Γιαννάκη Ιωάννου ν. Ανδρούλας Μ. Λουκά, Αρ. Αίτησης: 65/06, 13/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2016:13 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών Ενώπιον: Σ.Κ.Καρατσή, Π. Αρ. Αίτησης: 65/06 Μεταξύ: Γιαννάκη Ιωάννου, από τη Λεμεσό Αιτητή και Ανδρούλας Μ. Λουκά, από τη Λεμεσό Καθ'ης η Αίτηση Αίτηση ημερ. 08.10.2014 για αστική καταφρόνηση διατάγματος του δικαστηρίου Ημερομηνία: 13.04.2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Χρ. Αδάμου. Για ν' ακούσει απόφαση κα Διάκου Για Καθ'ης η Αίτηση: κα Μ. Ιακώβου για κ. Γεώργιο Τσίκκο. Για ν' ακούσει απόφαση κα Ε. Γεωργίου Αιτητής: Απών Καθ' ης η αίτηση: Παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση που ο Αιτητής κατεχώρησε στις 08.12.2014 επιδιώκει την τιμωρία της Καθ' ης η αίτηση, πρώην συζύγου του, για παράλειψη της να συμμορφωθεί με το διάταγμα της 9ης Ιουλίου 2012 με το οποίο διατασσόταν «.. όπως μεταβιβάσει στον Αιτητή το ¼ μερίδιο της επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 60005 Τμήμα 03, Τεμάχιο 1194, Φύλλο LIV Σχέδιο 57.5.1 στην Ζωοδόχου Πηγής, ενορία Αποστόλου Ανδρέα στη Λεμεσό, ταυτόχρονα με την καταβολή από τον Αιτητή στην Καθ' ης η αίτηση του ποσού των €24262, 14, χωρίς τόκο .». (Τεκμήριο «Α»). [Στη συνέχεια θ' αναφέρεται «το διάταγμα της 9ης Ιουλίου»]. Στο διάταγμα της 9ης Ιουλίου καταγράφεται η παρακάτω οπισθογράφηση: «Εάν εσείς η πιο πάνω αναφερόμενη Καθ' ης η αίτηση ΑΝΔΡΟΥΛΑ Μ. ΛΟΥΚΑ αρνηθείτε ή αμελήσετε να υπακούσετε στο αναφερόμενο διάταγμα ως ανωτέρω, σεις μεν υπόκεισθε σε σύλληψη η δε περιουσία σας σε κατάσχεση». Η αίτηση της 08.12.2014 στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου και στη Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του Αιτητή στην οποία επισυνάπτονται 5 τεκμήρια. Στην §3 της ένορκης δήλωσης του ο Αιτητής αναφέρει ως ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος την 21η Σεπτεμβρίου 2012 (τεκμήριο «Β»). Η Καθ' ης η αίτηση στην ειδοποίηση ένστασης όπου κατεχώρησε στις 26.01.2015 συγκαταλέγει την §3 σ' αυτές που αγνοεί και απορρίπτει, [Βλ. §5 της ένορκης δήλωσής της]. Από όσα ισχυρίζεται, ωστόσο, στις άλλες παραγράφους συνάγεται πως το διάταγμα της επιδόθηκε στη συγκεκριμένη ημερομηνία. Το παραδέχτηκε, άλλωστε, ευθέως κατά την αντεξέτασή της στη δίκη. Στην επίδοση του διατάγματος αφορά ο λόγος Δ της ένστασης. Τα παραπάνω εξαντλούν την εξέτασή του και δε θα επανέλθω σ' αυτόν. Θα με απασχολήσουν όμως οι άλλοι 8 λόγοι της ένστασης. Θα το πράξω, αφού υποδείξω πως το παράπονο του Αιτητή για μη συμμόρφωση της πρώην συζύγου του με το διάταγμα δεν ανατρέχει στο χρόνο επίδοσης του, αλλά σε μεταγενέστερη ημερομηνία, την 05.03.
- Ας δούμε πρώτα πώς προέκυψε η ημερομηνία αυτή μέσα από την ένορκη δήλωσή του: «
- Στις 22/2/13 επεδόθη[1] προσωπικά στη Καθ' ης η Αίτηση ειδοποίηση/επιστολή του Δικηγόρου μου ημερ. 20/2/2013 με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση εκαλείτο όπως στις 5/3/2013 παρουσιαστεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και μεταβιβάσει επ' ονόματι μου το πιο πάνω ακίνητο, ταυτόχρονα με την προς αυτή καταβολή του ποσού των €24,262,14.- σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 9/7/
- Επισυνάπτω ως Τεκ. Γ. την ρηθείσα επιστολή ημερ. 20/2/2013 καθώς και την ένορκη δήλωση του Δικαστικού Επιδότη ως Τεκ. Δ.
- Στις 5/3/2013 και ώρα από 8.00 μέχρι 1.30 βρισκόμουν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και παρουσίασα στο αρμόδιο Λειτουργό τα αναγκαία έγγραφα μεταβίβασης του ρηθέντος ακινήτου πλην όμως η Καθ' ης η Αίτηση δεν παρουσιάστηκε. Παρουσιάζω και καταθέτω ως Τεκ. Ε επιστολή ημερ. 6/3/13 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού». Οι λόγοι Β, Γ και Η της ένστασης αποτελούν τον αντίποδα όσων ο Αιτητής καταγράφει στις §§ 4 και 5 της ένορκης δήλωσης του. Ο λόγος Γ αφορά στην ανάγκη ταυτόχρονης εκπλήρωσης των εκατέρωθεν υποχρεώσεων κατά το διάταγμα. Η εξέταση του θα είχε έννοια, εάν απουσίαζαν οι άλλοι λόγοι ένστασης. Ο λόγος Β αφορά στο περιεχόμενο του διατάγματος: «Β. Στο διάταγμα ημερομηνίας 09/07/2012 δεν αναφέρεται ο χρόνος και ο τρόπος συμμόρφωσης». Από την άλλη ο λόγος Η στοχεύει την οπισθογράφηση που ο Πρωτοκολλητής πρόσθεσε στο διάταγμα κατά τη Δ.42A, θ.1: «Η. Το διάταγμα δεν είναι δεόντως οπισθογραφημένο». Ο λόγος Α σχετίζεται με την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, εφόσο μ' αυτόν η Καθ' ης η αίτηση αναφέρει πως η συμμόρφωση με το διάταγμα ήταν αδύνατη. Οι λόγοι Ε και Στ συνδέονται με την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος. Στην ουσία ο ένας αποτελεί επανάληψη του άλλου. Η απουσία πρόθεσης καταστρατήγησης του διατάγματος (λόγος Ε) θα πει πως η Καθ' ης η αίτηση δεν παρέβηκε ηθελημένα αυτό (λόγος Στ). Στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγεί και ο λόγος Ζ: «Δεν υφίστανται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος παρακοής». Τέλος ο λόγος Θ έχει δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά στον τύπο της αίτησης. Δεν έχει προέκταση στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση ούτε και προωθήθηκε μ' οποιοδήποτε τρόπο στην ακρόαση. Το δεύτερο παραπέμπει σε όλα και τίποτε· «. δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος και η νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». Αδυνατώ να σκεφτώ κάτι που θα μπορούσε να υπαχθεί σ' αυτόν και που δεν καλύπτεται από τους προηγούμενους λόγους. Στη δίκη αντεξετάστηκε η Καθ' ης η αίτηση και επακολούθησαν, σε άλλη ημερομηνία, οι αγορεύσεις. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή μου παρέδωσε αντίγραφο της απόφασης του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Poliakova (Αρ. 1)
(2011)1 ΑΑΔ 356 και πρόσθεσε: «. το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει ένοχη την Καθ' ης η αίτηση». Είδε, φαίνεται, ο κ. Αδάμου, να υπάρχει πλήρης ταύτιση των περιστατικών της υπό εξέταση αίτησης μ' εκείνα της υπόθεσης Poliakova, ώστε η καταδίκη της Καθ' ης η αίτηση εδώ, όπως της εφεσίβλητης εκεί, να είναι μονόδρομος. Πρέπει να πω, με εκτίμηση, πως δεν μου είναι δυνατό να συμμεριστώ την άποψη του. Εκεί το διάταγμα του Δικαστηρίου διέτασσε την εφεσίβλητη να παραδώσει στον εφεσείοντα ελευθέρα κατοχή συγκεκριμένης κατοικίας «. το αργότερο μέχρι τις 30.7.2007». Εδώ το διάταγμα δεν αναφέρεται σε χρόνο. Εξού και η προσπάθεια που καταβλήθηκε από τον κ. Αδάμου να καλύψει το κενό. Εννοώ τις ενέργειες που καταγράφονται στις §§4 και 5 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή. Ο προσδιορισμός του χρόνου συμμόρφωσης σε διάταγμα δεν επαφίεται στην πρωτοβουλία των διαδίκων ή του Πρωτοκολλητή. Ο τελευταίος οφείλει να προσθέσει την οπισθογράφηση που προβλέπεται στη Δ.42Α, θ.1». «[w]here any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act.». H φράση «by the time therein limited» στην οπισθογράφηση παραπέμπει στο χρόνο που προσδιορίζεται στο διάταγμα. Στο διάταγμα της 9ης Ιουλίου το Δικαστήριο δεν προσδιόρισε το χρόνο υλοποίησής του. Αφού αυτό δεν έγινε κατά την έκδοση του, θα έπρεπε να γίνει αργότερα και πάντως πριν από την επίδοσή του στην Καθ' ης η αίτηση, στις 21.09.
- Μόνο έτσι το διάταγμα θα ήταν «. σε συμφωνία και με την πρόνοια της Δ.34, θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που καθορίζει ότι κάθε διάταγμα θα αναφέρει το χρόνο "within which the act is to be done"». [Βλ. Poliakova σ. 366]. Εάν ο Αιτητής προέβαινε στο κατάλληλο διάβημα και το Δικαστήριο προσδιόριζε το χρόνο υλοποίησης του διατάγματος, τότε οι λέξεις «ως ανωτέρω» στην οπισθογράφηση, ως παράφραση της αγγλικής φράσης «by the time therein limited», θα παρέπεμπαν στον εκ των υστέρων προσδιορισθέντα χρόνο. Η υπό εξέταση αίτηση διαφέρει από την υπόθεση Poliakova και σε τούτο. Η οπισθογράφηση εδώ δε συνάδει με το περιεχόμενο του διατάγματος. Ενώ σύμφωνα με το διάταγμα κάθε διάδικος υπέχει μια υποχρέωση, η οπισθογράφηση αφορά μόνο στην Καθ' ης η αίτηση. Η τελευταία διατάσσεται να υλοποιήσει το διάταγμα «. ταυτόχρονα με την καταβολή από τον Αιτητή. του ποσού των €24.262,14.». Ταυτόχρονα θα πει στην ίδια χρονική στιγμή, που, ως ήδη εξήγησα, θα έπρεπε, ύστερα από διάβημα του Αιτητή, να καθοριστεί από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Poliakova τα περιστατικά ήσαν αλλιώς. Αναφέρει στη σ.368 το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο: «Σαφώς και θα ήταν ορθότερο να αναφερόταν σ' αυτό ο χρόνος εντός του οποίου θα έπρεπε να υπήρχε συμμόρφωση. Αλλά όπως προλέχθηκε, το εκ συμφώνου [δ]ιάταγμα αφορούσε υποχρεώσεις και των δύο διαδίκων και έκαστος είχε διαφορετικό χρόνο προς συμμόρφωση με τη δική του υποχρέωση». Η υπό εξέταση αίτηση διαφέρει από την υπόθεση Poliakova και σ' ένα τελευταίο σημείο. Η υποχρέωση της εφεσίβλητης εκεί ήταν να παραδώσει στον εφεσείοντα «.ελευθέρα την κατοχή της κατοικίας . το αργότερο μέχρι τις 30.7.2007» και ως κατέληξε το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο, «[ή]ταν πολύ απλό για την ίδια να επικοινωνήσει με τον εφεσείοντα και να του παραδώσει ελεύθερη κατοχή της κατοικίας με οποιοδήποτε εύλογο τρόπο και σε οποιοδήποτε εύλογο χώρο, παραδίδοντας στο χέρι το κλειδί ή αφήνοντάς το κάπου με κοινή, ενδεχομένως, συνεννόηση». [Βλ. σ. 367 της απόφασης]. Το εμπράγματο βάρος με το οποίο βαρύνεται το ακίνητο περιπλέκει την υπό εξέταση αίτηση. Εδώ έγκειται η υπεράσπιση της Καθ' ης η αίτηση· ότι δηλαδή η συμμόρφωσή της με το διάταγμα ήταν αδύνατη. Αναφέρει στις §§6 και 7 της ένορκης δήλωσης της: «
- ολόκληρο το μερίδιο μου επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 60005, τμήμα 3, τεμάχιο 1194, Φ/ΣΧ LIV/57.5.1, Απόστολος Ανδρέας, Επαρχίας Λεμεσού είναι υποθηκευμένο για εξασφάλιση δανείου κάτι το οποίο γνωρίζει πολύ καλά ο αιτητής και έτσι αδυνατώ αντικειμενικά να μεταβιβάσω στον αιτητή το εν λόγω μερίδιο μου. Καταθέτω στο Σεβαστό Δικαστήριο έγγραφο αποτελούμενο από 8 σελίδες τα οποία επιβεβαιώνουν τον εν λόγω ισχυρισμό μου (Τεκμ. 1). Τα εν λόγω έγγραφα τα έλαβα από Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού. Το πρωτότυπο της υποθήκης είναι κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού.
- Το χρέος το οποίο είναι εξασφαλισμένο με υποθήκη επί του ρηθέντος ακινήτου ανερχόταν στις 09/01/2015 στο ποσό των €47805,23». Η μαρτυρία της Καθ' ης η αίτηση των §§6 και 7 στοιχειοθετούν το λόγο Α της ένστασής της για τους λόγους που στη συνέχεια εξηγώ. Ο Αιτητής στη δική του ένορκη δήλωση δεν κάνει την παραμικρή αναφορά στην ύπαρξη υποθήκης. Αντεξετάζοντας μέσω του ευπαίδευτου συνηγόρου του την Καθ' ης η αίτηση περιορίστηκε στο γεγονός ότι το ίδιο το διάταγμα δεν αναφέρει οτιδήποτε για την υποθήκη. Το τεκμήριο 1 που επισυνάπτει στην §6 η Καθ' ης η αίτηση το άφησε ανέπαφο. Το περιεχόμενό του παρέμεινε αναντίλεκτη μαρτυρία ενώπιον μου. Πρόκειται για δέσμη εγγράφων από 9 σελίδες. Η πρώτη σελίδα, πιστοποιητικό του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ, αναφέρει: «Πιστοποιούμε ότι ο Οργανισμός μας έχει παραχωρήσει στον κ. Ιωάννου Γιαννάκη Μιχαήλ με Α.Δ.Τ 659756, δάνειο με εξασφάλιση υποθήκη σε Ακίνητη Περιουσία στις 05/04/2000 με αριθμό λογαριασμού δανείου 7332747-6 εκ €19819,78... Ο πιο πάνω λογαριασμός παρουσιάζει σήμερα υπόλοιπο €47805,23... Το δάνειο έχει παραχωρηθεί για ανέγερση οικίας και είναι πληρωτέο με μηνιαίες δόσεις εκ €256,29 η κάθε μία». Οι σελίδες 6 και 7 του τεκμηρίου 1 είναι πιστοποιητικά ακίνητης ιδιοκτησίας του ακινήτου στην οδό Ζωοδόχου Πηγής και ταυτίζεται με το ακίνητο στο οποίο αφορά το διάταγμα της 9ης Ιουλίου. Προκύπτει από αυτά πως οι διάδικοι είναι εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτες του ακινήτου και ότι το συμφέρον του καθενός είναι ¼ μερίδιο. Οι διάδικοι από κοινού συμφώνησαν και υποθήκευσαν το μερίδιο τους στη Σ.Π.Ε ΠΟΛΕΜΙΔΙΩΝ στις 05.04.2000 για την καλύτερη εξασφάλιση της πληρωμής του ποσού του δανείου, τόκου και εξόδων. Ήταν δε ρητή δέσμευση καθενός από τους διαδίκους στον ενυπόθηκο δανειστή: «Νοείται ότι δεν δικαιούμαι να μεταβιβάσω καθ' οιονδήποτε τρόπο το ενυπόθηκο κτήμα μου». Ας σημειωθεί ότι στη σελίδα 2 του τεκμηρίου 1 αναγράφεται ο ίδιος αριθμός λογαριασμού μ' αυτόν στον οποίο παραπέμπει το πιστοποιητικό της σελίδας
- Αν και δεν εξηγήθηκε φαίνεται πως το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού αποτελεί διάδοχη κατάσταση της ΣΠΕ ΠΟΛΕΜΙΔΙΩΝ, εφόσο ως καταγράφει στην §6 η Καθ' ης η αίτηση: «Τα εν λόγω έγγραφα τα έλαβα από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού». Η απουσία αναφοράς στο διάταγμα της 9ης Ιουλίου στην υποθήκη ενδυναμώνει παρά αποδυναμώνει τη μαρτυρία της Καθ' ης η αίτηση στην §6 της ένορκης δήλωσής της. Το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού ρύθμισε τη μεταξύ των διαδίκων διαφορά αδιαφορώντας για τη μεταξύ αυτών και του ενυπόθηκου δανειστή συμβατική σχέση. Άλλωστε σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να διαταραχθεί η συμβατική σχέση των διαδίκων με τρίτο πρόσωπο μη διάδικο. Υποθηκεύοντας, οι διάδικοι, τα μερίδια τους συνυπέγραφαν ως συνοφειλέτες του δανείου. Η υποχρέωσή τους για συνεισφορά (contribution) στην αποπληρωμή του ήταν πρόωρο να εξετασθεί τότε και εν πάση περιπτώσει δεν θα εξεταζόταν ποτέ από το Οικογενειακό Δικαστήριο. Απασχόλησε τον Αιτητή η απουσία του χρόνου υλοποίησης του διατάγματος της 9ης Ιουλίου. Επενόησε, νομικά εσφαλμένα έστω, να προσδιορίσει αυτόν με επιστολή του δικηγόρου του (τεκμήριο Γ). Για την υποθήκη δεν έκανε την παραμικρή σκέψη. Ξέχασε φαίνεται πως τόσο ο ίδιος όσο και η Καθ' ης η αίτηση δεσμεύτηκαν έναντι του ενυπόθηκου δανειστή να μην μεταβιβάσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο το μερίδιό τους. Φρόντισε να πάρει βεβαίωση από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού για την παρουσία του εκεί στις 05.03.2013 και πως «παρουσίασε ... έγραφα για σκοπούς μεταβίβασης του κτήματος .. από την δικαιοπάροχο Ανδρούλα Λουκά η οποία όμως δεν παρουσιάστηκε», (Τεκμήριο Ε). Δεν αναφέρει, ωστόσο, η βεβαίωση εάν στα έγγραφα υπήρχε και η συναίνεση του ενυπόθηκου δανειστή ή καταπόσο το Κτηματολόγιο θα διενεργούσε τη μεταβίβαση αδιαφορώντας για την υποθήκη. Στην υπόθεση Poliakova παρατίθεται απόσπασμα από το σύγγραμμά των Borrie and Lowe's "Law of Contempt" σ. 401 σύμφωνα με το οποίο, «. όταν εγείρεται θέμα παρακοής σε θετική διαταγή τότε: «..It is the duty of the defendants to find out the proper means of obeying the order and although it may be a defence to show that compliance with the order was impossible, the burden of proving such impossibility is upon the defendants». [Bλ. Απόφαση σ.367]. Η Καθ' ης η αίτηση αντιμετώπιζε μια θετική διαταγή του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Πρόβαλε, μεταξύ άλλων, ως υπεράσπιση πως η υλοποίηση του διατάγματος ήταν αδύνατη. Με όσα καταγράφει στην §6 της ένορκης δήλωσης της, με το τεκμήριο 1 που επισυνάπτει και τη σταθερή της θέση κατά την αντεξέταση πως «είναι χρεωμένο το σπίτι», απέσεισε ικανοποιητικά το βάρος που υπείχε. Ακολουθεί πως στην υπό εξέταση αίτηση δεν ικανοποιούνται οι δικονομικές προϋποθέσεις για πειθαναγκασμό της Καθ' ης αίτηση να εφαρμόσει το διάταγμα της 9ης Ιουλίου. Αν προχώρησα και στην εξέταση του λόγου Α της ένστασης το έπραξα για να υποδείξω πως η συμμόρφωση της θα ήταν αδύνατη ακόμα και αν με διάβημα του Αιτητή προσδιοριζόταν από το Δικαστήριο ο χρόνος υλοποίησης του διατάγματος. Η συναίνεση του ενυπόθηκου δανειστή θα είναι πάντα αναγκαία, ενόσω εκκρεμεί η αποπληρωμή του δανείου. Ενόψει όλων των ανωτέρω η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα, τα οποία καθορίζω στη βάση της Δ.59, θ.11 στο ποσό των €1000 πλέον Φ.Π.Α. υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.)......... Σ. Κ. Καρατσή, Π. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family Court/ Final Judgement Aναφορά: Αστική Καταφρόνηση διατάγματος Δικαστηρίου [1] Στο κείμενο καταγράφεται «επεδόθην» που είναι το πρώτο πρόσωπο ενικού αριθμού. Αφαιρέθηκε, ώστε το ρήμα να τεθεί στο τρίτο πρόσωπο και να συνάδει με το υπόλοιπο περιεχόμενο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο