Πηνελόπη Συνεσίου ν. Ηλίας Αυξεντίου, Αρ. Αίτησης: 19/15, 26/7/2016

(3)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90). Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης στον Καθ΄ου η αίτηση ο οποίος ενέστη στο αίτημα. Η Αιτήτρια, στην ένορκο δήλωσή της ημερ. 23.10.15 που υποστηρίζει το αίτημά της αναφέρει ότι την 2.7.15 με την αίτηση 8/14 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας εξασφάλισε διάταγμα με το οποίο της παραχωρήθηκε η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης και των οικιακών συσκευών της οικίας επί της οδού Καρυάτιδων 25, στη Λάρνακα. Την ίδια ημερομηνία, με την αίτηση γονικής μέριμνας 28/15 εξασφάλισε την αποκλειστική φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων τους και ρυθμίστηκε η επικοινωνία του Καθ΄ου η αίτηση μαζί τους. Περαιτέρω, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο ο Καθ΄ ου η Αίτηση διατάσσεται να καταβάλλει διατροφή για τα παιδιά του. Ο Καθ΄ου η αίτηση, κατά τον Οκτώβριο του 2014, χωρίς καμία προειδοποίηση τερμάτισε και ακύρωσε την ασφαλιστική κάλυψη του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμό εγγραφής KRX 158 το οποίο από την ημερομηνία απόκτησης του χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την ίδια. Μοναδικός στόχος του ήταν η παρεμπόδιση της χρήσης του οχήματος από την ίδια, η ενόχλησή της και η άσκηση ψυχολογικής πίεσης εναντίον της και της οικογένειάς της. Με δικές της ενέργειες εξασφάλισε την έκδοση ασφαλιστικής κάλυψης του επίδικου οχήματος για τη νόμιμη κυκλοφορία και χρήση του για σκοπούς δικής της διαβίωσης αλλά και των ανήλικων τέκνων τους και συνέχισε να χρησιμοποιεί το επίδικο όχημα για τις δικές της ανάγκες και της οικογένειάς της. Στις 12.10.15 ενημερώθηκε από το Τμήμα Τροχαίας Λάρνακας ότι ο Καθ΄ου η αίτηση, υπό την ιδιότητά του ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος, την κατάγγειλε ότι το χρησιμοποιεί παράνομα αφού ο ίδιος, σε άγνωστο χρόνο, το διέγραψε από το Μητρώο του Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων και μετά από αίτημά του στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών δήλωσε ότι το επίδικο όχημα είναι ακινητοποιημένο. Ως αποτέλεσμα, η άδεια κυκλοφορίας του οχήματος ακυρώθηκε και η ίδια σταμάτησε να το χρησιμοποιεί προς άρση οποιασδήποτε παρανομίας. ΄Εκτοτε μέχρι και σήμερα κατέβαλε διάφορες προσπάθειες να επανεκδώσει την άδεια κυκλοφορίας και να επανεγγράψει το επίδικο όχημα, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έγινε εφικτό αφού δεν είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος. Ζήτησε τη συγκατάθεση του Καθ΄ου η αίτηση, ως εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη, για την επανέκδοση της άδειας κυκλοφορίας και την επανεγγραφή του οχήματος, ωστόσο δεν βρήκε καμία ανταπόκριση. Μετά την πιο πάνω εκδικητική πράξη του Καθ΄ου η αίτηση, αναγκάστηκε να ζητήσει από συγγενικό της πρόσωπο να της δανείσει το δικό του όχημα για μερικές μέρες προς εξυπηρέτηση των αναγκών της και των παιδιών τους μέχρι την εξεύρεση κάποιας λύσης στο πρόβλημά της. Το επίδικο όχημα από την ημέρα απόκτησης του μέχρι και σήμερα κατέχεται και χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την ίδια. Το έχει ανάγκη για τη μεταφορά της στην εργασία της, την εξυπηρέτηση των υπολοίπων αναγκών της και γενικά για τη δική της διαβίωση αλλά και των παιδιών τους. Δεν της επιτρέπει η οικονομική της κατάσταση να αγοράσει καινούργιο αυτοκίνητο αφού μετά τη διάστασή τους οι απολαβές της έχουν μειωθεί ραγδαία. Ο Καθ΄ου η αίτηση είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και κατέχει και χρησιμοποιεί αποκλειστικά το δεύτερο αυτοκίνητο της οικογένειας τους για την εξυπηρέτηση των δικών του αναγκών. Το πιο πάνω όχημα, παρά το γεγονός ότι είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του Καθ΄ ου η αίτηση, αποκτήθηκε και από τους δύο κατά τη διάρκεια του γάμου τους και εξοφλήθηκε μερικώς από χρήματα που έλαβαν από πώληση παλαιότερου οχήματος το οποίο αγοράστηκε από τον πατέρα της και μερικώς από τις οικονομίες τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως προβάλλοντας 15 λόγους ένστασης. Η ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Πράγματι τερμάτισε την ασφαλιστική κάλυψη του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμό εγγραφής KRX 158, αφού προηγουμένως είχε τηλεφωνική επικοινωνία με την Αιτήτρια και της είχε αναφέρει ότι επρόκειτο να την τερματίσει γιατί αυτή αρνιόταν να του το παραδώσει. Κάποιες μέρες δανείζεται το όχημα του πατέρα του ώστε να μεταβαίνει στην εργασία του και κάποιες άλλες μέρες συγγενικά του πρόσωπα τον μεταφέρουν στην εργασία του, όταν ο πατέρας του χρειάζεται το όχημά του. Είναι απαραίτητο να έχει όχημα προκειμένου να μεταβαίνει στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας καθώς και στο American Heart Institute στη Λευκωσία εξαιτίας του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει. Εξήγησε στην Αιτήτρια ότι το δεύτερο όχημα με αρ. εγγραφής ΚΗΚ 434, το οποίο χρησιμοποιούσε, παρουσίασε μηχανικό πρόβλημα το οποίο κοστίζει €1.500 για να επιδιορθωθεί και ότι δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να το επιδιορθώσει και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατή η χρήση του εν λόγω οχήματος. Η Αιτήτρια παράνομα εξασφάλισε ασφαλιστική κάλυψη από την ασφαλιστική εταιρεία Atlantic Insurance Co Ltd αφού για την εξασφάλιση ασφαλιστικής κάλυψης χρειάζεται η υπογραφή από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη και ο ίδιος ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεσή του. Παρά το γεγονός ότι ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι το επίδικο όχημα είναι ακινητοποιημένο και η άδεια κυκλοφορίας του ακυρώθηκε, εντούτοις συνέχισε να το χρησιμοποιεί παράνομα μεταφέροντας πολλές φορές τα ανήλικα παιδιά τους αψηφώντας τον κίνδυνο και τις συνέπειες οι οποίες δυνατό να επέλθουν σε περίπτωση ατυχήματος. Ως εκ τούτου, προέβηκε σε καταγγελία της Αιτήτριας στο Τμήμα Τροχαίας ούτως ώστε να παύσει να το χρησιμοποιεί. Δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει άλλο όχημα, ούτε να πληρώσει το ποσό των €1.500 για να επιδιορθώσει το όχημα ΚΗΚ 434 γιατί ο μισθός του ανέρχεται στο ποσό των €2.078,70 (Τεκμ. Γ) εκ του οποίου καταβάλλει δόση για στεγαστικό δάνειο της συζυγικής οικίας το ποσό των €391.63 (Τεκμ. Δ), δόση για δάνειο για το ποσό των €199.53 (Τεκμ. Ε), δόση για το ποσό των €246.32 για κάλυψη οφειλομένων σε πιστωτικές κάρτες (Τεκμ. Στ), δόση για το ποσό των €327.45 για δάνειο για κάλυψη οικογενειακών αναγκών (Τεκμ. Ζ), καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των €76.14 για ασφάλεια οχήματος, το ποσό των €114.38 μηνιαίως για ασφάλεια ζωής και το ποσό των €104.81 για άλλη ασφάλεια ζωής (Τεκμ. Η). Λόγω της ασθενείας του, τον παρακολουθεί λογοθεραπευτής δύο φορές τη βδομάδα στον οποίο καταβάλλει €40 την επίσκεψη (Τεκμ. Θ). Επίσης καταβάλλει €140 μηνιαίως για δύο επισκέψεις στον καρδιολόγο (Τεκμ. Ι), €145 μηνιαίως στο American Heart Institute (Τεκμ. Κ), €107.69 για το φάρμακο Praxada (Τεκμ. Λ) και €30 μηνιαίως για επίσκεψη σε νευρολόγο (Τεκμ. Μ). Λόγω της μετάβασής του στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας καθώς και στο American Heart Institute στη Λευκωσία αρκετές μέρες του μήνα, χρειάζεται να καταβάλλει για καύσιμα €300 μηνιαίως. Επίσης καταβάλλει για τη διατροφή του το ποσό των €300 μηνιαίως και για ρεύμα, νερό, τηλέφωνο το ποσό των €250 μηνιαίως. Οι απολαβές της Αιτήτριας ανέρχονται στο ποσό των €7.000 μηνιαίως και δεν έχουν μειωθεί καθόλου μετά το διάταγμα διατροφής. Το επίδικο όχημα ήταν δωρεά του πατέρα του προς τον ίδιο και είχε αγοραστεί από τον πατέρα του το 2007 για το ποσό των €15.000 με επιταγή υπ΄ αριθμό 96043837 (Τεκμ. Ν). Το επίδικο όχημα χρησιμοποιείτο τόσο από τον ίδιο όσο και από την Αιτήτρια. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι δικηγόροι προχώρησαν με την ετοιμασία γραπτών αγορεύσεων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) Ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη ν. Μέζου,

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.

(1997)1 (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Περαιτέρω, υπάρχει υποχρέωση του Αιτητή, που ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα. (Βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα ν. Τηλεμάχου

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081, Αποστόλου ν. Ιωάννου

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 604, CTO Public Company Ltd κ.ά ν. Βat (Cyprus) Ltd κ.ά.,

(2012)1(A) Α.Α.Δ. 178). Οι διατάξεις του άρθρου 17 του Ν. 23/90 ρυθμίζουν θέματα που άπτονται της διαβίωσης της οικογένειας μετά την κατάρρευση του γάμου. Ποιο συγκεκριμένα, το άρθρο 17

(1)ρυθμίζει το θέμα της χρήσης της οικογενειακής στέγης και το άρθρο 17

(2)την παραλαβή από τον ένα σύζυγο των κινητών που του ανήκουν με εξαίρεση των οικιακών αντικειμένων που είναι απολύτως απαραίτητα στον άλλο σύζυγο. Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο 17

(2)του Ν. 23/90: «

(2)Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, ο καθένας από τους συζύγους δικαιούται να παραλάβει τα κινητά που του ανήκουν, ακόμη και αν τα χρησιμοποιούσαν και οι δύο ή και μόνος ο άλλος σύζυγος. Υποχρεούται όμως να παραχωρήσει στον άλλο σύζυγο τη χρήση των οικιακών αντικειμένων που του είναι απολύτως απαραίτητα για τη χωριστή του εγκατάσταση, αν το επιβάλλουν οι περιστάσεις για λόγους επιείκειας». Το άρθρο 17

(3)του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90)προνοεί τα ακόλουθα: «Οι σύζυγοι κατανέμουν, σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίδεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, τη χρήση των κινητών που ανήκουν και στους δύο, σύμφωνα με τις προσωπικές τους ανάγκες. Αν διαφωνούν, η κατανομή γίνεται από το Οικογενειακό Δικαστήριο που μπορεί να επιδικάσει εύλογη αποζημίωση για τη χρήση που παραχωρεί». Στην υπόθεση Βουνού ν. Βουνού

(1995)1 ΑΑΔ 168 αναφέρονται τα εξής σε σχέση με τα άρθρα 17

(1)και

(2)του Ν. 23/90 (σελ. 176): «Γνώμονας για την άσκηση των εξουσιών του Οικογενειακού Δικαστηρίου βάσει του Άρθρου 17

(1)και

(2)(οικογενειακή στέγη και η χρήση των απαραίτητων για ξεχωριστή εγκατάσταση), είναι η επιείκεια, έννοια συνυφασμένη με τη δικαιοσύνη. ΄Ο,τι ο νομοθέτης επεδίωξε με τις διατάξεις του ΄Αρθρου 17, ήταν ο περιορισμός στο βαθμό του εφικτού των δυσμενών επιπτώσεων για την οικογένεια από τη διακοπή της συμβίωσης». (Βλ. επίσης Βασιλειάδης ν. Νικολάου

(1995)1 ΑΑΔ 328). Θα εξετάσω την υπό κρίση αίτηση με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60 σε συνάρτηση με το άρθρο 17

(3)του Ν. 23/90. Κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Είναι παραδεκτό ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση και ότι η Αιτήτρια κατεχώρησε αίτηση διαζυγίου, επομένως τηρούνται τουλάχιστον δύο από τις τρεις διαζευκτικές προϋποθέσεις για έγερση στο Δικαστήριο αίτησης για κατανομή της χρήσης κινητών. Οι διάδικοι επίσης διαφωνούν ως προς τη χρήση του επίδικου οχήματος. Ο Καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι το όχημα αυτό το αγόρασε ο πατέρας του και του το δώρισε, επεσύναψε δε και τεκμήρια που, κατά τον ίδιο, επιβεβαιώνουν τη θέση του. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι συνέβαλε και η ίδια στην αγορά του αυτοκινήτου. Υπάρχει δηλαδή αμφισβήτηση ως προς τον τρόπο απόκτησης του επίδικου αυτοκινήτου, και ίσως αυτό να αποτελέσει αντικείμενο υπόθεσης περιουσιακών διαφορών μεταξύ των διαδίκων, εάν και εφόσον εγερθεί. Για σκοπούς όμως της παρούσης διαδικασίας, έχοντας υπόψη ότι το άρθρο 17

(3)αφορά την κατανομή κινητών που ανήκει και στους δύο συζύγους ως επίσης και το παραδεκτό γεγονός ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι μόνο ο Καθ΄ου η αίτηση, η Αιτήτρια δεν έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση. Δεν τηρείται όμως ούτε και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η Αιτήτρια έχει τη βοήθεια συγγενικού της προσώπου, όπως η ίδια αναφέρει και έχει εισοδήματα εφόσον είναι εργαζόμενη και επομένως δύναται να κάνει προσωρινές διευθετήσεις μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της κυρίως αίτησης. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ. ) ........ Μ. Τουμαζή, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο