ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΑΝΕΤΑ ΜΑΛΙΝΟΒΟΒΑ, Αρ. Αίτησης: 81/2015, 2/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2015:5 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Γ. Αντωνιάδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 81/2015 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ από την Πάφο, Νίκου Ευαγόρου 13 TSIVIKOS COURT Διαμ. 202 Αιτητής Και ΑΝΕΤΑ ΜΑΛΙΝΟΒΟΒΑ από την Πάφο, Νίκου Ευαγόρου 13 TSIVIKOS COURT Διαμ. 202 Καθ΄ ης η Αίτηση ---------------------------- Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 08.05.2015 Ημερομηνία: 02.07.2015 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή : κ. Αλέξανδρος Αλεξάνδρου Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Γιώργος Σιαηλής μαζί με κ. Παναγιώτη Νεοφύτου Διάδικοι παρόντες ---------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Ο Αιτητής με μονομερή αίτησή του, ημερομηνίας 07.05.15, ζήτησε από το Δικαστήριο τα πιο κάτω:- "Α. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να ανατίθεται στον αιτητή η φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια του ανήλικου παιδιού των διαδίκων ΑΝΤΩΝΙΑΣ - ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ μέχρι της τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να καθορίζεται σαν τόπος διαμονής της ανήλικης ΑΝΤΩΝΙΑΣ - ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ το σπίτι του αιτητή που βρίσκεται στην οδό Πύραμου 14 ΑΦΡΟΔΙΤΗ GARDEN αρ. 2 Διαμ. 15 στην Πάφο, και/ή η εκάστοτε κατοικία του αιτητή. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η καθ΄ ης η αίτηση από του να μεταφέρει το ανήλικο τέκνο των διαδίκων ΑΝΤΩΝΙΑ - ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΡΙΣΤΟΦΗ εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή όπως η καθ΄ ης η αίτηση στερηθεί του δικαιώματος μεταφοράς του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων ΑΝΤΩΝΙΑΣ - ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του αιτητή. Δ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Αστυνομικές Αρχές και/ή οποιεσδήποτε άλλες Αρχές όπως προβούν σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες ώστε το όνομα του πιο πάνω ανήλικου τέκνου των διαδίκων να εγγραφεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος τους από την Κυπριακή Δημοκρατία απαγορεύεται χωρίς την συνοδεία του αιτητή." Στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει την αίτησή του ο Αιτητής αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:- · Από την ερωτική σχέση που είχε μαζί με την Καθ΄ ης η Αίτηση απέκτησαν την ανήλικη Aντωνία-Αγγελική Χριστοφή στις 14.08.2012, την οποία και αναγνώρισε εκούσια ως γνήσιο τέκνο του. · Από την αρχή της συγκατοίκησής του με την Καθ΄ ης η Αίτηση αντιμετώπιζαν διάφορα προβλήματα που οφείλονταν αποκλειστικά στο πρόσωπο της Καθ΄ ης η Αίτηση. · Τα προβλήματά τους εντάθηκαν όταν η Καθ΄ ης η Αίτηση έμαθε ότι ήταν έγκυος και επιθυμούσε να διακόψει την κύηση, ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο. · Μετά τη γέννηση της ανήλικης θυγατέρας τους η Καθ΄ ης η Αίτηση παρουσίαζε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και μετά από συστάσεις του Αιτητή επισκέφθηκε γιατρό ο οποίος της συνέστησε φαρμακευτική αγωγή. · Η Καθ΄ ης η Αίτηση συνήθιζε να τον βρίζει με αισχρές φράσεις, να του φωνάζει και να τον απειλεί. Αδιαφορούσε για τις ανάγκες του ανήλικου τέκνου τους και αρνιόταν να δώσει φαγητό στο παιδί ισχυριζόμενη ότι το φαγητό περιέχει δηλητήριο. · Προσπάθειες που έκαμε να βοηθήσει την Καθ΄ ης η Αίτηση απέβησαν άκαρπες, με αποτέλεσμα η Καθ΄ ης η Αίτηση να ευρίσκεται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και να είναι επικίνδυνη, τόσο για τη σωματική, όσο και για την ψυχική υγεία της ανήλικης θυγατέρας τους. · Χωρίς να τον ενημερώσει διάκοψε τη φαρμακευτική αγωγή που της συνέστησε ο γιατρός της, με αποτέλεσμα τα ψυχολογικά της προβλήματα να επιδεινωθούν και συνεχώς να τον απειλεί ότι θα προκαλέσει κακό τόσο στον ίδιο, όσο και στο ανήλικο παιδί τους. · Ο Αιτητής κατάθεσε ως τεκμήριο μαζί με την ένορκη δήλωσή του την ιατρική γνωμάτευση της Δρ. Μαρίας Παλέξα, ψυχιάτρου στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, όπου η κ. Παλέξα ανάφερε ότι κατά την εξέταση της Καθ΄ ης η Αίτηση στις 16.09.13 διαπίστωσε ότι το βλέμμα της ήταν απλανές, είχε ανακοπή στη σκέψη της και αργούσε να απαντήσει σε ερωτήσεις, πίστευε ότι κάποιοι θέλουν να τη σκοτώσουν, να δηλητηριάσουν τόσο το φαγητό της όσο και το νερό της, με αποτέλεσμα να είναι επικίνδυνη για τον εαυτό της και το ανήλικο παιδί της, καθότι δεν του έδινε φαγητό. Ανάφερε η κ. Παλέξα ότι για μια βδομάδα η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είχε κοιμηθεί διότι επίστευε ότι κάποιοι θέλουν να δηλητηριάσουν τόσο την ίδια, όσο και το παιδί της και όταν το μωρό ήταν άρρωστο δεν του έδωσε τα φάρμακά του. · Περαιτέρω, ο Αιτητής ανάφερε ότι αφού η Καθ΄ ης η Αίτηση κατέστη ανίκανη για να φροντίζει το παιδί τους, ανάλαβε ο ίδιος αποκλειστικά τη φροντίδα του και φρόντιζε τόσο για το φαγητό του όσο και για τη συντήρηση και καθαριότητά του, επικουρούμενος από τους γονείς του οι οποίοι διαμένουν δίπλα στο σπίτι του. · Τον τελευταίο καιρό η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο, αφού η Καθ΄ ης η Αίτηση προκαλούσε συνεχώς προστριβές, εντάσεις, με καυγάδες και φωνές, σπάζοντας διάφορα αντικείμενα στο σπίτι. Αδιαφορούσε για τον ψυχολογικό κόσμο του παιδιού τους και για τον ίδιο και αυτό δημιούργησε ψυχρότητα και αποξένωση μεταξύ τους. Είναι της άποψης ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση με την πιο πάνω συμπεριφορά της έχει επιδείξει ασέβεια στο παιδί και στον ίδιο, δεν νοιάζεται για το παιδί τους, με αποτέλεσμα να έχει απομακρυνθεί οποιαδήποτε περίπτωση επαναπροσέγγισής τους. · Γνωρίζοντας τον χαρακτήρα της Καθ΄ ης η Αίτηση είναι πολύ πιθανό να βλάψει τόσο τον ίδιο, όσο και το ανήλικο παιδί τους και να δημιουργήσει περαιτέρω προβλήματα. · Ζήτησε από το Δικαστήριο να εκδώσει προσωρινό διάταγμα ως η αίτησή του. Το Δικαστήριο εξέδωσε στις 08.05.15 προσωρινά διατάγματα, ως οι παράγραφοι (Α), (Β), (Γ) και (Δ) των αιτουμένων θεραπειών της μονομερούς αιτήσεως που περιγράφονται ανωτέρω, ως ακολούθως:- "Α. Προσωρινό Διάταγμα, με το οποίο να ανατίθεται στον αιτητή η φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια του ανήλικου παιδιού των διαδίκων ΑΝΤΩΝΙΑΣ-ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ μέχρι της τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα, με το οποίο να καθορίζεται σαν τόπος διαμονής της ανήλικης ΑΝΤΩΝΙΑΣ-ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ το σπίτι του αιτητή που βρίσκεται στην οδό Πυράμου 14 ΑΦΡΟΔΙΤΗ GARDEN αρ. 2 Διαμ. 15 στην Πάφο, και/ή η εκάστοτε κατοικία του αιτητή. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η καθ΄ ης η αίτηση από του να μεταφέρει το ανήλικο τέκνο των διαδίκων ΑΝΤΩΝΙΑ-ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΡΙΣΤΟΦΗ εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή όπως η καθ΄ ης η αίτηση στερηθεί του δικαιώματος μεταφοράς του ανήλικου τέκνου των διαδίκων ΑΝΤΩΝΙΑΣ-ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του αιτητή. Δ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Αστυνομικές Αρχές και/ή οποιεσδήποτε άλλες Αρχές όπως προβούν σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες ώστε το όνομα του πιο πάνω ανήλικου τέκνου των διαδίκων να εγγραφεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος τους από την Κυπριακή Δημοκρατία απαγορεύεται χωρίς τη συνοδεία του αιτητή." Έντονη ήταν η αντίδραση της Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία καταχώρισε ένσταση με συγκεκριμένους λόγους ένστασης, ως ακολούθως:- "Α) Δε συντρέχουν οι λόγοι έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Β) Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος είναι ψευδή. Γ) Ο Αιτητής παράθεσε ψευδή γεγονότα και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο. Δ) Με το διάταγμα διαταράχθηκε το προγενέστερο status quo και η ανήλικη θυγατέρα απομακρύνθηκε από τη μητέρα της που από τη γέννηση της ήταν ο γονέας που είχε την κύρια φροντίδα της. Ε) Οι Αιτούμενες Θεραπείες αντίκεινται προς το συμφέρον του τέκνου." Στην ένορκη δήλωσή της που συνοδεύει την ένστασή της, η Καθ΄ ης η Αίτηση αναφέρεται μεταξύ άλλων και στα ακόλουθα:- · Εκτός από τη γενική άρνηση των ισχυρισμών του Αιτητή που αναφέρονται στην ένορκη δήλωσή του, η Καθ΄ ης η Αίτηση αρνήθηκε το περιεχόμενο της ιατρικής γνωμάτευσης της Δρ. Μαρίας Παλέξα που κατάθεσε η άλλη πλευρά ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. Ισχυρίστηκε ότι έχει σώας τας φρένας, είναι απόλυτα κατάλληλη για να έχει την επιμέλεια και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων και ότι έχει επισκεφθεί την Δρ. Παλέξα και θα προσκομίσει προς τούτο πιστοποιητικό με το οποίο να αποδεικνύεται ότι η ψυχική της υγεία είναι σταθερή. Το περιστατικό που αναφέρεται στο πιστοποιητικό της κ. Παλέξα, ημερομηνίας 16.09.13, ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, δεν έχει έκτοτε αντιμετωπίσει ξανά παρόμοιο πρόβλημα, εργάζεται ως ξενοδοχοϋπάλληλος και δεν έχει προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα μέχρι σήμερα με την εργασία της. · Τα όσα ανάφερε ο Αιτητής στην ένορκή του δήλωση είναι ψευδή και ισχυρίζεται ότι ο φόβος της για δηλητηρίαση του φαγητού της εναπόκειται στις συνεχείς απειλές του Αιτητή ότι θα τη σκότωνε αν εγκατέλειπε την οικία τους μαζί με την ανήλικη θυγατέρα τους. Την είχε απειλήσει ότι αν δεν το έπραττε αυτό ο ίδιος θα έβαζε τρίτο πρόσωπο για να διαπράξει αυτό το έγκλημα, δηλαδή να τους δηλητηριάσει. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που αρνείτο να λάβει τροφή από την τροφή που της επρόσφερε ο Αιτητής και να δώσει και τροφή στο ανήλικο παιδί τους, και όχι για τους λόγους που ισχυρίζεται ο Αιτητής στην ένορκη δήλωσή του. · Είναι ο Αιτητής που προκαλούσε με την αδιάφορη και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του, προστριβές και καυγάδες μεταξύ τους και είναι ψευδή τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής αναφορικά με την ψυχολογική και οικονομική της στήριξη, αφού η μόνη οικονομική βοήθεια που είχε ήταν αυτή που της πρόσφεραν οι γονείς της από το εξωτερικό. Είναι η ίδια που φρόντιζε για την αγορά τροφίμων, ρουχισμού και άλλων αναγκαίων αγαθών, τόσο για την ίδια, όσο και για τη θυγατέρα τους, ενώ ο Αιτητής αδιαφορούσε και ήταν συνεχώς απών, ιδιαίτερα τις νύχτες και συνήθιζε να γυρίζει και να επιστρέφει κατά τις πρωινές ώρες. · Είναι η ψυχολογική βία που ασκούσε σε βάρος της ο Αιτητής και οι λεκτικές απειλές εναντίον της που επηρέασαν δυσμενώς την ψυχολογική κατάσταση, τόσο της ίδιας, όσο και της ανήλικης θυγατέρας τους. · Είναι αυτή που είχε την ευθύνη για την καθημερινή καθαριότητα της κατοικίας τους και την ετοιμασία του φαγητού. Είναι με τα δικά της εισοδήματα που εξασφάλιζε και πλήρωνε όλες τις ανάγκες της κατοικίας τους σε είδη ρουχισμού και τροφίμων, αφού ο Αιτητής εκτός από την πληρωμή ορισμένων λογαριασμών, όπως ηλεκτρισμό, νερό και τηλέφωνο, δεν πρόσφερε τίποτε άλλο οικονομικά. · Ισχυρίστηκε ότι τα όσα ανάφερε ο Αιτητής στην ένορκη δήλωσή του είναι αναληθή, με μοναδικό στόχο να παραπλανήσουν το Δικαστήριο και να εκδώσει το προσωρινό διάταγμα, ημερομηνίας 08.05.15. Διατηρεί άριστους ψυχικούς δεσμούς με την ανήλικη θυγατέρα της, προσπαθεί να είναι μαζί της όσο περισσότερο γίνεται, αλλά δυστυχώς, ο Αιτητής δεν της επιτρέπει να παίρνει το παιδί της, ιδιαίτερα από την ημερομηνία έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. · Είναι ισχυρισμός της ότι το παιδί επιθυμεί να διαμένει μαζί της και όχι μαζί με τον Αιτητή και τους γονείς του. · Εξαναγκάστηκε από τον Αιτητή να φύγει από τη συζυγική κατοικία και μέχρι σήμερα δεν της επιτρέπει να παραλάβει προσωπικά της αντικείμενα, επιδεικνύοντας εκδικητική συμπεριφορά. · Ισχυρίζεται ότι είναι στοργική μητέρα και αγαπά την ανήλικη θυγατέρα της και ότι είναι σε θέση να φροντίζει περισσότερο και καλύτερα το παιδί απ΄ ότι ο Αιτητής και οι γονείς του. · Χαρακτηρίζει τον Αιτητή ως ακατάλληλο πρόσωπο για να έχει τη φύλαξη και επιμέλεια της ανήλικης θυγατέρας τους. Πρόκειται για άτομο το οποίο ουδέποτε πρόσφερε ουσιαστική βοήθεια στην ανήλικη θυγατέρα τους και ούτε μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα αυτής όταν αυτή απουσιάζει ή όταν δεν συνεπικουρείται από τους γονείς του. · Ζήτησε από το Δικαστήριο την ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Η Καθ΄ ης η Αίτηση με συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της, ημερομηνίας 15.06.15, κατάθεσε ιατρικό πιστοποιητικό της ψυχιάτρου του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, Δρ. Μαρίας Παλέξα, ημερομηνίας 12.06.15, με το οποίο αναφέρεται ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση προσήλθε στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας Πάφου στις 16.09.13, παρακολουθείτο μέχρι τις 20.12.13, όπου και βελτιώθηκε η ψυχική της κατάσταση και προσήλθε εκ νέου στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας Πάφου στις 02.06.1 και 12.06.15 μετά από καθοδήγηση του δικηγόρου της, και κατά την ψυχιατρική εξέτασή της δεν προέκυψε οποιαδήποτε ψυχοπαθολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό εκδίκαση αίτηση στηρίζεται βασικά στις διατάξεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως τροποποιήθηκε, στις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6. Το άρθρο 32, ανωτέρω, ορίζει τα ακόλουθα: "
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον Δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το Δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι, εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον." Το άρθρο 9 του Κεφ. 6 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα χωρίς να ακούει την άλλη πλευρά όταν η υπόθεση είναι επείγουσας φύσεως (upon proof of urgency or other peculiar circumstances). Οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Σχετικά με τις προϋποθέσεις αυτές, ενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις ακόλουθες υποθέσεις: Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co. Ltd v. Rossis
(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης v. Μακρυγιώρου και άλλου
(1978)1 Α.Α.Δ. 585, M. & M. Transport v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, National Bank of Greece v. Moticia
(1978)1 C.L.R. 303, ΚΟΤ v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X" Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152. Πέραν των πιο πάνω αρχών, όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω), το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ" Bασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos (πιο πάνω), σελ. 569, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη στις αστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε θέματα προσωρινών διαταγμάτων θα πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό οδηγό τη νομολογιακά καθιερωμένη αρχή σύμφωνα με την οποία στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής αλλά ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιόν του τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση του ενάγοντα. Αντικείμενο της εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις είναι το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Όπως έχει τονίσει το Ανώτατο Δικαστήριο στην Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1 (Ε) Α.Α.Δ. 148, σελ. 1465 - 1466: ". η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία με τον καθορισμό της διακήρυξης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παρούσα προσωρινή θεραπεία είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης." Bλέπε επίσης, Κατσουρίδη v. Κατσουρίδη, Έφεση αρ. 52 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21/4/1997,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ.
- Το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιόν του μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος και οποιαδήποτε εξέταση της ενώπιόν του μαρτυρίας με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία ενδεχομένως να προκαταβάλουν τα τελικά συμπεράσματα ή να τα παραβλάψουν, πρέπει να αποφεύγεται. Αυτό δε, γιατί το αρμόδιο Δικαστήριο για εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων είναι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικαστεί η κυρίως υπόθεση [Jonitexo Ltd. V. Addidas (ανωτέρω)]. Ο κ. Σιαηλής στην αγόρευσή του αναφέρει ότι ο Αιτητής σκόπιμα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα τα οποία παραπλάνησαν το Δικαστήριο, με αποτέλεσμα να εκδοθούν τα προσωρινά διατάγματα. Αναφέρει, επίσης, ότι ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ο Αιτητής ότι είναι οδηγός ταξί και εργάζεται τις νύχτες. Ότι με βίαιο τρόπο απομάκρυνε την Καθ΄ ης η Αίτηση από τη συζυγική κατοικία και από τη φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας τους. Απέκρυψε, επίσης, από το Δικαστήριο ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση εργάζεται ως σερβιτόρα σε ξενοδοχείο και συνεχίζει να εργάζεται μέχρι σήμερα. Απέκρυψε, περαιτέρω, από το Δικαστήριο ότι το επεισόδιο και η ψυχιατρική εξέταση που έτυχε η Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Απέκρυψε, ακόμη, ο Αιτητής από το Δικαστήριο ότι δεν έχει αποταθεί στο Γραφείο Ευημερίας μέχρι σήμερα, αλλά ούτε και στην Αστυνομία για να καταγγείλει ότι κινδύνευε τόσο ο ίδιος, όσο και το ανήλικο τέκνο τους. Ισχυρίστηκε ο κ. Σιαηλής ότι τα προσωρινά διατάγματα πρέπει να ακυρωθούν λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων (non-disclosure). Αντίθετη ήταν οι ισχυρισμοί του κ. Αλεξάνδρου, δικηγόρου του Αιτητή, ο οποίος αντέκρουσε οιονδήποτε ισχυρισμό περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από τον πελάτη του. Ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής αποκάλυψε στο Δικαστήριο όσα έκρινε ο ίδιος ότι έπρεπε να έχει υπόψη του το Δικαστήριο για να εκδώσει το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 08.05.
- Όπως ανέφερε στην υπόθεση Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 587, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Δ. Στυλιανίδης: "Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι ύψιστης πίστεως (uberrima fudes). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση. [Βλ. Attorney - General & Another (No. 2) v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, National Line v. Ship ´Sunset´
(1986)1 C.L.R. 393, p. 406 - 446, Zachariades Ltd v. Economides
(1989)1 C.L.R. 437, p. 443, 446, ´Aνθιμος Δημητρίου v. The Dolphin Insurance Company Limited και Άλλων.]" Στην απόφαση M. & Ch. Mitsings Trading Ltd v. THE TIMBERLAND CO. OF USA (πιο πάνω), ο τότε Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου, κ. Πικής, είπε τα πιο κάτω: "Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διάταγμα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, και οι συνέπειες από τη μη αποκάλυψη εξηγούνται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ορισμένες από τις οποίες έκαμε αναφορά ο κ. Μιχαηλίδης [βλ. Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1 (E) C.L.R. p. 607, 616 - 619, ΄Ακης Γρηγορίου και Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου, Πολ. Έφεση 8181, 23/3/1995, Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λίμιτεδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και DEMESTAR LIMTED v. 1. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO. LTD κ. ά., 30/5/1996.]" Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, Έφεση αρ. 133, ημερομηνίας 20.4.2001, Τασούλλας Μαυρομμάτη v. Ανδρέα Μιχαήλ, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Ηλιάδης, ανέφερε μεταξύ άλλων: "Αναφορικά με τη νομική πλευρά της υπόθεσης η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο αιτητής σε μια μονομερή αίτηση πρέπει να αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική απόφαση είναι ορθή [Ίδε Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583]. Όμως στην παρούσα περίπτωση η εφαρμογή των νομικών αρχών μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης δεν φαίνεται να είναι δικαιολογημένη. Είναι ορθό ότι παρατηρήθηκαν μερικές αόριστες αναφορές και ισχυρισμοί που δεν ήταν επακριβώς ως ορθοί για διάφορα στοιχεία που σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία. Όμως τα στοιχεία αυτά δεν πιστεύουμε ότι είναι ουσιώδη με βαθμό που μπορούσαν να οδηγήσουν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Η εφεσείουσα πρόβαλε μερικές θέσεις που πιθανό να αφήνουν μερικά κενά στην τεκμηρίωση τους. Όμως οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να αποδοθούν σε εσκεμμένη πρόθεση και δεν πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να περιέλθουν σε γνώση της εφεσείουσας με την εξάσκηση εύλογης επιμέλειας." To Δικαστήριο, αφού ανέγνωσε τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, τη γραπτή αγόρευση του κ. Σιαηλή, και έλαβε υπόψη του και την προφορική αγόρευση του κ. Αλεξάνδρου αναφορικά με το θέμα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (non-disclosure), βρίσκει ότι ο Αιτητής δεν απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει τη μονομερή αίτησή του ημερομηνίας 07.05.15. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο δεν θα απορρίψει και ακυρώσει τα Προσωρινά Διατάγματα, ημερομηνίας 08.05.15, λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, και θα προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσο θα οριστικοποιήσει τα Προσωρινά Διατάγματα ή θα τα ακυρώσει. Οποιαδήποτε προσπάθεια να συμπεριληφθεί άλλη μαρτυρία, στο παρόν στάδιο θα αποβεί αναποτελεσματική, γιατί θα αποτελεί ουσιαστικά επανάληψη των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων και το Δικαστήριο δεν πρόκειται να διεξέλθει αυτή για τη διαπίστωση άλλων γεγονότων από αυτά που έχει ενώπιόν του. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και χωρίς να αποφασίσω οτιδήποτε επί των αμφισβητουμένων θεμάτων, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι δύο πρώτες προϋποθέσεις για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων ικανοποιούνται. Σύμφωνα με το άρθρο 14 (α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), όπως έχει τροποποιηθεί: "Σε περίπτωση διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου ή άκυρου γάμου και εφόσον ζουν και οι δύο γονείς, η άσκηση της γονικής μέριμνας ρυθμίζεται από το Δικαστήριο" Σύμφωνα δε με το άρθρο 15, οι παραπάνω διατάξεις ισχύουν και στην περίπτωση διακοπής της συμβίωσης. Επίσης, το Δικαστήριο έχει εξουσία να αναθέσει τη γονική μέριμνα στον ένα από τους δύο συζύγους, να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας ή οποιοδήποτε μέρος της, μεταξύ των δύο γονέων ή να την αναθέσει σε τρίτο. Σύμφωνα δε με το άρθρο 14
(3), κύριο κριτήριο αποτελεί πάντα το συμφέρον του τέκνου. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)(β) του Νόμου, το Δικαστήριο οφείλει σε περίπτωση που θα αποφασίσει να ρυθμίσει τη γονική μέριμνα, να σεβαστεί την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία. Είναι παραδεκτό και από τους δυο διάδικους ότι έχουν αποκτήσει στις 14.08.2012 την ανήλικη θυγατέρα τους, Αντωνία-Αγγελική Χριστοφή, ότι ευρίσκονται σε διάσταση, δεν έχουν τελέσει γάμο, αλλά ο Αιτητής έχει αναγνωρίσει ως γνήσιο τέκνο του την ανήλικη Αντωνία-Αγγελική. Διαφωνούν ως προς το ποιος θα έχει τη φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας τους και έχουν ζητήσει τη συνδρομή του Δικαστηρίου, όπως προβλέπεται στο σχετικό Νόμο, σε περίπτωση διαφωνίας τους. Με βάση, επομένως, τα δικόγραφα και το υλικό που τέθηκε ενώπιόν μου και συνεξετάζοντας τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και τα διάφορα επισυνημμένα έγγραφα, θεωρώ ότι αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Εξάλλου, τις δυο αυτές προϋποθέσεις έχει παραδεχθεί ότι συντρέχουν ο δικηγόρος της Καθ΄ ης η Αίτηση, κ. Γιώργος Σιαηλής. Αμφισβήτησε ότι συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση. Θα προχωρήσω να εξετάσω στη συνέχεια την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή όπως λέχθηκε στην Οδυσσέως (ανωτέρω) ότι δεν εκδίδεται παρεμπίπτον διάταγμα εκτός εάν, «..θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο». Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ. ά. v. Τimberland Co. (ανωτέρω) στη σελ. 1799: "το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.." Η παρούσα περίπτωση αφορά αποστέρησης της μητέρας από το παιδί της λόγω ισχυρισμού του Αιτητή, πατέρα, ότι η ίδια αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα γονεϊκά της καθήκοντα. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί βρήκαν, ως αναφέρεται, έντονη αντίδραση από μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση. Καμιά αποζημίωση δεν μπορεί να αναπληρώσει την απομάκρυνση του παιδιού με τη μέθοδο του προσωρινού διατάγματος σε περίπτωση που δεν δικαιολογείται αυτό από τα γεγονότα που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις. Έχω την ταπεινή άποψη ότι οι οικογενειακές διαφορές δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τα αυστηρά κριτήρια των αστικών διαφορών, δηλαδή την αναγκαιότητα αποζημίωσης υλικής ζημιάς. Ο Δικαστής Κωνσταντινίδης στην υπόθεση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 415, (η υπόθεση αφορούσε διεκδίκηση της αποκλειστικής χρήσης συζυγικής στέγης) στη σελ. 424 επεσήμανε αναφορικά με τις οικογενειακές διαφορές: "Η φύση της τελικής θεραπείας που επιδιώκεται δεν μεταβάλλει το δικαιοδοτικό πλαίσιο. Οι οικογενειακές διαφορές κατά κανόνα συνάπτονται προς λεπτές πτυχές των ανθρωπίνων σχέσεων, και, συνήθως, εμπλέκουν και το όλως ευαίσθητο ζήτημα της ευημερίας ανηλίκων. Αυτά, όπως και τα ιδιαίτερα κριτήρια με γνώμονα τα οποία, όπως ορίζει κατά περίπτωση ο ουσιαστικός νόμος, παρέχεται η τελική θεραπεία, κατ' ανάγκη αποτιμούνται. Εντεταγμένα όμως στους προβληματισμούς που επάγεται η δικαιοδοτική διάταξη που περιλαμβάνει και τη γενική αξίωση να αναδεικνύεται η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, όσο και αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τίθενται ως δίκαιη και πρόσφορη." Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co.
(1997)1 A.A.D. 1791, το Ανώτατο Δικαστήριο μεταξύ άλλων αναφέρει και τα ακόλουθα:- "Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία". Σχετικές είναι και οι αποφάσεις Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, ως επίσης, και η Κυρίσαββας κ.ά. v. Χάρη Κύζη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245. Στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Σε αυτό το στάδιο ακόμη το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Βeogradska Banka DD
(1999)1 (A) 227]. Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, λοιπόν, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή
- Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, βρίσκω ότι δεν πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, και ότι λανθασμένα εκδόθηκαν τα Προσωρινά Διατάγματα, ημερομηνίας 08.05.
- Προσπάθεια του Αιτητή να αναλάβει τη φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας του, Αντωνίας-Αγγελικής, τον ώθησε να χρησιμοποιήσει το πιστοποιητικό της ψυχιάτρου, Δρ. Μαρίας Παλέξα, ημερομηνίας 16.09.13, για έκδοση προσωρινού διατάγματος τον Μάιο 2015, παραπλανώντας το Δικαστήριο κατά πόσο συνέχιζε να ευρίσκεται η Καθ΄ ης η Αίτηση σε αυτή την ψυχική κατάσταση, όπως περιγράφεται στο πιστοποιητικό. Το πιστοποιητικό που προσκόμισε η Καθ΄ ης η Αίτηση, ημερομηνίας 12.06.15, πολύ πρόσφατα, δεν αναφέρει ότι η ίδια υποφέρει από οποιαδήποτε ψυχοπαθολογία. Δεν αναφέρει πουθενά ότι είναι ακατάλληλη για να έχει το ανήλικο παιδί της. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η ψυχική κατάσταση που περιήλθε η Καθ΄ ης η Αίτηση το 2013 ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, είναι περιστατικά που συμβαίνουν σε γυναίκες μετά τη γέννηση ανήλικων παιδιών (βρεφών) και ως επί το πλείστον, θεωρούνται προσωρινές διαταραχές. Ο Αιτητής όφειλε να προσκομίσει πιστοποιητικό πρόσφατο το οποίο να έθετε την Καθ΄ ης η Αίτηση σε αδυναμία να έχει τη φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας της. Ο Αιτητής προσπάθησε να παρουσιάσει την Καθ΄ ης η Αίτηση ως ένα άτομο προβληματικό, με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, με απώτερο σκοπό να της αποστερήσει και/ή να την αποξενώσει από τη φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας της, Αντωνίας-Αγγελικής. Υπό το φως των πιο πάνω, και με γνώμονα πάντα τη νομολογία που ισχύει στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων, το Δικαστήριο θα ακυρώσει τα Προσωρινά Διατάγματα, ημερομηνίας 08.05.
- Ενόψει της έκβασης του αποτελέσματος των Προσωρινών Διαταγμάτων, το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο