Ελένης Αναστασίου ν. Χαράλαμπου Αναστασίου, Αρ. Αίτησης: 10/15, 25/1/2016

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλοι ν. Στυλιανίδη

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253, Μ & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.α. ν. Timberland Co.

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, Σάββα ν. Τηλεμάχου

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2081, Ντάγκλας ν. Ντάγκλας

(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 629, Reckendorfer ν. Reckendorfer

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1132]. Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα [Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152]. Στην απόφαση Κυτάλα (ανωτέρω) τονίστηκε πως το ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις δε σημαίνει ότι το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα αυτόματα αλλά η έκδοση του υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας δε θα πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με σκοπό μόνο να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση [Βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263]. Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του προσωρινού διατάγματος σε συνάρτηση με το άρθρο 17

(1)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90)το οποίο προνοεί τα εξής: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από τους συζύγους, εφόσο το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις...». Είναι κοινός τόπος μεταξύ των διαδίκων ότι στην έγγαμη σχέση τους άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα από το 2013. Κατά την Αιτήτρια τα προβλήματα αυτά οφείλονταν στη συμπεριφορά του Καθ΄ου η αίτηση ο οποίος αδιαφορούσε γι΄ αυτήν, την απέφευγε, της συμπεριφερόταν άσχημα, ακόμα και μπροστά σε τρίτους, την έβριζε, την προσέβαλλε και δυσανασχετούσε με το παραμικρό. Μόνος του και χωρίς να την ενημερώνει πήγαινε 3 - 4 φορές τη βδομάδα σε καφετέριες και εστιατόρια. Αρνείτο να την συνοδεύσει σε ταξίδια στο εξωτερικό και ειδικά στην Αγγλία όπου πήγαινε τα τελευταία πέντε χρόνια για να επισκεφθεί τον αδελφό της που ζει μόνιμα εκεί. Ασχολείτο με τυχερά παιχνίδια σε πρακτορεία στοιχημάτων όπου σύχναζε και σπαταλούσε τα λεφτά του με αποτέλεσμα τη δημιουργία δανείων. Για τον ίδιο σκοπό επισκεπτόταν και τα κατεχόμενα. Επίσης διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις. Ο Καθ΄ου η αίτηση αρνείται τα πιο πάνω και υποστηρίζει ότι τα προβλήματα αυτά, που χαρακτηρίζει ως έντονα, οφείλονταν στην Αιτήτρια. Είναι αυτή που τον «αποκαλούσε με ακατονόμαστες εκφράσεις». Πάντοτε της ζητούσε να τον συνοδεύει στις εξόδους του αλλά αυτή αρνιόταν και έβγαινε με φίλες της. Ουδέποτε του ζήτησε να πάει μαζί της ταξίδι, παραμόνο του ανακοίνωνε τις ημερομηνίες που θα έλειπε. Δάνεια έκανε μόνο για την ανακαίνιση της συζυγικής κατοικίας, την αγορά αυτοκινήτου και μια επένδυση στο εξωτερικό. Παρόλο που η Αιτήτρια ήταν αδιάφορη, δεν επεδείκνυε αγάπη και τρυφερότητα προς αυτόν και τα τελευταία 3 χρόνια δεν κοιμόταν μαζί του, ουδέποτε δημιούργησε εξωσυζυγική σχέση. Επεκτείνονται οι διάδικοι σε αλληλοκατηγορίες για προγραμματισμό της διάστασης με σκοπό την αποκόμιση «όσο το δυνατόν περισσότερων οικονομικών ωφελημάτων από την οικογενειακή περιουσία». Η Αιτήτρια κατηγορεί τον Καθ΄ου η αίτηση για σκευωρία εναντίον της, όταν τον Οκτώβριο του 2014, με αβάσιμα γεγονότα προσπαθεί να πείσει τα παιδιά τους ότι αυτή διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση. Και συμπληρώνει, «μ΄ αυτή του τη στάση και συμπεριφορά ο Καθ΄ου η αίτηση μου ασκούσε ανελέητο ψυχολογικό πόλεμο, με δυσμενέστατες επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική μου υγεία». Η εκδοχή του Καθ΄ου η αίτηση ως προς τα πιο πάνω είναι εντελώς διαφορετική. Υποψιαζόταν, λόγω της συμπεριφοράς της, ότι αυτή διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση. Περί τον Οκτώβριο του 2014, με βάση συγκεκριμένα γεγονότα επιβεβαίωσε την ύπαρξη της εξωσυζυγικής σχέσης που υποψιαζόταν. Αυτό έγινε στις 17.10.14 ημερομηνία κατά την οποία τοποθετεί και τη διάσταση στην έγγαμη σχέση των διαδίκων. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 8.11.14, ενώ η Καθ΄ης η αίτηση έλειπε σε ταξίδι, κατόπιν παρότρυνσης των παιδιών τους και για να μη δημιουργηθούν εντάσεις και καυγάδες μετά την επιστροφή της Αιτήτριας, έφυγε από τη συζυγική κατοικία και πήγε στην Πάφο όπου τον φιλοξένησαν προσωρινά οι συγγενείς του που βρίσκονται εκεί. Η Αιτήτρια τοποθετεί τη διάσταση στις 8.11.14 όταν ο Καθ΄ου η αίτηση εγκατέλειψε την οικογενειακή στέγη ενόσω αυτή έλειπε σε ταξίδι και συμπληρώνει ότι αυτό έγινε «αφού ο Καθ΄ου η αίτηση απέτυχε να πείσει τα παιδιά μας και/ή να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του για την ισχυριζόμενη από τον ίδιο εξώγαμη σχέση μου». Ακόμα επικαλείται συμφωνία των διαδίκων προς επίλυση των περιουσιακών τους διαφορών με τη μεταβίβαση των περιουσιακών τους στοιχείων στα παιδιά τους. Η συμφωνία αυτή επετεύχθη σε συνάντηση που είχαν λίγες μέρες μετά τις 9.11.04 που αυτή επέστρεψε από το ταξίδι της η οποία έγινε στην παρουσία των παιδιών τους. Η συμφωνία αυτή δεν τηρήθηκε από τον Καθ΄ου η αίτηση. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι «Οι σχέσεις του - εννοεί του Καθ΄ου η αίτηση - με τα παιδιά του και εμένα είναι κάκιστες. Κατηγορεί ανάμεσα σ΄ άλλα τα παιδιά μας ότι δεν τον θέλουν και απειλεί τον υιό μας Βαλεντίνο ότι θα του δημιουργήσει προβλήματα στην οικογένεια του». Ο Καθ΄ου η αίτηση αρνείται ότι κατέληξαν στη συμφωνία επίλυσης περιουσιακών διαφορών που επικαλείται η Αιτήτρια. Αρνείται επίσης ότι κατηγόρησε ή απείλησε τα παιδιά τους. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια «με απώτερο σκοπό να τους στρέψει εναντίον μου και να τους αποτρέψει από το να έχουν επικοινωνία μαζί μου, τους λέει ψέματα επιρρίπτοντας τις ευθύνες του χωρισμού μας προς το πρόσωπο μου και τους απαγόρευσε να έχουν οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί μου απειλώντας τους ότι σε περίπτωση κατά την οποία έχουν οποιαδήποτε σχέση μαζί μου θα τους αποκληρώσει....». Στο χρόνο της διάστασης στην οικογενειακή στέγη παραμένουν η Αιτήτρια και ο γιος των διαδίκων Μιχάλης. Ότι χρονικά ακολουθεί είναι η καταχώρηση από τον Καθ΄ου η αίτηση στις 24.3.15 αίτησης διαζυγίου και στις 7.4.15 αίτησης περιουσιακών διαφορών. Στις 6.5.15 η Καθ΄ης η αίτηση ανακαλύπτει, σύμφωνα πάντα με το δικό της ισχυρισμό, ότι ο Καθ΄ου η αίτηση στις 5.11.2014 πλαστογραφώντας την υπογραφή της, απέσυρε από κοινό λογαριασμό τους σε συγκεκριμένη τράπεζα το ποσό των €60,000.=. Ο Καθ΄ου η αίτηση παρόλο που παραδέχεται ότι έχει προβεί σ΄ απόσυρση του εν λόγω ποσού, αρνείται τα περι πλαστογραφίας της υπογραφής της Αιτήτριας. Ισχυρίζεται ότι ενημέρωσε την Αιτήτρια για την πρόθεση του να αποσύρει €60,000 από τον κοινό τους λογαριασμό και αυτή συγκατάνευσε λέγοντας του «Λεφτά δικά σου ότι θέλεις κάμε τα». Επίσης εξηγεί γιατί το ποσό αυτό του ανήκει. Ο Καθ΄ου η αίτηση με επιστολές του δικηγόρου του ημερ. 17.4.2015 και 18.5.2015 ζητά από την Αιτήτρια να παραδώσει σ΄ αυτόν ελεύθερη την κατοχή της συζυγικής κατοικίας σε συγκεκριμένο χρόνο και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης της την πληροφορεί ότι θα λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον της (Τεκ. 2 και 3 στην αίτηση). Η απάντηση των δικηγόρων της Αιτήτριας στις πιο πάνω επιστολές ημερ. 20.5.15 (Τεκ. 4 στην αίτηση) αναφέρει: «Όπως πολύ καλά ο πελάτης σας γνωρίζει, η συγκεκριμένη οικία αποτελεί την οικογενειακή στέγη των πελατών μας και για την ανέγερσή της συνεισέφερε σε μεγάλο βαθμό και η πελάτιδά μας. Σ΄ αυτήν εξακολουθούν να διαμένουν η πελάτιδά μας και ο υιός τους Μιχάλης. Ο πελάτης σας, ο οποίος οικειοθελώς εγκατέλειψε την οικογενειακή στέγη, μπορεί οποτεδήποτε επιθυμεί, να επανέλθει και να συνεχίσει να διαμένει σ΄ αυτήν. Η πελάτιδά μας έχει κάθε δικαίωμα να διαμένει και να χρησιμοποιεί την οικογενειακή στέγη και δεν προτίθεται να παραδώσει την κατοχή της στον πελάτη σας. Ο πελάτης σας μπορεί να προβεί στη λήψη των οποιωνδήποτε δικαστικών μέτρων επιθυμεί». Στις 20.7.15 και ενόσω η Αιτήτρια έλειπε στο εξωτερικό, ο Καθ΄ου η αίτηση επέστρεψε στη συζυγική κατοικία, «άλλαξε τις κλειδαριές και αλυσόδεσε τις καγκελόπορτες που οδηγούν στο γκαράζ» και εγκαταστάθηκε σ΄ αυτήν. Έκτοτε στη συζυγική κατοικία διαμένει μόνο ο Καθ΄ου η αίτηση. Πρώτος ο γιος των διαδίκων Μιχάλης και στη συνέχεια η Αιτήτρια, μετά την επιστροφή της από το εξωτερικό, κατέφυγαν στο σπίτι του Βαλεντίνου. Ως πρώτο, σημείο θα πρέπει να εξεταστεί καταπόσο υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση. Αυτό θα πρέπει να εξεταστεί σε αναφορά προς το άρθρο 17

(1)του Ν.23/90. Από την πιο πάνω μαρτυρία προκύπτει πως υπάρχει διακοπή της συμβίωσης. Είναι χωρίς σημασία αν η διακοπή της συμβίωσης επεσυνέβη στο χρόνο που ο καθένας από τους διαδίκους τοποθετεί τη διάσταση, ούτε ποιος από τους δύο συζύγους οδήγησε τα πράγματα εκεί που έφτασαν. Εκείνο που μετρά είναι η διακοπή της συμβίωσης και μόνο. Στην περίπτωση που εξετάζεται έχει εκλείψει προ πολλού η θέληση για συνέχιση του έγγαμου βίου, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από την καταχώρηση εκ μέρους του Καθ΄ου η αίτηση αίτησης διαζυγίου αλλά και από την ενέργεια του να αλλάξει κλειδαριές μετά την επάνοδο του στη συζυγική κατοικία. Επομένως τηρούνται στην παρούσα υπόθεση δύο από τις προϋποθέσεις, που διαζευκτικά τίθενται στο άρθρο 17

(1)για έκδοση διατάγματος αποκλειστικής χρήσης και υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Ως δεύτερο σημείο θα πρέπει να εξεταστεί η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Στην παρούσα υπόθεση, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, τα προβλήματα στη σχέση των διαδίκων άρχισαν να παρουσιάζονται από το

1. Έχω ήδη αναφερθεί στις αλληλοκατηγορίες που εκτοξεύουν ο ένας διάδικος εναντίον του άλλου. Ο ίδιος ο Καθ΄ου η αίτηση παραδέχεται πως στις 8.11.14 έφυγε από τη συζυγική κατοικία «ώστε να μην δημιουργηθούν εντάσεις και καυγάδες όταν θα επέστρεφε η Αιτήτρια από το ταξίδι της». Στον μετά τη διάσταση χρόνο οι εντάσεις όχι μόνο δεν εξομαλύνονται αλλά εντείνονται. Στην ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια αναφέρει: «Από την ημέρα της διάστασης η στάση και συμπεριφορά του καθ΄ου η αίτηση απέναντι μου γίνεται μέρα με τη μέρα χειρότερη, περισσότερο εχθρική, υβριστική και εκδικητική και η συγκατοίκηση μας στο ίδιο σπίτι είναι ανθρωπίνως αδύνατη.» Και η απάντηση του Καθ΄ου η αίτηση στη δική του ένορκη δήλωση είναι πως «η στάση της Αιτήτριας είναι εχθρική και εκδικητική προς το πρόσωπο μου καθότι όσες φορές έτυχε να συναντηθούμε μετά τη διάσταση μας με έβριζε με ακατανόμαστες προθέσεις». Οι συνθήκες απόσυρσης από τον Καθ΄ου η αίτηση του ποσού των €60,000 που αναφέρθηκαν πιο πάνω, αρχικά αντιμετωπίζονται ήπια από την Αιτήτρια η οποία αναφέρει στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης της: «Προς αποφυγή όμως δυσάρεστων καταστάσεων και οδυνηρών συνεπειών για τον Καθ΄ου η αίτηση, καθώς επίσης για το καλό όλων των μερών, ειδικά των παιδιών μας, δεν κατήγγειλα την υπόθεση στην αστυνομία, πιστεύοντας ότι μπορούσαμε να λύσουμε φιλικά όλες τις μεταξύ μας διαφορές » Με την επιστολή δε των δικηγόρων της ημερ. 20.8.15 αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο, αν ο Καθ΄ου η αίτηση το επιθυμεί, να επανέλθει στη συζυγική κατοικία και να διαμένει σ΄ αυτήν. Όλα αυτά ανατρέπονται στη συνέχεια με την ίδια να δηλώνει πως «δυστυχώς ... ο Καθ΄ου η αίτηση με την όλη συμπεριφορά του δεν μου αφήνει άλλη επιλογή» δηλαδή, αυτήν της καταγγελίας του στην αστυνομία. Ο Καθ΄ου η αίτηση απαντώντας στα πιο πάνω επιβεβαιώνει πως η Αιτήτρια στις «21.7.2015 με απώτερο σκοπό να με εκδικηθεί δια τον λόγο ότι επέστρεψα στην συζυγική οικία στις 20.7.2015 ανέφερε στην Αστυνομία ότι παράνομα και δόλια πλαστογραφώντας την υπογραφή της απέσυρα το ποσό των €60,000,00 ..» Τη σχέση των διαδίκων σκιαγραφούν και οι μεταξύ τους στιχομυθίες μετά την επάνοδο του Καθ΄ου η αίτηση στη συζυγική κατοικία τις οποίες αναφέρει η Αιτήτρια στην παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης της και τις παραδέχεται ο Καθ΄ου η αίτηση στην παράγραφο 25 της δικής του ένορκης δήλωσης, όπου αναφέρει τα εξής: «
2. Αγνοώ και επομένως αρνούμαι την παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας πλην του ισχυρισμού ο οποίος αναφέρει ότι η Αιτήτρια με πήρε τηλέφωνο και της είπα ότι δεν έχω τίποτα να πω μαζί της και να μιλήσουν οι δικηγόροι μου με τους δικηγόρους της καθώς επίσης και ότι της είπα ότι η συζυγική οικία είναι δική μου και το «κοτσιάνι» γράφει Χαράλαμπος Αναστασίου τους οποίους παραδέχομαι και καλώ την Ενόρκως Δηλούσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της» Σ΄ άλλο σημείο της ένορκης δήλωσης του ο Καθ΄ου η αίτηση θα αναφερθεί στα προσωπικά του αντικείμενα που, μετά την επάνοδο του στη συζυγική κατοικία, τα βρήκε τοποθετημένα μέσα σε πλαστικές σακούλες και βαλίτσες, σε αποθήκες έξω από το σπίτι. Ο ίδιος δεν άγγιξε τα πράγματα της Αιτήτριας, την οποία καλεί, όποτε επιθυμεί να πάει να τα πάρει. Ακόμα αναφέρεται σε αίτηση της Αιτήτριας για διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στη συζυγική κατοικία που ανέκοψε προβαίνοντας στις απαραίτητες διαδικασίες ώστε να έχει «ηλεκτρισμό στη συζυγική οικία». Όλα τα πιο πάνω συνθέτουν μία καταθλιπτική εικόνα γύρω από τις σχέσεις των διαδίκων και υποδηλώνουν μία κλιμακούμενη και χωρίς τέλος αντιπαράθεση με απρόβλεπτες συνέπειες. Τόσο από τη μαρτυρία της Αιτήτριας όσο και του Καθ΄ ου η αίτηση συνάγεται πως οι σχέσεις τους είναι τεταμένες και η συνύπαρξη τους κάτω από την ίδια στέγη καθίσταται εκ των πραγμάτων προβληματική. Δεν είναι η ώρα να προβώ σε πλήρη ανάλυση της μαρτυρίας των διαδίκων και να κατανείμω ευθύνες ως προς την υπαιτιότητα του ενός ή του άλλου. Οι συνέπειες όμως των μεταξύ τους εντάσεων δημιουργούν αναμφίβολα σοβαρές επιπτώσεις για τους διάδικους αλλά και για την οικογένεια τους, παρόλο που τα παιδιά τους είναι ενήλικα και το ένα εξ΄ αυτών έχει δημιουργήσει τη δική του οικογένεια. Όπως επισημαίνεται στη Βουνού ν. Βουνού

(1995)1 Α.Α.Δ. 168 «ό,τι ο νομοθέτης επεδίωξε με τις διατάξεις του Άρθρου 17, ήταν ο περιορισμός στο βαθμό του εφικτού των δυσμενών επιπτώσεων για την οικογένεια από τη διακοπή της συμβίωσης». Αν αυτός είναι ο σκοπός της τελικής θεραπείας, πολύ περισσότερο ισχύει για την προσωρινή δικαστική προστασία. Σε ό,τι αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παραπέμπω στην απόφαση Mitsingas, ανωτέρω, όπου τονίστηκαν τα εξής (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία.» Εφόσον η τρίτη προϋπόθεση δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών όπως η παρούσα. Ο επιβαλλόμενος τρόπος προσέγγισης έχει αναλυθεί στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη

(1997)1 Α.Α.Δ. 415, του τότε Δικαστή και πρώην Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Αρτεμίδη ο οποίος συμφώνησε με το αποτέλεσμα της απόφασης των άλλων δύο Δικαστών, απλά εξέδωσε το δικό του σκεπτικό (σελ. 420): «Ο πρωτόδικος δικαστής παράθεσε στο μέρος της απόφασης του, όπου εξετάζει τα νομικά κριτήρια βάσει των οποίων εκδίδεται ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα, τη νομολογία μας που υιοθετεί ουσιαστικά τις αρχές του Κοινοδικαίου. Πολύ ορθά επισημαίνει όμως και τη διαφορά που ενυπάρχει σ΄ ένα τέτοιο διάταγμα λόγω του χώρου που καλύπτει, αυτού δηλαδή των συζυγικών-οικογενειακών σχέσεων. Έχουμε την άποψη πως η πιο πάνω σοβαρή διαφορά καλόν είναι να λειτουργεί στη σκέψη του δικαστή του Οικογενειακού Δικαστηρίου.» Με βάση το ενώπιον μου υλικό και το ότι η παρούσα υπόθεση αφορά σχέσεις συζύγων οι οποίες δεν αποτιμούνται σε χρήμα, ούτε μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα, θεωρώ ότι τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Οι ειδικές συνθήκες του καθενός από τους διαδίκους περιστρέφονται γύρω από τις οικονομικές τους δυνατότητες προς εξεύρεση άλλης στέγης ή και την επάρκεια των λύσεων που προσφέρονται στον καθένα. Η Καθ΄ης η αίτηση παραπονείται πως λόγω στενότητας χώρου στο σπίτι του Βαλεντίνου κοιμάται σε καναπέ που βρίσκεται στην κουζίνα. Η απάντηση του Καθ΄ου η αίτηση ως προς αυτό είναι πως η κατοικία του Βαλεντίνου, αξίας €300,000 διαθέτει 4 υπνοδωμάτια και κάθε είδους ανέσεις συμπεριλαμβανομένης και πισίνας. Εκεί διαμένουν ο Βαλεντίνος με τη σύζυγο και το παιδί τους, η δε Αιτήτρια «δεν κοιμάται στον καναπέ αλλά σε ένα από τα υπνοδωμάτια». Είναι όμως περαιτέρω η θέση της Αιτήτριας πως νοιώθει άβολα εκεί. Είναι δυστυχισμένη και στεναχωρημένη που αναγκάζεται να μένει στο σπίτι του Βαλεντίνου και να είναι βάρος στην οικογένεια. Διατείνεται η Αιτήτρια πως η οικονομική της κατάσταση δεν της επιτρέπει να ενοικιάσει άλλο χώρο διαμονής εφόσον τα εισοδήματα της τους τελευταίους μήνες δεν υπερβαίνουν τα €800 το μήνα. Και συμπληρώνει: «Είναι γεγονός ότι διατηρώ κάποιους λογαριασμούς ή γραμμάτια. Ο ένας είναι στο όνομά μου και στο όνομα του υιού μου Μιχάλη για το ποσό των €27.384,72=. Ο δεύτερος στο όνομα μου για το ποσό των €27,087,= και ο τρίτος στο όνομά μου και στο όνομα των υιών μου Μιχάλη και Βαλεντίνου για το ποσό των €45,000.=. Δεν μπορώ όμως να κάνει χρήση των πιο πάνω ποσών γιατί ολόκληρο το ποσό του δεύτερου γραμματίου είναι δεσμευμένο ως εγγύηση στον ΟΠΑΠ και στη Λέσχη Ιπποδρομιών Λάρνακας και γιατί με προσωρινό διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερ. 03.07.2015, που εκδόθηκε στην αίτηση περιουσιακών διαφορών με αρ. 8/2015, απαγορεύεται σ΄ εμένα μεταξύ άλλων, να αποσύρω μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ολόκληρο το ποσό του δεύτερου γραμματίου και το ½ του ποσού των γραμματίων ένα και τρία. Αντίγραφο του διατάγματος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5. Εκτός από τα ποσά των πιο πάνω γραμματίων, δε διαθέτω κανένα άλλο χρηματικό ποσό ή ακίνητο περιουσιακό στοιχείο» Προς αντίκρουση των πιο πάνω Καθ΄ου η αίτηση αναφέρεται σε πληροφόρηση που είχε από τους συνεταίρους της Αιτήτρια στο πρακτορείο στοιχημάτων το οποίο διατηρούν για το ότι οι μηνιαίες απολαβές της ξεπερνούν τις €4,000. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από τις φορολογικές της δηλώσεις για τις οποίες πληροφορίες έλαβε από τον κοινό τους λογιστή, που κατονομάζει και αναφέρεται ενδεικτικά στις απολαβές που αυτή δήλωνε για τα έτη 2007 - 2014 ως ακολούθως: «

1. i)έτος 2007: ΛΚ 21,800.00
2. ii)έτος 2008: €75.170,00 iii) έτος 2009: €82.714,00
3. iv)έτος 2010: €53.676,00
4. v)έτος 2011: €47.500,00
5. vi)έτος 2012: €41.000,00 vii) έτος 2013: €47.000,00 viii) έτος 2014: €60.000,00» Δηλώνει πως το ότι «η Αιτήτρια βρίσκεται σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση επιμαρτυρεί και το γεγονός ότι η Αιτήτρια σε διάστημα τριών μηνών έκανε δύο ταξίδια αναψυχής, ήτοι τον Απρίλιο στην Αθήνα και τον Ιούλιο στην Κωνσταντινούπολη» Προς ενίσχυση του ισχυρισμού του αναφέρει και τα πιο κάτω αποσπάσματα από ένορκες δηλώσεις της Αιτήτριας στα πλαίσια της μεταξύ τους αίτησης περιουσιακών διαφορών. «Καθ΄ ολη τη διάρκεια της συμβίωσης μας, εκτός του ότι εργαζόμουν με υψηλές αποδοχές, είχα την ευθύνη για την ανατροφή και φροντίδα των παιδιών μας και του ίδιου του Αιτητή, καθώς και τη φροντίδα του σπιτιού και της οικογένειας γενικά.» Επισυνάπτω πιστόν αντίγραφο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας ως Τεκμήριο Δ)»» «Καθ΄ όλη τη διάρκεια της συμβίωσης μας, εκτός του ότι εργαζόμουν με υψηλές αποδοχές, είχα την ευθύνη για την ανατροφή και φροντίδα των παιδιών μας και του ίδιου του Αιτητή, καθώς και τη φροντίδα του σπιτιού και της οικογένειας γενικά.» (Επισυνάπτω πιστόν αντίγραφο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας ως Τεκμήριο Ε)» «Είχα δικό μου νηπιαγωγείο και κέρδιζα αρκετά λεφτά, περισσότερα από τον Αιτητή.» Είναι ισχυρισμός της Αιτήτριας πως ο Καθ΄ου η αίτηση είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από την ίδια εφόσον διαθέτει δικές του επιχειρήσεις στην Πάφο και στη Βουλγαρία όπου διαθέτει αριθμό ακινήτων ενώ στη διάθεση του έχει και το ποσό των €60,000.= που έχει αναφερθεί προηγουμένως. Αντικρούοντας τα πιο πάνω αναφέρει ο Καθ΄ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του: «.... Δεν είμαι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από την Αιτήτρια καθότι δεν εργάζομαι και δεν έχω κανένα εισόδημα και καλώ την ενόρκως δηλούσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Εξάλλου ο λόγος ο οποίος επέστρεψα στη Λάρνακα είναι διότι τα συγγενικά μου πρόσωπα με φιλοξενούσαν πέραν των οχτώ μηνών και ήταν αδύνατον να συνεχίσουν να με φιλοξενούν και ένεκα του γεγονότος ότι δεν εργάζομαι και δεν έχω κανένα άλλο εισόδημα δεν είμαι σε θέση να ενοικιάζω άλλη οικία με σκοπό να διαμένω και καλώ την ενόρκως δηλούσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι επιχείρησα να δημιουργήσω επιχείρηση στην Πάφο με συγγενικό μου πρόσωπο ούτως ώστε να βγάζω τα προς το ζην, ένεκα διαφωνιών όμως ως προς τον χειρισμό των εργασιών της επιχείρησης η προσπάθεια μου για την δημιουργία της επιχείρησης δεν κατέστη δυνατή. Εξάλλου σε περίπτωση κατά την οποία διεξήγαγα οποιεσδήποτε εργασίες ή επαγγελματικές δραστηριότητες στην Πάφο δεν θα επέστρεφα πίσω στη Λάρνακα για να διαμένω. Να σημειώσω επίσης ότι παρά το γεγονός ότι κατέβαλα το ποσό των €40,000.00 σε συγκεκριμένο πρόσωπο για την αγορά των οικοπέδων στην Βουλγαρία εντούτοις ουδέποτε μου παρουσίασε ή παράδωσε οποιουσδήποτε τίτλους ιδιοκτησίας των οικοπέδων.» Ως προς το ποσό των €60,000 αναφέρει: «Το ποσό των €60,000,00 το οποίο αποτελεί μέρος του Ταμείου Προνοίας μου το έχω ούτως ώστε να καλύπτω τα καθημερινά μου έξοδα καθώς επίσης και σε περίπτωση κατά την οποία προκύψει οποιαδήποτε έκτακτη ανάγκη.» Δεν είναι η ώρα για λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας και διατύπωση ευρημάτων (Jonitexo ανωτέρω) Ότι με σιγουριά προκύπτει από τα πιο πάνω είναι πως ο Καθ΄ου η αίτηση έχει στη διάθεση του €60,000 και η Αιτήτρια περίπου €36,000 πλέον μηνιαίο μισθό €800, ποσά που παρέχουν και στους δύο διαδίκους τη δυνατότητα να εξεύρουν προσωρινά άλλη στέγη. Ένας άλλος παράγοντας όμως που επηρέασε την κρίση μου είναι οι ενέργειες του Καθ΄ου η αίτηση. Καθώς ο ίδιος αναφέρει στις 8.11.2014 είχε αποχωρήσει οικειοθελώς από τη συζυγική κατοικία και πήγε στην Πάφο. Η οποιαδήποτε ανάγκη επιστροφής του στη Λάρνακα δεν δικαιολογεί την ενέργεια του στις 20.7.2015 επιστρέφοντας στη συζυγική κατοικία να αλλάξει τις κλειδαριές και να τοποθετήσει αλυσίδα στις καγκελόπορτες με αποτέλεσμα η Αιτήτρια και ο γιος των διαδίκων Μιχάλης, που μέχρι τότε διέμεναν εκεί, να μην μπορούν χωρίς την άδεια του να εισέλθουν σ΄ αυτήν. Με την πράξη του αυτή ο Καθ΄ου η αίτηση έχει θέσει τον εαυτό του υπεράνω του νόμου γι΄ αυτό οφείλει να γνωρίζει ότι αποστερείται σοβαρού ερείσματος για την επίκληση λόγων επιείκειας στη μεταχείριση του. Για τον ίδιο λόγο δεν μπορεί να ζητά από το Δικαστήριο τη διατήρηση του status quo που ο ίδιος ετσιθελικά έχει δημιουργήσει. Το status quo που επιβάλλεται να διατηρηθεί είναι αυτό που προϋπήρχε των πιο πάνω ενεργειών του Καθ΄ου η αίτηση. Περαιτέρω, δεν έχει σημασία, για τους σκοπούς του άρθρου 17, ποιος είναι ο ιδιοκτήτης της οικογενειακής στέγης, όπως ρητά αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο, ούτε αν ο μη ιδιοκτήτης σύζυγος συνεισέφερε ή όχι στην απόκτηση της. Με βάση όλα τα πιο πάνω εκδίδονται τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα. Διάταγμα με το οποίο παραχωρείται στην Αιτήτρια η αποκλειστική χρήση της κατοικίας η οποία βρίσκεται στην οδό Αναγεννήσεως 16, 6050 Λάρνακα και η οποία χρησιμοποιείται ως οικογενειακή στέγη των διαδίκων. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ου η αίτηση να εγκαταλείψει την οικογενειακή στέγη των διαδίκων εντός 15 ημερών από την επίδοση σ΄ αυτόν πιστού αντιγράφου του παρόντος διατάγματος. Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον Καθ΄ου η αίτηση να εισέρχεται και με οποιοδήποτε τρόπο χρησιμοποιεί την οικογενειακή στέγη των διαδίκων. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση αλλά θα καταβληθούν μετά το πέρας της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ /ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο