Κύπρου Κυπριανού ν. Χαρούλας Λάμπρου, Αρ. Αίτησης: 188/15, 21/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2016:6 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 188/15 Μεταξύ: Κύπρου Κυπριανού, από τη Λάρνακα Αιτητή κ α ι Χαρούλας Λάμπρου, από τη Λάρνακα Καθ΄ης η αίτηση ----------------------------- Αίτηση ημερ. 13.7.2015 Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: Μαυρομάτης & Χριστοδουλίδου ΔΕΠΕ (για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Νικολάου) Για την Καθ΄ης η αίτηση: Χριστόφορος Ιωάννου ΔΕΠΕ (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Κωνσταντινίδου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι παντρεύτηκαν στις 6.11.
- Από το γάμο τους απέκτησαν τρία παιδιά, το Σωτήρη, τον Πέτρο και τον Κυριάκο, που γεννήθηκαν στις 13.3.2006, 2.12.2007 και 1.8.2012, αντίστοιχα. Η συμβίωση τους διακόπηκε τον Ιούνιο του
- Ο Αιτητής εγκαταλείποντας τη συζυγική κατοικία κατέφυγε στην οικία των γονέων του όπου διαμένει μέχρι σήμερα. Οι ανήλικοι διαμένουν μαζί με τη μητέρα τους στη συζυγική κατοικία. Με μονομερή αίτηση του ημερ. 13.7.2015, ο Αιτητής επιδιώκει την προσωρινή ρύθμιση της επικοινωνίας του με τα πιο πάνω ανήλικα τέκνα του στο χρόνο που προσδιορίζεται στην εν λόγω αίτηση του. Η ρύθμιση της επικοινωνίας του Αιτητή με τα πιο πάνω ανήλικα τέκνα του, κατά μεγαλύτερο χρόνο όμως, είναι ότι επιδιώκεται και με την εναρκτήρια αίτηση του που καταχώρησε την ίδια πιο πάνω ημερομηνία, ήτοι τις 13.7.
- Η Καθ΄ης η αίτηση, στην οποία με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε η πιο πάνω αίτηση, ενέστη στην έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος επικοινωνίας. Ως λόγους ένστασης προβάλλει τους ακόλουθους: «
- Ο αιτητής αρκετές φορές ήταν βίαιος απέναντι στα 3 ανήλικα τέκνα του αλλά και επικίνδυνος.
- Ο αιτητής ασκούσε συνεχώς ψυχολογικό έλεγχο στα ανήλικα τέκνα, και δημιουργούσε ενοχές σε αυτά για τα πάντα.
- Ο αιτητής έχει ασκήσει σωματική βία προκαλώντας πραγματική σωματική βλάβη σε ένα εκ των ανήλικων τέκνων.
- Ο αιτητής πιθανόν να έχει κακοποιήσει σεξουαλικά ένα εκ των ανηλίκων τέκνων και ή όλα τα ανήλικα.
- Ο αιτητής πάσχει από ψυχολογικά προβλήματα για αυτό και απαλλάχτηκε από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις.
- Περαιτέρω ο αιτητής δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τα ανήλικα τέκνα αφού συνήθως αδιαφορούσε για αυτά και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς παρά για να εξυπηρετηθεί το συμφέρον των ανήλικων τέκνων.
- Η αίτηση του αιτητή είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή τα γεγονότα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν συνηγορούν στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Ο αιτητής απέκρυψε ουσιώδη και ουσιαστικά γεγονότα που αφορούν την αίτηση.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Δεν υπάρχει ίχνος αποδεικτικής μαρτυρίας που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς του Αιτητή.
- Εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα επιφέρουν τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές στη ψυχοσωματική υγεία των ανηλίκων.» Αίτηση και ένσταση υποστηρίζονται από τις αρχικές και συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις του Αιτητή και της Καθ΄ ης η αίτηση. Το ουσιαστικό παράπονο του Αιτητή που εκφράζει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερ. 8.10.15 αφορά τη διακοπή της επικοινωνίας που είχε από τον Ιούνιο του 2015 με τα ανήλικα τέκνα του. Από τον Αύγουστο του 2015 η Καθ΄ης η αίτηση απαγορεύει τη συνέχιση της επικοινωνίας αυτής. Ως προς τους λόγους της στάσης της αυτής, η Καθ΄ης η αίτηση αναφέρει στην αρχική ένορκη δήλωση της ημερ. 10.9.15, τα ακόλουθα: «
- (α) Ο αιτητής αρκετές φορές ήταν βίαιος απέναντι στα 3 ανήλικα τέκνα του αλλά και επικίνδυνος, αφού αρκετές φορές χειροδικούσε στα ανήλικα τέκνα. (β) Ο αιτητής ασκούσε συνεχώς ψυχολογικό έλεγχο στα ανήλικα τέκνα, δημιουργούσε ενοχές σε αυτά για τα πάντα. (γ) Ο αιτητής έχει ασκήσει σωματική βία προκαλώντας πραγματική σωματική βλάβη σε ένα εκ των ανήλικων τέκνων. Συγκεκριμένα το βράδυ της Κυριακής 14/6/2015 μετά από ένα τσακωμό που είχαν τα ανήλικα τέκνα μεταξύ τους καθώς έπαιζαν, ο αιτητής χαστούκισε τον ανήλικο υιό μας Πέτρο και του έριξε μεταλλικό αντικείμενο προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη. Εγώ αγανακτισμένη μετέβηκα με τα παιδιά στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης για να καταθέσω για το γεγονός. Το ίδιο βράδυ αστυνομικοί επισκέφτηκαν στο σπίτι τον αιτητή, οι οποίοι τον κάλεσαν όπως σταματήσει να ασκεί βία προς τα παιδιά του. Την επόμενη μέρα, δηλαδή στις 15/6/15, ο αιτητής εγκατέλειψε τον συζυγικό οίκο, εμένα και τα παιδιά μας. Οι αναφορές του αιτητή στην Ένορκη του Δήλωση ότι ο υιός μας κτύπησε κατά λάθος από μόνος του είναι ψέμα. Επισυνάπτω δέσμη φωτογραφιών που φαίνεται το κτυπημένο ανήλικο τέκνο ως «Τεκμήριο Α» και αντίγραφο από το σημειωματάριο του ανήλικου Πέτρου ο οποίος αναφέρεται στο εν λόγω περιστατικό ως «Τεκμήριο Β».
- O αιτητής πιθανόν να έχει κακοποιήσει σεξουαλικά ένα εκ των ανηλίκων τέκνων και ή όλα τα ανήλικα. Συγκεκριμένα τις τελευταίες φορές μετά που ο αιτητής έπαιρνε μαζί του τον ανήλικο Κυριάκο, όταν ο Κυριάκος επέστρεφε, μου παραπονείτο συχνά ότι πονούσε το γεννητικό του όργανο, γεγονός το οποίο άρχισε να μου δημιουργεί διάφορες υποψίες. Ρωτώντας τον να μου πει για ποιο λόγο πονούσε μου ανέφερε επί λέξη «ετράβησε την πουλλού μου ο παπάς μου και επόνησα». Εγώ του ζήτησα να μου δείξει τι ακριβώς του έκανε ο πατέρας του που του προκαλούσε πόνο. Τότε ο ανήλικος κατέβασε το εσώρουχο του και πήρε στα χέρια του το γεννητικό του όργανο και με διάφορες κινήσεις μου έδειξε τι ακριβώς του έκανε ο πατέρας του. Εγώ μη ξέροντας τι να κάνω επικοινώνησα με τη Νοσηλευτική Λειτουργό των Υπηρεσιών Ψυχικής υγείας κα Αγγέλα Σοφιανού και της ανέφερα τι έγινε ζητώντας να εξετάσει τον γιο μου παιδοψυχολόγος. Αυτή τότε μου ανέφερε ότι το είχε σημειώσει αλλά δεν μπορούσαν να εξετάσουν τον ανήλικο χωρίς να υπάρχει καταγγελία στην αστυνομία. Στη συνέχεια μίλησα και με την Κοινωνική Λειτουργό κα Κούλλα Αντωνίου αναφέροντας της το τι έγινε και με παρότρυνε και η ίδια να προβώ σε καταγγελία. Ως αποτέλεσμα αυτού μετέβηκα στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης για να καταγγείλω αυτό που ήλθε στην αντίληψη μου. Για άγνωστο σε εμένα όμως λόγο δεν μου πήραν γραπτή κατάθεση και μετά από επικοινωνία που είχα ξανά με άλλο Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας με παρότρυνε να ξαναπάω την επομένη ημέρα και να δώσω γραπτή κατάθεση καθότι αυτή ήταν η ορθή οδός κατά την άποψη της για να γίνει η καταγγελία. Ξαναπήγα και την επόμενη μέρα ζητώντας να προβώ σε καταγγελία αλλά μου επιβεβαίωσαν ότι η καταγγελία μου είχε γίνει και ότι θα συντασσόταν πολυθεματική επιστολή με την οποία θα καλούσαν τις Υπηρεσίες Ψυχικής υγείας, το Γραφείο Ευημερίας, την ιδιώτη ψυχολόγο που παρακολουθούσε τα παιδιά και την Αστυνομία σε συνάντηση για να δουν το θέμα όλοι μαζί. Απώτερος σκοπός μου δεν ήταν να τιμωρήσω ή να εκδικηθώ τον αιτητή για οποιοδήποτε λόγο αλλά να προστατέψω τα ανήλικα τέκνα μου. Επισυνάπτω σχετική βεβαίωση για την καταγγελία μου στην Αστυνομία που αναφέρεται στην παράγραφο 11 ανωτέρω καθώς και για την καταγγελία μου που αναφέρεται εις την παρούσα παράγραφο ως «Τεκμήριο Γ».
- Ο αιτητής πάσχει από ψυχολογικά προβλήματα αφού απαλλάχτηκε από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις λόγω χρόνιων νευρωτικών διαταραχών και πιθανόν για αυτό το λόγο να έχει την συμπεριφορά που περιγράφεται ανωτέρω απέναντι στα ανήλικα τέκνα του. Επισυνάπτω φωτογραφία του απαλλακτικού του από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ως «Τεκμήριο Δ». Οι ισχυρισμοί της Καθ΄ης η αίτηση για το επεισόδιο της 14ης Ιουνίου, 2015 είναι γνωστοί στον Αιτητή. Στη δική του, αρχική, ένορκη δήλωση ημερ. 13.7.15 τους αρνείται και αναφέρει πως στο περιστατικό αυτό ο Πέτρος «κτύπησε κατά λάθος από μόνος του». Για το θέμα της κατ΄ ισχυρισμό σεξουαλικής κακοποίησης του Κυριάκου, όπως αναφέρει στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ημερ. 8.10.15, ενημερώθηκε από το δικηγόρο του προτού αυτό καταγραφεί στην ένορκη δήλωση της Καθ΄ης η αίτηση. Αποτάθηκε άμεσα στο Γραφείο Ευημερίας και συγκεκριμένα στην κα Κούλα Αντωνίου ζητώντας τη διερεύνηση του και την εξέταση του Κυριάκου από «ειδικό παιδοψυχολόγο». Μέχρι το χρόνο καταρτισμού της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του δεν κλήθηκε από την Αστυνομία για κατάθεση, πληροφορήθηκε όμως ότι ο Κυριάκος «υποβλήθηκε στη διαδικασία της οπτικοακουστικής κατάθεσης από τις αστυνομικές αρχές και δεν έχει προκύψει οτιδήποτε σε βάρος μου ούτε και έχει αναφέρει οτιδήποτε σχετικό με σεξουαλική ή άλλη κακοποίηση από μέρους μου». Κατά τον Αιτητή το γεγονός αυτό το γνωρίζει η Καθ΄ης η αίτηση που ως φαίνεται ήταν παρούσα στη διεξαχθείσα διαδικασία. Επίσης αναφέρεται και σε πληροφόρηση του από αρμόδιους λειτουργούς για το ότι «η εν λόγω καταγγελία στερείται σοβαρότητας και ισχύος». Αναφερόμενος στη σχετική με το συγκεκριμένο θέμα «Βεβαίωση καταγγελίας», ΤΕΚ Γ στην ένσταση, όπου γίνεται «εισήγηση όπως προγραμματιστεί μια πολυθεματική σύσκεψη με θέμα τα αναφερόμενα ζητήματα της πιο πάνω οικογένειας» εξηγεί ότι σύμφωνα με πληροφόρηση που είχε, αυτό «θα είναι σε βάθος χρόνου και θα έχει σκοπό τη συζήτηση των οικογενειακών μας προβλημάτων». Επισκέφθηκε πρόσφατα μαζί με τους γονείς του τον Κυριάκο στο νηπιαγωγείο του. Για τη συνάντηση με τον ανήλικο αναφέρει: «.. μόλις μας είδε έτρεξε κοντά μας και στην παρουσία της δασκάλας του και προτού λεχθεί οτιδήποτε μας ανέφερε ότι η μητέρα του, του είπε να λέει ότι τον πείραξα σε συγκεκριμένο σημείο του σώματος του και ότι η Καθ΄ης η αίτηση του είπε να μην αγαπά τον παπά του». Η Αστυνομία στην οποία προσέφυγε θα καλέσει τη νηπιαγωγό για κατάθεση. Τέλος αποδίδει τη στάση της Καθ΄ης η αίτηση και τις εις βάρος του καταγγελίες στην κατάρρευση των διαπραγματεύσεων που είχαν σε σχέση με τις περιουσιακές τους διαφορές. Ως προς δε το ΤΕΚ Δ της ένστασης σχολιάζει ότι πρόκειται για έγγραφο με αναφορές προ 20ετίας. Στη δική της συμπληρωματική / απαντητική ένορκη δήλωση ημερ. 4.11.15, η Καθ΄ης η αίτηση αρνείται όλα τα πιο πάνω. Αναφέρεται σε περιορισμό της επικοινωνίας του Αιτητή με τα ανήλικα, εφόσον αυτός τα βλέπει «οποτεδήποτε το επιθυμεί στη λέσχη, στο σχολείο τους και το νηπιαγωγείο αλλά στην παρουσία των δασκάλων τους». Η Αστυνομία συνεχίζει τη διερεύνηση των καταγγελιών της εναντίον του Αιτητή και «τα ανήλικα .. πολύ πρόσφατα έχουν κληθεί για οτπικοακουστικές καταθέσεις». Σε σχέση με τον «Κυριάκο ο οποίος έχει υποβληθεί σε οπτικοακουστική κατάθεση, δεν προέκυψε μέχρι στιγμής οτιδήποτε σε βάρος του Αιτητή επειδή το ανήλικο είχε φοβηθεί την όλη διαδικασία και δεν έδωσε στην ουσία κατάθεση. Συνεχίζει όμως να παρακολουθείται από παιδοψυχολόγο». Προσπάθεια της είναι τα ανήλικα να έχουν επικοινωνία με τον πατέρα τους, στην παρουσία όμως τρίτων προσώπων. Επίσης δεν έχει «απομακρύνει τα παιδιά από τους παππούδες τους και τους υπόλοιπους συγγενείς τους εφόσον ποτέ δεν μου έχει ζητηθεί από οποιονδήποτε να θέλει να τα δει οποιοσδήποτε άλλος συγγενής τους και αφού επανειλημμένα έχω ζητήσει στους παππούδες να προσέρχονται στο σπίτι που διαμένουμε με τα ανήλικα τέκνα οποτεδήποτε το επιθυμούν και για όσο χρονικό διάστημα το επιθυμούν, αλλά από ότι φαίνεται δεν επιθυμούν πραγματικά να βλέπουν τα ανήλικα εγγόνια τους, εφόσον το αρνούνται ανένδοτα». Εισηγείται την απόρριψη της αίτησης, αλλά σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος επικοινωνίας εισηγείται ότι αυτή θα πρέπει να ασκείται με «επίβλεψη και στην παρουσία πάντοτε τρίτων προσώπων προσωρινά τουλάχιστον μέχρι να ξεκαθαρίσει το θέμα από τις Αρμόδιες Αρχές του Κράτους». Η παροχή προσωρινής δικαστικής προστασίας, που είναι συνυφασμένη με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), όπως αυτή έχει ερμηνευτεί στην υπόθεση Οδυσσέως v. Πιερή,
(1982)1 C.L.R 557, συναρτάται με τις τρείς προϋποθέσεις που θα πρέπει αθροιστικά να συντρέχουν προκειμένου το Δικαστήριο να εκδώσει προσωρινό διάταγμα. Πρώτο, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της υπόθεσης, δεύτερο, η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και τρίτο, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Έχω ήδη αναφερθεί στις αιτούμενες θεραπείες της εναρκτήριας αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 17 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), ο γονέας με τον οποίο δε διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας μ' αυτό, και στην περίπτωση διαφωνίας των γονέων του ανήλικου ως προς την άσκηση του παραπάνω δικαιώματος, το Δικαστήριο καθορίζει τον τρόπο κατά τον οποίο θα γίνεται η επικοινωνία. Αναμφίβολα η κατά το πιο πάνω άρθρο ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας αποτελεί σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ο Αιτητής με τον οποίο δε διαμένουν οι ανήλικοι έχει πιθανότητα επιτυχίας, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι από το χρόνο της διάστασης μέχρι τον Αύγουστο του 2015 ασκούσε το δικαίωμα του αυτό. Εξετάζοντας το ζήτημα κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα πρέπει να σημειωθεί πως και εδώ η απάντηση είναι καταφατική. Αυτή, η τρίτη στη σειρά προϋπόθεση, κατά τη νομολογία μας, συνδέεται με το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Στην υπό κρίση υπόθεση θα ήταν άκρως επικίνδυνο να εξεταστεί η προϋπόθεση αυτή σε συνάρτηση με οικονομικά συμφέροντα. Η ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας λειτουργεί μέσα στο γενικότερο πλαίσιο διατάξεων που προβλέπουν την άσκηση του δικαιώματος αλλά και καθήκοντος των γονέων σε σχέση με τη γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου τους (άρθρα 6 και 17 του Ν. 216/90) για την οποία ο νόμος επιτάσσει η ρύθμιση αυτή να αποβλέπει πρώτιστα στο συμφέρον του τέκνου. Γι' αυτό και το Δικαστήριο, όταν ρυθμίζει την άσκηση της προσωπικής επικοινωνίας του γονέα με το τέκνο του, πρέπει πάντοτε να αποφασίζει με οδηγό το καλώς νοούμενο συμφέρον του τελευταίου λαμβάνοντας υπόψη του τις προκύπτουσες συντρέχουσες συνθήκες και περιστάσεις κάτω από τις οποίες θα ασκείται η προσωπική αυτή επικοινωνία στη συγκεκριμένη περίπτωση. Το άκρως προσωπικό δικαίωμα του γονέα για επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο του συντελεί στην ανάπτυξη του ψυχικού του κόσμου και στην εν γένει προσωπικότητα του, γι' αυτό η άσκηση του αποβλέπει κυρίως στο καλώς νοούμενο συμφέρον του τέκνου και αποτρέπει τον κίνδυνο της ψυχικής αποξένωσης από τον γονέα με τον οποίο δε διαμένει. Τυχόν αποκλεισμός του ή αδικαιολόγητος περιορισμός του αντιστρατεύεται το πραγματικό συμφέρον του τέκνου και ναι, αν δεν απονεμηθεί τώρα δικαιοσύνη, δεν θα μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Βέβαια η συνδρομή των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν οδηγούν το δίχως άλλο στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Οδυσσέως, πιο πάνω και Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού v. Θεωρή,
(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 255). Επιβάλλεται ευθύς εξ' αρχής να υπογραμμιστεί εμφαντικά ότι το συμφέρον του παιδιού υπαγορεύει την ελεύθερη και ανεμπόδιστη επικοινωνία με το γονέα που δε διαμένει. Και τούτο γιατί η αναίτια και αβασάνιστη στέρηση του ενός από τα δύο γονεϊκά πρότυπα της ζωής του οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε συναισθηματικό ακρωτηριασμό. Για να δομήσει λοιπόν το παιδί στέρεα και ομαλά το συναίσθημα και την προσωπικότητα του και να υπερβεί το ψυχικό τραύμα του χωρισμού των γονιών του, χρειάζεται τη διπολική τους προσοχή και παρουσία. Μόνο ο βάσιμος φόβος υπαρκτού κινδύνου του θα υπαγόρευε την περιστολή της επικοινωνίας. Δε διαφεύγει της προσοχής μου πως αποφασίζω τη μονομερή αίτηση και όχι την εναρκτήρια. Ωστόσο δεν μπορώ παρά να διατηρώ κατά νουν, ακόμη και σ΄ αυτό το στάδιο, τις πρόνοιες του εδαφίου 3 του άρθρου 14 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90)και συγκεκριμένα την αναφορά του νομοθέτη σε «συμφωνίες των γονέων για την επιμέλεια .. του τέκνου» στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κατανέμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων. Οι διάδικοι, μετά τη διακοπή της συμβίωσης τους τον Ιούνιο του 2015 και παρά τα όσα μέχρι τότε καταλογίζει η Καθ΄ης η αίτηση στον Αιτητή, συμφώνησαν ουσιαστικά, σε μια κατανομή μεταξύ τους της άσκησης της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων τους, με τον Αιτητή να έχει ελεύθερη επικοινωνία μ΄ αυτά σε χρόνο που διευθέτησαν ή διευθετούσαν και ο οποίος χρόνος όμως δεν έγινε γνωστός στο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι, ως Οικογενειακό Δικαστήριο, έχω καθήκον να ευνοώ και να ενθαρρύνω τέτοιες διευθετήσεις μεταξύ των γονέων στην περίπτωση κατάρρευσης του γάμου. Ειδικά, εφόσον πέραν των πιο πάνω, είναι νομολογημένο ότι σκοπός ενός ενδιάμεσου διατάγματος είναι κυρίως η διατήρηση της κατάστασης κατά την οποίαν προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά η οποία, ως είναι παραδεκτό, στην παρούσα υπόθεση, αφορούσε στην επικοινωνία που έχω προαναφέρει (Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd.
(2002)1(B) A.A.Δ. 1361). Από την άλλη η παρεμβολή του ισχυρισμού περί σεξουαλικής παρενόχλησης του Κυριακού από τον Αιτητή, στη βάση του οποίου η πιο πάνω επικοινωνία σταματά, όχι μόνο σε σχέση με το συγκεκριμένο παιδί, αλλά και με τα υπόλοιπα, αποτελεί σοβαρό θέμα το οποίο δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς. Κύριο κριτήριο στην απόφαση του Δικαστηρίου αποτελεί το συμφέρον των παιδιών το οποίο μέσα στα πλαίσια της επίδικης αίτησης θα πρέπει να διαγνωσθεί χωρίς την πολύτιμη βοήθεια που παρέχει η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και χωρίς τη γνώμη των ανηλίκων που δίδεται μέσω της συνέντευξής τους με το Δικαστήριο. Πρόσθετα και χωρίς να είναι ακόμα γνωστό το αποτέλεσμα της σχετικής διερεύνησης που γίνεται από την Αστυνομία αλλά και το πόρισμα του παιδοψυχολόγου που παρακολουθεί τον Κυριάκο. Οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί είναι αντικρουόμενοι. Επισημαίνοντας κατ΄ αρχάς την αβεβαιότητα με την οποία προβάλλει η μητέρα τον σχετικό ισχυρισμό αναφερόμενη σε πιθανή σεξουαλική παρενόχληση του ανήλικου, αναφέρομαι στην πάγια αρχή της νομολογίας, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, πως το Δικαστήριο σε ενδιάμεσες αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δεν αξιολογεί λεπτομερώς τη μαρτυρία και δεν καταλήγει σε ευρήματα. Πέραν της πιο πάνω επισήμανσης λαμβάνω επίσης υπόψη το ότι η μητέρα δεν τοποθετείται αρνητικά στο να επικοινωνεί ο πατέρας με τα παιδιά στο χώρο της λέσχης, στο σχολείο τους και στο νηπιαγωγείο στην παρουσία των δασκάλων τους. Προς την ίδια κατεύθυνση στοχεύει και η εισήγηση της, στην περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, με την επικοινωνία να γίνεται στην παρουσία, όπως το θέτει, τρίτων προσώπων. Υπόψη μου έχω και την τοποθέτηση της σε σχέση με την επικοινωνία των παιδιών με τον παππού και τη γιαγιά, τους γονείς δηλαδή του Αιτητή στο δικό της σπίτι όμως, προφανώς επειδή μαζί τους διαμένει και ο Αιτητής. Ως προς το τελευταίο δεν θα συμφωνήσω. Έχοντας πλέον γίνει γνωστός και στα πρόσωπα αυτά ο λόγος για τον οποίον η Καθ΄ης η αίτηση η αίτηση απαγορεύει την ελεύθερη επικοινωνία του Αιτητή με τα παιδιά, θεωρώ ότι είναι τα κατάλληλα άτομα που μπορούν να επιβλέψουν την επικοινωνία με τρόπο ώστε να αποφευχθεί ο οποιοσδήποτε κίνδυνος που μπορεί να διατρέχουν τα εγγόνια τους. Με βάση όλα τα πιο πάνω εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο ρυθμίζεται το δικαίωμα επικοινωνίας του Αιτητή με τα ανήλικα τέκνα του Σωτήρη, Πέτρο και Κυριάκο κάθε Τετάρτη από η ώρα 4.00 μ.μ. έως η ώρα 7.00 μ.μ. και κάθε Σάββατο από η ώρα 11.00 π.μ. έως η ώρα 4.00 μ.μ. Η εν λόγω επικοινωνία θα γίνεται στον τόπο διαμονής των γονέων του Αιτητή και υπό την επίβλεψη τους. Νοείται ότι απαγορεύεται στον Αιτητή να απομακρύνει τα ανήλικα από τον παραπάνω τόπο κατά τη διάρκεια άσκησης του δικαιώματος του. Η Καθ΄ης η αίτηση διατάσσεται να παραδίδει στον και να παραλαμβάνει από τον Αιτητή, νοουμένου ότι αυτός συνοδεύεται από τους γονείς του ή ένα εξ΄ αυτών, στον τόπο διαμονής της τα πιο πάνω ανήλικα τέκνα τους τις ημέρες και ώρες όπως πιο πάνω αναφέρεται. Ο Αιτητής διατάσσεται να παραλαμβάνει από και να παραδίδει στην Καθ΄ης η αίτηση, νοουμένου ότι αυτός συνοδεύεται από τους γονείς του ή ένα εξ΄ αυτών, στον τόπο διαμονής της τα πιο πάνω ανήλικα τέκνα τους τις ημέρες και ώρες όπως πιο πάνω αναφέρεται. Η ισχύς του διατάγματος αρχίζει από την ημέρα επίδοσης του στην Καθ΄ης η αίτηση και θα συνεχιστεί μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης ή την έκδοση νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Ενόψει του αποτελέσματος και λόγω της φύσης της υπόθεσης, τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Δ. Κούσιου, Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ /ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΑΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο