← Κύπρος

Νικολέττας Δημητρίου Γεωργίου ν. Δημήτρη Γεωργίου Πατούνα, Αρ. Αίτησης: 166/15, 29/1/2015

Νικολέττας Δημητρίου Γεωργίου ν. Δημήτρη Γεωργίου Πατούνα, Αρ. Αίτησης: 166/15, 29/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2015:4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 166/15 Μεταξύ: Νικολέττας Δημητρίου Γεωργίου Αιτήτριας κ α ι Δημήτρη Γεωργίου Πατούνα Καθ΄ου η αίτηση ----------------------------- Αίτηση ημερ. 31.8.2015 Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια: κ. Π. Παύλου Για Καθ΄ου η αίτηση: κ. Β. Θεοδώρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στο πλαίσιο εναρκτήριας αίτησης για ρύθμιση του θέματος της διατροφής της, που η Αιτήτρια καταχώρησε στις 31.8.2015 εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση πατέρα της, καταχώρησε αυθημερόν και μονομερή αίτηση με την οποία ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος στο ποσό των €1,790, ποσό το οποίο διεκδικεί και με την εναρκτήρια αίτηση. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στον οποίο με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, στις 27.10.2015 καταχώρησε ένσταση εγείροντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «(α) Δεν πληρείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλων εξαιρετικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την εκδίκαση της αίτησης της αιτήτριας ημερ. 31.08.
  2. (β) Δεν πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  3. (γ) Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. (δ) Η αιτήτρια παρέβηκε την υποχρέωση της να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. (ε) Η αιτήτρια εις την αίτησης της δεν λέει όλη την αλήθεια. (στ) Με την πιθανή έκδοση του εν λόγω διατάγματος ο καθ΄ου η αίτηση θα βρεθεί σε δυσμενή θέση». Η αίτηση έχει ως πραγματικό υπόβαθρο την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και η ένσταση την ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση. Κατά την ακρόαση της αίτησης κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομολογία. Κατά πρώτον, αναφέρω ότι δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ εκτενώς με τα κατ΄ ισχυρισμόν του Καθ΄ ου η αίτηση ζητήματα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας, ως και την απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος. Δεν διαφεύγουν της προσοχής μου οι αρχές που έχει θέσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τα πιο πάνω θέματα. Σύμφωνα μ' αυτές ένας διάδικος που επιζητά την έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς υποχρεούται να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που επενεργούν στην κρίση του [Βλ. Τσερκέζος v. Dragon Tourist Enterprises Ltd

(2009)1(A) Α.Α.Δ. 734]. Επίσης για να δικαιολογείται η έκδοση ενός διατάγματος μονομερώς, κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους κανόνα της δικαιοσύνης που απαιτεί ακρόαση των δύο μερών πριν την άσκηση δικαστικής εξουσίας, θα πρέπει να συντρέχει και το στοιχείο του κατεπείγοντος [Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598]. Όμως, οι πιο πάνω αρχές τυγχάνουν αυστηρής εφαρμογής στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης που δεν είναι η περίπτωση στη συγκεκριμένη υπόθεση όπου, παρόλο που η επίδικη αίτηση είναι μονομερής, η επίδοσή της μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου (Βλ. Δ.48 Θ.8
(3)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών), αφαιρεί από αυτήν την υπόσταση της μονομερούς αίτησης και την μετατρέπει σε αίτηση δια κλήσεως [Βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Μαρκιτανής v. Μουτζούρη
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923, Αυγή Κασπάρη κ.ά. v. Βάσου Ανδρέου
(2004)1 Α.Α.Δ. 784 και Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583]. Σε ότι αφορά τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος όπως αυτές περιλαμβάνονται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)και έχουν ερμηνευθεί στη θεμελιακή απόφαση Οδυσσέως ν. Πιερής
(1982)1 Α.Α.Δ. 551, που είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της υπόθεσης, η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο Ενάγων δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και τέλος ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παρατηρώ τα ακόλουθα: Σύμφωνα με το άρθρο 33
(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90)η υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν το τέκνο τους μπορεί να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του στις περιπτώσεις όπου ειδικές περιστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως σε περίπτωση φοίτησης του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα. Είναι προφανές ότι στην περίπτωση που εξετάζεται, με την Αιτήτρια να έχει, από τις 15.10.2014 ενηλικιωθεί και να φοιτά, από το Σεπτέμβριο του 2015 στο Perth College, University οf the Highlands and Islands, στη Σκωτία, για την απόκτηση διπλώματος του Μηχανικού Αεροπλάνων (Airtraft Engineering Aeronautical Engineering), υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση στην κυρίως αίτηση της. Ορατή επίσης είναι και η πιθανότητα της Αιτήτριας να δικαιούται σε θεραπεία, εκτός εάν καταδειχθούν άλλοι λόγοι ή παράγοντες στο πλαίσιο εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης, που ενδεχομένως να δικαιολογούν τον αποκλεισμό ή τον περιορισμό του δικαιώματος της σε διατροφή. Η τρίτη προϋπόθεση μπορεί να απαντηθεί με μια απλή πρόταση. Δεν μπορεί κανείς να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης για να αποκτήσει τα βασικά για την αυτοσυντήρηση και αυτοδιατροφή του, ιδίως όταν πρόκειται για φοιτητή. Το τι απομένει σ΄ αυτό το τελικό στάδιο είναι η στάθμιση του κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152]. Με την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας τέθηκαν στο Δικαστήριο τα δεδομένα των πόρων του Καθ΄ ου η αίτηση ως συνταξιούχου με σύνταξη περί τα €2.500,- μηνιαίως, της μητέρας της στο ύψος των €550,- μηνιαίως και οι ανάγκες για τη διατροφή και συντήρηση της που καθορίστηκαν στα €1,790,- μηνιαίως. Γεννήθηκε στις 15.10.1996 κατά τη διάρκεια της συμβίωσης των γονέων της και από το 1999 που αυτοί έπαψαν να συζούν, η ίδια μένει με τη μητέρα της. Η μητέρα της δεν εργάζεται και δεν μπορεί να την βοηθήσει, εφόσον συντηρεί και την ετεροθαλή αδελφή της ηλικίας 13 ετών. Ο πατέρας της είναι ηλικίας 67 ετών, πρώην υπάλληλος του Δήμου Λάρνακας. Με την αφυπηρέτηση του έχει πάρει εφάπαξ ποσό, κατοικεί σε ιδιόκτητο διαμέρισμα και είναι ιδιοκτήτης μεγάλης ακίνητης περιουσίας, μέρος της οποίας πώλησε εισπράττοντας μεγάλο ποσό. Μέχρι την ενηλικίωση της στις 15.10.14 συνεισέφερε στη διατροφή της €
  1. Τον Ιούνιο του 2014 αποφοίτησε από τη σχολή Pascal English School, στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα και παρακάθισε σε εξετάσεις για την απόκτηση «των αναγκαίων "A" Levels" και από το Σεπτέμβριο του 2015 φοιτά στο Πανεπιστήμιο. Τέλος αναφέρει και τα εξής: «Από τα μαθητικά μου χρόνια ήταν το όνειρο μου να σπουδάσω και στην πορεία αποφάσισα ότι θα μου άρεσε να γίνω μηχανικός αεροπλάνων ...... Ο Καθ΄ου η αίτηση δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα εκπαιδευτικά και επαγγελματικά μου όνειρα αλλά ουδέποτε έφερεν αντίρρηση στην επιθυμία μου να σπουδάσω και την επιλογή του επαγγέλματος που θέλω να ακολουθήσω». Ο Καθ΄ου η αίτηση με τη δική του ένορκη δήλωση αντιτάσσει, σε σχέση με το ύψος της σύνταξης του ότι ανέρχεται στα €1,
  2. Μ΄ αυτά καλύπτει τόσο τα δικά του έξοδα όσο και της συζύγου του, η οποία δεν εργάζεται. Εξειδικεύει ότι, λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, χρειάζεται για την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη €200.= μηνιαίως. Τα χρήματα του τα επένδυσε σε αξιόγραφα τράπεζας με αποτέλεσμα, όπως όλοι οι κάτοχοι αξιογράφων, να ψάχνει σήμερα τρόπο να αποζημιωθεί. Για τη μητέρα της Αιτήτριας δηλώνει ότι είναι «καθ΄ όλα ικανή για εργασία». Παραδέχεται ότι από το 1999 που χώρισε με τη μητέρα της Αιτήτριας, η τελευταία μένει με τη μητέρα της. Ακόμα παραδέχεται ότι συνεισέφερε για τη διατροφή της, μέχρι και την ενηλικίωση της, €500 το μήνα. Αγνοεί τα όσα ισχυρίζεται η Αιτήτρια σε σχέση με την εκπαίδευση της και συμπληρώνει τα εξής: «α) Παρά τις προσπάθειες μου να έρθω κοντά με την αιτήτρια και να έχω τακτική επικοινωνία μαζί της, η αιτήτρια ήτο και συνεχίζει να είναι απόμακρη, σε σημείο που δεν μπορώ να την αναγνωρίσω ακόμη και αν την δω στο δρόμο. β) Ουδέποτε η αιτήτρια με ενημέρωσε αναφορικά με τα επαγγελματικά της όνειρα αλλά ούτε και κάθισε να μιλήσει μαζί μου δια τυχόν προβλήματα της. γ) Έχω αντιληφθεί μετά λύπης μου ότι η αιτήτρια με βλέπει μόνο ως πηγή εσόδων της και όχι ως πατέρα της.» Υποστηρίζει ότι δεν είναι σε θέση να συνεισφέρει για τις σπουδές της Αιτήτριας χωρίς να κινδυνεύει η διατροφή του ιδίου και της συζύγου του. Η Αιτήτρια λαμβάνει επίδομα σπουδών εκ ποσού €4,
  3. Δεν είχαν διαβουλευθεί για τις σπουδές της. Τέλος θεωρεί τα ισχυριζόμενα έξοδα διατροφής και συντήρησης της υπερβολικά και διογκωμένα. Είναι παγιωμένο πως στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό μόνο να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση [Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Η συγγενική σχέση που συνδέει τον ανιόντα με τον κατιόντα αποτελεί τον ιστό και το ηθικό υπόβαθρο της κοινωνίας μας και απόρροια της είναι η, ανάλογη με την περίπτωση, υποχρέωση του ενός να διατρέφει τον άλλο (άρθρα 33 και 34 του Ν.216/90). Με εξαίρεση την υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους (άρθρο 33), στις υπόλοιπες περιπτώσεις η ύπαρξη της συγγένειας και μόνο δε δημιουργεί αυτόματα και την υποχρέωση διατροφής είτε του ενήλικου τέκνου από τους γονείς του, είτε των γονέων του από αυτό. Ειδικότερα, καθόσον αφορά τη διατροφή ενήλικου τέκνου από τους γονείς του (άρθρο 33
(2)), η υποχρέωση γεννάται όταν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που το επιβάλλουν. Οι περιστάσεις αυτές δεν μπορούν να προκαθοριστούν. Το άρθρο 33
(2)ξεχωρίζει την περίπτωση όπου η φοίτηση του τέκνου σε εκπαιδευτικό ίδρυμα μπορεί, συνυπολογιζομένου και κάθε παράγοντα που θα προβάλλει ως σχετικός, να οδηγήσει σε έγκριση του αιτήματος για καταβολή διατροφής από το γονέα στο ενήλικο τέκνο του [Βουνού ν. Βουνού
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 490 και Χρίστου ν. Χρίστου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1891]. Ένα τέτοιο παράγοντα μπορεί να αποτελέσει και η συμπεριφορά του τέκνου προς τον γονέα. Άλλος παράγοντας που προβάλλει ως σχετικός στην περίπτωση που εξετάζεται είναι ο ισχυρισμός περί διακινδύνευσης της διατροφής του ιδίου και της νέας του οικογένειας που πρόβαλε ο Καθ΄ου η αίτηση σε περίπτωση καταβολής διατροφής στην Αιτήτρια. Δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να καταλήξει το Δικαστήριο σε ευρήματα αναφορικά με τις δυνάμεις των διαδίκων ή και της μητέρας της Αιτήτριας και τις ανάγκες της τελευταίας. Αυτό θα γίνει κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης. Για σκοπούς όμως της παρούσας διαδικασίας θεωρώ παρακινδυνευμένη, υπό τις περιστάσεις που αναφέρει ο Καθ΄ ου η αίτηση για τον ίδιο και τη νέα του οικογένεια, την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος εναντίον του, έστω κι αν μέχρι την ενηλικίωση της Αιτήτριας αυτός συνεισέφερε στη διατροφή της όπως είχε υποχρέωση να κάνει. Και τούτο γιατί μετά την ενηλικίωση της Αιτήτριας είναι κι άλλοι σχετικοί παράγοντες που συνυπολογίζονται οι οποίοι και θα εξεταστούν στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Με βάση όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Ως εκ της φύσεως της υπόθεσης, τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ /ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.