Έμιλη Γιολίτη ν. Μιχάλη Τίμινη, Αρ. Αίτησης: 106 / 2016, 11/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2016:35 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Ρ. Προκοπίου, Δ. Αρ. Αίτησης: 106 / 2016 Μεταξύ: Έμιλη Γιολίτη Αιτήτρια και Μιχάλη Τίμινη Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 13/5/2016 Ημερομηνία: 11 Οκτωβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: ΝΙΚΟΣ ΧΡ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ & ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ (για ν' ακούσει απόφαση: κ. Ν. Χριστοφίνης) Για τον Καθ' ου η Αίτηση: ΑΝΤΡΕΑΣ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση: κ. Μ. Δημοσθένους) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναρκτήριας αίτησης, η Αιτήτρια κατεχώρησε στις 13/5/16 μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος που να διατάσσει τον Καθ' ου η Αίτηση όπως πληρώνει στην Αιτήτρια το ποσό των €2.500.- το μήνα, ως συνεισφορά στη διατροφή και εν γένει φροντίδα του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων Ιόλης Τίμινη. Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της ως άνω μονομερούς αίτησης, εξέδωσε στις 17/5/16 προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €600 μηνιαίως, ως συνεισφορά του στη διατροφή της ως άνω ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων. Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες επίδοσης του ως άνω διατάγματος και της μονομερούς αίτησης, στις 7/6/16 η Αιτήτρια έλαβε, κατόπιν αιτήσεως, διάταγμα υποκατάστατης επίδοσής τους. Η μονομερής αίτηση και το διάταγμα ημερομηνίας 17/5/16 επιδόθηκαν στον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος στις 28/6/16 κατεχώρησε ένσταση συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση, προβάλλοντας έντεκα λόγους για ακύρωση του διατάγματος. Ο Καθ' ου η Αίτηση εδράζει την ένστασή του σε ισχυριζόμενη απουσία του «κατεπείγοντος» και των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, σε παράλειψη της Αιτήτριας να αναφερθεί σε ουσιώδη γεγονότα και σε παρουσίαση από μέρους της υπερβολικών κονδυλιών που δεν είναι απαραίτητα για την επιβίωση και ανάπτυξη του ανηλίκου τέκνου τους. Από τις ένορκες δηλώσεις που αμφότεροι οι διάδικοι κατεχώρησαν, προκύπτουν ως κοινό έδαφος τα εξής: Οι διάδικοι κατέστησαν ανδρόγυνο μετά την τέλεση θρησκευτικού γάμου στις 21/2/
- Στις 23/7/09 απέκτησαν την ανήλικη Ιόλη Τίμινη («η ανήλικη»). Μετά την τέλεση του γάμου τους, οι διάδικοι εγκαταστάθηκαν στη Λεμεσό μέχρι και τον Απρίλιο του 2010, οπόταν και επήλθε διάσταση στη σχέση τους. Έκτοτε, η Αιτήτρια και η ανήλικη διαμένουν σε οικία στη Λεμεσό, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει σε οικία στη Λευκωσία. Ο γάμος των διαδίκων λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 16/12/
- Από το περιεχόμενο της αίτησης, της ένστασης και των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν, προκύπτει ότι η διαφωνία των διαδίκων έγκειται ουσιαστικά στο ύψος των πραγματικών αναγκών της ανήλικης, των απολαβών και των εξόδων του Καθ' ου η Αίτηση καθώς και τη συμβολή του τελευταίου στα έξοδα της ανήλικης. Αποτελεί ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι τα μηνιαία έξοδα της ανήλικης ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €3.770 μηνιαίως, τα οποία αναλυτικά έχουν ως εξής: μαθήματα/ ιδιαίτερα €480 (ήτοι Musical Theatre €70, Ballet €60, Art €70, Piano €60, Russian €80, Ice-Skating €80, Bricks for Kids €70), σχολικά δίδακτρα €500, διατροφή €700, ένδυση/υπόδηση €300, σχολική ένδυση €20, μαθητική ύλη/χαρτικά €50, διακοπές/ψυχαγωγία €300, τηλέφωνο €50, παιδίατρος €100, φάρμακα €100, απογευματινή δασκάλα €450, ιατροφαρμακευτική ασφάλεια €120, δώρα σε παιδικά γενέθλια €200, οικιακή βοηθός €
- Πέραν από τα ανωτέρω, σύμφωνα με την Αιτήτρια, η ίδια καλύπτει και προσωπικά έξοδα της ανήλικης ήτοι τηλέφωνο/ηλεκτρικό/νερό €200, μεταφορικά/βενζίνη €100 και κοινωνικές υποχρεώσεις €1.000.-. Ο Καθ' ου η Αίτηση από την άλλη, ισχυρίζεται ότι τα πιο πάνω ποσά είναι υπερβολικά και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Συγκεκριμένα, σε σχέση με τα ιδιαίτερα μαθήματα της ανήλικης, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι αυτά δεν πραγματοποιούνται σε μηνιαία βάση. Περαιτέρω, αναφορικά με το σχολείο στο οποίο φοιτά η ανήλικη, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι η επιλογή του απετέλεσε μονομερή απόφαση της Αιτήτριας ενώ ο ίδιος ουδέποτε συγκατατέθηκε προς τούτο, εξ' ου και η τελευταία υποσχέθηκε ότι θα αναλάμβανε αποκλειστικά τα έξοδα που θα προέκυπταν από την απόφασή της αυτή. Τα έξοδα απογευματινής δασκάλας και οικιακής βοηθού χαρακτηρίζονται από τον Καθ' ου η Αίτηση ως «παντελώς αχρείαστα». Ιδιαίτερη μνεία γίνεται από τον Καθ' ου η Αίτηση στην αναφορά της Αιτήτριας σε κοινωνικές υποχρεώσεις, κονδύλι που απορρίπτει ο ίδιος, ενώ διευκρινίζει ότι η ανήλικη δεν έχει οποιαδήποτε κοινωνική υποχρέωση πέραν του εκάστοτε δώρου γενεθλίων που θα χρειαστεί και που τις πλείστες φορές το καλύπτει ο ίδιος. Ασάφεια προκύπτει, σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση, σε σχέση με το έξοδο του τηλεφώνου, αναφορά στο οποίο γίνεται δυο φορές στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, αλλά και το κονδύλι ύψους €300 μηνιαίως ως έξοδα διακοπών της ανήλικης. Αναφορικά με τις απολαβές του Καθ' ου η Αίτηση, η Αιτήτρια αναφέρει ότι αυτές ανέρχονται πέραν του ποσού των €10.000 μηνιαίως, καθ' ότι πρόκειται για επιχειρηματία, ιδιοκτήτη καταστημάτων ειδών ένδυσης. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση λαμβάνει μέρισμα από την οικογενειακή επιχείρηση TIMINIS και ακινήτου που ενοικιάζεται, αποφέροντάς του πολλά κέρδη. Περαιτέρω, αποτελεί ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ένας εκ των ιδιοκτητών του ξενοδοχείου KOURIUM PALACE HOTEL στη Λεμεσό. Ο Καθ' ου η Αίτηση όμως, αν και παραδέχεται ότι είναι ιδιοκτήτης εταιρείας πώλησης ειδών ένδυσης, εντούτοις αναφέρει ότι το μηνιαίο εισόδημά του ανέρχεται στο ποσό των €1.800 μηνιαίως και διευκρινίζει ότι η εν λόγω επιχείρηση δεν αφήνει κέρδη. Περαιτέρω, απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για συμμετοχή του στις ως άνω οικογενειακές επιχειρήσεις, γεγονός που σύμφωνα με τον ίδιο ήταν εις γνώση της τελευταίας, αλλά ψευδώς το αναφέρει. Αποτελεί ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση ότι εναντίον της εταιρείας του και του ιδίου, υπό την ιδιότητά του ως διευθυντή, κατεχωρήθηκε ποινική υπόθεση για οφειλές προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. ύψους €245.
- Παράλληλα, αναφέρει ότι εγγυήθηκε δάνεια του αποβιώσαντος πατέρα του ύψους €7.000.000, τα οποία αδυνατεί να αποπληρώσει, με αποτέλεσμα να κινηθούν νομικές διαδικασίες εναντίον του. Αναφορικά με τα προσωπικά έξοδα του Καθ' ου η Αίτηση, αναφέρει ότι αυτά ανέρχονται στο ποσό των €1.600 - €1.700 μηνιαίως. Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι απαιτούνται €300 μηνιαίως για τα έξοδα της ανήλικης κατά τον χρόνο που είναι μαζί του, €200 για καύσιμα, €400 για τα έξοδα συντήρησης της οικίας που διαμένει, περιλαμβανομένων των ασφαλειών, λογαριασμών κοινής ωφελείας και τηλεφώνου, €200 έξοδα διατροφής του ιδίου και €500 για προσωπικά δάνεια. Σε σχέση με τις απολαβές της Αιτήτριας, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι το μηνιαίο εισόδημά της ανέρχεται στο ποσό των €60.000 μηνιαίως, ως συνέταιρος σε διεθνή δικηγορικό οίκο. Επιπλέον, αποτελεί ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση ότι η Αιτήτρια λαμβάνει €12.500 μηνιαίως από καταστήματα ρούχων που διατηρεί, μηνιαίο εισόδημα από αλυσίδα εστιατορίων που διατηρεί στην Κίνα, εισόδημα από μάρκα ρούχων δικής της δημιουργίας, και ποσό ύψους €6.000 από ενοίκια που λαμβάνει από ακίνητη ιδιοκτησία της. Τέλος, ο Καθ' ου η Αίτηση απαριθμεί κινητή και ακίνητη περιουσία της Αιτήτριας στην Κύπρο και στο εξωτερικό με αναφορά στο κόστος αγοράς και την αξία της. Αποτελεί ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, αν και έχει την οικονομική δυνατότητα να συνεισφέρει στις μηνιαίες ανάγκες την ανήλικης, εντούτοις αρνείται και παραλείπει να συμβάλει στα χρηματικά έξοδα της, παρά τις εκκλήσεις της προς τούτο. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με την Αιτήτρια, καθιστά την ίδια εξ' ολοκλήρου υπεύθυνη για την καταβολή τους. Ο Καθ' ου η Αίτηση, από την άλλη, απορρίπτει τους εν λόγω ισχυρισμούς της Αιτήτριας για μη συμβολή του στα έξοδα της ανήλικης, λέγοντας ότι συμβάλλει σε αυτά, αφού ο ίδιος καλύπτει μεγάλο μέρος των αναγκών ένδυσης και υπόδησής της, δώρων γενεθλίων και δικών της παιχνιδιών. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι από το έτος 2012, μετά από συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας του με την ανήλικη κάθε επόμενο Σαββατοκύριακο από την Παρασκευή το απόγευμα μέχρι το πρωί της Δευτέρας, ενώ τις πλείστες των ημερών των Χριστουγέννων και του Πάσχα αλλά και για περίοδο ενός μήνα, εναλλάξ Ιούλιο - Αύγουστο, η ανήλικη διαμένει μαζί του. Σημειώνεται δε ότι στο σημείο της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση που απαριθμούνται τα μηνιαία του έξοδα, αναφέρει ότι απαιτείται ποσό €300 μηνιαίως για τα έξοδα διατροφής, ψυχαγωγίας, εκδρομές, ταξίδια, αγορά ενδυμάτων, παιχνιδιών και δώρων γενεθλίων, για τη διάρκεια της διαμονής της ανήλικης μαζί του. Η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε με την κατάθεση γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Δεν κρίνεται σκόπιμη η αυτούσια παράθεση στο κείμενο της παρούσας απόφασης της πλήρους επιχειρηματολογίας εκατέρωθεν, αλλά αναφορά σε αυτή γίνεται πιο κάτω όπου τούτο είναι αναγκαίο. Έχοντας παραθέσει το πλαίσιο των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση, προχωρώ να εξετάσω την ουσία της. Αποτελεί λόγο ένστασης από μέρους του Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν πληρείται η προϋπόθεση του άρθρου 9 του Κεφ.6 σε σχέση με το στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση του επιδίκου διατάγματος. Συγκεκριμένα, οι συνήγοροι του Καθ' ου η Αίτηση με την αγόρευσή τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο στον χρόνο που παρήλθε από την διάσταση στη σχέση των διαδίκων μέχρι την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, γεγονός που, κατά την άποψή τους, αναιρεί τον παράγοντα του κατεπείγοντος. Προς υποστήριξη της θέσης τους αυτής, οι συνήγοροι του Καθ' ου η Αίτηση ανεφέρθηκαν στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward, Εφέσεις Αρ. 3/2011 και 4/2011,15/01/
- Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την πιο πάνω θέση των συνηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση. Η παρούσα υπόθεση και η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή ανηλίκου τέκνου, αποτελεί ζήτημα που χρίζει άμεσης ρύθμισης και δεν μπορεί να σχετίζεται με τον χρόνο που παρήλθε από τη διάσταση των διαδίκων ή να συγκριθεί με διαδικασία έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος σε υπόθεση ρύθμισης περιουσιακών σχέσεων συζύγων. Κρίνεται συνεπώς ότι ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης δεν επιτυγχάνει. Στη συνέχεια, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντων διαταγμάτων. Οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ως απαριθμούνται από τον Νομοθέτη στο άρθρο 32
(1)του Νόμου 14/60, είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία και το κατά πόσον θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις (βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others [1982] 1 A.A.Δ. 557 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ'' Βασίλη [1989] 1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω), ερμηνεύοντας τις ως άνω προϋποθέσεις, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι «η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν προϋποθέτει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάσει τα δικόγραφα». Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, ο αιτών διάδικος πρέπει να αποδείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας. Ουσιαστικά αυτό που πρέπει να αποδειχθεί δηλαδή είναι η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τέλος, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η τρίτη αυτή προϋπόθεση σχετίζεται, ως έχει νομολογηθεί, με την επάρκεια αποζημιώσεων στη βάση των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Με την υπό εξέταση αίτηση, η Αιτήτρια ουσιαστικά επιζητεί τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων. Μια από τις βασικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της διατροφής τέκνου καθορίζεται στο εδάφιο
(1)του άρθρου 33 του Ν.216/90, το οποίο αναφέρει ότι «οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Περαιτέρω, το άρθρο 37 του ιδίου Νόμου ορίζει ότι «η διατροφή:
(1)προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου
(2)περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευσή του». Σε υποθέσεις διατροφής το Δικαστήριο πρέπει να εξετάζει το εύλογο των κονδυλιών που απαιτούνται για τη διατροφή και συντήρηση του δικαιούχου (Μαρκουλλίδης ν. Μαρκουλλίδη [1998] 1 Α.Α.Δ. 1386). Όταν το μέτρο δεν μπορεί να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς, η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που διαδραματίζουν ρόλο στον εντοπισμό των πραγματικών αναγκών (Παναγιώτου ν. Σφικτού [2001] 1 Α.Α.Δ. 625). Η διατροφή ανηλίκου τέκνου είναι αδιαμφισβήτητα ένα θέμα ιδιαίτερα σοβαρό, εξ' ου και η ρύθμισή του εναποτέθηκε από το Νομοθέτη στο Δικαστήριο (βλ. άρθρο 36 του Ν.216/90). Στην προκειμένη περίπτωση, από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και από τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων, συνιστά κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι αμφότεροι αναγνωρίζουν την νομική υποχρέωση που έχουν αντίστοιχα για συνεισφορά στη διατροφή του ανηλίκου τέκνου τους. Εκεί όπου οι διάδικοι διαφωνούν και το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει με την εναρκτήρια αίτηση είναι το ύψος της συνεισφοράς του καθενός από αυτούς. Κρίνω επομένως ότι η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν.14/60 πληρούνται. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, θεωρώ ότι η ιδιάζουσα φύση της παρούσας υπόθεσης διαφέρει από τις υποθέσεις στις οποίες αυτό που αναζητείται είναι η επάρκεια αποζημιώσεων κατά την έκδοση απόφασης στα πλαίσια αγωγής. Κατ' αρχήν σημειώνω ότι η παρούσα αίτηση αποσκοπεί στη διασφάλιση της απρόσκοπτης συμβολής των διαδίκων στη διατροφή και τις ανάγκες του ανηλίκου τέκνου τους μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης. Η δε φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας άπτεται της εξακρίβωσης των πραγματικών αναγκών διαβίωσης και συντήρησης του ανηλίκου, γεγονός που τη διαφοροποιεί από τις διαδικασίες που απώτερος σκοπός τους είναι η επιδίκαση αποζημιώσεων. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε στην απόφαση M & Ch Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co [1997] 1 A.A.Δ. 1791: «Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.» Στην προκειμένη περίπτωση, ο προσδιορισμός της συνεισφοράς του γονέα στη διατροφή ανηλίκου δε θα μπορούσε να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, εφόσον οι βιοτικές του ανάγκες είναι καθημερινές και τρέχουσες. Πληρείται συνεπώς και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Επισημαίνεται στο στάδιο αυτό ότι κατά την εξέταση αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της ουσίας της υπόθεσης αλλά ούτε και προδικάζει οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με αυτήν. Σχετική είναι η απόφαση THE JONITEXO LTD v. ADIDAS SPORTSCHUFABRIEKEN ADI DASSLER KG [1984] 1 Α.Α.Δ.
- Όταν επιζητείται η έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση, ο αιτών διάδικος έχει υποχρέωση αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Παράλειψη του αιτητή να κάνει αναφορά σε τέτοια ουσιώδη γεγονότα ενδεχομένως να καθιστά την απόφαση του Δικαστηρίου ακροσφαλή (βλ. Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α. [1995] 1 Α.Α.Δ 248, Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α. [1996] 1 Α.Α.Δ. 597, Resola (Cyprus) Ltdv. Χρίστου [1998] 1 Α.Α.Δ. 598). Ο κυριότερος λόγος ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση, ως έχει προωθηθεί από την γραπτή αγόρευση των συνηγόρων του, εδράζεται ουσιαστικά σε ισχυριζόμενη απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα, την θέση αυτή βασίζει στην κατ' ισχυρισμό παράλειψη της Αιτήτριας να αναφερθεί στην εισοδηματική της δυνατότητα, τη συμβολή του Καθ' ου η Αίτηση στα έξοδα της ανήλικης και την επικοινωνία του με την τελευταία. Υπενθυμίζεται στο στάδιο αυτό ότι, αν και με τη μονομερή αίτηση η Αιτήτρια επιζητούσε τον καθορισμό της προσωρινής συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό €2.500.- μηνιαίως, εντούτοις το Δικαστήριο έκρινε ως ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις και με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του κατ' εκείνο το στάδιο, όπως η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση περιοριστεί, προσωρινά, στο ποσό των €600.-. Έχω διεξέλθει των σχετικών παραγράφων της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση αναφορικά με το τι είναι που αυτός ισχυρίζεται ότι απεκρύβη. Αν και αποτελεί γεγονός ότι τα ως άνω ζητήματα δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με την αίτηση και την ένορκη δήλωσή της Αιτήτριας, εντούτοις το ερώτημα που χρίζει απάντησης είναι κατά πόσον, σε περίπτωση που αυτά τίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου κατ' εκείνο το στάδιο, θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά αντίθετο τρόπο, τόσο ως προς απόδοση της θεραπείας μονομερώς, όσο και ως προς το ύψος του επιδικασθέντος ποσού. (βλ. COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING AG κ.α. ν. ADEONA HOLDINGS LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, 27/2/2015.) Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η απάντηση στο εν λόγω ερώτημα είναι αρνητική. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, όπως τα έχω παραθέσει ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένων ακόμη και των όσων ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει, δεν θεωρώ ότι καταδεικνύεται οποιοσδήποτε λόγος διαφοροποίησης της προηγούμενης κατάληξής μου, τόσο ως προς την επιτυχία της παρούσας αίτησης,, όσο και ως προς το ποσό που θα πρέπει να διαταχθεί να καταβάλει ο Καθ' ου η Αίτηση ως διατροφή για την ανήλικη μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της εναρκτήριας αίτησης. Συνεπώς και αυτή η πτυχή της ένστασης απορρίπτεται. Όσον αφορά το εύλογο των κονδυλιών που αναφέρει η Αιτήτρια ως απαιτούμενα για την ικανοποίηση των αναγκών της ανήλικης, αυτό αποτελεί ζήτημα που άπτεται της ουσίας της διαφοράς και πρέπει να αξιολογηθεί στο κατάλληλο στάδιο, αφού προηγουμένως τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο της μαρτυρίας. Αυτό που οφείλει το Δικαστήριο να διαφυλάξει με την παρούσα διαδικασία είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης, εξασφαλίζοντας την ευημερία της ανήλικης μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης, κάτι το οποίο κρίνεται πως επιτυγχάνεται υπό τις περιστάσεις με την έκδοση και οριστικοποίηση του αιτούμενου διατάγματος, στον περιορισμένο βαθμό που αυτό έχει εκδοθεί. Στη βάση όλων των ανωτέρω και έχοντας υπόψη τη σχετική νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, κρίνω ότι το επιδικασθέν ποσό των €600 μηνιαίως, ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, είναι ποσό εύλογα αναγκαίο για την εξασφάλιση της ευημερίας της μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης. Ενόψει όλων των ανωτέρω, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 17/5/16, με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €600 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Ιόλης, καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα της αίτησης, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, θα είναι όμως καταβλητέα στο τέλος της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ) ................ Ρ. Προκοπίου, Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία Διατροφής - Ενδιάμεση Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής ανηλίκου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο