ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ν. ΕΥΑΓΟΡΑΣ Χ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ, Αρ. Αίτησης: 88 / 2016, 31/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2016:2 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής Ενώπιον: Ρ. Προκοπίου, Δ. Αρ. Αίτησης: 88 / 2016 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ Αιτήτρια και ΕΥΑΓΟΡΑΣ Χ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ Καθ' ου η Αίτηση Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 15/4/2016 Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Κ. Μ. Χατζηπιέρας (για ν' ακούσει απόφαση: κ. A. Κωνσταντίνου) Για τον Καθ' ου η Αίτηση: Έλενα Πιτσιλλίδου (για ν' ακούσει απόφαση: κα. A. Νεοφύτου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αφορά μονομερή αίτηση που κατεχώρησε η Αιτήτρια στις 15/4/2016, ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναρκτήριας αίτησης. Με την υπό κρίση αίτηση, η Αιτήτρια ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος που να διατάσσει τον Καθ' ου η Αίτηση όπως της καταβάλλει το ποσό των €2.703.- μηνιαίως, ως συνεισφορά στη διατροφή, συντήρηση και ευημερία των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Χαράλαμπου και Άντρεας καθώς και ποσό €2.000 μηνιαίως ως διατροφή της ιδίας της Αιτήτριας. Το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) επιλήφθηκε της ως άνω μονομερούς αίτησης στις 19/4/16 και εξέδωσε προσωρινό διάταγμα διατάσσον τον Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1.850 μηνιαίως ως συνολική συνεισφορά του στη διατροφή των ως άνω ανηλίκων και της ιδίας, ήτοι €950.- μηνιαίως για τα ανήλικα και €900.- μηνιαίως για την Αιτήτρια. Η μονομερής αίτηση και το προσωρινό διάταγμα επιδόθηκαν στον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος την 31/5/16 κατεχώρησε ένσταση συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση του, προβάλλοντας έξι λόγους για απόρριψη της αίτησης και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Μετά την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 19/4/16 και την καταχώρηση της ένστασης, η Αιτήτρια, μετά από άδεια του Δικαστηρίου, κατεχώρησε στις 23/9/16 απαντητική συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ενώ αμφότεροι οι διάδικοι αντεξετάστηκαν κατόπιν σχετικών διαταγμάτων αντεξέτασης. Τόσο στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις όσο και κατά την αντεξέταση, οι διάδικοι αναφέρθηκαν σε πληθώρα θεμάτων, σχετικών και μη, με την παρούσα διαδικασία. Η μαρτυρία τους επεκτάθηκε σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσε κάλλιστα ο δικαστικός χρόνος να αναλωθεί για εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, παρά για την ενδιάμεση αυτή διαδικασία. Δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το πλήρες κείμενο των θέσεων των διαδίκων αφού σε κάθε περίπτωση, κατά την εξέταση αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της ουσίας της υπόθεσης αλλά ούτε και προδικάζει οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με αυτήν (βλ. THE JONITEXO LTD v. ADIDAS SPORTSCHUFABRIEKEN ADI DASSLER KG [1984] 1 Α.Α.Δ. 263.) Συνοψίζω πιο κάτω τις σχετικές με τη παρούσα διαδικασία θέσεις των διαδίκων. Από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, προκύπτουν ως κοινό έδαφος τα εξής: Οι διάδικοι κατέστησαν ανδρόγυνο μετά την τέλεση θρησκευτικού γάμου στις 29/10/2005, κατά τη διάρκεια του οποίου απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χαράλαμπο και την Άντρεα, εννέα και έξι ετών αντίστοιχα («τα ανήλικα»). Μετά το γάμο τους εγκαταστάθηκαν σε ιδιόκτητη κατοικία του Καθ' ου η Αίτηση στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού, ενώ σε κατοπινό στάδιο μετακόμισαν σε νεοανεγερθείσα οικία του τελευταίου στην περιοχή Σφαλατζιώτισσα. Λίγους μήνες πριν τη διάσταση στη σχέση τους, οι διάδικοι και τα ανήλικα μετακόμισαν εκ νέου στην κατοικία του Καθ' ου η Αίτηση στον Άγιο Αθανάσιο, στην οποία πλέον διαμένει η Αιτήτρια με τα ανήλικα. Ο γάμος των διαδίκων λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 24/2/
- Η Αιτήτρια δεν εργάζεται και ο Καθ' ου η Αίτηση ασκεί το επάγγελμα του Ιατρού - Ορθοδοντικού. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, η διάσταση στη σχέση των διαδίκων επήλθε τον Αύγουστο του 2015, όταν ο Καθ' ου η Αίτηση εγκατέλειψε το συζυγικό οίκο αφήνοντας πλέον την ίδια να συντηρεί τα ανήλικα που διαμένουν μαζί της. Αναφορικά με τη συντήρηση των ανηλίκων, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι δεν πρέπει να επηρεαστεί η ψηλή πολυτέλεια της ζωής και της ψυχαγωγίας που μέχρι πριν τη διάσταση ο Καθ' ου η Αίτηση πρόσφερε σ' αυτά. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, τα έξοδα των ανηλίκων ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €2.703 μηνιαίως, ήτοι ρεύμα €120, τηλέφωνο €20, νερό €50, σούπερ μάρκετ €600, ρούχα/ υπόδηση Χαράλαμπου €300, ρούχα/υπόδηση Άντρεας €300, κολύμπι Χαράλαμπου €70, χορός Άντρεας €65, αγγλικά Χαράλαμπου €65, πετρέλαιο/κεντρική θέρμανση €25, παιχνιδότοπος/λούναπαρκ/ψυχαγωγία €200, φίλοι στο σπίτι €200, συντήρηση αυτοκινήτου/βενζίνη κλπ €400, ετήσια γενέθλια €250, ιατρική περίθαλψη (εμβόλια, φαρμακείο κλπ) €
- Σε σχέση με τις προσωπικές της ανάγκες, η Αιτήτρια διατείνεται ότι κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον Καθ' ου η Αίτηση, οι διάδικοι περνούσαν πολυτελή ζωή που περιελάμβανε εξόδους και ψυχαγωγία, τουλάχιστο δύο φορές τη βδομάδα σε ακριβά ξενοδοχεία, εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης, ως επίσης και ταξίδια στο εξωτερικό, επίπεδο ζωής το οποίο δεν πρέπει να παραγνωριστεί. Η ίδια καθορίζει τις μηνιαίες ανάγκες της στο ποσό των €2000, ήτοι ένδυση/υπόδηση €1000, διατροφή €500, νέρο/ρεύμα/τηλέφωνο €100 και ψυχαγωγία €
- Αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση, η Αιτήτρια ισχυρίζεται πως τα ετήσια εισοδήματα του ανέρχονται σε €900.000 ακάθαρτα, €700.000 καθαρά. Τη θέση της αυτή βασίζει στα όσα περιέρχοντο σε γνώση της κατά τη διάρκεια του γάμου της καθώς και μετέπειτα. Ισχυρίζεται δε ότι ο Καθ' ου η αίτηση επιλαμβάνεται επί καθημερινής βάσης, τουλάχιστο δυο νέων ιατρικών περιστατικών για τα οποία δύναται να λάβει αμοιβή μέχρι και €3.000 έκαστο, πέραν και επιπλέον του ποσού των €4.500 μηνιαίως που αυτός εισπράττει ή δύναται να εισπράττει από την ενοικίαση της οικίας του στη Σφαλατζιώτισσα. Επιπρόσθετα αυτών, η Αιτήτρια κάνει αναφορά στην κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία που ισχυρίζεται ότι κατέχει ο Καθ' ου η Αίτηση, δηλαδή ένα διαμέρισμα αξίας €150.000, μια υπερπολυτελή οικία που ευρίσκεται στην περιοχή Σφαλατζιώτισσας αξίας €4.000.000, ένα οικόπεδο που ευρίσκεται στην ίδια περιοχή αξίας €500.000, ένα τρίτο οικόπεδο με βοηθητικά στην περιοχή Αγ. Ιωάννης αξίας €250.000, καθώς και τέσσερα οχήματα πολυτελείας. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, το ένα εκ των αυτοκινήτων ευρισκόταν στην κατοχή της μέχρι και τη διάσταση όμως έκτοτε της αφαιρέθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση οπόταν και αναγκάστηκε να δανειστεί αυτοκίνητο από συγγενικά της πρόσωπα. Σχετικά με την οικονομική της κατάσταση, η Αιτήτρια αναφέρει ότι, μέχρι τον αρραβώνα της με τον Καθ' ου η Αίτηση το 2004 και για 10 τουλάχιστον χρόνια προηγουμένως, εργαζόταν σε διάφορες εταιρείες με εισόδημα πέραν των Λ.Κ.4000 ετησίως, ενώ μετά τον αρραβώνα τους σταμάτησε να εργάζεται κατόπιν απαίτησης του Καθ' ου η Αίτηση. Για ένα χρόνο περίπου εργάστηκε στο ιατρείο του Καθ' ου Αίτηση χωρίς να αμείβεται αφού ο τελευταίος κάλυπτε όλα τα έξοδά της και στη συνέχεια μετά από αίτημα του πρώτου σταμάτησε και παρέμεινε στο σπίτι. Ισχυρίζεται ότι πρόσφατα πληροφορήθηκε πως από το 2005 μέχρι και το έτος 2014 ο Καθ' ου η Αίτηση, εν αγνοία της, δήλωνε ψευδώς ότι την εργοδοτούσε και ότι της κατέβαλλε μισθούς που κυμαίνοντο μέχρι και €5.651 ετησίως. Προς επίρρωση του ισχυρισμού της κατέθεσε δέσμη αποτελούμενη από σχετικές βεβαιώσεις του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η ίδια δηλώνει πως σήμερα είναι άνεργη, χωρίς οποιοδήποτε εισόδημα ή περιουσία και ισχυρίζεται πως αν και κατέβαλε κάποια προσπάθεια να εξεύρει εργασία εντούτοις αυτό δεν κατέστη δυνατό, ενώ τώρα κάτι τέτοιο είναι ουσιαστικά αδύνατο εξαιτίας του μεγάλου χρονικού διαστήματος που δεν εργάστηκε, «...της ηλικίας της, της μόρφωσής της (που δεν είναι Πανεπιστημιακή) αλλά και των εν γένει ικανοτήτων της». Ενόψει της οικονομικής της κατάστασης, ισχυρίζεται πως αδυνατεί να εξασφαλίσει βασικούς πόρους διατροφής, συντήρησης και ευημερίας, τόσο για τα ανήλικα όσο και για την ίδια. Τέλος, αποτελεί ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι από τη διάσταση ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται να πληρώνει για τη διατροφή, συντήρηση και ευημερία των ανηλίκων και της ιδίας, στο μέτρο που επιβάλλεται να το πράξει, αν και έχει ψηλά εισοδήματα, αλλά καταβάλλει μόνο μικροποσά της τάξης των €400 ανά ακατάστατα χρονικά διαστήματα, τα οποία, σύμφωνα με την Αιτήτρια, δεν είναι αρκετά για να καλύψουν τα βασικά έξοδα ούτε των παιδιών ούτε εκείνης προσωπικά. Ο Καθ' ου η Αίτηση, από την άλλη, απορρίπτει κατηγορηματικά όλους τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και ισχυρίζεται ότι την ευθύνη για τον χωρισμό τους τη φέρει η τελευταία, αποδίδοντάς της παράλληλα διάφορους χαρακτηρισμούς. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα ποσά που απαιτεί η Αιτήτρια είναι υπερβολικά και εξογκωμένα, δεν αποτελούν μέρος της διατροφής των ανηλίκων, ούτε και είναι δυνατόν να γίνει επιμερισμός του ποσού που αναλογεί σ' αυτά. Αναφέρει παράλληλα ότι τα ποσά που δαπανούσε για τις ανάγκες των ανηλίκων, κατά το χρόνο της συμβίωσης, ήταν πολύ χαμηλότερα από τα ποσά που αναφέρει η Αιτήτρια με την ένορκη δήλωσή της. Ειδικότερα, δηλώνει ότι τα αιτούμενα κονδύλια για ρεύμα και νερό δεν μπορούν να περιληφθούν στην καταβολή διατροφής των ανηλίκων, ενώ θεωρεί ως υπέρογκα, εξωπραγματικά και ανυπόστατα τα ποσά που αφορούν σούπερ μάρκετ, ένδυση και υπόδηση, εξωσχολικές δραστηριότητες, ψυχαγωγία και ιατρικά έξοδα. Ισχυρίζεται δε ότι κάθε μεσημέρι τα ανήλικα τρώνε μαζί του, δεν πάνε ούτε κολύμπι, ούτε χορό, ούτε αγγλικά, ενώ είναι ο ίδιος που επωμίζεται τα έξοδα ψυχαγωγίας τους καθώς και τα ιατρικά τους έξοδα. Απορρίπτει επίσης το κονδύλι των €400 για έξοδα αυτοκινήτου καθότι, σύμφωνα με τον ίδιο, η Αιτήτρια δεν οδηγεί αυτοκίνητο. Αναφέρει επίσης ότι για τις ανάγκες των ανηλίκων καταβάλλει, επιπρόσθετα των πιο πάνω, το ποσό των €400 μηνιαίως, πληρώνει όλους τους λογαριασμούς του σπιτιού που διαμένουν και παρέχει σ' αυτά στέγη. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν μπορεί να δεσμευτεί ότι θα συνεχίσει να καλύπτει τα εν λόγω έξοδα. Όσον αφορά τις ανάγκες της Αιτήτριας, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια, κατ' επιλογή της, ουδέποτε είχε οποιασδήποτε μορφής κοινωνική ζωή. Σε σχέση με την απαίτηση της Αιτήτρια για προσωπική της διατροφή, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν δικαιούται σε οποιοδήποτε ποσό αφού η κατάσταση της υγείας της και η ηλικία της δεν είναι αποτρεπτικές για να αρχίσει να εργάζεται. Απορρίπτει τον ισχυρισμό της ότι πριν το 2004 εργάστηκε για 10 χρόνια, αφού θεωρεί ότι, με δεδομένο ότι το 2005 η Αιτήτρια ήταν 25, είναι αδύνατο αυτή να εργάζετο από τα 15 της. Ισχυρίζεται ότι ήταν επιλογή της να σταματήσει να εργάζεται, ενώ δέχεται ότι όντως δούλεψε στο ιατρείο του, πλην όμως μόνο για τρεις μέρες αφού η ίδια δεν ήθελε να συνεχίσει. Ο Καθ' ου η Αίτηση αποδέχεται τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι παρά ταύτα συνέχισε να την παρουσιάζει ως εργοδοτούμενη του καταβάλλοντας τα σχετικά τέλη κοινωνικών ασφαλίσεων, αλλά διευκρινίζει ότι το έπραττε για σκοπούς σύνταξης της. Αναφέρει ότι η Αιτήτρια σπούδασε στη ξενοδοχειακή σχολή, είναι 38 ετών, αρτιμελής και υγιέστατη και μπορεί να εργαστεί όποτε θέλει, ούτως ώστε να μπορεί να συντηρήσει τον εαυτό της και να συνεισφέρει στη διατροφή των ανηλίκων, η ίδια όμως επέλεξε να είναι στην ανεργία, δεν πρόθεση να βρει δουλειά και προσπαθεί να τον εκμεταλλευτεί. Ισχυρίζεται επίσης ότι η Αιτήτρια έλαβε μια κατοικία από τον πατέρα της, την οποία ενοικιάζει στην αδερφή της για €500 το μήνα. Όσον αφορά τη δική του οικονομική κατάσταση, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα του ανέρχονται από €2.500 μέχρι €3.000 καθαρά μηνιαίως. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού του αυτού, κατέθεσε ως τεκμήρια βεβαιώσεις από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, εκθέσεις εκτίμησης και άλλες σχετικές αποδείξεις. Αναφορικά με την ακίνητη ιδιοκτησία του, δεν δέχεται την αξία που της αποδίδει η Αιτήτρια και ισχυρίζεται ότι τα εν λόγω ακίνητα δεν του αποφέρουν οποιοδήποτε εισόδημα. Συμφωνεί ότι είναι ιδιοκτήτης κάποιων από τα οχήματα που ανέφερε η Αιτήτρια, αρνείται όμως ότι αξίζουν τα ποσά που η τελευταία ισχυρίζεται. Τέλος, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι από τα εισοδήματα του αναγκάζεται να καταβάλλει €1.102 μηνιαίως ως δόση δανείου, οφείλει καθυστερημένες δόσεις φόρων για το ποσό των €2000 έκαστη που αφορούν επιβληθείσες φορολογίες με υπόλοιπο πέραν των €8.700, ενώ παράλληλα καλύπτει τα έξοδα για το σπίτι στη Σφαλατζιώτισσα και το γραφείο του. Αναφέρει επίσης ότι πέραν του ποσού των €400 που καταβάλλει μηνιαίως για τα ανήλικα, δεν είναι σε θέση να συνεισφέρει οποιοδήποτε επιπλέον ποσό είτε για τα ανήλικα είτε για την Αιτήτρια. Έχοντας παραθέσει το πλαίσιο των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση, προχωρώ να εξετάσω την ουσία της. Αποτελεί λόγο ένστασης από μέρους του Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν καταδεικνύεται ούτε αποδεικνύεται η ύπαρξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ώστε να δικαιολογείται η έκδοση μονομερώς του επιδίκου διατάγματος. Η ύπαρξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη νομολογία, δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη εξουσίας από μέρους του Δικαστηρίου και την έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά, γι' αυτό και πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα (βλ. άρθρο 9 του Κεφ.6, Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου [1998] 1 Α.Α.Δ. 598). Το στοιχείο αυτό είναι άμεσα συναρτώμενο με τον χρόνο λήψης δράσης από μέρους του Αιτητή. Με την υπό κρίση μονομερή αίτηση, η Αιτήτρια ζήτησε την έκδοση διατάγματος για συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και στη δική της προσωπική διατροφή. Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η Αιτήτρια, η οποία έχει υπό τη φύλαξη και φροντίδα της τα δυο ανήλικα τέκνα των διαδίκων, δεν εργάζεται, σε αντίθεση με τον Καθ' ου η Αίτηση που ασκεί το επάγγελμα του Ορθοδοντικού και αμείβεται. Αν και αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων πως ο Καθ' ου η Αίτηση καταβάλλει οικειοθελώς το ποσό των €400 πλέον τα έξοδα λογαριασμών κοινής ωφελείας για την οικία που μένει η Αιτήτρια με τα ανήλικα, εντούτοις οι διάδικοι διαφωνούν αναφορικά με τη συχνότητα της συγκεκριμένης καταβολής. Η οικειοθελής συνεισφορά του υπόχρεου δε δικαιολογεί ούτε και αναιρεί τη φύση και τον χαρακτήρα της αίτησης διατροφής. Αυτό δηλαδή που πρέπει να αναζητηθεί είναι το εύλογο και δίκαιο της συνεισφοράς στα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Άλλωστε, με τον ίδιο τρόπο που αυτή τη στιγμή ο Καθ' ου η Αίτηση επιλέγει να προβαίνει στην οικειοθελή συνεισφορά του με την καταβολή του πιο πάνω ποσού μπορεί κάλλιστα όποτε θέλει να τη σταματήσει ή να τη μεταβάλει. Στο γεγονός αυτό συνηγορεί και η δήλωση του ιδίου του Καθ' ου η Αίτηση, κατά το στάδιο της αντεξέτασης του από το συνήγορο της Αιτήτριας, πως δεν δεσμεύεται να συνεχίσει να καταβάλλει τα έξοδα των εν λόγω λογαριασμών. Η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή αποτελεί ζήτημα που χρίζει άμεσης ρύθμισης και δεν μπορεί να τύχει αναβολής ή παράτασης. Συνακόλουθα, κρίνεται πως ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης δεν επιτυγχάνει. Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, στη βάση των νομοθετικών προνοιών που διέπουν τα ζητήματα διατροφής ανηλίκων και πρώην συζύγων. Οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ως απαριθμούνται από τον Νομοθέτη στο άρθρο 32
(1)του Νόμου 14/60, είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία και το κατά πόσον θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις (βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others [1982] 1 A.A.Δ. 557 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ'' Βασίλη [1989] 1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω), ερμηνεύοντας τις ως άνω προϋποθέσεις, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν προϋποθέτει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάσει τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, ο αιτών διάδικος πρέπει να αποδείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας. Ουσιαστικά αυτό που πρέπει να αποδειχθεί δηλαδή είναι η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τέλος, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η τρίτη αυτή προϋπόθεση σχετίζεται, ως έχει νομολογηθεί, με την επάρκεια αποζημιώσεων στη βάση των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Όπως ανωτέρω αναφέρεται, με την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια επιζητεί τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή τόσο των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων όσο και της ιδίας προσωπικά. Σε σχέση με την υποχρέωση διατροφής τέκνων, το εδάφιο
(1)του άρθρου 33 του Ν.216/90 αναφέρει ότι «οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Περαιτέρω, το άρθρο 37 του ιδίου Νόμου ορίζει ότι «η διατροφή
(1)προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου και
(2)περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευσή του». Αντίστοιχη με την πιο πάνω υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, έχουν και οι σύζυγοι, οι οποίοι έχουν αμοιβαία υποχρέωση διατροφής ανάλογα με τις δυνάμεις τους (άρθρο 3 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991, Ν.232/91). Αναφορικά με τη διατροφή των συζύγων μετά την έκδοση διαζυγίου (μεταγαμιαία διατροφή), το άρθρο 5 του Ν.232/91 αναφέρει τα ακόλουθα: «Εφόσον ο ένας από τους πρώην συζύγους δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη διατροφή του από τα εισοδήματα ή την περιουσία του, δικαιούται να ζητήσει διατροφή από τον άλλο: (α) Αν κατά την έκδοση του διαζυγίου ή κατά το τέλος των χρονικών περιόδων που προβλέπονται στις επόμενες παραγράφους βρίσκεται σε ηλικία ή σε κατάσταση υγείας που δεν του επιτρέπει να αρχίσει ή να συνεχίσει την άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίσει απ' αυτό τη διατροφή του (β) αν έχει την επιμέλεια ή φύλαξη ανήλικου τέκνου ή ενήλικου τέκνου ή άλλου εξαρτώμενου απ' αυτόν προσώπου, το οποίο λόγω σωματικής ή πνευματικής αναπηρίας αδυνατεί να φροντίζει τον εαυτό του και γι' αυτό το λόγο εμποδίζεται στην άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος (γ) αν δε βρίσκει σταθερή κατάλληλη εργασία ή αν χρειάζεται κάποια επαγγελματική εκπαίδευση και στις δύο όμως περιπτώσεις για διάστημα που δεν μπορεί να ξεπεράσει τα τρία χρόνια από την έκδοση του διαζυγίου (δ) σε κάθε άλλη περίπτωση, όπου η επιδίκαση διατροφής κατά την έκδοση του διαζυγίου επιβάλλεται από λόγους επιείκειας.» Η διατροφή μπορεί να αποκλειστεί ή να περιοριστεί αν αυτό επιβάλλεται από σπουδαίους λόγους, ιδίως αν ο γάμος είχε μικρή χρονική διάρκεια ή αν ο δικαιούχος βαρύνεται με σοβαρή υπαιτιότητα για τη λύση του γάμου ή τη διακοπή της συμβίωσης ή αν προκάλεσε εκούσια την απορία του (άρθρο 6 Ν.232/91). Σε σχέση με το μέτρο και το περιεχόμενο της διατροφής σε περίπτωση διάστασης ή διαζυγίου, το άρθρο 7 του Ν.232/91 αναφέρει, μεταξύ άλλων, πως τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 3 (ανωτέρω), το μέτρο διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του, και περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση του δικαιούχου. Η δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος διατροφής σε περίπτωση διάστασης ή διαζυγίου μέχρι την οριστική εκδίκαση της εναρκτήτριας αίτησης προνοείται ρητά στο άρθρο 8 του Ν.232/91. Σε υποθέσεις διατροφής το Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει το εύλογο των κονδυλιών που απαιτούνται για τη διατροφή και συντήρηση του δικαιούχου (Μαρκουλλίδης ν. Μαρκουλλίδη [1998] 1 Α.Α.Δ. 1386). Όταν το μέτρο δεν μπορεί να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς, η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που διαδραματίζουν ρόλο στον εντοπισμό των πραγματικών αναγκών (Παναγιώτου ν. Σφικτού [2001] 1 Α.Α.Δ. 625). Η διατροφή είναι αδιαμφισβήτητα ένα θέμα ιδιαίτερα σοβαρό, γι' αυτό το λόγο η ρύθμισή του εναποτέθηκε από το Νομοθέτη στο Δικαστήριο (βλ. άρθρο 36 του Ν.216/90, άρθρα 5 και 8 του Ν.232/91). Στην προκειμένη περίπτωση, ο Καθ' ου η Αίτηση αναγνωρίζει την υποχρέωση του για συνεισφορά στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων του, καθώς και το γεγονός ότι η ίδια η Αιτήτρια δεν έχει εισοδήματα για να διατρέφει μόνη της τον εαυτό της. Αυτό που ουσιαστικά αμφισβητεί ο Καθ' ου η Αίτηση και το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει με την εναρκτήρια αίτηση είναι τόσο το ύψος της συνεισφοράς σε σχέση με τα ανήλικα όσο και το κατά πόσο υπέχει ο ίδιος υποχρέωσης να συνεισφέρει στη διατροφή της Αιτήτριας και εάν η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα είναι καταφατική τότε σε ποιο βαθμό. Επομένως, στη βάση των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω κρίνω ότι η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν.14/60 πληρούνται. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, θεωρώ ότι η ιδιάζουσα φύση της παρούσας υπόθεσης διαφέρει από τις υποθέσεις στις οποίες αυτό που αναζητείται είναι η επάρκεια αποζημιώσεων κατά την έκδοση απόφασης στα πλαίσια αγωγής. Η υπό εξέταση αίτηση αποσκοπεί στη διασφάλιση της απρόσκοπτης συμβολής του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και τις ανάγκες των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και της ιδίας της Αιτήτριας, μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης. Η φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας άπτεται της εξακρίβωσης των πραγματικών αναγκών διαβίωσης και συντήρησης του δικαιούχου της διατροφής, γεγονός που τη διαφοροποιεί από τις διαδικασίες που απώτερος σκοπός τους είναι η επιδίκαση αποζημιώσεων (βλ. M & Ch Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co [1997] 1 A.A.Δ. 1791). Στην προκειμένη περίπτωση, ο προσδιορισμός της συνεισφοράς του γονέα και του οικονομικά ισχυρότερου πρώην συζύγου στη διατροφή ανηλίκου και του οικονομικά ασθενέστερου πρώην συζύγου αντίστοιχα, δεν θα μπορούσε να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, εφόσον οι βιοτικές ανάγκες είναι καθημερινές και τρέχουσες. Πληρείται συνεπώς και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Τέλος, αφού υπενθυμίσω ότι κατά την εξέταση αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της ουσίας της υπόθεσης, κρίνω ότι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η έκδοση προσωρινού διατάγματος για συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στην διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και της Αιτήτριας μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης είναι δίκαιη και εύλογη. Στρέφομαι τώρα στη θέση του Καθ' ου η Αίτηση, ότι η Αιτήτρια προέβη σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Ο Καθ' ου η Αίτηση βασίζει τον συγκεκριμένο λόγο ένστασης στην κατ' ισχυρισμό παράλειψη της Αιτήτριας να αναφερθεί στις πραγματικές απολαβές του, την εισοδηματική της δυνατότητα, τις πραγματικές ανάγκες των ανηλίκων και της ιδίας της προσωπικά, τη συμβολή του στα έξοδα των ανηλίκων και τους λόγους που οδήγησαν στη λύση του γάμου τους. Όταν επιζητείται η έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση και στην απουσία της μιας πλευράς, ο αιτών διάδικος έχει υποχρέωση αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Παράλειψη του αιτούντος διαδίκου να κάνει αναφορά σε τέτοια ουσιώδη γεγονότα ενδεχομένως να καθιστά την απόφαση του Δικαστηρίου ακροσφαλή (βλ. Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α. [1995] 1 Α.Α.Δ 248, Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α. [1996] 1 Α.Α.Δ. 597, Resola (Cyprus) Ltdv. Χρίστου [1998] 1 Α.Α.Δ. 598). Το ερώτημα που χρίζει απάντησης είναι κατά πόσον, σε περίπτωση που αυτά τίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου κατ' εκείνο το στάδιο, θα επηρέαζαν την κρίση του κατά αντίθετο τρόπο, τόσο ως προς απόδοση της θεραπείας μονομερώς, όσο και ως προς το ύψος του επιδικασθέντος ποσού. (βλ. COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING AG κ.α. ν. ADEONA HOLDINGS LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, 27/2/2015.) Έχω διεξέλθει των σχετικών παραγράφων της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση αναφορικά με το τι είναι που αυτός ισχυρίζεται ότι απεκρύβη. Η πλειοψηφία των επί του προκειμένου θέσεων του Καθ' ου η Αίτηση, στο βαθμό που αυτές σχετίζονται με την παρούσα αίτηση, αφορά σε γεγονότα που εμπίπτουν σχεδόν αποκλειστικά στη δική του σφαίρα γνώσης. Οι ισχυρισμοί του δε για το εύλογο των κονδυλιών που αναφέρει η Αιτήτρια, ως απαιτούμενα για την ικανοποίηση των αναγκών των ανηλίκων και της ιδίας προσωπικά, αποτελούν ζήτημα που άπτεται της ουσίας της διαφοράς και πρέπει να αξιολογηθεί στο κατάλληλο στάδιο. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως παρατίθενται ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένων ακόμη και των όσων ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει, δεν θεωρώ ότι καταδεικνύεται οποιοσδήποτε λόγος διαφοροποίησης της προηγούμενης κατάληξής ως προς την επιτυχία της παρούσας αίτησης. Αυτό που οφείλει το Δικαστήριο να διαφυλάξει με την παρούσα διαδικασία είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης, εξασφαλίζοντας την ευημερία των ανηλίκων και της Αιτήτριας μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης, χωρίς όμως αυτό να αποβαίνει εις βάρος της ευημερίας του Καθ' ου η Αίτηση. Η τελευταία αυτή προϋπόθεση αντικρίζεται δικαστικά υπό το φως και των στοιχείων που ο Καθ' ου η Αίτηση θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου, στοιχεία που όπως ανέφερα πιο πάνω ενδεχομένως να εμπίπτουν πολλές φορές στην αποκλειστική γνώση του Καθ' ου η Αίτηση. Έχοντας εξετάσει όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου από αμφότερες τις πλευρές, σε σχέση με την παρούσα διαδικασία και έχοντας υπόψη τις νομοθετικές πρόνοιες που διέπουν τα υπό κρίση ζητήματα αλλά και τη σχετική νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, κρίνω ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, η αποτελεσματικότερη εφαρμογή της αρχής που αναφέρεται ανωτέρω επιτυγχάνεται με την τροποποίηση και οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 19/4/16, ώστε η προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση να περιορίζεται στο ποσό των €600 για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και στο ποσό των €500 μηνιαίως για την προσωπική διατροφή της Αιτήτριας, ποσά τα οποία κρίνονται εύλογα και αναγκαία υπό τις περιστάσεις. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 19/4/16 τροποποιείται ώστε να διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως από την 20/2/2017 (ημερομηνία κατά την οποία, σύμφωνα την εκ συμφώνου θέση των συνηγόρων των διαδίκων, είναι πληρωτέα η επόμενη μηνιαία δόση του Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει του διατάγματος ημερομηνίας 19/4/16) και την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα, καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €600 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων Χαράλαμπου και Άντρεας Χρυσάνθου και το ποσό των €500 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή της Αιτήτριας, μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Το προσωρινό διάταγμα, ως έχει τροποποιηθεί, καθίσταται απόλυτο. Όσον αφορά τα έξοδα της υπόθεσης, στη βάση της πιο πάνω κατάληξής μου και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση φαίνεται να είναι πλήρως συμμορφούμενος με τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 19/4/16, κρίνω ορθό όπως μην επιδικάσω εναντίον του οποιαδήποτε έξοδα αλλά η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της. Εκδίδεται ανάλογη διαταγή. (Υπ) ................ Ρ. Προκοπίου, Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Family/Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία Διατροφής - Ενδιάμεση Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής ανηλίκου και πρώην συζύγου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο