Γεωργία Σέρβου ν. Κυριάκος Παπαμιχαήλ Κούρτη, Αρ. Αίτησης: 38/2014, 8/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2015:17 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 38/2014 Μεταξύ: Γεωργία Σέρβου Αιτήτριας -και- Κυριάκος Παπαμιχαήλ Κούρτη Καθ΄ ου η αίτηση Ημερομηνία: 8.6.
- Εμφανίσεις: Αιτήτρια: εμφανίζεται προσωπικά. Καθ΄ ου η αίτηση: εμφανίζεται προσωπικά. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Από το γάμο τους απέκτησαν οκτώ παιδιά, τρία εκ των οποίων εξακολουθούν να είναι ανήλικα. Παρά την έκδοση απόφασης διαζυγίου, οι διάδικοι εξακολουθούν να διαμένουν, μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους, στη συνιδιόκτητη συζυγική κατοικία. Με την αίτηση της, η Αιτήτρια, επιδιώκει τη ρύθμιση του θέματος της διατροφής των τριών ανηλίκων τέκνων των διαδίκων σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90). Πρόκειται για τον Ιωάννη, τη Σταυρούλλα και την Ιωάννα, που γεννήθηκαν στις 10.1.1999, 29.1.2001 και 18.7.2004, αντίστοιχα. Η Αιτήτρια στην αίτηση της καθορίζει τις ανάγκες των ανηλίκων ως ακολούθως: α) Ρούχα-Σχολικά €
- β) Παπούτσια €
- γ) Διατροφή €
- δ) Ιατρική περίθαλψη-φάρμακα €
- ε) Ψυχαγωγία €
- στ) Χαρτζιλίκι €
- ζ) Φροντιστήρια Αγγλικών €
- η) Ρεύμα-νερό-τηλέφωνο €
- _____ €
- _____ Προσθέτει δε στην απάντηση στην υπεράσπιση ως έξοδα για τις ανάγκες των ανηλίκων €150,- για τα μεταφορικά της ίδιας και των παιδιών. Επίσης αναφέρεται σε χρεωστούμενα ποσά για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ανηλίκων και την ασφάλεια του αυτοκινήτου. Πρόσθετα αναφέρεται στην ανάγκη κάλυψης των εξόδων άδειας κυκλοφορίας και επιδιόρθωσης του αυτοκινήτου, καθώς και επιδιόρθωσης του σπιτιού στο οποίο διαμένουν. Είναι η θέση της ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση που είναι αυτοεργοδοτούμενος αγιογράφος, διατηρώντας εργαστήριο σε μέρος της συζυγικής κατοικίας που έχει διαχωρίσει, με απολαβές €1.500,- το μήνα μπορεί να συνεισφέρει για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους το ποσό των €500,- το μήνα. Ο πατέρας αμφισβητεί το ύψος των αναγκών των ανηλίκων, όπως καθορίζονται στην αίτηση από τη μητέρα, καθώς και το ύψος των απολαβών του, χαρακτηρίζοντας και τα δύο ως υπερβολικά. Βασική θέση στην υπεράσπιση του είναι πως οι ανάγκες των ανηλίκων καλύπτονται, λόγω της συγκατοίκησης τους και από τους δύο γονείς και αναφέρεται σε συγκεκριμένα κονδύλια που επωμίζονται αποκλειστικά ο καθένας και σε άλλα στα οποία συνεισφέρουν και οι δύο. Το γεγονός της συνεισφοράς της μητέρας στις ανάγκες των ανηλίκων, καθ΄ον χρόνο αυτή ως είναι παραδεκτό είναι άνεργη, διευκρινίζεται με την απάντηση της στην υπεράσπιση όπου αναφορά γίνεται στα επιδόματα που αυτή λαμβάνει, «πολυτεκνικό και μονογονιού». Οι διάδικοι που χειρίστηκαν προσωπικά την υπόθεση ήσαν οι μοναδικοί μάρτυρες στη δίκη κατά την οποία προσκομίστηκαν 19 τεκμήρια. Κατά το άρθρο 33
(1)του Ν.216/90 η διατροφή ανηλίκων τέκνων χαρακτηρίζεται ως κοινή υποχρέωση των γονέων τους [Μαρκουλίδη ν. Μαρκουλλίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386]. Πρόκειται για επιμερισμό της υποχρέωσης των γονέων έναντι της διατροφής τέκνου. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του ίδιου πιο πάνω Νόμου, ρυθμίζει με το εδάφιο
(1)το μέτρο της διατροφής και με το εδάφιο
(2)το περιεχόμενο της. Το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για τη διατροφή προσώπου. Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του. Ως ήτο αναμενόμενο, λόγω του χειρισμού της υπόθεσης από τους διαδίκους χωρίς την εκπροσώπηση τους από δικηγόρους, η δίκη επεκτάθηκε και σε θέματα άσχετα με τη διατροφή των ανηλίκων, που έχουν να κάνουν με διαφορές και χρόνια προβλήματα που αντιμετώπιζαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν, ακόμα και μετά την έκδοση διαζυγίου, εφόσον συγκατοικούν. Πρόσθετα οι γονείς προσέφυγαν στην υπερβολή σε μια προσπάθεια να μειώσει ο καθένας το ύψος της δικής του συνεισφοράς με ταυτόχρονη αύξηση εκείνης του άλλου. Επίσης, από την πλευρά του πατέρα, δεν αποκαλύπτεται το ύψος των μηνιαίων απολαβών του παρά την υποχρέωση που νομολογιακά εναποτίθεται στους ώμους του [Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Όλα όμως τα πιο πάνω, ως θα καταδειχθεί στη συνέχεια, είναι άνευ σημασίας. Το ίδιο ισχύει και για τον καθορισμό των αναγκών των ανηλίκων. Και τούτο γιατί η υπόθεση αυτή επιλύεται στη βάση παραδεκτών γεγονότων. Η Αιτήτρια είναι λήπτης επιδομάτων σε σχέση με τα παιδιά συνολικού ύψους €950,- (πολυτεκνικού €410,- και μονογονιού €540). Όπως η ίδια παραδέχεται, για τη διατροφή των ανηλίκων ο Καθ΄ ου η αίτηση συνεισφέρει με «κάποια είδη (και όχι σταθερά), όπως γάλα, κανένα γλυκό και λίγο κρέας, όταν δεν είναι νηστεία, πολύ σπάνια κάρτα για τηλέφωνο, συχνότερα μεταφορά κάποιων στο σχολείο ή στη στάση λεωφορείων». Παραδεκτό είναι εκ μέρους της και το γεγονός ότι ο Καθ' ου η αίτηση επωμίζεται αποκλειστικά τα έξοδα για το ρεύμα και το νερό. Όλα τα πιο πάνω θεωρώ ότι τουλάχιστον αντιστοιχούν στο κονδύλι (η) της αίτησης που αφορά τα έξοδα για το «ρεύμα-νερό-τηλέφωνο» και το οποίο καθορίζεται στα €
- Αφαιρουμένου του ποσού των €200,- από το σύνολο των αναγκών των ανηλίκων όπως καθορίζεται στην αίτηση και ανέρχεται στα €960,- μας δίνει αποτέλεσμα €
- Συνυπολογίζοντας ακόμα και το ποσό που αφορά τα μεταφορικά των ανηλίκων που αναφέρεται στην απάντηση στην υπεράσπιση στο συνολικό του ύψος, παρόλο που αυτό αφορά και σε μεταφορικά της Αιτήτριας, δηλαδή €150, η κατάληξη είναι πως οι ανάγκες των ανηλίκων υπερκαλύπτονται από τα επιδόματα που παίρνει γι΄ αυτά η Αιτήτρια [ 950 - (760+150) = 40 ]. Και φυσικά θα πρέπει να υπομνησθεί ότι τα υπόλοιπα έξοδα που αόριστα αναφέρονται στην απάντηση στην υπεράσπιση δεν συνυπολογίζονται για τους σκοπούς διατροφής των ανηλίκων, ούτε βεβαίως και τα πρόσθετα έξοδα, στα οποία αναφέρθηκε κατά τη μαρτυρία της η Αιτήτρια, μια και ο καθορισμός των ποσών προς διατροφή ανηλίκου γίνεται στη βάση κονδυλίων που έχουν καθοριστεί με την αίτηση. Άσχετο επίσης είναι και το γεγονός ότι η Αιτήτρια, ως ανέφερε στη μαρτυρία της, διαθέτει μέρος του ποσού από τα επιδόματα που λαμβάνει, για τις ανάγκες των ενήλικων τέκνων των διαδίκων. Με βάση όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, θεωρώ ότι η προσφορότερη διαταγή, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, είναι η κάθε πλευρά να επωμισθεί τα δικά της. (Υπ.)............. Δ. Κούσιου, Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο