ΕΛΛΗΣ ΓΕΩΡΙΟΥ ν. ΡΑΜΟΝ ΡΑΦΕΛ ΚΛΑΤΤΕΡΠΑΚ (RAMON RAFEL CLUTTERBUK), Αρ. Αίτησης: 324/15, 28/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEF:2016:5 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης: 324/15 Μεταξύ: ΕΛΛΗΣ ΓΕΩΡΙΟΥ Αιτήτριας και ΡΑΜΟΝ ΡΑΦΕΛ ΚΛΑΤΤΕΡΠΑΚ (RAMON RAFEL CLUTTERBUK) Καθ΄ ου η Αίτηση ----------------------------------- Μονομερής αίτηση ημερ. 9/12/2015 ---------------------------------- Ημερομηνία: 28 Ιουνίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Λ. Ιωαννίδης. Για τον Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Στ. Σκορδής για Σκορδής&Στεφάνου ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι είναι σύζυγοι. Τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 8/4/2005 και μεταγενέστερα θρησκευτικό γάμο στις 8/9/
- Από τον γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά. Την Νοέλια που γεννήθηκε στις 11/8/2009 και τον Σαντιάγκο Βιτάλ που γεννήθηκε στις 24/10/
- Η διάσταση στις σχέσεις τους επήλθε στις 8/8/2015 κατά την Αιτήτρια, κατά δε τον Καθ΄ ου η αίτηση το καλοκαίρι του
- Έτσι, η Αιτήτρια, μέσα στα πλαίσια εναρκτήριας αίτησης, καταχώρησε στις 9/12/2015 την παρούσα αίτηση. Με αυτή αξιώνει, προσωρινά, το ποσό των €750 μηνιαίως, ως συνεισφορά του Καθ΄ ου η αίτηση για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους. Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της μονομερούς αιτήσεως, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος στις 19/1/2015 καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι εξής: «
- Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και/ή η νομική βάση της και/ή η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αόριστη και/ή ελλιπής σε καίρια και ουσιαστικά σημεία και συνεπεία αυτού πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και/ή συνεπεία αυτού το Δικαστήριο δεν μπορούσε και/ή δεν μπορεί να αποδώσει στην αιτήτρια θεραπείες ως οι αιτούμενες.
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα και/ή να αποδώσει στην αιτήτρια ενάγουσα θεραπείες ως οι αιτούμενες αφού κάτι τέτοιο είναι αντίθετο με την υπάρχουσα επί του θέματος νομοθεσία και νομολογία. Ειδικότερα: (α) Δεν πληρούνται τα κριτήρια που βάσει της νομοθεσίας και/ή της νομολογίας πρέπει να πληρούνται για την παροχή θεραπειών ως οι αιτούμενες. (β) Η αιτήτρια δεν έχει βάση στην αίτηση και/ή καλή βάση αίτησης/αγωγής. (γ) Δεν υπάρχει λόγος επείγοντος και/ή οιοσδήποτε λόγος για να μπορεί το Δικαστήριο να εκδώσει το διάταγμα. Υπήρξε τεράστια καθυστέρηση στην έγερση της παρούσας αίτησης η οποία ουδόλως δικαιολογείται και η οποία δέον όπως οδηγήσει στην απόρριψη της. (δ) Ουδεμία ανεπανόρθωτη ζημία θα προκληθεί στην αιτήτρια και/ή τα ανήλικα από την μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Τέτοιος, ισχυρισμός δεν στοιχειοθετείται. (ε) Η αίτηση και η συνοδεύουσα αυτή ένορκη δήλωση είναι ελλιπής σε ουσιώδη σημεία τους και δη σε τέτοιο βαθμό που δεν αφήνουν άλλα περιθώρια στο Δικαστήριο από την απόρριψη της. (στ) Τα αιτούμενα ποσά είναι διογκωμένα. Η εισοδηματική ικανότητα του καθ΄ ου η αίτηση στο παρόν στάδιο δεν του επιτρέπει να καταβάλλει περισσότερα από 200 ευρώ μηνιαίως ποσό το οποίο καταβάλλει ήδη οικειοθελώς.
- Η αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και δεν προσήλθε σε αυτό με καθαρά χέρια. Η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο βασικά γεγονότα τα οποία είχε καθήκον να αποκαλύψει σε αυτό.
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί βάσει των αρχών της επιείκειας να εγκρίνει τις αιτούμενες θεραπείες. Η αιτήτρια δεν πράττει τα της επιείκειας και εξ΄ αυτού εμποδίζεται από του να ζητεί θεραπείες ως οι αιτούμενες υπό του Δικαστηρίου.
- Η υπό εκδίκαση αίτηση και διάταγμα αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή μέτρο πίεσης του καθ΄ ου η αίτηση και συνεπεία αυτού πρέπει να απορριφθούν από το Δικαστήριο». Η Αιτήτρια, στην ένορκη της δήλωση, ισχυρίζεται ότι, πριν από τη διάσταση, ο Καθ΄ ου η αίτηση κατέβαλλε τα 3/5 των εξόδων της οικογένειας και των παιδιών τους, περίπου €650 μηνιαίως. Μετά τη διάσταση, ενώ είχε αρχικά δεσμευτεί να καταβάλλει προσωρινά το ποσό των €400 - €500 μηνιαίως, δεν το τήρησε. Κατέβαλε, μετά την επίδοση της αίτησης, €200 περί τα μέσα Οκτωβρίου 2015, €200 στις 4/11/2015 και €200 περί τα μέσα Σεπτεμβρίου. Μετά από τηλεφωνική τους επικοινωνία που έλαβε χώρα στις 21/11/2015, όπου η Αιτήτρια του ζήτησε την καταβολή του ποσού των €500 ως προσωρινή μηνιαία συνεισφορά του, ο Καθ΄ ου η αίτηση, της δήλωσε ότι θα καταβάλει το ποσό των €200 μηνιαίως για τη διατροφή των παιδιών τους. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, σύμφωνα με την Αιτήτρια, για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είχε τακτική εργασία και εργάστηκε περιστασιακά. Εργάστηκε για ένα περίπου χρόνο σε εταιρεία που τοποθετεί γυψοσανίδες με μηνιαίο εισόδημα, €1.000 περίπου. Από μικρός ασχολήθηκε με τα άλογα στην Αργεντινή και είναι έμπειρος εκπαιδευτής αλόγων. Τον τελευταίο χρόνο εργαζόταν σε φάρμα αλόγων στην Κλήρου, με μισθό περίπου, €1.000 μηνιαίως. Από την πληροφόρηση που είχε από τον ίδιο τον Καθ΄ ου η αίτηση, αυτός σταμάτησε να εργάζεται στη φάρμα περί την 1/10/2015 και άρχισε να εργάζεται ως διανομέας διαφημιστικών φυλλαδίων με εισόδημα €
- Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η εισοδηματική ικανότητα του Καθ΄ ου η αίτηση είναι της τάξης των €1.800 μηνιαίως. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, διαμένει με τη νέα σύντροφο του, η οποία είναι εύπορη, δεν πληρώνει ενοίκιο, δεν έχει δάνεια, όλες δε τις ανάγκες τις καλύπτει η εύπορη σύντροφος του. Η Αιτήτρια εργάζεται ως αρχιτέκτονας τοπίου και είναι αυτοεργοδοτούμενη. Τα εισοδήματά της, είναι, λόγω μείωσης των, €500 μηνιαίως, λαμβάνει ετήσιο επίδομα τέκνων €900 ετησίως και δεν λαμβάνει επίδομα μονογονιού. Έχει στεγαστικό δάνειο €180.000 με δόση €1.100 μηνιαίως, αρκετές δε δόσεις είναι καθυστερημένες. Τα έξοδα των ανηλίκων έχουν ως ακολούθως: α) Ένδυση-Υπόδηση (€1.200 περίπου ετησίως) €200 β) Ιδιαίτερα μαθήματα €16,6 γ) Καλοκαιρινό σχολείο (για δύο μήνες προς €250 έκαστος μήνας) €41,6 δ) Διατροφή €350 ε) Κοινωνικές εκδηλώσεις, ψυχαγωγία (λούνα παρκ, θέατρο, σινεμά) €240 ζ) Δώρα που παίρνει σε γενέθλια κ.α. εκδηλώσεις € 30 η) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εμβόλια, παιδίατρος, οδοντίατρος κ.α. συναφή € 40 θ) Αναλογία τελών ηλεκτρισμού € 40 ι) Αναλογία τελών νερού € 10 κ) Αναλογία για την συνδρομή για σύνδεση με διαδίκτυο € 10 λ) Αναλογία για την θέρμανση (υποδαπέδια με γκάζι, €900 ετησίως, αναλογία κατά ½) €37,50 μ) Αναλογία για την συλλογή σκυβάλων (€150 ετησίως, αναλογία 2/3) €8,33 ν) Αναλογία για τα έξοδα διακίνησης (βενζίνη) €120 ξ) Ποσό που ξοδεύει η Νοέλια στο σχολείο € 20 ο) Αναλογία για τα έξοδα διακοπών, κ.α. € 30 π) Τέλη Νηπιαγωγείου Χαρούμενη Παιχνιδούπολη του Σαντιάγκο Βιτάλ (€100 μηνιαίως προς 10 μήνες ετησίως) €83,33 ρ) Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και δώρα γενεθλίων των ανηλίκων, ετήσιο πάρτυ γενεθλίων των ανηλίκων (€1.152 ετησίως) € 96 Σύνολο: €1.083,36 Ο Καθ΄ ου η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση, παραδέχεται ότι κατά τη διάρκεια του γάμου, είχε μεγάλη συνεισφορά στα έξοδα των ανηλίκων και της οικογένεια, τότε όμως είχε ικανοποιητικά εισοδήματα, σήμερα όμως μόνο το ποσό των €200 μηνιαίως μπορεί να καταβάλλει, είναι δε πρόθυμος να αυξήσει το ποσό αυτό, εάν και εφόσον αυξηθούν τα εισοδήματά του. Περαιτέρω, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν εργάζεται σε φάρμα, ως εκπαιδευτής αλόγων, εργάστηκε στο παρελθόν, κυρίως κατά τη διάρκεια των Σαββατοκύριακων, ενώ στο παρελθόν, η εργασία του, ήταν βοηθός της Αιτήτριας. Όλα δε τα εισοδήματά τα χρησιμοποιούσαν για τις ανάγκες της οικογένειας τους, χωρίς ο ίδιος να λαμβάνει μισθό. Δούλεψε ως διανομέας διαφημιστικών φυλλαδίων και ακολούθως, μέχρι σήμερα, ως βοηθός πελεκάνος με εισοδήματα €600 μηνιαίως, χωρίς να λαμβάνει 13ον μισθό. Ουδέποτε λάμβανε εισοδήματα της τάξης των €1.500 ή €1.800, ούτε είναι εντός των εισοδηματικών του δυνατοτήτων. Διαμένει προσωρινά με την φίλη του, η οποία τον φιλοξενεί και η οποία δεν είναι εύπορη, αλλά έχει και αυτή σοβαρά οικονομικά προβλήματα και δυσκολίες. Τα εισοδήματά της Αιτήτριας είναι μεγαλύτερα απ΄ αυτά που η ίδια ισχυρίζεται. Τα έξοδα των ανηλίκων, ως τα ισχυρίζεται η Αιτήτρια, είναι παραφουσκωμένα. Συγκεκριμένα, τα παιδιά δεν χρειάζονται €200 μηνιαίως για γενέθλια και κοινωνικές εκδηλώσεις, ούτε €100 μηνιαίως για ένδυση και υπόδηση τους. Ως προς δε την διατροφή τους, τις περισσότερες φορές τα ανήλικα τρώνε στους γονείς της Αιτήτριας. Τα έξοδα των ανηλίκων από τη δική του εμπειρία δεν ξεπερνούν τα €500 με €550 μηνιαίως. Τέλος, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι από τα εισοδήματα του πρέπει να καταβάλλει για τη διατροφή και συντήρηση του €200 μηνιαίως, εισφορά σε νερό, ρεύμα και θέρμανση €70 μηνιαίως και για την ένδυση, ιατρική περίθαλψη και διακίνηση του €150 μηνιαίως. Θα πρέπει επίσης να εξεύρει χώρο για τη διαμονή του έναντι καταβολής ενοικίου και χρήματα για την αγορά αυτοκινήτου. Ενόψει των ανωτέρω μπορεί να καταβάλλει ως συνεισφορά του, μόνο το ποσό €200 μηνιαίως. Στην Κύπρο είναι μόνος χωρίς γονείς ή συγγενείς και χωρίς άλλη βοήθεια. Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις και εισηγήσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Το Δικαστήριο, όπως ήδη λέχθηκε, διέταξε την επίδοση της μονομερούς αιτήσεως στον Καθ΄ ου η αίτηση. Με την επίδοσή της, η αίτηση απώλεσε την μονομερή υπόσταση της και απέκτησε την υπόσταση της αίτησης δια κλήσεως. Σύμφωνα πάντα με τη νομολογία στις αιτήσεις δια κλήσεως δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της πλήρους αποκάλυψης, (βλ. Κώστας Σμυρνιός
(2000)1 Α.Α.Δ. 43, Κυριακίδης v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λ.τ.δ.
(2011)1(β) Α.Α.Δ. 2011, The Royal Bank of Scotland v. Πλοίο "KALIA"
(2012)1 Α.Α.Δ. 6). Με βάση τα πιο πάνω νομολογηθέντα, δεν τίθεται θέμα παραβίασης από την Αιτήτρια του κανόνα της πλήρους αποκάλυψης. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε δίκαιο και πρόσφορο. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν κατά το άρθρο 32 είναι οι πιο κάτω: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and other
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται θέμα συνδρομής των πιο πάνω προϋποθέσεων του άρθρου
- Ο Καθ΄ ου η αίτηση προσφέρει οικειοθελώς το ποσό των €200 ως συνεισφορά του, γεγονός το οποίο συνιστά από τον Καθ΄ ου η αίτηση αναγνώριση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Το Δικαστήριο κατά το στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της μαρτυρίας, η δε εξέταση της ενώπιον του μαρτυρίας γίνεται με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Jonitexo ανωτέρω). Περαιτέρω, σε συνήθεις υποθέσεις διατροφής, όπως η παρούσα, ο καθορισμός της συνεισφοράς των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους γίνεται στις παραμέτρους του άρθρου 33
(1)του Ν.216/90, οι οποίοι παράμετροι, ήτοι οικονομικές δυνάμεις των γονέων, έξοδα ανηλίκου, είναι πρωτίστως μαθηματικής φύσης παράμετροι. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Περαιτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο στην Παπαντωνίου v. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. σελ. 1875 ανέφερε ότι «Δεν είναι δυνατή η αναζήτηση ποσού που αφορά αποκλειστικά και μόνο το εξοδολόγιο με το οποίο ο ανήλικος επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό σ΄ ότι αφορά τα επιμέρους κονδύλια του νερού, του ηλεκτρισμού και του τηλεφώνου . Ο επιμερισμός τέτοιων κονδυλίων θα ήταν δυνατός μόνο εάν ο ανήλικος έχει επ΄ ονόματι του (που δεν είναι εφικτό) λογαριασμό για τηλέφωνο, internet κ.τ.λ.». Έχω αναφέρει ανωτέρω τις νομολογιακές αρχές με τις οποίες πρέπει το Δικαστήριο να προσεγγίζει τα έξοδα διατροφής ανηλίκων προσώπων. Επανερχόμενος στα γεγονότα της υπόθεσης διαπιστώνω τα εξής: Η Αιτήτρια, ισχυρίζεται ότι κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων ο Καθ΄ ου η αίτηση, όπως εξ΄ άλλου και ο ίδιος παραδέχεται, κάλυπτε τα 3/5 του συνόλου των αναγκών της οικογένειας και των παιδιών, που αποτιμάται κατά την ίδια σε €650 μηνιαίως. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή της Αιτήτριας, το σύνολο των μηνιαίων αναγκών της όλης οικογένειας, δηλαδή των ιδίων και των παιδιών τους ήταν περίπου €1.085 μηνιαίως. Ενώ η Αιτήτρια από την μία ισχυρίζεται ότι η όλη οικογένεια τους είχε έξοδα διατροφής, συντήρησης κ.λ.π. €1.085 μηνιαίως, εν τούτοις, στην παράγραφο 17 Α της ένορκης δήλωσής που συνοδεύει την μονομερή αίτηση, ισχυρίζεται ότι οι ανάγκες των ανηλίκων είναι της τάξης των €1.083, 36 μηνιαίως. Το μέγεθος των αντιφατικών θέσεων της Αιτήτριας ως προς το θέμα αυτό είναι εμφανής και αυτόδηλη. Αντίθετα με την Αιτήτρια, ο Καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα έξοδα των ανηλίκων, με βάση την εμπειρία του δεν ξεπερνούν τα €500 με €550 μηνιαίως. Εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι η πιο πάνω θέση του Καθ΄ ου η αίτηση είναι πλησιέστερη προς την αλήθεια των πραγμάτων απ΄ ότι η θέση της Αιτήτριας. Σύμφωνα με τον νόμο, άρθρο 33
(1)του Ν. 216/1990, η υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν το τέκνο τους από κοινού, συναρτάται με τις δυνάμεις του κάθε γονέα. Ως προς το θέμα της εισοδηματικής δυνατότητας των υποχρέων γονέων θα πρέπει να τονισθεί ότι το καθήκον αυτό βαραίνει και τους δυο διαδίκους σε σχέση με τα δικά τους εισοδήματα και περαιτέρω σε υποθέσεις διατροφής η εισοδηματική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς είναι θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90)η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μίας οικογένειας ανήκει και στους δυο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δύο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette
(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το Δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη της φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση έχει ψηλότερα, απ΄ ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer
(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους του γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων. Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ΄ ου η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity) (Βλ. Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan
(1972)2 All. E. R. 708)». Σε σχέση με τις εισοδηματικές δυνάμεις των υποχρέων γονέων παρατηρώ τα εξής: Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι αρχιτέκτονας τοπίου, αυτοεργοδοτούμενη, και ότι τα τελευταία χρόνια τα εισοδήματα της έχουν μειωθεί κατακόρυφα με αποτέλεσμα να είναι σήμερα περίπου €500 μηνιαίως. Τούτο βέβαια, χωρίς να παρουσιαστεί οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο και χωρίς βέβαια, να κάμνει οποιαδήποτε αναφορά για το ποια ήταν τα κατά μήνα εισοδήματα της πριν από τη μείωση του κύκλου εργασιών της, ως ισχυρίζεται, έτσι ώστε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τις δικές της εισοδηματικές δυνατότητες, όντας και η ίδια υπόχρεη προς συνεισφορά, σύμφωνα με τα παρατεθέντα ανωτέρω. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, αδικαιολόγητα κατά την άποψη μου, ότι οι εισοδηματικές δυνατότητες του Καθ΄ ου η αίτηση είναι της τάξης των €1.500 με €1.800 μηνιαίως, ενώ η όλη μαρτυρία της, όπως αυτή περιέχεται στην ένορκη της δήλωση, δεικνύει ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση ουδέποτε είχε εισοδήματα πέραν των €1.000 μηνιαίως. Ο Καθ΄ ου η αίτηση, ισχυρίζεται ότι σήμερα εργάζεται ως βοηθός πελεκάνος με εισοδήματα €600 μηνιαίως και χωρίς 13ον μισθό. Και αυτός αποφεύγει να αποκαλύψει τον εργοδότη του και να προσκομίσει οποιαδήποτε βεβαίωση ή αποδεικτικό στοιχείο για τον εν λόγω ισχυρισμό του. Θεωρώ υπό τις περιστάσεις ότι οι πραγματικές δυνάμεις των υποχρέων προς διατροφή διαδίκων δεν είναι αυτές που ο καθένας τους, για τους δικούς του λόγους, επέλεξε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Με βάση τα ανωτέρω, κρίνω ότι ένα ποσό της τάξεως των €260 μηνιαίως είναι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, εύλογο ως συνεισφορά του Καθ΄ ου η αίτηση για τη διατροφή των παιδιών των διαδίκων. Υπήρξε η θέση του Καθ΄ ου η αίτηση, ότι η παρούσα αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση, ήτοι μετά πάροδο 18 μηνών από την ημερομηνία της διάστασης των διαδίκων. Η πιο πάνω θέση του Καθ΄ ου η αίτηση βασίζεται στον ισχυρισμό του, ότι η διάσταση των διαδίκων επήλθε το καλοκαίρι του 2014. Αντίθετα με τον Καθ΄ ου η αίτηση, η Αιτήτρια τοποθετεί τη διάσταση των διαδίκων την 8/8/2015, ημερομηνία κατά την οποία ο Καθ΄ ου η αίτηση εγκατέλειψε τον συζυγικό οίκο και εγκαταστάθηκε σε άλλη οικία. Εν πάση περιπτώσει, φαίνεται ότι οι διάδικοι, ανεξάρτητα με το πότε πραγματικά επήλθε η διάσταση τους, διέμεναν μέχρι και την 8/8/2015 κάτω από την ίδια στέγη. Επομένως, η πιο πάνω διαφοροποίηση, δεν δίνει έρεισμα στον ισχυρισμό του Καθ΄ ου η αίτηση, περί καθυστέρησης, αφού η εναρκτήρια αίτηση καταχωρήθηκε στις 16/10/2015 και η μονομερής αίτησης στις 9/12/2015, αφού προηγουμένως είχαν, εν τω μεταξύ, αποτύχει οι προσπάθειες για προσωρινή φιλική διευθέτηση του θέματος της συνεισφοράς του Καθ΄ ου η αίτηση, ως εξηγεί η Αιτήτρια στην παράγραφο 5 της ένορκης της δήλωσης. Θεωρώ κατάλληλο το σημείο αυτό για να αναφέρω και να τονίσω ότι οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες έχει προβεί το Δικαστήριο γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα τα οποία εγείρονται στην αγωγή (εναρκτήρια αίτηση) παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Συνακόλουθα των πιο πάνω, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια μηνιαίως από 9/12/2015, την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μηνός το ποσό των €260 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Νοέλιας και Σαντιάγκο Βιτάλ Κλάττερπακ. Νοείται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση σε σχέση με την πιο πάνω υποχρέωση του η οποία ανατρέχει στις 9/12/2015 δύναται να συνυπολογίσει τα οποιαδήποτε ποσά τα οποία κατέβαλε από την πιο πάνω ημερομηνία και εντεύθεν. Το παρόν προσωρινό διάταγμα ισχύει μέχρι περατώσεως της κυρίως αιτήσεως ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ως προς τα έξοδα, κρίνω ορθό και δίκιο, όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) .......... Μ. Τσαγγαρίδης, Δ. /ααγ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο