ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΣΑΒΒΑ, Αρ. Αίτησης: 79/15, 27/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2015:9 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Τέκνων ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου - Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 79/15 Μεταξύ: ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από την Πάφο Αιτήτρια Και ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΣΑΒΒΑ, από την Πάφο Καθ' ου η αίτηση ----------------------------- Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ημερομηνίας 22/07/2015 Ημερομηνία: 27 Νοεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια : κ. Χριστιάνα Α. Κωνσταντίνου Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Νικολέτα Χαραλάμπους για Πολύκαρπος Φιλίππου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ----------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Επιδιώκεται με την παρούσα αίτηση η έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να ρυθμίζεται η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση της ενήλικης θυγατέρας του στο ποσό των €620 μηνιαίως από την καταχώρηση της αίτησης. Η αίτηση υποβλήθηκε μονομερώς, όμως το Δικαστήριο έκρινε ορθό να ακούσει και την άλλη πλευρά προτού αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος, γι' αυτό διατάχθηκε η επίδοση της. Για να υποστηρίξει την αίτηση της η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει προβάλλει τα ακόλουθα: Ότι στις 13/01/2014 έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας της και είναι φοιτήτρια στο Τμήμα Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής Διακόσμησης και Σχεδιασμού Αντικειμένων της Σχολής Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας, ενώ έχει ολοκληρώσει το πρώτο έτος των σπουδών της και από το Σεπτέμβριο του 2015 θα άρχιζε το 2ο έτος. Επισυνάπτει σχετική βεβαίωση από τη Σχολή της. Ότι πριν την ενηλικίωση της ο Καθ' ου η Αίτηση με διάταγμα του Δικαστηρίου κατέβαλλε για τη διατροφή της το ποσό των €300 μηνιαίως όμως μετά την ενηλικίωση της και ενώ αυτή ήταν ακόμα μαθήτρια σταμάτησε να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για τη διατροφή της. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι μετά την αποφοίτηση της εξασφάλισε θέση στον πιο πάνω κλάδο. Από μικρή ηλικία της άρεσαν οι καλλιτεχνικές σπουδές, το όνειρο της ήταν να γίνει σχεδιάστρια και διακοσμήτρια και ο πατέρας της την παρότρυνε όπως μελετά για να εξασφαλίσει θέση στα Ανώτερα και/ή Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Από το διαζύγιο των γονέων της, από τα 3 μέχρι τα 16 της χρόνια, διέμενε με τον πατέρα της, κατά τη διάρκεια δε αυτών των χρόνων παρακολουθούσε φροντιστήρια με την οικονομική του στήριξη και προετοιμαζόταν κατάλληλα για την εισδοχή της στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μόνο τα τελευταία 2 χρόνια διέμενε με τη μητέρα της. Από τις 26/09/2014 φοιτά στο συγκεκριμένο Ανώτερο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα στην Αθήνα και αναλώνει όλο το χρόνο της στην παρακολούθηση των διαλέξεων και στα εργαστήρια στα οποία η παρακολούθηση είναι υποχρεωτική. Μελετά καθημερινά και επιλύει ασκήσεις τις οποίες πρέπει να παραδίδει στα εργαστήρια καθημερινά, γι αυτό και δεν έχει ελεύθερο χρόνο έτσι ώστε να μπορεί να εργαστεί για να έχει εισόδημα. Ο πατέρας της είναι δημόσιος υπάλληλος και έχει εισόδημα €2.500 μηνιαίως και περισσότερα. Τις απογευματινές ώρες και τα Σαββατοκύριακα ασχολείται με γεωργικές εργασίες και λαμβάνει περαιτέρω εισόδημα του ύψους των €700 και περισσότερα. Η μητέρα της δεν εργάζεται και δεν μπορεί να τη βοηθήσει οικονομικά. Οι μηνιαίες ανάγκες της, τις οποίες παραθέτει αναλυτικά σε σχετικό πίνακα, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και τις προσωπικές της συνθήκες, καθώς και το επίπεδο ζωής της που είχε πριν την ενηλικίωση, ενδεικτικά ανέρχονται στα €1.
- Όπως περαιτέρω αναφέρει, ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για τη συντήρηση της και ότι τα μόνα ποσά που της κατέβαλε ήταν το Δεκέμβριο του 2014 και τον Μάρτιο του 2015 για 2 μήνες, το ποσό των €330 και για 2 μήνες το ποσό των €
- Αναφέρει, ακόμα, ότι τον πρώτο χρόνο των σπουδών της ανέλαβε η ίδια αποκλειστικά τα έξοδα διαβίωσης της από δικούς της οικονομικούς πόρους τους οποίους είχε σε λογαριασμό της από καταθέσεις που έκανε ο παππούς της πριν πεθάνει. Συγκεκριμένα, διατηρούσε τραπεζικό λογαριασμό ύψους €15.000 περίπου. Κατά την αρχή των σπουδών της ξόδεψε περίπου €6.000 για επίπλωση του σπιτιού το οποίο και ενοικίασε, επίσης αγόρασε υπολογιστή και έδωσε προκαταβολή ενοικίου. Τα υπόλοιπα χρήματα τα ξόδευε μηνιαίως για τις ανάγκες διαβίωσης της. Είναι η θέση της ότι με βάση την οικονομική δυνατότητα του πατέρα της μπορεί να καταβάλλει σ' αυτήν το ποσό των €620 για την κάλυψη των αναγκών της. Θεωρεί ακόμα πως είναι επείγον να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με το οποίο να ρυθμιστεί η συνεισφορά του πατέρα της στη διατροφή της, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, θα διακοπεί η φοίτηση της, καθώς η ίδια δεν διαθέτει δικούς της οικονομικούς πόρους. Έτσι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην αίτηση της θυγατέρας του ο Καθ' ου η Αίτηση αντέδρασε με ένσταση, στην οποία προέβαλε διάφορους λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκδώσει οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα. Οι κυριότεροι αφορούν στην κατ' ισχυρισμό απόκρυψη ορισμένων στοιχείων από την Αιτήτρια κατά την υποβολή της αίτησης. Παραθέτω πιο κάτω αυτούσιους τους λόγους ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση:- "α) Δεν συντρέχουν οι εκ του νόμου τιθέμενες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. β) Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένα και/ή ανεπαρκή και/ή ψευδή και/ή παραπλανητικά γεγονότα. γ) Η Αιτήτρια δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands). δ) Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει ουσιαστικά γεγονότα τα οποία αφορούν την υπόθεση. ε) Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση.» Την ένσταση του ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει στα ακόλουθα, μεταξύ άλλων, γεγονότα τα οποία και παραθέτει στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του: Αφού αναφέρει ότι δεν συμφωνεί με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια αποφεύγει άμεση επικοινωνία μαζί του εδώ και 3 χρόνια. Πάρα το γεγονός αυτό, εκείνος όποτε του το επέτρεπαν οι οικονομικές του δυνατότητες κατέβαλλε κάποια ποσά για τη διατροφή της. Οποιεσδήποτε δε καταβολές χρημάτων έκανε στο παρελθόν έγιναν μέσω της αδελφής της Αιτήτριας, Έλενας. Την πλήρη οικονομική στήριξη όμως της Αιτήτριας από την ημέρα της μετακόμισης της στη μητέρα της ανέλαβε η μητέρα της. Αφού στη συνέχεια παραδέχεται ότι από μικρή στη θυγατέρα του άρεσαν οι καλλιτεχνικές σπουδές, απορρίπτει ότι ο ίδιος την παρότρυνε να μελετά για να εξασφαλίσει θέση στα Ανώτερα και /ή Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα για το σκοπό αυτό. Λέγοντας ότι δεν είχε επικοινωνία μαζί της τα τελευταία τρία χρόνια, πόσο μάλλον ότι μπορούσε να γνωρίζει τι σχέδια είχε για τη φοίτηση της η θυγατέρα του. Ούτε και την ενεθάρρυνε όταν έμενε μαζί του, να ακολουθήσει το συγκεκριμένο κλάδο, ειδικά στο εξωτερικό στα ΤΕΙ. Προσθέτει ακόμα, ότι ενόσω η Αιτήτρια διέμενε μαζί του το μόνο που παρακολουθούσε ήταν αγγλικά. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι από τον καιρό που μετακόμισε η θυγατέρα του στη μητέρα της δεν γνωρίζει με ακρίβεια τι κάνει στις σπουδές της. Όσα γνωρίζει γι' αυτήν είναι από πληροφόρηση της άλλης του θυγατέρας τους Έλενας, αδελφής της Αιτήτριας και από αναρτήσεις της Αιτήτριας στο Facebook, σε σχέση με τις εξόδους της και τακτικές της εξορμήσεις σε νησί της Ελλάδας. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς της θυγατέρας του, ότι δεν έχει ελεύθερο χρόνο λόγω το μαθημάτων της, υποστηρίζοντας ότι αυτή έχει τη δυνατότητα να εξεύρει εργασία, εάν περιορίσει τα έξοδα και το χρόνο της που αφιερώνει στα ταξίδια αναψυχής, ξενύχτια και ψώνια. Συνεχίζοντας, θεωρεί ότι η θυγατέρα του υιοθετεί μια αχρείαστα σπάταλη ζωή, πράγμα που φαίνεται από τις δηλώσεις της ίδιας στην ένορκη δήλωση της, ότι χρειάστηκε να καταβάλει €6.000 για την επίπλωση του διαμερίσματος της κατά την αρχή των σπουδών της. Εξ' όσων γνωρίζει, η θυγατέρα του το διαμέρισμα το ενοικίασε επιπλωμένο. Όσον αφορά το ποσό των €15.000 που πήρε η θυγατέρα του στην Αθήνα, είναι η θέση του ότι αυτό προήλθε από καταθέσεις που έκανε ο ίδιος και η γιαγιά της στο Ταμιευτήριο, τον καιρό της φοίτησης της στο σχολείο, για να εξασφαλίσει ένα ταμείο για την ίδια για τις σπουδές της. Και ότι επιπλέον το ποσού των €15.000 η θυγατέρα του όταν μετέβη στην Αθήνα, πήρε ποσό πέραν των €1.000 σε μετρητά, τα οποία έλαβε από διάφορους συγγενείς της και τον ίδιο, γεγονός το οποίο η Αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει. Φαίνεται δε ότι τα χρήματα ξοδεύτηκαν στη χλιδάτη ζωή, που επέλεξε να υιοθετήσει η θυγατέρα του. Απορρίπτει στη συνέχεια τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια για τα εισοδήματα του υποστηρίζοντας ότι αυτά δεν ανέρχονται στα €2.500 - €3.000 μηνιαίως, αλλά εργάζεται ως ωρομίσθιος εργάτης της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου και εκτελεί χρέη γραφέα προϋπολογισμού με μισθό €1.260 μηνιαίως. Ούτε και λαμβάνει επιπρόσθετα εισοδήματα από γεωργικές εργασίες, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Υποβάλλει ακόμα ότι η Αιτήτρια παραλείπει να αναφέρει στο Δικαστήριο για την αδελφή της, η οποία είναι 23 ετών και είναι φοιτήτρια, η οποία μετά την αποχώρηση της Αιτήτριας εξακολούθησε να διαμένει μαζί του μέχρι την έναρξη των σπουδών της στο Frederick University στη Λευκωσία, και για την οποία συνεισφέρει στην οικονομική της στήριξη για τη φοίτηση της, μαζί με την πεθερά του. Περαιτέρω υποβάλλει, ότι η Αιτήτρια δεν κάνει καμία αναφορά στα υπόλοιπα έξοδα και υποχρεώσεις του και υποστηρίζει ότι ο ίδιος λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει έχει καθυστερήσεις σε δάνεια και άλλες πιστωτικές διευκολύνσεις σε διάφορα πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία παραθέτει επισυνάπτοντας σχετικά τεκμήρια. Χρειάζεται επιπλέον περί τα €475 για τις δικές του μηνιαίες ανάγκες σε διατροφή και συντήρηση, αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να αντεπεξέλθει ακόμη και στα προσωπικά του έξοδα και κινδυνεύει με διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, λόγω απλήρωτων λογαριασμών. Για να υποστηρίξει την οικονομική αδυναμία του και τις υποχρεώσεις του επισυνάπτει σχετικά τεκμήρια στην ένσταση του. Για τους πιο πάνω λόγους, αλλά και γιατί με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα επιζητείται, ουσιαστικά, η ίδια θεραπεία με αυτήν που ζητείται με την εναρκτήρια αίτηση, ζητά την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων κατά την ακρόαση της αίτησης, παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες προέβαλαν ο καθένας την επιχειρηματολογία του. Τονίζω σ' αυτό το σημείο, ότι εκείνο που θα λάβω υπόψη μου κατά την εξέταση της παρούσας αίτησης είναι το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων, τα επιχειρήματα των δύο συνηγόρων, αγνοώντας τα όσα έχουν περιληφθεί στις αγορεύσεις ως απαντήσεις στις θέσεις των ενόρκως δηλούντων, καθώς οι αγορεύσεις των δικηγόρων δεν προσφέρονται ως μέσο για εισαγωγή νέας μαρτυρίας. Και τίποτα δε τέθηκε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή με αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.]. Η πρώτη προϋπόθεση, δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Προτού ασχοληθώ με την εξέταση των τριών προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, θα εξετάσω την εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση ότι υπήρξε απόκρυψη στοιχείων από την Αιτήτρια κατά την υποβολή της αίτησης. Σύμφωνα με την νομολογία η υποχρέωση του Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων υφίσταται μόνο στην περίπτωση μονομερούς αίτησης [Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1168]. Θα υπενθυμίσω ότι στην παρούσα υπόθεση, η μονομερής αίτηση επιδόθηκε στην άλλη πλευρά με οδηγίες του Δικαστηρίου. Συνεπώς, μετά την επίδοση της στην άλλη πλευρά, η μονομερής αίτηση απώλεσε την υπόσταση της μονομερούς αίτησης και μετατράπηκε σε αίτηση δια κλήσεως [Μαρκιτανής ν. Μουτζούρη
(2000)1 Α.Α.Δ. 923 και Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 A.A.Δ. 43]. Επομένως, έχει εφαρμοστεί ο κανόνας της υποχρέωσης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών στοιχείων στην περίπτωση αίτησης δια κλήσεως. Και δόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση το δικαίωμα να ακουστεί. Ούτε πρόκειται για περίπτωση όπου εκδόθηκε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα στη βάση των όσων λέχθηκαν στη μονομερή αίτηση. Όσον αφορά την παρόμοια θεραπεία, επειδή η Αιτήτρια επιζητεί την έκδοση τόσο προσωρινού όσο και τελικού διατάγματος στο ποσό των €620 μηνιαίως, η επιδίωξη ρύθμισης της συνεισφοράς του πατέρα της Αιτήτριας στο ίδιο ποσό, δεν θεωρώ ότι θα έπρεπε να αποτελέσει άνευ ετέρου, λόγο για απόρριψη του αιτήματος της. Ο καθορισμός ενός εύλογου ποσού επαφίεται στην κρίση του Δικαστηρίου, με βάση τα γεγονότα ως προκύπτουν από την εκατέρωθεν μαρτυρία. Έχει λεχθεί από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι πρέπει να εξετάζονται με πολλή προσοχή αιτήσεις για προσωρινά διατάγματα εκκρεμούσης της αγωγής, όπου το αιτούμενο διάταγμα, ζητά το ίδιο διάταγμα στην αγωγή του. Δεν αποκλείει όμως τη δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος, ως εκείνο που ζητείται διά της αγωγής, όπου τα γεγονότα το επιτρέπουν, ασκώντας το Δικαστήριο τη διακριτική του εξουσία. [Frixos Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 263]. Προχωρώ, συνεπώς, να εξετάσω κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Ο περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμος του 1990 ( Ν.216/1990), άρθρο 33
(1)επιβάλλει στους γονείς υποχρέωση για από κοινού διατροφή του ανηλίκου τέκνου τους ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Το άρθρο 33
(2)του Νόμου στη συνέχεια ρυθμίζει τη συνέχιση της υποχρέωσης των γονέων για διατροφή του τέκνου τους και μετά την ενηλικίωση του, εφόσον συντρέχουν οι προβλεπόμενες στη διάταξη προϋποθέσεις, δηλαδή: "33
(2)Με απόφαση και σχετική ρύθμιση από το Δικαστήριο ή υποχρέωση των γονέων δυνάμει του εδαφίου
(1)είναι δυνατό να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του στις περιπτώσεις όπου ειδικές περιστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως σε περίπτωση ανικανότητας ή αναπηρίας του τέκνου ή υπηρεσίας του στην Εθνική Φρουρά ή φοίτηση του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα ή επαγγελματική σχολή." Η έκδοση δικαστικής απόφασης βάσει του άρθρου 33
(2)αποτελεί προϋπόθεση για τη συνέχιση της υποχρέωσης. [Βλ Τιτσινίδης v. Τιτσινίδης
(1994)1 Α.Α.Δ. 385, Βουνού v. Βουνού
(1998)1 Α.Α.Δ. 490 και Χρίστου v. Χρίστου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1891]. Προκύπτει από τα πιο πάνω, ότι η φοίτηση του τέκνου σε εκπαιδευτικό ίδρυμα αποτελεί μια από τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τη συνέχιση της υποχρέωσης των γονέων. Και στην προκείμενη περίπτωση είναι αποδεκτό από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι η θυγατέρα του είναι φοιτήτρια στο Τμήμα Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής Διακόσμησης και Σχεδιασμού Αντικειμένων της Σχολής Καλλιτεχνικών Σπουδών στα ΤΕΙ Αθηνών. Επομένως, πληρείται η πρώτη προϋπόθεση, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Προχωρώ στην εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης. Υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας; Από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση φαίνεται να παραδέχεται ότι στη θυγατέρα του από μικρή της άρεσαν οι καλλιτεχνικές σπουδές γι' αυτό και ακολούθησε το σχετικό τμήμα της Διακόσμησης της Τεχνικής Σχολής Πάφου. Παραδέχεται ακόμη τα όσα η θυγατέρα του αναφέρει, ότι το όνειρο της ήταν να γίνει σχεδιάστρια και διακοσμήτρια, καθότι της άρεσαν ο σχεδιασμός και η διακόσμηση και γενικά οι καλλιτεχνικής φύσεως δημιουργίες. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση, απορρίπτοντας ότι τα λεφτά που χρησιμοποίησε τον πρώτο χρόνο των σπουδών της και η ίδια χαρακτήρισε ως «οικονομίες της», προήλθαν από τον παππού της, υποστηρίζει ότι: «Δεν ήταν εξ ολοκλήρου συνεισφορά του παππού της, αλλά ήταν ποσό που μαζεύτηκε από το Ταμιευτήριο που κατέβαλα εγώ και η γιαγιά της τον καιρό φοίτησης της στο σχολείο για να εξασφαλίσω ένα ταμείο για την ίδια για τις σπουδές της. Επιπρόσθετα όταν μετέβη αρχικά στην Αθήνα πήρε μαζί της ποσό πέραν των €1.000 σε μετρητά τα οποία έλαβε από διάφορους συγγενείς της και εμένα..». Τα πιο πάνω, δεικνύουν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση επιθυμούσε όπως η κόρη του σπουδάσει και γνώριζε για τη μετάβαση της στην Αθήνα για να φοιτήσει στο συγκριμένο κλάδο. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση δίδοντας λεφτά στην κόρη του και αποδεχόμενος όπως χρησιμοποιήσει τα λεφτά τα οποία, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, κατέθετε στο Ταμιευτήριο για τις σπουδές της, χωρίς να διαμαρτυρηθεί και να την εμποδίσει να ακολουθήσει την επιθυμία της, δεν μπορεί να προβάλλει ότι δεν γνώριζε για τα σχέδια που είχε η κόρη του για τη φοίτηση της. Και μάλιστα, σήμερα που η κόρη του βρίσκεται στο 2ο έτος της φοίτησης της. Ούτε και αρνείται τα όσα αναφέρει η θυγατέρα του στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης της, ότι της κατέβαλε τον Δεκέμβριο του 2014 και τον Μάρτιο του 2015 για 2 μήνες, το ποσό των €330 και για 2 μήνες το ποσό των €
- Δηλαδή, ότι κατέβαλε διάφορα ποσά κατά τον πρώτο χρόνο των σπουδών της. Κρίνω λοιπόν ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση, υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Το ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, όπως αναφέρει: «ποτέ δεν ενεθάρρυνα την Αιτήτρια να ακολουθήσει το συγκεκριμένο κλάδο, ειδικά στο εξωτερικό και ΤΕΙ», ενώ αναγνωρίζει την κλίση της θυγατέρας του, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Όμως και η τρίτη προϋπόθεση συντρέχει, αφού οι ανάγκες της διατροφής είναι άμεσες και τρέχουσες και δεν μπορούν να αποκατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Και ασφαλώς, ο κίνδυνος να διακοπεί η φοίτηση της Αιτήτριας σε περίπτωση που δεν έχει χρήματα να τις συνεχίσει είναι ορατός. Καταλήγοντας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος θα πρέπει να με απασχολήσουν οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ' ου η Αίτηση. Η αναφορά της Αιτήτριας σε μηνιαίο εισόδημά του ύψους €2.500 από την εργασία του στο Δημόσιο, δεν φαίνεται να απέχει πολύ από αυτό που παρουσιάζεται στην κατάσταση μισθοδοσίας του πατέρα της. Εκεί ο βασικός μισθός του φαίνεται να ανέρχεται σε €2.365 μηνιαίως. Μετά δε τις αποκοπές και την αποκοπή του ποσού των €450 που ο ίδιος αναφέρει ότι αφορά τις σπουδές της άλλης του θυγατέρας, ο καθαρός του μισθός ανέρχεται σε €1.260,
- Βέβαια, ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση στα πλαίσια του καθήκοντος του να αποκαλύψει την οικονομική δυνατότητα του, έχει παρουσιάσει κάποια τεκμήρια για τα πραγματικά του εισοδήματα και τις υποχρεώσεις του, αλλά και τις καθυστερήσεις των δανείων τα οποία έχει συνάψει με διάφορα πιστωτικά ιδρύματα. Χωρίς βέβαια να αποφασίζω σε αυτό το στάδιο οριστικά για τις οικονομικές του δυνάμεις και για τυχόν έξτρα εισοδήματα που έχει από γεωργικές εργασίες, των οποίων η αποτίμηση θα γίνει κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης, τα στοιχεία που παρουσίασε ο Καθ' ου η Αίτηση και δεν αντεξετάστηκε εκ πρώτης όψεως, δεικνύουν μια περιορισμένη οικονομική δυνατότητα. Έχοντας όμως ο Καθ' ου η Αίτηση ένα καθαρό εισόδημα της τάξεως των €1.260,33 θεωρώ ότι υπάρχει δυνατότητα για μια μικρή συνεισφορά στη διατροφή και συντήρηση της θυγατέρας του ώστε να συνεχίσει τις σπουδές της. Εξάλλου, ο Καθ' ου η Αίτηση υπό παρόμοιες συνθήκες, αφού από τα τεκμήρια που επισύναψε φαίνεται να προϋπήρχαν τα δάνεια, κατέβαλλε για την Αιτήτρια πριν την ενηλικίωση της το ποσό των €300 μηνιαίως. Όσον αφορά τα όσα καταλογίζει στη θυγατέρα του ο Καθ' ου η Αίτηση ότι υιοθέτησε σπάταλη και χλιδάτη ζωή και ότι τα έξοδα της είναι υπερβολικά και αδικαιολόγητα, θα συμφωνήσω ότι €1.240 μηνιαίως είναι υπερβολικά και δεν ανταποκρίνονται στις συνθήκες ζωής μια φοιτήτριας στην Ελλάδα. Χωρίς βέβαια να επιδοκιμάζω την ενέργεια του πατέρα της να δημοσιοποιεί την προσωπική ζωή της κόρης του και χωρίς να αξιολογώ σε αυτό το στάδιο τη δυνατότητα της να εργαστεί, κρίνοντας μόνο από κάποιες εξόδους της ως φοιτήτριας με φιλικά πρόσωπα. Κρίνω δε ότι ένα ποσό των €800 είναι εύλογο υπό τις περιστάσεις για μια μετρημένη φοιτητική ζωή. Και εν πάση περιπτώσει, το ποσό των €16.000 που είχε στη διάθεση της η Αιτήτρια ήταν υπεραρκετό για την κάλυψη των εξόδων της πρώτης, αλλά και μέρος των εξόδων της δεύτερης χρονιάς. Στη βάση των πιο πάνω, θεωρώ μεν λογικό και δίκαιο να εκδοθεί ένα προσωρινό διάταγμα για τη διατροφή και συντήρηση της Αιτήτριας, ως μια ελάχιστη συνεισφορά του πατέρα της για τη δυνατότητα συνέχισης των σπουδών της, το οποίο καθορίζω στα €150 μηνιαίως, ενόψει της περιορισμένης οικονομικής του δυνατότητας, λόγω των οικονομικών υποχρεώσεων και δανείων που έχει ο πατέρας της. Κρίνοντας ορθό η υποχρέωση του να αρχίζει από 01/12/
- Όπως λέχθηκε στη Βουνού v. Βουνού
(1998)1 Α.Α.Δ. 490, 501: "Είναι δικαίωμα ενός ενήλικου να κάμνει τις επιλογές που θέλει και να καθορίζει την πορεία του στη ζωή, όσο και αν οποιοσδήποτε άλλος νομίζει πως κάμνει λάθος ή πως είναι παράλογος. Αρχίζουν όμως να συνυπολογίζονται τα στοιχεία κάτω από το φακό της λογικής όταν ο ενήλικας θέλει να πληρωθεί από άλλον έστω από τον πατέρα του ο λογαριασμός. Ιδιαίτερα όταν οι οικονομικές δυνατότητες του πατέρα του είναι περιορισμένες." Ο Καθ' ου η Αίτηση προέβαλε ότι μαθαίνει νέα της από την αδελφή της. Φαίνεται ακόμη η Αιτήτρια να έχει αποξενωθεί από τον πατέρα της. Η θέση του ότι από τη μετακίνηση της στο σπίτι της μητέρας της αποφεύγει να έχει επαφή μαζί του, εδώ και τρία χρόνια, δεν αμφισβητήθηκε. Και αν είχε επαφή με τον πατέρα της, θα γνώριζε ότι οι οικονομικές του δυνατότητες είναι περιορισμένες, ώστε και η ίδια να περιόριζε τα έξοδα της. Συνακόλουθα, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από 1η Δεκεμβρίου 2015 και κάθε 1η ημέρα κάθε επόμενου μήνα, με επτά ημέρες χάρη, το ποσό των €150, ως συνεισφορά για τη διατροφή και συντήρηση της. Το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, και εν πάση περιπτώσει, όχι πέραν της προβλεπόμενης για τις σπουδές διάρκειας φοίτησης. Κρίνω τέλος ορθό τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ................. Κ. Χ" Aθανασίου - Σιαμτάνη, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ, ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Family Court/Interim Judgement Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα διατροφής φοιτήτριας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο