμφερόντων τους σε διαδικασίες που επηρεάζουν τα παιδιά και σε δικαστικές διαδικασίες στις οποίες θα μπορεί να διορίζεται η ίδια ως αντιπρόσωπος παιδιού από το Δικαστήριο. Οι τελευταίες αυτές αρμοδιότητες περιέχονται στα εδάφια
(1)(ζ) και (η) του άρθρου 4 του Νόμου. Κατά το άρθρο 8, ο Επίτροπος ενεργεί ανεξάρτητα « .. υπακούοντας μόνο στο Νόμο, στην ηθική και στη συνείδηση του», υπόκειται δε σε καθήκον εχεμύθειας. Το Ανώτατο Δικαστήριο στη βάση του άρθρου 19 του Νόμου εξέδωσε τον Διαδικαστικό Κανονισμό 3 του 2014 υπό τον τίτλο, «Ο περί του Επιτρόπου Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού (Διορισμός Επιτρόπου από το Δικαστήριο ως Αντιπρόσωπος Παιδιού) Διαδικαστικός Κανονισμός του
  1. Ο Κανονισμός αυτός δημοσιεύθηκε στις 5.12.2014 στο Παράρτημα Δεύτερο της υπ΄ αρ. 4096 Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας. Δυνάμει του Κανονισμού, ο Επίτροπος δύναται να αιτηθεί στο Δικαστήριο, το οποίο και αυτεπάγγελτα μπορεί να ενεργήσει, για το διορισμό του ως αντιπροσώπου του παιδιού «... με σκοπό την εκπροσώπηση του παιδιού και των συμφερόντων του στη συγκεκριμένη δικαστική διαδικασία και την καταχώρηση ή υποβολή από τον Επίτροπο εγγράφων προτάσεων, όπου αυτό ενδείκνυται.». Η αίτηση αυτή, που προνοείται στον Κανονισμό 3, εισάγεται γραπτώς διά κλήσεως δυνάμει του Τύπου του Παραρτήματος όπως προνοείται από τον Κανονισμό
  2. Δυνάμει του Κανονισμού 5, εφόσον το Δικαστήριο προβεί στον διορισμό του Επιτρόπου ή του δικηγόρου του, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει οδηγίες για τη χορήγηση στον Επίτροπο πλήρους αντιγράφου όλων των απαραιτήτων εγγράφων της δικαστικής διαδικασίας, καθώς και οδηγίες στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας να ετοιμάσουν και αποστείλουν στον Επίτροπο σε 30 ημέρες ενδιάμεση έκθεση για τις οικογενειακές και προσωπικές συνθήκες του παιδιού». Μήτε το άρθρο 18 του Ν.216/90 μήτε το άρθρο 3 του περί Παίδων Νόμου Κεφ. 352 μήτε οποιοδήποτε άλλο άρθρο αυτών ή άλλου νόμου παρέχει δικαίωμα στην Επίτροπο για άλλη παρέμβαση της σε δικαστική διαδικασία. Το Δ.Ο.Δ. στη σ. 12 της απόφασής του στην υπόθεση Marla σημείωσε: "Πρόδηλο είναι από τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις, αλλά και τις πρόνοιες του σχετικού Κανονισμού, ότι ο διορισμός του ή της Επιτρόπου ως αντιπροσώπου παιδιού δυνατό να είναι ευεργετικός στις πρωτόδικες διαδικασίες Οικογενειακού Δικαστηρίου όπου διακυβεύονται κατά άμεσο τρόπο τα συμφέροντα του παιδιού σε διαδικασίες που το αφορούν, όπως διαδικασίες γονικής μέριμνας, επικοινωνίας, διατροφής κλπ. Αυτός είναι ο λόγος που κατά τον Κανονισμό 3, το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη σε αίτηση για διορισμό τις θέσεις του επηρεαζόμενου παιδιού, τις απόψεις των διαδίκων και τις απόψεις του προσώπου που έχει τη γονική μέριμνα. Να σημειωθεί ότι ο Κανονισμός 3 επιτρέπει όχι μόνο στην Επίτροπο να αιτηθεί την εκπροσώπηση του παιδιού, αλλά και στο ίδιο το παιδί που είναι διάδικος ή που επηρεάζεται, καθώς και στον Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ή και στο γονέα ή το πρόσωπο που έχει τη γονική μέριμνα». Τέλος το Δ.Ο.Δ. στη σ.15 της απόφασής του κατέγραψε: «Η θέση του συνηγόρου της Επιτρόπου ότι σε περίπτωση που θα εγκριθεί το αίτημα για διορισμό της ως αντιπροσώπου των παιδιών, ο ρόλος της θα είναι διπλός, αφενός με την καταχώρηση περιγράμματος αναφορικά με τα νομικά σημεία και αφετέρου μέσω της επικοινωνίας της με τα ανήλικα και τις αρμόδιες υπηρεσίες με ιδιαίτερη έμφαση στην άντληση των απόψεων των παιδιών «... στο μέτρο του δυνατού, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και την ωριμότητα τους», παραπέμπει σε περαιτέρω αχρείαστη εμπλοκή της όλης διελκυστίνδας μεταξύ των διαδίκων. Εν προκειμένω διαπιστώνεται αντινομία στην προβαλλόμενη θέση περί άντλησης απόψεων από τα ίδια τα παιδιά, όταν η ίδια η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζοντας την αίτηση αναφέρει, όπως έχει ήδη καταγραφεί ανωτέρω, ότι δεν μπορεί να εκτιμήσει την ωριμότητα και τη δυνατότητα αντίληψης των παιδιών. Αυτό παραπέμπει σε πιθανή παρέμβαση της Επιτρόπου ώστε να προωθεί τα συμφέροντα τους κατά τον τρόπο που η ίδια θεωρεί πρέπον, λαμβάνοντας και επιλέγοντας θέσεις υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς, έξω από το θεσμικό της ρόλο. Αυτή η πιθανή ανεπιθύμητη επιλογή προκύπτει και από το εξής: Η εφεσείουσα εκπροσωπείται από νέα δικηγόρο, η οποία ας σημειωθεί έχει υποβάλει αίτηση για τροποποίηση των λόγων έφεσης και η οποία επίσης εκδικάστηκε, η απόφαση επί της οποίας εκδίδεται επίσης σήμερα, ο εφεσίβλητος έχει επίσης το δικηγόρο του και επομένως οι εκατέρωθεν θέσεις που είναι αμιγώς νομικές επί της εκκρεμούσας εφέσεως μπορούν κάλλιστα να προωθηθούν από τους εκατέρωθεν συνηγόρους χωρίς να χρειάζεται η αντιπροσώπευση των παιδιών από την Επίτροπο. Διερωτάται κανείς τι βοήθεια θα μπορούσε να προσφέρει στο Εφετείο η Επίτροπος επί των νομικών ζητημάτων που εγείρονται χωρίς, στην πράξη, να εμπλακεί στη διαφορά υπέρ της μιας η της άλλης πλευράς». Στην προκειμένη περίπτωση η Επίτροπος λειτούργησε ως διάδικος που δεν είναι και μάλιστα υπέρ άλλου θεσμικού οργάνου της πολιτείας που επίσης δεν είναι διάδικος· τη Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Η αίτηση της Επιτρόπου τόσο από πλευράς ουσιαστικού δικαίου όσο και από δικονομικής άποψης είναι αστήρικτη και δεν την επιτρέπω. Οι θεραπείες που επιδιώκει είναι έξω και πέραν από το θεσμικό της ρόλο Γι' αυτό η αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει του Κ.6 του ΔΚ3/2014 δεν επιδικάζονται έξοδα σε βάρος της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Σε ό,τι αφορά τους διαδίκους κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ........... Σ. Κ. Καρατσής Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family Court/ Final Judgement Aναφορά: Γονική Μέριμνα/Ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή/ Παρένθετη μητέρα/ Διορισμός Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.