ΑΝΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ν. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Αίτη

ΑΝΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ν. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Αίτησης: 34 / 2016, 6/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2016:42 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Χρήσης Οικογενειακής Στέγης Ενώπιον: Ρ. Προκοπίου, Δ. Αρ. Αίτησης: 34 / 2016 Μεταξύ: ΑΝΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ Αιτήτριας και ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑΟΥ Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 5/8/2016 Ημερομηνία: 6 Δεκεμβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Ν. Νεοφύτου (για ν' ακούσει απόφαση: κ. Ν. Νεοφύτου) Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Π. Κλεοβούλου (για ν' ακούσει απόφαση: κα. Ε. Χ''Νεοφύτου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελεί η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 5/8/2016, με την οποία η Αιτήτρια επιζητεί την έκδοση διατάγματος που να παραχωρεί στην ίδια την αποκλειστική χρήση της κατοικίας που χρησιμοποιείται σαν οικογενειακή στέγη από τους διαδίκους καθώς και να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται και να χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο την ανωτέρω οικία ή τους υπόλοιπους χώρους που βρίσκονται στο ισόγειο της και τους οποίους η Αιτήτρια χρησιμοποιεί για τη λειτουργία ιδιωτικού φροντιστηρίου. Στη βάση των δεδομένων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίθηκε όπως η αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά και δόθηκαν προς τούτο σχετικές οδηγίες. Μετά την επίδοση της αίτησης στον Καθ' ου η Αίτηση, ο τελευταίος εμφανίστηκε στη διαδικασία καταχωρώντας ένσταση με υποστηρικτική ένορκη δήλωση, με την οποία προβάλλει είκοσι δύο λόγους για απόρριψή της αίτησης. Από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι αυτοί κατέστησαν ανδρόγυνο μετά από γάμο που τέλεσαν στη Λεμεσό στις 5/7/1998. Από το γάμο τους απέκτησαν τρία παιδιά, την Μαρία-Αναστασία στις 15/12/2004, την Αριάδνη στις 14/10/2007 και τον Άρη-Ραφαήλ στις 13/11/2011 (στο εξής καλούμενα «τα ανήλικα»). Τη συζυγική στέγη συνιστά κατοικία που ευρίσκεται στην οδό 49ος δρόμος αρ.55, στα Κάτω Πολεμίδια. Αν και οι διάδικοι τα τελευταία χρόνια ευρίσκονται σε διάσταση, εντούτοις μέχρι σήμερα ο γάμος τους δεν έχει λυθεί και αυτοί εξακολουθούν να διαμένουν στην ως άνω οικία με τα ανήλικα, σε χωριστά όμως υπνοδωμάτια. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι η συζυγική οικία αποτελεί ιδιοκτησία της. Η ίδια δηλώνει πως η διάσταση στη σχέση των διαδίκων επήλθε το Φεβρουάριο του 2012 και αιτία για την εξέλιξη αυτή απετέλεσε η συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν εριστικός, νευρίαζε με το παραμικρό, φώναζε, την ύβριζε και τη μείωνε σαν άνθρωπο και σύζυγο. Επεδείκνυε επιθετική συμπεριφορά απέναντί της, έσπαζε αντικείμενα στο σπίτι και την απειλούσε να μην προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία. Είναι η θέση της ότι όλα αυτά γίνονταν στην παρουσία των ανηλίκων. Σε υποδείξεις της ίδιας ότι θα έπρεπε να προβούν σε λύση του γάμου τους, ο Καθ' ου η Αίτηση θύμωνε, γινόταν βίαιος και την απειλούσε. Ένα τέτοιο περιστατικό, κατά το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση επέδειξε βίαιη και απάνθρωπη συμπεριφορά απέναντί της, σύμφωνα με την ίδια, διαδραματίστηκε στις 26/6/16, ενώ τα ανήλικα ευρίσκονταν στο δωμάτιό τους. Κατά το συγκεκριμένο περιστατικό, μετά από δήλωσή της Αιτήτριας ότι θα προέβαινε σε καταγγελία στην Αστυνομία, ο Καθ' ου η Αίτηση την απείλησε ότι «αν το έπραττε θα έβαζε την στρατιά που έχει πίσω του να την καθαρίσουν». Η Αιτήτρια δηλώνει ότι εξαιτίας της ανωτέρω συμπεριφοράς του Καθ' ου η Αίτηση έχει τρομοκρατηθεί και φοβάται για τη σωματική της ακεραιότητα και τη ψυχική υγεία της ιδίας και των ανηλίκων. Επιπλέον, η Αιτήτρια αναφέρει ότι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησής της, ο Καθ' ου η Αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα εγκατασταθεί αλλού, καθότι από την εργασία του, όντας καθηγητής αγγλικής φιλολογίας σε ιδιωτικά φροντιστήρια και στα κρατικά επιμορφωτικά ινστιτούτα, λαμβάνει κατά μέσο όρο πέραν του ποσού των €1.400 μηνιαίως, ενώ παράλληλα λαμβάνει ως ενοίκιο το ποσό των €200 μηνιαίως από ακίνητη ιδιοκτησία που έχει στη Θεσσαλονίκη. Αντίθετα, ισχυρίζεται πως είναι αδύνατο για την ίδια να απομακρυνθεί από το συζυγικό οίκο μαζί με τα τρία ανήλικα, αφού δεν έχει άλλο μέρος να διαμένει και χρησιμοποιεί το ισόγειο της εν λόγω οικίας ως φροντιστήριο αποκλειστικά. Η Αιτήτρια διευκρινίζει επίσης ότι διεκδικεί την παραχώρηση σε αυτήν της χρήσης ολόκληρου του επίδικου ακινήτου, καθότι η παραχώρηση τμήματός του δε θα μπορούσε να εξυπηρετήσει την ίδια και τα ανήλικα αφού δεν μπορεί να διαχωριστεί καθότι έχει μόνο μία κουζίνα και ένα αποχωρητήριο. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η φυσική παρουσία του Καθ' ου η Αίτηση στον ίδιο χώρο εγκυμονεί κινδύνους για τη σωματική της ακεραιότητα. Τέλος, η Αιτήτρια αναφέρει ότι είναι προς το συμφέρον των ανηλίκων και της ιδίας, αλλά και για λόγους επιείκειας, να παραχωρηθεί σε αυτήν η αποκλειστική χρήση της συζυγικής οικίας. Ο Καθ' ου η Αίτηση, από την άλλη, προβάλλει εκ διαμέτρου αντίθετη θέση σε σχέση με όλους σχεδόν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Ο ίδιος αναφέρει πως είναι από τη Θεσσαλονίκη αλλά κατοικεί στη Λεμεσό. Απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι η συζυγική κατοικία είναι ιδιοκτησία της και δηλώνει ότι ανεγέρθηκε με κοινή συνεισφορά σε οικόπεδο που ανήκει στην Αιτήτρια. Επίσης, εξηγεί ότι στο ισόγειο της επίδικης κατοικίας οι διάδικοι κατασκεύασαν δυο αίθουσες, όπου στέγασαν φροντιστήρια στα οποία αμφότεροι, ο καθένας σε δική του αίθουσα, διδάσκουν αγγλικά. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση, ο συντελεστής δόμησης της οικίας επιτρέπει την ανέγερση ακόμη μίας οικίας που θα μπορέσει να στεγάσει οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Σχετικά με τους λόγους που οδήγησαν στη διάσταση, ο Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και αναφέρει ότι η τελευταία αποξενώθηκε από τον ίδιο μετά από παρεμβολές των οικείων της. Επίσης, αρνείται τη ύπαρξη εντάσεων και καυγάδων μεταξύ τους καθώς και την εκδήλωση από μέρους του λεκτικής ή σωματικής βίαιης συμπεριφοράς εις βάρος της Αιτήτριας ή των ανηλίκων και δηλώνει ότι δεν είναι επιθετικός, ερειστικός ή βίαιος. Αντίθετα, χαρακτηρίζει τη σχέση του με τα ανήλικα «κάτι παραπάνω από άριστη και αρμονική» και αναφέρει ότι τυχόν απομάκρυνσή του από το συζυγικό οίκο θα ήταν άδικη τόσο για τον ίδιο όσο και για τα ανήλικα και θα διαταράξει τη ψυχική ισορροπία τους. Αν και ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι με την Αιτήτρια είναι σε διάσταση εδώ και κάποια χρόνια, εντούτοις αποτελεί ισχυρισμό του ότι έμαθαν να βιώνουν αυτή τη σχέση διάστασης χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο Καθ' ου η Αίτηση χαρακτηρίζει το περιστατικό της 26/6/16 ως «φανταστικό σενάριο». Συγκεκριμένα αναφέρει ότι το βράδυ της 25/6/16, ενώ η Αιτήτρια βρισκόταν σε νυκτερινή έξοδο και ο ίδιος πρόσεχε στον συζυγικό οίκο τα ανήλικα, η θυγατέρα των διαδίκων Αριάδνη ζητούσε επίμονα να μιλήσει στην Αιτήτρια προτού κοιμηθεί. Τότε ο ίδιος, αφού κάλεσε την Αιτήτρια στο κινητό της χωρίς ανταπόκριση από μέρους της, τηλεφώνησε στις αδερφές της. Το επόμενο πρωί η Αιτήτρια του έκανε παρατήρηση για τις επιτακτικές κλήσεις του το προηγούμενο βράδυ και τα τηλεφωνήματα στις αδερφές της. Αποτελεί ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση ότι εξήγησε ήρεμα στην Αιτήτρια πως ανησύχησε που δεν ανταποκρινόταν στις κλήσεις του και ότι η Αριάδνη έκλαιγε και ήθελε να της μιλήσει προτού κοιμηθεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση και εξηγεί πως αυτή έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, κατέθεσε ως τεκμήριο αναλυτική κατάσταση του τραπεζικού λογαριασμού του. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι κατά την περσινή σχολική χρονιά το εισόδημά του από το ιδιωτικό φροντιστήριο των διαδίκων ήταν €440 για 9 μήνες. Σε σχέση με την εργασία του στα κρατικά ινστιτούτα επιμόρφωσης αναφέρει ότι εργάζεται ως ωρομίσθιος, αυτοτελώς εργαζόμενος, με καθαρό εισόδημα €760 μηνιαίως, ενώ επωμίζεται ο ίδιος τα τέλη κοινωνικών ασφαλίσεων (€180 μηνιαίως) και οδοιπορικών (€160 μηνιαίως). Η εν λόγω εργασία αρχίζει, σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση, τέλη Σεπτεμβρίου και τερματίζεται την πρώτη εβδομάδα του Μαΐου, εξαιρουμένων των αργιών για τις οποίες δεν αμείβεται. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι εισπράττει ενοίκιο από ακίνητη ιδιοκτησία του στη Θεσσαλονίκη, αναφέρει όμως ότι μετά την αφαίρεση του ΕΝΦΙΑ το ποσό περιορίζεται στα €100 μηνιαίως. Το αναμενόμενο συνολικό εισόδημα του Καθ' ου η Αίτηση, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, θα ανέρχεται κατά μέσο όρο στα €655 μηνιαίως. Έγκριση της αίτησης, σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση, θα προκαλούσε στον ίδιο ανυπέρβλητα προβλήματα λόγω της αδυναμίας του να αντεπεξέλθει οικονομικά. Αντίθετα, είναι εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση όπως απομακρυνθεί η Αιτήτρια από το συζυγικό οίκο, αφού μπορεί να φιλοξενείται από τη μητέρα της, όπου ήδη περνά τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Αναφέρει περαιτέρω ότι η Αιτήτρια δεν χρησιμοποιεί το συζυγικό οίκο στον βαθμό που χρησιμοποιείται από τον ίδιο. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση, υπάρχουν δυο εναλλακτικές λύσεις προς συμφωνία των διαδίκων, είτε με την εγκατάσταση του ενός εκ των δύο στον ισόγειο χώρο, στον οποίο διατηρεί φροντιστήριο η αδερφή της Αιτήτριας, είτε με την ανέγερση δεύτερης οικίας εντός του υπολοίπου οικοπέδου στο οποίο ανεγέρθη ο συζυγικός οίκος. Καταληκτικά, αναφέρει ότι η Αιτήτρια ήδη κοιμάται σε άλλο αυτόνομο υπνοδωμάτιο στο οποίο ευρίσκεται τουαλέτα και μπάνιο, ενώ ο ίδιος μπορεί να εξακολουθήσει να διαμένει στο τρίτο δωμάτιο της οικίας και να εξυπηρετείται από χωριστό μπάνιο και τουαλέτα. Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξήχθη με τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος που απαριθμούνται στο άρθρο 32

(1)του Νόμου 14/60 είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία και το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others [1982] 1 A.A.Δ. 557, ερμηνεύοντας τις πιο πάνω προϋποθέσεις σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν προϋποθέτει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, ο αιτών διάδικος πρέπει να αποδείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας, αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Πρέπει, δηλαδή, να αποδειχθεί η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τέλος, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η νομολογία συσχέτισε την τρίτη αυτή προϋπόθεση με την επάρκεια αποζημιώσεων στη βάση των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Επιπρόσθετα, για την επιτυχή έκβαση αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις (βλ. Odysseos (ανωτέρω) και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ'' Βασίλη [1989] 1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι, κατά την εξέταση αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της ουσίας της υπόθεσης, αλλά ούτε και προδικάζει οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με αυτήν. Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση THE JONITEXO LTD v. ADIDAS SPORTSCHUFABRIEKEN ADI DASSLER KG [1984] 1 Α.Α.Δ. 263. Είναι αναγκαίο όπως οι πιο πάνω προϋποθέσεις εξεταστούν σε συνάρτηση με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας και νομολογίας που αφορούν στην παραχώρηση της αποκλειστικής χρήσης της οικογενειακής στέγης. Το άρθρο 17

(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90), αναφέρει: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις. Αν το δικαίωμα χρήσης της οικογενειακής στέγης πηγάζει από σχέση εργασίας ανάμεσα στον έναν από τους συζύγους και έναν τρίτο, η παραχώρηση της χρήσης της στον άλλο σύζυγο από το Οικογενειακό Δικαστήριο, σύμφωνα με τους όρους της προηγούμενης παραγράφου, μπορεί να γίνει, μόνο εφόσο συναινεί σ' αυτό και ο τρίτος.» Το εν λόγω μέτρο έχει χαρακτηριστεί από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ως «δρακόντειο», σκοπός του οποίου δεν είναι η τιμωρία αλλά η διόρθωση ή ο περιορισμός της παραπέρα επιδείνωσης της οικογενειακής σχέσης, με σοβαρές επιπτώσεις στα μέλη της (βλ. Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη [1997] 1 Α.Α.Δ. 415). Κριτήρια για την επιτυχία τέτοιας αίτησης, σύμφωνα με το άρθρο 17

(1), αποτελούν η ύπαρξη λόγων επιείκειας, οι ειδικές συνθήκες του καθενός από τους συζύγους και το συμφέρον των παιδιών, ενώ είναι αδιάφορο ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου που αποτελεί την οικογενειακή στέγη. Με την υπό εξέταση αίτηση, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει αναφορικά με την παραχώρηση της αποκλειστικής χρήσης της οικογενειακής στέγης των διαδίκων σε έναν εξ αυτών. Όπως ανωτέρω αναφέρεται, αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων πως τα τελευταία χρόνια ευρίσκονται σε διάσταση. Στοιχειοθετείται δηλαδή ο δικαιοδοτικός όρος του αρ.17

(1)του Ν.23/90. 'Εχω διεξέλθει της προσκομισθείσας μαρτυρίας υπό το φως των προαναφερόμενων νομολογιακών αρχών που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, και δη διαταγμάτων της αιτούμενης φύσης. Στην παρούσα περίπτωση, οι ίδιοι οι διάδικοι έχουν δημιουργήσει από κοινού τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με την Αιτήτρια από τις αρχές του 2012, μετά τη διάστασή τους, μια κατάσταση πραγμάτων η οποία τους φέρει να συγκατοικούν κάτω από την ίδια στέγη μαζί με τα παιδιά τους. Παρά ταύτα όμως και καθ' όλο αυτό το χρόνικό διάστημα, η Αιτήτρια, παρά τη συμπεριφορά που ισχυρίζεται ότι επιδικνύει ο Αιτητής, την οποία επεδείκνυε, σύμφωνα με την ίδια, και από πριν τη διάσταση, εξακουλουθεί να διαμένει με τον Καθ' ου η Αίτηση. Παράλληλα, από τα όσα η ίδια έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται ότι ουδέποτε πριν την καταχώρηση της παρούσας επεδίωξε την απομάκρυνση του Καθ' ου η Αίτηση από το συζυγικό οίκο, είτε υποβάλλοντας σχετική καταγγελία στην Αστυνομία, είτε καταχωρώντας αίτηση της παρούσας φύσης. Το αναφέρω αυτό, όχι για να σχολιάσω το αξιόπιστο ή μη των ισχυρισμών της Αιτήτριας ή το δικαίωμα της να ζητά τις θεραπείες που αξιώνει με την εναρκτήρια αίτηση, κάτι που άλλωστε δεν άπτεται της παρούσας διαδικασίας αφού είναι θέμα που θα εξεταστεί κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, αλλά για να επισημάνω την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων που η Αιτήτρια επιδιώκει να αλλάξει με την έκδοση των αιτούμενων «δρακόντειων» προσωρινών διαταγμάτων. Σημειώνω ταυτόχρονα το γεγονός ότι στην εν λόγω κατάσταση πραγμάτων περιλαμβάνονται και τα ανήλικα, τα οποία εξακολουθούν να διαμένουν και με τους δύο διαδίκους στην ίδια κατοικία. Με γνώμονα τα ανωτέρω, τα όσα η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας, και εν τη απουσία οποιωνδήποτε «ισχυρών» στοιχείων που να δικαιολογούν την απόδοση των δραστικών θεραπειών που η Αιτήτρια αξιώνει στο ενδιάμεσο και προσωρινό αυτό στάδιο, ήτοι την απομάκρυνση του Καθ' ου η Αίτηση από τη συζυγική στέγη μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, δεν καταδεικνύεται οποιοσδήποτε λόγος για επέμβαση του Δικαστηρίου με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Υπενθυμίζω ότι είναι κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης που το Δικαστήριο θα κληθεί να αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία όπου, αφού σταθμίσει όλους τους σχετικούς παράγοντες και παραμέτρους, θα καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα για τα δικαιώματα των διαδίκων. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, σημειώνω ότι στην παρούσα περίπτωση, για σκοπούς εξέτασης του κατά πόσο θα ήταν ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν στο παρόν στάδιο τα αιτούμενα διατάγματα, θα πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψη και το γεγονός ότι μέρος του συζυγικού οίκου αποτελεί ουσιαστικά την επαγγελματική στέγη του Καθ' ου η αίτηση. Ο ισχυρισμός αυτός, ο οποίος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τα δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση που αναμφίβολα θα επηρεαστούν από τυχόν επιτυχία της αίτησης, δεν αμφισβητήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο από την Αιτήτρια και παρέμεινε έτσι αναντίλεκτος. Στη βάση όλων των ανωτέρω, κρίνεται ότι η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι οι αιτούμενες θεραπείες είναι δικαιολογημένες και ότι θα πρέπει να επιτύχουν. Συνεπώς, η μονομερής αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, τα έξοδα της μονομερούς αίτησης, ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, θα είναι όμως καταβλητέα μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ) ............ Ρ. Προκοπίου, Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία χρήσης οικογενειακής στέγης - Ενδιάμεση αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.