Ροδούλας Ανδρέα Παρασκευά ν. Χάρη Αρχελάου Χ΄ Μιτσή, Αρ. Αίτησης: 78/15, 21/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODPAF:2016:7 ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ"Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 78/15 Μεταξύ: Ροδούλας Ανδρέα Παρασκευά, Μαρακάνδη 7, Κολώνη, Πάφος Αιτήτριας Και Χάρη Αρχελάου Χ΄ Μιτσή, Χίου 7, Πάφος Καθ' ου η Αίτηση ------------------------ Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 16/07/2015 Ημερομηνία: 21/07/2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια : κ. Μύρια Σαββίδου για κ. Άρτεμη Σαββίδου (ν΄ ακούσει απόφαση) Για τον Καθ' ου η Aίτηση: κ. Κατερίνα Χριστοφόρου για κ. Αρίστη Κορακίδου (ν΄ ακούσει απόφαση) ------------------------- ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 16/07/2015, με το οποίο το Οικογενειακό Δικαστήριο καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του Γεωργίας στο ποσό των €500 μηνιαίως. Για την απόφαση του αυτή έλαβε υπόψη του τα όσα η Αιτήτρια παρέθεσε στη μονομερή αίτηση και ένορκη δήλωσή της που τη συνόδευε, και ικανοποιήθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις προσωρινής ρύθμισης της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή της θυγατέρας του. Για να επιτύχει στην αίτησή της η Αιτήτρια, στην ένορκη δήλωση η οποία τη συνόδευε, προέβαλε τους ακόλουθους ισχυρισμούς: Ότι οι διάδικοι είναι σύζυγοι, όμως ήσαν σε διάσταση από τις αρχές Φεβρουαρίου του
- Ότι ο Καθ' ου η Αίτηση εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία με την έκδοση διατάγματος αποκλειστικής χρήσης της οικογενειακής στέγης και ότι από τότε η θυγατέρα τους διαμένει μαζί της. Ότι από τη διάσταση ο Καθ' ου η Αίτηση συνεισέφερε στη διατροφή, ένδυση και συντήρηση της ανήλικης με το ποσό των €1.000, περαιτέρω κατέβαλλε τα έξοδα του νηπιαγωγείου που φοιτά η ανήλικη που ανέρχονταν στα €270, ως επίσης κάλυπτε τα έξοδα συντήρησης του σπιτιού, δηλαδή ρεύμα και νερό. Επειδή όμως η ίδια δεν συναινούσε να εγκαταλείψει το σπίτι και να επιτρέπει όπως το παιδί διανυχτερεύει μαζί του, αυτός εκδικητικά και γνωρίζοντας ότι η ίδια δεν έχει οικονομικούς πόρους, διέκοψε την καταβολή του χρηματικού ποσού που της έδινε μηνιαίως, επίσης απειλούσε πως θα κόψει και τις άλλες παροχές. Ήταν, περαιτέρω, η πεποίθησή της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση θα πραγματοποιούσε τις απειλές του, αφού ήδη αρνήθηκε να της καταβάλει το ποσό των €110 για έξοδα συντήρησης του αυτοκινήτου, με το οποίο μεταφέρει την ανήλικη, επίσης ότι σκοπεύει να εξακολουθήσει να μην συνεισφέρει ικανοποιητικά, εκτός αν εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου. Προσέθετε, περαιτέρω, ότι είναι η ίδια η οποία έχει τη φροντίδα και φύλαξη του παιδιού και ότι η επικοινωνία του με τον πατέρα του ασκείται κανονικά και σύμφωνα με διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου. Η ίδια δεν εργάζεται και δεν έχει οποιοδήποτε άλλο οικονομικό πόρο, εκτός από οικονομική βοήθεια που έχει από τους γονείς της. Είναι καθηγήτρια, ασκούσε το επάγγελμα, όμως το σταμάτησε όταν γεννήθηκε το παιδί, λόγω την μεγάλης οικονομικής επιφάνειας του Καθ' ου η Αίτηση και της επιθυμίας του να σταματήσει αυτή να εργάζεται και να αφοσιωθεί στην ανατροφή του παιδιού. Τώρα, αναζητεί εργασία μέσω αρμόδιου κυβερνητικού γραφείου, αλλά και μόνη της, χωρίς όμως ακόμα αποτέλεσμα. Όπως περαιτέρω αναφέρει, ο Καθ' ου η Αίτηση, έχει μεγάλη οικονομική επιφάνεια, είναι επιχειρηματίας ανάπτυξης γης με τεράστια εισοδήματα. Δηλώνει όμως ως μηνιαίο εισόδημα του και μισθό από την εταιρεία το ποσό των €1.000 περίπου, ποσό εικονικό, αφού είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας και όλα τα έσοδα είναι δικά του. Δραστηριοποιείται στην αγορά με Κινέζους πλέον πελάτες και έχει ήδη προς εξέλιξη μεγάλα οικοδομικά έργα πολλών κατοικιών, σε διάφορα μέρη της Πάφου. Για την κάλυψη των αναγκών της ανήλικης απαιτείται, σύμφωνα με την Αιτήτρια, ποσό €1.505 για διατροφή, συντήρηση, εκπαίδευση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και αναψυχή του παιδιού. Τα οποία έξοδα αναλύει σε σχετικό πίνακα. Είναι γι' αυτό λογικό και δίκαιο το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη του τα πιο πάνω, να εκδώσει προσωρινό διάταγμα διατροφής για τις ανάγκες της θυγατέρας τους, στο ποσό των €1.
- Στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ο Καθ' ου η Αίτηση αντέδρασε με ένσταση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους για τους οποίους το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε θα πρέπει να ακυρωθεί: "
- Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα που θα επιδρούσαν στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση της απόφασης του.
- Κανένας λόγος επείγοντος συντρέχει για την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Τα γεγονότα τα αναφερόμενα στην ένορκo ομολογία που υποστηρίζει την αίτηση της αιτήτριας για έκδοση του προσωρινού διατάγματος είναι αναληθή.
- Η αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
- Η αιτήτρια δεν έχει καλή υπόθεση και καμία πιθανότητα επιτυχίας αυτής έχει.
- Τα γεγονότα τα εκτιθέμενα στην ένορκο ομολογία που υποστηρίζει την αίτηση της αιτήτριας δεν δικαιολογούν την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Έχουν μεταβληθεί οι περιστάσεις της ανήλικης και της αιτήτριας από το χρόνο καταχώρησης της αίτησης και έκδοσης του προσωρινού διατάγματος μέχρι σήμερα." Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση παρατίθενται στην ένορκη δήλωσή του, ημερομηνίας 16/11/
- Σ' αυτήν αναφέρει για το γάμο του με την Αιτήτρια, για την απόκτηση της θυγατέρας τους Γεωργίας η οποία γεννήθηκε στις 19/05/2011, καθώς και ότι το παιδί από το Σεπτέμβριο του 2015, φοιτά σε δημόσιο σχολείο. Αναφέρει στη συνέχεια, ότι η Αιτήτρια είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και ότι μετά τη γέννηση του παιδιού τους δεν εργαζόταν, μέχρι και πριν από ένα μήνα. Ο ίδιος είναι πτυχιούχος του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών και είναι μέτοχος μαζί με άλλο πρόσωπο σε εταιρεία ανάπτυξης γης, από το
- Εργάζεται πολλές ώρες και λόγω της οικονομικής κρίσης ταξιδεύει ακόμα και στην Κίνα για να πωλήσει τις κατοικίες που κτίζει η εταιρεία. Αναφέρει περαιτέρω, ότι η Αιτήτρια δεν επεδείκνυε κατανόηση στο βεβαρημένο πρόγραμμά του, αλλά και οι γονείς της παρενέβαιναν στην οικογενειακή τους ζωή και στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού, με αποτέλεσμα να καταλήγουν σε καβγάδες. Σύμφωνα με τη θέση του, ήρθαν για πρώτη φορά σε διάσταση το Σεπτέμβριο του 2013, στη συνέχεια ο ίδιος επανήλθε στο σπίτι για χάρη του τέκνου τους, όμως υπήρξε ξανά διάσταση το Φεβρουάριο του
- Ακολούθως, παραθέτει τις διαδικασίες που έλαβαν χώρα μεταξύ τους. Τη διαδικασία για αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης, την οποία χρήση εξασφάλισε η Αιτήτρια με σχετικό διάταγμα, το οποίο, μετά από ακρόαση, κατέστη απόλυτο. Ότι εν τέλει εκδόθηκε διαζύγιο μεταξύ τους στις 05/10/2015, επίσης ότι υπήρξε αίτηση για ρύθμιση της γονικής μέριμνας του παιδιού τους και της επικοινωνίας του Καθ' ου η Αίτηση με τη θυγατέρα του και ότι εκδόθηκε σχετικό διάταγμα το οποίο τροποποιήθηκε εκ συμφώνου. Αναφέρει περαιτέρω, ότι η Αιτήτρια προέβαλλε αντίρρηση στο να διανυχτερεύει το παιδί μαζί του. Στη συνέχεια αναφέρει ότι ανήγειραν τη συζυγική τους κατοικία σε ακίνητο το ½ του οποίου ανήκει στην αδελφή του. Αναφέρει ακόμα, για τα χρήματα που δαπανήθηκαν και το ποσό που προερχόταν από τον καθένα για εξασφάλιση δανείου, με τον ίδιο ως πρωτοφειλέτη και την Αιτήτρια εγγυήτρια, και για το οποίο καταβάλλει αποκλειστικά ο ίδιος δόση εκ €3.200 μηνιαίως. Όπως περαιτέρω ισχυρίζεται, αναγκάστηκε να πωλήσει κατοικία που είχε αγοράσει 3 χρόνια πριν το γάμο του με την Αιτήτρια, και κατέθεσε μέρος του ποσού που έλαβε για την πληρωμή καθυστερημένων δόσεων του δανείου. Προσθέτει περαιτέρω, ότι με τη θυγατέρα του διατηρεί άριστους ψυχικούς δεσμούς, γι' αυτό άλλωστε , λόγω της αδυναμίας του προς το παιδί, κατέβαλλε στην εν διαστάσει σύζυγό του το ποσό των €1.000 ως διατροφή για το παιδί του και εκείνη, επιπλέον, πλήρωνε €220 μηνιαίως για το σχολείο της και γύρω στα €1.000 για τη συντήρηση της κατοικίας που διαμένει το παιδί με τη μητέρα του και μέχρι τις 16/07/2015, ημερομηνία έκδοσης του προσωρινού διατάγματος, όμως δεν μπορούσε οικονομικά να συνεχίσει να υποστηρίζεται από τους συνταξιούχους γονείς του, γι' αυτό από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και έπειτα καταβάλλει το ποσό €500 ως διατροφή για την ανήλικη θυγατέρα του. Ισχυρίζεται ακόμα ότι ουδέποτε διέκοψε την καταβολή οποιουδήποτε ποσού, όπως ψευδώς αναφέρει η Αιτήτρια. Τα έξοδα της ανήλικης, όπως ο ίδιος τα υπολογίζει, δεν είναι όπως τα αναφέρει η Αιτήτρια. Είναι ακόμα η θέση του ότι από το Σεπτέμβριο του 2015 η ανήλικη φοιτά σε δημόσιο νηπιαγωγείο και τα δίδακτρα σήμερα ανέρχονται σε €75 μηνιαίως. Παρακολουθεί επίσης μαθήματα μπαλέτου που στοιχίζουν €50 μηνιαίως. Τα έξοδα της ανήλικης, ως ο ίδιος τα αναλύει σε σχετικό πίνακα, ανέρχονται σε €595 μηνιαίως Υποστηρίζει ακόμα, ότι εδώ και ένα μήνα έχει διαφοροποιηθεί και η κατάσταση της Αιτήτριας, καθώς ο ίδιος της βρήκε εργασία και λαμβάνει μισθό €800 μηνιαίως. Ενόψει των πιο πάνω, καλεί το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τα έξοδα, την εισοδηματική ικανότητα και των δύο διαδίκων, αλλά και το χρόνο που περνά το παιδί και με τους δύο γονείς, να καθορίσει τη συνεισφορά του στο ποσό των €300, το οποίο θεωρεί αρκούντος ικανοποιητικό για τη διατροφή του παιδιού τους. Το προσωρινό διάταγμα οδηγήθηκε εν τέλει σε ακρόαση, με τους συνηγόρους των διαδίκων να παρουσιάζουν γραπτές αγορεύσεις στο Δικαστήριο, αφού επανειλημμένες προσπάθειες για φιλική διευθέτηση μεταξύ των διαδίκων δεν καρποφόρησαν. Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Η κ. Σαββίδου με τη γραπτή αγόρευσή της κάλεσε το Δικαστήριο να οριστικοποιήσει το προσωρινό διάταγμα που εξέδωσε, εισηγούμενη ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας. Υπέβαλε περαιτέρω, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση από τα όσα παραδέχεται, είναι εμφανές ότι έχει την οικονομική δυνατότητα να συνεισφέρει πέραν των €500 μηνιαίως, ότι η ανήλικη είχε μια άνετη ζωή που της προσφερόταν απλόχερα από τον πατέρα της, ο οποίος είχε την οικονομική ευχέρεια. Διερωτήθηκε ακόμα, γιατί θα πρέπει να αλλάξει ο τρόπος ζωής της ανήλικης και να περιοριστούν οι ανάγκες της, επειδή χώρισαν οι γονείς της. Ανέφερε περαιτέρω, πως η ανήλικη πριν τη διάσταση των γονέων της είχε τα έξοδα που καταγράφονται στη μονομερή αίτηση της μητέρας της, με μόνη διαφορά ότι σήμερα φοιτά σε δημόσιο νηπιαγωγείο και πληρώνεται το ποσό €75 μηνιαίως. Επομένως, τα μηνιαία έξοδα της σήμερα, ως υπέδειξε η κ. Σαββίδου, ανέρχονται σε €1.310, γι' αυτό είναι ορθό και δίκαιο ο Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλλει ποσό €1.300 μηνιαίως, ως εύλογο και δίκαιο ποσό για τη συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας του. Η κ. Κορακίδου από την άλλη, κάλεσε το Δικαστήριο να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα ή τουλάχιστον να το μειώσει στο ποσό των €300 μηνιαίως, υποβάλλοντας ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον, καθώς ο Καθ' ου η Αίτηση από τη διάσταση των διαδίκων και έπειτα κατέβαλλε ανελλιπώς διατροφή στην Αιτήτρια. Επίσης, πλήρωνε και διάφορα άλλα ποσά για τη συντήρηση της κατοικίας στην οποία διαμένει η Αιτήτρια με το παιδί. Υπέβαλε περαιτέρω, ότι κανένα έγγραφο δεν επισύναψε στην ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια για να αποδείξει τους ισχυρισμούς της, καθώς και ότι η τελευταία προκειμένου να λάβει ψηλή διατροφή, προσέφυγε στην υπερβολή, παραθέτοντας διογκωμένα τα έξοδα. Ήταν ακόμα η θέση του ότι η Αιτήτρια δεν αντέκρουσε τους ισχυρισμούς του στην ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 16/11/2015 και παρέλειψε να αποκαλύψει ότι από το Σεπτέμβριο του 2015 το παιδί φοιτά σε δημόσιο νηπιαγωγείο, ούτε και καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία να αναφέρει ότι από τον Οκτώβριο του 2015 εξηύρε εργασία, αλλά και ότι έχει εκδοθεί διάταγμα με διευρυμένη επικοινωνία του Καθ' ου η Αίτηση με το παιδί του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ. ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης, με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η παράλειψη δε παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων σε μονομερή αίτηση θεωρήθηκε από τη νομολογία ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο μπορεί να ακυρώσει το διάταγμα που έχει εκδώσει μονομερώς. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598 και Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Αποστόλου v. Ιωάννου
(2012)1 Α.Α.Δ. 604, σελ. 616, 617: "Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμιστεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέτασης ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι ώστε με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις". Χωρίς, λοιπόν, να προβαίνω σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας σε αυτό το στάδιο, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς, και επισημαίνοντας ότι τα αμφισβητούμενα θέματα θα εξεταστούν και αποφασιστούν κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, όταν το Δικαστήριο θα έχει τη ζωντανή μαρτυρία των διαδίκων και θα αξιολογήσει την αξιοπιστία τους, εκείνο που εκ πρώτης όψεως αναδεικνύεται από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, είναι ένα ψηλό βιοτικό επίπεδο διαβίωσης του παιδιού, πριν αλλά και μετά τη διάσταση. Ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται την καταβολή εκ μέρους του τού ποσού των €1.000 για το παιδί και την Αιτήτρια, επιπλέον των εξόδων του νηπιαγωγείου. Πέραν του πιο πάνω ποσού, παραδέχεται ότι παρά την αποχώρηση του από την οικογενειακή στέγη ότι ο ίδιος οικειοθελώς κατέβαλλε τα έξοδα για τη συντήρηση του οικογενειακής κατοικίας στο οποίο διαμένει η Αιτήτρια με το παιδί, έκτασης, σύμφωνα με τον ίδιο, 350 τ.μ. με γκαράζ και αποθήκη 70 τ.μ., βοηθητικό σπιτάκι 80 τ.μ., πισίνα 70 τ.μ. και υπόγειο 30 τ.μ., χτισμένης εντός ενός ακινήτου έκτασης 3.000 τ.μ. Επιπλέον, εκείνο που παραδέχεται είναι ότι από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος σταμάτησε να καταβάλλει οποιοδήποτε περαιτέρω ποσό και περιορίστηκε στο ποσό που του επιδικάστηκε από το Δικαστήριο. Σ' εκείνο που διαφωνούν οι διάδικοι είναι ότι διέκοψε την καταβολή αυτών των ποσών. Και δεν είναι ώρα να καταλήξω σε ευρήματα επί αξιοπιστίας των δύο διαδίκων, ούτε και επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών κατά το στάδιο της προσωρινής θεραπείας. Προκύπτει ακόμα από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, έντονα η επιθυμία του να συνεισφέρει στις ανάγκες του παιδιού του. Είναι ξεκάθαρο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αναγνωρίζει την υποχρέωσή του απέναντι στο παιδί του, δηλώνοντας την αδυναμία του προς το παιδί του. Είναι παραδεκτό ακόμα από τον Καθ' ου η Αίτηση, ότι οι διάδικοι προχώρησαν και έλαβαν διαζύγιο, επίσης ότι είχε προηγηθεί η διάσταση των διαδίκων και ότι το παιδί, μετά τη διάσταση εξακολουθούσε να διαμένει με τη μητέρα του. Ξενίζει όμως η μεταστροφή του Καθ' ου η Αίτηση, ενώ ο ίδιος εκτιμούσε, ακόμα και μετά τη διάσταση, ότι χρειάζονταν τόσο μεγάλα ποσά για τη συντήρηση του παιδιού και αισθανόταν την ανάγκη να προσφέρει αφειδώς στην πρώην σύζυγο και το παιδί του, σήμερα με μόνη μεταβολή τη φοίτηση του παιδιού σε δημόσιο σχολείο, πράγμα για το οποίο συμφωνούν και οι δύο διάδικοι, και την εξεύρεση εργασίας από την Αιτήτρια με εισόδημα €800, γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, να προσφέρει εν τέλει το ποσό των €300, ως ικανοποιητική δική του συνεισφορά, για τις ανάγκες του παιδιού του. Συνεκτιμώντας, επομένως, τη μαρτυρία ως παρουσιάζεται στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, θεωρώ ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος. Περαιτέρω, το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο του 1990 (Ν. 216/1990), όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Υπάρχει συνεπώς εκ του νόμου, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η διατροφή αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών του ανηλίκου. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά έκαστου γονέα είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων. Και η τρίτη προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιωνδήποτε αποζημιώσεων. Το επείγον της αίτησης είναι αυταπόδεικτο. Περαιτέρω, είναι παραδεκτό από τον Καθ' ου η Αίτηση, ότι είναι επιχειρηματίας ανάπτυξης γης και ότι η σύζυγός του πριν τη διάσταση και κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, δεν εργαζόταν. Ενδιαφέρει, συνεπώς, το τι ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο διεκδίκησης θεραπείας με προσωρινό διάταγμα. Είναι περαιτέρω παραδεκτό από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το παιδί φοιτούσε σε ιδιωτικό σχολείο και τα δίδακτρα του ήταν ψηλά. Και ότι η αλλαγή του σχολείου έγινε μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Επομένως δεν τίθεται θέμα μη αποκάλυψης ουσιωδών στοιχείων από την Αιτήτρια. Τα γεγονότα αυτά δεν μπορούσαν να είναι σε γνώση της κατά το χρόνο που η Αιτήτρια αποτεινόταν στο Δικαστήριο. Ούτε και συνιστά μη αποκάλυψη το γεγονός ότι η Αιτήτρια μετά την έκδοση του διατάγματος βρήκε εργασία. Επιπλέον, η Αιτήτρια αποκάλυψε την ύπαρξη διατάγματος επικοινωνίας του Καθ' ου η Αίτηση με τη θυγατέρα του. Αναφέρει στη παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσής της: «Η επικοινωνία του Καθ' ου η Αίτηση με την ανήλικη ασκείται κανονικά όπως ορίζει Διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου.» Η εκ των υστέρων τροποποίηση του διατάγματος δεν ήταν θέμα που ήταν σε γνώση της κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης. Η υποχρέωση του Καθ΄ ου η Αίτηση για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων υφίσταται μόνο στην περίπτωση μονομερούς αίτησης [Βλ. Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ.1168.] Το καθήκον αυτό εκπλήρωσε η Αιτήτρια κατά την υποβολή της μονομερούς αίτησής της. Και εν πάση περιπτώσει, και διάταγμα επικοινωνίας να έχει ένας πατέρας, αυτό δεν σημαίνει ότι τον απαλλάσσει από την υποχρέωσή του να συνεισφέρει στη διατροφή του παιδιού του. Ως προς το ύψος της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση, ας σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν εξέδωσε διάταγμα στο ποσό που ζητούσε η Αιτήτρια με τη μονομερή της αίτηση, δηλαδή €1.500. Ούτε και το Δικαστήριο αποδέχτηκε στο σύνολό τους όλα τα κονδύλια, ως τα παρουσίασε η Αιτήτρια. Καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στο ποσό των €500 για την ανήλικη θυγατέρα τους, γεγονός που υποδηλώνει ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας, εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών της ανήλικης, καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων της ανηλίκων και όχι στα ποσά που αξίωνε η Αιτήτρια. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Σημειώνω ακόμα, ότι πέραν του ποσού των €500 ως έξοδα διατροφής στις ανάγκες του παιδιού, στο σχετικό πίνακα δεν παρατήρησα υπερβολές. Επιπλέον, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του την πρόσφατη νομολογία με την οποία αποφασίστηκε πως δεν είναι δυνατή η αναζήτηση ποσού που αφορά αποκλειστικά και μόνο το εξοδολόγιο με το οποίο ο ανήλικος επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό σ' ότι αφορά τα επί μέρους κονδύλια του νερού, του ηλεκτρισμού και του τηλεφώνου. Τη στιγμή που χρήση των ανωτέρω γίνεται και από την ίδια την Αιτήτρια. [Βλ. Παπαντωνίου v. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875.] Περαιτέρω, η υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων του Καθ΄ ου η Αίτηση, όπως νομολογιακά έχει καθιερωθεί, εναποτίθεται στους ώμους του διαδίκου που έχει ιδία γνώση των γεγονότων να αποκαλύψει ορθά τα δεδομένα. [Βλ. Δημητρίου v. Περδίου (ανωτέρω)]. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι είναι επιχειρηματίας ανάπτυξης γης και ότι λόγω της οικονομικής κρίσης και για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες της οικογένειας του ταξιδεύει ακόμα και στην Κίνα για να εξεύρει αγοραστές για να πωλήσει της οικίες που κτίζει η εταιρεία. Πουθενά όμως, δεν αποκαλύπτει ο ίδιος τα εισοδήματά του. Αρκείται σε γενική άρνηση στα όσα η Αιτήτρια αναφέρει για την εισοδηματική του ικανότητα και σε απλή αναφορά ότι έχει διάφορα χρέη για την κατοικία που έκτισαν. Τονίζοντας ότι είναι ο ίδιος που αποπληρώνει το δάνειο που έγινε για τη συζυγική κατοικία και ότι δίνει δόση €3.200 μηνιαίως. Από τις πρόνοιες του σχετικού νόμου προκύπτει ότι η διατροφή των ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους. [Βλ. υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου (ανωτέρω)]. Επομένως, η αναφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατήρηση και πληρωμή δανείου για τη συζυγική κατοικία, δεν θα άλλαζε την απόφασή μου για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος διατροφής. Εξάλλου, οι διαφορές των διαδίκων που αφορούν τη συζυγική κατοικία δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης που αφορά τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας τους, για την οποία έχουν και οι δύο υποχρέωση να συνεισφέρουν ικανοποιητικά. Ακόμα η καταβολή εκ μέρους του, μετά τη διάσταση και πριν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, των ποσών που ο ίδιος αναφέρει στην Αιτήτρια για την ίδια, το παιδί, αλλά και τη συντήρηση της συζυγικής κατοικίας και η καταβολή εκ μέρους του, επιπλέον των πιο πάνω ποσών, ποσού €3.200 μηνιαίως για το δάνειο, έστω και αν μέρος των δόσεων μπορεί να καταβλήθηκαν από το ποσό που εισέπραξε από κατοικία που πώλησε, μαρτυρεί εκ πρώτης όψεως, μια μεγαλύτερη εισοδηματική ικανότητα. Καταλήγω, λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι θα πρέπει να συνεχίσει το διάταγμα διατροφής, κρίνω δε ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να οριστικοποιήσω το προσωρινό διάταγμα, χωρίς βέβαια να αποφασίζω για τα ακριβή εισοδήματά τους και εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων στο παρόν στάδιο. Το ποσό των €500 μηνιαίως, θεωρώ εύλογο υπό τις περιστάσεις, λαμβάνοντας υπόψη μου και τις οποιεσδήποτε μεταβολές επήλθαν και είναι παραδεκτές και από τους δύο διαδίκους και το γεγονός ότι και ο Καθ' ου η Αίτηση έπαψε να συνεισφέρει σε οποιεσδήποτε άλλες ανάγκες συντήρησης της οικογένειας και ότι τα έξοδα συντήρησης του σπιτιού, πλέον επιβαρύνεται εξ ολοκλήρου η ίδια η Αιτήτρια, η οποία έχει πολύ χαμηλότερα του Καθ' ου η Αίτηση εισοδήματα. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται προς όφελος της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ...................... Κ. Χ" Αθανασίου - Σιαμτάνη, Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Family Court/ Interim Judgement/ Maint Aναφορά: Προσωρινό διάταγμα διατροφής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο