ΙΝΓΚΑ ΠΡΟΝΤΑΝ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ, Αρ. Αίτησης: 95/2015, 5/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2016:5 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: K. X" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 95/2015 Μεταξύ: ΙΝΓΚΑ ΠΡΟΝΤΑΝ από την Μολδαβία και τώρα στην Πάφο, Μιχαήλ Ματθαίου 5, Γεροσκήπου Αιτήτρια Και ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ από την Πάφο, Μιχαήλ Ματθαίου 5, Γεροσκήπου Καθ' ου η Αίτηση ----------------------- Ημερομηνία: 5 Ιουλίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια : κ. Κατερίνα Μενοίκου Για τον Καθ' ου η Αίτηση : κ. Ελίζα Πατσαλίδου ----------------------- Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 28/09/2015 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο στις 28/09/
- Με αυτό καθορίστηκε η συνεισφορά του καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του Μαριάννας, Αγγελίνας και Στέφανου στο ποσό των €500 μηνιαίως, από την επίδοση του διατάγματος. Το διάταγμα εκδόθηκε στη βάση των γεγονότων που αναγράφονταν στην ένορκη δήλωση που συνόδευε τη μονομερή αίτηση της Αιτήτριας. Σ' αυτή, προβάλλει τα ακόλουθα: Ότι οι διάδικοι παντρεύτηκαν στις 10/06/2004, ότι από το Νοέμβριο του 2013 επήλθε οριστική ρήξη στο γάμο τους και πήραν διαζύγιο στις 25/5/2015 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου. Όμως παρά την έκδοση διαζυγίου συνεχίζουν να μένουν στο ίδιο σπίτι. Η ίδια έχει αναλάβει τη φύλαξη των παιδιών. Τον τελευταίο καιρό ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται να συνεισφέρει οποιοδήποτε ποσό στη διατροφή των ανήλικων τέκνων τους, γι' αυτό και αναγκάστηκε η ίδια να αναλάβει τα έξοδα για τη διατροφή και συντήρηση τους με συνεπακόλουθο να δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει. Τόσο η ίδια όσο και τα παιδιά ζητούν χρήματα από τον Καθ' ου η Αίτηση, όμως αυτός αρνείται να συνεισφέρει, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένταση μεταξύ τους. Όπως περαιτέρω υποστηρίζει, ο Καθ' ου η Αίτηση, εργάζεται στο εστιατόριο Minthis Hill στην Πάφο, καθώς και σε άλλη εργασία και κερδίζει πέραν των €1.700 τον μήνα. Φεύγει από το σπίτι στις 10 π.μ. και γυρίζει στις 3.00 με 4.00 τα ξημερώματα. Η ίδια εργάζεται ως γραμματέας και κερδίζει €900 μηνιαίως επίσης λαμβάνει και επίδομα €260 μηνιαίως. Δεν έχει τη δυνατότητα να εξεύρει δεύτερη εργασία και ν' αυξήσει τα εισοδήματά της, καθώς δεν έχει καμιά βοήθεια για τα παιδιά. Αναγκάζεται δε τα απογεύματα να αφήνει τα παιδιά στο σχολείο και προς τούτο καταβάλλει €300 μηνιαίως. Τα μηνιαία έξοδα των ανηλίκων, ως τα υπολογίζει και αναλύει σε σχετικό πίνακα, ανέρχονται σε €1.
- Υποβάλλει τέλος ότι η δυσκολία στην οποία βρίσκεται καθιστά επείγουσα τη ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση, γι' αυτό και αιτείται την έκδοση σχετικού προσωρινού διατάγματος το οποίο να τον διατάσσει να καταβάλλει €800 μηνιαίως για τα τρια παιδιά τους. Το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος προβάλλει 14 λόγους για τη μη συνέχιση του διατάγματος τους οποίους και παραθέτω αυτούσιους: "
- Η μονομερής αίτηση είναι παράτυπη και/ή ασύμφωνη με τον Νόμο, τον Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικό Κανονισμό και τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς καθότι ενώ η ενόρκως δηλούσα Αιτήτρια, όντας Μολδαβή, δεν γνωρίζει την γραφή της ελληνικής γλώσσας και/ή δεν είναι σε θέση να αναγιγνώσκει την ελληνική γλώσσα και/ή να την αντιλαμβάνεται, φαίνεται να ορκίστηκε και να υπέγραψε την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της, χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζει το περιεχόμενό της.
- Η Αίτηση της Αιτήτριας είναι πρόωρη και/ή άκαιρη, αντικανονική και κατά νόμο και ουσία αβάσιμη στο παρόν στάδιο και η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες καθότι, οι διάδικοι παρόλο που είναι διαζευγμένοι, ακόμη διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη και ο Καθ΄ ου η Αίτηση εξακολουθεί να επωμίζεται προσωπικά όπως και πριν την διάσταση των διαδίκων, όλα τα έξοδα που αφορούν την διατροφή, συντήρηση, εκπαίδευση, ψυχαγωγία και φροντίδα των ανήλικων παιδιών των διαδίκων και να πληρώνει μηνιαίως όλα τα λειτουργικά έξοδα του σπιτιού στο οποίο διαμένουν. Συνακόλουθα, με την Αίτηση της η Αιτήτρια απαράδεκτα αποδοκιμάζει τη δυνατότητα του αιτητή και αξιώνει παράλογα και/ή αδικαιολόγητα ποσά και/ή ποσά τα οποία εξ αντικειμένου ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταβάλει μηνιαίως.
- Η Αίτηση της Αιτήτριας είναι αδικαιολόγητη, νομικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη καθότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν δεν πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την έκδοση του ζητούμενου Προσωρινού Διατάγματος και ειδικά, δεν υπάρχει το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος της απόλυτης ανάγκης και/ή άλλων ιδιαίτερων περιστάσεων στην παρούσα περίπτωση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος.
- Η Αιτήτρια εμποδίζεται δια διαγωγής και/ή εγγράφων και/ή συμπεριφοράς από το να προβάλλει τους ισχυρισμούς που αναφέρει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τα και να ζητεί το αιτούμενο διάταγμα.
- Οι προϋποθέσεις και/ή τα αναγκαία στοιχεία που απαιτούνται από το άρθρο 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 δεν εμπεριέχονται στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την Αίτηση της. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια δεν υποστηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο τους ισχυρισμούς της αφού κανένα τεκμήριο και/ή αποδεικτικό στοιχείο, ενισχυτικό της θέσης της Αιτήτριας, δεν έχει κατατεθεί κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο στο Δικαστήριο, αντίθετα, η Αιτήτρια προβάλλει κάποιους ισχυρισμούς κατά γενικό και αόριστο τρόπο. Επομένως, η Αιτήτρια δεν δικαιούται σε θεραπεία γιατί ούτε σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση αποκαλύπτεται με την Ένορκη Δήλωση της ούτε και ορατές πιθανότητες επιτυχίας έχει η Αίτηση της.
- Οι ισχυρισμοί που αναφέρει η Αιτήτρια με την Ένορκη Δήλωση της Αίτησης της είναι ψευδείς και κατά συνέπεια δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος.
- Η Αιτήτρια, με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της, σκόπιμα απέκρυψε και δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα που θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, προέβηκε σε αναληθείς και απαράδεκτες δηλώσεις εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση και σε ψευδείς ισχυρισμούς ως προς την ουσία της Αίτησης για να δικαιολογήσει το κατ΄ επείγον της αίτησης της. Γενικά η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο κατά τρόπο δίκαιο και πλήρη όλη την αλήθεια των γεγονότων και την εκ των πραγμάτων κατάσταση που βιώνουν οι διάδικοι, παραπλανώντας αυτό, για να εξασφαλίσει το προσωρινό διάταγμα που πέτυχε ημερομηνίας 28/09/15, Διάταγμα το οποίο σίγουρα δεν θα εκδιδόταν από το Σεβαστό Δικαστήριο εάν εκτίθεντο όλα τα ουσιώδη γεγονότα ενώπιον του.
- Η Αιτήτρια προέβηκε σε διόγκωση των εξόδων συντήρησης και/ή διατροφής και εκπαίδευσης των ανήλικων τέκνων των διαδίκων αφού αυτά σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ουδεμία σχέση έχουν με τα έξοδα των διαδίκων που είχαν τόσο πριν την διάσταση τους όσο και μετά, αλλά και με τα μηνιαία έξοδα που χρειάζονται να καταβάλλονται ως συνεισφορά του Καθ΄ ου η Αίτηση.
- Τα εισοδήματα του Καθ΄ ου η Αίτηση έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο αναληθή, η επαγγελματική του ιδιότητα δεν είναι αυτή που παρουσίασε και περιέγραψε η Αιτήτρια. Σκόπιμα η Αιτήτρια παρουσιάζει τα εισοδήματα του Καθ΄ ου η Αίτηση επαυξημένα από αυτά που πραγματικά λαμβάνει, ενώ η ίδια δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο τα δικά της πραγματικά μηνιαία εισοδήματα.
- Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκάλυψε στην Ένορκο Δήλωση της Αιτήσεως της όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Προέβηκε σε σωρεία ψευδών ισχυρισμών, σε σχέση με τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να παραπλανήσει στην ουσία το Δικαστήριο, να πετύχει την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28/9/2015 και να εξασφαλίσει ποσά, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούνται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, με σκοπό να τα κατασπαταλεί αχρείαστα και/ή να τα αποταμιεύει, εις βάρος του Καθ΄ ου η Αίτηση, και όχι για να τα χρησιμοποιεί για τα μηνιαία έξοδα των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων.
- Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει όλη την αλήθεια και/ή παραποιεί τα γεγονότα που οδήγησαν στην διάσταση των διαδίκων σε μια προσπάθεια της να πείσει το Δικαστήριο ότι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την διάσταση τους είναι ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Η πραγματικότητα είναι ότι η Αιτήτρια είναι η υπαίτια διάρρηξης της έγγαμης σχέσης τους και αυτή η οποία καταπρόδωσε την συζυγική της πίστη.
- Με την Αίτηση της, η Αιτήτρια εσκεμμένα αξιώνει υπερβολικά και παράλογα και/ή αδικαιολόγητα ποσά και/ή ποσά τα οποία ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνείται και/ή αδυνατεί να τα καταβάλει στην Αιτήτρια.
- Το αιτούμενο διάταγμα δεν ζητείται καλόπιστα εκ μέρους της Αιτήτριας. Η Αίτηση της Αιτήτριας είναι καταχρηστική και/ή εκβιαστική και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση και θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας αφού η Αιτήτρια είναι σε θέση να καλύπτει τις άμεσες βιοτικές της ανάγκες με τα εισοδήματα της και στο παρόν στάδιο ο Καθ΄ ου η Αίτηση είναι αυτός που καλύπτει όλες τις ανάγκες των παιδιών τους.
- Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει το επείγον της παρούσας Αίτησης ενώ ουδεμία εξασφάλιση αποκάλυψε μέσα από την αίτηση και την ένορκη της δήλωση για τις απώλειες που θα προκληθούν στον Καθ΄ ου η Αίτηση σε περίπτωση που γίνει αποδεκτό το Αίτημα της αρχικά, είτε στην εκδίκαση της κυρίως Αίτησης ενώ στην πορεία εάν αποδειχθούν οι αναλήθειες των ισχυρισμών της, δεν θα μπορεί με βάση τα όσα η ίδια ισχυρίζεται να αποζημιώσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση για τα όποια ποσά αυτός ενδεχομένως να καταβάλει μέχρι τότε." Πιο κάτω θα παραθέσω συνοπτικά τις θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση που προβάλλει με την πολυσέλιδη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή του, ζητώντας την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια προσπάθησε να παρουσιάσει τα εισοδήματά του ως ψηλά και τα δικά της μηδαμινά ώστε να εξασφαλίσει ψηλότερο διάταγμα και ότι απέκρυψε και δεν παρουσίασε τα δικά της πραγματικά εισοδήματα. Επίσης, ότι απέκρυψε και παραπλάνησε το Δικαστήριο ως προς τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση, αφού ο ίδιος πάντοτε συνεισέφερε και συνεισφέρει στις ανάγκες των παιδιών του, τόσο σε διατροφή όσο και εκπαίδευση, φροντιστήρια, τα οποία πάντοτε ο ίδιος πλήρωνε και πληρώνει. Επισυνάπτει προς απόδειξη των ισχυρισμών του αποδείξεις δηλώνοντας ότι είναι πρόθυμος να παρουσιάσει αποδείξεις για όλα τα έξοδα που έκανε για τα παιδιά. Αμφισβητεί στη συνέχεια το ύψος των αναγκών των παιδιών, υποβάλλοντας ότι η Αιτήτρια παρουσίασε διογκωμένα τα έξοδά τους, τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν ξεπερνούν το ποσό των €300 μηνιαίως. Δηλώνει τέλος, ότι ο ίδιος πάντοτε ήταν πρόθυμος και είναι πρόθυμος να συνεισφέρει στα έξοδα των παιδιών του, όμως δεν μπορεί να καταβάλλει το ποσό των €500 που επιδίκασε το Δικαστήριο. Θέτει περαιτέρω και θέμα παρατυπίας της ένορκης δήλωσης τη Αιτήτριας, αφού σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του η τελευταία δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα, στην οποία και ορκίστηκε και υπέγραψε την ένορκη δήλωση, με συνεπακόλουθο να μην είναι σε θέση να γνωρίζει το περιεχόμενό της, στη βάση του οποίου εξασφάλισε το προσωρινό διάταγμα. Ως εκ τούτου, εισηγείται ότι απουσιάζει το πραγματικό υπόβαθρο το οποίο θα παρείχε έρεισμα στην έκδοση τέτοιου διατάγματος και καλεί το Δικαστήριο να προχωρήσει στην ακύρωσή του. Το προσωρινό διάταγμα οδηγήθηκε σε ακρόαση, αφού επανειλημμένες προσπάθειες για φιλική διευθέτηση δεν καρποφόρησαν. Κατά την ακρόαση της αιτήσεως, αμφότεροι δικηγόροι παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις. Ο Καθ' ου η Αίτηση, επίσης, αντεξετάστηκε από τη δικηγόρο της Αιτήτριας, μετά από άδεια του Δικαστηρίου για αντεξέταση, μόνο επί ορισμένων σημείων. Κατά την αντεξέταση του Καθ' ου η Αίτηση, στις υποβολές της κ. Μενοίκου ότι πριν την έκδοση του διατάγματος, δεν συνέβαλλε στα έξοδα των παιδιών, επέμεινε στη θέση του δηλώνοντας πρόθυμος να παρουσιάσει αναλυτικά όλες τις δαπάνες για τα παιδιά, αλλά και όλες τις αποδείξεις για τις πληρωμές των λογαριασμών του σπιτιού στο οποίο οι διάδικοι διαμένουν με τα παιδιά τους, τα οποία και κατέγραφε λεπτομερώς κάθε μήνα. Ακολούθως στη γραπτή της αγόρευση, περαιτέρω, η κ. Μενοίκου κάλεσε το Δικαστήριο να οριστικοποιήσει το προσωρινό διάταγμα, καθώς, όπως εισηγήθηκε, πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης και διατήρησής του. Επεκτάθηκε, ακόμα, σε απαντήσεις σε διάφορα θέματα που εγέρθηκαν στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του, για το θέμα της γνώσης της ελληνικής γλώσσας από την Αιτήτρια, όταν αυτή προσερχόταν στο Δικαστήριο και ορκιζόταν στην Ελληνική γλώσσα, προκειμένου να εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα. Μόνο που τέτοιο θέμα θα μπορούσε να απαντηθεί μόνο από την Αιτήτρια,. Τα κενά ή ελλείψεις σε μια ένορκη δήλωση δεν μπορούν να αφεθούν να συμπληρώνονται με «μαρτυρία» των συνηγόρων τους. Η κ. Πατσαλίδου από την άλλη, υποστήριξε ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, με αποτέλεσμα να επηρεάσει την κρίση του. Συγκεκριμένα, υπέβαλε ότι η Αιτήτρια έδωσε ένα σημαντικό αριθμό ψευδών, παραπλανητικών και ή λανθασμένων στοιχείων αναφορικά με τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση, δεν αποκάλυψε τα δικά της εισοδήματα, τα οποία είναι μεγαλύτερα και παραπλάνησε το Δικαστήριο αναφορικά με τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση, καθώς ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έπαψε ποτέ να συνεισφέρει στα έξοδα των παιδιών του, έτσι δεν δικαιολογείτο η απόφαση της Αιτήτριας να αποταθεί στο Δικαστήριο για ρύθμιση της συνεισφοράς του. Περαιτέρω, ανέπτυξε τη θέση της για την παρατυπία της ένορκης δήλωσης, με αφορμή την ενέργεια της Αιτήτριας να ορκιστεί σε γλώσσα μη αντιληπτή από την ίδια, καλώντας το Δικαστήριο να ακυρώσει το διάταγμα που εξέδωσε, καθώς απουσίαζε το πραγματικό υπόβαθρο, στο οποίο στηριζόταν η αίτηση. Εξέταση της Aίτησης Προέχει της εξέτασης κάθε άλλου ζητήματος, η εξέταση της ένστασης που αφορά τη γλώσσα στην οποία ορκίστηκε η Αιτήτρια. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφορικά με την αίτηση του Saab Abbad Nazar v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2003)1 Α.Α.Δ. 772, στη σελίδα 777, λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η ένορκη δήλωση συνιστά μαρτυρία και συνεπώς θα πρέπει να είναι συνταγμένη σε γλώσσα κατανοητή στον ενόρκως δηλούντα . Η ένορκη δήλωση θα έπρεπε να γίνεται στη γλώσσα του και να συνοδεύεται με μετάφραση της, καθώς και από ένορκη δήλωση του μεταφραστή που να βεβαιώνει τη μετάφραση και να ενσωματώνει ως τεκμήριο, τόσο την πρωτότυπη ένορκη δήλωση όσο και τη μετάφραση της. (Halsbury's Laws of England , 4η έκδοση, τόμος 17 παράγρ 321). Ενόρκως δηλών που δεν γνωρίζει την ελληνική, μπορεί να υπογράψει ένορκη δήλωση στα ελληνικά, νοουμένου ότι όσο η ίδια η ένορκη δήλωση όσο και ο όρκος έχουν προηγουμένως μεταφραστεί σ' αυτόν από μεταφραστή, ο οποίος επίσης ορκίζεται ως προς τη μετάφραση. (Halsbury's Laws of England, ανωτέρω, παραγρ. 314)." Η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την εξεταζόμενη αίτηση είναι συνταγμένη στα ελληνικά αν και η Αιτήτρια είναι Ουκρανή και δεν αναφέρει κατά πόσο γνωρίζει την ελληνική γλώσσα, συνεπώς, δεν μπορεί το Δικαστήριο να γνωρίζει κατά πόσο αντιλαμβανόταν το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης την οποία υπέγραψε. Περαιτέρω, η γνώση της ελληνικής γλώσσας από την Αιτήτρια αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση. Η Αιτήτρια όφειλε να αντικρούσει, με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή με λήψη μέτρων προς διόρθωση της παρατυπίας, τον ισχυρισμό αυτό, ή ακόμη να θέσει τον εαυτό της στη διάθεση του Καθ' ου η Αίτηση για αντεξέταση. Ούτε και μπορεί ν' αρθεί το κώλυμα αυτό με την αναφορά της δικηγόρου της Αιτήτριας, κατά το στάδιο των αγορεύσεων, ότι η Αιτήτρια γνωρίζει την ελληνική γλώσσα, καθώς οι αγορεύσεις δεν προσφέρονται ως μέσο για την εισαγωγή νέας μαρτυρίας. Συνακόλουθα ελλείψει μαρτυρίας που να συνοδεύει την αίτηση της Αιτήτριας, το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε, στη βάση ανύπαρκτου πραγματικού υποβάθρου, δεν μπορεί να παρά ν' ακυρωθεί. Προχωρώ όμως παρά την πιο πάνω απόφαση μου να πω, ποια θα ήταν η κρίση μου σε περίπτωση που απουσίαζε το κώλυμα της γλώσσας στην οποία ορκίστηκε η Αιτήτρια και στην περίπτωση που τηρείτο η ορθή διαδικασία κατά την υποβολή της ένορκης δήλωσης, αξιολογώντας σε κάποιο περιορισμένο βαθμό τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου, χωρίς να υπεισέρχομαι σε βάθος στην ουσία των θεμάτων και των αντικρουόμενων ισχυρισμών με κίνδυνο να προχωρήσω σε ευρήματα επί της ουσίας της διαφοράς, κάτι που πρέπει να αποφεύγει το Δικαστήριο κατά την εξέταση τέτοιου θέματος, [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Συνεκτιμώντας την ένορκη και προφορική μαρτυρία των δύο διαδίκων και έχοντας υπόψη μου τις αρχές που διατυπώθηκαν στη νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, ότι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, δεν εξυπακούεται τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις, ότι ορατή πιθανότητα επιτυχίας, δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θα κατέληγα ότι συνέτρεχαν και οι τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση και οριστικοποίηση του διατάγματος, ως έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ. ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ. ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015, κ. α.], καθώς και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση υπάρχει, αλλά και ορατή πιθανότητα επιτυχίας, αφού τα τρία ανήλικα παιδιά των διαδίκων έχουν ανάγκη για διατροφή, και την υποχρέωση διατροφής θα πρέπει να την καλύπτουν και οι δύο γονείς στη βάση των προνοιών της κείμενης νομοθεσίας, καθήκον που και ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση δεν φαίνεται να αμφισβητεί, αναγνωρίζοντας στην ένορκη δήλωση την υποχρέωση του για συνεισφορά. Δηλώνοντας ο ίδιος μάλιστα στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσής του: "Αντιθέτως είναι αυτονόητο για μένα, να δίνω λεφτά στα παιδιά μου και πάντα να προσπαθώ να μην τους λείψει τίποτα." Επίσης, απαντώντας κατά την αντεξέτασή του, σε ερώτηση της συνηγόρου της Αιτήτριας, κατά πόσο είναι πρόθυμος να πληρώνει, με τα ακόλουθα λόγια: « Βεβαίως εξ' ου και πληρώνω τη διατροφή...» Δηλώνοντας περαιτέρω, κατά την αντεξέτασή του ότι είναι έτοιμος να συνεισφέρει με το ποσό των €300 μηνιαίως. Με μόνη ένσταση του, την έκταση της δικής του συνεισφοράς και διαφωνία του, ως προς το ύψος των αναγκών των παιδιών και τις οικονομικές δυνατότητες του ιδίου και της Αιτήτριας, για τις οποίες σήμερα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, ώστε να γίνει σωστός επιμερισμός των χρηματικών υποχρεώσεων τους. Δεν είναι ώρα για το Δικαστήριο να καταλήξει σε ακριβή ευρήματα για τις ανάγκες των παιδιών, ούτε και τα εισοδήματα των δύο διαδίκων για τα οποία υπάρχει διαφωνία και τα οποία, εν πάση περιπτώσει, έχουν υποχρέωση οι ίδιοι να αποκαλύψουν. (Βλ. υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 (Β) 1 Α.Α.Δ. 1418.) Αυτό θα γίνει κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, όταν το Δικαστήριο θα έχει την ευκαιρία να έχει τη ζωντανή μαρτυρία των δύο διαδίκων και αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Όμως και η τρίτη προϋπόθεση συνέτρεχε καθώς οι ανάγκες της διατροφής είναι άμεσες και τρέχουσες, η διαβίωση των παιδιών δεν μπορεί να περιμένει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Το επείγον ακόμα του αιτήματος είναι αυταπόδεικτο. Ούτε και θεωρώ ότι υπήρξε απόκρυψη οποιουδήποτε ουσιώδους στοιχείου που να με οδηγούσε στην απόρριψη της αίτησης για το λόγο αυτό. Το γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση πλήρωνε ορισμένα έξοδα, χωρίς όμως να αρκεί η συνεισφορά του στην ικανοποίηση των βασικών αναγκών των παιδιών, δεν θα με απέτρεπε από του να εκδώσω ένα προσωρινό διάταγμα, καθορίζοντας τη συνεισφορά του σε τακτική βάση. Ο Καθ' ου η Αίτηση επισυνάπτει σωρεία αποδείξεων, οι οποίες αφορούν πληρωμές, (με εξαίρεση μια βεβαίωση για την πληρωμή των Αγγλικών της θυγατέρας του για την περίοδο από 2014 - 2015 για τους μήνες από Σεπτέμβριο του 2014 μέχρι Ιούνιο του 2015, δύο μήνες πριν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος), σε ημερομηνίες μετά την έκδοση του διατάγματος για την πληρωμή λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, τηλεφώνων, νερού, τέλους ακίνητης ιδιοκτησίας, που αφορούν κυρίως τα τρέχοντα έξοδα κοινής διαβίωσης των διαδίκων στο συζυγικό οίκο, τα οποία, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορεί να επικαλείται για να αποφύγει την υποχρέωσή του απέναντι στα παιδιά του, [βλ. τα λεχθέντα σε σχέση με τα πιο πάνω στην Irina Bondarenko Παπαντωνίου v. Χαράλαμπου Παπαντωνίου
(2011)Α.Α.Δ., Χριστίνα Χαραλάμπους v. Χαράλαμπου Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 951]. Έχοντας καταλήξει, όμως, ότι η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, συνιστούσε μαρτυρία που δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη, καθώς η Αιτήτρια όταν ορκιζόταν δεν γνώριζε την ελληνική γλώσσα, δεν έχω άλλη επιλογή από το να ακυρώσω το προσωρινό διάταγμα. Ενόψει του λόγου που ακυρώνεται το διάταγμα, κρίνω ορθό να μην εκδώσω διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) .................. Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο