Sarah Jane Αντωνίου ν. Χαράλαμπος Στέλιου Αντωνίου, Αρ. Αίτησης: 140/2014, 13/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2015:2 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 140/2014 Μεταξύ: Sarah Jane Αντωνίου Αιτήτριας -και- Χαράλαμπος Στέλιου Αντωνίου Καθ΄ ου η αίτηση Αίτηση ημερ. 27.10.2014 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Ημερομηνία: 13 Ιανουαρίου
- Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Μ. Παρπούνα) Για Καθ΄ ου η αίτηση: Θεοδώρου Β. & Θεοδώρου. (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Μ. Θεοδώρου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, το Μιχάλη και το Χρίστο που γεννήθηκαν στις 5.5.2004 και 19.10.2005, αντίστοιχα. Η Αιτήτρια με την κυρίως αίτηση της που καταχωρήθηκε στις 22.8.2014 ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή των πιο πάνω ανηλίκων τέκνων τους το ποσό των €900,- μηνιαίως. Ταυτόχρονα, δηλαδή στις 22.8.2014, η Αιτήτρια καταχώρησε και μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε την ίδια πιο πάνω θεραπεία. Στη βάση της αίτησης αυτής η Αιτήτρια πέτυχε στις 26.8.2014, την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατασσόταν να της καταβάλλει, από την ημέρα επίδοσης σ΄ αυτόν του διατάγματος, το ποσό των €300,- το μήνα ως συνεισφορά του για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων του, €150,- για το Μιχάλη και €150,- για το Χρίστο. Στις 15.9.2014 ο Καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση και η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 6.11.
- Πριν την πιο πάνω ημερομηνία και συγκεκριμένα στις 27.10.2014 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά να της επιτραπεί η «καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς αντίκρουση των θέσεων του εναγομένου σε σχέση με τις παραγράφους 4, 5, 6, 7, 8 και 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση στην αίτηση ημερομηνίας 22.8.2014 ως προς το θέμα του κατά πόσο ο Καθ΄ ου η αίτηση εργάζεται και μπορεί να συνεισφέρει στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων» των διαδίκων. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ. 1, 2, 3, 4
(1)&
(2), 8 και 9 και υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Μορφή, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας. Μ΄ αυτήν υποστηρίζεται ότι προς αντίκρουση του ισχυρισμού του Καθ΄ ου η αίτηση ότι δεν εργάζεται, χρειάζεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την Αιτήτρια, καθότι αυτός, πέραν της εργασίας του ως οικοδόμος, σε φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στις 11.10.2014, από τον ίδιο και φιλικά του πρόσωπα, σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, απεικονίζεται να εργάζεται και ως μάγειρας. Ο Καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στις 21.11.2014. Οι λόγοι της ένστασης, οι οποίοι επαναλαμβάνονται και αναπτύσσονται και στην ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση που συνοδεύει την ένσταση, μπορούν να συνοψιστούν στο ότι η αίτηση είναι αβάσιμη, μ΄ αυτήν δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για έγκριση της και ό,τι επιζητείται είναι η προσαγωγή νέας μαρτυρίας. Επιπλέον ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και γενικότερα καθυστερεί την όλη διαδικασία, γεγονός που λειτουργεί εις βάρος του Καθ΄ ου η αίτηση. Αγορεύοντας προς υποστήριξη της αίτησης ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας υποστήριξε πως συντρέχει, εν προκειμένω, καλός λόγος για την έγκριση της αίτησης εφόσον με τον τρόπο αυτό θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Εμμένοντας στους λόγους ένστασης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ΄ ου η αίτηση υποστήριξε την αντίθετη άποψη. Το θέμα της καταχώρησης συμπληρωματικής ή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων διέπεται από τη Δ.48, Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (όπως αυτός τροποποιήθηκε και τέθηκε σε ισχύ στις 23.12.99) που προνοεί τα ακόλουθα: «4
(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Όπως δεικνύει το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης αλλά και σχετική νομολογία, το θέμα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου [Βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510]. Ο αιτών την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης πρέπει να τεκμηριώσει «καλό λόγο» για να του παρασχεθεί η σχετική άδεια. Παρόλον ότι ο ορισμός του «καλού λόγου» δεν καθορίζεται στη σχετική διάταξη, καθίσταται φανερό ότι οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Τράπεζας Κύπρου (Αρ. 4)
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 979, που αφορούσε αίτηση για χορήγηση άδειας για Certiorari και που αποφασίστηκε πριν την τροποποίηση της εν λόγω διάταξης, αναφέρθηκαν κάποια σχετικά κριτήρια. Συγκεκριμένα, ο Κρονίδης, Δ., με αναφορά στην Αγγλική διάταξη 0.59, r.6 των Αγγλικών Θεσμών, ανέφερε ότι, «το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης εάν αναφέρεται σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από Ένορκες Δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από τους αντίδικους». Φυσικά, τα πιο πάνω, είναι κριτήρια τα οποία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη υπό το φως του κανόνα καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που είχε δοθεί αρχικά στο Δικαστήριο. Τα γεγονότα που θεμελιώνουν ενδιάμεση αίτηση πρέπει να αποκαλύπτονται σε ένορκη δήλωση ή ένορκες δηλώσεις που τη συνοδεύουν. [Βλ. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, Stavros Georgiou &Son (Scrap Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976]. Η ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση που συνοδεύει την ένσταση στην αίτηση ημερ. 22.8.2014, αποτελείται από εννέα παραγράφους. Εξ΄ αυτών, οι τρεις πρώτες εισάγουν τις υπόλοιπες και αναφέρονται, ειδικά η τρίτη, σε παραδεκτούς ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Λαμβανομένου τούτου υπόψη, σε συνδυασμό με το αιτητικό της υπό κρίση αίτησης, ό,τι μ΄ αυτήν επιχειρείται είναι να δοθεί απάντηση στο σύνολο των ισχυρισμών του Καθ΄ ου η αίτηση που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του, ισχυρισμοί οι οποίοι όμως δεν αναφέρονται στην ολότητα τους στο θέμα της εργασίας του. Υπομνύω δε τούτο γιατί ό,τι προωθείται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ως καλός λόγος για την έγκριση της, αφορά αποκλειστικά το θέμα της εργασίας του Καθ΄ ου η αίτηση. Προς αντίκρουση της θέσης του Καθ΄ ου η αίτηση ότι δεν εργάζεται ως οικοδόμος, η Αιτήτρια υποστηρίζει όπως και στην αρχική της ένορκη δήλωση το αντίθετο. Διερωτώμαι λοιπόν προς τι η ανάγκη να το επαναλάβει σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτό που απομένει σε σχέση με το ίδιο πιο πάνω θέμα είναι η εξέταση της προσθήκης ή μη ως μαρτυρικού υλικού των φωτογραφιών στις οποίες έχω ήδη αναφερθεί και οι οποίες απεικονίζουν τον Καθ΄ ου η αίτηση να εργάζεται ως μάγειρας. Με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα η αναγκαιότητα της κατά τον προτεινόμενο τρόπο αντίκρουσης της θέσης του Καθ΄ ου η αίτηση ότι δεν εργάζεται, ενόψει μάλιστα και της υποχρέωσης του τελευταίου να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των οικονομικών του πόρων και δυνατοτήτων [Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386]. Είναι όμως ικανές οι φωτογραφίες αυτές από μόνες τους, λαμβανομένης υπόψη και της προέλευσης τους, να βοηθήσουν στην αποτίμηση των δυνάμεων του Καθ΄ ου η αίτηση; Θαρρώ πως το ερώτημα αυτό θα πρέπει, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, να απαντηθεί αρνητικά, ιδιαίτερα και λόγω του γεγονότος πως η αποτίμηση των δυνάμεων του Καθ΄ ου η αίτηση είναι θέμα το οποίο μόνο κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης μπορεί να εξεταστεί [βλ. Νικόλα ν. Κεφάλα
(1998)1 Α.Α.Δ. 1400] και όχι στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 22.8.2014, όπου το Δικαστήριο, σύμφωνα με βασική αρχή της νομολογίας, δεν προβαίνει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και στην εξαγωγή συμπερασμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263]. Ακολουθεί πως η τύχη του προσωρινού διατάγματος θα κριθεί με συνεκτίμηση των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση «τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 27.10.2014 απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, θα καταβληθούν δε στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)........... Δ. Κούσιου, Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο