ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΕΥΔΟΚΙΜΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΡΩΑ, Αρ. Αίτησης: 33/15, 30/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2016:24 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τουμαζή, Π.Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 33/15 Μεταξύ: ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΕΥΔΟΚΙΜΟΥ Αιτήτρια και ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΡΩΑ Καθ΄ού η αίτηση Ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 30.11.15 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Μαΐου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Α. Παναγή για κα Χρ. Αργυρού Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κα Γ. Μιχαηλίδου για κ. Γ. Λιασίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 28.7.
- Βρίσκονται σε διάσταση από τον Ιούνιο του
- Ο γάμος τους λύθηκε στις 28.1.
- Η Αιτήτρια, με την κυρίως αίτηση, εγείρει περιουσιακές αξιώσεις εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. Με την υπό κρίση αίτηση ζητά την ακόλουθη θεραπεία: «Προσωρινό διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ΄ου η αίτηση από του να εκχωρήσει και/ή μεταβιβάσει τα δικαιώματά του επί του πωλητηρίου εγγράφου στο οποίο υπέγραψε ως αγοραστής αναφορικά με την κατοικία που βρίσκεται στην οδό Μπουμπουλίνας αρ. 17Β στο Μενεού, και/ή σε περίπτωση που εκδοθεί τίτλος ιδιοκτησίας επ΄ ονόματι του, διάταγμα που να του απαγορεύει να πωλήσει, δωρίσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει, και/ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την πιο πάνω κατοικία μέχρι ακροάσεως και τελείας αποπερατώσεως της κυρίας αιτήσεως και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο την 1.12.15 εξέδωσε το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα. Ο Καθ΄ου η αίτηση ενέστη στο αίτημα και καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως συνοδευόμενη από ένορκο δήλωση. Η διαδικασία προχώρησε με την ετοιμασία γραπτών αγορεύσεων. Η Αιτήτρια, στην ένορκο της δήλωση ημερομηνίας 30.11.15, αναφέρει τα ακόλουθα: Με την προοπτική του γάμου τους προηγήθηκε αρραβώνας και κοινή συμβίωση κατά ή περί τον Μάρτιο του
- Κατά τη διάρκεια του αρραβώνα τους αγόρασαν την κατοικία στην οδό Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας 17Β, Μενεού για το ποσό των €248,
- Η εν λόγω κατοικία βρισκόταν στο τελικό στάδιο ανέγερσης της όταν αγοράσθηκε και δεν είχε εκδοθεί ακόμη ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας. Για την αγορά της κατοικίας υπογράφτηκε πωλητήριο συμβόλαιο μεταξύ των πωλητών και του Καθ΄ου η αίτηση ως αγοραστή. Το τίμημα πώλησης πληρώθηκε από δάνειο το οποίο συνήψαν στην Τράπεζα Κύπρου, από συνεισφορά ύψους €15.000 του πατέρα της για λογαριασμό και προς όφελος της και από χορηγία ύψους €37.000 που έλαβε ο Καθ΄ου η αίτηση από την Υπηρεσία Μερίμνης. Η κατοικία τους παραδόθηκε από τον πωλητή κατά το Σεπτέμβρη του 2010 και εγκαταστάθηκαν σε αυτή. Από το γάμο τους έλαβαν το χρηματικό ποσό των €32.000 το οποίο κατατέθηκε επ΄ ονόματι της. Μετά την τέλεση του γάμους τους το 2013, προέβηκαν σε τροποποιήσεις, προσθήκες και βελτιώσεις στην κατοικία όπως ανέγερση πρόχειρης κουζίνας, γκαράζ, πέργολα, κατασκευή κήπου και αγορά εντοιχισμένων ηλεκτρικών συσκευών για την πρόχειρη κουζίνα και διέθεσαν το ποσό των €22,000 από το συνολικό ποσό των €32.000 που έλαβαν ως δώρα γάμου. Από τα χρήματα που έλαβαν από το γάμο τους, ξόδεψαν διάφορα ποσά κατά τη διάρκεια του γάμου τους για τις ανάγκες τους και κατά τη διάσταση παρέμεινε κατατεθειμένο στο λογαριασμό της το ποσό των €6.803.
- Κατά τη διάρκεια του αρραβώνα τους και μέχρι τον Ιούνιο του 2012 ήταν φοιτήτρια και ταυτόχρονα εργαζόταν χωρίς να λαμβάνει οποιαδήποτε αμοιβή στην οικογενειακή επιχείρηση του Καθ΄ου η αίτηση, ενώ ο Καθ΄ου η αίτηση εργαζόταν στην εν λόγω επιχείρηση με χαμηλά εισοδήματα. Κατά το 2012 η οικογενειακή επιχείρηση έκλεισε και ο Καθ΄ου η αίτηση εργοδοτήθηκε σε άλλη επιχείρηση με μισθό περί τα €1.
- Κατά τον Ιούνιο του 2012 περάτωσε τις σπουδές της και ανέλαβε εργασία σε υπεραγορά με απολαβές περί τα €830 το μήνα. Από την εργοδότησή της κατέβαλλε τη δόση του δανείου που συνήψαν για την αγορά της κατοικίας και μέχρι τη διάστασή της με τον Καθ΄ου η αίτηση πλήρωσε το συνολικό ποσό των €11.000 έναντι του δανείου. Το υπόλοιπο του δανείου κατά τη διάσταση ήταν €186.
- Κατά τη διάρκεια της κοινής τους συμβίωσης είχαν ουσιαστική οικονομική στήριξη από τους γονείς της, είτε χρηματική, είτε σε είδος, ενώ η ίδια ανέλαβε τη φροντίδα της συζυγικής κατοικίας και του Καθ΄ου η αίτηση. Μετά τη διάστασή της με τον Καθ΄ου η αίτηση, τον πληροφόρησε ότι έχει αξίωση εναντίον του για τη συνεισφορά της στην απόκτηση της κατοικίας και του εξοπλισμού αλλά ο Καθ΄ου η αίτηση αρνήθηκε οποιαδήποτε προοπτική εξεύρεσης εξώδικης διευθέτησης. Ο Καθ΄ου η αίτηση στην προσπάθεια του να την αποκλείσει από το δικαίωμα της να προσφύγει στο Δικαστήριο και να διεκδικήσει ότι της αναλογεί, ενδέχεται να αποξενώσει την κατοικία και/ή να εκχωρήσει τα δικαιώματα του που πηγάζουν από το πωλητήριο έγγραφο το οποίο υπέγραψε για την αγορά της συζυγικής τους κατοικίας. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Ως λόγους ένστασης προβάλλει ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος γιατί δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, δεν συντρέχει το κατεπείγον, ότι τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η αίτηση είναι ψευδή και η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο. Ο Καθ΄ου η αίτηση, στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 8.2.16 αναφέρει τα εξής: Η επίδικη κατοικία αγοράστηκε από τον ίδιο, καθώς και όλα τα έπιπλα και ο οικιακός εξοπλισμός τα οποία κόστισαν €22.000 και τα οποία πλήρωσε από την πώληση πολυτελούς αυτοκινήτου του και μερικώς από τις αποταμιεύσεις του. Το στεγαστικό δάνειο το συνήψε μόνος του (Τεκμ. 1). Από τις €32.000 που έλαβαν ως χρηματικά δώρα γάμου, τις €7.000 τις ξόδεψαν για διάφορα έξοδα του γάμου και το ποσό που κατατέθηκε επ΄ ονόματι της Αιτήτριας ήταν €25.
- Δεν προχώρησαν σε ανέγερση γκαράζ αλλά το γκαράζ προϋπήρχε και απλά τοποθέτησαν πόρτα. Ο κήπος έγινε προηγουμένως με την παράδοση της κατοικίας. Οι ανακαινίσεις κόστισαν €4.000 και τις πλήρωσε ο ίδιος. Η Αιτήτρια από τα χρήματα του γάμου που κατατέθηκαν επ΄ ονόματι της ξόδεψε για τις δικές της ανάγκες το ποσό των €18.
- Η Αιτήτρια δεν εργαζόταν στην επιχείρηση της οικογένειάς του γιατί ως φοιτήτρια δεν είχε χρόνο για να εργάζεται. ΄Οταν εργαζόταν ο ίδιος στην οικογενειακή επιχείρηση, τα εισοδήματά του συμπεριλαμβανομένων των bonus ήταν περίπου €1.600 μηνιαίως. Από τη νέα του εργοδότηση τα εισοδήματά του κατά το 2012 ήταν €1.900 ακαθάριστα. Το δάνειο του κατά την ημερομηνία διάστασης ήταν €186.
- Από τη σύναψη του δανείου όλες οι δόσεις καταβάλλονταν από τον ίδιο με πάγια τραπεζική εντολή (Τεκμ. 2). Η αξία της επίδικης κατοικίας κατά τη διάσταση ήταν €125.000 βάση εκτίμησης που εξασφάλισε η Τράπεζα Κύπρου (Τεκμ. 3) στην οποία το ακίνητο είναι υποθηκευμένο. Δεν υπάρχει αύξηση στην περιουσία του ώστε η Αιτήτρια να νομιμοποιείται να αξιώνει συνεισφορά και καμία συνεισφορά δεν είχε η Αιτήτρια στην απόκτηση της κατοικίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Περαιτέρω είναι νομολογημένο ότι υπάρχει υποχρέωση στον Αιτητή, όταν ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Ουσιώδη είναι τα στοιχεία που είναι σημαντικά να τα γνωρίζει το Δικαστήριο. (Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1995)1 (Α) ΑΑΔ 583, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2081, Αποστόλου κ.ά. ν. Ιωάννου κ.ά
(2012)1 (Α) ΑΑΔ 604, CTO Public Company Ltd κ.ά ν. BAT (Cyprus) Ltd κ.ά.,
(2012)1 (Α) ΑΑΔ 178). Το ΄Αρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/91), όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 49(Ι)/95και Ν. 58(Ι)/99προνοεί τα εξής: «14.
(1)Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσο συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2)Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3)Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ό,τι αυτοί απέκτησαν: (α) Από δωρεά, κληρονομιά, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία». Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 232/91: ««περιουσία» σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους». Το άρθρο 14Γ
(1)του Ν. 232/91 δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο Καθ΄ου η αίτηση να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή μέρος της. Σύμφωνα με το άρθρο 14Γ
(4), το Δικαστήριο δύναται σε επείγουσες περιπτώσεις να εκδίδει προσωρινό διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(1)με την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για την έκδοση προσωρινού συντηρητικού διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Στην απόφαση Ορφανίδης ν. Ορφανίδη
(1998)1 (A) Α.Α.Δ. 179, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής, τόνισε τα πιο κάτω αναφορικά με τον τρόπο επίλυσης των περιουσιακών διαφορών συζύγων: (σελ. 187, 189): «. αφετηρία για την επίλυση διαφορών αυτής της φύσης αποτελεί η διαπίστωση των περιουσιακών στοιχείων των συζύγων κατά το χρόνο του γάμου. Σε δεύτερο στάδιο, έρχεται η διαπίστωση της αύξησης, (αν υπάρχει) και σε τρίτο η προέλευση της αύξησης και η συνάρτησή της με τη συνεισφορά του ετέρου των συζύγων στην πραγμάτωσή της. .............................. Η συνεισφορά αποτελεί, βάσει το άρθρου 14, όπως και στο Αγγλικό δίκαιο το κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της αναλογίας του μεριδίου του μη εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη. Αντίθετα όμως, από το Αγγλικό δίκαιο, εφόσον δεν αποκαλύπτεται με τρόπο θετικό το ύψος της συνεισφοράς στην αύξηση της περιουσίας, καθιερώνεται τεκμήριο για την έκτασή της ίσο με το ένα τρίτο. .............................. Η αύξηση της περιουσίας είναι στοιχείο σχετικό. Συναρτάται, αφενός, με την αξία της περιουσίας και αφετέρου, με τις οικονομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη. Το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας, όχι αυτή τούτη η περιουσία. .............................. Το πρώτο που πρέπει να τυγχάνει εξακρίβωσης είναι η αύξηση της περιουσίας του συζύγου ώστε να διαπιστωθεί το αντικείμενο του πιθανού διαμοιρασμού. . Το δεύτερο θέμα που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο έτερος των συζύγων συνεισέφερε στην αύξηση, άμεσα ή έμμεσα, και το τρίτο, ο καθορισμός του ύψους της συνεισφοράς.» Το πρώτο θέμα που θα πρέπει να εξετάσω είναι το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα υπόθεση θεωρώ ότι υπάρχει το κατεπείγον εφόσον οι διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι, το πωλητήριο συμβόλαιο της επίδικης κατοικίας υπεγράφη μόνο από τον Καθ΄ου η αίτηση ως αγοραστή, και η έγγαμη σχέση τους έχει πλέον λυθεί με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Εξάλλου ο ισχυρισμός της Αιτήτριας στην παράγραφο 12 της ενόρκου δηλώσεως της ότι τον πληροφόρησε ότι έχει αξίωση εναντίον του για τη συνεισφορά της στην επίδικη κατοικία και αυτός αρνήθηκε να εξεύρουν εξώδικη διευθέτηση παρέμεινε αναντίλεκτος. Ο κίνδυνος αποξένωσης είναι πλέον πιθανός. Περαιτέρω σημειώνω ότι και να υπήρξε κάποια καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, αυτή δεν επηρέασε τον Καθ΄ου η αίτηση (Βλ. Bacardi & Co ν. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788). Θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 υπό το φως του Ν. 232/
- Είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 28.7.
- Πριν την τέλεση του γάμου η Αιτήτρια αναφέρει ότι έγινε αρραβώνας και κοινή συμβίωση από ή κατά το Μάρτιο του 2010, ο δε Καθ΄ου η αίτηση αναφέρει ότι έγινε «πάρτι γνωριμίας» δεν αμφισβητεί όμως την ημερομηνία δηλαδή παραδέχεται έστω ότι υπήρχε η «γνωριμία» από το Μάρτιο του
- Σημειώνω επίσης ότι σύμφωνα με βεβαίωση της Marfin Laiki Bank το στεγαστικό δάνειο που συνήψε ο Καθ΄ου η αίτηση για την αγορά της οικίας στο Μενεού έγινε στις 17.8.10 (Τεκμ. 1 στην ένορκο δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση), δηλαδή μετά τον αρραβώνα, κατά τη θέση της Αιτήτριας. Είναι η θέση του Καθ΄ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια καμμιά συνεισφορά δεν είχε στην απόκτηση της οικίας. Παραδέχεται όμως έστω ότι κατά τη διάρκεια του γάμου έκαναν ανακαινίσεις στην εν λόγω κατοικία ύψους €4.000, ποσό το οποίο κατά τη θέση του κατέβαλε ο ίδιος. Περαιτέρω, ο Καθ΄ου η αίητση δεν αρνείται ότι η Αιτήτρια από το 2012 άρχισε να εργάζεται σε υπεραγορά με απολαβές περί τα €830 μέσο όρο. Εάν υπήρξε ή όχι συνεισφορά της Αιτήτριας αφορά την ουσία της υπόθεσης. Ο Καθ΄ου η αίτηση ζητά την αποδοχή από το Δικαστήριο της δικής του εκδοχής στο στάδιο αυτό, κάτι το οποίο είναι αντινομικό. ΄Εχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, το άρθρο 14
(2)του Ν. 232/91 που προνοεί ότι η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση. Στην απόφαση Ντάγκλας ν. Ντάγκλας
(2004)1 (Α) 629 λέχθηκαν τα εξής (σελ. 633): «Σημαντικό μέρος της έφεσης (αφορά κυρίως τους λόγους έφεσης 2 και 5) συναρτάται προς την ουσία της κυρίως υπόθεσης. Το Οικογενειακό Δικαστήριο, λέγεται, δεν έλαβε υπ΄ όψη του ότι υπήρχε αμφισβήτηση γεγονότων σχετικά με την απόκτηση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων και ότι το κύριο μέρος της περιουσίας του Εφεσείοντα, επί της οποίας εγείρει απαίτηση η Εφεσίβλητη, απεκτήθη από κληρονομική περιουσία του Εφεσείοντα ή εδημιουργήθη πριν από το γάμο. Η επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται προς υποστήριξη των εισηγήσεων αυτών απευθύνεται λοιπόν περισσότερο προς την ουσία της υπόθεσης παρά προς τα διέποντα ενδιάμεσα διατάγματα. Το Οικογενειακό Δικαστήριο δεν παραγνώρισε τη διαφορά που υπήρχε μεταξύ των διαδίκων και, αναφερόμενο με ορθή πληροφόρηση και αντίληψη στη νομολογία, αντίκρισε το θέμα υπό το φως των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 σε συνάρτηση με τη βάση της απαίτησης της Εφεσίβλητης δυνάμει του άρθρου 14 του Ν. 232/91 για να καταλήξει ότι, για σκοπούς της αίτησης, και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και οριακή πιθανότητα επιτυχίας υπήρχε, τοσούτο μάλιστα εν όψει της τεκμαιρόμενης στο άρθρο 14
(2)συνεισφοράς της Εφεσίβλητης (η οποία εργάζετο αλλά και φρόντιζε την οικογένεια καθ΄ όλη τη διάρκεια του γάμου) κατά το ένα τρίτο ως προς την επίδικη περιουσία που αποκτήθηκε μετά το γάμο. Ορθά όμως απέφυγε να υπεισέλθει σε κρίση επί των εκατέρωθεν εκδοχών ως προς τη συνεισφορά εκάστου συζύγου, υποδεικνύοντας ότι η διαφωνία των διαδίκων, ιδιαίτερα για συνεισφορά της Εφεσίβλητης πέραν του ενός τρίτου: «. αφορούσε γεγονότα πάνω στα οποία θα περιστραφεί τελικά το αποτέλεσμα της αγωγής και τα οποία άπτονται των δικαιωμάτων των μερών και κατ΄ επέκταση το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα αναζητηθεί η επίλυση της βρίσκεται έξω από τα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας». Ο Εφεσείων ζητά ουσιαστικά την αποδοχή της δικής του εκδοχής των πραγμάτων στο στάδιο της αίτησης. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό και θα αντιστρατεύετο το σκοπό της επίδικης διαδικασίας». Περαιτέρω, η οποιαδήποτε μεταβίβαση της επίδικης περιουσίας δηλαδή της οικίας, θα εξοστράκιζε την πιθανή θεραπεία. Πιθανή θεραπεία είναι αυτή που προβλέπεται από το άρθρο 14Ε του Ν. 232/91 με βάση την οποία το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα για μεταβίβαση στον Αιτητή περιουσίας του Καθ΄ου η αίτηση που συνιστά αντικείμενο της διαδικασίας. Σε προσωρινά διατάγματα, απαγορευτικά της αποξένωσης ή επιβάρυνσης ακινήτου δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πρόθεση των εναγομένων για αποξένωση αλλά εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος (Βλ. Κιτρομηλίδου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 1165 και Αποστόλου κ.ά. ν. Ιωάννου κ.ά. (ανωτέρω)). Συνεπώς, τηρείται και η τρίτη προϋπόθεση του ΄Αρθρου 32 του Ν. 14/60. Δεν θεωρώ ότι το γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν ανέφερε ότι είναι μόνο ο Καθ΄ου η αίτηση που έκανε δάνειο για την απόκτηση της κατοικίας ως ουσιώδες που αν το εγνώριζε το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το προσωρινό διάταγμα. Η αναφορά στο δάνειο για να καταδειχθεί πως απεκτήθη η κατοικία ήτο αρκετή για σκοπούς προσωρινού διατάγματος. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 1.12.15 καθίσταται απόλυτο. Ενόψει του αποτελέσματος, ο Καθ΄ου η αίτηση διατάσσεται να καταβάλει τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της κυρίως αίτησης και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ....... Μ. Τουμαζή, Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο