Σταυρούλας Μιχαήλ ν. Ανδρέα Ιωαννίδη, Αρ. Αίτησης: 34/15, 18/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2015:18 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 34/15 Μεταξύ: Σταυρούλας Μιχαήλ, από τη Λάρνακα Αιτήτριας κ α ι Ανδρέα Ιωαννίδη, από τη Λάρνακα Καθ΄ου η αίτηση ----------------------------- Ημερομηνία: 18 Σεπτεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ.κ. Δημητρίου & Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Καραμανή) Για τον Καθ΄ου η αίτηση: Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.(για ν΄ ακούσει απόφαση κα Παναγή) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι είναι εν διαστάσει σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τη Μαρία και το Χρίστο που γεννήθηκαν στις 13.4.2006 και 15.1.2010, αντίστοιχα. Η Αιτήτρια με την κυρίως αίτηση της που καταχωρήθηκε στις 10.2.2015 ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση να συνεισφέρει στη διατροφή των πιο πάνω ανηλίκων τέκνων τους το ποσό των €1,500 μηνιαίως. Ταυτόχρονα, δηλαδή στις 10.2.2015, η Αιτήτρια καταχώρησε και μονομερή αίτηση που συνοδεύεται με ένορκη δήλωσή της και τρία τεκμήρια και με αυτήν ζητούσε την ίδια πιο πάνω θεραπεία. Στη βάση της αίτησης αυτής, η Αιτήτρια πέτυχε, στις 12.2.2015, την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατασσόταν να της καταβάλλει, από την ημέρα επίδοσης σ΄ αυτόν του διατάγματος, το ποσό των €800 το μήνα, ως συνεισφορά του για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων του, €400 για τη Μαρία και €400 για το Χρίστο. Ο Καθ΄ου η αίτηση ενέστη, καταχωρώντας ειδοποίηση ένστασης στις 3.3.2015, η οποία συνοδεύεται με ένορκη δήλωση του και εννέα τεκμήρια. Αμφισβητεί την εγκυρότητα του διατάγματος εγείροντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «
- Η αιτήτρια δεν απεκάλυψε και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα.
- Η αιτήτρια δεν ήρθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και τη συνέχιση της ισχύος του διατάγματος.
- Η αίτηση της αιτήτριας είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- Η αιτήτρια ενεργεί καταχρηστικά και χωρίς νόμιμη αιτία.» Δεν προτίθεμαι να επιβαρύνω την απόφαση αυτή με παράθεση των γεγονότων που αναφέρονται στις μακροσκελείς ένορκες δηλώσεις των διαδίκων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση. Αναφορά θα γίνει μόνο σ΄ όσα γεγονότα αποκτούν σημασία στην έκβαση της υπόθεσης αυτής ως θα καταδειχθεί στη συνέχεια. Η ακρόαση της αίτησης καθυστερεί, κυρίως, λόγω της υποβολής εκ μέρους της Αιτήτριας, σωρείας γραπτών και προφορικών αιτημάτων, που ως αποτέλεσμα τους είχαν την έκδοση επτά ενδιάμεσων αποφάσεων για όσα απ΄ αυτά προωθήθηκαν και εκδικάστηκαν. Εν τέλει, κατά την ακρόαση της αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε αγορεύσεις, προφορική εκ μέρους της Αιτήτριας και γραπτή εκ μέρους του Καθ΄ου η αίτηση. Μ΄ αυτές δεν αμφισβητήθηκε η συνδρομή των αναγκαίων προϋποθέσεων για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Ό,τι αμφισβητήθηκε είναι ουσιαστικά οι ανάγκες των ανηλίκων και οι εκατέρωθεν δυνάμεις των διαδίκων. Και τούτο, ώστε η Αιτήτρια να επιτύχει τη διατήρηση του προσωρινού διατάγματος στο ποσό που εκδόθηκε και ο Καθ΄ου η αίτηση την ακύρωση του, βάσει της εισήγησης ότι η Αιτήτρια, χωρίς τη χρήση του δικαιώματος αντεξέτασης που της παρείχε η Δ.48 Θ.4, δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης της αίτησης της, εφόσον ο Καθ΄ου η αίτηση αρνήθηκε, σχεδόν στην ολότητά τους, τους ισχυρισμούς της θέτοντας τη δική του εκδοχή ως προς αυτούς. Επίσης τέθηκε θέμα απόκρυψης από την Αιτήτρια γεγονότων αναφορικά με τα εισοδήματα των γονέων και τις ανάγκες των ανηλίκων τα οποία, αν ήσαν υπόψη του Δικαστηρίου, δεν θα προχωρούσε στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Παρά τα πιο πάνω, η συνδρομή των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος (Odysseos v. Pieris Εstates and Others
(1982)1 C.L.R. 557) ως και η ύπαρξη του κατεπείγοντος δεν μπορεί να μην απασχολήσει το Δικαστήριο (Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Οι διάδικοι σύμφωνα με το άρθρο 33 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), όπως και ο Καθ΄ου η αίτηση αναγνωρίζει, έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Έχω ήδη αναφερθεί στην αιτούμενη θεραπεία της εναρκτήριας αίτησης. Από τη στιγμή που η μητέρα, ως ο ένας γονέας, στρέφεται εναντίον του άλλου γονέα για ρύθμιση του θέματος διατροφής, αναπόδραστα υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Η Αιτήτρια δε με την οποία, ως είναι παραδεκτό, διαμένουν τα ανήλικα, έχει ορατή πιθανότητα να επιτύχει, κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, διαταγή που να στρέφεται εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση και να τον διατάζει να συνεισφέρει στη διατροφή των ανηλίκων. Η πιθανότητα επιτυχίας είναι δεδομένη εκτός αν πρόκειται για άκρως εξαιρετική περίπτωση όπου, ενόψει της απουσίας οποιασδήποτε εισοδηματικής δυνατότητας από μέρους του Καθ΄ου η αίτηση, αυτός θα απαλλαγεί από την εκ του νόμου υποχρέωσή του. Παρά τον ισχυρισμό του Καθ΄ου η αίτηση ότι είναι άνεργος, ως θα καταδειχθεί στη συνέχεια, η υπόθεση αυτή δεν αφορά τέτοια εξαιρετική περίπτωση. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, θα πω μόνο πως η διατήρηση των ανηλίκων στη ζωή συνδέεται άμεσα και άρρηκτα με το αίτημα της Αιτήτριας για διατροφή τους. Είναι δηλαδή σύμφυτη με τη φύση της αξίωσης. Η ικανοποίηση των αναγκών τους μετά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης προϋποθέτει τη διατήρηση τους στη ζωή μέχρι τότε, προϋπόθεση που συναρτάται άμεσα με το στοιχείο του κατεπείγοντος, και που αναμφίβολα δικαιολογούσε την έκδοση του επίδικου διατάγματος κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους κανόνα της δικαιοσύνης που απαιτεί ακρόαση και των δύο μερών πριν την άσκηση διακριτικής εξουσίας (Resola, πιο πάνω). Αφήνω πως, κατά παραδοχή του Καθ΄ου η αίτηση, αυτός, επικαλούμενος αδυναμία, από τον Ιούνιο του 2014, δεν συνεισφέρει οποιοδήποτε ποσό για τη διατροφή των ανηλίκων. Βέβαια η συνδρομή των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, ως και η ύπαρξη του κατεπείγοντος δεν οδηγούν το δίχως άλλο στη διατήρηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο πρέπει επίσης να σταθμίσει το κατά πόσο κάτι τέτοιο είναι δίκαιο και εύλογο (Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Με την ένορκη δήλωση της μητέρας τέθηκαν στο Δικαστήριο τα δεδομένα των εισοδημάτων του πατέρα από την εργασία του ως επιχειρηματίας στο ύψους των €3,000 μηνιαίως και τα δικά της ως τραπεζικός υπάλληλος στο ύψος των €2,200 μηνιαίως. Δεν έχει άλλα εισοδήματα και για να καλύψει τις ανάγκες της ίδιας και των παιδιών που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €5,135 (Τεκμήριο 3) δανείζεται από συγγενείς της. Τις ανάγκες αυτές τις καθόρισε ως εξής: «ΚΟΙΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΗΝΙΑΙΩΣ 1) Ενοίκιο €1250.00 2) Οικιακή βοηθό 400.00 3) Ρεύμα 250.00 4) Νερό 40.00 5) Καύσιμα 300.00 6) Ασφάλειες Γενικής κάλυψης 60.00 ------------- Σύνολο € 2,240.00 ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΜΗΝΙΑΙΩΣ 1) Διατροφή 600.00 2) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη 80.00 3) Διασκέδαση / ψυχαγωγία 100.00 4) Ένδυση - Υπόδηση 100.00 5) Σχολικά 40.00 6) Φροντιστήρια ανήλικης Μαρίας: α) Πιάνο 120.00 β) Αγγλικά 50.00 γ) Ταεκβόντο 50.00 7) Νηπιαγωγείο ανήλικου Χρίστου 165.00 8) Ασφάλειες Υγείας και Αποταμίευση σπουδών Μαρίας 100.00 ------------- Σύνολο € 1,405.00 ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ΜΗΝΙΑΙΩΣ 1) Διατροφή 300.00 2) Ασφάλειες ζωής 110.00 3) Ένδυση - Υπόδηση 100.00 4) Κοινωνικές υποχρεώσεις 50.00 5) Τηλέφωνο 70.00 6) Κομμωτήριο / Αισθητικός 60.00 7) Ασφάλειες Υγείας 50.00 8) Καθημερινά έξοδα 200.00 9) Μεταφορικά / Άδεια κυκλοφορίας / Ασφάλεια 550.00 ------------- Σύνολο € 1,490.00» Καταβάλλει δόσεις σε δάνεια που συνήψαν με τον Καθ΄ου η αίτηση για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας €250 και €378 το μήνα. Ο Καθ΄ου η αίτηση διαμένει στη συζυγική κατοικία με εμβαδόν 600 τ.μ. και η ίδια μαζί με τα παιδιά σε ενοικιαζόμενη κατοικία 300 τ.μ. για την οποία καταβάλλει ενοίκιο €1,250 το μήνα. Ο Καθ΄ου η αίτηση κατέχει κινητή και ακίνητη περιουσία, προέρχεται δε από «γνωστή και πλούσια οικογένεια» η οποία «του προσφέρει τα πάντα» και γι΄ αυτό δεν έχει καθόλου έξοδα. Από το χρόνο της διάστασης, τον Ιούλιο του 2013, για όσο καιρό συγκατοικούσαν αλλά και μετά τον Ιούλιο του 2014 οπότε και αποχώρησε από την συζυγική κατοικία, μέχρι και τον Ιανουάριο του 2015 ο Καθ΄ου η αίτηση κατέβαλλε σ΄ αυτήν ως συνεισφορά για τη διατροφή των ανηλίκων το ποσό των €1,
- Ο πατέρας με τη δική του ένορκη δήλωση αρνείται τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Ουδέποτε υπήρξε επιχειρηματίας (Τεκμήριο 4). Απολύθηκε λόγω πλεονασμού από τη δουλειά του ως πωλητής σε εταιρεία κεραμικών και ειδών υγιεινής τον Ιανουάριο του 2013 και έκτοτε παραμένει άνεργος (Τεκμήριο 1 και 2). Τελούν σε διάσταση με την Αιτήτρια από το Μάϊο του
- Η Αιτήτρια εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία τον Ιούνιο του
- Μέχρι τότε κατέθετε τις επιταγές του ανεργιακού επιδόματος που λάμβανε, πλην μιας, στον κοινό λογαριασμό των διαδίκων, καθώς και το ποσό των €3,560 που έλαβε περί τον Φεβρουάριο του 2014 ως πλεονάζον, για τα έξοδα τους. Με λεφτά που του έδιναν οι γονείς του πλήρωνε €165 για το νηπιαγωγείο του γιου τους, €50 για τα μαθήματα τέννις της κόρης τους, ψώνιζε για το σπίτι, πλήρωνε τις κοινωνικές ασφαλίσεις της οικιακής βοηθού και εναλλάξ με την Αιτήτρια, τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού. Οι γονείς του δε αγόραζαν είδη ένδυσης και υπόδησης για τα παιδιά. Από το χρόνο αποχώρησης της Αιτήτριας από τη συζυγική κατοικία δεν του ζήτησε να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για τη διατροφή των παιδιών. Έκτοτε τον συντηρούν οι γονείς του. Είναι ιδιοκτήτης δύο οικοπέδων που δεν του αποφέρουν έσοδα, συνιδιοκτήτης με την Αιτήτρια της συζυγικής κατοικίας στην οποία συνεχίζει να διαμένει, ως επίσης και ενός διαμερίσματος το οποίο «ενοικιάζει η αιτήτρια και καρπούται το ενοίκιο» το ύψος του οποίου δεν γνωρίζει. Επίσης η Αιτήτρια ενοικιάζει συνιδιόκτητο με την αδελφή της εστιατόριο εισπράττοντας ποσό €500 μηνιαίως. (Τεκμήριο 5). Ακόμα είναι ιδιοκτήτρια άλλων έξι ακινήτων τα οποία αναφέρει (Τεκμήριο 6). Αμφισβητεί το ύψος του μισθού της, σημειώνοντας ότι σε αίτηση αποκλειστικής χρήσης που καταχώρησε η Αιτήτρια εναντίον του την 1.8.13, όρισε το μισθό της στα €3,200 το μήνα (Τεκμήριο 3). Πρόσθετα ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια διατηρεί αποταμιεύσεις, τις οποίες με λεπτομέρεια αναφέρει (ΤΕΚ 7). Ψέγει την Αιτήτρια για την απόφαση της να ενοικιάσει «υπερπολυτελή κατοικία έκτασης 300 τ.μ. με πισίνα για να ικανοποιήσει τη φιλαρέσκεια της» και σημειώνει το γεγονός ότι, όπως φαίνεται από το ενοικιαστήριο που η ίδια επισυνάπτει στην αίτηση της, «κατέβαλε προκαταβολικά το συνολικό ποσό των €15,000 για τα ενοίκια ολόκληρου του έτους». Αμφισβητεί επιμέρους κονδύλια που αναφέρονται στην αίτηση της Αιτήτριας. Σχολιάζει ως υπερβολικά τα έξοδα του ηλεκτρικού ρεύματος. Χαρακτηρίζει ως αόριστο το κονδύλι «ασφάλειες γενικής κάλυψης». Τα καύσιμα είναι υπερβολικά αφού η Αιτήτρια πρόσφατα αγόρασε καινούργιο οικονομικό αυτοκίνητο και η κατοικία της είναι κοντά στη δουλειά της. Το κονδύλι αυτό δεν μπορεί να ξεπερνά τα €150 το μήνα. Ότι για τη διατροφή των ανηλίκων, με βάση τα όσα ο ίδιος κατέβαλλε στο χρόνο της συγκατοίκησης τους, αρκεί το ποσό των €250 το μήνα. Με δεδομένη την κάλυψη της ιατροφαρμακευτικής τους περίθαλψης από την εργασία της Αιτήτριας, σε ποσοστά που αναφέρει, θεωρεί αρκετό για τη δαπάνη αυτή το ποσό των €10 μηνιαίως (ΤΕΚ 8). Με βάση το γεγονός ότι οι γονείς του, κατά τακτά χρονικά διαστήματα, αγοράζουν για τα παιδιά είδη ένδυσης και υπόδησης, περιορίζει το σχετικό κονδύλι στα €50 μηνιαίως. Για τα φροντιστήρια της Μαρίας δεν ερωτήθηκε ή συγκατατέθηκε γι΄ αυτό και τα έξοδα φοίτησης της σ΄ αυτά είναι δίκαιο να τα επωμιστεί η Αιτήτρια. Η ασφάλεια υγείας και αποταμίευσης σπουδών της Μαρίας εκ €80 αποτελεί περιττό έξοδο. Παραδέχεται την ύπαρξη των δόσεων δανείων που αναφέρει η Αιτήτρια και σημειώνει ότι από το Φεβρουάριο του 2014 αυτή δεν καταβάλλει τη δόση των €
- Για τη δόση των €378 υπολογίζει ότι επίσης δεν την καταβάλλει. Τη δική του δόση των €250 καταβάλλουν γι΄ αυτόν οι γονείς του (ΤΕΚ 9). Αυτοί επίσης, πέραν του ότι συντηρούν τον ίδιο, αναλαμβάνουν και τα έξοδα των παιδιών στο χρόνο επικοινωνίας μαζί του και φέτος αγόρασαν για αυτά «όλον τον σχολικό εξοπλισμό και ρουχισμό». Γενικά, φροντίζουν να μην στερηθούν οτιδήποτε τα ανήλικα, τα οποία όπως και η Αιτήτρια «δεν στερήθηκαν και δεν στερούνται οτιδήποτε, αντίθετα ζουν μια άνετη και υπερπολυτελή ζωή που θα ζήλευε πολύς κόσμος δεδομένης της σημερινής οικονομικής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα μας». Η οικιακή βοηθός δεν είναι απαραίτητη, εφόσον η Αιτήτρια τελειώνει τη δουλειά της το μεσημέρι και ο ίδιος είναι πλέον άνεργος. Οι ασφάλειες «δεν αποτελούν είδος πρώτης ανάγκης και δεδομένου ότι δεν εργάζομαι θα πρέπει να διακοπεί η πληρωμή τους». Καθορίζει τα συνολικά έξοδα των ανηλίκων στα €600 και εισηγείται ότι το ποσό αυτό «δεδομένης της οικονομικής κατάστασης μου και αυτής της αιτήτριας θα πρέπει να καλύπτει η αιτήτρια μέχρι να ορθοποδήσω και να εξεύρω κάποια εργασία». Συνυφασμένος με τα πιο πάνω γεγονότα είναι και ο λόγος που προβάλλει ο Καθ΄ου η αίτηση για το καθήκον αποκάλυψης από την Αιτήτρια των εισοδημάτων της ίδιας και του Καθ΄ου η αίτηση ως και των αναγκών των ανηλίκων. Αναλύεται ο λόγος αυτός, στη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων του Καθ΄ου η αίτηση, με αναφορά σε επιμέρους ζητήματα που αφορούν στο ότι η Αιτήτρια διατηρεί μεγάλες αποταμιεύσεις και κατέχει μεγάλη ακίνητη περιουσία. Ότι εισπράττει ενοίκιο από το συνιδιόκτητο με τον Αιτητή διαμέρισμα και το συνιδιόκτητο με την αδελφή της εστιατόριο. Ότι απλοπλήρωσε τα ενοίκια του σπιτιού που ενοικιάζει για ένα χρόνο καταβάλλοντας €15,
- Ισχυρίστηκε πως ο Καθ΄ου η αίτηση είναι επιχειρηματίας ενώ αυτός ήταν πάντοτε υπάλληλος, αυτή τη στιγμή δε είναι άνεργος, πράγμα που η Αιτήτρια έπρεπε να γνωρίζει εφόσον αυτός κατέθετε το ανεργιακό του επίδομα στον κοινό τους λογαριασμό. Απέκρυψε ότι το ταμείο υγείας της εργασίας της καλύπτει σχεδόν το σύνολο της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ανηλίκων. Ψεύδεται όταν αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της πως ο Καθ΄ου η αίτηση δεν δίστασε να την εκδιώξει ή να την αναγκάσει να φύγει από τη συζυγική οικία» ενώ κατά τον ίδιο αυτή τον ενημέρωσε ότι θα εγκατασταθεί στην ιδιόκτητη κατοικία της στα Λεύκαρα, την οποία η Αιτήτρια απέκρυψε ότι κατέχει, όπως απέκρυψε επίσης ότι πρόθεση της ήταν να φύγει από τη συζυγική κατοικία και να ενοικιάσει πολυτελή κατοικία ζητώντας συνεισφορά για το ενοίκιο που καταβάλλει. Στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583 έχει σημειωθεί ότι ο διάδικος ο οποίος επιδιώκει προσωρινή δικαστική προστασία οφείλει να έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ν΄ αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που βρίσκονται ή που με επιμέλεια θα μπορούσαν να ήσαν στη γνώση του στο Δικαστήριο και τα οποία, ενδεχομένως, ευνοούν τον απόντα διάδικο. Εκ προοιμίου τα γενικότερα ζητήματα που στηρίζουν τον πιο πάνω λόγο απόκρυψης, ήτοι τα εισοδήματα των διαδίκων και οι ανάγκες των ανηλίκων, αποτελούν θέματα που θα πρέπει να αφεθούν να εξεταστούν τελεσίδικα κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης μια και η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων (Jonidexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263. Περαιτέρω, από το σύνολο των περιστάσεων της αντιδικίας και συνεκτιμώντας το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων, κρίνω ότι δεν συντρέχει λόγος ακύρωσης του προσωρινού διατάγματος. Δεν βρίσκω να έχει αποκρύψει ουσιαστικά γεγονότα η μητέρα που εάν ήσαν ενώπιον μου θα ασκούσαν επιρροή στην κρίση μου (Στυλιανού πιο πάνω). Και τούτο γιατί τα σχετικά ζητήματα όπως πρωθούνται από τον Καθ΄ου η αίτηση δεν έχουν τέτοια δυναμική. Το γεγονός της ακίνητης περιουσίας που κατέχει η Καθ΄ης η αίτηση παραμένει χωρίς σημασία εφόσον δεν έχει καταδειχθεί αν αυτή είναι προσοδοφόρα. Και ο ίδιος ο Καθ΄ου η αίτηση αποκαλύπτει δική του ακίνητη περιουσία δηλώνοντας πως δεν του αποφέρει έσοδα. Οι καταθέσεις αφορούν σε παλαιότερα χρόνια, γεγονός που γεννά ερωτηματικά κατά πόσο εξακολουθούν να υπάρχουν, να αποδίδουν εισόδημα και ποιο στην Αιτήτρια. Ο ίδιος ο Καθ΄ου η αίτηση αναφέρει σε σχέση με συγκεκριμένο λογαριασμό της Αιτήτριας ότι μέρος του δαπανήθηκε για την ανέγερση της συζυγικής κατοικίας και το υπόλοιπο δεν γνωρίζει τι απέγινε. Παρουσιάζονται ως προσοδοφόρα ακίνητα ένα διαμέρισμα συνιδιόκτητο με τον Αιτητή, του οποίου δεν γνωρίζει το ύψος του ενοικίου και ένα εστιατόριο συνιδιοκτησία της Αιτήτριας και της αδελφής της με ενοίκιο που αναλογεί σ΄ αυτήν €500, στη βάση ενός ενοικιαστηρίου εγγράφου του οποίου η ισχύς έληξε (ΤΕΚ5). Πως μπορεί να θεωρηθεί απόκρυψη εκ μέρους της Αιτήτριας το γεγονός ότι προπλήρωσε τα ενοίκια ενός χρόνου για το σπίτι που ενοικιάζει, ενώ την πληροφόρηση αυτή αντλεί ο Καθ΄ου η αίτηση από το ενοικιαστήριο έγγραφο που η ίδια επισύναψε στην αίτηση της; Ερωτήματα γεννιώνται και για το κατά πόσο γνώριζε η Αιτήτρια πως ο Καθ΄ου η αίτηση ήταν άνεργος, όταν ο τελευταίος υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να το γνωρίζει εφόσον κατέθετε το ανεργιακό του επίδομα στον κοινό λογαριασμό τους. Μη ουσιώδης είναι επίσης και ο ισχυρισμός που αφορά την κάλυψη της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ανηλίκων από το ταμείο υγείας της εργασίας της Αιτήτριας, εφόσον κατά παραδοχή του Καθ΄ου η αίτηση η κάλυψη αφορά συγκεκριμένο ποσοστό της δαπάνης, αναγνωρίζεται δε το σχετικό κονδύλι, αλλά στο ύψος των €10 μόνο. Τέλος, είναι άσχετα με την παρούσα διαδικασία τα περί εκδίωξης ή μη της Αιτήτριας από τη συζυγική κατοικία. Σε υποθέσεις διατροφής αποτελεί καθήκον και των δύο διαδίκων να προβούν σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων (Μαρκουλλίδης ν. Μαρκουλλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386). Στην περίπτωση που εξετάζεται είναι πρόδηλο πως και οι δύο διάδικοι δεν έχουν αποκαλύψει του οικονομικούς πόρους και δυνατότητες τους ως είχαν υποχρέωση να πράξουν. Πως αλλιώς εξηγείται η κάλυψη των μηνιαίων εξόδων της μητέρας και των ανηλίκων συνολικού ύψους, όπως η ίδια καθορίζει στα €5,135, με το μισθό της €2,200 και τη συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση €1,500. Από την πλευρά του ο Καθ΄ου η αίτηση, πέρα από το να δηλώνει άνεργος, δεν έχει αποκαλύψει το ύψος του μισθού του από την τελευταία του εργασία, ούτε καν το ύψος του ανεργιακού επιδόματος που του καταβάλλετο. Έτσι το Δικαστήριο παραμένει χωρίς βοήθεια στην εφαρμογή της αρχής ότι σημασία δεν έχουν οι απολαβές από την εργασία αλλά η εισοδηματική ικανότητα του υπόχρεου γονέα (Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 Α.Α.Δ. 381, Ιωάννου ν. Ιωάννου
(1993)1 Α.Α.Δ. 900 και Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418). Έκδηλη επίσης στην υπόθεση αυτή είναι η προσπάθεια της Αιτήτριας να διογκώσει τις ανάγκες των ανηλίκων και του Καθ΄ου η αίτηση να τις συρρικνώσει. Στο χρόνο καθορισμού του ύψους του επίδικου προσωρινού διατάγματος το Δικαστήριο αντιμετώπισε την υπερβολή της μητέρας καθορίζοντας τη συνεισφορά του πατέρα στα €800 το μήνα και όχι στα €1,500 ως απαιτείτο. Η συρρίκνωση τους από τον πατέρα στο συνολικό ποσό των €600, που αντιμετωπίζεται σήμερα, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Ακόμα και με το ύψος των κονδυλίων που ο ίδιος ο Καθ΄ου η αίτηση, άμεσα και έμμεσα, παραδέχεται οι ανάγκες των ανηλίκων είναι κατά πολύ μεγαλύτερες αυτού του ποσού. Έχοντας υπόψη μου πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξη σε εύρημα τόσο σε σχέση με τις δυνατότητες των διαδίκων όσο και σε σχέση με τις ανάγκες των ανηλίκων, κρίνω πως θα ήταν δίκαιο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα να περιοριστεί στο ήμιση. Θεωρώ ότι το ποσό των €400 το μήνα μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της υπόθεσης αυτής εφόσον κρίνω ότι είναι εγγύτερα στις δυνατότητες του Καθ΄ου η αίτηση και πληρεί την υποχρέωση των γονέων να συνεισφέρουν από κοινού στη διαβίωση των ανηλίκων, σ΄ αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης που διανύουμε, τα αποτελέσματα της οποίας αναπόφευκτα επηρεάζουν όχι μόνο τους γονείς αλλά και τα παιδιά. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα ημερ. 12.2.2015 τροποποιείται με μείωση του ποσού της διατροφής που διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση να καταβάλλει στην Αιτήτρια στο ποσό των €400 το μήνα, για τη Μαρία €200 και για το Χρίστο €200. Η τροποποίηση ανατρέχει στο χρόνο επίδοσης του διατάγματος στον Καθ΄ου η αίτηση, ήτοι στις 16.2.2015. Το ήμισυ των εξόδων, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δικ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ /ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο