Άρης Χριστοφίδης ν. Όλγα Σοφοκλέους, Αρ. Αίτησης: 39/15, 12/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2016:1 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου - Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 39/15 Μεταξύ: Άρης Χριστοφίδης Αιτητής Και Όλγα Σοφοκλέους Καθ΄ ης η Αίτηση -------------------------- Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 23/04/15 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή : κ. Ανθή Χριστοδούλου για κ. Νίκο Α. Τσιαπαλή (Για ν΄ ακούσει απόφαση) Για Καθ' ης η Αίτηση : κ. Πόπη Πέτρου για ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΚΟΡΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ (Για ν΄ ακούσει απόφαση) --------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Επιδιώκεται με την παρούσα αίτηση η έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται το τελικό διάταγμα διατροφής το οποίο εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου στην αίτηση διατροφής 13/13, στις 12/03/2013, μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την αποπεράτωση της εναρκτήριας αίτησης. Με το προαναφερθέν διάταγμα ρυθμίστηκε η συνεισφορά του Αιτητή στη διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων του Αλέξανδρου-Ερνέστου, Νεφέλης και Ανδρέα, στο ποσό των €350 μηνιαίως. Με την εναρκτήρια αίτηση επιδιώκεται η τροποποίηση και/ή ακύρωση του τελικού διατάγματος. Πραγματικό υπόβαθρο της μονομερούς αίτησης του Αιτητή, αποτελούν τα πιο κάτω γεγονότα τα οποία και παραθέτει στην ένορκη δήλωση του, ημερομηνίας 23/04/
- Προβάλλει συγκεκριμένα: · Ότι με τελικό εκ συμφώνου διάταγμα διατάχθηκε να καταβάλλει €350 μηνιαίως για τα τρία παιδιά. · Ότι το ένα παιδί έχει ενηλικιωθεί και καταβάλλει για τα άλλα δύο παιδιά μηνιαίως το ποσό των €250 μηνιαίως. · Ότι κατά το Μάιο του 2007 υπέστη οξύ πρόσθιο έμφραγμα μυοκαρδίου, ακολούθησε στεφανιογραφία και αγγειοπλαστική με τοποθέτηση 2 ενδοστεφανιαίων ναρθήκων στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία. Το Μάιο δε του 2008 υποβλήθηκε σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη με τοποθέτηση 3 μοσχευμάτων. Και ότι στο παρόν στάδιο βρίσκεται σε αυστηρή καρδιολογική παρακολούθηση με ετήσιες δοκιμασίες κόπωσης, υπερηχογραφήματα, καθώς και πλήρη φαρμακευτική αγωγή. Επισυνάπτει βεβαίωση από τον καρδιολόγο που τον παρακολουθεί. · Από το 1987 μέχρι το 2012 διατηρούσε φωτογραφείο, το οποίο όμως αναγκάστηκε να κλείσει λόγω της μείωσης των εργασιών του, η οποία καθιστούσε τη λειτουργία του ασύμφορη. · Μετά το κλείσιμο της επιχείρησής του συνεργαζόταν ως ανεξάρτητος συνεργάτης και λάμβανε €2.000 μηνιαίως, στη συνέχεια όμως και λόγω της οικονομικής κρίσης έμεινε άνεργος και από τότε είναι χωρίς εργασία. Έχει αποταθεί σε ιδιώτες αλλά και στο αρμόδιο Γραφείο Εργασίας, χωρίς μέχρι στιγμής να βρει εργασία. Επισυνάπτει σχετική βεβαίωσης εγγραφής του ως ανέργου. · Λόγω του γεγονότος ότι για ένα και πλέον χρόνο είναι άνεργος και δεν έχει οποιοδήποτε εισόδημα, συντηρείται από τη σύντροφό του που είναι ιδιωτική υπάλληλος, με εισοδήματα €850 μηνιαίως και με την οποία απέκτησε και ένα παιδί που γεννήθηκε στις 27/08/
- · Κατέβαλλε κανονικά τις διατροφές των παιδιών του μέχρι το Νοέμβριο του 2013, όμως το Δεκέμβριο του 2013 αδυνατούσε με αποτέλεσμα το Μάιο του 2014 να αναγκαστεί να πωλήσει το αυτοκίνητό του για να πληρώσει τα εντάλματα που είχαν εκδοθεί εναντίον του για να μην φυλακιστεί. · Tον Οκτώβριο του 2014 εξόφλησε τα εντάλματα μετά από κινητοποίηση των φίλων του που τον βοήθησαν. · Μοναδική του περιουσία εκτός από το αυτοκίνητο που πώλησε ήταν ο κοινός λογαριασμός που διατηρούσε με την πρώην σύζυγό του, που κατά το χρόνο της διάστασης είχε υπόλοιπο €23.500 και το ποσό αυτό της το παραχώρησε για να το χρησιμοποιήσει για τα ανήλικα σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης, το οποίο προφανώς η Καθ' ης η Αίτηση το οικειοποιήθηκε. · Δεν είναι σε θέση να καταβάλλει τη διατροφή των παιδιών του, αλλά ούτε και να συντηρεί τον εαυτό του, χωρίς να φέρει ο ίδιος οποιαδήποτε ευθύνη. · Η Καθ' ης η Αίτηση από την άλλη, εργάζεται στο ίδρυμα Κιβωτός με μηνιαίο εισόδημα €500, περαιτέρω λαμβάνει δημόσιο βοήθημα ύψους €860, επίδομα τέκνου €248,75 μηνιαίως και επίδομα αναπηρίας για το γιο τους Ανδρέα ύψους €850 μηνιαίως, το δε συνολικό ποσό των €2.458 αρκεί για την κάλυψη των αναγκών των παιδιών και της ίδιας. · Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι η οικονομική του κατάσταση μετά την έκδοση του διατάγματος έχει αλλάξει δραματικά, τα εισοδήματά του έχουν εκμηδενισθεί, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να συμμορφώνεται με το διάταγμα και να κινδυνεύει με φυλάκιση, γι' αυτό θεωρεί ότι είναι απολύτως αναγκαίο και επείγον να ανασταλεί το διάταγμα διατροφής. Στην αίτηση για αναστολή, αντέδρασε η Καθ' ης η Αίτηση με ένσταση, στην οποία παρέθεσε τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην αιτούμενη θεραπεία. Παραθέτω αυτούσιους τους λόγους ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση: "(α) Η αίτηση είναι αντικανονική και άκυρη. (β) Ο Αιτητής δεν έχει καλή βάση αγωγής. (γ) Ο Αιτητής δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. (δ) Δεν υπάρχει κίνδυνος να μην μπορέσει να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη με τον τελικό καθορισμό της κυρίως αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. (ε) Ο Αιτητής δεν ήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. (στ) Ο Αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο. (ζ) Η νομική βάση είναι ελλιπής και λανθασμένη, (η) Δεν υπάρχει η προϋπόθεση του επείγοντος." Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση στηρίζεται στα γεγονότα που παραθέτει στην ένορκη δήλωσή της, ημερομηνίας 13/5/
- Σ' αυτήν αναφέρει τη δική της εκδοχή και απάντηση στους ισχυρισμούς του Αιτητή, που έχει ως ακολούθως: · Μετά την ενηλικίωση του Ερνέστο, ο Αιτητής πρέπει να καταβάλλει το ποσό των €250 για τα ανήλικα παιδιά τους, Ανδρέα και Νεφέλη, όμως από την ημέρα έκδοσης του διατάγματος, δεν καταβάλλει το πιο πάνω ποσό, παρά μόνο εφόσον η ίδια καταχωρήσει ένορκη δήλωση για είσπραξη του ποσού της διατροφής. · Αφού παραδέχεται τα προβλήματα υγείας του Αιτητή, υποστηρίζει ότι αυτός είναι ικανός για εργασία και μπορεί να καταβάλλει το ποσό της διατροφής, το οποίο θεωρεί αρκετά χαμηλό και δεν δικαιολογείται να ακυρωθεί ή έστω να μειωθεί. · Είναι η θέση της ότι δεν θα πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη το τεκμήριο που επισύναψε ο Αιτητής για τη χρονική περίοδο που είναι άνεργος για να υποστηρίξει ότι δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα, καθώς ο Αιτητής, σύμφωνα με το τεκμήριο, εγγράφηκε ως άνεργος στις 18/03/
- · Αφού παραδέχεται ότι ο Αιτητής απέκτησε ακόμα ένα παιδί, είναι η θέση της ότι εργάζεται περιστασιακά και συγκεκριμένα, κάθε Σαββατοκύριακο σε συναδέλφους του, όμως δεν γνωρίζει τι ποσό του καταβάλλουν ως μισθό. Και ο Αιτητής απέκρυψε την περιστασιακή του εργασία. · Απορρίπτοντας η Καθ' ης η Αίτηση τα όσα αναφέρει στις παραγράφους 11 ως 14 της ένορκης δήλωσής του ο Αιτητής, υποστηρίζει ότι δεν πώλησε το αυτοκίνητο του για να πληρώσει τις διατροφές για να μη φυλακιστεί, αλλά γιατί αυτό καταστράφηκε από δυστύχημα που είχε ο ίδιος. Όσον αφορά τα χρήματα που ο Αιτητής αναφέρει ότι πήρε η ίδια, ισχυρίζεται ότι δεν ήταν €23.500, αλλά €23.094 και το πιο πάνω ποσό αντιπροσωπεύει τα μισά χρήματα από κοινό γραμμάτιο. Όπως υποστηρίζει περαιτέρω, το ποσό αυτό το κατέθεσαν στον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης σε κοινό λογαριασμό για να κτίσουν σπίτι, όμως όταν ο γιος τους Ανδρέας διαγνώστηκε με μια σπάνια ασθένεια, το σύνδρομο Angelman, αποφάσισαν να μην κτίσουν το σπίτι και τα χρήματα παρέμειναν στο λογαριασμό για να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες του Ανδρέα. Δυστυχώς όμως τα χρήματα αυτά, όπως αναφέρει η Καθ' ης η Αίτηση, αναγκάστηκε να τα χρησιμοποιήσει για αποπληρωμή δανείου του Αιτητή στο οποίο ήταν εγγυήτρια και το οποίο εξόφλησε τον Μάρτιο του
- Τα δε υπόλοιπα χρήματα, τα χρησιμοποίησε ο Αιτητής για τις ανάγκες της επιχείρησής του. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι ο Αιτητής δανείστηκε και €7.000 από το λογαριασμό που διατηρούσαν και αφορούσαν χρήματα που προορίζονταν για το ανάπηρο παιδί τους για περίπτωση έκτακτης ανάγκης. · Η ίδια εργάζεται με μερική απασχόληση στο ίδρυμα Κιβωτός, κέντρο αποκατάστασης για παιδιά με ειδικές ανάγκες με μισθό €500, τον οποίο όμως ουδέποτε έλαβε, αφού απασχολείται εκεί ο ανήλικος Ανδρέας. Το ανήλικο παιδί τους, πάσχει από ένα σύνδρομο, μια χρωμοσωματική ανωμαλία η οποία προκαλεί νοητική στέρηση και νευρολογικά προβλήματα. Επισυνάπτει ιατρική βεβαίωση για την κατάσταση υγείας του παιδιού και παραθέτει αναλυτικά τα μηνιαία έξοδα για θεραπείες του παιδιού τα οποία, σύμφωνα με τον πίνακα που παραθέτει, ανέρχονται σε €2.395 μηνιαίως. Χρειάζεται επιπλέον €150 ετησίως για γιατρούς και άλλες ανάγκες του παιδιού, που επίσης παραθέτει σε πίνακα. Επίσης το παιδί χρειάζεται να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση που θα κοστίσει €7.500, ποσό που η ίδια αδυνατεί να καταβάλει. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι χρειάστηκε άλλα €900 για εξοπλισμό, επειδή ο ανήλικος δεν μπορεί να μιλήσει και να επικοινωνήσει μαζί της και τα αδέλφια του. Παραθέτει επίσης αναλυτικά τα έξοδα της Νεφέλης που ανέρχονται σύμφωνα με το σχετικό πίνακα, σε €1.040 μηνιαίως. Επίσης η Νεφέλη χρειάζεται ορθοδοντική θεραπεία. · Όμως και η ίδια κατά το 2012 διαγνώστηκε με κατά πλάκα σκλήρυνση, ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή. Λόγω δε του προβλήματος του Ανδρέα είναι αναγκαίο να έχει κοπέλα στο σπίτι να την βοηθάει και καταβάλλει γι' αυτήν, το ποσό των €400 μηνιαίως. Δεν έχει την ευχέρεια να ενοικιάσει σπίτι και διαμένει με τον πατέρα της ο οποίος τους βοηθά οικονομικά. · Συνεχίζοντας αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος έχει ενηλικιωθεί και έπαψε ο Αιτητής να συνεισφέρει γι' αυτόν, διαμένει μαζί της και συντηρείται από την ίδια και τον πατέρα της. · Αναφέρει περαιτέρω, ότι λαμβάνει €854 επίδομα τετραπληγίας για τη φροντίδα του ανήλικου Ανδρέα, €594,30 δημόσιο βοήθημα για την αναπηρία του παιδιού και €170 για επίδομα τέκνου. Τα πιο πάνω ποσά δεν αρκούν για τις ανάγκες των παιδιών. Είναι τέλος η θέση της ότι δεν θα πρέπει να ακυρωθεί το διάταγμα, επειδή λαμβάνει κάποια επιδόματα καθώς αυτά δεν αρκούν για τα παιδιά και τα έξοδα του Αντρέα είναι πολύ περισσότερα. Αντίθετα, ο Αιτητής θα πρέπει να συνεισφέρει περισσότερα και όχι μόνο στο ποσό των €100 για τον Ανδρέα και στο ποσό των €150 για τη Νεφέλη, των οποίων οι ανάγκες έχουν αυξηθεί. · Θεωρεί, για τους πιο πάνω λόγους, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο θα προκαλέσει ζημιά στα παιδιά, καθώς θα αποστερηθούν έστω τις βασικές ανάγκες τους. Ο Αιτητής εργάζεται περιστασιακά, ειδικότερα τα Σαββατοκύριακα και κερδίζει ένα ποσό το οποίο εσκεμμένα, δεν αναφέρει. Τέλος υποστηρίζει ότι η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και λανθασμένη. Αμφότεροι οι διάδικοι ζήτησαν άδεια από το Δικαστήριο να καταχωρήσουν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις. Σχετική άδεια δόθηκε εκατέρωθεν με τη σύμφωνη γνώμη των δύο πλευρών. Ο μεν Αιτητής στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή του απέρριψε τα όσα αναφέρει η Καθ' ης η Αίτηση για το αυτοκίνητο που πούλησε και ισχυρίζεται ότι το πούλησε €350 στις 06/06/
- Επισυνάπτει και σχετική βεβαίωση. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι το ποσό των £13.387 (€22.873) το οποίο κατέθεσαν στον Οργανισμό Χρηματοδότησης Στέγης προέρχονταν από τις γαμήλιες εισφορές, ότι τελικά δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στο κόστος για το κτίσιμο σπιτιού και αποφάσισαν να το αφήσουν για τις ανάγκες των παιδιών τους. Ήταν όμως η θέση του ότι παρόλα αυτά η Καθ' ης η Αίτηση, όπως παραδέχεται και στην ένορκη δήλωσή της, εξόφλησε δάνειο, στο οποίο τον είχε εγγυηθεί και δεν άφησε το ποσό για τα παιδιά και ότι θα μπορούσε το δάνειο να πληρώνεται με μηνιαίες δόσεις. Επισυνάπτει σχετικές καταστάσεις λογαριασμών. Είναι ακόμα η θέση του, πως δεν διατηρούσαν κοινό λογαριασμό στη Societe Generale Cyprus, αλλά κατά τον Απρίλιο του 2006 ο ίδιος είχε συνάψει στεγαστικό δάνειο ύψους €53.000, στο οποίο ήταν εγγυήτρια η σύζυγός του. Μέρος δε του ποσού αυτού το χρησιμοποίησαν για να ανακαινίσουν το πατρικό σπίτι της Καθ' ης η Αίτηση, στο οποίο και διέμεναν και το υπόλοιπο το χρησιμοποίησε ο ίδιος για τις ανάγκες της επιχείρησής του. Επισυνάπτει τη συμφωνία στεγαστικού δανείου. Υποβάλλει γι' αυτό ότι η Καθ' ης η Αίτηση παραπλανεί το Δικαστήριο για να μην ανασταλεί το διάταγμα. Η Καθ' ης η Αίτηση στη δική της συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποδέχεται ότι ο Αιτητής ενεπλάκη σε δυστύχημα με το αυτοκίνητό του, καθώς και ότι πούλησε το αυτοκίνητο του, αλλά δεν αποδέχεται ότι αναγκάστηκε να το πωλήσει για να πληρώσει τη διατροφή των παιδιών του. Εξηγεί ακόμη ότι αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει το ποσό που έλαβε, δηλαδή σύμφωνα με την ένορκη δήλωσή της ημερομηνίας 13/05/2015, των €23.094, για απαλλαγή της από την εγγύηση που παραχώρησε προς όφελος του Αιτητή, για δάνειο που έλαβε, μετά από διακανονισμό που έκανε η ίδια με την Τράπεζα, καθώς το δάνειο χρεωνόταν με τόκους υπερημερίας, σε σημείο που το χρέος δεν μπορούσε να αποπληρωθεί. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με τους δικηγόρους των διαδίκων να παρουσιάζουν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Στη Mitsingas Ltd. v. The Timberland (ανωτέρω), βέβαια, λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η έννοια της δικαιοσύνης δε συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία." Επίσης, στην Κυρίσαββα v. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το πιο πάνω θέμα: "Όμως η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη." Τέλος, όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στις περιπτώσεις, ακόμα, μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Σε αυτό το στάδιο, ακόμη το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων. [Bλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD
(1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236.] Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, λοιπόν, το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προκύπτει από τη Διαταγή 39. Γι΄ αυτό, καθήκον του Δικαστηρίου είναι να συνεκτιμήσει την ποιότητα της μαρτυρίας την οποία οι διάδικοι έχουν προσκομίσει, με σκοπό να διαπιστώσει αν τηρούνται οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, προσεγγίζοντας τη μαρτυρία προσεκτικά, χωρίς να καταλήγει σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης και την αξιοπιστία των διαδίκων. Είναι, ακόμα, καθιερωμένη αρχή ότι ο Aιτητής, ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα, πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της αποκάλυψης έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν´ ακούσει περαιτέρω τον Aιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Aιτητή. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Με οδηγό τις παραπάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος, συνεκτιμώντας τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, χωρίς να καταλήξω σε τελικά ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων. Η εξουσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου να τροποποιεί προηγούμενη απόφασή του στηρίζεται στο άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), το οποίο προβλέπει ότι: "Αν αφότου εκδόθηκε απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει το τερματισμό της διατροφής." Στην απόφαση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1993)1 A.A.Δ. 195, στη σελ. 201, λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του άρθρου 38 του Νόμου 216/90 δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε Δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου Δικαστηρίου." Δεν είναι ώρα να προβώ σε ευρήματα αναφορικά με το αν τελικά θα πετύχει ή όχι στο ευρύτερο αίτημά του στην εναρκτήρια αίτηση. Αρκεί να υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ούτε να αξιολογήσω τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς των διαδίκων που είναι πολλοί, όπως αναδύεται από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Για να τροποποιηθεί μια απόφαση του Δικαστηρίου θα πρέπει να υπάρχει ουσιώδης μεταβολή συνθηκών. Στην προκειμένη περίπτωση, τα περισσότερα προβλήματα-γεγονότα, που επικαλείται ο Αιτητής για να επιδιώξει την αναστολή του διατάγματος, υπήρχαν κατά την έκδοση του διατάγματος διατροφής. Αφού τα προβλήματα υγείας του χρονολογούνται από το 2007, ενώ το διάταγμα εκδόθηκε στις 12/03/2013 και το κλείσιμο της επιχείρησής του έγινε το 2012. Υπήρξε όμως μεταβολή στην οικογενειακή κατάσταση του Αιτητή, καθώς απέκτησε και άλλο παιδί με τη σύντροφό του, γεγονός που φαίνεται να παραδέχεται η Καθ' ης η Αίτηση. Βέβαια, το παιδί γεννήθηκε στις 27/08/2013, δηλαδή 4 μήνες μετά την έκδοση του διατάγματος. Επομένως η εγκυμοσύνη της συντρόφου του ήταν γνωστή στον Αιτητή, κατά τον επίδικο χρόνο. Παρατηρώ ακόμα ότι η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται ότι ο Αιτητής γράφτηκε ως άνεργος μετά την έκδοση του διατάγματος. Υποστηρίζοντας, όμως, ότι εργάζεται περιστασιακά τα Σαββατοκύριακα. Προκύπτει ακόμα, ότι παρά το γεγονός ότι ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι παρέμεινε άνεργος για περίοδο πέραν του ενός έτους (από την καταχώρηση της αίτησής του, που έλαβε χώρα στις 23/04/2015), ο ίδιος γράφτηκε στο Γραφείο Εξευρέσεως Εργασίας στις 18/03/2015, ένα μήνα πριν την καταχώρηση της αίτησής του. Περαιτέρω, φαίνεται και ο ίδιος στην παράγραφο 10 της αρχικής ένορκης δήλωσής του να αναφέρει ότι: «τα εισοδήματα μου στο παρόν στάδιο είναι αμελητέα και προέρχονται από περιστασιακή απασχόληση σε συναδέλφους οι οποίοι τυγχάνει να έχουν σχετικές ανάγκες και με φωνάζουν για να τους βοηθήσω.» Δηλαδή δεν διαφωνεί με την Καθ' ης η Αίτηση, ότι έχει περιστασιακή εργασία. Στη βάση των πιο πάνω, προκύπτει ότι υπήρξε κάποια μεταβολή στις συνθήκες του Αιτητή από την έκδοση του διατάγματος. Δεν έχει εισοδήματα πλέον €2.000 ως είχε όταν έκλεισε την επιχείρησή του, αφού εργαζόταν ως συνεργάτης και εργαζόταν σε τακτικότερη βάση, αλλά εργάζεται περιστασιακά και απέκτησε και άλλο παιδί. Εξετάζοντας, λοιπόν, τη μαρτυρία που προσέφερε ο Αιτητής, στο παρόν στάδιο, έχοντας υπόψη μου ότι το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί σε αυτό το στάδιο η αίτηση για προσωρινό διάταγμα δεν είναι πολύ ψηλό, κρίνω ότι ο Αιτητής ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και έδειξε ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στη αίτησή του. Eκ πρώτης όψεως προκύπτουν τέτοια γεγονότα μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος που να διαφοροποιούν το πραγματικό βάθρο στο οποίο το εν λόγω διάταγμα στηρίχθηκε, αφού υπήρξε μεταβολή των όρων στους οποίους στηρίχθηκε. Προχωρώ στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης, ότι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Έχοντας υπόψη μου τις αρχές ως τις εξέθεσα πιο πάνω και τη νομολογία, καθώς και ότι η έννοια της ζημιάς στις οικογενειακές διαφορές δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, κρίνω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος. Από τα σημερινά οικονομικά δεδομένα του Αιτητή, το ενδεχόμενο να οδηγηθεί στη φυλακή είναι ορατό. Η ζημιά που θα υποστεί, λόγω της αδυναμίας πληρωμής της διατροφής των παιδιών του με τη φυλάκισή του θα είναι ανεπανόρθωτη. Ακόμα, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, δεν τίθεται θέμα επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Όταν ο Αιτητής θα έχει ήδη εκτίσει την ποινή του. Παρά τη διαπίστωσή μου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, θα πρέπει να με απασχολήσει αν θα ήταν δίκαιο και εύλογο να εκδώσω προσωρινό διάταγμα, με το οποίο να αναστέλλω το διάταγμα που εκδόθηκε στις 12/03/2013 μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Κρίνω δε υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, πως δεν θα ήταν λογικό να ανέστελλα την υποχρέωση του Αιτητή για καταβολή κάποιας συνεισφοράς στη διατροφή των παιδιών του, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης, καθώς οι σημερινές ανάγκες των παιδιών του, ιδιαίτερα του παιδιού των διαδίκων, που έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας είναι αυξημένες και ο Αιτητής, δεν φαίνεται να το αμφισβήτησε. Ανάγκες που όπως εκ πρώτης όψεως προκύπτει πως δεν μπορούν να καλυφθούν έστω και αν η Αιτήτρια λαμβάνει κάποια επιδόματα από το Κράτος. Λαμβάνοντας, λοιπόν, τις ιδιαίτερες περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, την κατάσταση υγείας του ενός παιδιού των διαδίκων, την κατάσταση υγείας της ίδιας της Καθ' ης η Αίτηση, το γεγονός ότι η υποχρέωση του Αιτητή από το διάταγμα διατροφής έχει περιοριστεί από τα €350 για τα τρία παιδιά του, σε €250 για τα δύο παιδιά του, αφού το ένα παιδί εν τω μεταξύ έχει ενηλικιωθεί, την περιστασιακή απασχόληση του Αιτητή, αλλά και το γεγονός ότι θα πρέπει λογικά, αφού υπήρξε εργαζόμενος, να λαμβάνει και/ή να έλαβε ανεργιακό επίδομα, το οποίο παρέλειψε να αναφέρει, κρίνω ορθό να περιορίσω κάπως την υποχρέωσή του για συνεισφορά στο ποσό των €180 μηνιαίως, θεραπεία που ζητείται εξάλλου και με την εναρκτήρια αίτηση, αφού επιδιώκεται εναλλακτικά η τροποποίηση του τελικού διατάγματος. Υποχρέωση που θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τέλος δεν μπορώ σε αυτό το στάδιο να επικρίνω τη στάση της Καθ' ης η Αίτηση να χρησιμοποιήσει τα λεφτά που έλαβε και είχε στο λογαριασμό της, για την αποπληρωμή δανείου του Αιτητή. Πράξη με την οποία ουσιαστικά επωφελήθηκε ο ίδιος ο Αιτητής. Έχοντας υπόψη μου ότι τα λεφτά ο Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Στέγης τα παραχώρησε για συγκεκριμένο σκοπό, χωρίς να έχω περισσότερες λεπτομέρειες για τη δυνατότητα χρησιμοποίησης των λεφτών αυτών για άλλο σκοπό. Ούτε και είναι ώρα να αποφασίσω επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών των διαδίκων για το πώς και για ποιο σκοπό ο Αιτητής πώλησε το αυτοκίνητο του, κάτι που θα κάμω όταν θα έχω τη ζωντανή μαρτυρία και των δύο διαδίκων κατά την ακρόαση της υπόθεσης, όταν θα αξιολογηθεί η αξιοπιστία τους. Εκείνο που ουσιαστικά είναι παραδεκτό ότι αυτά τα λεφτά δεν υπάρχουν πλέον στο λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση. Ακόμα το ποσό από την πώληση του αυτοκινήτου του Αιτητή, δεν φαίνεται να ήταν τέτοιας έκτασης που θα εξοφλούντο πολλές υποχρεώσεις του Αιτητή, έναντι των παιδιών του. Συνακόλουθα εκδίδεται το ακόλουθο προσωρινό διάταγμα: Προσωρινό Διάταγμα, με το οποίο τροποποιείται το διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε στην αίτηση με αριθμό 13/2013, ημερομηνίας 12/03/2013 και με το οποίο διατασσόταν ο Αιτητής να καταβάλλει στην Καθ' ης η Αίτηση το ποσό των €350 μηνιαίως από 01/04/2013 και κάθε 1η μέρα κάθε επόμενου μήνα με επτά μέρες χάρη, και με το παρόν τροποποιητικό διάταγμα, διατάσσεται ο Αιτητής όπως καταβάλλει στον Καθ' ης η Αίτηση από 01/01/2016, και κάθε 1η μέρα κάθε επόμενου μήνα, με 7 ημέρες χάρη, το ποσό των €180, ως διατροφή των ανήλικων τέκνων του, Νεφέλης και Ανδρέα. Το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με τα έξοδα, κρίνει ορθό και δίκαιο, υπό τις περιστάσεις, όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ................... Κ. Χ" Αθανασίου - Σιαμτάνη, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο