← Κύπρος

Σοφοκλή Παπαβαρνάβα ν. Ελεάνας Παστελλά, Αρ. Αίτησης: 203/16, 5/10/2016

Σοφοκλή Παπαβαρνάβα ν. Ελεάνας Παστελλά, Αρ. Αίτησης: 203/16, 5/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEF:2016:9 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Αρ. Αίτησης: 203/16 Μεταξύ: Σοφοκλή Παπαβαρνάβα Αιτητή και Ελεάνας Παστελλά Καθ΄ ης η Αίτηση ----------------------------------- Ενδιάμεση αίτηση ημερ. 24/6/2016 ----------------------------------- Ημερομηνία: 5 Οκτωβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Γ. Γεωργίου για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδη Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Λ. Βραχίμης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής, στις 4/5/2016, καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση με την οποία αιτείται τις πιο κάτω θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται και/ή τροποποιείται το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αίτηση γονικής μέριμνας με αρ. 480/13, ημερ. 12.12.

  1. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να παρέχει στον Αιτητή την αποκλειστική γονική μέριμνα των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων, Θέας και Κωνσταντίνας Παπαβαρνάβα. Γ. Διαζευκτικά, διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να παρέχει στον Αιτητή τη φύλαξη, επιμέλεια και φροντίδα των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων, Θέας και Κωνσταντίνας Παπαβαρνάβα. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να καθορίζεται ως τόπος διαμονής των ανηλίκων θυγατέρων των διαδίκων, Θέας και Κωνσταντίνας Παπαβαρνάβα, ο εκάστοτε τόπος διαμονής του Αιτητή. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ΄ ης η Αίτηση να έχει και/ή να έρχεται σε άμεση επικοινωνία και/ή επαφή με τις ανήλικες θυγατέρες των διαδίκων, Θέα και Κωνσταντίνα Παπαβαρνάβα, παρά μόνο με ενδεχόμενο διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο θα ρυθμίζεται η επικοινωνία της Καθ΄ ης η αίτηση, με τις πιο πάνω ανήλικες θυγατέρες των διαδίκων. ΣΤ. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να απαγορεύεται στη μητέρα της Καθ΄ ης η αίτηση, Θεοδούλα (Λούλλα) Θεοφάνους, να έχει και/ή να έρχεται σε άμεση επικοινωνία και/ή επαφή με τις ανήλικες θυγατέρες των διαδίκων, Θέα και Κωνσταντίνα Παπαβαρνάβα. Ζ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή διαταγή, την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Η. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου 10259720R)». Μεταγενέστερα, και συγκεκριμένα στις 24/6/2016, ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία αιτείται τις πιο κάτω θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να απαγορεύεται η εγγραφή και η φοίτηση των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων, Θέας και Κωνσταντίνας, στη Σχολή Motion Art Studio (Avgi's Motion Art Limited), στα μαθήματα χορού, στο μάθημα Θεάτρου που διδάσκει η Καθ΄ ης η Αίτηση, καθώς στο καλοκαιρινό σχολείο που διοργανώνει κάθε καλοκαίρι, η εν λόγω σχολή, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου ή τη γραπτή συγκατάθεση του Αιτητή. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να εξουσιοδοτεί τον Αιτητή να προβεί σε όλες τις ενέργειες για την ακύρωση της εγγραφής και τη διακοπή της φοίτησης των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων, Θέας και Κωνσταντίνας, στη Σχολή Motion Art Studio (Avgi's Motion Art Limited) στα μαθήματα χορού, στο μάθημα Θεάτρου που διδάσκει η Καθ΄ ης η Αίτηση, καθώς και στο καλοκαιρινό σχολείο που διοργανώνει κάθε καλοκαίρι, η εν λόγω σχολή. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσεται η εγγραφή και η φοίτηση των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων, Θέας και Κωνσταντίνας, στα κάτωθι ιδιαίτερα μαθήματα, χωρίς τη συγκατάθεση της Καθ΄ ης η Αίτηση: (α) Μαθήματα μπαλέτου και μοντέρνου χορού στη Σχολή της Μαρίας Μορφίτου-Παπαδημητρίου. (β) Μαθήματα τέχνης στο Πολυκέντρο Οργανισμού Νεολαίας Κύπρου. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να εξουσιοδοτεί τον Αιτητή να προβεί σε όλες τις ενέργειες για την εγγραφή των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων Θέας και Κωνσταντίνας, στα κάτωθι ιδιαίτερα μαθήματα, χωρίς τη συγκατάθεση της Καθ΄ ης η Αίτηση: (α) Μαθήματα μπαλέτου και μοντέρνου χορού στη Σχολή της Μαρίας Μορφίτου-Παπαδημητρίου. (β) Μαθήματα τέχνης στο Πολυκέντρο Οργανισμού Νεολαίας Κύπρου. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσεται η εγγραφή και η φοίτηση της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, Κωνσταντίνας, στα ιδιαίτερα μαθήματα πιάνου στη Σχολή Acropolis Music Academy, χωρίς τη συγκατάθεση της Καθ΄ ης η Αίτηση. ΣΤ. Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να εξουσιοδοτεί τον Αιτητή να προβεί σε όλες τις ενέργειες για την εγγραφή της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Κωνσταντίνας, στα ιδιαίτερα μαθήματα πιάνου στη Σχολή Acropolis Music Academy, χωρίς τη συγκατάθεση της Καθ΄ ης η Αίτηση. Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσεται η Καθ΄ ης η Αίτηση να μην επιτρέπει στις ανήλικες θυγατέρες των διαδίκων, Θέα και Κωνσταντίνα, να συναναστρέφονται με την ανήλικη Αναστασία και τους γονείς της, Αυγή Παπακυριακού και Πανίκο Τεμπριώτη. Η. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσεται η Καθ΄ ης η Αίτηση όπως επιτρέπει την τηλεφωνική επικοινωνία των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων, Θέας και Κωνσταντίνας με τον Αιτητή, όταν οι ανήλικες δεν βρίσκονται υπό τη φύλαξη του. Θ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή διαταγή, την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Ι. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου 10259720R)». Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της πιο πάνω μονομερούς αίτησης διέταξε την επίδοσή της στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Η Καθ΄ ης η αίτηση εμφανίστηκε στη διαδικασία και στις 18/7/2016 καταχώρησε την ένσταση της. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Α. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 για την έκδοση του διατάγματος. Β. Δεν δικαιολογείται η διακοπή της φοίτησης των παιδιών από τη Σχολή Motion Art Studio (Avgi's Motion Art Limited) αφού αυτό είναι αντίθετο με την επιθυμία των παιδιών και κάτι τέτοιο θα προκαλέσει στα παιδιά αναστάτωση. Γ. Δεν δικαιολογείται η εγγραφή των παιδιών στο Πολυκέντρο Οργανισμού Νεολαίας Κύπρου, στη Σχολή της Μαρίας Μορφίτου-Παπαδημητρίου και στη Σχολή Acropolis Music Academy ούτε και είναι απαραίτητη η λήψη απόφασης για αυτό το θέμα από το Δικαστήριο. Δ. Με δεδομένο το χρόνο που τα παιδιά περνούν με τον πατέρα τους, η επιμονή του αιτητή να έχει και επιπλέον τηλεφωνική επικοινωνία με τα παιδιά όταν αυτά βρίσκονται με τη καθ΄ ης η αίτηση είναι καταχρηστική και δεν αποσκοπεί στο καλώς νοούμενο συμφέρον των παιδιών. Ε. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν τη διακοπή της επαφής των παιδιών με την φίλη τους Αναστασία ή με τους γονείς της Αναστασίας και κάτι τέτοιο θα προκαλέσει αδικαιολόγητη αναστάτωση στα παιδιά». Τόσο η μονομερής αίτηση όσο και η ένσταση συνοδεύονται αντίστοιχα από τις ένορκες δηλώσεις του Αιτητή και της Καθ΄ ης η αίητης. Αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι. Τέλεσαν γάμο στις 8/9/
  2. Από τον γάμο τους απέκτησαν τη Θέα και την Κωνσταντίνα, οι οποίες γεννήθηκαν στις 8/8/2008 και 12/8/2010, αντίστοιχα. Στις 7/6/2013 επήλθε η διάστασή τους. Επίσης, είναι παραδεκτό γεγονός ότι ο Αιτητής στις 2/9/2013 καταχώρησε την εναρκτήρια αίτηση και μονομερή αίτηση με αρ. 480/
  3. Μετά από ακρόαση της μονομερούς αίτησης, στις 3/10/2013, εκδόθηκε προσωρινό Διάταγμα με το οποίο τα παιδιά διέμεναν με τον Αιτητή από η ώρα 1:00 μ.μ. της Παρασκευής μέχρι η ώρα 8:00 π.μ. της Δευτέρας, τις δε υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας τα παιδιά διέμεναν με την Καθ΄ ης η αίτηση. Στις 12/12/2014 εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα στην αίτηση υπ΄ αρ. 480/13, με το οποίο η φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων θα ασκείται από κοινού και από τους δύο γονείς. Ο τόπος διαμονής των ανηλίκων θα είναι κάθε φορά ανάλογα με ποιον από τους δύο γονείς θα βρίσκονται τα παιδιά και περαιτέρω ρυθμίστηκε το πρόγραμμα διαμονής των παιδιών με τον Αιτητή. Τα Διατάγματα που εκδόθηκαν αναφέρονται ως Τεκμήρια Α και Β τόσο στη μονομερή αίτηση όσο και στην ένσταση. Περαιτέρω, στο εν λόγω διάταγμα το ανήλικο τέκνο των διαδίκων, Θέα, ορίζεται ότι θα τυγχάνει παρακολούθησης από εκπαιδευτικό ψυχολόγο του σχολείου της. Σημειωτέο ότι ο Αιτητής ισχυρίζεται, επισυνάπτοντας τα Τεκμήρια Γ και Δ στην αίτησή του, ότι το παιδί εξετάστηκε από εκπαιδευτική ψυχολόγο, η οποία μεταξύ άλλων εισηγήθηκε, όπως ο ίδιος και η Καθ΄ ης η Αίτηση αποταθούν σε οικογενειακό σύμβουλο. Μεταγενέστερα, σύμφωνα με τα γεγονότα που περιγράφουν και οι δύο διάδικοι, στις 4/9/2015 καταχωρήθηκε από την Καθ΄ ης η αίτηση, η αίτηση Γονικής Μέριμνας με αρ. 379/
  4. Αντικείμενο της αίτησης αυτής, ήταν η ακύρωση του Διατάγματος ημερ. 12/12/2014 στην υπ΄ αρ. αίτηση 480/13 και ανάθεση στην Καθ΄ ης η αίτηση, αποκλειστικά, η άσκηση επιμέλειας των παιδιών τους. Πυρήνας της αίτησης αποτέλεσε ο ισχυρισμός της Καθ΄ ης η αίτηση περί σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης των παιδιών από τον Αιτητή. Στα πλαίσια της αίτησης αυτής, η Καθ΄ ης η αίτηση με μονομερή αίτησή της, ζητούσε και αναστολή του Διατάγματος ημερ. 12/12/2014 με το οποίο η Καθ΄ ης η Αίτηση να έχει την προσωπική φροντίδα των παιδιών. Παράλληλα να απαγορεύεται η επαφή του Αιτητή με τα παιδιά χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου (Τεκμήριο Δ στην ένσταση). Η Καθ΄ ης η αίτηση προέβη παράλληλα και σε επίσημη καταγγελία σε λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας με βάση των περί Βίας στην Οικογένεια Νόμο. Η οικογενειακή σύμβουλος με βάση την καταγγελία αυτή, παρέπεμψε τα παιδιά στο Τμήμα Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων για αξιολόγηση και προέβηκε και σε καταγγελία στην Αστυνομία. Η Αστυνομία με τη σειρά της ζήτησε και την αξιολόγηση των παιδιών από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων. Στις 4/9/2015 το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα, το οποίο κατόπιν ακρόασης κατέστη απόλυτο. Συγκεκριμένα, το εν λόγω ενδιάμεσο διάταγμα προέβλεπε όπως προσωρινά η φύλαξη και φροντίδα των παιδιών να ασκείται μόνο από την Καθ΄ ης η αίτηση με τόπο διαμονής των παιδιών, τον τόπο διαμονής της Καθ΄ ης η Αίτηση. Το πιο πάνω διάταγμα κατέστη απόλυτο μετά από ακρόαση στις 25/9/2015, με την προσθήκη ότι ο Αιτητής θα έχει δικαίωμα προσωρινής επικοινωνίας με τα παιδιά του, κάθε Τρίτη από η ώρα 14:00 μέχρι η ώρα 15:00, η οποία επικοινωνία θα γίνεται στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λευκωσίας υπό την επιτήρηση λειτουργού των κοινωνικών υπηρεσιών (Τεκμήρια ΣΤ και Ζ στη μονομερή αίτηση). Στα πλαίσια της αίτησης γονικής μέριμνας αρ. 379/15, τα παιδιά εξετάστηκαν από κλινικούς ψυχολόγους του Τμήματος Ψυχικής Υγείας του Μακάρειου Νοσοκομείου, οι οποίοι ετοίμασαν έκθεση που καταχωρήθηκε στον φάκελο της αίτησης γονικής μέριμνας υπ΄ αρ. 379/
  5. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Η, η Αστυνομία πληροφόρησε με σχετική της επιστολή τον Αιτητή ότι σύμφωνα με την έκθεση των εν λόγω κλινικών ψυχολόγων δεν προέκυψε οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα εναντίον του. Σημειωτέο, όπως ισχυρίζεται η Καθ΄ ης η αίτηση, το Δικαστήριο στην αίτηση γονικής μέριμνας υπ΄ αρ. 379/15 τους ενημέρωσε για την έκθεση των ψυχολόγων, την οποία αρνήθηκε να δώσει στους δικηγόρους των διαδίκων, τους ανακοίνωσε όμως ένα μέρος της έκθεσης. Στα πλαίσια της εξέτασης των παιδιών από τους κλινικούς ψυχολόγους, όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, χωρίς όμως να συμφωνούν στα γεγονότα, τα παιδιά ανέφεραν στις κλινικές ψυχολόγους ένα περιστατικό το οποίο συνέβηκε, κατά μεν τον Αιτητή είχαν εκτεθεί σε πορνογραφικό υλικό στη φίλη τους Αναστασία, κόρη της δασκάλας μπαλέτου των παιδιών, κατά δε την Καθ΄ ης η αίτηση ότι είχαν δει μαζί με τη φίλη τους Αναστασία, 8 ετών, στο σπίτι της Αναστασίας ένα βίντεο που παρουσίαζε έναν γυμνό άντρα να χορεύει. Σημειώνεται ότι η Αναστασία είναι η κόρη της Αυγής Παπακυριακού και του Πανίκου Τεμπριώτη, οι οποίοι έχουν τη Σχολή Motion Art Studio, όπου φοιτούν τα παιδιά και όπου η Καθ΄ ης η αίτηση παραδίδει μαθήματα θεάτρου, χωρίς να έχει, κατά τον Αιτητή, οποιαδήποτε ειδικότητα επί του θέματος. Ακολούθως, ο Αιτητής στις 15/12/2015 στην αίτηση γονικής μέριμνας υπ΄ αρ. 379/15, ζήτησε την αναστολή στην ολότητα των προσωρινών Διαταγμάτων ημερ. 4/9/2015 και 25/9/2015 και προσωρινό διάταγμα με το οποίο να επανέρχεται σε ισχύ το Διάταγμα ημερ. 12/12/2014, το οποίο εκδόθηκε στην αίτηση γονικής μέριμνας υπ΄ αρ. 480/
  6. Όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής, το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα στις 15/12/2015 και στις 14/1/2016 με ενδιάμεση απόφασή του ανεστάλει η ισχύς του Διατάγματος ημερ. 25/9/2015 και επανήλθε σε ισχύ το Διάταγμα ημερ. 12/12/2014 (Τεκμήρια Θ, Ι και ΙΑ της μονομερής αίτησης). Περαιτέρω, το Δικαστήριο στις 18/2/2016 σύμφωνα με το Τεκμήριο ΙΓ της μονομερής αίτησης στην αίτηση γονικής μέριμνας υπ΄ αρ. 480/13, εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση με την οποία ουσιαστικά επανήλθε σε ισχύ το Διάταγμα ημερ. 12/12/2014 στην αίτηση γονικής μέριμνας υπ΄ αρ. 480/13 (Τεκμήρια ΙΒ και ΙΓ στη μονομερή αίτηση). Ως ισχυρίζεται ο Αιτητής, στην αίτηση γονικής μέριμνας υπ΄ αρ. 379/15 καταχώρησε υπεράσπιση (Τεκμήριο ΙΔ) στις 3/11/2015 χωρίς ανταπαίτηση και με επιφύλαξη εάν προκύψουν νέα γεγονότα να καταχωρήσει νέα αίτηση για ακύρωση και/ή τροποποίηση και/ή παραμερισμό του Διατάγματος ημερ. 12/12/2014 στην αίτηση αρ. 480/
  7. Ως ισχυρίζεται ο Αιτήτης, μετά την καταχώρηση της εν λόγω υπεράσπισης, προέκυψαν νέα γεγονότα τόσο από την έκθεση των κλινικών ψυχολόγων ημερ. 5/12/2015, όσο και από οπτικογραφημένες καταθέσεις από την Αστυνομία στις 16/3/2016, και τα οποία τον οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας εναρκτήριας και μονομερής αίτησης. Όπως επίσης ισχυρίζεται ο Αιτητής, στη μονομερή του αίτηση στις 27/11/2015 έκανε καταγγελία στην Αστυνομία εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον των γονέων της ανήλικης Αναστασίας και περαιτέρω στις 2/1/2016 έκανε καταγγελία εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση ότι ασκεί ψυχολογική βία εναντίον των παιδιών του. Οι αστυνομικές αρχές υπέβαλαν στις 16/3/2016 τα παιδιά τους σε οπτικοακουστικές καταθέσεις. Εφοδιάστηκε από την Αστυνομία με σχετική βεβαίωση ημερ. 28/3/2016 (Τεκμήριο ΙΕ). Περαιτέρω, στις 27/4/2016 η Αστυνομία απέστειλε επιστολή προς τους δικηγόρους του Αιτητή, με την οποία τους ενημέρωνε για την έρευνα την οποία διεξήγαγε (Τεκμήριο ΙΣΤ). Σύμφωνα με το Τεκμήριο ΙΗ, το οποίο είναι επισυνημμένο στη μονομερή αίτηση του Αιτητή, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο τα παιδιά των διαδίκων παραπέμφθησαν στο Κέντρο Ψυχοθεραπείας των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας. Στις 8/6/2016 οι δικηγόροι του Αιτητή έστειλαν επιστολή στους δικηγόρους της Καθ΄ ης η αίτηση για να διευθετήσουν τα ιδιαίτερα μαθήματα της Θέας και της Κωνσταντίνας σύμφωνα με τις επιθυμίες τους και όπου ο Αιτητής δηλώνει τη θέση του ότι δεν συγκατατίθεται στην εγγραφή των παιδιών, για τη σχολική χρονιά 2016-2017, στη Σχολή Χορού Motion Art Studio της Αυγής Παπακυριακού (Τεκμήριο ΙΘ). Επιστολή μέσω των δικηγόρων του ημερ. 8/6/2016 για το εν λόγω θέμα απέστειλε ο Αιτητής και στην εν λόγω Σχολή. Ακολούθησε ανταλλαγή επιστολών των δικηγόρων των διαδίκων, οι οποίες έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήρια ΙΘ, Κ, ΚΑ, ΚΒ, ΚΓ και ΚΔ στη μονομερή αίτηση του Αιτητή. Περαιτέρω, τόσο ο Αιτητής όσο και η Καθ΄ ης η αίτηση, στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν αντίστοιχα τη μονομερή αίτηση και την ένσταση, αναφέρονται σε διάφορους ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλουν σε σχέση με την εγγραφή και φοίτηση των παιδιών στις εν λόγω ιδιωτικές σχολές και για το θέμα της τηλεφωνικής επικοινωνίας. Οι εν λόγω ισχυρισμοί θα παρατεθούν και θα σχολιαστούν αναλόγως στον βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης. Η μονομερής αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, η οποία διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Παράλληλα το Δικαστήριο έθεσε αυτεπάγγελτα (ex proprio motu) θέμα κατάχρησης διαδικασίας ενόψει της εκκρεμότητας ενώπιον του Δικαστηρίου της αίτησης με αρ. 379/
  8. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Είναι επίσης νομολογημένο (α) ότι η επιδίωξη ομοίων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων, ελέγχεται από το Δικαστήριο, όπως και η πολλαπλότητα των διαδικασιών για επίτευξη του ίδιου στόχου και (β) ότι συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η έγερση ή η προώθηση περισσότερων της μίας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μία. (βλ. Constantinides v. Vima Ltd

(1983)1 C.L.R. 348, Α. Μ. Αρχιεπισκοπής Κύπρου v. Χριστάκης Σταύρου Χριστοφόρου
(1993)1 Α.Α.Δ. 243, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζενάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217). Έχω ήδη παραθέσει τις θεραπείες τις παρούσας διαδικασίας. Κρίνω αναγκαίο, για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης να παραθέσω κατωτέρω τις θεραπείες οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της αίτησης γονικής μέριμνας αρ. 379/15, την οποία καταχώρησε η Καθ΄ ης η αίτηση και στην οποία ο Αιτητής καταχώρησε υπεράσπιση. Οι θεραπείες αυτές όπως περιέχονται στο Τεκμήριο Γ της ένστασης έχουν ως κατωτέρω: «A. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αίτηση 480/13 ημερομηνίας 12 Δεκεμβρίου 2014. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο η επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων να ανατεθεί αποκλειστικά στην αιτήτρια. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στον Καθ΄ ου η αίτηση να έρχεται σε επικοινωνία ή επαφή με τα ανήλικα παρά μόνο σύμφωνα με ενδεχόμενο διάταγμα του Δικαστηρίου». Θα ήθελα να υποδείξω στο σημείο αυτό, ότι σε υποθέσεις γονικής μέριμνας, οι διαδικασίες δεν έχουν αντιπαραθετικό χαρακτήρα, αλλά εξεταστικό (διερευνητικό) με σκοπό την διακρίβωση των συμφερόντων των ανηλίκων, και δεν στοχεύουν στην απόδοση ευθυνών ή επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130, Θ. Κκούφου v. Μ. Κκούφου
(1997)1 Α.Α.Δ. 1588). Μετά την παράθεση των πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω τις δύο αιτήσεις που καταχώρησαν οι διάδικοι. Την παρούσα αίτηση γονικής μέριμνας αρ. 203/16 την οποία καταχώρησε ο Αιτητής και την αίτηση γονικής μέριμνας αρ. 379/15 που καταχώρησε η Καθ΄ ης η αίτηση. Έχω ήδη παραθέσει τις θεραπείες των δύο αιτήσεων. Οι πιο πάνω αιτήσεις, οι οποίες αναπόφευκτα έχουν τους ίδιους διαδίκους ως γονείς των ανηλίκων, έχουν τον ίδιο σκοπό. Την ακύρωση του Διατάγματος ημερ. 12/12/2014, το οποίο εκδόθηκε στην αίτηση γονικής μέριμνας αρ. 480/13, την ανάθεση στον αιτούντα διάδικο-γονέα της αποκλειστικής επιμέλειας των παιδιών τους και στην απαγόρευση στον άλλο γονέα να έχει άμεση επικοινωνία και/ή επαφή με τα παιδιά του. Πρόκειται σαφώς για παράλληλα ένδικα μέσα, τα οποία επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό. Η διατήρηση αυτών των παράλληλων ένδικων μέσων έχει ως αποτέλεσμα στην πράξη δύο διαφορετικά δικαστήρια να αξιολογήσουν την ίδια μαρτυρία των διαδίκων, των ψυχολόγων, των ειδικών πραγματογνωμόνων, των λειτουργών ευημερίας οι οποίοι θα ετοιμάσουν ή η οποία θα ετοιμάσει δύο εκθέσεις και άλλων ενδεχομένως μαρτύρων, όπως π.χ. Αστυνομικών, Λειτουργών και τέλος δύο δικαστές θα έχουν, αναπόφευκτα, ξεχωριστές συνεντεύξεις με τα παιδιά. Πέραν των πιο πάνω πραγματικοτήτων, υπάρχει ο κίνδυνος της έκδοσης, από την χωριστή εκδίκαση των αιτήσεων, ασυμβιβάστων αποφάσεων, λόγω των συμπλεκομένων γεγονότων των δύο αιτήσεων και του κινδύνου κατάληξης σε διαφορετικά ευρήματα πάνω σε κοινά των δύο αιτήσεων γεγονότα και σε διαφορετική αξιολόγηση της γνώμης των παιδιών. Το ενδεχόμενο έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων πάντοτε απασχολεί το Δικαστήριο (βλ. Digimed Communication Ltd v. NERA ASA κ.α.
(2010)1 Α.Α.Δ. 625). Προβάλλεται η θέση από τον Αιτητή ότι η παρούσα αίτηση αφορά νέα γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την καταχώριση υπεράσπισης του στην αίτηση αρ. 379/15, ως επί τούτου δεν υπάρχει πολλαπλότητα ή κατάχρηση διαδικασίας. Μάλιστα δε, για τα νέα αυτά γεγονότα επιφύλαξε το δικαίωμα του να καταχωρήσει νέα αίτηση. Κατ΄ αρχήν, κατά την κρίση μου, η πιο πάνω επιφύλαξη του Αιτητή, δεν δίνει νομικό έρεισμα ούτε νομιμοποιεί την καταχώρηση ή την χρήση ενός ένδικου μέσου το οποίο είναι παράτυπο, ούτε βέβαια αποτελεί εμπόδιο για το Δικαστήριο να ασκήσει έλεγχο της ενώπιον του διαδικασίας για αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Το υπό κρίση θέμα, εγείρεται μέσα στα πλαίσια υπόθεσης γονικής μέριμνας. Έχω ήδη αναφερθεί στη φύση και χαρακτήρα υποθέσεων ρύθμισης γονικής μέριμνας ανηλίκου όπου το πρωταρχικό κριτήριο είναι το συμφέρον των ανηλίκων. Στις υποθέσεις αυτές, ως υποθέσεις κατεξοχήν προσωπικού θεσμού είναι σύνηθες φαινόμενο να αλλάξουν οι συνθήκες, ως π.χ. οι συνθήκες των γονέων, των παιδιών κ.λ.π. Δεν είναι νοητό στα πλαίσια εκκρεμοδικίας, κάθε φορά που αλλάζουν οι συνθήκες να καταχωρείται και νέα αίτηση, με αποτέλεσμα τα αρχικά γεγονότα να εκδικάζονται από ένα δικαστή, τα νέα γεγονότα από άλλο δικαστή, ενώ η διαδικασία είναι στην πραγματικότητα μία, αυτή της ρύθμισης γονικής μέριμνας, το δε κριτήριο είναι ένα, αυτό του συμφέροντος του ανηλίκου. Έχω ήδη εξηγήσει, ανωτέρω, αναλυτικά, που οδηγεί μία τέτοια κατάσταση πραγμάτων. Δεν θα τα επαναλάβω. Θα ήθελα, τελειώνοντας για το θέμα αυτό, να επισημάνω ότι σύμφωνα με την νομολογία ένα από τα κριτήρια για τροποποιήσεις δικογράφων είναι και το κατά πόσο τα γεγονότα ή στοιχεία είναι σχετικά και τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση, ήταν γνωστά ή με την άσκηση εύλογης προσοχής μπορούσαν να εντοπισθούν από τον διάδικο που ζητεί την τροποποίηση από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας (βλ. Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607). Στην παρούσα υπόθεση δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι τα γεγονότα αυτά προέκυψαν μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης στην αίτηση αρ. 379/15 και δεν ήσαν γνωστά ούτε μπορούσαν να εντοπισθούν από τον Αιτητή. Επομένως, σύμφωνα με τη νομολογία, τα νέα γεγονότα παρείχαν στον Αιτητή νομικό έρεισμα για την τροποποίηση της υπεράσπισης του με την προσθήκη ανταπαίτησης. Για όλους τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, η μονομερής αίτηση ημερ. 24/6/2016, απορρίπτεται λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Ανεξάρτητα με την πιο πάνω κατάληξη μου, θα προχωρήσω κατωτέρω στην εξέταση του αιτήματος του Αιτητή για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία αιτείται. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 ΑΑΔ 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χατζηβασίλη
(1989)1 ΑΑΔ 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία, με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίσει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263). Ότι καλείται ουσιαστικά το Δικαστήριο να αποφασίσει στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, είναι η χορήγηση ή μη των αιτούμενων διαταγμάτων, χωρίς το παρόν Δικαστήριο να έχει ενώπιον του σημαντικά γεγονότα, παρά μόνο τις αντίθετες περί τούτων εκδοχές των διαδίκων, γεγονότα τα οποία είναι καταχωρημένα προφανώς στον φάκελο της αίτησης γονικής μέριμνας αρ. 379/15 που εκκρεμεί ενώπιον άλλου Δικαστή. Όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων τα παιδιά εξετάσθηκαν από κλινικούς ψυχολόγους του Μακάριου Νοσοκομείου. Η έκθεση την οποία ετοίμασαν καταχωρήθηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου της αίτησης αρ. 379/15. Με βάση την έκθεση αυτή δεν εντοπίστηκε εναντίον του Αιτητή οτιδήποτε σχετικό με σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών του. Αντίθετα προέκυψε θέμα έκθεσης των παιδιών σε πορνογραφικό υλικό, κατά τον Αιτητή, στο σπίτι της φίλης τους Αναστασίας. Η έκθεση των πιο πάνω ειδικών ψυχολόγων δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, ούτε βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο βρίσκεται παντελώς στο σκοτάδι για το περιεχόμενο της έκθεσης αυτής. Διερωτάται το Δικαστήριο, τι έχουν πει στους ειδικούς ψυχολόγους τα παιδιά, το οποίο ο Αιτητής χαρακτηρίζει ως πορνογραφικό υλικό, η δε Αστυνομία (Τεκμήριο ΙΕ της αίτησης) ως έκθεση των παιδιών σε ακατάλληλο οπτικογραφικό υλικό. Έχουν οι ειδικοί ψυχολόγοι με την έκθεση τους ημερ. 7/12/2015 εισηγηθεί την διακοπή των επαφών ή κοινωνικών σχέσεων της Καθ΄ ης η αίτηση με το ζεύγος Τεμπριώτη; Εμπλέκονται τα πρόσωπα αυτά στην υπόθεση; Υπάρχει κάτι επιλήψιμο γι΄ αυτούς; Έχουν εισηγηθεί οι ειδικοί την διακοπή των σχέσεων των παιδιών με τη συνομήλική τους Αναστασία; Και εάν ναι με ποια μεθοδολογία και σε πόσο χρονικό διάστημα; Ασφαλώς δεν θα εισηγήθηκαν αυτόματη διακοπή των σχέσεων αυτών με την έκδοση ενός διατάγματος, διότι θα πρέπει, αν εισηγήθηκαν κάτι τέτοιο, να έλαβαν υπόψη και την ευημερία της οκτάχρονης Αναστασίας, έτσι ώστε και αυτή να μην υποστεί οποιαδήποτε βλάβη, και να τύχει και η Αναστασία, ως ανήλικη, της σχετικής προστασίας. Στην έκθεση των ειδικών ψυχολόγων ασφαλώς θα πρέπει να περιέχονται μεταξύ άλλων τα συμπεράσματα και οι εισηγήσεις των ειδικών. Η έκθεση αυτή αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την κρίση του Δικαστηρίου. Παραταύτα το Δικαστήριο έχει αφεθεί στο σκοτάδι. Περαιτέρω, ως ισχυρίζεται ο Αιτητής, στην αίτηση αρ. 379/15 εκδόθηκε, την 1/6/2016, εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η παραπομπή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων στο Κέντρο Ψυχοθεραπείας των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (Τεκμήριο ΙΗ). Και πάλιν το παρόν Δικαστήριο, ως αμέτοχο των πιο πάνω, παραμένει σε άγνοια για τους λόγους που οδήγησαν τους διαδίκους στην εκ συμφώνου, μάλιστα, έκδοση του πιο πάνω διατάγματος. Ποιοι οι λόγοι, ποια η αναγκαιότητα, ποιοι οι σκοποί του διατάγματος, τι επακολούθησε μέχρι σήμερα, παραμένουν άγνωστα για το παρόν Δικαστήριο. Όλα τα πιο πάνω τονίζουν εμφαντικά την εξ΄ αρχής άποψη μου ότι όλα τα γεγονότα της αίτησης αυτής θα έπρεπε να είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην αίτηση αρ. 379/15 και όχι, κατά κατάχρηση, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Ενόψει όλων των πιο πάνω διαπιστώσεων μου θεωρώ ότι στο παρόν στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει να διατηρήσει την παρούσα κατάσταση πραγμάτων, (status quo), αποφεύγοντας την διατάραξη του, με την έκδοση οποιουδήποτε είδους προσωρινού διατάγματος. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η μονομερής αίτηση ημερ. 24/6/2016 απορρίπτεται. Αναπόφευκτα, η παρούσα απόφαση μου συμπαρασύρει και σε απόρριψη, λόγω κατάχρησης διαδικασίας, και την εναρκτήρια αίτηση, η οποία και για το λόγο αυτό απορρίπτεται. Τόσο τα έξοδα της μονομερούς αίτησης, όσο και της εναρκτήριας αίτησης επιδικάζονται εις βάρος του Αιτητή και υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. /ααγ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.