Μαριάννα Αγαπίου ν. Ηλίας Σκορδής, Αρ. Αίτησης: 36/2014, 24/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2015:7 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 36/2014 Μεταξύ: Μαριάννα Αγαπίου Αιτήτριας -και- Ηλίας Σκορδής Καθ΄ ου η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 29.10.
- Ημερομηνία: 24.2.
- Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: Η κα Μ. Μικελλίδου. [για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Σ. Μιχαήλ] Για Καθ΄ ου η αίτηση: Ο κ. Αδ. Λάντος. [για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Θ. Κημήτρη] ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Ο γάμος τους που τελέστηκε στις 13.10.2002 λύθηκε με απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου στις 8.12.
- Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τον Παναγιώτη που γεννήθηκε στις 14.1.2003 και τον Αντώνη που γεννήθηκε στις 14.5.
- Στο πλαίσιο εναρκτήριας αίτησης για ρύθμιση του θέματος διατροφής των πιο πάνω ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, που η Αιτήτρια καταχώρησε στις 29.10.2014, καταχώρησε και μονομερή με την οποία ζητούσε την έκδοση προσωρινού διατάγματος στο ποσό των €
- Με την εναρκτήρια αίτηση διεκδικεί το ποσό των €
- Το Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη τα δεδομένα που η Αιτήτρια παραθέτει στην ένορκη δήλωση της, εξέδωσε στις 4.11.2014, το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα ύψους €300, με έναρξη την ημερομηνία επίδοσης του στον Καθ΄ ου η αίτηση. Ο Καθ΄ ου η αίτηση ενέστη, καταχωρώντας ειδοποίηση ένστασης στις 2.12.2014, η οποία συνοδεύεται με ένορκη δήλωση του και πέντε τεκμήρια. Αμφισβητεί την εγκυρότητα του διατάγματος για εννέα λόγους. Αυτοί μπορούν να συνοψιστούν στο ότι απουσίαζαν οι προϋποθέσεις έκδοσης του, ότι η μητέρα δεν απεκάλυψε ουσιαστικά γεγονότα που θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου και το διάταγμα εκδόθηκε με βάση «λανθασμένα στοιχεία και πληροφορίες», τα έξοδα των ανηλίκων «είναι υπερβολικά, εξογκωμένα και εξωπραγματικά», «οι οικονομικές δυνατότητες του Καθ΄ ου η αίτηση δεν του επιτρέπουν να καταβάλλει το επιδικασθέν ποσό» αφού αυτός «έχει ελάχιστους πόρους και εισοδήματα καθότι είναι άνεργος». Οι διάδικοι αντεξετάστηκαν επί των ενόρκων δηλώσεων τους και οι δικηγόροι στη συνέχεια αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις των πελατών τους με αναφορά σε νομολογία. Είναι κοινός τόπος μεταξύ των διαδίκων ότι με συμφωνία που συνομολόγησαν μετά τη διακοπή της συμβίωσης τους και συγκεκριμένα στις 3.8.2010, καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, όπως ο Καθ΄ ου η αίτηση καταβάλλει στην Αιτήτρια ως η συνεισφορά του για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων του το ποσό των €
- Η Αιτήτρια εξήγησε τους λόγους που την ανάγκασαν να καταχωρήσει την υπό εξέταση αίτηση. Η παράλειψη του Καθ΄ ου η αίτηση να της καταβάλλει τη συμφωνηθείσα διατροφή δεν της άφησε άλλη επιλογή. Δεν αμφισβήτησαν οι δύο πλευρές την εξουσία του Δικαστηρίου να ρυθμίσει το θέμα της διατροφής ανεξάρτητα από τη μεταξύ τους συμφωνία. Η οποιαδήποτε διευθέτηση έγινε μεταξύ των διαδίκων δεν επηρεάζει την υποχρέωση αναφορικά με την από κοινού και ανάλογα με τις δυνάμεις τους, διατροφή των ανηλίκων [άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90] ούτε και την εξουσία του Δικαστηρίου για τη ρύθμιση του θέματος (άρθρο 36 του ίδιου πιο πάνω νόμου). Οι γονείς δεν μπορούν με μεταξύ τους συμφωνία ν΄ αποστερήσουν το Δικαστήριο από την παραπάνω εξουσία που του παρέχεται από το νόμο. Η εκδηλούμενη με τη συμφωνία ιδιωτική βούληση τους θα αντέβαινε σε δημοσίας τάξεως διάταξη, όπως είναι η διάταξη του άρθρου
- Ανάλογη ήταν διαχρονικά η αντιμετώπιση τέτοιων συμφωνιών από το δίκαιο. Στη σειρά Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 12, σ. 354, παρ. 754, διαβάζουμε: "The parents cannot by agreement deprive the Court of its statutory powers relating to the custody, maintenance and education of the children". Επίσης στο σύγγραμμα Chitty on Contracts (General Principles), 25η έκδοση, παρ. 1066, αναφέρεται: "Maintenance agreements. Any provision by which a wife binds herself not to apply to the Divorce Court for maintenance is void as an ouster of the jurisdiction of the courts; but one which, by purporting to make maintenance a debt enforceable at law, impliedly ousts the jurisdiction of the Divorce Court to fix, vary or discharge it as by statue binding on the parties and provides consideration for a counter promise, although on application to the Court it may be varied or revoked." Εκείνο που μπορεί να κρατήσει κανείς ως έγκυρο από τη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία είναι τη δυνατότητα του Καθ΄ ου η αίτηση, στο χρόνο της συνομολόγησης της, να συνεισφέρει για τα τέκνα του το ποσό των €300,- το μήνα. Μετά την αναφορά του σε συγκεκριμένα κονδύλια που πληρώνει ο Καθ΄ ου η αίτηση απευθείας για τα παιδιά, αναφέρει στην παρ. 9 της ένορκης δήλωσης του: «
- Είναι παραδεκτό από τη δική μου πλευρά, ότι όταν η οικονομική μου κατάσταση ήταν καλή, πλήρωνα με τη θέληση μου και ανεξάρτητα από την πληρωμή των πιο πάνω εξόδων και το ποσό των €300 ως διατροφή. Όμως τώρα οι συνθήκες εργοδότησης μου άλλαξαν, τα εισοδήματα μου μειώθηκαν και για αυτό και πληρώνω επί πλέον από τα έξοδα που πληρώνω όταν έχω τα παιδιά μαζί μου και το ποσό των €200 και αυτό όποτε μπορούσα». Με αυτό το τμήμα της ένορκης δήλωσης του, την επί του ιδίου θέματος μαρτυρία του, αλλά και τη ρητή τοποθέτηση του κατά την αγόρευση του, παραδέχεται ο πατέρας ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για έκδοση προσωρινού διατάγματος [Βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557]. Όταν πρόκειται για εκ του νόμου υποχρέωση, όπως στην προκειμένη περίπτωση που είναι η υποχρέωση των γονέων για συνεισφορά τους στη διατροφή των ανηλίκων, είναι πρόδηλη η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Από τη στιγμή που η μητέρα ως ο ένας γονέας στρέφεται εναντίον του άλλου γονέα για ρύθμιση του θέματος διατροφής, αναπόδραστα υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Παρεπόμενα, η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας είναι δεδομένη εκτός εάν πρόκειται για άκρως εξαιρετική περίπτωση όπου, ενόψει της απουσίας οποιασδήποτε οικονομικής ευχέρειας από μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση, αυτός θα απαλλαγεί από την εκ του νόμου υποχρέωση του. Συνεπώς η πιθανότητα η Αιτήτρια να επιτύχει, κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, διαταγή που να στρέφεται εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση και να τον διατάζει να συνεισφέρει στη διατροφή των ανηλίκων, είναι ορατή. Η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη μεταγενέστερα εκτός αν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, σχετίζεται με την επάρκεια των αποζημιώσεων. Πρόκειται για αποζημιώσεις οι οποίες ενδέχεται να επιδικαστούν μετά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Ωστόσο η συντήρηση και παραμονή των ανηλίκων στη ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί ν' αναμένει. Θα πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα, ώστε να υπάρχουν τα απαραίτητα για τη συντήρηση τους. Συνακόλουθα καταλήγω πως και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 συντρέχουν. Ό,τι απομένει προς εξέταση είναι οι λόγοι ένστασης που σχετίζονται με το ύψος των εξόδων διατροφής των ανηλίκων και τις εκατέρωθεν δυνάμεις των διαδίκων. Λόγοι που συνυφαίνονται με τον ισχυρισμό του Καθ΄ ου η αίτηση για παραπλάνηση του Δικαστηρίου και την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους της μητέρας. Έχει πράγματι σημειωθεί στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, ότι ο διάδικος ο οποίος επιδιώκει προσωρινή δικαστική προστασία οφείλει να έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ν΄ αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που βρίσκονται ή που με επιμέλεια θα μπορούσαν να ήσαν στη γνώση του στο Δικαστήριο και τα οποία, ενδεχομένως, ευνοούν τον απόντα διάδικο. Το πρώτο θέμα που τέθηκε από τον Καθ΄ ου η αίτηση είναι ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ότι αυτός είναι άνεργος. Με την ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια πρόβαλε τη θέση ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση εργάζεται ως υδραυλικός και κερδίζει €2.000,- μηνιαίως. Υποστήριξε τη θέση της αυτή και κατά την αντεξέταση της συμπληρώνοντας ότι πέρα από την εργασία του ως υδραυλικός ο Καθ΄ ου η αίτηση βοηθά και τον πατέρα του που είναι πελεκάνος. Θέσεις φυσικά που ο Καθ΄ ου η αίτηση αρνήθηκε κατά τη δική του αντεξέταση. Στη βάση των πιο πάνω είναι η κατάληξη μου πως η περίπτωση εδώ δεν αφορά απόκρυψη γεγονότων αλλά αντικρουόμενες θέσεις και ισχυρισμούς που θα πρέπει να αφεθούν να εξεταστούν τελεσίδικα κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης μια και η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων. Βάσιμο όμως θεωρώ τον ισχυρισμό του πατέρα που σχετίζεται με την επικοινωνία που έχει με τα παιδιά του. Αυτή ρυθμίστηκε μετά τη διάσταση με συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Όπως όμως και η Αιτήτρια παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση της, τον τελευταίο χρόνο, στο πρόγραμμα επικοινωνίας προστέθηκαν δύο επιπλέον διανυχτερεύσεις με αποτέλεσμα ο Καθ΄ ου η αίτηση να επικοινωνεί με τα ανήλικα τις καθημερινές κάθε Τρίτη και Πέμπτη οπότε και τα παραδίδει την επομένη στο σχολείο τους και τα Σαββατοκυρίακα εναλλάξ, από το Σάββατο μέχρι τη Δευτέρα και την Παρασκευή μέχρι το Σάββατο. Πρόκειται για ευρύτατη επικοινωνία η οποία σαφώς επηρεάζει το ύψος της συνεισφοράς του πατέρα για τη διατροφή των ανηλίκων μια και όπως είναι δεκτό κατά τον χρόνο επικοινωνίας επωμίζεται και τα έξοδα τους. Ειδικότερα επηρεάζονται κονδύλια όπως η διατροφή, η ψυχαγωγία, το χαρτζιλίκι για το σχολείο, τα μεταφορικά, κονδύλια που περιέχονται στις ανάγκες των ανηλίκων που καθορίζονται από την Αιτήτρια στο ποσό των €860. Για τις δικές της δυνάμεις η Αιτήτρια αναφέρεται στο μονογονεϊκό επίδομα που της παρέχεται. Ενώ στην ένορκη δήλωση της αναφέρεται σε €460,- κατά τη μαρτυρία της απέδωσε το ύψος του εν λόγω ποσού σε τυπογραφικό λάθος και ισχυρίστηκε ότι αυτό είναι €360. Την πιστεύω. Η αφαίρεση του ποσού των €360,- από το ποσό των €860,- που αφορά τις ανάγκες των ανηλίκων οδηγεί στο αποτέλεσμα 500. Αυτό είναι το ποσό που αξιώνει με την εναρκτήρια αίτηση της. Και τούτο, αντιμετωπίζοντας την περίπτωση ως θέμα κάλυψης του συνόλου των αναγκών των ανηλίκων, μετά την αφαίρεση του επιδόματος των €360, από τον πατέρα, εφόσον η ίδια όχι μόνο δεν δουλεύει αλλά καταβάλλει και ενοίκιο €225,- μηνιαίως. Σε σχέση με τη θέση του Καθ΄ ου η αίτηση ότι είναι άνεργος αναφέρω πως σημασία έχει η εισοδηματική του δυνατότητα και όχι μόνο το υπαρκτό εισόδημα του [Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 Α.Α.Δ. 381 και Ιωάννου ν. Ιωάννου
(1993)1 Α.Α.Δ. 900]. Συνεκτιμώντας το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και διατηρώντας κατά νου όσα νομολογήθηκαν στην υπόθεση Στυλιανού που προανέφερα, δε θεωρώ ότι είναι η κατάλληλη περίπτωση για ακύρωση του διατάγματος, αλλά βεβαίως είναι κατάλληλη για μείωση του. Έχω υπόψη μου ότι η διαδικασία αυτή δεν προσφέρεται για λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή ευρημάτων τόσο σε σχέση με τις δυνατότητες των διαδίκων όσο και σε σχέση με τις ανάγκες των ανηλίκων [Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263]. Υπόψη μου έχω επίσης και το αναντίρρητο γεγονός πως τα έξοδα διατροφής δεν είναι σταθερά [Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386]. Θεωρώ ότι ο χρόνος που μεσολάβησε από τη συμφωνία των διαδίκων, για τη διατροφή των ανηλίκων, μέχρι σήμερα, είναι καθοριστικός στη διαφοροποίηση των αναγκών τους, στοιχείο που προσμετρά στην κρίση του Δικαστηρίου. Στην κρίση του Δικαστηρίου προσμετρά επίσης, ως παράγοντας που με οδηγεί στη μείωση του προσωρινού διατάγματος, η ευρύτατη επικοινωνία που έχει ο Καθ΄ ου η αίτηση με τα ανήλικα, οι λεπτομέρειες της οποίας έχουν ήδη αναφερθεί, αλλά και ο ισχυρισμός του περί μείωσης της εισοδηματικής του δυνατότητας σ΄ αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης που διανύουμε. Με βάση όλα τα πιο πάνω το διάταγμα ημερομηνίας 4.11.2014 τροποποιείται με μείωση του ποσού της διατροφής που διατάσσεται ο Καθ΄ ου η αίτηση να καταβάλλει στην Αιτήτρια στο ποσό των €250, για τον Παναγιώτη €125,- και για τον Αντώνη €125. Η τροποποίηση ανατρέχει στο χρόνο επίδοσης του διατάγματος στον Καθ΄ ου η αίτηση, ήτοι τις 18.11.2014. Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.)............. Δ. Κούσιου, Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο