ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Αρ. Αίτησης: 33/2014, 24/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2015:2 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Ρύθμισης Περιουσιακών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 33/2014 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Αιτητής Και ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ (Α.Τ. 716730) Οδός Κύκκου, αρ.17, 8280, Μεσόγη, Πάφος Καθ΄ ης η Αίτηση ------------------------- Προσωρινό Διάταγμα, ημερομηνίας 12.12.2014 Ημερομηνία: 24.02.2015 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή : κ. Στέλλα Μιχαήλ για ΧΛΩΡΑΚΙΩΤΗΣ & ΦΛΩΡΑΚΗ ΔΕΠΕ Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Παναγιώτα Σιαηλή για κ. Κώστα Σιαηλή ------------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Εx - Tempore) Αίτημα του Αιτητή είναι η έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να εμποδίζεται η Καθ΄ ης η αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση και/ή οι υπηρέτες, και/ή αντιπρόσωποι αυτής, από του να μεταβιβάσει, και/ή πωλήσει, και/ή υποθηκεύσει, και/ή επιβαρύνει, και/ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπον αποξενώσει ή άλλως πως διαθέσει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία που είναι γραμμένη στο όνομά της, και συγκεκριμένα, την κατοικία τριών υπνοδωματίων που έχει ανεγερθεί επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/6775, Τεμάχιο 618, Τμήμα 1, Φ/Σχ. 45/6025V01, στην τοποθεσία «Μέσα στο Χωριό» στη Μεσόγη, της Επαρχίας Πάφου (εγγεγραμμένο μερίδιο ΟΛΟ). Το Δικαστήριο, αφού ανέγνωσε την ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την μονομερή αίτησή του, εξέδωσε μονομερώς προσωρινό διάταγμα στις 12.12.2014, με το οποίο απαγορεύεται στην Καθ΄ ης η αίτηση να αποξενώσει τη συζυγική κατοικία που περιγράφεται ανωτέρω, μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Η Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, με λόγους ένστασης το ότι δεν συντρέχουν λόγοι για έκδοση του διατάγματος, ότι τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση είναι ψευδή και ότι ο Αιτητής αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα και παραπλανεί το Δικαστήριο. Η ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως της Καθ΄ ης η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωσή της. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι δικηγόροι ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις. Στην ένορκη δήλωση το Αιτητή που συνοδεύει την αίτησή του και στην οποία στηρίχτηκε το Δικαστήριο και έκδωσε το προσωρινό διάταγμα αναφέρει ότι τόσο ο ίδιος όσο και η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι Κύπριοι πολίτες της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και έχουν παντρευτεί στις 24.08.1991 στον Ιερό Ναό Παναγίας Χρυσελεούσης, στη Μεσόγη της επαρχίας Πάφου, και από τον γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, ενήλικα σήμερα. Μετά την τέλεση του γάμου τους διέμεναν σε διώροφη κατοικία στη Μεσόγη, η οποία έχει ανεγερθεί στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/6775, Τεμάχιο 618, Φ/Σχ. 45/6025V01, στην τοποθεσία «Μέσα στο Χωριό», στη Μεσόγη, της Επαρχίας Πάφου. Επί του πιο πάνω περιγραφόμενου οικοπέδου έχει ανεγερθεί κατοικία που αποτελεί το αντικείμενο της σημερινής αντιδικίας των διαδίκων. Περαιτέρω, ανάφερε ότι βρίσκονται σε διάσταση από τις 30.04.2014 και η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει προβεί σε κινήσεις και/ή προσπάθειες αποξένωσης, και συγκεκριμένα, πώλησης του ακινήτου. Ανάφερε ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είχε συμφωνήσει με τρίτα άτομα για την πώληση του ακινήτου και μετά από την παρέμβαση του ιδίου ακυρώθηκε η πώληση και η Καθ΄ ης η Αίτηση επέστρεψε την προκαταβολή. Περαιτέρω, ανάφερε ο Αιτητής ότι ενημερώθηκε από την πεθερά του ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση επισκέφτηκε πρόσφατα την κατοικία με νέο υποψήφιο αγοραστή. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι δικαιούται συνεισφορά στη συζυγική οικία που ανεγέρθη στο προαναφερθέν οικόπεδο και ως εκ τούτου, τυχόν αποξένωση ή πώληση αυτού θα του στερούσε το δικαίωμα να ικανοποιηθεί για την συνεισφορά του αυτή μετά το πέρας της εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. Αντίθετη ήταν η άποψη της Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία στην ένστασή της αναφέρει στους λόγους ένστασης, ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ότι ο Αιτητής επικαλείται ισχυρισμούς και γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, και ότι απόκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 περί Δικαστηρίων Νόμος. Δεν έχει αποδείξει το κατεπείγον της έκδοσης του διατάγματος. Ισχυρίζεται ότι η συζυγική κατοικία είναι επιβαρυμένη με χρέος που υπερβαίνει την πραγματική αξία του ακινήτου και ότι εκ των πραγμάτων θα ήταν αδύνατη η πώληση του ακινήτου, και ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους του Αιτητή. Ζήτησε από το Δικαστήριο την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Οι δικηγόροι στις αγορεύσεις τους επέμεναν στους ισχυρισμούς των πελατών τους. Η δικηγόρος του Αιτητή επιμένει ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και ότι χωρίς την έκδοση του προσωρινού διατάγματος θα ήταν αδύνατον να αποδοθεί η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η δικηγόρος του Αιτητή εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι το προσωρινό διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί καθότι, μεταξύ άλλων, δεν συνυπάρχουν οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:- (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Σχετικά με τις προϋποθέσεις αυτές, ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις: Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Tσολάκκη και άλλη v. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη v. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. v. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791. Το Δικαστήριο πρέπει, επίσης, στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα [Βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X" Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Υπάρχει επίσης υποχρέωση του Αιτητή, που ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα [Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081]. Το άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/91), όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 49 (Ι)/95 και Ν. 58 (Ι)/99, προνοεί τα εξής:- "
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή."
(2)H συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά." To άρθρο 14 (Γ)
(1)του Ν. 232/91 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει διάταγμα, με το οποίο να παρεμποδίζεται ο Καθ΄ ου η Αίτηση να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή μέρος αυτής. Σύμφωνα με το άρθρο 14 (Γ)
(4), το Δικαστήριο δύναται σε επείγουσες περιπτώσεις να εκδίδει προσωρινό διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(1)με την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για την έκδοση προσωρινού συντηρητικού διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Στην απόφαση Ορφανίδης v. Ορφανίδη
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 179, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής, τόνισε τα πιο κάτω αναφορικά με τον τρόπο επίλυσης των περιουσιακών διαφορών συζύγων (σελ. 187, 189):- "Αφετηρία για την επίλυση διαφορών αυτής της φύσης αποτελεί η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων των συζύγων κατά τον χρόνο του γάμου. Σε δεύτερο στάδιο, έρχεται η διαπίστωση της αύξησης, (αν υπάρχει), και σε τρίτο, η προέλευση της αύξησης και η συνάρτησή της με τη συνεισφορά του ετέρου των συζύγων στην πραγμάτωσή της. ............. Η συνεισφορά αποτελεί, βάσει του άρθρου 14, όπως και στο Αγγλικό Δίκαιο, το κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της αναλογίας του μεριδίου του μη εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη. Αντίθετα όμως, από το Αγγλικό Δίκαιο, εφόσον δεν αποκαλύπτεται με τρόπο θετικό το ύψος της συνεισφοράς στην αύξηση της περιουσίας, καθιερώνεται τεκμήριο για την έκτασή της ίσο με το ένα τρίτο. ............. Η αύξηση της περιουσίας είναι στοιχείο σχετικό. Συναρτάται, αφενός, με την αξία της περιουσίας και αφετέρου, με τις οικονομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη. Το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας, όχι αυτή τούτη η περιουσία. ............ Το πρώτο που πρέπει να τυγχάνει εξακρίβωσης είναι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του πιθανού διαμοιρασμού. Το δεύτερο θέμα που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο έτερος των συζύγων συνεισέφερε στην αύξηση, άμεσα ή έμμεσα, και το τρίτο, ο καθορισμός του ύψους της συνεισφοράς." Θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι, ότι κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης απεκτήθη η επίδικη κατοικία και ότι ο Αιτητής είχε κάποια εισοδήματα. Με βάση αυτά τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα, και έχοντας υπόψη το άρθρο 14
(2)του Ν. 232/91 που προνοεί ότι η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά, καταλήγω ότι και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση [Βλ. Ντάγκλας v. Ντάγκλας
(2004)1 (Α) 629]. Θεωρώ, επίσης, ότι τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, ότι δηλαδή, είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση προβαίνει σε ενέργειες και κινήσεις προσφοράς προς πώληση του ακινήτου που αποτελούσε την συζυγική κατοικία και που είναι το αντικείμενο της επίδικης διαφοράς στην υπό εκδίκαση αίτηση. Η οποιαδήποτε μεταβίβαση, σε περίπτωση που ο Αιτητής δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο, θα εξοστράκιζε την πιθανή θεραπεία. Πιθανή θεραπεία είναι αυτή που προβλέπεται από το άρθρο 14 (Ε) του Ν. 232/91 με βάση την οποία το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα για μεταβίβαση στον Αιτητή περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση που συνιστά αντικείμενο της διαδικασίας. Είναι νομολογημένο ότι σε προσωρινά διατάγματα, απαγορευτικά της αποξένωσης ή επιβάρυνσης ακινήτου, δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πρόθεση των εναγομένων για αποξένωση, αλλά εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος. [Βλ. Κιτρομηλίδου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1165]. Δεν έχει καταδειχθεί ότι ο Αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, η αμφισβήτηση των γεγονότων από πλευράς της Καθ΄ ης η Αίτηση αναφορικά με τη συνεισφορά του Αιτητή, άπτονται της ουσίας της διαφοράς των διαδίκων, η οποία θα αποφασιστεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Στην υπόθεση Αποστόλου v. Ιωάννου (Εφέσεις Αρ. 20/10 και 21/10, ημερομηνίας 03.04.2012, Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου) τονίστηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με τη φύση των απαγορευτικών διαταγμάτων:- "Στο πλαίσιο της ενδιάμεσης εκείνης διαδικασίας δεν απαιτείτο η λήψη μαρτυρίας με εκτιμήσεις αξιών ακίνητης και κινητής περιουσίας, η επακριβής παράθεση λεπτομερών στοιχείων που αφορούσαν επιβαρύνσεις επί ακινήτων, ύψος δανείων, κλπ. Όλα αυτά αναμένεται να απασχολήσουν στο πλαίσιο εκδίκασης της κυρίως αίτησης ρύθμισης των περιουσιακών στοιχείων, ενώ άλλα είναι τα απαιτούμενα και οι προϋποθέσεις, όπως και ο βαθμός απόδειξης, στις διαδικασίες έκδοσης παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. ............ Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμιστεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι ώστε με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις." Συνακόλουθα, το Δικαστήριο θα οριστικοποιήσει το προσωρινό διάταγμα, ημερομηνίας 12.12.14. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με τα έξοδα της διαδικασίας, και ενόψει του αποτελέσματος, κρίνει ότι είναι ορθό και δίκαιο, υπό τις περιστάσεις, όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικαστούν υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως αυτά ψηφιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά το πέρας της εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. (Yπ.) ............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΜ/ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο